Кіріспе
Джек Рузвельт Робинсон (1919–1972) – американдық бейсболшы. Қазіргі заманғы Бейсбол лигасының (MLB) құрамында ойнаған алғашқы афроамерикалық. Робинсон 1947 жылғы 15 сәуірде «Бруклин Доджерс» командасының бірінші базасында ойнағанда «түс сызығын» бұзды. «Доджерс» командасының Робинсонмен келісімге отыруы 1880 жылдан бері қара терілі ойыншыларды «Негр лигасына» жіберу арқылы кәсіби бейсболдағы нәсілдік сегрегацияның аяқталуын білдірді. Робинсон 1962 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді. Джорджия штатының Каир қаласында дүниеге келген Робинсон Калифорния штатының Пасадена қаласында өсті. Пасадена кіші колледжінде және Лос-Анджелестегі Калифорния университетінде төрт түрлі спортпен айналысқан студент-спортшы, ол бейсболдан гөрі футболда жақсы танымал болды және «UCLA Bruins» футбол командасының жұлдызына айналды. Колледжтегі карьерасын аяқтағаннан кейін, Робинсон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қызметке шақырылды, бірақ сегрегацияланған әскери автобустың артқы жағында отырудан бас тартқаны үшін әскери сотқа берілді, бірақ кейін құрметпен босатылды. Содан кейін ол «Негр лигасының» «Канзас-Сити Монархтары» командасымен келісімшарт жасады, осы арқылы «Бруклин Доджерс» командасының бас менеджері Бранч Риккидің назарына ілікті, ол оның MLB-дегі «түс сызығын» бұзуға тамаша кандидат екенін ойлады. 10 жылдық MLB карьерасы барысында Робинсон 1947 жылы «Жылдың жаңа ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды, 1949 жылдан 1954 жылға дейін бес маусым қатарынан «Жұлдыздар» құрамына енді және 1949 жылы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы атағын жеңіп алды – осы құрметке ие болған алғашқы қара терілі ойыншы. Робинсон алты әлем чемпионатына қатысып, «Доджерс» командасының 1955 жылғы әлем чемпионатына үлес қосты. 1997 жылы Бейсбол лигасы барлық командалардың 42 нөмірі бар формасын тоқтатып берді; ол кез келген спорт түрінде осы құрметке ие болған алғашқы кәсіби спортшы болды. MLB сонымен қатар 2004 жылғы 15 сәуірде алғаш рет «Джеки Робинсон күні» атты жаңа жылдық дәстүрді қабылдады, онда барлық командалардың ойыншылары 42 нөмірі бар форма киді. Робинсонның мінезі, зорлық-зомбылықсыздыққа ұмтылысы және таланты американдық өмірдің көптеген басқа салаларын да қалыптастырған дәстүрлі сегрегацияның негіздеріне қарсы шықты. Ол азаматтық құқық қозғалысына маңызды үлес қосты. Робинсон MLB-дегі алғашқы қара терілі теледидар сарапшысы және ірі американдық корпорация «Chock full o'Nuts» компаниясының алғашқы қара терілі вице-президенті болды. 1960 жылдары ол Нью-Йорктің Гарлем қаласында орналасқан афроамерикалықтарға тиесілі қаржы мекемесі «Freedom National Bank» құруға көмектесті. 1972 жылы қайтыс болғаннан кейін Робинсонға өлімінен кейін Конгресс Алтын медалі мен Президенттік бостандық медалі табысталды.
Jack Roosevelt Robinson (January 31, 1919 – October 24, 1972) was an American professional baseball player who became the first African American to play in Major League Baseball (MLB) in the modern era. Robinson broke the color line when he started at first base for the Brooklyn Dodgers on April 15, 1947. The Dodgers signing Robinson heralded the end of racial segregation in professional baseball that had relegated black players to the Negro leagues since the 1880s. Robinson was inducted into the Baseball Hall of Fame in 1962. Born in Cairo, Georgia, Robinson was raised in Pasadena, California. A four sport student athlete at Pasadena Junior College and the University of California, Los Angeles, he was better known for football than he was for baseball, becoming a star college player with the UCLA Bruins football team. Following his college career, Robinson was drafted for service during World War II but was court martialed for refusing to sit at the back of a segregated Army bus, eventually being honorably discharged. Afterwards, he signed with the Kansas City Monarchs of the Negro leagues from where he caught the eye of Branch Rickey, general manager of the Brooklyn Dodgers, who thought he would be the perfect candidate for breaking the color line in Major League Baseball. During his 10 year MLB career, Robinson won the inaugural Rookie of the Year Award in 1947, was an All Star for six consecutive seasons from 1949 through 1954, and won the National League (NL) Most Valuable Player Award in 1949—the first black player so honored. Robinson played in six World Series and contributed to the Dodgers' 1955 World Series championship. In 1997, Major League Baseball retired his uniform No. 42 across all major league teams; he was the first professional athlete in any sport to be so honored. MLB also adopted a new annual tradition, "Jackie Robinson Day", for the first time on April 15, 2004, on which every player on every team wears No. 42. Robinson's character, his use of nonviolence, and his talent challenged the traditional basis of segregation that had then marked many other aspects of American life. He influenced the culture of and contributed significantly to the civil rights movement. Robinson also was the first black television analyst in MLB and the first black vice president of a major American corporation, Chock full o'Nuts. In the 1960s, he helped establish the Freedom National Bank, an African American owned financial institution based in Harlem, New York. After his death in 1972, Robinson was posthumously awarded the Congressional Gold Medal and Presidential Medal of Freedom in recognition of his achievements on and off the field.
Отбасылық және жеке өмірі
Джек Рузвельт Робинсон 1919 жылдың 31 қаңтарында Джорджия штатының Каир қаласындағы шаруа отбасында дүниеге келді. Ол Малли (туған тегі МакГрифф) мен Джерри Робинсонның бес баласының ең кішісі болды, одан бұрын Эдгар, Фрэнк, Мэттью (қарапайымдап "Мак" деп атайтын) және Вилла Мэй туған. Оның ортаңғы есімі Робинсон дүниеге келмес бұрын 25 күн бұрын қайтыс болған бұрынғы президент Теодор Рузвельттің құрметіне қойылған. 1920 жылы Робинсонның әкесі отбасын тастап кеткен соң, олар Калифорния штатының Пасадена қаласына көшіп келді. Робинсонның туыстары Пасаденадағы Пеппер көшесінің 121 нөміріндегі екі кішкентай үйі бар тұрғын жерге орналасты. Робинсонның анасы отбасын асырау үшін түрлі жұмыстар істеді. Жомарт қоғамда салыстырмалы кедейлікте өскен Робинсон мен оның ұлт аздығынан болған достары көптеген ойын-сауық мүмкіндіктерінен шеттетілді. Сондықтан Робинсон жергілікті топқа қосылды, бірақ оның досы Карл Андерсон оны одан бас тартуға көндірді.
Джон Мьюр орта мектебі
1935 жылы Робинсон Вашингтон орта мектебін бітіріп, Джон Мьюр техникалық орта мектебіне түсті. Оның спортқа қабілетін таныған Робинсонның ағалары Фрэнк пен Мак (өздері де белгілі жеңіл атлетика шебері және 1936 жылғы Берлин жазғы Олимпиадасында 200 метрлік жүгіруде Джесси Оуэнспен тең күміс жүлдегер) Джекиді спортпен айналысуға шабыстандырды. Мьюр Тех мектебінде Робинсон бірнеше спорт түрінен жоғары деңгейде ойнады және төрт түрінен белгі алды: футбол, баскетбол, жеңіл атлетика және бейсбол. 1936 жылы Робинсон жыл сайынғы Тынық мұхиты жағалауындағы қара нәсілділердің теннис турнирінде жасөсперімдер арасында жекелей бірінші орынды жеңіп алды, сондай-ақ болашақ мәшһүр спортшылар Тед Уильямс пен Боб Лемон кірген Помона жылдық бейсбол турнирінің құрама командасына ілікті. 1937 жылдың қаңтар айының соңында «Пасадена Стар Ньюс» газеті Робинсонды «екі жыл бойы Мьюрде футбол, баскетбол, жеңіл атлетика, бейсбол және теннис бойынша үздік спортшы болып келді» деп жазды.
