Джером Джон Гарсия: Рок-музыкант және Grateful Dead тобының жетекшісі

Кіріспе

Американдық гитарист және әнші (1942–1995)

Джером Джон Гарсия (1 тамыз 1942 – 9 тамыз 1995) – американдық музыкант, ол 1960-шы жылдардағы контрмәдениет кезінде танымал болған «Grateful Dead» рок-тобының бас гитарисі, негізгі ән авторы және вокалисі болды. Гарсия бұл рөлді мойындамаса да, көптеген адамдар оны топтың көшбасшысы деп санайтын. 1994 жылы ол «Grateful Dead» тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Топтың негізін қалаушылардың бірі ретінде Гарсия «Grateful Dead» тобының 30 жылдық (1965–1995) тарихы бойында өнер көрсетті. Гарсия сонымен қатар «Saunders–Garcia Band» (ұзақ жылғы досы Мерл Саундерспен бірге), «Jerry Garcia Band», «Old & In the Way», «Garcia/Grisman» және «Garcia/Kahn» акустикалық дуэттері, «Legion of Mary» және «New Riders of the Purple Sage» (оны Джон Доусон мен Дэвид Нельсонмен бірге құрған) сияқты түрлі жобаларға қатысты. 2015 жылғы тізімде ол 46-шы орында болды. 2023 жылы «Rolling Stone» журналы Гарсияны 34-ші орынға қойды. Гарсия музыкалық және техникалық шеберлігімен, әсіресе әртүрлі аспаптарда ойнау және ұзақ импровизация жасау қабілетімен танымал болды. Гарсия импровизацияның оның ойнауынан стрессті алып тастайтынына және оған қасақана ойлап таппайтын шешімдер қабылдауға мүмкіндік беретініне сенді. 1993 жылы «Rolling Stone» журналына берген сұхбатында Гарсия: «Менің жеке басым импровизация жасау, оны жол жүзінде құрастыру. Таңдау, шешімдер арқылы мүмкіндіктерді жою идеясы маған қиын» деді. «Қышқыл сынақтарынан» бастау алған бұл импровизациялар жазылған әнді орындаудың орнына зерттеудің бір түрі болды. Өмірінің соңында Гарсия диабетпен күресті. 1986 жылы ол диабеттік комаға түсіп, жартылай өліп қалды. Оқиғадан кейін денсаулығы жақсарғанмен, ол семіздік, темекі шегу және ұзақ жылдар бойы героин мен кокаинге тәуелділікпен күресіп жатты. 1995 жылдың тамыз айында 53 жасында жүрек талмасынан қайтыс болған кезде ол Калифорниядағы есірткіге қарсы оңалту орталығында болды.

Jerome John Garcia (August 1, 1942 – August 9, 1995) was an American musician who was the principal songwriter, lead guitarist, and a vocalist with the rock band Grateful Dead, which he co founded and which came to prominence during the counterculture of the 1960s. Although he disavowed the role, Garcia was viewed by many as the leader of the band. He was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 1994 as a member of the Grateful Dead. As one of its founders, Garcia performed with the Grateful Dead for the band's entire 30 year career (1965–1995). Garcia also founded and participated in a variety of side projects, including the Saunders–Garcia Band (with longtime friend Merl Saunders), the Jerry Garcia Band, Old & In the Way, the Garcia/Grisman and Garcia/Kahn acoustic duos, Legion of Mary, and New Riders of the Purple Sage (which he co founded with John Dawson and David Nelson). In the 2015 version of the list he was ranked at #46. In 2023, Garcia was ranked 34th by Rolling Stone. Garcia was renowned for his musical and technical ability, particularly his ability to play a variety of instruments and sustain long improvisations. Garcia believed that improvisation took stress away from his playing and allowed him to make spur of the moment decisions that he would not have made intentionally. In a 1993 interview with Rolling Stone, Garcia noted that "my own preferences are for improvisation, for making it up as I go along. The idea of picking, of eliminating possibilities by deciding, that's difficult for me". Originating from the days of the "Acid Tests", these improvisations were a form of exploration rather than playing a song already written. Later in life, Garcia struggled with diabetes. In 1986, he went into a diabetic coma that nearly cost him his life. Although his overall health improved somewhat after the incident, he continued to struggle with obesity, smoking, and long standing heroin and cocaine addictions. He was staying in a California drug rehabilitation facility when he died of a heart attack in August 1995, at age 53.

Ерте өмір

Гарсияның әкесінің ата-бабалары Испанияның солтүстік-батысындағы Галисиядан шыққан. Оның анасының ата-бабалары ирланд және швед еді. Ол 1942 жылдың 1 тамызында Сан-Франциско қаласының Экселсиор ауданында, Калифорния штатында Хосе Рамон "Джо" Гарсия мен Рут Мари "Бобби" (туған Клиффорд) Гарсия отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы оны композитор Жером Керн атымен атады. Джером Джон – олардың екінші баласы, ал 1937 жылы дүниеге келген Клиффорд Рамон "Тиф" одан бұрын туған. Клиффорд туғанға дейін аз уақыт бұрын оның әкесі мен серігі Сан-Францисконың орталық бөлігінде бір ғимаратты жалға алып, оны барға айналдырды. Бұл Хосе музыканттар одағынан қосымша жұмыс істегені үшін шеттетуге ұшырағаннан кейін жасалды. Гарсияға музыка ерте жасынан әсер етті. Оның әкесі зейнеткер музыкант болса, анасы фортепианода ойнауды ұнататын. 1919 жылы Испаниядан көшіп келген әкесінің туыстары отбасылық кездесулерде жиі ән шырқады. Отбасы Санта-Крус тауларында демалып жатқанда төрт жасар Гарсияның оң қол ортаңғы саусағының үштен екі бөлігі ағасының кінәсінен ағаш кесу кезінде кесіліп қалды. Кейін Гарсия жас кезінде оны көрші балалардың алдында мақтанышпен көрсетіп, өз пайдасына жиі қолданғанын мойындады. Осы оқиғадан кейін бір жыл өтпей, оның әкесі Солтүстік Калифорниядағы Арката маңында балық аулау кезінде қайтыс болды. Ол алты өзен ұлттық орманның бөлігі болған Троица өзеніне құлап, басқа балықшылар жетіспей тұрып суға батып кетті. Гарсия оқиғаны көргенін айтса да, "Ұзақ және ерекше сапар: Grateful Dead-тің ішкі тарихы" кітабының авторы Деннис МакНелли Гарсияның естелігін басқалардың оқиғаны қайталап айтуынан кейін қалыптасқан деп санайды. Мектепте Гарсияның өнер қабілеттерін үшінші сынып мұғалімі ынталандырды. Оның арқасында ол "жаратқыш адам болу өмірде мүмкін екенін" түсінді. Гарсияның айтуынша, осы шамада ол әжесі арқылы кантри және блюграсс музыкасын таныды, ол Grand Ole Opry радиосын тыңдауды ұнататын. Алайда оның ағасы Клиффорд мұның керісінше екенін айтып, Гарсияның "Оприге барғанын, бірақ радиодан тыңдамағанын" армандап жүргенін мәлімдеді. Осы кезде Гарсия өзінің алғашқы ішекті аспабы – банджода ойнай бастады.

Garcia's ancestors on his father's side were from Galicia in northwest Spain. His mother's ancestors were Irish and Swedish. He was born in the Excelsior District of San Francisco, California, on August 1, 1942, to Jose Ramon "Joe" Garcia and Ruth Marie "Bobbie" (née Clifford) Garcia, who was herself born in San Francisco. His parents named him after composer Jerome Kern. Jerome John was their second child, preceded by Clifford Ramon "Tiff", who was born in 1937. Shortly before Clifford's birth, their father and a partner leased a building in downtown San Francisco and turned it into a bar, partly in response to Jose being blackballed from a musicians' union for moonlighting. Garcia was influenced by music at an early age, His father was a retired professional musician and his mother enjoyed playing the piano. His father's extended family—which had immigrated from Spain in 1919—would often sing during reunions. two thirds of four year old Garcia's right middle finger was cut off by his brother in a wood splitting accident, while the family was vacationing in the Santa Cruz Mountains. Garcia later confessed that he often used it to his advantage in his youth, showing it off to other children in his neighborhood. Less than a year after this incident his father died in a fly fishing accident when the family was vacationing near Arcata in Northern California. He slipped after entering the Trinity River, part of the Six Rivers National Forest, and drowned before other fishermen could reach him. Although Garcia claimed he saw the incident, Dennis McNally, author of the book A Long Strange Trip: The Inside Story of the Grateful Dead, argues Garcia formed the memory after hearing others repeat the story. At the school, Garcia was greatly encouraged in his artistic abilities by his third grade teacher: through her, he discovered that "being a creative person was a viable possibility in life." According to Garcia, it was around this time that he was opened up to country and bluegrass music by his grandmother, whom he recalled enjoyed listening to the Grand Ole Opry. His elder brother, Clifford, however, staunchly believed the contrary, insisting that Garcia was "fantasizing all [that] she'd been to Opry, but she didn't listen to it on the radio." It was at this point that Garcia started playing the banjo, his first stringed instrument.

