Роберт Бойд: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Роберт Ричард Бойд (1 қазан 1919 - 7 қыркүйек 2004) – американдық бейсболшы, Негр лигасы мен Басты лига бейсболындағы бірінші базадан ойнаған.

Мансап

"Жездел" лақап атымен танымал болған Бойд Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Ол Негр лигасының "Мемфис Ред Сокс" (1947–49) және үлкен лигаларда "Чикаго Уайт Сокс" (1951, 1953–54), "Балтимор Ориолс" (1956–60), "Канзас-Сити Атлетикс" (1961) және "Милвоки Брейвс" (1961) командаларында ойнады. 1 метр 83 сантиметр (6 фут) бойы бар Бойд сол қолмен лақтырып, соғып, қолғаппен де шеберлік таныта білді. Ол допты байланыстырып соғатын ойыншы, дене бітімі жұқа, үлкен лиганың бірінші базасынан күтілетін қуатты соққыларды жасауға қабілетті емес еді. Кәсіби мансабын Негр лигасының "Мемфис Ред Сокс" командасында бастап, 1947 мен 1949 жылдар аралығында үш маусым ойнады, тиісінше .352, .369 және .371 көрсеткіштерге қол жеткізді. 1950 жылы Бойд "Чикаго Уайт Сокс" командасымен келісімшартқа қол қойған алғашқы афроамерикалық ойыншы болды. Алғашқы ойынын 1951 жылдың 8 қыркүйегінде өткізді. Көбінесе резервтік ойыншы және қосымша соққышы болған Бойд 1954 жылы "Сент-Луис Кардиналс" командасына жіберілді, бірақ онда ойнамады, 1954 және 1955 жылдары "Хьюстон" командасымен Texas League Double A лигасында өнер көрсетіп, .321 және .310 көрсеткіштерін тіркеді. 1955 жылғы маусымның соңында "Сент-Луис" командасынан "Балтимор Ориолс" командасы оны Rule 5 драфты арқылы таңдады. 1956 жылы "Ориолс" командасы сапында 70 ойында .311 орташа көрсеткішпен екі хоумран мен 11 RBI (реалдану ұпайы) жинады. Бойд 1957 жылы мансабындағы ең табысты маусымын өткізді. Америка лигасында тек сегіз ойыншы .300 көрсеткішіне жетті, ал ол .318 орташа көрсеткішпен Тед Уильямс (.388), Микки Мантл (.365) және Джин Вудлинг (.321) ойыншыларынан кейін төртінші орынды иеленді, сондай-ақ Нелли Фокс, Минни Миньосо, Билл Скоурон және Рой Сиверс ойыншыларынан жоғары тұрды. Бұдан өзге, Бойд 20 ғасырда .300-ден жоғары орташа көрсеткішпен ойнаған алғашқы "Ориолс" командасының тұрақты ойыншысы атанды. Келесі жылы ол .309 орташа көрсеткішпен мансабындағы ең көп – жеті хоумран соқты. Бойд 1961 жылы үлкен лигалардағы карьерасын аяқтады. 693 ойында .293 орташа көрсеткішпен 19 хоумран мен 175 RBI жинады. Оның тақтадағы тәртібі мен соққы аймағын білуінің арқасында соққыдан кейінгі қатынасы 1.465 (167-ге 114) құрады. Бірінші базада 4159 мүмкіндіктің ішінде тек 36 қателік жасап, .991 пайыздық көрсеткішті иеленді. Боб Бойд 84 жасында Канзас штатының Вичита қаласында қайтыс болды. Ол Негр лигасының және Ұлттық бейсбол конгресінің Даңқ залының мүшесі. Оның жүрегі туысы Деннис "Ойл Кан" Бойд 1982 мен 1991 жылдар аралығында үш MLB командасында, ең әйгілісі – "Бостон Ред Сокс" командасында ойнады.

Nicknamed "Rope" for his line drive hitting, Boyd served in the US Army during World War II, and played in the Negro leagues with the Memphis Red Sox (1947–49), and in the major leagues for the Chicago White Sox (1951, 1953–54), Baltimore Orioles (1956–60), Kansas City Athletics (1961) and Milwaukee Braves (1961). The 5 feet (2 m), Boyd threw and batted left handed, and he could shine with his glove. He was a contact hitter, slight of frame, and did not produce the kind of home run power expected from a major league first baseman. He started his professional career in the Negro leagues with the Memphis Red Sox, and played three seasons for them between 1947 and 1949, batting .352, .369 and .371, respectively. In 1950, Boyd became the first black player to sign with the Chicago White Sox. He made his debut on September 8, 1951. Basically a backup player and pinch hitter with the Sox, in 1954 he was sent to the St. Louis Cardinals, but did not play for them, spending 1954 and 1955 with Houston in the Double A Texas League and hitting .321 and .310. At the end of the 1955 season, he was drafted by the Baltimore Orioles from St. Louis in the Rule 5 draft. In 1956 with the Orioles, he hit .311 with two homers and 11 RBI in 70 games. Boyd enjoyed a career season in 1957. Only eight batters reached the .300 mark in the American League, and he finished fourth in the batting race with a .318 average behind Ted Williams (.388), Mickey Mantle (.365) and Gene Woodling (.321), and over Nellie Fox, Minnie Miñoso, Bill Skowron and Roy Sievers. Beside this, Boyd became the first Oriole regular in the 20th century to hit over .300 in batting average. The following year, he batted .309 with a career high seven home runs. Boyd ended his majors career in 1961. He compiled a .293 batting average with 19 home runs and 175 RBI in 693 games. Thanks to his discipline at the plate and knowledge of the strike zone, he registered an outstanding 1.465 walk to strikeout ratio (167 to 114). At first base, he committed only 36 errors in 4159 chances for a .991 fielding average. Bob Boyd died at age 84 in Wichita, Kansas. He is a member both of the Negro League Hall of Fame and of the National Baseball Congress Hall of Fame. His nephew Dennis "Oil Can" Boyd pitched for three MLB teams, most notably the Boston Red Sox, between 1982 and 1991.