Виндзор Спитфайерс хоккей клубының тарихы

Кіріспе

Онтарио хоккей лигасының Виндзордағы командасы

Виндзор Спитфайрз – Онтарио хоккей лигасының (OHL) канадалық жастар хоккей командасы. Команданың базасы Канаданың Онтарио штатындағы Виндзор қаласында орналасқан. 1971 жылы құрылған франшиза 1975–76 маусымда Онтарионың Үлкен жастар хоккей лигасына жол алды. 1946 жылы құрылған, басқа Виндзор Спитфайрз командасы 1953 жылы Гамильтон Тайгер Кабс болып қайта құрылды, ал кейіннен 1996 жылы Эри Оттерс аталды. Осы кезеңде Спитфайрз лига финалына екі рет жетіп, болашақ Хоккей даңқы залына енген төрт ойыншыны тәрбиеледі. 1945 жылға дейін жергілікті жастар хоккейі алты командадан тұратын Виндзор жастар хоккей лигасына бөлінген еді. Спитфайрз 1953 жылы Виндзордағы хоккей жанкүйерлерінің назары Онтарио хоккей лигасының (OHA) А тобына ауысуына байланысты таратылды, бұл Виндзор Булдогсының құрылуына себеп болды. Көп ұзағаннан кейін бес бұрынғы Спитфайрз ойыншысы Булдогс құрамына қосылды, ал олардың бірі, Бобби Браун, командамен бірге Алан кубогын жеңіп алды (1963). Булдогс 1964 жылы Халықаралық хоккей лигасында бір маусым өткен соң таратылды.

II деңгейі А төменгі деңгейі

Қазіргі Виндзор Спитфайрз командасы 1971 жылдан 1975 жылға дейін Оңтүстік Онтарионың жасөсперімдер хоккей лигасынде ойнаған II деңгейлі жасөсперімдер командасы ретінде басталып кетті. Спитфайрз командасының алғашқы ойыны 1971 жылдың 1 қазанында Гуелф қаласында (Онтарио штаты) Гуелф CMC командасына қарсы өтті. Спитфайрз ойынды 11–3 есебімен ұтылып қалды, ал Лори Греган команда тарихындағы алғашқы екі голды бірінші кезеңде соқты. 15 жасар қақпашы Ларри Верлинде команда тарихындағы алғашқы ойынды толық ойнады, жеңілісте 37 рет допты ұстап қалды. Үйдегі ойын және команда тарихындағы алғашқы жеңіс 1971 жылдың 7 қазанында Виндзор Аренасында Чатэм Марунс командасына қарсы өтті, 4–2 есебімен жеңіске жетті, болашақ NHL қақпашысы Эдди Мио 49 рет допты ұстап қалды. Диан Шеремета жеңіске жетуші голды соқты. Спитфайрз бірінші маусымын 21 жеңіс, 32 жеңіліс және 3 тең ойынмен аяқтады. Сегіз команданың ішінде алтыншы орынды алған Спитфайрз жергілікті қарсыласы Чатэм Марунс командасымен жексенбілік финалда кездесті. 33 жеңіс, 17 жеңіліс және 6 тең ойынмен үшінші орын алған Марунс жеңіске жетуге үміттенді. Спитфайрз командасының алғашқы плей-офф ойыны 1972 жылдың 23 ақпанында Онтарио штатының Чатэм қаласында өтті, нәтижесі 3–2 болды, бұл серияда бір ойынға көшкенін білдірді. Қақпашы Брайан Роуз жеңіске жету үшін 35 рет допты ұстап қалды, ал Спитфайрз командасының алғашқы плей-офф голын және кейіннен жеңіс голын екінші кезеңде Вольф Хиесл соқты. Спитфайрз келесі төрт ойында Марунс командасына жеңіліп, маусымын аяқтады. 1972–73 жылғы маусым, Спитфайрз командасының екінші маусымы, алғашқы жеңісті маусыммен аяқталды – 30 жеңіс, 21 жеңіліс және 9 тең ойын. Жеті командадан тұратын лигада үшінші орынды алған Спитфайрз лиганың ширек финалында төртінші орынды алған Ниагара Фоллс Флайерс (28–25–7) командасымен кездесті. Спитфайрз бірінші ойында Ниагара Фоллс қаласында 6–4 есебімен ұтылды, ал екінші ойында Спитфайрз үйінде 6–4 есебімен жеңіске жетіп, серияны теңестірді. Ниагарада Флайерс Спитфайрз командасын 7–2 есебімен жеңіп, серияда тағы да көшбасшылыққа ие болды. Төртінші ойын Спитфайрз командасы үшін апатқа ұшырады, үйде үшінші кезеңдегі теңдікті бұзып, 7–5 есебімен жеңіліп, серияда 3–1 есебімен қалып қойды. Бесінші ойында Спитфайрз командасы өзгеріс жасауға тиіс болды. Болашақ IHL ойыншысы Тони Пироски және серіктесі Жан Поминвилл үшінші және төртінші ойындарда жақсы ойын көрсетпеді және олардың орнына үшінші қақпашы және болашақ NHL ойыншысы Рик Хайнц қойылды. Хайнц маусымды Спитфайрз командасының фермалық командасы Виндзор Роялз командасының құрамында өткізді және жасөсперімдер хоккейінің плей-офф қысымына жаңа болды. Ойынның нәтижесі жақсы болды, өйткені шабыттанған Спитфайрз командасы ойынды 9–4 есебімен жеңді, ал Хайнц жеңіске жету үшін 24 рет допты ұстап қалды. Алтыншы ойында жаттықтырушы Джерри Сервис өзінің бастапқы қақпашысы Тони Пироскиге жол берді. Пироски жаттықтырушысының сеніміне 5–4 есебімен, 33 рет допты ұстап жеңіспен жауап берді. Марк Смит Спитфайрз командасының жеңімпазы атанды. Жетінші ойында екі команда да Виндзор Аренасында соңғы жекпе-жекке оралды. Спитфайрз ойынды 5 189 жанкүйердің алдында 6–3 есебімен жеңіп алды. Жеті ойыннан кейін жеңіске жету Спитфайрз командасының плей-офф сериясындағы алғашқы жеңісі болды. Оларды күтіп тұрған, жартылай финалға дайындалып, бірінші орынды Гвельф Билтмор Мад Хэттерс (39–13–8) командасы иеленді. Ұлттық чемпиондықты қорғап отырған Билтмор командасы Спитфайрз командасын төрт ойында жеңіп шықты. 1973–74 жылғы маусым Спитфайрз командасының II деңгейлі жасөсперімдердегі кезеңінің шешуші сәті болды. Жаңа бас бапкер және бас менеджер Уэйн Макснердің басшылығымен Спитфайрз 39 жеңіс, 15 жеңіліс және 8 тең ойынмен Оңтүстік Онтарионың жасөсперімдер тұрақты маусым титулын жеңді. Олардың көрсеткіші екінші орын алған Уэлланд Сэбрес командасынан төрт ұпайға артық болды және автоматты түрде плей-офф жартылай финалына жол ашты. Скотт Миллер маусым бойы 73 гол мен 125 ұпай жинап, SOJHL-дің гол соғып, чемпионы атанды. Спитфайрз командасының жартылай финалдағы қарсыласы өзен арқылы қарсыласы Детройт Жасөсперімдер Қызыл қанаттары болды. Қызыл қанаттар маусымды сегіз команданың ішінде бестен-бестен (31–25–6) аяқтады. Жарым финал Виндзор Аренасында Спитфайрз командасының 7–1 есебімен жеңіске жетті. Олар екінші ойын үшін Детройт Олимпиадасында болды, Виндзор үшін тағы бір ойын болды, олар 8–0 жеңді. Виндзорда Спитфайрз үшінші ойынды 9–2 есебімен жеңді. Олимпиаданың төртінші ойында Қызыл қанаттар қарсылық көрсетуге тырысты, бірақ Спитфайрз 7–5 есебімен жеңіске жетті. Қызыл қанаттардың төрт ойынды жеңіп алуы Виндзорға Чатэм Марунс және Уэлланд Сэбрес командаларының жеңімпаздарымен серуендеуге мүмкіндік берді. 1974 жылдың 16 наурызында Спитфайрз SOJHL финалының бірінші ойынында Виндзор Аренасында ұзақ уақыттан бері қарсылас Чатэм Марунс командасымен күресті. Марунс алғашқы ойында 6–1 есебімен ұтылды, бірақ келесі түні Чатэмде 5–2 есебімен жеңіске жетті. 1974 жылдың 18 наурызында қақпашы Деннис Торптың 40 рет допты ұстауы және үшінші кезеңде Гари Армстронгтың жеңіс голы Спитфайрз командасына 2–1 есебімен жеңіс сыйлады және серияда көшбасшылыққа ие болды. Спитфайрз төртінші ойында Чатэмде 6–4 есебімен жеңіске жетті. Келесі түні, 21 наурызда Спитфайрз Виндзорда Марунс командасын 4–3 есебімен жеңіп, SOJHL плей-офф чемпионатын жеңіп алды. Гари Армстронг тағы да серияда жеңіс голын соқты. 5 117 жанкүйердің алдында команда капитаны Хью Митчелл жеңіске жеткендерін атап көрсету үшін Джек Оукс еске алу кубогін көтерді. Спитфайрз енді II деңгейлі жасөсперімдер хокеінің ұлттық чемпионаты – 1974 жылғы Centennial Cup турниріне қатысуға дайын болды. Олардың алғашқы қарсыласы, Dudley Hewitt Cup турнирінің Шығыс Канадасының іріктеу кезеңінде, Ontario Provincial Junior A Hockey League лигасының Wexford Raiders командасы болды. Сонымен қатар, Ontario Hockey Association жасөсперімдер чемпионатының Buckland Cup кубогі де сарыпта болды. Спитфайрз бірінші ойында Rexdale қаласында 4–2 есебімен жеңіске жетті. Келесі түні Виндзорда Спитфайрз серияны бақылауда ұстағандай көрінді, 5–2 есебімен жеңіске жетті. Рейдерс басқаша ойлады, үшінші ойында өз алаңында 6–2 есебімен жеңіске жетті, содан кейін Виндзорда өздерінің аренасында 4–1 есебімен жеңіп, серияны теңестірді. Rexdale қаласында Рейдерс Спитфайрз командасын 8–2 есебімен жеңіп, қысымды күшейтті. Қорғаныс шегіне тірелген Спитфайрз жетінші ойынға жол беру үшін үйде жеңуге тиіс болды. Спитфайрздің 7–5 есебімен жеңісі осы серияны тарихи шайқасқа айналдырды. 1974 жылдың 6 сәуірінде Спитфайрз командасының маусымы аяқталды, өйткені Wexford Raiders өз алаңында 6–3 есебімен жеңіске жетіп, ұлттық іріктеу кезеңінің келесі турында өтті. Скотт Миллер команданың ең құнды ойыншысы атанды. 1974–75 жылғы маусымда Джим Бутчер Спитфайрз командасын екінші қатарынан тұрақты маусым титулына жеткізді, 40 жеңіс, 15 жеңіліс және 5 тең ойынмен, екінші орын алған Уэлланд Сэбрес командасынан (30–16–14) 11 ұпайға артық болды. Джон Тавелла маусым бойы 54 гол мен 117 ұпай жинап, лиганың гол соғу чемпионатында жеңіске жетті, ал қақпашы Флойд Сент-Сир лигада ең аз гол жіберген қақпашы атанды. Спитфайрз командасының плей-офф жартылай финалындағы алғашқы қарсыласы соңғы орын алған Детройт Жасөсперімдер Қызыл қанаттары (15–38–9) болды. Үйде Спитфайрз бірінші ойында 11–2 есебімен жеңіске жетті. Детройт Олимпиадасында Спитфайрз 8–0 есебімен тағы да жеңіске жетті. Тағы да Виндзорда Спитфайрз үшінші ойында 10–1 есебімен жеңді. Төртінші ойында жеңіске жетуге мүмкіндік болғанда, Қызыл қанаттар өздерінің жеңілісін Детройт жанкүйерлерінің алдында 5–3 есебімен тоқтатуға тырысты. Бесінші ойында Виндзорда Иан Кэмпбелл үшінші кезеңдегі теңдікті бұзып, 2–2 есебімен жеңіске жетіп, Спитфайрз командасын лига финалына жолдады. Төртінші орын алған Гвельф Билтморс (23–31–6) Спитфайрз командасының жолында тұрды. Билтморс командасы ширек финалда екінші орын алған Уэлланд Сэбрес командасын бес ойында жеңіп, үшінші орын алған Чатэм Марунс командасын 8 ұпайға 6 (3 жеңіс, 2 жеңіліс, 2 тең ойын) есебімен жеңіп, Спитфайрз командасын да таң қалдыруға тырысты. Билтморс командасы маусым бойы Спитфайрз командасына қарсы 12 ойында 5 жеңіс және 2 тең ойынмен қиындық тудырды. Бір апталық үзілістен кейін Спитфайрз қарсыласының ыстық күйінде болды және үш ойынға дисквалификация алған гол соғу чемпионы Джон Тавелладан айырылды. Спитфайрз бірінші ойында жеңіліске ұшырады, үйінде...