Пасаденаның кіші колледжі
Мьюрден кейін Робинсон Пасадена кіші колледжінде (PJC) оқыды, онда баскетбол, футбол, бейсбол және жеңіл атлетикамен айналысып, спорттық карьерасын жалғастырды. Футбол командасында ол квотербек және қақпашы қызметін атқарды. Бейсбол командасында ол шортстоп және алғашқы соққы беруші болды. Мьюр орта мектебіндегідей, Джекидің көптеген командаластары ақ нәсілді болды. 1938 жылы ол бейсболдан «Оңтүстік аймақтың үздік кіші колледждер командасына» енді және аймақтың ең құнды ойыншысы деп таңдалды. Сол жылы Робинсон «мектепке ерекше үлес қосып, оқу және азаматтық көрсеткіштері танылуға лайық» студенттерге берілетін «Маст және қылыш орденіне» (Омикрон Му Дельта) кірген 10 студенттің бірі болды. Сондай-ақ, PJC-де оқып жүргенде, ол мектептегі түрлі шараларды күзетуге жауапты студенттік полиция ұйымы – «Лансерлерге» сайланды. PJC-де болған бір оқиға Робинсонның нәсілшілдік көзқарасы бар деп санайтын билік өкілдеріне деген бейшаралығын көрсетті – бұл мінез қасиеті өмірінде көп рет қайталанды. 1938 жылдың 25 қаңтарында ол қара нәсілді досының полицияға ұсталғанына қарсы дауыстап наразылық білдіргені үшін тұтқындалды. Робинсон екі жылға шартты жаза алды, бірақ бұл оқиға, сондай-ақ Робинсон мен полиция арасындағы басқа да қақтығыстар оған нәсілдік антагонизмге қарсы күрескен адам ретінде бедел берді. PJC-де оқып жүргенде, ол дін қызметкері (пастор Карл Даунз) арқылы үнемі шіркеуге баруға ынталанды, ал Даунз Робинсон үшін сенімді серік болды, ол христиан болатын. PJC-дегі оқуының соңына қарай, Франк Робинсон (Робинсон үш бауырының ішінде ең жақын санаған) мотоцикл апатында қаза тапты. Бұл оқиға Джекиді жақын жердегі Калифорния университетіне, Лос-Анджелес қаласына (UCLA) барып, спорттық карьерасын жалғастыруға түрткі болды, онда ол Франк отбасына жақын бола алатын еді.
UCLA және одан кейін
1939 жылғы көктемде PJC-ден бітіргеннен кейін Робинсон UCLA-ға түсті, онда ол мектеп тарихында төрт спорт түрінен (бейсбол, баскетбол, футбол және жеңіл атлетика) университеттік стипендия алған тұңғыш спортшы болды. Көбінесе қара студенттердің колледж футболында ойнауына мүмкіндік болмаған кезде, бұл UCLA-ны ең көп этникалық құрамы бар командаға айналдырды. Олар 6-0-4 есебімен жеңіліссіз қалды, төрт ойында тең түсті. Робинсон маусымды 42 қадаммен 12,2 ярд орташа көрсеткішпен аяқтады, бұл 2022 жылға дейін мектеп футболының бір маусымдағы ең жоғары көрсеткіші болып табылады. Сонымен қатар, Робинсон 1939 және 1940 жылдары NCAA-да допты қайтару бойынша орташа көрсеткіш бойынша көшбасшы болды. Жеңіл атлетикада Робинсон 1940 жылы NCAA чемпионатында ұзындыққа секіруден 7 метрге (24 фут) секіріп жеңіске жетті. Бейсбол Робинсонның UCLA-дағы "ең нашар спорты" болды; ол жалғыз маусымында .097 көрсеткішпен ойнады, бірақ алғашқы ойынында 4/4 соқты және екі рет үйге қашып кетті. UCLA-да оқып жүрген кезеңінде Робинсон болашақ әйелі Рейчел Исуммен (1922 жылы туған) танысты, ол PJC-де Робинсонның спорттық жетістіктерімен таныс UCLA-ның бірінші курс студенті болды. Ол аға курс студенті ретінде футбол ойнады, бірақ 1940 жылғы Bruins тек бір ойында жеңіске жетті. Көктемде Робинсон анасы мен Исумның қарсылығына қарамастан, бітіруге аздап жетпей колледжді тастап кетті. Ол Калифорния штатының Атаскадеро қаласындағы Ұлттық жастар басқармасының (NYA) спорттық директордың көмекшісі болып жұмыс істеді. Үкімет NYA операцияларын тоқтатқаннан кейін, Робинсон 1941 жылдың күзінде Гонолулуға жартылай кәсіби, нәсілдік интеграцияланған Гонолулу Bears футбол командасы үшін ойнауға барды. Алайда, сол кезде Жапония Перл-Харборға шабуыл жасады, бұл АҚШ-ты Екінші дүниежүзілік соғысқа тартты және Робинсонның футбол мансабын тоқтатты. Офицерлік кандидаттар мектебіне (OCS) қабылдану үшін қажетті біліктіліктері болған Робинсон және басқа да бірнеше қара солдаттар сол кезде Форт Райлиде орналасқан OCS-ке түсуге өтініш берді. Армияның 1941 жылғы шілдедегі OCS-ке қатысты алғашқы нұсқаулары нәсілдік бейтараптық принципіне негізделгенімен, Армия басшылығының кейінгі директиваларынан кейін ғана қара түсті үміткерлер OCS-ке қабылданды. Робинсон мен оның әріптестерінің өтініштері бірнеше айға кешіктірілді. Ауыр салмақтағы бокс чемпионы Джо Луистің (сол кезде Форт Райлиде орналасқан) наразылығынан және соғыс министрінің азаматтық көмекшісі болған Труман Гибсонның көмегімен, жігіттер OCS-ке қабылданды. Бұл оқиға Робинсон мен Луистің достығына әкелді. OCS-ті бітіргеннен кейін Робинсон 1943 жылдың қаңтарында екінші лейтенант болып тағайындалды. Одан кейін Робинсон мен Исум ресми түрде никелесті. 1944 жылдың 6 шілдесінде болған оқиға Робинсонның әскери мансабын қиындатты. Колледжде алған жарақатынан кейін ауруханадағы тексеру нәтижелерін күтіп отырғанда, Робинсон басқа офицердің әйелімен бірге Армия автобусына отырды; Армия өз бөлінбеген автобус желісін ұйымдастырғанмен, автобус жүргізушісі Робинсонға автобустың артқы жағына көшуді бұйырды. Робинсон бас тартты. Жүргізуші бас тартты, бірақ маршруттың соңына жеткеннен кейін әскери полицияны шақырды, олар Робинсонды қамауға алды. Кейін Робинсон офицер мен оның көмекшісінің нәсілдік сұрақтарына қатысты шағымдану үшін тергеуші офицермен сөйлескен кезде, офицер Робинсонды әскери сотқа беруді ұсынды. Робинсонның 761-ші батальондағы командирі Пол Л. Бейтс заңдық шараларды рұқсат етуден бас тартқаннан кейін, Робинсон 758-ші батальонға ауыстырылды, онда командир Робинсонды көптеген құқық бұзушылықтарға, соның ішінде қоғамдық маскүнемдікке айыптауға келісті, тіпті Робинсон ішпегеніне қарамастан. Ақталғаннан кейін ол Кентукки штатының Брекинридж лагеріне ауыстырылды, онда ол 1944 жылдың қарашасында құрметті бостандыққа шыққанға дейін әскери жеңіл атлетика жаттықтырушысы болды. Сол жерде Робинсон Канзас-Сити Монархс командасының бұрынғы ойыншысымен кездесті, ол Робинсонды Монархтарға хат жазып, сынақтан өтуді сұрауға шақырды. Робинсон бұрынғы ойыншының кеңесіне құлақ асып, "Монарх" клубының серіктесі Томас Бэрдке хат жазды.
