Джеймс Тейлор: Американдық әнші-әндер авторының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық музыкант (1948 жылы туған)
жеке музыкант

Джеймс Вернон Тейлор (12 наурыз 1948 жылы туған) – американдық әнші-әндер жазушы және гитарист. Алты рет «Грэмми» сыйлығының иегері, 2000 жылы Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді. Тейлор 1970 жылы «Fire and Rain» синглімен үлкен жетістікке жетті және 1971 жылы Кэрол Кинг жазған «You've Got a Friend» әнімен алғашқы хитін шығарды. Оның 1976 жылғы «Greatest Hits» альбомы «алмаз» статусын алды және тек АҚШ-та 11 миллион дана сатылды, бұл оны АҚШ тарихындағы ең көп сатылған альбомдардың біріне айналдырды. 1977 жылы шыққан «JT» альбомынан кейін ол ондаған жылдар бойы үлкен тыңдарманды сақтап келді. 1977 жылдан 2007 жылға дейін шығарған әрбір альбомы 1 миллионнан астам дана сатылды. 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдарда ол «Hourglass», «October Road» және «Covers» сияқты ең көп марапатталған жұмыстарын жазғанда, қайтадан танымал болды. 2015 жылы «Before This World» альбомымен АҚШ-та алғаш рет бірінші орынға ие болды. Тейлор сондай-ақ «How Sweet It Is (To Be Loved by You)» және «Handy Man» сияқты кавер-версияларымен, сондай-ақ «Sweet Baby James» сияқты өзінің әндерімен де танымал. Ол оңтүстіктегі бай отбасыда дүниеге келген. Оның әулеті Массачусетс шығанағындағы колонияға тамыр жайған; оның ата-бабаларының арасында Массачусетс штатының Садбери қаласын бірге құрған ағылшын отаршысы Эдмунд Райс бар. Оның анасы Гертруда (құрметті аты Вудард; 1921–2015) Жаңа Англиядағы Музыка консерваториясында Мари Санделиуспен ән айтуды оқыды және 1946 жылы Айзекке үйленер алдында опера әншісі болуға ниеттенген. Тейлор музыкант Алекс Тейлордың (1947–1993) кіші інісі, ал музыканттар Кейт Тейлордың (1949 жылы туған) және Ливингстон Тейлордың (1950 жылы туған) ағасы. Оның ең кіші інісі Хью (1952 жылы туған) да музыкант болды; Хью музыка индустриясын тастап, 1989 жылдан бері әйелімен бірге Массачусетс штатының Акинна қаласында «The Outermost Inn» атты қонақ үйін басқарып келеді. 1951 жылы Тейлор отбасы Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласына көшіп келді, осы кезде Айзек Солтүстік Каролина медицина мектебінде медицина профессоры болып жұмысқа орналасты. Олар қазіргі Морган-Крик жолынан тыс Морган-Крик ауданында үй салды, ол сирек қоныстанған жер болды. Джеймс Чапел-Хиллдегі мемлекеттік бастауыш мектепке барып оқыды. Кейіннен Айзек Тейлор 1964 жылдан 1971 жылға дейін UNC Медицина мектебінің деканы болды. 1953 жылдан бастап Тейлорлар жазда Мартаның жүзім бағында демалып жүрді. Тейлор Солтүстік Каролинада бала кезінде виолончель сабақтарын алды, ал 1960 жылы гитара үйренуге кірісті. Оның гитара стилі гимндер, рождество әндері және Вуди Гатридің музыкасының ықпалымен дамыды, ал оның техникасы виолончельдегі бас кілтіне бағдарланған оқуынан және қарындасы Кейттің клавиатурасында тәжірибе жасауынан туындады: «Менің стилім – фортепиано сияқты дыбысталуға тиіс саусақпен таңдау стилі, егер менің бас бармағым сол қолым болса, ал менің бірінші, екінші және үшінші саусағым оң қолым болса». Жазғы демалысын Мартаның жүзім бағында отбасымен өткізген кезде ол Нью-Йорк штатының Ларчмонт қаласынан келген жас гитарист Дэнни Корчмармен танысты. Екеуі бірге блюз және халық музыкасын тыңдап, ойнай бастады, ал Корчмар Тейлордың ән айтуында «табиғи фразалау сезімі, әрбір буын уақытында әдемі» екенін сезді. «Мен Джеймсте де осындай нәрсе бар екенін білдім». Тейлор 14 жасында гитарада алғашқы әнін жазды және аспапты оңай үйренді. 1961 жылы Тейлор Массачусетс штатындағы Милтон академиясына оқуға түсті. Ол жоғары оқу орнына дайындалу кезінде өзін ыңғайсыз сезініп, жақсы оқу нәтижелеріне қарамастан, бірінші курста нашарлап қалды. Ол Солтүстік Каролинаға Чапел-Хилл орта мектебінде семестрді аяқтауға оралды. Ол жерде ол ағасы Алекс құрған «The Corsayers» (кейін «The Fabulous Corsairs») тобына қосылды, электр гитарада ойнады; 1964 жылы олар Ралиде Джеймстің «Cha Cha Blues» әнін B-жағында көрсеткен синглді шығарды. Кейіннен ол Маклиндегі тоғыз айлық емделуін «өмірді құтқаратын кешірім немесе жеңілдік сияқты» деп бағалады, ал оның ағасы Ливингстон мен қарындасы Кейт кейінірек мұнда науқас және студенттер болды.