The modern Windsor Spitfires started as a Tier II Junior A team that played in the Southern Ontario Junior A Hockey League from 1971 to 1975. The Spitfires first game as a franchise was in Guelph, Ontario, against the Guelph CMC's on October 1, 1971. The Spitfires lost the game 11–3, with Laurie Gregan scoring the first two goals in team history in the first period. Fifteen year old goaltender Larry Verlinde played the entire first game in team history, making 37 saves in the loss. The home game and first victory in team history occurred on October 7, 1971, at the Windsor Arena against the Chatham Maroons, winning 4–2 on the back of future NHL goaltender Eddie Mio who made 49 saves. Dean Sheremeta scored the winning goal. The Spitfires finished their first season with a record of 21 wins, 32 losses, and 3 ties. Finishing sixth place out of eight teams, the Spitfires drew local rival Chatham Maroons in a best of seven league quarter final. The Maroons, who finished third with 33 wins, 17 losses, and 6 ties, were favoured to win. The Spitfires' first playoff game took place on February 23, 1972, in Chatham, Ontario, for a 3–2 win over the Maroons to take a one game lead in the series. Goaltender Bryan Rose made 35 saves in the winning effort, while the Spits' first playoff goal and later winning goals were scored by Wolf Hiesl, both in the second period. The Spitfires lost the next four games to the Maroons to end their season. The 1972–73 season, the Spitfires second season, finished with their first winning record – 30 wins, 21 losses, and 9 ties. Finishing third in a league of seven teams, the Spitfires drew the fourth place Niagara Falls Flyers (28–25–7) in the league quarter final. The Spits dropped game one 6–4 in Niagara Falls, while in game two the Spits tied the series with a 6–4 win of their own at home. Back in Niagara, the Flyers shellacked the Spitfires 7–2 to take the series lead again. The fourth game was a disaster for the Spitfires, at home they blew a third period deadlock to lose 7–5 and fall behind in the series 3 games to 1. In game five, the Spitfires needed to make a change. Future IHLer Tony Piroski and partner Jean Pominville had uninspired starts in games three and four and were replaced by third string goalie, and future NHLer, Rick Heinz. Heinz had spent the season in Junior B with the Spitfires' farm team Windsor Royals and was new to the pressure of Junior A playoff hockey. The gamble paid off, as an inspired Spitfire squad won the game 9 4 while Heinz capped of a 24 save night for the victory. In game six, coach Jerry Serviss returned to his starting goalie, Tony Piroski, in net on the road. Piroski rewarded his coach's confidence with a 5–4, 33 save victory evening the series at 3 games each. Mark Smith scored the eventual game winner for the Spitfires. Game seven saw the two teams return for a final showdown at the Windsor Arena. The Spitfires would take the game 6–3 in front of a capacity crowd of 5,189 fans. The victory, winning in seven games, was the Spitfires' first ever playoff series victory. Waiting for them, rested for the semi final, was the first place Guelph Biltmore Mad Hatters (39–13–8). The Biltmores, defending National Champions, made short work of the Spitfires sweeping them in four games. The 1973–74 season would prove to be the defining moment of the Spitfires stint in Tier II Junior A. Headed by new head coach and general manager Wayne Maxner, the Spitfires won the Southern Ontario Junior A regular season title with a record of 39 wins, 15 losses, and 8 ties. Their record would put them four points ahead of the second place Welland Sabres and automatically give them a berth into the league playoff semi finals. Scott Miller would win the SOJHL scoring title with 73 goals and 125 points over the course of the season. The Spitfires semi final opponent was their cross river rival Detroit Jr. Red Wings. The Red Wings had finished the season in fifth out of eight teams (31–25–6). The semi final opened up at the Windsor Arena with a 7–1 win for the Spitfires. They were at the Detroit Olympia for game two, another romp for Windsor as they won 8–0. Back in Windsor, the Spitfires won game three 9–2. At the Olympia for game four, the Red Wings attempted to stage some resistance, but the Spitfires were too much, winning 7–5. The four game sweep of the Red Wings allowed Windsor to rest up for the winner of the Chatham Maroons and Welland Sabres, a series just starting. On March 16, 1974, the Spitfires engaged long time foe Chatham Maroons at the Windsor Arena in the first game of the SOJHL Final. The Maroons fell in that first game 6–1, but rebounded the next night in Chatham with a 5–2 victory of their own. On March 18, goalie Dennis Thorpe's 40 save performance and third period game winner by Gary Armstrong gave the Spitfires a 2–1 home victory and a lead in the series. The Spitfires took game four in Chatham with a 6–4 win. The next night, March 21, the Spitfires defeated the Maroons in Windsor 4–3 to clinch the SOJHL playoff championship. Gary Armstrong would score yet another winning goal in the series. Before a crowd of 5,117 fans, team captain Hugh Mitchell hoisted the Jack Oakes Memorial Trophy to celebrate their playoff victory. The Spitfires were now in the hunt for the 1974 Centennial Cup, the National Championship of Tier II Junior A hockey. The first team in their way, in the Dudley Hewitt Cup Eastern Canada playdowns was the Wexford Raiders of the Ontario Provincial Junior A Hockey League. Also on the line was the Ontario Hockey Association Junior A championship, the Buckland Cup. The Spitfires took game one in Rexdale with a 4–2 victory. Back in Windsor the next night, the Spitfires seemed to have the series in control with a 5–2 win. The Raiders had other things in mind, winning at home in game three 6–2 and then taking it to Windsor in their own arena 4–1 to tie the series. Back in Rexdale, the Raiders crushed the Spitfires with an 8–2 victory. With their back against the wall, the Spits had to win at home to force game seven. A 7–5 victory for the Spitfires turned this into a series for the ages. On April 6, 1974, the Spitfires season came to an end, as the Wexford Raiders took a 6–3 victory at home to advance to the next round of national playdowns. Scott Miller would be named the team's most valuable player. In 1974–75, Jim Butcher coached the Spits to a second straight regular season title with a record of 40 wins, 15 losses, and 5 ties, 11 points ahead of the second place Welland Sabres (30–16–14). John Tavella won the league scoring title with 54 goals and 117 points and goaltender Floyd St. Cyr led the league with the fewest goals against. The Spitfires' first opponent in the playoff semi final was the last place Detroit Jr. Red Wings (15–38–9). At home, the Spits took game one 11–2. Back at the Detroit Olympia, the Spits won 8–2. Again in Windsor, the Spits took game three 10–1. The Spits had the chance to clinch in game four, but the Red Wings refused to let their season end in front of their Detroit faithful winning 5–3. Game five, in Windsor, Ian Campbell would score a late third period tally to break a 2–2 deadlock and send the Spitfires to the league finals. The fourth place Guelph Bilmores (23–31–6) stood in the way of the Spitfires. The Biltmores had upset the second place Welland Sabres in the league quarter final in five games and the third place Chatham Maroons 8 points to 6 (3 wins, 2 losses, 2 ties) and were looking to shock the Spitfires too. The Biltmores had caused trouble for the Spitfires all season as their head to head record was 5 wins each and 2 ties in 12 matches. After a week layoff, the Spitfires were up against a hot opponent and were missing scoring champion John Tavella to a three games suspension for butt ending against Detroit. The Spits dropped the first game, at home, 6–5 after giving up a late 2 on 1 odd man rush late in the third period. The next night, in Guelph, the Spitfires led 6–1 in the first and 8–4 in the second to blow the lead in the third and finish with a 9–9 overtime tie. The Spitfires tied up the series in game three with a 4–2 win in Windsor. In Guelph for game four, the Spitfires blew a first period 3–0 lead to lose 6–4. Game five saw the Spitfires tie the series at five points a piece with an 8–4 win at home. Guelph again gained the advantage in game six with a 6–4 win at home. In a last gasp for air, the Spitfires fought to win a 6–4 decision in Windsor to tie the series at 7 points each and force a final eighth game winner take all. The eighth game proved to be the Spitfires' last game of Tier II Junior A, as they traveled to Guelph and blew a 3–0 lead to lose the game (6–5) and the series (9 points to 7) to end their four year trek in the Southern Ontario Junior A Hockey League. The Spitfires were granted entry into the OMJHL (later known as the OHL) as an expansion franchise for the 1975–76 OMJHL season in February 1975. The league's board of governors unanimously accepted the Spitfires despite their arena's surface being smaller than Major Junior A standards. The Spitfires' had pumped $200,000 into the arena over the past two years, so the league overlooked the surface size despite taking issue with it in their 1974 rejection of the Spitfires' expansion bid.