Әскери кезеңнен кейінгі кезең
Бостандыққа шыққаннан кейін Робинсон қысқа мерзімге бұрынғы футбол клубы «Лос-Анджелес Булдогс» клубына қайта оралды. Бұл жұмысқа 1944–45 маусымында мектеп баскетбол командасын жаттықтыру кірді. Командалары қарсыластарынан нашар ойнаса да, Робинсон тәртіпті жаттықтырушы ретінде құрметке ие болды.
Негро лигалары және бас лига перспективалары
1945 жылдың басында Робинсон Сэм Хьюстон колледжінде оқып жүрген кезде Канзас-Сити Монаркс оған кәсіби бейсбол ойнау туралы жазбаша ұсыныс жіберді. Робинсон айына 400 долларға келісімшартқа отырды. Монархтар үшін жақсы ойнағанымен, Робинсон осы тәжірибеден көңілі қалды. Колледждегі жаттығуларға үйренген ол, негр лигаларының ұйымсыздығы мен құмар ойындарға бейімділігіне наразы болды. Тығыз сапар кестесі Исуммен қарым-қатынасына да қиындық туғызды, енді ол оған тек хат арқылы хабарласа алатын. Барлығында, Робинсон Монархтар үшін 47 ойын ойнады, .387-дей көрсеткішпен, бес хоум-ран соғып, 13 база ұрлады. Сондай-ақ ол 1945 жылғы Шығыс-Батыс жұлдыздар ойынында қатысты, бірақ бес рет соққы жасағанда ешқайсысы да тиіспеді. Маусым бойы Робинсон үлкен лигаға өту мүмкіндіктерін іздеді. 1884 жылдан бері Мозес Флитвуд Уокерден кейін ешқандай қара нәсілді адам үлкен лигада ойнаған жоқ, бірақ Бостон Ред Сокс 16 сәуірде Робинсон мен басқа қара ойыншыларға Фенуэй паркінде сынақтан өтуге мүмкіндік берді. Алайда, бұл сынақ, негізінен, Бостон қалалық кеңесінің ықпалды мүшесі Изадор Х.Ю. Мучниктің сегрегацияға қарсы көзқарасын жұмсартуға бағытталған фарс еді. Стадионда тек басшылық ғана болғанмен, Робинсон нәсілдік ұяттауларға ұшырады. Ол сынақтан қорланған күйде шықты. Бірақ басқа командалар да қара ойыншыны қол қоюға қызығушылық танытты. 1940 жылдардың ортасында Бруклин Доджерс клубының президенті және бас менеджері Бранч Рики Доджерс құрамына қосылуға болатын ойыншы іздеп, негр лигаларын зерттеуді бастады. Рики Робинсонды үміткерлердің тізімінен таңдап, оны Бруклиннің Халықаралық лигасындағы ферма клубы, Монреаль Роялзға тағайындау мүмкіндігін талқылады. Рики болашақ ойыншысы өзіне қаратылатын нәсілдік кемсітулерге төтеп бере алатынына көз жеткізгісі келді. 1945 жылдың 28 тамызында Рики Робинсоннан нәсілдік арандатуға тойтарыс бере ала ма, әрекетке ашуланып, жауап бере бермей ма деп сұрады – бұл Робинсонның ПЖК-де және әскери қызметтегі құқық қорғау органдарымен болған бұрынғы жанжалдарын еске түсірді. Робинсоннан нәсілдік қақтығысқа «екінші жағын бұруға» уәде алғаннан кейін, Рики оны айына 600 долларға келісімшартқа қол қоюға келісті, бұл бүгінгі күнгі ақшамен шамамен тең. Рики Монархқа өтемақы төлемеді, оның орнына негр лигасының барлық ойыншылары резервтік бапты қамтымайтын келісімшарттарға байланысты еркін агенттер деп санайды. Рики болашақ перспективалар туралы талқылағандардың арасында «Питтсбург Курьер» апталық қара газетінің жазушысы Венделл Смит болды, ол Кливленд Индианс клубының иесі және президенті Билл Виктің айтуынша, «Рикиге Джек Робинсонды алуға ықпал етті, бірақ ол үшін толық мақтау алмады». Ол Робинсоннан әзірге келісімді құпия ұстауын талап еткенмен, Рики Робинсонға 1945 жылдың 1 қарашасына дейін ресми түрде қол қоюға міндеттенді. 23 қазанда Робинсонның 1946 жылғы маусымда Роялз клубына тағайындалатыны туралы жарияланды. Сол күні Роялз және Доджерс өкілдерінің қатысуымен Робинсон Роялзбен келісімшартқа ресми түрде қол қойды. Кейін «Асыл эксперимент» деп аталған бұл іс-шарада Робинсон 1880 жылдардан бері Халықаралық лигадағы алғашқы қара нәсілді бейсболшы болды. Ол негр лигасының ең жақсы ойыншысы емес еді, және қара таланттар Сатчел Пейдж мен Джош Гибсон Робинсон бірінші болып таңдалғанда ренжіді. Американдық лигада Робинсонмен бір жылы түстер шекарасын бұзған Ларри Доби: «Ол кездегі көптеген қара ойыншылар үшін көңілі қалдырған нәрселердің бірі – Джек ең жақсы ойыншы болмаған. Ең жақсысы Джош Гибсон болды. Менің ойымша, Джош ерте қайтыс болуының бір себебі – оның жүрегі ауырған». Рикидің ұсынысы Робинсонға Монархтарды және олардың қажырлы автобус сапарларын артына қалдыруға мүмкіндік берді, ол Пасаденаға үйіне қайтты. Сол қыркүйекте ол Калифорнияның қысқы лигасындағы маусымнан кейінгі команда – Чет Брюердің Канзас-Сити Роялз командасымен келісімшарт жасады. Кейінгі маусымда ол Оңтүстік Америкада тағы бір командамен турнеге шықты, ал оның никелері Исум Нью-Йоркте медбикелік мүмкіндіктерін іздеді. 1946 жылдың 10 ақпанында Робинсон мен Исумды олардың ескі досы, пастор Карл Даунс үйлендірді.