James Vernon Taylor (born March 12, 1948) is an American singer songwriter and guitarist. A six time Grammy Award winner, he was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2000. Taylor achieved his breakthrough in 1970 with the single "Fire and Rain" and had his first hit in 1971 with his recording of "You've Got a Friend", written by Carole King in the same year. His 1976 Greatest Hits album was certified Diamond and has sold 11 million copies in the US alone, making it one of the best selling albums in US history. Following his 1977 album JT, he has retained a large audience over the decades. Every album that he released from 1977 to 2007 sold over 1 million copies. He enjoyed a resurgence in chart performance during the late 1990s and 2000s, when he recorded some of his most awarded work (including Hourglass, October Road, and Covers). He achieved his first number one album in the US in 2015 with his recording Before This World. Taylor is also known for his covers, such as "How Sweet It Is (To Be Loved by You)" and "Handy Man", as well as originals such as "Sweet Baby James". and came from a wealthy Southern family. with the former being rooted in Massachusetts Bay Colony; his ancestors include Edmund Rice, an English colonist who co founded Sudbury, Massachusetts. His mother, Gertrude (née Woodard; 1921–2015), studied singing with Marie Sundelius at the New England Conservatory of Music and was an aspiring opera singer before she married Isaac in 1946. Taylor is the younger brother of musician Alex Taylor (1947–1993) and the older brother of musicians Kate Taylor (born 1949) and Livingston Taylor (born 1950). His youngest sibling, a brother named Hugh (born 1952), was also a musician; Hugh eventually left the music industry and has operated The Outermost Inn, a bed and breakfast in Aquinnah, Massachusetts, with his wife since 1989. In 1951, Taylor and his family moved to Chapel Hill, North Carolina, when Isaac took a job as an assistant professor of medicine at the University of North Carolina School of Medicine. They built a house in the Morgan Creek area off the present Morgan Creek Road, which was sparsely populated. James attended a public primary school in Chapel Hill. Isaac Taylor later rose to become dean of the UNC School of Medicine from 1964 to 1971. Beginning in 1953, the Taylors spent summers on Martha's Vineyard. Taylor took cello lessons as a child in North Carolina, before learning the guitar in 1960. His guitar style evolved, influenced by hymns, carols, and the music of Woody Guthrie, and his technique derived from his bass clef oriented cello training and from experimenting on his sister Kate's keyboards: "My style was a finger picking style that was meant to be like a piano, as if my thumb were my left hand, and my first, second, and third fingers were my right hand." Spending summer holidays with his family on Martha's Vineyard, he met Danny Kortchmar, an aspiring teenage guitarist from Larchmont, New York. The two began listening to and playing blues and folk music together, and Kortchmar felt that Taylor's singing had a "natural sense of phrasing, every syllable beautifully in time. I knew James had that thing." Taylor wrote his first song on guitar at 14, and he continued to learn the instrument effortlessly. In 1961, Taylor went to Milton Academy, a preparatory boarding school in Massachusetts. He faltered during his junior year, feeling uneasy in the high pressure college prep environment despite having a good scholastic performance. He returned home to North Carolina to finish out the semester at Chapel Hill High School. There he joined a band formed by his brother Alex called The Corsayers (later The Fabulous Corsairs), playing electric guitar; in 1964, they cut a single in Raleigh that featured James's song "Cha Cha Blues" on the B side. He later viewed his nine month stay at McLean as "a lifesaver like a pardon or like a reprieve", and both his brother Livingston and his sister Kate later were patients and students there as well.