Менло саябағы

1953 жылы Гарсияның анасы Уэлли Матусевичке үйленді. Содан кейін Гарсия және оның інісі анасы мен жаңа әкесінің үйіне қайта көшіп келді. Алайда, сол кездегі аудандарының жаман беделіне байланысты Гарсияның анасы отбасын Менло-Паркке көшірді. Клиффорд өзінің сүйікті әндерінің әуенін жаттап алып, содан кейін Гарсияға үйлесім бөлімдерін үйрететін, бұл Гарсияның алғашқы музыкалық есту қабілетін дамытуына көп көмектескенін айтты. Гарсия кейіннен марихуананы алғаш рет қолданған кезді еске алды: "Мен және бір досым Сан-Франциско төбелеріне екі жұтынып, шықтық, оларды темекілеп, қатты мас болып, күліп, дауыстап, көшеде секіріп, әдемі нәрселер жасап, керемет уақыт өткіздік". Осы кезеңде Гарсия қазіргі Сан-Франциско өнер институтында оқыды. Гедрик Гарсияны Джек Керуактың туындыларымен таныстырды, ал Гарсия кейіннен оны өте маңызды әсер еткен жазушы деп атады.

Сан-Франциско қаласы

Маусым айында Гарсия жергілікті Менло Оукс мектебін бітірді. Содан кейін ол отбасымен бірге Сан-Францискоға көшіп барды, онда олар отбасылық бардың үстіндегі пәтерде тұрды, ол бұрынғы бардың орнына, жаңадан салынған еді, ал ескі бар автожол кіреберісі үшін бұзылған болатын. Екі айдан кейін, Гарсияның он бесінші туған күнінде анасы оған аккордеон сатып алды, бұл оны қатты көңіл көшірді. Гарсияның аспаптарда білімі бар өгей әкесі оның гитарын ерекше ашық құлаққа келтіруге көмектесті.

Казадеро

Денман орта мектебінде қысқа ғана уақыт оқығаннан кейін, Гарсия 1958 жылы Балбоа орта мектебінде оншы сыныпқа түсті, онда ол сабақтан қашу және төбелес жасағаны үшін жиі проблема тудырды. Осының салдарынан, 1959 жылы Гарсияның анасы отбасын қауіпсіз ортаға, Сан-Францискодан солтүстікке 145 шақырым қашықтықтағы Сонома округінің кішкентай қаласы Казадероға көшірді. Дегенмен, Гарсия мектебінде "Аккордс" деп аталатын музыкалық топқа қосылды. Бір байқауға қатысып, жеңіске жеткен соң, топтың сыйлығы ән жазуға мүмкіндік болды. Олар Билл Джастистің "Raunchy" әнін таңдады.

Қосалқы жобалар

Grateful Dead-тен басқа, Гарсия көптеген музыкалық жобаларға, соның ішінде Джерри Гарсия тобына қатысты. Ол сондай-ақ түрлі акустикалық жобаларға қатысты, мысалы, Old & In the Way және басқа да блюграсс топтары, соның ішінде белгілі блюграсс мандолинист Дэвид Грисманмен бірлесіп жұмыс істеді. Джиллиан Грисман мен бұрынғы NBC продюсері Памела Гамильтон бірлесіп түсірген "Грейтулл Дог" деректі фильмі Гарсия мен Грисманның арасындағы терең, ұзақ мерзімді достығын көрсетеді. Гарсия мен Грисман "Тек балаларға арналмаған" альбомын шығарғанда, Гамильтон NBC үшін олардың сұхбатын және концертін түсірді. Grateful Dead және топ мүшелерінің қосалқы жобалары туралы бірнеше жыл айтқаннан кейін, Гамильтон Гарсияның өлімі туралы, бір дәуірдің аяқталуын белгілейтін Боб Вейрмен сұхбат жасады. Гарсияның бір кездері қатысқан басқа топтарға Black Mountain Boys, Legion of Mary, Reconstruction және Jerry Garcia Acoustic Band жатады. Гарсия сонымен қатар джаз әртістері мен импровизацияның жанкүйері болды: ол көптеген жылдар бойы джаз клавишашылары Мерл Сондерс және Говард Уэльспен әртүрлі топтарда және джем-сессияларда ойнады, ал 1988 жылы саксофонист Орнетт Коулменнің Virgin Beauty альбомында пайда болды. Оның Мерл Сондерс және Муруга Букермен әлемдік музыка альбомындағы "Blues From the Rainforest" альбомы Rainforest Band-ті құрды. Гарсия студияда көп уақытын музыкант достарына көмектесіп өткізді, көбінесе гитара, вокал, педальді сталь, кейде банджо мен фортепиано қосып, тіпті продюсерлік қызмет атқарды. Ол 50-ден астам студиялық альбомдарда ойнады, олардың стильдері эклектикалық және әртүрлі болды, соның ішінде блюграсс, рок, фолк, блюз, кантри, джаз, электронды музыка, госпел, фанк және регги. Гарсияның көмегін іздеген суретшілер арасында Джефферсон Airplane (әсіресе, Гарсия олардың "рухани кеңесшісі" ретінде саналатын Surrealistic Pillow) сияқтылар болды. Гарсияның өзі 1967 жылдың ортасында берген сұхбатында "Today" әнінде жоғары лидты ойнағанын еске алды, ол "Plastic Fantastic Lover" және "Comin' Back to Me" әнінде ойнады. Басқалары: Том Фогерти, Дэвид Бромберг, Роберт Хантер (Либерти, Relix Records-та), Пол Пена, Питер Роуэн, Уоррен Зевон, Кантри Джо Макдональд, Пит Сирс, Кен Нордин, Орнет Коулман, Брюс Хорнсби, Боб Дилан, It's a Beautiful Day және тағы да басқалар. 1995 жылы Гарсия гитарист Санжай Мишраның Blue Incantation CD-де үш тректе ойнады, бұл оның соңғы студиялық ынтымақтастығы болды. 1970 жылдардың басында Гарсия, Леш, Grateful Dead домбырашысы Микки Харт және Дэвид Кросби МТИ-де білім алған композитор және биолог Нед Лагинмен ертедегі амбиент музыка саласындағы бірнеше жобаларда ара-тұра ынтымақтасты; Бұларға Сеастоунз альбомы (Нед Лагин Round Records еншілес компаниясында шығарды) және L, Нед Лагин құрастырған аяқталмаған би жұмысы кіреді. 1970 жылы Гарсия Zabriskie Point фильмінің саундтрегіне қатысты. Гарсия сонымен қатар 1969 жылдың қазан айына дейін Сан-Францискодағы музыканттар үшін New Riders of the Purple Sage үшін педальді сталь гитара ойнады, ол Dead-пен байланысты міндеттемелерді арттырып, оны топтан шығуға мәжбүр етті. Ол олардың дебют альбомындағы топ мүшесі ретінде пайда болады New Riders of the Purple Sage, және 1974 жылы топтың концерттік альбомы Home, Home on the Road-ды шығарды. Ол сондай-ақ Кросби, Стиллс, Нэш және Янгтың "Балаларыңызға үйретіңіз" атты хитіне сталь гитарасын қосты. Гарсия сонымен қатар Brewer & Shipley-дің 1970 жылғы Tarkio альбомында сталь гитарасын соқты. Өзін педальді сталь гитарада жаңадан бастаған деп санағанына қарамастан, Гарсия ойыншылар арасында жиі жоғары орын алады. Педальді сталь гитараны ойнаудан ұзақ уақыт өткеннен кейін, ол 1987 жылдың жазында Боб Диланмен бірге бірнеше Dead концерттерінде оны тағы да ойнады. 1988 жылы Гарсия Сан-Францискодағы Голден Гейт паркіне орналасқан "Бенд Шелл" концертіне қатысқан "Советтік америкалық бейбітшілік жүрісі" атты концертті қоса алғанда, бірнеше ірі қайырымдылық шараларға қатысуға келісті. Оны ұзақ уақыт бойы дос және музыкант әріптесі Пит Сирс ойнауға шақырды, ол сол күні барлық топтармен бірге фортепиано ойнады, сондай-ақ барлық басқа музыканттарды да сатып алды. Гарсия, Микки Харт және Стив Пэриш шоуда ойнады, содан кейін сол түні шығанақтың арғы жағындағы Grateful Dead шоуына полициямен бірге барды. Гарсия сонымен қатар Ник Гравенайтс және Пит Сирспен бірге Вьетнам ардагері және бейбітшілік белсендісі Брайан Уилсон үшін ұйымдастырылған қайырымдылық шарасында ойнады. Ол Сальвадордағы әскери диктатураға қару-жарақ тасымалдайтын пойызды тоқтатуға тырысқанда екі аяғынан айырылды. Жасөспірім кезінде Сан-Франциско өнер институтында оқыған Гарсия 1980 жылдардың соңында бейне өнер саласында екінші мансапқа кірісті. Ол бірнеше суреттер, гравюралар және акварельдер жасады. Гарсияның көркем еңбектері 1989 жылдан 1996 жылға дейін Беркли, Калифорниядағы Weir Gallery галереясымен ұсынылды. Осы кезеңде Роберта Вейр (García-ның топтасы Боб Вейрмен туыс емес) Гарсияға жаңа өнер техникаларын пайдалануға көмектесті, 1990 жылы оның жеке көрмесін ұйымдастырды және оның суретін салу үшін бос гравюралық тақталар дайындады. Бұл гравюралар галерея қызметкерлерімен өңделіп, басылып, Гарсияның бекітуі мен қолы қойылған күйінде, әдетте Dead концертінің сахнасының артындағы қағаз үйірмесімен қайтарылды. Оның Weir Gallery-дегі жылдық көрмелері көп назар аударды, нәтижесінде Нью-Йорк және басқа қалалардағы қосымша көрмелер өтті. Гарсия цифрлық өнер құралдарын ерте пайдаланушылардың бірі болды; оның көркемдік стилі музыкалық шығармаларымен бірдей әртүрлі болды және ол турға шыққанда қалам мен бояумен сызбалар салған кішкентай дәптерлерді алып жүрді. Роберта Вейр әлі де Джерри Гарсияның өнер туындыларының архивін сақтап тұрады. Джерри Гарсияның өнерінің ең көп таралған туындылары Stonehenge Ltd. және Mulberry Neckware компаниялары шығарған ерлердің галстуктерінің көптеген түрлері болып табылады. Кейбіреулері гравюралар ретінде басталды, ал басқа дизайнды оның суреттерінен, картиналарынан және цифрлық өнерінен жасады. Гарсияның өнері қазірде қонақ бөлмелерінен бастап, гидрокостюмдерге, ерлердің спорттық көйлектеріне, әйелдер киімдеріне, боксер шорттарына, шаш аксессуарларына, куммербундтарға, жібек шарфтарға және жүнді кілемдерге дейін кеңейді.