Other teams, however, had more serious interest in signing a black ballplayer. In the mid 1940s, Branch Rickey, club president and general manager of the Brooklyn Dodgers, began to scout the Negro leagues for a possible addition to the Dodgers' roster. Rickey selected Robinson from a list of promising black players and interviewed him for possible assignment to Brooklyn's International League farm club, the Montreal Royals. Rickey was especially interested in making sure his eventual signee could withstand the inevitable racial abuse that would be directed at him. In a famous three hour exchange on August 28, 1945, Rickey asked Robinson if he could face the racial animus without taking the bait and reacting angrily—a concern given Robinson's prior arguments with law enforcement officials at PJC and in the military. After obtaining a commitment from Robinson to "turn the other cheek" to racial antagonism, Rickey agreed to sign him to a contract for $600 a month, equal to $ today. Rickey did not offer compensation to the Monarchs, instead believing all Negro league players were free agents due to the contracts not containing a reserve clause. Among those with whom Rickey discussed prospects was Wendell Smith, writer for the black weekly Pittsburgh Courier, who, according to Cleveland Indians owner and team president Bill Veeck, "influenced Rickey to take Jack Robinson, for which he's never completely gotten credit." Although he required Robinson to keep the arrangement a secret for the time being, Rickey committed to formally signing Robinson before November 1, 1945. On October 23, it was publicly announced that Robinson would be assigned to the Royals for the 1946 season. On the same day, with representatives of the Royals and Dodgers present, Robinson formally signed his contract with the Royals. In what was later referred to as "The Noble Experiment", Robinson was the first black baseball player in the International League since the 1880s. He was not necessarily the best player in the Negro leagues, and black talents Satchel Paige and Josh Gibson were upset when Robinson was selected first. Larry Doby, who broke the color line in the American League the same year as Robinson, said, "One of the things that was disappointing and disheartening to a lot of the black players at the time was that Jack was not the best player. The best was Josh Gibson. I think that's one of the reasons why Josh died so early—he was heartbroken." Rickey's offer allowed Robinson to leave behind the Monarchs and their grueling bus rides, and he went home to Pasadena. That September, he signed with Chet Brewer's Kansas City Royals, a post season barnstorming team in the California Winter League. Later that off season, he briefly toured South America with another barnstorming team, while his fiancée Isum pursued nursing opportunities in New York City. On February 10, 1946, Robinson and Isum were married by their old friend, the Rev. Karl Downs.
Кіші лигалар
1946 жылы Робинсон Флорида штатының Дейтона-Бич қаласына Монреаль Роялз командасымен (ААА Халықаралық лигасы) көктемгі жаттығуларға келді. Роялз командасының бас жаттықтырушысы Клей Хоппер Рикиден Робинсонды Доджерс жүйесіндегі басқа командаға жіберуін өтінді, бірақ Рики бас тартты. Робинсонның қатысуы нәсілдік бөліністің күшті болған Флоридада қырқыс пікір тудырды. Оған командалық қонақүйінде ақтөстік әріптестерімен бірге тұруға рұқсат берілмеді, оның орнына саяси белсенді афроамерикалықтар Джо мен Дафферн Харристің үйінде орналасты. Харристер Робинсондарды құқық қорғаушы Мэри Маклеод Бетюнмен таныстырды. Доджерс ұйымының көктемгі жаттығуларға арналған жеке базасы болмағандықтан, кесте жасау аймақтық биліктің қалауына байланысты болды. Олардың бірнешеуі Робинсон немесе қаңтарда Доджерс ұйымына қол қойған Джонни Райт қатысқан кез келген шараны өткізуден бас тартты. Флорида штатының Санфорд қаласында полиция бастығы Робинсон мен Райт жаттығуларын тоқтатса ғана ойындарды өткізуге рұқсат беретінін мәлімдеді, нәтижесінде Робинсон Дейтона-Бичке қайтарылды. Джексонвиллде стадион ойын күні қалалық саябақтар және коммуналдық мүлік басқармасының бұйрығымен ескертусіз жабылды. Делендте стадионның электр жарығымен байланысты мәселелерге байланысты күндізгі ойын кейінге жылдырылды. Рикидің жергілікті шенеуніктермен жүргізген көптеген келіссөздерінен кейін, Роялзға Дейтона-Бичте Робинсон қатысқан ойын өткізуге рұқсат берілді. Робинсон 1946 жылдың 17 наурызында Дейтона-Бич қалалық стадионында (City Island Ballpark) Доджерс командасына қарсы өтілетін көрсету ойынында Роялз сапындағы алғашқы ойынын өткізді. Осылайша Робинсон 1880 жылдары бейсболдағы ресми түрдегі нәсілдік дискриминация енгізілгеннен бері кіші лига командасы үшін ашық ойнаған алғашқы афроамерикалық ойыншы атанды. Көктемгі жаттығулар барысында, бірқатар сәтсіз ойындардан кейін, Робинсон шортстоптан екінші базаға ауыстырылды, бұл оған бірінші базаға қысқарақ лақтыру жасауға мүмкіндік берді. Робинсонның өнері жақсара бастады. 1946 жылдың 18 сәуірінде Рузвельт стадионында Джерси Сити Гиантс командасы Монреаль Роялз командасына қарсы маусымның ашылу ойынын өткізді, бұл Роялз командасының Джеки Робинсонның кәсіби дебюті болды және екі кіші лига командасы арасындағы ойындағы нәсілдік кедергінің алғаш рет бұзылуы болды. Робинсонға қарсы питчер ретінде Уоррен Сэндл шықты, олар бұрын Калифорнияда бірге тұрған кезде ойнаған. Робинсонның алғашқы соққысында Джерси Ситидің қақпашысы Дик Букнайт Сэндлден Робинсонға соққы беруді талап етті, бірақ Сэндл бас тартты. Сэндл Робинсонды алғашқы соққысында жерге түсіргенімен, Робинсон бес соққысының төртеуін соқты, алғашқы соққысы ойынның үшінші иннингінде үш ұпайлық хоум-ран болды. Ол сондай-ақ төрт ұпай жинап, үш ұпаймен жеңіске жетті және Роялз командасының 14:1 есебімен жеңілісінде екі база ұрлады. Робинсон сол маусымда .349 batting average және .985 fielding percentage көрсеткіштерімен Халықаралық лигасын жетектеді және лиганың ең құнды ойыншысы атанды. Жол сапарларында жиі жаулыққа тап болса да (мысалы, Роялз оңтүстік көрме турнесін тоқтатуға мәжбүр болды), Робинсонның алаңда болуы көрермендердің санын арттырды; 1946 жылы Робинсон қатысқан ойындарға бір миллионнан астам адам келді, бұл Халықаралық лига стандарты бойынша таңғажайып көрсеткіш. 1946 жылдың күзінде бейсбол маусымынан кейін Робинсон Калифорнияға оралды және қысқа мерзімге Лос-Анджелес Ред Девилс командасы үшін кәсіби баскетбол ойнады.