1966-1969: Карьераның алғашқы жылдары

Корчмардың ынтасымен Тейлор Маклиннен шығып, Нью-Йоркке топ құруға кетті. Олар Тейлордың Маклинде және оның жайлы жазған әндерін орындады, мысалы, "Knocking 'Round the Zoo", "Don't Talk Now" және "The Blues Is Just a Bad Dream". Тейлор түрлі адамдармен араласып, Корчмардың наразылығына қарамастан, героин қолдана бастады. Jay Gee Records, Jubilee Records компаниясының еншілес фирмасы арқылы шығарылған ол, Солтүстік-Шығыста радиода ойнатылды. Шындығында, оның есірткіге құмарлығы Flying Machine тобының соңғы кезеңінде героинге толық тәуелділікке ұшырады: "Мен оған түсіп қалдым, себебі ауылда ішімдік ішудей оңай еді". Соңында, ақшасы бітіп, менеджері оны тастап кеткен соң, ол бір түні әкесіне үмітсіздікпен қоңырау шалды. Айзек Тейлор Нью-Йоркқа ұшып келіп, құтқару операциясын ұйымдастырды, көлік жалдап, Джеймс пен оның барлық мүліктерін түн бойы Солтүстік Каролинаға айдап әкелді. Тейлор көшкен орынды ауыстырып, жеке әнші болуды шешті. 1967 жылдың соңында, шағын отбасылық мұрасының есебінен ол Лондонға көшіп, Ноттинг-Хилл, Белгравия және Челси сияқты әртүрлі аудандарда тұрды. Сохо ауданында бірнеше демо жазғаннан кейін, оның досы Корчмар оған келесі үлкен мүмкіндік берді. Корчмар Питер мен Гордонның алдында ойнаған King Bees тобымен байланысын пайдаланып, Тейлорды Питер Ашермен таныстырды. Ашер Beatles тобының жаңа құрылған Apple Records лейблінің A&R жетекшісі болды. Тейлор Ашерге "Something in the Way She Moves" сияқты әндердің демо-таспасын берді, ол оны Beatles тобының мүшелері Пол Маккартни мен Джордж Харрисонға ойнатты. Маккартни алғашқы әсерін былай еске алады: "Мен оның дауысын және гитарасын естіп, ол керемет деп ойладым, содан кейін ол тікелей ойнады, сондықтан мен: 'Уау, ол керемет!' дедім". Тейлор өзінің алғашқы альбомын 1968 жылдың шілдесінен қазан айына дейін Trident Studios студиясында жазды, сол уақытта Beatles тобы The White Album альбомын жазып жатқан болатын. Маккартни мен Джордж Харрисон "Carolina in My Mind" әніне қонақ ретінде қатысты, оның "Менің айналамда тұрған қасиеттілер тобы" деген сөздері Beatles тобына сілтеме жасады, ал Тейлордың "Something in the Way She Moves" әнінің атауы Харрисонның классикалық "Something" әнінің лирикалық бастауы болды. Маккартни мен Ашер бірнеше әндерге оркестрлеулер мен олардың арасындағы ерекше "көпір" бөлімдерін қосу үшін аранжировщик Ричард Энтони Хьюсонды шақырды; олар ең жақсы жағдайда аралас пікірлерге ие болды. Жазу кезінде Тейлор