In addition to the Grateful Dead, Garcia participated in numerous musical side projects, including the Jerry Garcia Band. He was also involved with various acoustic projects such as Old & In the Way and other bluegrass bands, including collaborations with noted bluegrass mandolinist David Grisman. The documentary film Grateful Dawg, co produced by Gillian Grisman and former NBC producer Pamela Hamilton chronicles the deep, long term friendship between Garcia and Grisman. When Garcia and Grisman released Not For Kids Only, Hamilton produced their interview and concert for NBC. After several years of producing stories on the Grateful Dead and band members' side projects, Hamilton interviewed Bob Weir for a feature on Garcia's death marking the end of an era. Other groups in which Garcia participated at one time or another include the Black Mountain Boys, Legion of Mary, Reconstruction, and the Jerry Garcia Acoustic Band. Garcia was also a fan of jazz artists and improvisation: he played with jazz keyboardists Merl Saunders and Howard Wales for many years in various groups and jam sessions, and he appeared on saxophonist Ornette Coleman's 1988 album, Virgin Beauty. His collaboration with Merl Saunders and Muruga Booker on the world music album Blues From the Rainforest launched the Rainforest Band. Garcia spent a lot of time in the recording studio helping out fellow musician friends in session work, often adding guitar, vocals, pedal steel, sometimes banjo and piano and even producing. He played on over 50 studio albums, the styles of which were eclectic and varied, including bluegrass, rock, folk, blues, country, jazz, electronic music, gospel, funk, and reggae. Artists who sought Garcia's help included the likes of Jefferson Airplane (most notably Surrealistic Pillow, Garcia being listed as their "spiritual advisor"). Garcia himself recalled in a mid 1967 interview that he'd played the high lead on "Today," played on "Plastic Fantastic Lover" and "Comin' Back to Me" on that album. Others include Tom Fogerty, David Bromberg, Robert Hunter (Liberty, on Relix Records), Paul Pena, Peter Rowan, Warren Zevon, Country Joe McDonald, Pete Sears, Ken Nordine, Ornette Coleman, Bruce Hornsby, Bob Dylan, It's a Beautiful Day, and many more. In 1995 Garcia played on three tracks for the CD Blue Incantation by guitarist Sanjay Mishra, making it his last studio collaboration. Throughout the early 1970s, Garcia, Lesh, Grateful Dead drummer Mickey Hart, and David Crosby collaborated intermittently with MIT educated composer and biologist Ned Lagin on several projects in the realm of early ambient music; these include the album Seastones (released by Ned Lagin on the Round Records subsidiary) and L, an unfinished dance work composed by Ned Lagin. In 1970, Garcia participated in the soundtrack for the film Zabriskie Point. Garcia also played pedal steel guitar for fellow San Francisco musicians New Riders of the Purple Sage from their initial dates in 1969 to October 1971, when increased commitments with the Dead forced him to opt out of the group. He appears as a band member on their debut album New Riders of the Purple Sage, and produced Home, Home on the Road, a 1974 live album by the band. He also contributed pedal steel guitar to the enduring hit "Teach Your Children" by Crosby, Stills, Nash, & Young. Garcia also played steel guitar licks on Brewer & Shipley's 1970 album Tarkio. Despite considering himself a novice on the pedal steel, Garcia routinely ranked high in player polls. After a long lapse from playing the pedal steel, he played it once more during several of the Dead's concerts with Bob Dylan in the summer of 1987. In 1988, Garcia agreed to perform at several major benefits including the "Soviet American Peace Walk" concert at the Band Shell, in Golden Gate Park, San Francisco, that drew 25,000 people. He was asked to play by longtime friend and fellow musician, Pete Sears, who played piano with all the bands that day, and also procured all the other musicians. Garcia, Mickey Hart and Steve Parish played the show, then were given a police escort to a Grateful Dead show across the bay later that night. Garcia also played with Nick Gravenites and Pete Sears at a benefit given for Vietnam Veteran and peace activist Brian Willson, who lost both legs below the knee when he attempted to block a train carrying weapons to military dictatorships in El Salvador. Having previously studied at the San Francisco Art Institute as a teenager, Garcia embarked on a second career in the visual arts in the late 1980s. He created a number of drawings, etchings, and water colors. Garcia's artistic endeavors were represented by the Weir Gallery in Berkeley, California from 1989 to 1996. During this period, Roberta Weir (unrelated to Garcia's bandmate Bob Weir) provided Garcia with new art techniques to use, sponsored his first solo show in 1990, and prepared blank etching plates for him to draw on. These would then be processed and printed by gallery staff and brought back to Garcia for approval and signature, usually with a passing of stacks of paper backstage at a Dead show. His annual shows at the Weir Gallery garnered much attention, leading to further shows in New York and other cities. Garcia was an early adopter of digital art media; his artistic style was as varied as his musical output, and he carried small notebooks for pen and ink sketches wherever he toured. Roberta Weir continues to maintain an archive of the artwork of Jerry Garcia. Perhaps the most widely seen pieces of Jerry Garcia's art are the many editions of men's neckties produced by Stonehenge Ltd. and Mulberry Neckware. Some began as etchings, other designs came from his drawings, paintings, and digital art. Garcia's artwork has since expanded into everything from hotel rooms, wet suits, men's sport shirts, a women's wear line, boxer shorts, hair accessories, cummerbunds, silk scarves and wool rugs.