Майор-көпші

1975 жылдың 25 қыркүйегінде "жас хоккей" қайтадан жиырма екі жылдық үзілістен кейін "Уиндзор Аренасына" оралды. 4,335 жанкүйердің алдында "Виндзор Спитфайрз" командасы "Ошава Генералз" командасын қабылдады. Бұл ойын "Спитфайрз" үшін жаңаша көрініс болды, себебі олар "Генералз" командасынан 10:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Уэйн Миллс "Спитс" қақпасында бастады, бірақ екінші кезеңнің 11:29 минутында "Генералз" 7:0 есебіне жеткен кезде оны Боб Парент алмастырды. Екі қақпашы барлығы 30 шайбаны сейімдеді, ал "Спитс" 40:23 есебімен шайбадан басым түсті. Роли Хеджес команда тарихындағы алғашқы "жас хоккей" голын екінші кезеңнің 18:48 минутында соқты. 1975 жылдың 2 қазанында "Спитфайрз" командасы өзінің алғашқы "жас хоккей" жеңісін тойлады. Үйде "Спитс" "Садбери Вулвз" командасын қабылдады. 60:34 есебімен шайбадан басым түскеніне қарамастан, "Спитфайрз" алты шайбадан кемдігін жеңіп, "Вулвз" командасын 11:10 есебімен жеңді. Екінші кезеңнің 2:49 минутында 7:1 есебімен артта қалғаннан кейін, "Спитфайрз" екінші үзіліске дейін есепті 9:7 есебіне дейін қысқарта алды. Чарли Скьодт 9:9 есебімен гол соғып, қайта оралуды аяқтады, бірақ ойын аяқталуға 6:33 минут қалғанда "Вулвз" 10:9 есебімен жеңіске жетті. 1974-1975 жылдардағы II деңгейлі "Спитфайрз" құрамасының мүшесі Чарльз Босняк 32 секундтан кейін 10:10 есебін жасады, ал капитан Марк Перрас 43 секунд қалғанда гол соғып, "Спитс" командасының алғашқы "жас хоккей" ойынында жеңіске жетті. Боб Парент 50 шайбаны сейімдеп, тарихи жеңіске қол жеткізді. "Спитс" командасы 1980 жылы алғашқы Emms дивизионында жеңімпаз атанды және OHL финалына жетті, бірақ "Питерборо Петс" командасына жеңіліске ұшырады. Эрни Годден 1980-1981 жылдары 87 гол соғып, OHL-дің барлық уақыттардағы рекордтық көрсеткішін орнатты. 1984 жылы Compuware компаниясының негізін қалаушы және бас директоры Питер Карманос команданы сатып алып, оны "Виндзор Compuware Спитфайрз" деп атады. 1987-1988 жылғы маусымда, дұрыс жоспарланған төрт жылдық жұмыстың нәтижесінде "Compuware Спитфайрз" соңғы 36 ойынның 35-інде жеңіске жетті, OHL плей-оффында жеңіліске ұшырамаған алғашқы команда атанды және OHL Чемпионатының финалында "Питерборо Петс" командасын жеңіп, J. Ross Robertson кубогын иеленді. Маусым бойы "Compuware Спитфайрз" командасы үстемдік танытты, екі кезеңнен кейін көш бастағанда 54:0 есебін көрсетті. 1988 жылы Квебек провинциясының Чикутими қаласында өткен Мемориал кубогында OHL-ді ұсыну құқығын алған "Compuware Спитфайрз" Чемпионат ойынына өтті, бірақ олардың сәттілік тізбегі "Medicine Hat Tigers" командасына жеңіліспен аяқталды. Карманос команданы 1988-1989 маусымынан кейін жергілікті құрылыс магнаты Стив Риолоға сатты, ал команда "Виндзор Спитфайрз" атауын қайта алды және қазіргі логотипін қабылдады.