Түс кедергісін бұзу (1947)
1947 жылы «Доджерс» Робинсонды маусым басталар алдында алты күн бұрын үлкен лигаға шақырды. Эдди Станки «Доджерс» командасында екінші базада ойнап тұрғандықтан, Робинсон өзінің алғашқы үлкен лигалық маусымын бірінші базада өткізді. 15 сәуірде Робинсон 28 жасында «Эббетс-филд» стадионында 26 623 көрерменнің алдында үлкен лигада дебют жасады, олардың 14 000-нан астамы афроамерикалықтар еді. Ол базаға соққы беруге қойған жоқ, бірақ «Доджерс» командасының 5:3 есебімен жеңіске жеткен ойында жүгіріп, ұпай алды. Робинсон 1884 жылдан бері үлкен лига бейсболындағы түрлі-түсті дискриминацияны ашық бұзған алғашқы ойыншы болды. Қара нәсілді жанкүйерлер «Доджерс» командасы қалаға келгенде оларды көруге ағылып, өздерінің негр лигасы командаларын тастап кетті. Дегенмен, «Доджерс» командасының құрамында нәсілдік шиеленіс болды. Кейбір «Доджерс» ойыншылары Робинсонмен бірге ойнағаннан гөрі сыртта отыруға дайын екендерін айтты. «Доджерс» басшылығы Робинсонды қолдаған кезде бұл наразылық тоқтатылды. Бас жаттықтырушы Лео Дюрочер командаға: «Маған жігіттің түсі сары немесе қара болғаны маңызды емес, тіпті оның жолақтары зебра сияқты болса да маңызды емес. Мен осы команданың бас жаттықтырушысымын және ол ойнайды деймін. Оның үстіне, ол бізді байыта алады. Егер біреулерің ақшаны пайдалана алмаса, мен сендерді саудалаймын», - деді. Робинсонды қарсы командалар да қорлады. Баспасөз хабарларына сәйкес, егер Робинсон ойнаса, «Сент-Луис Кардиналс» командасы наразылық білдіріп, бүкіл Ұлттық лигаға ереуілді таратуға әрекеттенді. Бұл жоспар туралы «Кардиналс» командасының дәрігері Роберт Хайланд «Нью-Йорк Геральд Трибьюн» газетінің тілшісі Рутерфорд «Руд» Ренниге айтқан. Тілші Хайландтың атын және жұмысын қорғауға тырысып, ақпаратын өзінің «Трибьюн» газетіндегі әріптесі және редакторы Стэнли Вудвордқа жіберді, ол басқа көздермен бірге Хайландты қорғады. Вудвардтың мақаласы бүкіл елде жарияланды. Бұл жарияланғаннан кейін Ұлттық лига президенті Форд Фрик және Бейсбол комиссары Хэппи Чандлер ереуілге қатысқан ойыншылар тоқтатылатынын мәлімдеді. «Журналистердегі достарыңыздың сізді қолдамайтынын, сіздердің оқшауланғаныңызды көресіздер», - деді Фрик. «Мен лиганың жартысы ереуілге шықса да маған бәрібір. Олай істегендер тез жазаға тартылады. Барлығы тоқтатылады және бұл Ұлттық лиганың бес жылға құлдырауына да әсер етпейді. Бұл Америка Құрама Штаттары және әрбір азаматтың ойнауға құқығы бар». Вудвардтың мақаласы 1947 жылы «Ең үздік спорттық репортаж» үшін Э. П. Даттон сыйлығын алды. 1947 жылы 22 сәуірде «Доджерс» және «Филадельфия Филлис» командалары арасындағы ойын кезінде «Филлис» командасының ойыншылары мен бас жаттықтырушысы Бен Чапман Робинсонды «негр» деп атап, «мақта далаларына қайта оралу керек» деп айқайлады. Рикки кейінірек Чапманның «Доджерс командасын біріктіруде басқаларға қарағанда көбірек үлес қосқанын» еске алды. Ол осы сөздерді айтып, отыз адамды біріктіріп, нығайтты. Дегенмен, Робинсон бірнеше үлкен лига ойыншыларынан маңызды қолдау алды. Робинсон сол кезде «Филлис» командасы үшін ойнаған Ли «Джип» Хэндлиді оған жақсы тілек білдірген алғашқы қарсы ойыншы ретінде атады. «Доджерс» командасының серіктесі Пи Уи Риз бірде Робинсонды қорғауға келді, ол әйгілі сөзбен: «Адамды көптеген себептермен жек көруге болады. Түс олардың бірі емес». 1947 немесе 1948 жылы Риз Бостон немесе Цинциннатиде ойын алдында Робинсонға нәсілдік ұятты айқайлаған жанкүйерлерге жауап ретінде Робинсонды құшақтады. 2005 жылы 1 қарашада «Ки-Спан паркінде» ашылған мүсінші Уильям Бехрендстің мүсіні Риздің Робинсонды құшақтағанын бейнелейді. Өзінің мансабында этникалық епітеттермен күресуге тура келген еврей бейсбол жұлдызы Хэнк Гринберг те Робинсонды жігерлендірді. Гринберг бірінші базада Робинсонмен соқтығысқаннан кейін, ол «Робинсонның құлағына бірнеше сөз шыбырлады», кейіннен Робинсон оны «жігерлендіру сөздері» деп сипаттады. Робинсон сонымен қатар Ларри Добимен жиі сөйлесетін, ол өзінің қиындықтарын «Кливленд Индианс» командасымен Америка лигасының алғашқы қара ойыншысы болғаннан бері бастан кешірген, өйткені екеуі маусым бойы телефон арқылы сөйлескен. Робинсон маусымды «Доджерс» командасы үшін 151 ойында ойнап, .297 орташа ұпай, .383 базалық пайыз және .427 соққылау пайызымен аяқтады. Ол 175 рет соққы берді (125 рет ұтып), оның ішінде 31 қос, 5 үш және 12 үй жүгіруі, 48 рет жүгіру. Робинсон 28 соққыдан қаза тауып, 29 база ұрлап лиганың көшбасшысы болды. Оның жинақталған өнер көрсетуі оған үлкен лига бейсболының ең үздік жаңашыл сыйлығын (Жылдың үздік жаңашыл атағы 1949 жылға дейін берілмеді). Содан кейін «Бруклин Доджерс» командасы Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды және 1947 жылғы әлемдік серияда «Янкис» командасымен кездесті. Робинсон әлемдік серияда ойнаған алғашқы қара ойыншы болды. Ол барлық жеті ойында қатысты, бірақ «Доджерс» командасы 7-ші ойында жеңіліске ұшырады.