Жеке өмір

Гарсия өзінің алғашқы әйелі Сара Руппенталмен 1963 жылы танысты. Ол Кеплер кітапханасының арт жағындағы кофеханада жұмыс істеді, онда Гарсия, Хантер және Нельсон үнемі өнер көрсететін. Олар 1963 жылдың 23 сәуірінде үйленді, ал сол жылдың 8 желтоқсанында қыздары Хизер дүниеге келді. 1967 жылы ажырасып кетті. Кэролин Адамс, сондай-ақ "Тау қызы" немесе "М.Г." деп белгілі, 1966 жылы Кен Кесиден "Саншайн" есімді қызы дүниеге келді. Тау қызы тағы бір "Күлкілі шалаңгер" Джордж Уокерге тұрмысқа шықты, бірақ олар көп ұзамай ажырасты. Ол және Саншайн 1966 жылдың соңында Гарсиямен бірге 710 Ашбериге көшіп келді, онда олар 1975 жылға дейін бірге тұрды. Адамс Гарсияның екінші және үшінші қыздарын, Аннабель Уокер Гарсияны (2 ақпан 1970 ж.) және Тереза Адамс "Трикси" Гарсияны (21 қыркүйек 1974 ж.) өмірге әкелді. 1970 жылдың тамызында Гарсияның анасы Рут Сан-Францискодағы Твин Пикс маңында автокөлік апатына ұшырады. Сол кезде "American Beauty" альбомын жаздырып жатқан Гарсия жиі студиядан шығып, інісі Клиффордпен бірге анасына баратын. 1970 жылдың 28 қыркүйегінде қайтыс болды. 1973 жылдың наурыз айында Лонг-Айлендтегі Нассау Колизейінде өткен Grateful Dead концерті кезінде Гарсия ДЕБОРА Кунспен танысты, ол Огайо штатының Цинциннати қаласындағы бай отбасынан шыққан болашақ кинорежиссер еді. Ұзақ хат алмасудан кейін ол 1974 жылдың ортасында онымен қарым-қатынасын бастады. Бұл оның Адамспен қарым-қатынасын біртіндеп шиеленістірді және Гарсияның 1975 жылдың соңында Адамсты Кунс үшін тастап кетуіне әкелді. 1977 жылы Кунспен қарым-қатынасының аяқталуы Адамспен қысқа уақытқа қайта табысуға, оның ішінде олардың үй шаруашылығын қалпына келтіруге себеп болды. Алайда ол гитаристтің есірткіге құмарлығына келіспей, 1978 жылы балаларымен бірге Орегон штатының Юджин қаласына көшіп, Кесидің жанына қоныстанды. Адамс кеткеннен кейін Гарсия Эми Мурмен қарым-қатынас жасады. Ол Кентуккиде туған "Grateful Dead" отбасының мүшесі және Техас мұнай магнаты Рой Калленнің сүйіктісі болды. Олардың қарым-қатынасы 1980-1981 жылдары жалғасты және Гарсия Хантердің "Run for the Roses" әніне шабыттандырды. Адамс пен Гарсия 1981 жылдың 31 желтоқсанында, негізінен өзара салық талаптарына байланысты үйленді. Олардың одағын заңдастырғанмен, ол Орегонда қалды, ал Гарсия Калифорниядағы Сан-Рафаэльдегі Grateful Dead кеңсесінің жанында өмір сүруін жалғастырды. Гарсия әр түрлі үйдестермен бірге тұрды, соның ішінде Grateful Dead-тің ұзақ жылдар бойы қызметкері және Джерри Гарсия тобының менеджері Рок Скалли. Скэлли, ол 1960 жылдардың ортасынан соңына дейін Grateful Dead-ті басқарды, кейін топтың "алдын ала саяхатшысы" және жарнамашысы болды. 1984 жылы Гарсияның тәуелділігін қолдағандығы және Гарсия тобының табысын жымқырғандығы үшін топ оны жұмыстан шығарды. Басқа бір үйдес Нора Сейдж, Голден Гейт университетінің құқық мектебінде оқып жүргенде Гарсияның үй шаруасына айналды. Олардың қарым-қатынасының нақты сипаты әлі күнге дейін белгісіз, бірақ Гарсияның тәуелділігіне байланысты достық болған деп есептеледі. Кейіннен ол оның өнер өкілі болды. Олар оның диабетикалық комасынан кейін қысқа уақытқа қайтадан қосылса да, Гарсия мен Адамс 1994 жылы ажырасып кетті. Фил Леш кейіннен Адамсты топтың гастрольдік сапарларында сирек көргенін мәлімдеді. 1991 жылы Rolling Stone журналына берген сұхбатында Гарсия "жетпісті жылдардан бері бірге тұрмағанымызды" айтты. 1978 жылдың күзінде Гарсия Шимер колледжінің студенті, суретші және музыка әуесқоры Манаша Мэтисонмен достық қарым-қатынас орнатты. Олар келесі тоғыз жыл бойы достас болды, содан кейін Грейтфул Дедтің 1987 жылғы көктемгі гастролі кезінде Коннектикут штатының Хартфорд қаласында романтикалық қарым-қатынас бастады. Джерри мен Манаша 1987 жылдың 20 желтоқсанында қызы Килин Ноэль Гарсияның дүниеге келуіне байланысты ата-ана болды. 1990 жылдың 17 тамызында Гарсия мен Мэтисон Калифорния штатының Сан-Ансельмо қаласында заңды рәсімдерсіз рухани рәсімде үйленді. 1991 жылы Гарсия Килинге "әке болуға уақыт табуға" қуанғанын айтты. 1993 жылдың қаңтарында 1960 жылдардың басындағы бұрынғы қарым-қатынастас Барбара "Бригид" Мейер Гарсияның өміріне қысқа уақытқа қайта кірді. Мейер Гарсияның оны "өмірінің махаббаты" деп санағанын және олардың қарым-қатынасы қайта жанданғаннан кейін көп ұзамай Гавайиде демалыс кезінде оған ұсыныс жасағанын мәлімдеді. Гарсияның "өмірлік махаббаты" деген сезімі бір ғана адамға арналмаған, ол өміріндегі бірнеше әйелдерге де осындай сезімдерін білдірді. 1995 жылы Гарсияның қосылуында Кунс өзінің "өмірінің махаббаты" екенін мәлімдеді, сол кезде Мейер мен Руппентал, олардың екеуі де қатысқан, бірден "Ол маған да солай айтқан!" деп айғайлады. Мейермен болған қарым-қатынас Гарсияның Мэтисонмен және Килинмен отбасылық өмірін бұзды. Содан кейін Гарсия 1993 жылдың көктемінде ДЕБОРА Кунспен танысты. Олар 1994 жылдың 14 ақпанында Калифорния штатының Саусалито қаласында үйленді. Гарсияның өліміне дейін Кунспен үйленген.

Garcia met his first wife, Sara Ruppenthal, in 1963. She was working at the coffee house in the back of Kepler's Books, where Garcia, Hunter, and Nelson regularly performed. They married on April 23, 1963, and on December 8 of that year their daughter Heather was born. They divorced in 1967. Carolyn Adams, a Merry Prankster also known as "Mountain Girl" or "M. G.," had a daughter, Sunshine, with Ken Kesey in 1966. Mountain Girl married another Prankster, George Walker, but they soon separated. She and Sunshine then moved into 710 Ashbury with Garcia in late 1966 where they would ultimately live together until 1975. Adams gave birth to Garcia's second and third daughters, Annabelle Walker Garcia (February 2, 1970) and Theresa Adams "Trixie" Garcia (September 21, 1974). In August 1970, Garcia's mother Ruth was involved in a car crash near Twin Peaks in San Francisco. Garcia, who was recording the album American Beauty at the time, often left the sessions to visit his mother with his brother Clifford. She died on September 28, 1970. In the midst of a March 1973 Grateful Dead engagement at Long Island's Nassau Coliseum, Garcia met Deborah Koons, an aspiring filmmaker from a wealthy Cincinnati, Ohio based family who would much later marry him and become his widow. After a brief correspondence, he began his relationship with her in mid 1974. This gradually strained his relationship with Adams and culminated in Garcia leaving Adams for Koons in late 1975. The end of his relationship with Koons in 1977 precipitated a brief reconciliation with Adams, including the reestablishment of their household. However, she did not agree with the guitarist's persistent use of narcotics and moved with the children to the Eugene, Oregon area, living near Kesey, in 1978. Following Adams' departure, Garcia had an affair with Amy Moore. She was a Kentucky born member of the extended "Grateful Dead family", and the mistress of Texas oil heir Roy Cullen. Their affair lasted circa 1980–1981, and inspired the Garcia Hunter song "Run for the Roses." Adams and Garcia were married on December 31, 1981, largely as a result of mutual tax exigencies. Despite the legal codification of their union, she remained in Oregon, while Garcia continued to live near the Grateful Dead's offices in San Rafael, California. Garcia lived with a variety of housemates, including longtime Grateful Dead employee and Jerry Garcia Band manager Rock Scully. Scully, who co managed the Grateful Dead throughout the mid to late 1960s before serving as the band's "advance man" and publicist, was dismissed by the group in 1984 for enabling Garcia's addictions and for allegedly embezzling the Garcia Band's profits. Another housemate was Nora Sage, a Deadhead who became Garcia's housekeeper while studying at the Golden Gate University School of Law. The exact nature of their relationship remains unclear, although it is believed to have been platonic due to Garcia's addictions. She later became his art representative. While they would briefly reunite following his diabetic coma, Garcia and Adams ultimately divorced in 1994. Phil Lesh has subsequently stated that he rarely saw Adams on any of the band tours. In a 1991 Rolling Stone interview, Garcia stated that "we haven't really lived together since the Seventies". During the autumn of 1978, Garcia developed a friendship with Shimer College student Manasha Matheson, an artist and music enthusiast. They remained friends over the following nine years before initiating a romantic relationship in Hartford, Connecticut on the Grateful Dead's spring 1987 tour. Jerry and Manasha became parents with the birth of their daughter, Keelin Noel Garcia, on December 20, 1987. On August 17, 1990, Garcia and Matheson married at their San Anselmo, California home in a spiritual ceremony free of legal convention. In 1991, Garcia expressed his delight in finding the time to "actually be a father" to Keelin in contrast to his past relationships with his children. In January 1993, Barbara "Brigid" Meier, a former girlfriend from the early 1960s, reentered Garcia's life for a brief period. Meier claimed that Garcia had considered her to be the "love of his life" and proposed to her during a Hawaiian vacation shortly after their relationship recommenced. Garcia's "love of his life" sentiment was not reserved for one lover, as he expressed the same feelings to several other women in his life. At Garcia's 1995 funeral, Koons declared that she was "the love of his life" while paying her final respects, whereupon Meier and Ruppenthal, who were both in attendance, simultaneously exclaimed, "He said that to me!" The affair with Meier marked the breakup of Garcia's family life with Matheson and Keelin. Shortly thereafter, Garcia renewed his acquaintance with Deborah Koons in the spring of 1993. They married on February 14, 1994, in Sausalito, California. Garcia and Koons were married at the time of his death.