On September 25, 1975, Major Junior hockey returned to the Windsor Arena for the first time in twenty two years. In front of 4,335 fans, the Windsor Spitfires hosted the Oshawa Generals. The game would be an eye opener for the Spitfires, as they were defeated 10–1 by the Generals. Wayne Mills started in net for the Spits, but would be later relieved by back up Bob Parent when the Generals made it 7–0 at 11:29 of the second period. The two goaltenders combined for 30 saves, as the Spits were outshot 40–23. Rolly Hedges scored the first Major Junior goal in team history at 18:48 of the second period. On October 2, 1975, the Spitfires would tally their first ever Major Junior win. At home, the Spits were hosting the Sudbury Wolves. Despite being outshot 60–34, the Spitfires overcame a six goal deficit to defeat the Wolves 11–10. After trailing 7–1 only 2:49 into the second period, the Spitfires were able to chip the lead down to 9–7 by the second intermission. Charlie Skjodt scored to make it 9–9 to complete the comeback, just to have the Wolves score with 6:33 to go in the game to make it 10–9. Charles Bosnyak, a member of the 1974–75 Tier II Spitfires, scored 32 seconds later to make it 10–10 and captain Mark Perras scored with 43 seconds remaining to win the Spits' first ever Major Junior game. Bob Parent would make 50 saves to cap off the historic victory. The "Spits" as they are commonly known, won their first Emms division title in 1980 and reached the OHL finals, but lost to the Peterborough Petes. Ernie Godden set an all time OHL record in 1980–81 scoring 87 goals. In 1984 Peter Karmanos, the founder and CEO of Compuware, bought the team and renamed them the Windsor Compuware Spitfires. In the 1987–88 season, the culmination of a well executed four year plan saw the Compuware Spitfires win 35 of their last 36 games, become the first team to go undefeated in the OHL playoffs, and sweep the Peterborough Petes in the OHL Championship finals to win the J. Ross Robertson Cup. During the season, the Compuware Spitfires were dominant, with a record of 54 0 when leading after two periods. Having earned the right to represent the OHL in the 1988 Memorial Cup hosted in Chicoutimi, Quebec, the Compuware Spitfires advanced to the Championship game, where their string of success ended, losing to the Medicine Hat Tigers. Karmanos sold the team to local construction magnate Steve Riolo after the 1988–89 season, and the team reverted the Windsor Spitfires name and adopted their modern logo.

Қақтығыс, жаңару, қайғылы оқиға

2005 жылдың 18 қазанында бас жаттықтырушы Мо Мантаға 40 ойынға қатысудан тыйым салынды, кейіннен Лондон Найтс командасымен маусым алдындағы ойыннан кейін автобуста болған зорлық-зомбылық оқиғасы үшін жұмысынан ақысыз босатылды. Ойыншылар Стив Дауни мен Аким Алиу арасындағы жанжал, нәтижесінде Алиу төрт тісін жоғалтты, бұл «Спитфайрз» ұйымындағы жүйелі зорлық-зомбылықты әшкерелеуге әкелді. Дауни «Питерборо Петс» клубына, ал Алиу «Садбери Вулвз» клубына ауыстырылды. 2006 жылдың 6 сәуірінде Онтарио хоккей лигасының директорлар кеңесі Боб Боугнер, Уоррен Райхел және Питер Добричтен құралған «Виндзор Спитфайрз» клубының жаңа иеленушілер тобын бекітті. Үш есімнің де Виндзорда ОХЛ хоккейімен байланысы бар еді, және топ команданы жаңа аренаға көшіруді үміттенеді. Боугнер «Спитфайрз» клубының президенті, бас директоры және бас жаттықтырушысы болды, Райхел ойыншыларды дамыту директоры, ал Добрич – жаңа бизнес-менеджер болып тағайындалды. 2008 жылдың 18 ақпанында команда капитаны және «Калгари Флеймс» клубының болашағы Микки Рено Онтарио штатының Текумсе қаласындағы үйінде анықталмаған жүрек ауруынан қайтыс болды. Бас менеджер Уоррен Райхел Реноның өлімін «Спитфайрз» тарихындағы ең ауыр трагедия деп атады. Оның жейдесінің нөмірі «Спитфайрз» және оның алдында өнер көрсеткен «Текумсе Чифс» жастар клубынан зейнеткерлікке шығарылды. Қала әкімі Эдди Фрэнсис WFCU орталығына апаратын жолды Микки Рено атымен атады.

2008-09 жылғы маусым

Виндзор Спитфайрлары 2008–09 маусымын 57 жеңіс, 10 жеңіліс және 1 жекпе-жекпен аяқтады. Бұл франшиза тарихындағы ең жақсы маусымдары болды. Онтарио хоккей лигасының жалпы есебі бойынша бірінші орын алғандықтан, Спитфайрлар Гамильтон көрермендер кубогымен марапатталды. Спитс 2008–09 маусымында «Олд Барн» аренасында жеңіліске ұшырамады. Маусым ортасында олар WFCU орталығына көшті. 12 мамырда қақпашы Эндрю Энгеладж Плимут Уэйлерс клубымен 5–1 есебімен өткен ойында 46-шы жеңісін тіркеп, OHL-да бір маусымда қақпашылардың ең көп жеңісін тіркеген ойыншы рекордын жаңартты. Плей-оффтың бірінші турында Спитфайрлар Оуэн Саунд Атакасын толық жеңіп, серияны төрт ойында аяқтады. Келесі раундта «Спитс» Плимут Уэйлерс клубының күшті қарсыласы екенін дәлелдеді. Жолдағы және үйдегі жеңістерді алмастырғаннан кейін, «Спитс» 5-ші және 6-шы ойындарды жеңіп, серияны жеңіп алды. Батыс конференциясының финалында «Спитс» өміріндегі қарсыласы – Лондон Найтс клубымен кездесті. Джон Таварес басқарған «Лондон Найтс» клубы қиын қарсылас болды. Сериядағы барлық ойындар қосымша уақытқа дейін барып жетті, бірақ «Спитфайрлар» жеңіске жетіп, серияны 4–1 есебімен жеңіп, OHL финалына жолдама алды және Конференция чемпионы ретінде Уэйн Гретцки кубогын иеленді. OHL финалы 10–1 есебімен басталды, онда «Спитфайрлар» Шығыс конференциясының Брэмптон Батальон клубын жеңді. Серия одан әрі шиеленісті болды, «Спитс» 2-ші ойында 5–3 есебімен жеңіске жетті. «Батальон» 3-ші ойында 4–2 есебімен жеңілістің орнына жеңіске жетті. 4-ші ойын «Спитфайрлар» клубына тиесілі болды, олар 4–1 есебімен жеңіп, серияда 3–1 есебімен көш бастады. 5-ші ойын тартысты болды, «Спитфайрлар» екінші кезеңнің ортасында әзірлеме ойынында 1–0 есебімен көш бастады. «Брэмптон» үшінші кезеңнің соңында теңестіріп, қосымша уақытқа мәжбүрледі. Бірінші қосымша уақыттың 2:09-да Тейлор Холл әзірлеме ойынында гол соғып, «Спитфайрларға» J. Ross Robertson кубогын екінші рет жеңіп алды және 2009 жылғы Мемориал кубогына жолдама алды. Бұл жеңіс «Спитфайрлардың» 1987–88 жылғы OHL маусымынан бергі алғашқы лига титулы болды және олардың Мемориал кубогына екінші рет қатысқанын білдірді. 9 мамырда Виндзор қаласының мэрі Эдди Фрэнсис командаға жетістіктері үшін қаланың кілтін табыс етті. 2009 жылғы Мемориал кубогында «Спитфайрлар» Римускидегі алғашқы екі ойында Драммондвилль Вольтижерс клубымен 3–2 есебімен (қосымша уақытта) және Римуски Осеаник клубымен 5–4 есебімен жеңіліске ұшырады. «Жоқ немесе өл» ойынында «Спитфайрлар» раунд-робиннің соңғы ойынында Келоуна Рокетс клубын 2–1 есебімен жеңіп, теңдікті шешуші ойынға жолдама алды. Теңдікті шешуші ойында Виндзор туған жері Океан клубын 6–4 есебімен жеңді, үшінші кезеңде Дейл Митчеллдің үш голынан тұратын хет-трик жасады. Турнирдің жартылай финалында «Спитфайрлар» және «Вольтижерс» клубтары кездесті. «Спитфайрлар» ертеректе 2–0 есебімен басымдыққа ие болды, бірақ Адам Хенрике голынан кейін қосымша уақытта 3–2 есебімен жеңіске жетіп, теңдікті шешуші ойыннан кейін Мемориал кубогының финалына шыққан екінші команда болды. Финалда «Спитфайрлар» қайтадан «Рокетс» клубымен ойнады. «Спитфайрлар» алғашқы үш соққысында гол соғып, 4–1 есебімен жеңіске жетіп, алғашқы Мемориал кубогының чемпионы атанды. Бұл жеңіс команданың Мемориал кубогының раунд-робинінде екі рет жеңіліске ұшырап, кейін чемпиондыққа қайта оралған алғашқы жағдайы болды. Бұл команданың Мемориал кубогының теңдікті шешуші ойынында жеңіп, чемпион атанған алғашқы жағдайы. Стаффорд Смит Мемориал кубогы Мемориал кубогы плей-оффының ең құнды ойыншысы ретінде Тейлор Холлға табыс етілді. Раян Эллис және Холл екеуі де турнирдің жұлдыздар командасына сайланды. Мемориал кубогы турнирі барысында «Спитфайрлар» Микки Реноның футболкасын өздерінің орындықтарына іліп қойды және чемпионат Реноның естелігіне арналды. Жеңістің құрметіне жаңа WFCU орталығына баратын жол Мемориал кубогы көшесі деп аталды.