MVP, Конгресс куәлігі және кинобиографиясы (19481950)
1948 жылы наурыз айында Станкиді Бостон Брейвз клубына ауыстырғаннан кейін Робинсон екінші базаны иеленді, сол жылы ол .980 пайыздық көрсеткішті тіркеді (Ұлттық лигада екінші орын, Станкиден аздап қалып қойды). Робинсонның соққы беру орташа көрсеткіші .296, ал маусымда 22 база ұрлады. 1948 жылдың 29 тамызында Сент-Луис Кардиналдарына қарсы өткен 12-7 есебінде ол «цикл» жасады – бір ойында хоум-ран, үш базалық, екі базалық және бір базалық соққы берді. Доджерс 1948 жылдың тамыз айының соңында Ұлттық лигада бірінші орынға шықты, бірақ ақырында үшінші орынға ие болды, ал «Брейвз» лигада жеңіске жетіп, Әлем сериясында Кливленд Индианстарынан жеңілді. 1948 жылы Робинсонға жасалған расистік қысым азайды, өйткені көптеген қара терілі ойыншылар үлкен лигаға қабылданды. Ларри Доби (Робинсоннан кейін 11 апта өткен соң, 1947 жылдың 5 шілдесінде Америка лигасындағы түс бөгетін бұзған) және Сэтчел Пейдж Кливленд Индианстары үшін ойнады, ал Доджерсте Робинсоннан басқа тағы үш қара терілі ойыншы болды. 1948 жылдың ақпан айында ол Доджерс клубымен 12 500 долларлық келісімшартқа қол қойды (бүгінгі күнгі шамамен $); бұл сома үлкен болғанымен, Робинсонның маусымнан тыс вадевильдік гастрольдерінен түскен табысынан кем болды, онда ол бейсбол туралы алдын ала дайындалған сұрақтарға жауап берді және Оңтүстікке сөйлеу турнесін жасады. Ол оң жақ буынға операция жасады. Маусымнан тыс іс-әрекеттеріне байланысты Робинсон жаттығу лагеріне артық салмақпен келді. Ол жаттығу кезінде салмағын жоғалтты, бірақ диета оны шаршатып, соққы беруде әлсіз қылды. 1948 жылы Венделл Смиттың «Джеки Робинсон: Менің өмірбаяным» атты кітабы жарық көрді. 1949 жылдың көктемінде Робинсон Доджерске кеңесші ретінде жұмыс істейтін әйгілі Джордж Сислерден соққы беруде көмек сұрады. Сислердің ұсынысы бойынша Робинсон сағаттап соққы беру стендінде жаттықты, допты оң жаққа қалай соғуды үйренді. Сислер Робинсонға жылдам допты күтуге үйретті, себебі баяу допқа бейімделу оңай. Робинсон сондай-ақ: «Сислер маған қалай тоқтау керектігін, соққыны соңғы секундқа дейін қалай тексеру керектігін көрсетті» деді. Бұл жаттығулар Робинсонға 1948 жылы .296 болған соққы беру орташа көрсеткішін 1949 жылы .342-ге дейін көтеруге көмектесті. Соққы беру орташа көрсеткішінің жақсаруымен қатар, Робинсон сол маусымда 37 база ұрлады, қос және үш базалық соққылар бойынша лигада екінші орын алды және 122 ұпай жинап, 124 ойыншыны голмен қамтамасыз етті. Сол жылы Бадди Джонсонның Робинсон туралы «Джеки Робинсон допты соқты ма?» әні хит-парадтарда 13-орынға жетті; Каунт Бейси оның танымал нұсқасын жазды. Ақырында, Доджерс Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды, бірақ 1949 жылғы Әлем сериясында Нью-Йорк Янкиске бес ойыннан кейін жеңілді. 1949 жылдың жазы Робинсон үшін жағымсыз жағдайды әкелді. Шілде айында ол АҚШ Өкілдер палатасының Америкаға қарсы қызметтер комитетіне (HUAC) сәуір айында қара терілі спортшы және актер Пол Робсон жасаған мәлімдемелерге қатысты куәлік беруге шақырылды. Робинсон куәлік беруге құлшынбады, бірақ ол бас тартса мансабына кері әсер етуі мүмкін деп қорқып, ақырында келісті. 1950 жылы Робинсон Ұлттық лигада екінші базадан жасалған 133 қос ойынмен көш бастады. Жоба бұрын фильмнің продюсерлері екі голливудтық студияның талаптары бойынша фильмге Робинсонды бейсболдан ақ нәсілді адамның үйретуін көрсететін көріністерді қосудан бас тартқан кезде кешіктірілді. «Нью-Йорк Таймс» газеті Робинсонның «фильмдегі басты рөлді сомдайтын сирек кездесетін қабілетімен, көптеген голливудтық жұлдыздардың қызғанышына лайық тынышқандық пен сенімділік танытқанын» жазды. Алайда Робинсонның Голливудтағы жетістіктері Доджерс клубының қосымша иесі Уолтер О’Мэллиге ұнамады, ол Робинсонды «Рикидің примадоннасы» деп атады. 1950 жылдың соңында Рикидің Доджерс командасының президенті ретіндегі келісімшарты аяқталды. О’Мэллимен үнемі келіспеушіліктерден шаршаған және Доджерс президенті болып қайта тағайындалуға үміті жоқ Рики командадағы қаржылық үлесінің ширегін сатып, О’Мэллиге франшизаны толық бақылауға берді. Ол көп ұзамай Питтсбург Пайратс клубының бас менеджері болды. Робинсон оқиғалардың бұрылуына көңілі қалды және Рикиге, оны әкесі секілді сыйлайтын, жанашырлықпен хат жазып: «Болашақта маған не болғанына қарамастан, бәрі сіздің істегендеріңізге байланысты болады және маған сеніңіз, мен оны бағалаймын» деді.
Жарыс пен сыртқы мүдделер (19511953)
1951 жылғы маусымға дейін О’Мэлли Робинсонға Монреаль Роялз командасының басқарушысы лауазымын ұсынғандығы хабарланды, бұл Робинсонның ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін күшке енеді. О’Мэлли Монреаль стандартында былай деді: «Джеки маған осы басқарушылық лауазымды алуға қуаныш пен мәртебе сезінетінін айтты», бірақ лауазым ресми түрде ұсынылған-жоқ деген туралы хабарлар әртүрлі болды. 1951 жылғы маусымда Робинсон Ұлттық лигада екінші базамен жасалған қос ойындар саны бойынша екінші жыл қатарынан көшбасшы болды – 137 ойын. Робинсонның тұрақты маусымдағы табыстарына қарамастан, 1951 жылдың 3 қазанында Доджерс Бобби Томсонның танымал хоум-ранынан жеңіліс тапты, бұл «әлемді шарлаған атыс» деп аталды. Көңілі қалған Робинсон Томсонның барлық базаларды тигенін тексеру үшін оның аяқтарын ұқыпты бақылады. Кейін Доджерс спорт комментаторы Вин Скулли оқиғаның «Робинсонның қаншалықты жарысқа қабілетті екенін» көрсеткенін атап өтті. Ол маусымды 106 ұпаймен, .335-тік орташа көрсеткішпен және 25 ұрланған базамен аяқтады. Ол жылды 104 ұпаймен, .308-дік орташа көрсеткішпен және 24 ұрланған базамен аяқтады. Дегенмен, ол .436-дық базаға шығу көрсеткішімен карьералық рекордты жаңартты. Сол жылы «Жастар білуге ниетті» телешоуында Робинсон Янкилердің бас менеджері Джордж Вайспен командасының нәсілдік тарихы бойынша пікір таластырды, олар әлі қара терілі ойыншыны қолға алмаған еді. Робинсонды «ұнатпайтын» деп сипаттаған спорт журналисі Дик Янг: «Егер Джекиде бір кемшілік болса, ол барлығында кездесетін кемшілік еді. Ол өзіне болған барлық жағымсыз оқиғалардың себебі қара терілі екендігіне сенді» деді. 1952 жылғы маусым Робинсонның екінші базада негізгі ойыншы ретінде ойнаған соңғы жылы болды. Кейін Робинсон бірінші, екінші және үшінші базаларда, шортстоп және аутфилдерде ойнады, ал екінші базаның негізгі ойыншысының міндеттерін тағы бір қара терілі ойыншы Джим Гиллиам иеленді. Робинсонның қызығушылығы жоғары лига командасын басқару перспективасына қарай ауыса бастады. Ол Пуэрто-Риконың қысқы лигасында басқару тәжірибесін жинақтауды үміттенеді, бірақ «Нью-Йорк Пост» газетінің хабарлауынша, комиссар Хэппи Чандлер бұл өтінішті қабылдамады. 1953 жылы Робинсон 109 ұпай, .329-дық орташа көрсеткіш және 17 ұрланған базамен ойнады, бұл Доджерсті тағы бір Ұлттық лиганың жеңімпазы етіп шығарды (және тағы бір әлем чемпионатына Янкилерге жеңіліс, бұл жолы алты ойында). Робинсонның үздіксіз табысы өлім туралы бірнеше қаулыларға әкелді. Алайда, ол нәсілдік мәселелерді көпшілік алдында талқылаудан бас тартқан жоқ. Сол жылы ол «Біздің спорт» журналының редакторы болып қызмет етті, бұл қара терілі спорт мәселелеріне арналған мерзімді басылым болды; журналға Робинсонның ескі досы Джо Луистің гольф алаңдарындағы сегрегация туралы мақаласы кірді. Робинсон сонымен қатар Доджерс ұйымына қызмет көрсететін сегрегацияланған қонақ үйлер мен мейрамханаларды ашық сынады; нәтижесінде осы мекемелердің көпшілігі бірікті, соның ішінде Сент-Луистегі бес жұлдызды Chase Park қонақ үйі.