Өмір салты мен денсаулығы

Олардың қоғамдық беделінің арқасында Гарсия мен оның серіктестері Америка үкіметінің есірткіге қарсы күресінде кейде ерекше назарға ілікті. 1967 жылдың 2 қазанында Сан-Францискодағы 710 Ашбери көшесі (Grateful Dead бір жыл бұрын тұрақтанған жер) полиция ақпаратынан кейін тінтуден өтті. Grateful Dead мүшелері Фил Леш, Боб Уэйр және Рон "Пигпен" МакКернан марихуана иелігінен тұтқындалды, бірақ Гарсия тұтқындалмады. Кейіннен айыптар алынып тасталды. Келесі жылы Гарсияның суреті Ричард Никсонның сайлау науқанында жамандау мақсатында қолданылды. 1970 жылдың қаңтарында топтың көп бөлігі Гавайиден Нью-Орлеанға ұшқаннан кейін қайтадан тұтқындалды. Ойыннан қонақ үйге келген соң, топ бөлмелеріне кірді, бірақ полиция дереу шабуыл жасады. Шамамен он бес адам, оның ішінде жол тобының көптеген мүшелері, менеджмент және Гарсиядан басқа Grateful Dead-тің барлық мүшелері тұтқындалды. Клавишашы Том Константен, Саентология шіркеуінің мүшесі болғандықтан барлық есірткілерден бас тартқан, ал МакКернан алкогольге көшкендіктен есірткілерден бас тартты. Билл Кройцманның айтуынша, 1970-ші жылдардың басында топтың кокаин қолдануы күшейді. 1974 жылы бір жынысқорлық үйінде героин қолданғаннан кейін (вероятно, топтың екінші еуропалық гастролі кезінде), Гарсия 1975 жылы топтың үзілісі кезінде "Персиялық" немесе "Персиялық негіз" деп аталған, темекіге арналған героин түрімен (алғашқыда тазартылған опиум ретінде жарнамаланған) танысты. Grateful Dead Movie фильмін жасау және шығарудың стресінен және келесі екі жылда топтың тәуелсіз жазба компанияларының құлдырауынан Гарсия екі затқа да тәуелді болды. Бұл факторлар, Grateful Dead тобының басқа мүшелерінің ішімдік және есірткіге тәуелділігімен бірге, жағдайдың шиеленісуіне әкелді. 1978 жылы топтың химиясы "жарылып, құлау" бастады, бұл топтың ынтымақтығының нашарлауына әкелді. Нәтижесінде Кит пен Донна Жан Годшо 1979 жылдың ақпан айында топтан кетіп қалды. Сол жылы Deadhead субмәдениетінің дамуы кезінде клавишашы/вокалисі Брент Майдленд қосылғаннан кейін, топ 1980-ші жылдардың басында американдық ареналарда гастрольдік топ ретінде жаңа коммерциялық жетістіктерге жетті, бұл оларға бірнеше жыл студиялық жазбалардан бас тартуға мүмкіндік берді. Дегенмен, бұл топтың тым үлкен жалақысы және Гарсияның күніне 700 доллар тұратын (1982 жылғы 700 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға тең) есірткіге тәуелділігімен өтелді, нәтижесінде гитарист Grateful Dead-тің қатаң кестесінен тыс соло гастрольдерге шықты, соның ішінде Jerry Garcia Band бассисі Джон Канмен өткізілген қысқартылған акустикалық дуэттік концерттер, олардың тиісті тәуелділіктерін қаржыландыру үшін пайдаланылған деген қауесет тарады. Топтың жағдайы жақсарып бара жатқандай көрінсе де, Гарсияның денсаулығы нашарлай бастады. 1983 жылы Гарсияның сахнадағы мінез-құлқы өзгергендей болды. Гитараны әлі де құмарлықпен және қарқынмен ойнағанына қарамастан, ол кейде алаңдаған сияқты көрінді; сондықтан концерттер көбінесе тұрақсыз болды. Жылдар бойы темекі шегу оның дауысына әсер етті және салмағы көбейді. 1984 жылы ол концерттер кезінде жиі микрофонға жақпағын тигізетін. "Түгел аяқтайтын тур" – жылдар бойына қаржы тәуекелдерінің, есірткі қолданудың және дұрыс емес бизнес шешімдерінің нәтижесі – өз салдарынан келді. Гарсияның он жылдық героинге тәуелділігі 1985 жылдың қаңтарында топтың қалған бөлігімен араласуға әкелді. Гурман мен есірткі арасында таңдау жасаған Гарсия Калифорнияның Окленд қаласындағы реабилитация орталығына түсуге келісті. Бірнеше күннен кейін қаңтар айында Оклендте бағдарламасын бастамас бұрын Гарсия Голден Гейт паркінде есірткі иелігінен тұтқындалды; кейін ол есірткілерді аударту бағдарламасына қатысты. 1985 жылы ол турнеде және үйде Нора Сейджтің көмегімен есірткі қолдануды азайтты; 1986 жылдың көктеміне қарай ол мүлдем бас тартты. Денсаулығына зиянды салмақ, сусыздану, дұрыс тамақтану әдеттері және Grateful Dead-тің алғашқы стадиондағы турнесі кезінде жақында қайталануы себепті Гарсия 1986 жылдың шілдесінде диабеттік комаға ұшырап, бес күннен кейін оянды. 1992 жылы жазғы турнеден оралғаннан кейін Гарсия ауырып қалды, бұл 1986 жылғы диабеттік комаға оралғаннан кейін болды. Манаша Гарсия Джерриге күтім жасап, оны үйде емдеу үшін акупунктурашы Йен Вей Чунг пен Рэнди Бейкерді қоса алғандағы денсаулық сақтау мамандарын ұйымдастырды. Гарсия келесі күндері қалпына келді, Grateful Dead-тің күзгі турнесін тоқтатуына қарамастан, оған қалпына келу үшін уақыт беру үшін. Гарсия темекі шегуді азайтты және салмақ жоғалтты. Ол сондай-ақ вегетариан болып кетті. Бұл жақсаруларға қарамастан, Гарсияның физикалық және психикалық жағдайы 1993 және 1994 жылдары нашарлай берді. Ол ауырсынуды басу үшін қайтадан есірткі қолдана бастады. Екінші есірткіге тәуелділігі мен қазіргі жағдайына байланысты Гарсия 1995 жылдың шілдесінде Betty Ford орталығына түсті. Оның қанағаттанарлық уақыты болды, бар болғаны екі аптаға созылды. Осы тәжірибеден ынталандырылған ол Forest Knolls, Калифорниядағы Serenity Knolls емдеу орталығына түсті, онда қайтыс болды. Гарсия ұзақ жылдар бойы есірткіге тәуелді болды. Гарсияның қосылуы 12 тамызда, Бельведередегі St. Stephen's Episcopal Church шіркеуінде өтті. 13 тамызда шамамен 25 000 адам Сан-Францисконың Голден Гейт паркіндегі Polo Fields-те муниципалитет рұқсатымен өткен қоғамдық еске алу рәсіміне қатысты. Көрермендер жүздеген гүлдерді, сыйлықтарды, суреттерді және "Amazing Grace" әнінің сыбызғымен орындалуын естелік ретінде ұсынды. 1996 жылдың 4 сәуір күні таңын, толық ай тұтылуынан кейін, Уэйр мен Дебора Кунс, Санджай Мишрамен бірге Гарсияның жасының жартысын Үндістанның Ришикеш қаласындағы, индуистер үшін қасиетті Ганг өзеніне шашты. Қалған жасы Сан-Франциско шығанағына құйылды. Кунс Гарсияның бұрынғы әйелі Кэролин Гарсияның жасы шашылуына қатысуына рұқсат бермеді.