The Windsor Spitfires finished the 2008–09 season with 57 wins, 10 losses, and 1 shootout loss. This marked their best season in franchise history. With the first overall record in the Ontario Hockey League the Spitfires were awarded the Hamilton Spectator Trophy. The Spits were undefeated at home in the Old Barn during the 2008–09 season. Mid season they moved to the WFCU Centre. On May 12, Goalie Andrew Engelage broke the OHL record for most wins by a goaltender in a single season with 46 with a 5–1 win over the Plymouth Whalers. In the first round of the playoffs, the Spitfires walked all over the Owen Sound Attack, taking the series in four games. In the next round, the Spits found the Plymouth Whalers to be a more formidable opponent. After trading off road wins, then trading off home wins, the Spits took Games 5 and 6 to clinch the series. In the Western Conference final, the Spits played their nemesis the London Knights. Led by John Tavares, the Knights were a tough opponent. Every game in the series went to overtime, but the Spitfires were victorious and won the series 4 games to 1 to earn a berth to the OHL Final and take the Wayne Gretzky Trophy as Conference champions. The OHL Final began with a 10–1 victory for the Spitfires over the Eastern Conference's Brampton Battalion led by stars Cody Hodgson and Matt Duchene. The series became much tighter from there as the Spits took Game 2 5–3. The Battalion fought back in Game 3, winning 4–2. Game 4 belonged to the Spitfires as they took a 4–1 win and a 3–1 series lead. Game 5 was a tight affair, as the Spitfires took a 1–0 lead midway through the second period on the power play. Brampton tied the game up late in the third period to force overtime. At 2:09 of the first overtime period, Taylor Hall scored on the power play to win the Spitfires their second J. Ross Robertson Cup as league champions and a berth into the 2009 Memorial Cup. The victory was the Spitfires' first league title since the 1987–88 OHL season and marked their second time playing for the Memorial Cup. On May 9, Mayor of Windsor Eddie Francis awarded the team with the Key to the City in honour of their achievement. At the 2009 Memorial Cup, the Spitfires dropped their first two games in Rimouski 3–2 in overtime to the Drummondville Voltigeurs and 5–4 to the Rimouski Océanic. In a do or die game, the Spitfires won the final game of the round robin 2–1 over the Kelowna Rockets to gain entry to the tie breaker game. In the tie breaker, Windsor defeated the hometown Océanic 6 4 powered by a third period natural hat trick by Dale Mitchell. The tournament semi final was between the Spitfires and the Voltigeurs. The Spitfires blew an early 2–0 lead, but won 3–2 in overtime from a goal by Adam Henrique to become the second team ever to play in the Memorial Cup final after playing in the tie breaker game. In the final, the Spitfires again played the Rockets. The Spitfires scored on their first three shots and cruised to a 4–1 win to take their first ever Memorial Cup championship. Their victory marked the first time a team started with two losses in the Memorial Cup round robin and came back to win the championship. The feat also marks the first time that a team has survived the Memorial Cup tie breaker game to win the championship. The Stafford Smythe Memorial Trophy was awarded to Taylor Hall as Memorial Cup playoffs most valuable player. Both Ryan Ellis and Hall were elected to the tournament's All Star Team. Throughout the Memorial Cup tournament, the Spitfires hung Mickey Renaud's jersey on their bench and the championship was won in Renaud's memory. It was announced that the road to the new WFCU Centre would be renamed Memorial Cup Drive in honour of the victory.

2009/10 маусым

Спитфайрлар 2009–10 маусымдарында қатарынан екінші рет 50-ден астам жеңіс тіркеп, 50 жеңіс, 12 жеңіліс, 1 қосымша уақыт жеңілісі және 5 сериядағы жеңіліспен аяқтады. Олардың көрсеткіші Батыс конференциясында алдыңғы орынға ие болуға жеткілікті болды, бірақ екінші рет «Гамильтон Спектатор» кубогын жеңіп алуға жеткіліксіз болды, оны «Барри Колтс» (57 9 0 2) жеңіп алды. Өз дивизионындағы үздік команда болғандықтан, «Спитфайрлар» екінші рет «Bumbacco Trophy» сыйлығын алды. Тейлор Холл «Плимут Уэйлерс» командасының Тайлер Сегюинмен бірге лиганың ең көп гол соққан ойыншысы атанды, екеуі де «Эдди Пауэрс» мемориалдық кубогымен марапатталды – гол соғу бойынша бірлескен чемпиондар. «Спитфайрлар» сонымен қатар CHL Top Prospects ойынын қабылдады. «Спитфайрлар» 2010 жылғы Әлемдік жасөспірімдер хоккей чемпионатында алты ойыншыны қатыстырды. Қорғаушы Райан Эллис және шабуылшылар Тейлор Холл, Адам Хенрике және Грег Немиш күміс жүлдегер «Канада» құрамасында, қорғаушы Кэм Фаулер алтын жүлдегер «АҚШ» құрамасында, ал шабуылшы Ричард Паник «Словакия» құрамасында ойнады. Турнир аяқталғаннан кейін «Спитфайрлар» «Беллвилл Буллс» командасынан қорғаушы Марк Кантин, шабуылшы Стивен Джонстон және неміс қақпашысы Филипп Грубауэрді алды. Ал оларға орнына шабуылшылар Паник пен Остин Брассард, қорғаушы Пол Беццо, қақпашы Стив Глисон және 2012 жылғы OHL таңдауының жетінші раундындағы таңдау құқығы берілді. OHL плей-оффының бірінші турында «Спитфайрлар» «Эри Оттерс» командасын төрт ойында жеңді. Олар содан кейін «Плимут Уэйлерс» командасын төрт ойында жеңіп, Конференция жартылай финалында жеңіске жетті. Екінші жартылай финалда «Китченер Рейнджерс» жеті ойында фаворит саналған «Лондон Найтс» командасын жеңді. Конференция финалында «Китченерге» қарсы «Виндзор» бастапқыда қиындыққа тап болып, серияның алғашқы үш ойынында жеңіліске ұшырады. Алайда, «Спитфайрлар» Онтарио хоккей лигасының тарихында үш ойындық еселіктен кейін плей-офф сериясын жеңіп, келесі төрт ойынның әрқайсысында «Рейнджерс» командасын жеңіп, конференция чемпионы және «Уэйн Гретцки» кубогын жеңіп алған үшінші команда болды. Айта кетерлігі, «Спитфайрлар» 3–0 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін плей-офф сериясын бір рет жеңіп алған, 2004–05 жылғы Конференцияның «Sault Ste. Marie Greyhounds» командасына қарсы ойынында. Лига финалында «Спитфайрлар» жоғары бағаланған «Барри Колтс» командасын тез жеңіп, төрт ойында жеңіске жетіп, екінші рет «J. Ross Robertson» кубогын жеңіп алды. Адам Хенрике плей-оффтың ең құнды ойыншысы ретінде «Уэйн Гретцки 99» сыйлығын жеңіп алды. Мамыр айында «Спитфайрлар» 2010 жылғы «Мемориал кубогына» Манитоба штатының Брэндон қаласына сапарлады. «Спитфайрлар» турнирдің алғашқы ойынында үй иесі «Брэндон Уайт Кингс» командасын 9–3 есебімен жеңді, ал екінші ойында Батыс хоккей лигасының чемпионы «Калгари Хитмен» командасын 6–2 есебімен жеңіске жетті. «Хитмен» командасын жеңген «Спитфайрлар» «Мемориал кубогы» финалына жолдама алды. Олар үшінші және соңғы робин ойында Квебектің Үлкен жасөспірімдер хоккей лигасының «Монктон Уайлдкетс» командасын жеңуге міндетті болмады, бірақ оны жеңіп алды, қосымша уақытта 4–3 есебімен жеңіске жетті. Турнирдің финалында «Спитфайрлар» екінші рет үй иесі «Уайт Кингс» командасымен ойнады. «Спитфайрлар» тағы да сенімді жеңіске жетіп, «Уайт Кингс» командасын 9–1 есебімен жеңіп, екінші рет «Мемориал кубогын» жеңіп алды. Олардың жеңісі OHL-дің Батыс конференциясы финалында «Китченерге» 0–3 есебімен жеңілгеннен бері он екінші рет жеңіске жетті және олар плей-оффты 20 жеңіс және 3 жеңіліспен аяқтады. Тейлор Холл екінші рет тұтастай «Стаффорд Смайт» мемориалдық кубогын «Мемориал кубогының» ең құнды ойыншысы ретінде жеңіп алды, бұл оны кубок тарихында бірінші рет қайталап жеңіске жеткен ойыншы етті.