Әлем чемпионаты мен зейнеткерлік демалысы (19541956)
1954 жылы Робинсон 62 ұпай жинап, .311 орташа көрсеткіш және 7 ұрлық жасады. Оның ең сәтті күні 17 маусымда болды, ол екі хоум-ран және екі дабл соқты. Команда үлкен жетістікке жеткеніне қарамастан, 1955 жыл Робинсонның жеке карьерасындағы ең нашар жыл болды. Ол .256 орташа көрсеткішпен соғып, бар болғаны 12 база ұрлады. «Доджерс» Робинсонды сыртқы қорғаушы ретінде және үшінші базада сынады, себебі оның қабілеттері төмендеді, ал Гиллиам екінші базада бекініп қалған еді. Ол кезде 36 жастағы Робинсон 49 ойынды өткізіп, Әлем сериясының 7-ші ойынында қатыспады. 1956 жылы Робинсон 61 ұпай жинап, .275 орташа көрсеткіш және 12 ұрлық жасады. Маусымнан кейін «Доджерс» Робинсонды өміс қарсыласы «Нью-Йорк Джайентс» клубына Дик Литтлфилд пен 35 000 долларға (бүгінгі күнгі шамамен $ ) саудалады. Бірақ сауда аяқталған жоқ, себебі «Доджерс» Робинсонның «Chock full o'Nuts» президентімен бейсболдан кетуге және компанияда басшылық қызметке өтуге келісіп алғанын білмеді. Робинсон екі жыл бұрын зейнетке шығу туралы әңгімесінің эксклюзивті құқығын «Look» журналына сатқан еді.
Отбасылық өмірі мен өлімі
Робинсон бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, оның әйелі Рейчел Робинсон академиялық медбикелік саласында мансап қуды. Ол Йель медбикелік мектебінде доцент, ал Коннектикут психикалық денсаулық орталығында медбикелік бөлімінің директоры болды. Сонымен қатар, ол 1990 жылы жабылатынға дейін "Freedom National Bank" банкінің кеңесінде қызмет етті. Олардың Джеки Робинсон кіші (1946–1971), Шарон Робинсон (1950 ж.т.), және Дэвид Робинсон (1952 ж.т.) деген үш баласы болды. Джеки тәртіпті орта іздеп әскерге қабылданды, Вьетнам соғысында қызмет етті және 1965 жылдың 19 қарашасында жараланды. Қызметтен босатылғаннан кейін ол есірткіге тәуелді болды. Джеки Робинсон кіші Коннектикут штатының Сеймур қаласындағы Daytop Village орталығындағы емдеу бағдарламасын аяқтады және сол мекемеде кеңесші болып жұмыс істеді. 1971 жылдың 17 маусымында ол 24 жасында автокөлік апатында қаза тапты. Ұлының есірткіге тәуелділігі Робинсон ағаны өмірінің соңына қарай есірткіге қарсы күреске белсенді қатысушыға айналдырды. Робинсон ұлынан көп уақыт өмір сүрген жоқ. 1968 жылы ол жүрек талмасына ұшырады. Жүрек ауруы мен қант диабеті салдарынан Робинсонның денсаулығы нашарлап, орта жасқа келгенде көру қабілетін жоғалтты. 1972 жылдың 24 қазанында Робинсон Коннектикут штатының Солтүстік Стэмфорд қаласындағы 95 Cascade Road мекенжайындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды, оның жасы 53 болған. Оның бұрынғы командаластары, танымал бейсболшылар және баскетболшы Билл Рассел табытты көтеріп жүрді, ал пастор Джесси Джексон аза тұту сөз сөйледі. Робинсонның Бруклиндегі Cypress Hills зиратына жерлену процесісіне ондаған мың адам қатысты, ол ұлы Джеки мен енесі Зелли Исумның қасына жерленді. Робинсонның қайтысынан кейін оның жесірі Джеки Робинсон қорын құрды және 2024 жылға дейін оның кеңсесінде қызмет етеді. 2008 жылдың 15 сәуірінде ол 2010 жылы Манхэттеннің төменгі бөлігінде Джекиге арналған мұражай ашылатынын хабарлады. Робинсонның қызы Шарон акушер, педагог, MLB білім беру бағдарламаларының директоры және әкесі туралы екі кітаптың авторы болды. Оның кіші ұлы Дэвидтің он баласы бар, ол Танзанияда кофе өсірумен және әлеуметтік белсенділікпен айналысады.
Марапаттар мен мойындау
1972 жылғы 4 маусымда «Доджерс» командасы Робинсонның 42-ші формасын, бұрынғы командаластары Рой Кампанелланың (39) және Сэнди Куфакстың (32) формаларымен бірге зейнеткерлікке шығарды. 2017 жылы «Доджер» стадионында мүсінші Бранли Кадет жасаған Робинсонның мүсіні ашылды. Бұл «Доджерс» командасының тарихында ашылған алғашқы мүсін болды. 1999 жылы «Time» журналы Робинсонды 20 ғасырдың ең ықпалды 100 адамының тізіміне енгізді. Сол жылы ол Бас лига бейсболының ғасырлық командасына сайланған 30 ойыншының бірі болды. 2020 жылы «The Athletic» спорт жазушысы Джо Поснанскидің «Бейсбол 100» тізімінде Робинсонды 42-орында орналастырды. Бейсбол жазушысы Билл Джеймс «The New Bill James Historical Baseball Abstract» кітабында Робинсонды алаңдағы өнеріне сүйене отырып, барлық уақыттағы ең үздік 32-ші ойыншы деп атады, оның мансабы бойында лиганың үздік ойыншыларының бірі болғанын атап өтті. Робинсон 1984 жылы UCLA Атлетика даңқы залының 25 құрылтайшы мүшесінің бірі болды. Пасадена қаласы Робинсонды бейсбол алаңымен және Брукссайд паркіндегі Роуз-Боулдың жанындағы Джеки Робинсон атындағы стадионмен, сондай-ақ денсаулық сақтау қызметтерін ұсынатын қоғамдық орталықпен құрметтеді. 1997 жылы суретшілер Ральф Хельмик, Стю Шектер және Джон Ауттербридж жасаған 325 000 долларлық (қазіргі күні шамамен) қоладан жасалған мүсін, Робинсон мен оның ағасы Мактың тоғыз футтық үлкен бюсттерін бейнелейтін Гарфилд даңғылында, Пасадена қалалық әкімшілігінің бас кіреберісінің қарсы жағына орнатылды. Граниттік тақтада комиссия жобасына қаржылай көмек көрсеткендердің тізімі жазылған, бұл жобаны Робинсон мемориалдық қоры ұйымдастырды және Робинсон отбасының мүшелері қолдады. Бас лига бейсболы Робинсонның қайтыс болғаннан кейін көп рет құрметтеді. 1987 жылы Ұлттық және Американ лигаларының «Жыл жаңашылы» сыйлықтары алғашқы иесінің құрметіне «Джеки Робинсон сыйлығы» деп аталды (Робинсонның 1947 жылғы «Жыл жаңашылы» сыйлығы екі лиганы да қамтыды). 1997 жылғы 15 сәуірде Робинсонның 42-ші формасы Бас лига бейсболының барлық командаларында зейнеткерлікке шығарылды, бұл төрт ірі американдық спорт лигасының біріндегі форманың тұңғыш рет зейнеткерлікке шығарылуы болды. Зейнеткерлік шарттарына сәйкес, 42-ші форманы киген бірнеше ойыншылар Робинсонға құрмет көрсету үшін, олар командаларын немесе формаларын ауыстырғанға дейін оны киюге рұқсат алды. Бұл «Метс» командасының Бутч Хаски және Бостонның Мо Вон сияқты ойыншыларына әсер етті. «Янкилер» командасының 2013 жылғы маусым соңында зейнеткерлікке шыққан Мариано Ривера Бас лигасында 42-ші форманы тұрақты киген соңғы ойыншы болды. 