Because of their public profile, Garcia and his collaborators were occasionally singled out in the American government's war on drugs. On October 2, 1967, 710 Ashbury Street in San Francisco (where the Grateful Dead had taken up residence the year before) was raided after a police tip off. Grateful Dead members Phil Lesh, Bob Weir, and Ron "Pigpen" McKernan were apprehended on marijuana charges which were later dropped, although Garcia himself was not arrested. The following year, Garcia's picture was used in a defamatory context in a campaign commercial for Richard Nixon. Most of the band were arrested again in January 1970, after they flew to New Orleans from Hawaii. After returning to their hotel from a performance, the band checked into their rooms, only to be quickly raided by police. Approximately fifteen people were arrested on the spot, including many of the road crew, management, and nearly all of the Grateful Dead except for Garcia, who arrived later, outgoing keyboardist Tom Constanten, who abstained from all drugs as a member of the Church of Scientology, and McKernan, who eschewed illegal drugs in favor of alcohol. According to Bill Kreutzmann, the band's use of cocaine accelerated throughout the early 1970s. After using heroin in a brothel in 1974 (likely on the band's second European tour), Garcia was introduced to a smokeable form of the drug (initially advertised as refined opium) colloquially known as "Persian" or "Persian Base" during the group's 1975 hiatus. Influenced by the stresses of creating and releasing The Grateful Dead Movie and the acrimonious collapse of the band's independent record labels over the next two years, Garcia became increasingly dependent upon both substances. These factors, combined with the alcohol and drug abuse of several other members of the Grateful Dead, resulted in a turbulent atmosphere. By 1978, the band's chemistry began "cracking and crumbling", resulting in poor group cohesion. As a result, Keith and Donna Jean Godchaux left the band in February 1979. With the addition of keyboardist/vocalist Brent Mydland that year amid the ongoing coalescence of the Deadhead subculture, the band reached new commercial heights as a touring group on the American arena circuit in the early 1980s, enabling them to forsake studio recording for several years. Nevertheless, this was offset by such factors as the band's atypically large payroll and Garcia's $700 a day (700.0 in 1982 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) drug addiction, resulting in the guitarist taking on a frenetic slate of solo touring outside of the Grateful Dead's rigorous schedule, including abbreviated acoustic duo concerts with Jerry Garcia Band bassist John Kahn that were widely rumored to be a funding conduit for their respective addictions. Though things seemed to be getting better for the band, Garcia's health was declining. By 1983, Garcia's demeanor onstage had appeared to change. Despite still playing the guitar with great passion and intensity, there were times that he would appear disengaged; as such, shows were often inconsistent. Years of heavy tobacco smoking had affected his voice, and he gained considerable weight. By 1984, he would often rest his chin on the microphone during performances. The so called "endless tour"—the result of years of financial risks, drug use, and poor business decisions—had taken its toll. Garcia's decade long heroin addiction culminated in the rest of the band holding an intervention in January 1985. Given the choice between the band or the drugs, Garcia agreed to check into a rehabilitation center in Oakland, California. A few days later in January, before the start of his program in Oakland, Garcia was arrested for drug possession in Golden Gate Park; he subsequently attended a drug diversion program. Throughout 1985, he tapered his drug use on tour and at home with the assistance of Nora Sage; by the spring of 1986, he was completely abstinent. Precipitated by an unhealthy weight, dehydration, bad eating habits, and a recent relapse on the Grateful Dead's first stadium tour, Garcia collapsed into a diabetic coma in July 1986, waking up five days later. After returning from the band's 1992 summer tour, Garcia became sick, a throwback to his diabetic coma in 1986. Manasha Garcia nursed Jerry back to health and organized a team of health professionals which included acupuncturist Yen Wei Choong and Randy Baker, MD, a holistic family physician to treat him at home. Garcia recovered over the following days, despite the Grateful Dead having to cancel their fall tour to allow him time to recuperate. Garcia reduced his cigarette smoking and began losing weight. He also became a vegetarian. Despite these improvements, Garcia's physical and mental condition continued to decline throughout 1993 and 1994. He began to use narcotics again to dull the pain. In light of his second drug relapse and current condition, Garcia checked himself into the Betty Ford Center during July 1995. His stay was limited, lasting only two weeks. Motivated by the experience, he then checked into the Serenity Knolls treatment center in Forest Knolls, California, where he died. Garcia had long struggled with drug addiction, Garcia's funeral was held on August 12, at St. Stephen's Episcopal Church in Belvedere. On August 13, about 25,000 people attended a municipally sanctioned public memorial at the Polo Fields of San Francisco's Golden Gate Park. Crowds produced hundreds of flowers, gifts, images, and a bagpipe rendition of "Amazing Grace" in remembrance. On the morning of April 4, 1996, after a total lunar eclipse earlier that day, Weir and Deborah Koons, accompanied by Sanjay Mishra, spread half of Garcia's ashes into the Ganges at the holy city of Rishikesh, India, a site sacred to Hindus. The remaining ashes were poured into the San Francisco Bay. Koons did not allow former wife Carolyn Garcia to attend the spreading of the ashes.

Музыкалық құралдар

Гарсия өзінің мансабында студенттік және бюджеттік модельдерден бастап, арнайы жасалған аспаптарға дейін көптеген гитарада ойнады. Отыз бес жылдық кәсіби музыкант ретінде Гарсия шамамен 25 гитара қолданған. 1965 жылы Гарсия Уорлокспен ойнаған кезде, ол Гильдияның жұлдыз отын қолданды, әсіресе оның алғашқы қоғамдық қойылымдарында. Бұл екі мойынды гитара болса да, Гарсия "E9 мойындысын және үш педальді тонды көтеру үшін және екі рычагты төмендету үшін қолданды". Ол 1971 жылы сәуір айында Филлмор-Ист театрында өткен Grateful Dead және New Riders of the Purple Sage концерттерінде Emmons D 10 қолданған. 1969 жылы Гарсия үш елеулі сыртқы жазбада педальді сталь ойнады: Джефферсонның "Ферма" трегі "Жеріктілер" альбомындағы "Ферма", Брюер мен Шиплидің "О, мама" трегі және Кросби, Стиллс, Нэш және Янгтың "Балаларыңызға үйретіңіз" хит-синглі 1970 жылы шыққан Déjà Vu альбомынан. Гарсия соңғы альбомда Grateful Dead-ке гармония сабақтары үшін ойнады, олар сол кезде Workingman's Dead-ті жаздыратын. 1971 жылы Гарсия күн сәулесінің жарылысы Лес Полды ойнай бастады. 1971 жылдың наурыз және сәуір айларында - Grateful Dead екінші концерт альбомын жазған уақытта Гарсия "Peanut" гитарын ойнады, ол Рик Тернерден алған гитара, гитараның денесін арнайы жасап, 60-шы жылдардың басындағы Лес Полдан мойынтірек, пикаптар мен жабдықтарды енгізді. Мамыр айында Гарсия өзіне 1969 жылы Грэм Нэш берген 1955 жылғы Stratocaster табиғи бітімін қолдана бастады. 1971 жылдың күзінде Гарсия пикгардқа аллигатор стикерін қосты, ал осылайша "Аллигатор" деп аталатын Гарсияның негізгі электр гитарасы 1973 жылдың тамызына дейін болды. 1971 жылдың жазында Гарсия Les Paul TV Junior-де екі рет ойнады. 1972 жылдың жазында "Алигатор" дүкенде болған кезде ол қысқа уақытқа күн сәулесімен жарылатын "Стратокастерге" оралды; мұны "Соншақ күндізгі арманында" көруге болады. 1972 жылдың соңында Гарсия Alembic аспаптар жасаушысы Дуг Ирвин жасаған алғашқы гитарын ("Eagle") 850 долларға сатып алды. Ол Ирвиннің талантына ғашық болып, дереу өзіне арнап аспап жасатты. Бұл бұйымның тұсында эбен ағашынан жасалған мойын, бас жағында алма-кезек зерделік үлгілер, пил сүйегінен жасалған инкрустациялар, таза күмістен жасалған түйіршік нүктелер сияқты көптеген әшекейлер бар. Денесі батыс кеспе ағашынан жасалған, оның өзегі қызғылт жүрекпен қапталған. Гарсия кейіннен Ирвинге гитараның ішіндегі электрониканы ауыстыруды тапсырды, бұл кезде ол Alembic логотипімен бірге бас киімге өз логотипімен қосады. Жүйе пикаптарды конфигурациялау үшін екі алмастырылатын пластинаны қамтиды: біреуі қатаң бір орам үшін жасалды, ал екіншісі хомбәкерлерге арналған. Өзгертілген аспапты алғаннан кейін көп ұзамай Гарсия Ирвинге "Баршаңызды шақырамын" деген ескертумен тағы бір арнайы гитараны тапсырды. Гарсия 1973 жылы McIntosh MC 2300 арнайы құрылғысын пайдалана бастады. Ақырында 1974 жылы алдыңғы жағына Budweiser Budman наклейкасы қойылды. Бұл Джерридің MC 2300-ін дыбыс қабырғасын қоректендіретін көптеген құрылғылардың ішінен ерекшелендірудің бірегей тәсілі. "Бадман" 1993 жылға дейін Гарсиямен бірге саяхаттайтын Қабырғадағы жалғыз компоненттердің бірі болды, ол кабинаның симуляциялық жүйесімен ауыстырылды. Көптеген адамдар бұл ауысуды Джерридің гитаралық дыбысының алтын дәуірінің соңы деп атайды. Бадман қосқыш Grateful Dead тарихындағы ең ұзақ қолданылған аспап. 2021 жылдың 14 қазанында Sotheby's аукционында From the Vault: Property from the Grateful Dead and Friends атты аукционда Гарсияның MC2300 бар соңғы сахналық сөресі 226,800 АҚШ долларына сатылды. Тағы да таңғаларлық жайт, MC2300 Budman 378 000 АҚШ долларына сатылды. Ол оны тапсырғаннан кейін жеті жылға жуық уақыт өткен соң, Гарсия 1979 жылдың жазында Ирвиннен екінші жеке гитарын ("Tiger") алды. Ол алғаш рет аспапты 1979 жылы 4 тамызда Оукленд аудиториясы аренасында өткен Grateful Dead концерті кезінде қолданды. Тайгердің денесі жоғары сапалы болды: жоғарғы қабаты кокоболо, алдыңғы қабаттары - бұршақ жолақты, вермильон және жалын бұршағы, осы тәртіппен. Tiger-ге ұқсас болса да, оның құрамында аздап жеңіл салмақпен қатар, басқа инкрустациялар мен электроника болды. Роузбуд, Тайгерден айырмашылығы, үш хумбакермен конфигурацияланды; мойын және көпір пикаптары дыбыс бақылауын бөлісті, ал ортада өздері болды. Гитараның үстінде гитараның ішіндегі контроллерді қоректендіретін Roland GK 2 пикапы болды. GK2 Roland GR 50 рельсті синтезаторымен бірге қолданылды. GR 50 синтезаторы өз кезегінде Korg M1R синтезаторын басқарып, осы кезеңде Grateful Dead-тің Without a Net (1990) және басқа да осы кезеңдегі жазбаларда естілетін MIDI эффектілерін жасады. Гитараның бөліктері салмақты азайту үшін ойылып жасалған. Көпірдің астындағы тақтаның үстін билейтін гүлмен розаны ұстаған қаңқаның инкрустациясы жабыстырылған. Аспаптың соңғы құны 11,000 доллар болды. Гитара мойын үшін бразилиялық палисандр, ал денесі үшін Шығыс үнді палисандрын қолданды, оның авторлық құқығын мойындаған Крипп, оның 19 ғасырдан қалған опиум шегушілердің төсегінен алынғанын мойындады. Соңғы Grateful Dead турнесі кезінде жаңа көпір де орнатылды. Содан кейін Гарсия Крипптен гитараның көшірмесін жасауды сұрады. Крипп, түпнұсқаны өлшемеген және суретке түсірмеген, жай ғана "көзбен жасауды" айтты. Grateful Dead мүшелері келіспеді - олар оның гитараларының тобына тиесілі екенін есептеді, бұл екі тарап арасында сотқа әкелді. 2017 жылдың мамырында Wolf қайтадан аукционға сатылды, бірақ бұл жолы қайырымдылыққа. Притцкер гитараны сатуға және түскен барлық қаражатты Монтгомери, Алабама штатындағы Southern Poverty Law Center-ге беруге шешім қабылдады. Брайан Холлиган 1.9 миллион долларлық жеңіс білдірді. 2019 жылдың басым бөлігінде Wolf және Tiger Нью-Йорктегі Метрополитен өнер музейіндегі Play it Loud көрмесіне қосылды. 2019 жылдың 23 маусымында Джон Майер Dead & Co. тобымен Citi Field-те Wolf-ты орындады.