героин мен метамфетаминге қайтадан құмар болды. Сонымен қатар, Apple компаниясы оның тұңғыш альбомын, James Taylor альбомын 1968 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияда және 1969 жылдың ақпанында АҚШ-та шығарды. Ньюпорттағы оның өнері фестивальдің негізін қалаушы Джордж Вайн сахнада Аполлон 11 ғарышкерлерінің Айға қонғанын жариялағаннан кейін 15 минуттан соң тоқтатылды. Көп ұзамай Тейлор Мартас-Виньярдтағы мотоцикл апатында екі қолы мен екі аяғын сындырып, бірнеше ай бойы ойнаудан бас тартуға мәжбүр болды. Алайда, жазылып жатқанда ол ән жазуды жалғастырды және 1969 жылдың қазан айында Warner Bros. Records компаниясымен жаңа келісімшартқа қол қойды. 1971 жылдың сәуір айында шыққан Mud Slide Slim and the Blue Horizon да сыншылардың мақтауына ие болды және АҚШ-та Тейлордың ең үлкен хиті болды, Кэрол Кингтің "You've Got a Friend" әнінің (Джони Митчеллдің қосалқы вокалымен) нұсқасы болды. "Long Ago and Far Away" синглы да Top 40 тізіміне еніп, Billboard Adult Contemporary чартында орын алды. Албомның өзі альбомдық чарттарда орын алды, бұл Тейлордың 2015 жылы шыққан Before This World альбомына дейін ең жоғары көрсеткіші болды, ол Тейлор Свифттің көрсеткіштерін басып өтті. 1972 жылдың басында Тейлор "You've Got a Friend" әні үшін ең үздік поп-вокалдық орындау номинациясында алғашқы Гремми сыйлығын жеңіп алды; Кинг сол рәсімде сол ән үшін Жыл әнін жеңіп алды. Албом АҚШ-та 2,5 миллион дана сатылды. 1972 жылдың қараша айында Тейлордың төртінші альбомы, One Man Dog жарық көрді. Негізінен үйдегі студияда жазылған концепциялық альбом, онда Линда Ронштадт, Кэрол Кинг, Карли Саймон және Джон Маклафлиннің эпизодтық түрі болды. Албом он сегіз қысқа музыкалық бөлімнен тұрады. Қабылдау көбінесе жылы болмады және Billboard Album Charts чартының Top 10-ға енгеніне қарамастан, жалпы сатылымы көңіл көншітпеді. Алғашқы сингл "Don't Let Me Be Lonely Tonight" Hot 100 чартында орын алды, ал "One Man Parade" синглы Top 75-ке жетіп, одан асып түспеді. Сонымен қатар, 3 қарашада Тейлор Манхэттендегі Мюррей Хиллдегі пәтерінде шағын салтанатта әнші-күйші Карли Саймонға үйленді. Радио Сити Музыка залында Тейлордың концертінен кейін өткен концертке дейінгі кеш үлкен тойға айналды, ал Саймон мен Тейлордың некесі келесі жылдары көпшіліктің назарына ілікті. Некеде болған кезінде, жұп бір-бірінің альбомдарында қонақ ретінде қатысып, дуэт ретінде екі хит-сингл жазды: Инез және Чарли Фоксстың "Mockingbird" әні мен Эверли Бразерстің "Devoted to You" әні.