1997 жылдан бері тек Уэйн Гретцкидің 99-шы формасы (2000 жылы НХЛ-де зейнеткерлікке шығарылған) және Билл Расселдің 6-шы формасы (2022 жылы НБА-да зейнеткерлікке шығарылған) төрт негізгі спорт түрінің кез келгенінде зейнеткерлікке шығарылды. Зейнеткерлікке шығарылған форма саясатынан ерекшелік ретінде, MLB Робинсонды құрметтеу үшін ойыншыларға 42-ші форманы киюге рұқсат берді. Робинсонның Бас лигаға шыққан күнінің 60 жылдығына орай, MLB 2007 жылы Джеки Робинсон күнінде 42-ші форманы киюге шақырды. Гриффи рұқсатын алғаннан кейін, комиссар Бад Селиг Гриффиге форманы киюге рұқсат берді және барлық Бас лига командаларына да солай етуге шақыру жасады. Нәтижесінде, 200-ден астам ойыншы 42-ші форманы киді, соның ішінде «Лос-Анджелес Доджерс», «Нью-Йорк Метс», «Хьюстон Астрос», «Филадельфия Филлиз», «Сент-Луис Кардиналс», «Милуоки Брюэрс» және «Питтсбург Пиратс» командаларының барлық ойыншылары. Бұл құрметтеу 2008 жылы да жалғасты, сәуірдің 15-і күні өткен ойындарда «Метс», «Кардиналс», «Вашингтон Нэшнлз» және «Тампа Бей Рэйс» командаларының барлық мүшелері Робинсонның 42-ші формасын киді. 2008 жылғы 25 маусымда MLB Бейсбол даңқы залында Робинсонға арналған жаңа тақта орнатты, оның ойыннан тыс әсерін және оның статистикасын еске салды. 2006 жылғы қарашада «Нью-Йорк Метс» командасының жаңа стадионы «Citi Field» іргетасын қалау кезінде Бруклиндегі ескі «Ebbets Field» стадионының үлгісі бойынша негізгі кіреберіс Джеки Робинсон Ротонда деп аталатындығы туралы хабарланды. Ротонда 2009 жылғы 16 сәуірде «Citi Field» ашылуында ашылды. Ол Робинсонды фасадтың ішкі қисығын қамтитын үлкен цитаталармен құрметтейді және оның 42-ші нөмірінің үлкен бос тұрған мүсіні бар, ол өзінен-өзі көрікті орынға айналды. «Метс» командасының иесі Фред Уилпон «Метс» командасының «Citigroup» және Джеки Робинсон қорымен бірлесіп, Джеки Робинсон мұражайын және оқу орталығын құратынын мәлімдеді, ол Джеки Робинсон қорының бас кеңсесінде, Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі Canal көшесінде орналасқан. Мұражаймен бірге «Жэки идеалдарын өмір сүретін және жүзеге асыратын жастарға» стипендиялар беріледі. Мұражай 2022 жылы ашылды. «Нью-Йорк Янкилер» командасы Робинсонға Монумент паркінде тақта орнатты. 2004 жылдан бері «Aflac National High School Baseball Player of the Year» сыйлығы «Джеки Робинсон сыйлығы» деп аталады. Робинсон бейсболдан тыс жерде де танылды. 1956 жылғы желтоқсанда NAACP оны афроамерикалықтардың ең үлкен жетістіктері үшін жыл сайын берілетін Спингерн медалімен марапаттады. 2005 жылғы 2 наурызда президент Джордж У. Буш Робинсонның жесіріне Конгресс тарапынан берілетін ең жоғары азаматтық наградасы – Конгресс алтын медалін табыс етті. Робинсон Роберто Клементеден кейін бұл награданы алған екінші бейсболшы болды. 2007 жылғы 20 тамызда Калифорния губернаторы Арнольд Шварценеггер және оның әйелі Мария Шрайвер Робинсонды Калифорния даңқы залына енгізді, ол Сакраментодағы Тарих, әйелдер және өнер музейінде орналасқан. Робинсонның құрметіне бірнеше ғимараттар аталды. UCLA Bruins бейсбол командасы Джеки Робинсон стадионында ойнайды, ол Джекидің ағасы Мактың күш-жігерінің арқасында мүсінші Ричард Х. Эллис жасаған Робинсонның ескерткіш мүсініне ие. Стадионда 2013 жылғы 14 сәуірде Майк Салливан салған Робинсонның жаңа суреті де ашылды. Флорида штатының Дейтона-Бич қаласындағы City Island Ballpark стадионы 1990 жылы Джеки Робинсон стадионы деп аталды және стадион алдында Робинсонмен екі баланың суреті бар мүсін орнатылды. Оның әйелі Рэйчел 1990 жылғы 15 қыркүйекте ашылу рәсіміне қатысты. Пасадена қалалық колледжінің (PJC-нің жалғасы) бірнеше нысандары Робинсонның құрметіне аталды, соның ішінде Робинсон алаңы, Робинсон мен оның ағасы Мактың есімдерімен аталған футбол/футбол/жеңіл атлетика алаңы. Нью-Йорк қалалық мектеп жүйесі Робинсонның есімімен аталатын орта мектеп ашты, ал Dorsey High School Робинсонның есімімен аталған Лос-Анджелес футбол стадионында ойнайды. Оның Бруклиндегі үйі, Джеки Робинсон үйі 1976 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды, ал Бруклин тұрғындары оның үйін қалалық ескерткіш етуге тырысты. 1978 жылы Харлемдегі Colonial Park Робинсонның есімімен аталды. Робинсонның құрметіне аталған 4319 Jackierobinson астероиді де бар. 1997 жылы Нью-Йорк қаласы Interboro Parkway жолын оның құрметіне атады. Келесі жылы, 1998 жылы, Робинсонның мүсіні Нью-Джерси штатының Жерси-Сити қаласындағы Journal Square Transportation Center-де ашылды. 1997 жылы АҚШ Монета қоры Робинсонды еске алу үшін күміс доллар және бес долларлық алтын монета шығарды. Робинсон АҚШ почта қызметі тарапынан үш бөлек почта маркасында да бейнеленді, 1982, 1999 және 2000 жылдары. 2011 жылы АҚШ Робинсонның Монреальдегі үйіне бейсболдағы сегрегацияның аяқталуын еске алу үшін тақта орнатты. 1946 жылы Монреаль Роялс командасы үшін ойнаған кезде Робинсон осы үйде тұрды. Салтанатта оқылған хатта Робинсонның жесірі Рэйчел былай деп жазды: «Мен Монреальді және сол үйді жақсы есте сақтаймын және осы ұлы қалаға әрқашан жылы сезімдерім болды. Жэк пен мен Монреальге көшкенге дейін Флоридадағы жаттыру кезінде нәсілдік дискриминацияға ұшырадық. Соңында Монреаль оның мансабын бастау үшін тамаша орын болды. Біз ешқашан...»
Кітап көздері
(2002 жылы CASEY сыйлығының иегері). (2007 жылы CASEY сыйлығының үміткері). (1997 жылы CASEY сыйлығының үміткері). (1996 жылы CASEY сыйлығының үміткері). (1983 жылы CASEY сыйлығының үміткері).