The Spitfires came back in 2009–10 with a second straight 50 plus win season, finishing with a record of 50 wins, 12 losses, 1 overtime loss, and 5 shootout losses. Their record was good enough to earn the top seed in the Western Conference, but not good enough to clinch their second straight Hamilton Spectator Trophy, won by the Barrie Colts (57 9 0 2). For being the top team in their division, the Spitfires were awarded their second straight Bumbacco Trophy. Taylor Hall tied Tyler Seguin of the Plymouth Whalers for the league's scoring lead, and both were awarded the Eddie Powers Memorial Trophy as scoring co champions. The Spitfires also played host to the CHL Top Prospects Game. The Spitfires sent six players to the 2010 World Junior Ice Hockey Championships. Defenceman Ryan Ellis and forwards Taylor Hall, Adam Henrique, and Greg Nemisz played for silver medalist Canada, defenceman Cam Fowler played for gold medalist United States, and forward Richard Panik played for Slovakia. At the end of the tournament, the Spitfires acquired defenceman Marc Cantin, forward Stephen Johnston and German goaltender Philipp Grubauer from the Belleville Bulls in exchange for forwards Panik and Austen Brassard, defenceman Paul Bezzo, goaltender Steve Gleeson and a seventh round pick in the 2012 OHL Priority Selection. In the first round of the OHL playoffs, the Spitfires swept the Erie Otters in four games. They then swept the Plymouth Whalers in four games to win their Conference Semi Final. In the other semi final, the Kitchener Rangers upset the favoured London Knights in seven games. In the Conference Finals against Kitchener, Windsor initially struggled, losing the first three games of the series. However, the Spitfires went on to become the third team in Ontario Hockey League history to come back from a three game deficit to win a playoff series, beating Rangers in each of the next four games to win the conference championship and the Wayne Gretzky Trophy. Notably, the Spitfires had recovered from a 3–0 deficit to win a playoff series once before, in a 2004–05 Conference Quarterfinal series against the Sault Ste. Marie Greyhounds. In the league final, the Spitfires made quick work of a highly touted Barrie Colts squad, sweeping them in four games to win their second straight J. Ross Robertson Cup. Adam Henrique won the Wayne Gretzky 99 Award as the playoffs' most valuable player. In May, the Spitfires traveled to Brandon, Manitoba, for the 2010 Memorial Cup. The Spitfires trampled the host Brandon Wheat Kings 9–3 in their first game of the tournament and, in their second game, scored a convincing 6–2 win over the Western Hockey League champion Calgary Hitmen. With their victory over the Hitmen, the Spitfires clinched a berth in the Memorial Cup final. They did not need to defeat the Quebec Major Junior Hockey League's Moncton Wildcats in their third and final round robin game, but did so anyway, winning 4–3 in overtime. The tournament final saw the Spitfires play the host Wheat Kings for a second time. The Spitfires posted a convincing win once again, defeating the Wheat Kings 9–1 to clinch their second straight Memorial Cup. Their victory marked their twelfth straight win since going down 0–3 to Kitchener in the OHL's Western Conference Final, and they finished the playoffs with 20 wins against just 3 losses. Taylor Hall won his second straight Stafford Smythe Memorial Trophy as Memorial Cup most valuable player, making him the first repeat winner in the trophy's history.

2010-11 маусым

Екі рет Memorial Cup жеңіп алғаннан кейін, 2010 жылдың жазында команданың үздік мергені Тейлор Холл 2010 жылғы НХЛ дөңгелегінде бірінші таңдау болып, "Эдмонтон Ойлерз" клубына өтті, ал жаттықтырушы Боб Баугнер Ұлттық хоккей лигасының "Коламбус Блю Жакетс" командасында көмекші жаттықтырушы лауазымын қабылдады. "Спитфайрз" командасы көптеген ауыстыруларды қамтитын үлкен қайта құруға кірісті. Көрме маусымында "Спитфайрз" Чехияның 20 жасқа дейінгі ұлттық құрамасын қабылдады. "Спитфайрз" ойынды 5:4 есебімен жеңіп алды. "Спитфайрз" көрме кестесін 4 жеңіс, 1 жеңіліс және 1 теңдікпен аяқтады. Тағы бір табысты маусымнан кейін "Спитс" Батыс конференциясында 4-орын алып, плей-оффқа өтті. "Спитфайрз" үшінші жыл қатарынан Конференция финалына жетті. Екі қиын күрес өткеннен кейін "Спитс" үш жылдан кейін алғаш рет "Оуэн Саунд Атакасы" командасымен плей-оффтан шығарылды. "Атака" OHL чемпионатында жеңіске жетті.

2011-12 жылғы маусым

Бір маусымдық жұмыстан кейін «Коламбус Блю Джекетс» командасында көмекші жаттықтырушы болғаннан соң, Боб Боугнер бас жаттықтырушы ретінде «Спитфайрз» командасына қайта оралды, ал Боб Джонс оның көмекшісі қызметінде қалды. 2012 жылдың 10 тамызында «Спитфайрз» командасы Онтарио хоккей лигасы тарапынан беспрецедентті 400 000 канад доллары сомасында айыппұл салынды және 2013, 2014 және 2016 жылдардағы OHL бірінші раундының, сондай-ақ 2015 және 2017 жылдардағы екінші раундының бес таңдау құқығынан айырылды. Бұл жазаға себеп – нақты айтылмаған ойыншыларды тарту ережелерінің бұзылуы. «Спитфайрз» командасы бұл бұзушылықтарға қатысы жоқ екенін мәлімдеді және қабылданған шешімге шағымдануды жоспарлап отыр.

2013-14 жылғы маусым

2013 жылдың 29 желтоқсанында «Спитфайрлар» және «Сагинау Спирит» командалары Онтарио хоккей лигасы тарихындағы алғашқы ашық аспан астындағы ойынды өткізді. Ойын Мичиган штатының Детройт қаласындағы «Комерика Парк» стадионында өтті. «Спитфайрлар» командасы 6:5 есебімен жеңіске жетті, ал Канада хоккей лигасының 25 749 көрермендік рекорды ұзаққа соқпады, сол түні осы аренада «Лондон Найтс» және «Плимут Уэйлерс» командаларының ойынында бұл көрсеткіштің артығы басып кетті.

2014/15 жылғы маусым

2015 жылдың 28 маусымында «Спитфайрз» клубының иесі және бас жаттықтырушысы Боб Боугнер НХЛ-дің «Сан-Хосе Шаркс» клубында тағы бір көмекші жаттықтырушы лауазымын қабылдады. Бірнеше күннен кейін бұрынғы «Ойлерс» клубының көмекші жаттықтырушысы Рокки Томпсон «Спитфайрз» командасының жаңа бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал Тревор Летовски бұрынғы көмекші жаттықтырушы Боб Джонсты «Ошава Генералз» клубы бас жаттықтырушы етіп тағайындағаннан кейін көмекші жаттықтырушы лауазымына қабылданды. Боугнердің жаңа жұмысы өте сәтті болды, өйткені ол және бұрынғы «Спитфайр» ойыншысы Питер ДеБур команданы 2016 жылғы Стэнли кубогы финалына жеткізіп, «Питтсбург Пингвинз» клубына есе жіберді.