Garcia played many guitars during his career, which ranged from student and budget models to custom made instruments. During his thirty five year career as a professional musician, Garcia used about 25 guitars. In 1965, when Garcia was playing with the Warlocks, he used a Guild Starfire, especially in his earlier public performances. Although this was a double neck guitar, Garcia used the "E9 neck and the three pedals to raise the tone and two levers to lower it." He employed an Emmons D 10 at the Grateful Dead's and New Riders of the Purple Sage's final appearances at the Fillmore East in April 1971. In 1969, Garcia played pedal steel on three notable outside recordings: the track "The Farm" on the Jefferson Airplane album Volunteers, the track "Oh Mommy" by Brewer and Shipley and the hit single "Teach Your Children" by Crosby, Stills, Nash & Young from their album Déjà Vu, released in 1970. Garcia played on the latter album in exchange for harmony lessons for the Grateful Dead, who were at the time recording Workingman's Dead. In 1971, Garcia began playing a sunburst Les Paul. In March and April 1971 – the time period during which the Grateful Dead recorded its second live album, Grateful Dead – Garcia played the "Peanut," a guitar he had received from Rick Turner, who had custom built the guitar's body and incorporated the neck, pickups, and hardware from an early '60s Les Paul. In May, Garcia began using a 1955 natural finish Stratocaster that had been given to him by Graham Nash in 1969. Garcia added an alligator sticker to the pickguard in the fall of 1971, and the thusly named "Alligator" would remain Garcia's principal electric guitar until August 1973. In the summer of 1971, Garcia also played a double cutaway Les Paul TV Junior. While Alligator was in the shop in the summer of 1972, he briefly reverted to the sunburst Stratocaster; this can be seen in Sunshine Daydream. In late 1972, Garcia purchased the first guitar ("Eagle") made by Alembic luthier Doug Irwin for $850 (850.0 in 1972 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Enamored of Irwin's talents, he immediately commissioned his own custom instrument. Wolf was made with an ebony fingerboard and featured numerous embellishments like alternating grain designs in the headstock, ivory inlays, and fret marker dots made of sterling silver. The body was composed of western maple wood which had a core of purpleheart. Garcia later had Irwin (who ultimately left Alembic to start his own business) replace the electronics inside the guitar, at which point he added his own logo to the headstock alongside the Alembic logo. The system included two interchangeable plates for configuring pickups: one was made for strictly single coils, while the other accommodated humbuckers. Shortly after receiving the modified instrument, Garcia commissioned another custom guitar from Irwin with one caveat: "Don't hold back." Garcia's began using a specific McIntosh MC 2300 in 1973. Eventually christened with a Budweiser Budman sticker placed on the front in 1974. Making it a unique way of identifying Jerry’s specific MC 2300 out of the many that powered the Wall of Sound. “Budman” was one of the only components from the Wall to continue traveling with Garcia until 1993 when it was replaced with a cab simulation system. Many refer to this transition as the end of a golden era for Jerry’s guitar tone. The Budman amp is the longest continuously used piece of gear in Grateful Dead history. On 14 October 2021 during a Sotheby's auction titled From the Vault: Property from the Grateful Dead and Friends Garcia's last stage rack containing a MC2300 sold for 226,800 USD. More impressively, the MC2300 Budman sold for 378,000 USD. Nearly seven years after he commissioned it, Garcia received his second custom guitar ("Tiger") from Irwin in the summer of 1979. He first employed the instrument in concert at a Grateful Dead performance at the Oakland Auditorium Arena on August 4, 1979. The body of Tiger was of rich quality: the top layer was cocobolo, with the preceding layers being maple stripe, vermilion, and flame maple, in that order. While similar to Tiger in many respects, it featured different inlays and electronics in addition to a slightly lighter weight. Rosebud, unlike Tiger, was configured with three humbuckers; the neck and bridge pickups shared a tone control, while the middle had its own. Atop the guitar was a Roland GK 2 pickup which fed the controller set inside the guitar. The GK2 was used in conjunction with the Roland GR 50 rack mount synthesizer. In turn, the GR 50 synthesizer drove a Korg M1R synthesizer that produced MIDI effects during live performances of this period, as heard on the Grateful Dead's Without a Net (1990) and other contemporaneous recordings. Sections of the guitar were hollowed out to bring the weight down to The inlay, a dancing skeleton holding a rose, covers a plate just below the bridge. The final cost of the instrument was $11,000 (11000.0 in 1990 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The guitar used Brazilian rosewood for the fingerboard and East Indian rosewood for the body, which, with admitted irony from Cripe, had been taken from a 19th century bed used by opium smokers. A new bridge also was installed during the final Grateful Dead tour. Soon after, Garcia requested that Cripe build a backup of the guitar. Cripe, who had not measured or photographed the original, was told simply to "wing it." The remaining Grateful Dead members disagreed – they considered his guitars to be property of the band, leading to a lawsuit between the two parties. In May 2017, Wolf was again auctioned, but this time for charity. Pritzker decided to sell the guitar and donate all proceeds to the Montgomery, Alabama based Southern Poverty Law Center. Brian Halligan placed the winning bid totaling $1.9M. For the majority of 2019 Wolf and Tiger were included in the Play it Loud exhibit at the Metropolitan Museum of Art in New York City. On June 23, 2019 John Mayer played Wolf with Dead & Co. at Citi Field.