At Kortchmar's urging, Taylor checked himself out of McLean and moved to New York City to form a band. They played songs that Taylor had written at and about McLean, such as "Knocking 'Round the Zoo", "Don't Talk Now", and "The Blues Is Just a Bad Dream". Taylor associated with a motley group of people and began using heroin, to Kortchmar's dismay. Released on Jay Gee Records, a subsidiary of Jubilee Records, it received some radio airplay in the Northeast, Other songs had been recorded during the same session, but Jubilee declined to go forward with an album. Indeed, his drug use had developed into full blown heroin addiction during the final Flying Machine period: "I just fell into it, since it was as easy to get high in the Village as get a drink." Finally out of money and abandoned by his manager, he made a desperate call one night to his father. Isaac Taylor flew to New York and staged a rescue, renting a car and driving all night back to North Carolina with James and his possessions. Taylor decided to try being a solo act with a change of scenery. In late 1967, funded by a small family inheritance, he moved to London, living in various areas: Notting Hill, Belgravia, and Chelsea. After recording some demos in Soho, his friend Kortchmar gave him his next big break. Kortchmar used his association with the King Bees (who once opened for Peter and Gordon), to connect Taylor to Peter Asher. Asher was A&R head for the Beatles' newly formed label Apple Records. Taylor gave a demo tape of songs, including "Something in the Way She Moves", to Asher, who then played the demo for Beatles Paul McCartney and George Harrison. McCartney remembers his first impression: "I just heard his voice and his guitar and I thought he was great and he came and played live, so it was just like, 'Wow, he's great.'" Taylor recorded what would become his first album from July to October 1968, at Trident Studios, at the same time the Beatles were recording The White Album. McCartney and an uncredited George Harrison guested on "Carolina in My Mind", whose lyric "holy host of others standing around me" referred to the Beatles, and the title phrase of Taylor's "Something in the Way She Moves" provided the lyrical starting point for Harrison's classic "Something". McCartney and Asher brought in arranger Richard Anthony Hewson to add both orchestrations to several of the songs and unusual "link" passages between them; they would receive a mixed reception, at best. During the recording sessions, Taylor fell back into his drug habit by using heroin and methedrine. Meanwhile, Apple released his debut album, James Taylor, in December 1968 in the UK and February 1969 in the US. His set at Newport was cut short after 15 minutes, when festival co founder George Wein announced on stage that the Apollo 11 astronauts had landed on the moon. Shortly thereafter, Taylor broke both hands and both feet in a motorcycle accident on Martha's Vineyard and was forced to stop playing for several months. However, while recovering, he continued to write songs and in October 1969 signed a new deal with Warner Bros. Records. Released in April 1971, Mud Slide Slim and the Blue Horizon also gained critical acclaim and contained Taylor's biggest hit single in the US, a version of Carole King's new "You've Got a Friend" (featuring backing vocals by Joni Mitchell), which reached on the Billboard Hot 100 in late July. The follow up single, "Long Ago and Far Away", also made the Top 40 and reached on the Billboard Adult Contemporary chart. The album itself reached on the album charts, which would be Taylor's highest position ever until the release of his 2015 album, Before This World, which went to superseding Taylor Swift. In early 1972, Taylor won his first Grammy Award for Best Pop Vocal Performance, Male, for "You've Got a Friend"; King also won Song of the Year for the same song in that ceremony. The album went on to sell 2.5 million copies in the United States. November 1972 heralded the release of Taylor's fourth album, One Man Dog. A concept album primarily recorded in his home recording studio, it featured a cameo by Linda Ronstadt along with Carole King, Carly Simon, and John McLaughlin. The album consisted of eighteen short pieces of music put together. Reception was generally lukewarm and, despite making the Top 10 of the Billboard Album Charts, its overall sales were disappointing. The lead single, "Don't Let Me Be Lonely Tonight", peaked at on the Hot 100, and the follow up, "One Man Parade", barely reached the Top 75. Almost simultaneously, Taylor married fellow singer songwriter Carly Simon on November 3, in a small ceremony at her Murray Hill, Manhattan apartment. A post concert party following a Taylor performance at Radio City Music Hall turned into a large scale wedding party, and the Simon Taylor marriage would find much public attention over the following years. During their marriage, the couple would guest on each other's albums and have two hit singles as duet partners: a cover of Inez & Charlie Foxx's "Mockingbird" and a version of The Everly Brothers' "Devoted to You".