2016-17 жылғы маусым

Виндзор 99-шы Мемориал кубогы чемпионатын қабылдаушы қала ретінде таңдалды, бұл турнирді өткізу құқығын атаусыз қарсыластардан жеңіп алды. 2017 жылдың 21 мамырында Сиэтл Тандэрбердс командасын 7:1 есебімен жеңіп, Виндзор Спитфайрз командасы бір кезеңде (38 секундтық ойын) команданың ең жылдам 3 голын соққан Мемориал кубогының рекордын теңестірді, бұл рекорд 1978 жылғы турнирде WHL-дің Нью-Вестминстер Бруинс командасымен бірдей болды. Турнир Виндзор Спитфайрз командасының үшінші Мемориал кубогын жеңіп, чемпионат финалында Эри Оттерс командасын 4:3 есебімен жеңгенімен аяқталды. 2016 жылдың 4 желтоқсанында Сагинау Спирит командасы Детройт, Мичиган штатындағы Джо Луис Аренаның жабылуына қатысты, бұл ойынға 3100-ден астам көрермен жиналды. Спитфайрз командасы Спириттен 3:2 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетті, қорғаушы Шон Дей хет-трик жасады.

Жеңімпаздар

МаусымОйыншы(лар)Сыйлық/Танылу1973–74Скотт МиллерSOJHL-дің ең көп ұпай жинаған ойыншысыКөп ұпай жинаған ойыншы1974–75Джон ТавеллаSOJHL-дің ең көп ұпай жинаған ойыншысыКөп ұпай жинаған ойыншыФлойд Сент-СирSOJHL-дің үздік қақпашысыЕң үздік қақпашы1980–81Эрни ГодденРед Тилсон ТрофиіЕң үздік ойыншы (MVP)1987–88Даррин ШеннонМакс Каминский ТрофиіЕң үздік қорғаушыБобби Смит ТрофиіЖылдың үздік студент-спортшысыCHL Жылдың үздік студент-спортшысыМұз үстінде және мектептегі жетістіктерін ең жақсы үйлестіретін ойыншы1990–91Кори СтилманEmms Family AwardЖаңадан келген ең үздік ойыншы (Жылдың жаңа ойыншысы)1991–92Тодд ВарринерCHL-дің ең жақсы дараптық перспективасыNHL дараптық таңдауына ең лайықты дараптық ойыншы1994–95Билл БоулерЛео Лалонд Мемориал ТрофиіЖас шамасынан асқан ең үздік ойыншы1996–97Питер СарноEmms Family AwardЖаңадан келген ең үздік ойыншы (Жылдың жаңа ойыншысы)1997–98Питер СарноЭдди Пауэрс Мемориал ТрофиіКөп ұпай жинаған ойыншы2000–01Джейсон СпеццаCHL-дің ең жақсы дараптық перспективасыNHL дараптық таңдауына ең лайықты дараптық ойыншы2002–03Кайл УэлвудУильям Ханли ТрофиіЕң адал ойыншыCHL Адал ойыншысыЕң адал ойыншы2007–08Тейлор ХоллEmms Family AwardЖаңадан келген ең үздік ойыншы (Жылдың жаңа ойыншысы)CHL Жылдың жаңа ойыншысыCHL Жылдың жаңа ойыншысыРайан ЭллисБобби Смит ТрофиіЖылдың үздік студент-спортшысыБоб БаугнерМэтт Лейден ТрофиіЖылдың жаттықтырушысыБрайан Килреа Жылдың жаттықтырушысы сыйлығыCHL Жылдың жаттықтырушысы2008–09Райан ЭллисМакс Каминский ТрофиіЕң үздік қорғаушыТейлор ХоллУэйн Гретцки 99 сыйлығыOHL плей-оффтың ең құнды ойыншысыБоб БаугнерМэтт Лейден ТрофиіЖылдың жаттықтырушысыБрайан Килреа Жылдың жаттықтырушысы сыйлығыCHL Жылдың жаттықтырушысыУоррен РайхелOHL Жылдың бас директорыOHL-дегі ең үздік басшы2009Мемориал кубогыТейлор ХоллСтаффорд Смит Мемориал ТрофиіМемориал кубогының ең құнды ойыншысыРайан Эллис,Тейлор ХоллМемориал кубогының барлық жұлдыздар командасыМемориал кубогы турниріндегі позиция бойынша ең үздік ойыншылар2009–10Тейлор ХоллЭдди Пауэрс Мемориал ТрофиіКөп ұпай жинаған ойыншы (тең)Дерек ЛануэРоджер Нильсон Мемориал сыйлығыЖоғары оқу орнындағы ең үздік студент-ойыншыАдам ХенрикУэйн Гретцки 99 сыйлығыOHL плей-оффтың ең құнды ойыншысы2010Мемориал кубогыТейлор ХоллСтаффорд Смит Мемориал ТрофиіМемориал кубогының ең құнды ойыншысыЭд Чиноуэт ТрофиіМемориал кубогының ең көп ұпай жинаған ойыншысыКам Фаулер,Тейлор ХоллМемориал кубогының барлық жұлдыздар командасыМемориал кубогы турниріндегі позиция бойынша ең үздік ойыншылар2010–11Дерек ЛануэРоджер Нильсон Мемориал сыйлығыЖоғары оқу орнындағы ең үздік студент-ойыншыРайан ЭллисМакс Каминский ТрофиіЕң үздік қорғаушыРед Тилсон ТрофиіЕң үздік ойыншы (MVP)Мики Рено Капитан ТрофиіЕң құнды команда капитаны2015–16Майкл ДиПьетроF. W. "Динти" Мур ТрофиіЕң жақсы көрсеткіштермен жаңадан келген қақпашыМихаил СергачевМакс Каминский ТрофиіЕң үздік қорғаушы2017Мемориал кубогыМихаил ДиПьетроХап Эммс Мемориал ТрофиіМемориал кубогының ең үздік қақпашысыМихаил ДиПьетро,Михаил Сергачев,Габриэль ВилардиМемориал кубогының барлық жұлдыздар командасыМемориал кубогы турниріндегі позиция бойынша ең үздік ойыншылар2017 18Михаил ДиПьетроOHL Жылдың үздік қақпашысыЛигадағы ең үздік қақпашы2021–22Уайат ДжонстонЭдди Пауэрс Мемориал ТрофиіКөп ұпай жинаған ойыншыУильям Ханли ТрофиіЕң адал ойыншыРед Тилсон ТрофиіЕң үздік ойыншы (MVP)2022–23Мэтью МаджиоЭдди Пауэрс Мемориал ТрофиіКөп ұпай жинаған ойыншыДжим Махон Мемориал ТрофиіЕң көп ұпай жинаған оң қанат ойыншысыЛео Лалонд Мемориал ТрофиіЖас шамасынан асқан ең үздік ойыншыРед Тилсон ТрофиіЕң үздік ойыншы (MVP)

SeasonPlayer(s)AwardRecognition1973–74Scott MillerSOJHL Leading Scorer AwardTop points scorer1974–75John TavellaSOJHL Leading Scorer AwardTop points scorerFloyd St. CyrSOJHL Top Goaltender AwardMost outstanding goaltender1980–81Ernie GoddenRed Tilson TrophyMost outstanding player (MVP)1987–88Darrin ShannonMax Kaminsky TrophyMost outstanding defencemanBobby Smith TrophyScholastic Player of the YearCHL Scholastic Player of the YearPlayer who best combines success on ice and in school1990–91Cory StillmanEmms Family AwardTop first year player (Rookie of the Year)1991–92Todd WarrinerCHL Top Draft Prospect AwardTop eligible prospect for the NHL Entry Draft1994–95Bill BowlerLeo Lalonde Memorial TrophyBest overage player1996–97Peter SarnoEmms Family AwardTop first year player (Rookie of the Year)1997–98Peter SarnoEddie Powers Memorial TrophyTop point scorer2000–01Jason SpezzaCHL Top Draft Prospect AwardTop eligible prospect for the NHL Entry Draft2002–03Kyle WellwoodWilliam Hanley TrophyMost sportsmanlike playerCHL Sportsman of the YearMost sportsmanlike player2007–08Taylor Hall Emms Family Award Top first year player (Rookie of the Year)CHL Rookie of the YearCHL Rookie of the Year Ryan EllisBobby Smith TrophyScholastic Player of the YearBob BoughnerMatt Leyden TrophyCoach of the YearBrian Kilrea Coach of the Year AwardCHL Coach of the Year 2008–09Ryan EllisMax Kaminsky TrophyMost outstanding defencemanTaylor HallWayne Gretzky 99 AwardMVP of OHL playoffsBob BoughnerMatt Leyden TrophyCoach of the YearBrian Kilrea Coach of the Year AwardCHL Coach of the YearWarren RychelOHL Executive of the YearTop executive in OHL2009MemorialCupTaylor HallStafford Smythe Memorial TrophyMost Valuable player at the Memorial CupRyan Ellis,Taylor HallMemorial Cup All Star TeamBest players by position at the Memorial Cup tournament2009–10Taylor HallEddie Powers Memorial TrophyTop point scorer (tie)Derek LanoueRoger Neilson Memorial AwardTop academic post secondary school playerAdam HenriqueWayne Gretzky 99 AwardMVP of OHL playoffs2010MemorialCupTaylor HallStafford Smythe Memorial TrophyMost Valuable player at the Memorial CupEd Chynoweth TrophyTop scorer in the Memorial CupCam Fowler,Taylor HallMemorial Cup All Star TeamBest players by position at the Memorial Cup tournament2010–11Derek LanoueRoger Neilson Memorial AwardTop academic post secondary school playerRyan EllisMax Kaminsky TrophyMost outstanding defencemanRed Tilson TrophyMost outstanding player (MVP)Mickey Renaud Captain's TrophyMost valuable team captain2015–16Michael DiPietroF. W. "Dinty" Moore TrophyFirst year goaltender with best GAAMikhail SergachevMax Kaminsky TrophyMost outstanding defenceman2017MemorialCupMichael DiPietroHap Emms Memorial TrophyMost outstanding goaltender at the Memorial CupMichael DiPietro,Mikhail Sergachev,Gabriel VilardiMemorial Cup All Star TeamBest players by position at the Memorial Cup tournament2017 18Michael DiPietroOHL Goaltender of the YearBest goaltender in the league2021–22Wyatt Johnston Eddie Powers Memorial TrophyTop point scorerWilliam Hanley TrophyMost sportsmanlike playerRed Tilson TrophyMost outstanding player (MVP)2022–23Matthew Maggio Eddie Powers Memorial TrophyTop point scorerJim Mahon Memorial TrophyTop scoring right wingerLeo Lalonde Memorial TrophyBest overage playerRed Tilson TrophyMost outstanding player (MVP)