Мұра

Гарсия 1994 жылы Grateful Dead тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Ол салтанатқа қатысудан бас тартты; топ оның орнына сахнаға Гарсияның картоннан жасалған бейнесін шығарды. 1987 жылы Вермонт штатындағы Ben & Jerry's мұзқаймақ өндірушісі оған арналған Cherry Garcia дәмді ұсынды. Бұл музыкантқа арналған алғашқы мұзқаймақ болды. 2000 жылы NBC телеарнасы Гарсияның сырт келбетіне негізделген "Құдай, Шайтан және Боб" атты анимациялық комедиялық сериалын көрсетті. Діни ұйымдардың наразылығы мен төмен рейтингіге байланысты сериал төрт бөлімнен кейін тоқтатылды. 2003 жылы Rolling Stone журналы Джерри Гарсианы "Барлық уақыттың 100 ең ұлы гитаристтері" тізімінде 13-орынға қойды. 2004 жылдың 30 шілдесінде Мелвин Силс Jerry Garcia Band (JGB) тобының өкілі ретінде "The Grateful Garcia Gathering" ашық ауадағы музыка және кемпинг фестивалінде бас рольде ойнады. Джерри Гарсия тобының гитаристi Дэвид Кемпер 2007 жылы Мелвин Силс пен JGB тобына қосылды. Гарсияның басқа музыканттары мен достарына Донна Жан Годшо, Муки Сигел, Пит Сирс, Г. Э. Смит, Чак Хаммер, Барри Слес, Джеки Грин, Брайан Леш, Санжай Мишра және Марк Каран жатады. 2005 жылдың 21 шілдесінде Сан-Франциско қалалық демалыс және саябақтар комиссиясы Макларен паркіндегі амфитеатрды "Джерри Гарсия амфитеатры" деп атау туралы шешім қабылдады. Амфитеатр Гарсияның өскен жері – Экселсиор ауданында орналасқан. Джерри Гарсия амфитеатрындағы алғашқы концерт 2005 жылдың 7 тамызында "Джерри күні" мерекесінде өтті. Джерридің інісі Тиф Гарсия "Джерри Гарсия амфитеатрына" баршаны алғашқы болып шақырды. "Джерри күні" – Гарсияның балалық шағындағы ауданында жыл сайын өткізілетін мереке. 2005 жылдың 29 қазанында өткен ашылу салтанатын (Джерри күні 2) мэр Гэвин Ньюсом жүргізді. 2005 жылдың 24 қыркүйегінде Берклидегі Херст грек театрында Джерри Гарсияға арналған "Comes a Time: A Celebration of the Music & Spirit" құрметтік концерті өтті. Концертте Боб Вейр, Билл Кройцман, Микки Харт, Брюс Хорнсби, Трей Анастасио, Уоррен Хейнс, Джимми Херринг, Майкл Канг, Джей Лейн, Джефф Чименти, Марк Каран, Робин Сильвестер, Кенни Брукс, Мелвин Силс, Мерл Сондерс, Марти Холланд, Стю Аллен, Глория Джонс және Джеки Лабранч өнер көрсетті. Грузиялық композитор Ли Джонсон, Ресей ұлттық оркестрімен жазылған "Dead Symphony: Lee Johnson Symphony No. 6" атты Grateful Dead тобының музыкасына арналған оркестрлік туындысын жариялады. Джонсон 2008 жылдың 26 шілдесінде Weekend Edition бағдарламасында NPR радиосында сұхбат берді және Гарсияның ән жазу шеберлігіне жоғары баға берді. 1 тамыз күні жұма күні Джонсонның өзі жетекшілік еткен Балтимор симфониялық оркестрімен тікелей эфирде өнер көрсетілді. 2010 жылы Калифорниядағы Санта-Барбара Bowl-де Джерри Гарсия Глен ашылды, ол концерт алаңына дейін бара жатқан жол бойында орналасқан. Жол бойында Гарсияның оң қолының мүсіні орнатылған. Сиэтлдік Soundgarden рок-тобы әншіге арналған "Jerry Garcia's Finger" атты аспаптық әнді жазып, "Pretty Noose" синглінің B-жағы ретінде шығарды. АҚШ және Ұлыбританияның Уксбридж, Миддлсекс қалаларындағы көптеген музыкалық фестивальдар Джерри Гарсияның есімін сақтап, жыл сайын арнайы шаралар өткізеді. 2015 жылдың 14 мамырында Мэриленд штатының Колумбия қаласындағы Merriweather Post Pavilion-да Гарсияға арналған құрметтік концерт өтті, онда көптеген жұлдыздар қатысты. Шара "Dear Jerry" деп аталды. 2015 жылы Хантер мен Гарсия Ыршылар Даңқы залына енгізілді. Хантер сыйлықты Гарсияның қызы Трикси Гарсиямен бірге қабылдады, ол әкесінің атынан қабылдады. 2015 жылы Джерри Гарсияның әйелі Манаша Гарсия және олардың қызы Килин Гарсия Джерри Гарсия қорын құрды, ол коммерциялық емес қайырымдылық ұйымы, көркемдік, экологиялық және гуманитарлық мақсаттарды қолдайды. Қордың басқарма мүшелері Боб Вейр, Питер Шапиро, Гленн Фишер, Ирвин Стернберг, Дэниел Шайнер, TRI Studios бас директоры Кристофер МакКатчон және Fender Music Foundation атқарушы директоры Линн Робисон болды. Килин Гарсия: "Әкемнің құндылықтарына сай келетін коммерциялық емес жұмыстарға қатысу – үлкен мәртебе" деді. 2017 жылы Гарсияның музыкасы Гарсия мен Роберт Хантердің музыкасын қоса алғанда, Фил Леш, Боб Вейр, Микки Харт және Хантердің ұзақ жылғы серіктесі Грег Антонның қосымша музыкасын қамтитын "Red Roses, Green Gold" атты Бродвейден тыс музыкалық қойылымда пайда болды. Қойылымды Рейчел Клейн режиссерлік етіп, хореографиясын қойды, Майкл Норман Манн кітаптың авторы болды, Джефф Чименти музыкалық жетекші болды және Нью-Йорктегі Minetta Lane Theatre-да қойылды. 2018 жылы Джерри Гарсияның отбасы мүшелері Килин Гарсия мен Манаша Гарсия Джерри Гарсия Музыкалы Өнерлер тәуелсіз музыка лейблін құрды. 2021 жылдың 18 қарашасында Джона Хилл Гарсия рөлін Scott Alexander мен Larry Karaszewski жазған және Martin Scorsese режиссерлік еткен Grateful Dead туралы биофильмде ойнайтыны жарияланды, ол Apple TV+ үшін түсіріледі.

Garcia was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame as a member of the Grateful Dead in 1994. He declined to attend the ceremony; the band jokingly brought a cardboard cutout of Garcia out on stage in his absence. In 1987, Vermont ice cream maker Ben & Jerry's introduced their Cherry Garcia flavor dedicated to him. It was the first ice cream flavor dedicated to a musician. In 2000, the network NBC broadcast an animated sitcom, God, the Devil and Bob, which featured a "God" character based on Garcia's appearance. Amid backlash from religious groups and low ratings, the series was cancelled after four episodes. In 2003, Rolling Stone ranked Jerry Garcia 13th in their list of the "100 Greatest Guitarists of All Time". On July 30, 2004, Melvin Seals was the first Jerry Garcia Band (JGB) member to headline an outdoor music and camping festival called "The Grateful Garcia Gathering". Jerry Garcia Band drummer David Kemper joined Melvin Seals and JGB in 2007. Other musicians and friends of Garcia include Donna Jean Godchaux, Mookie Siegel, Pete Sears, G. E. Smith, Chuck Hammer, Barry Sless, Jackie Greene, Brian Lesh, Sanjay Mishra, and Mark Karan. On July 21, 2005, the San Francisco Recreation and Park Commission passed a resolution to name the amphitheater in McLaren Park "The Jerry Garcia Amphitheater." The amphitheater is located in the Excelsior District, where Garcia grew up. The first show to happen at the Jerry Garcia Amphitheater was Jerry Day 2005 on August 7, 2005. Jerry's brother, Tiff Garcia, was the first person to welcome everybody to the "Jerry Garcia Amphitheater." Jerry Day is an annual celebration of Garcia in his childhood neighborhood. The dedication ceremony (Jerry Day 2) on October 29, 2005, was officiated by mayor Gavin Newsom. On September 24, 2005, the Comes a Time: A Celebration of the Music & Spirit of Jerry Garcia tribute concert was held at the Hearst Greek Theatre in Berkeley, California. The concert featured Bob Weir, Bill Kreutzmann, Mickey Hart, Bruce Hornsby, Trey Anastasio, Warren Haynes, Jimmy Herring, Michael Kang, Jay Lane, Jeff Chimenti, Mark Karan, Robin Sylvester, Kenny Brooks, Melvin Seals, Merl Saunders, Marty Holland, Stu Allen, Gloria Jones, and Jackie LaBranch. Georgia based composer Lee Johnson released an orchestral tribute to the music of the Grateful Dead, recorded with the Russian National Orchestra, entitled "Dead Symphony: Lee Johnson Symphony No. 6." Johnson was interviewed on NPR on the July 26, 2008 broadcast of Weekend Edition, and gave much credit to the genius and craft of Garcia's songwriting. A live performance with the Baltimore Symphony Orchestra, conducted by Johnson himself, was held Friday, August 1. In 2010 the Santa Barbara Bowl in California opened Jerry Garcia Glen along the walk up to the venue. There is a statue of Garcia's right hand along the way. Seattle rock band Soundgarden wrote and recorded the instrumental song "Jerry Garcia's Finger", dedicated to the singer, which was released as a b side with their single "Pretty Noose". Numerous music festivals across the United States and Uxbridge, Middlesex, UK hold annual events in memory of Jerry Garcia. On May 14, 2015, an all star lineup held a tribute concert for Garcia at Merriweather Post Pavilion in Columbia, Maryland. The event was called "Dear Jerry". In 2015, Hunter and Garcia were inducted into the Songwriters Hall of Fame. Hunter accepted the award along with Garcia's daughter, Trixie Garcia, who accepted on behalf of her father. In 2015, Jerry Garcia's wife, Manasha Garcia and their daughter, Keelin Garcia launched The Jerry Garcia Foundation, a nonprofit charity that supports projects for artistic, environmental, and humanitarian causes. The Foundation's Board members are Bob Weir, Peter Shapiro, Glenn Fischer, Irwin Sternberg, Daniel Shiner, TRI Studios CEO, Christopher McCutcheon and Fender Music Foundation Executive Director,
Lynn Robison. Keelin Garcia said, "It is a tremendous honor to participate in nonprofit work that is in accordance with my father's values." In 2017 Garcia's music was featured in Red Roses, Green Gold, an off Broadway musical featuring the music of Garcia and Robert Hunter, with additional music by Phil Lesh, Bob Weir, Mickey Hart, and Hunter's longtime collaborator Greg Anton. The production was directed and choreographed by Rachel Klein, featured a book by Michael Norman Mann, had Jeff Chimenti serving as music supervisor, and was performed at the Minetta Lane Theatre in New York City. In 2018, Jerry Garcia family members, Keelin Garcia and Manasha Garcia launched the Jerry Garcia Music Arts independent music label. On November 18, 2021, it was announced Jonah Hill would portray Garcia in a forthcoming Grateful Dead biopic written by Scott Alexander and Larry Karaszewski directed by Martin Scorsese for Apple TV+.