1973-1976: Дамыған табыстар мен ең үлкен хиттер

Тейлор 1973 жылдың көп бөлігін үйленген адам ретінде жаңа өмірін күй кешумен өткізді және 1974 жылдың қаңтарына дейін, бесінші альбомының жазбалары басталғанға дейін студияға қайта оралмады. Walking Man маусым айында шықты және Пол мен Линда Маккартни, сондай-ақ гитарист Дэвид Спиноцца қатысты. Альбом сынға ұшырап, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады және Warner компаниясымен келісімшарт жасасқаннан бері алғаш рет Top 5-ке кіре алмады. Ол жағымсыз пікірлер алды және АҚШ-та бар болғаны 300 000 дана сатылды. Атау трегі Top 100-ге ілесе алмады. Дегенмен, Тейлордың өнерлік жетістіктері 1975 жылы қайта жанданды, алтын статусқа ие болған Gorilla альбомы Америкада және Канадада кең танылды, сондай-ақ оның ең ірі хит-синглдерінің бірі – Марвин Гейдің "How Sweet It Is (To Be Loved by You)" әнінің нұсқасы, оның әйелі Карлидің қосалқы вокалымен бірге орындалды. Billboard Adult Contemporary чартында бұл трек те көшбасшы болды, ал Crosby & Nash қатысқан "Mexico" әні де сол чарттың Top 5-іне енді. Жақсы қабылданып, Gorilla Тейлордың Walking Man альбомында көрінген электрлі, жеңіл жағын көрсетті. Алайда, "Mexico", "Wandering" және "Angry Blues" сияқты әндерімен ол бұрынғыдан да тұрақты және жаңарып келген Тейлор сияқты естілді. Сондай-ақ, ол өзінің қызы Салли туралы "Sarah Maria" әнін де ұсынды. 1976 жылы Gorilla альбомынан кейін Тейлордың Warner Bros. Records лейблы астында шыққан соңғы студиялық альбомы – In the Pocket жарық көрді. Альбомда ол көптеген әріптестерімен және достарымен бірге жұмыс істеді, олардың ішінде Арт Гарфункел, Дэвид Кросби, Бонни Райт және Стиви Уондер (Тейлормен бірлесіп ән жазған және гармоникамен соло орындаған). Мелодикалық альбом, ол "Shower the People" синглімен ерекшеленді, бұл ән Adult Contemporary чартында сәтті ойнап, Pop Charts-та 22-орынға жетті. Алайда, альбом жақсы қабылдамады, әсіресе Rolling Stone журналынан сынға ұшырады. Дегенмен, In The Pocket алтын сертификатқа ие болды. Тейлордың Warner компаниясымен келісімшарты аяқталғаннан кейін, қараша айында лейбл 1970 мен 1976 жылдар аралығындағы оның ең жақсы туындыларын қамтитын Greatest Hits альбомын шығарды. Уақыт өте келе ол оның ең көп сатылған альбомы болды. АҚШ-та 11x платина сертификатына ие болды, RIAA-дан алмаз сертификатын алды және әлем бойынша шамамен 20 миллион дана сатылды.

Taylor spent most of 1973 enjoying his new life as a married man and did not return to the recording studio until January 1974, when sessions for his fifth album began. Walking Man was released in June and featured appearances of Paul and Linda McCartney and guitarist David Spinozza. The album was a critical and commercial disaster and was his first album to miss the Top 5 since his contract with Warner. It received poor reviews and sold only 300,000 copies in the United States. The title track failed to appear on the Top 100. However, Taylor's artistic fortunes spiked again in 1975 when the Gold album Gorilla reached and provided one of his biggest hit singles, a version of Marvin Gaye's "How Sweet It Is (To Be Loved by You)", featuring wife Carly on backing vocals and reached in America and in Canada. On the Billboard Adult Contemporary chart, the track also reached the top, and the follow up single, the feelgood "Mexico", featuring a guest appearance by Crosby & Nash, also reached the Top 5 of that list. A well received album, Gorilla showcased Taylor's electric, lighter side that was evident on Walking Man. However, it was arguably a more consistent and fresher sounding Taylor, with songs such as "Mexico", "Wandering" and "Angry Blues". It also featured a song about his daughter Sally, "Sarah Maria". Gorilla was followed in 1976 by In the Pocket, Taylor's last studio album to be released under Warner Bros. Records. The album found him with many colleagues and friends, including Art Garfunkel, David Crosby, Bonnie Raitt, and Stevie Wonder (who co wrote a song with Taylor and contributed a harmonica solo). A melodic album, it was highlighted with the single "Shower the People", an enduring song that hit on the Adult Contemporary chart and hit 22 on the Pop Charts. However, the album was not well received, reaching and being criticized, particularly by Rolling Stone. Still, In The Pocket went on to be certified gold. With the close of Taylor's contract with Warner, in November, the label released Greatest Hits, the album that comprised most of his best work between 1970 and 1976. With time, it became his best selling album ever. It was certified 11× Platinum in the US, earned a Diamond certification by the RIAA, and eventually sold close to 20 million copies worldwide.