Плей-офф

1971–72 Чатэм Марунсқа қарсы 1/4 финалда 4:1 есебімен жеңілді. 1972–73 Ниагара Фоллс Флайерс командасын 1/4 финалда 4:3 есебімен жеңді. Жартылай финалда Гюльф CMC-ге 4:0 есебімен ұтылды. 1973–74 Детройт Жр. Ред Уингс командасын жартылай финалда 4:0 есебімен жеңді. Финалда Чатэм Марунс командасын 4:1 есебімен жеңді. SOJHL ЧЕМПИОНЫ. Шығыс жүзжылдық кубогының 1/4 финалында Уэксфорд Рейдерс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 1974–75 Детройт Жр. Ред Уингс командасын жартылай финалда 4:1 есебімен жеңді. Финалда Гюльф CMC-ге 4:3 есебімен жеңіліп, 1 тең ойын ойнады. 1975–76 Плей-оффқа қатыспады. 1976–77 Бірінші раундта Китченер Рейнджерс командасын 3:0 есебімен жеңді. 1/4 финалда Сент-Катаринс Финкапс командасына 4:2 есебімен ұтылды. 1977–78 1/4 финалда Хамильтон Финкапс командасына 9 ұпайға 3 есебімен ұтылды. 1978–79 1/4 финалда Лондон Найтс командасына 9 ойындық серияда ұтылды. Серияға наразылық білдіріліп, екі команда да келесі сатыға өтті. Жартылай финалда Ниагара Фоллс Флайерс және Лондон Найтс командаларымен ойын айналысы. 1979–80 1/4 финалда Ниагара Фоллс Флайерс командасын 4:1 есебімен жеңді. Жартылай финалда Брантфорд Александерс командасын 4:3 есебімен жеңді. Финалда Питерборо Петс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 1980–81 Дивизион жартылай финалында Брантфорд Александерс командасын 8:4 есебімен жеңді. Дивизион финалында Китченер Рейнджерс командасына 9:1 есебімен ұтылды. 1981–82 Бірінші раундта Ниагара Фоллс Флайерс командасын 6:4 есебімен жеңді. 1/4 финалда Китченер Рейнджерс командасынан 8:0 есебімен ұтылды. 1982–83 Бірінші раундта Норт-Бэй Сентенниалс командасына 6:0 есебімен ұтылды. 1983–84 Бірінші раундта S. S. Marie Greyhounds командасына 6:0 есебімен ұтылды. 1984–85 Бірінші раундта Лондон Найтс командасына 8:0 есебімен ұтылды. 1985–86 Бірінші раундта Китченер Рейнджерс командасын 8:2 есебімен жеңді. 1/4 финал айналысында Гюльф Плейтерс және Норт-Бэй Сентенниалс командаларымен екінші орынды иеленді (4 ұпай). Жартылай финалда Гюльф Плейтерс командасына 8:4 есебімен ұтылды. 1986–87 Бірінші раундта S. S. Marie Greyhounds командасын 4:0 есебімен жеңді. 1/4 финалда Хамильтон Стилхокс командасын 4:0 есебімен жеңді. Жартылай финалда Норт-Бэй Сентенниалс командасына 4:2 есебімен ұтылды. 1987–88 Бірінші раундта Китченер Рейнджерс командасын 4:0 есебімен жеңді. 1/4 финалға тікелей өтті. Эммс дивизионында бірінші орын. Жартылай финалда Хамильтон Стилхокс командасын 4:0 есебімен жеңді. Финалда Питерборо Петс командасын 4:0 есебімен жеңді. OHL ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының айналысында бірінші орынды иеленді, финалға жолдама алды. Чемпионат ойынында Медисин Хэт Тайгерс командасына 7:6 есебімен ұтылды. 1988–89 Бірінші раундта Ниагара Фоллс Тундер командасына 4:0 есебімен ұтылды. 1989–90 Плей-оффқа қатыспады. 1990–91 Бірінші раундта Лондон Найтс командасын 4:3 есебімен жеңді. 1/4 финалда Ниагара Фолс Тундер командасына 4:0 есебімен ұтылды. 1991–92 Бірінші раундта Китченер Рейнджерс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 1992–93 Плей-оффқа қатыспады. 1993–94 Дивизионның 1/4 финалында S. S. Marie Greyhounds командасына 4:0 есебімен ұтылды. 1994–95 Дивизионның 1/4 финалында Сарния Стинг командасын 4:0 есебімен жеңді. 1/4 финалда Садбери Вулвз командасына 4:2 есебімен ұтылды. 1995–96 Дивизионның 1/4 финалында Детройт Уэйлерс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 1996–97 Дивизионның 1/4 финалында Сарния Стинг командасына 4:1 есебімен ұтылды. 1997–98 Плей-оффқа қатыспады. 1998–99 Китченер Рейнджерс командасын 8-ші орын үшін 2:1 есебімен жеңді. Плимут Уэйлерс командасына қарсы конференцияның 1/4 финалында 4:0 есебімен ұтылды. 1999–2000 Конференцияның 1/4 финалында Сарния Стинг командасын 4:3 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Плимут Уэйлерс командасына 4:1 есебімен ұтылды. 2000–01 Конференцияның 1/4 финалында Оуэн Саунд Атак командасын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Плимут Уэйлерс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2001–02 Конференцияның 1/4 финалында S. S. Marie Greyhounds командасын 4:2 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Гюльф Сторм командасын 4:1 есебімен жеңді. Конференция финалында Эри Отерс командасына 4:1 есебімен ұтылды. 2002–03 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 2003–04 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2004–05 Конференцияның 1/4 финалында S. S. Marie Greyhounds командасын 4:3 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Лондон Найтс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2005–06 Конференцияның 1/4 финалында Плимут Уэйлерс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 2006–07 Плей-оффқа қатыспады. 2007–08 Конференцияның 1/4 финалында Сарния Стинг командасына 4:1 есебімен ұтылды. 2008–09 Конференцияның 1/4 финалында Оуэн Саунд Атак командасын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Плимут Уэйлерс командасын 4:2 есебімен жеңді. Конференция финалында Лондон Найтс командасын 4:1 есебімен жеңді. Финалда Брамптон Батальон командасын 4:1 есебімен жеңді. OHL ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының айналысында төртінші орынды иеленді. Римски Осеаник командасын 6:4 есебімен жеңіп, тең ойын ойнады. Жартылай финалда Драммондвиль Вольтижерс командасын 3:2 (қосқан уақыт) есебімен жеңді. Мемориал кубогының финалында Келоуна Рокетс командасын 4:1 есебімен жеңді. МЕМОРИАЛ КУБОГЫНЫҢ ЧЕМПИОНЫ. 2009–10 Конференцияның 1/4 финалында Эри Отерс командасын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Плимут Уэйлерс командасын 4:0 есебімен жеңді. Конференция финалында Китченер Рейнджерс командасын 4:3 есебімен жеңді. Финалда Барри Колтс командасын 4:0 есебімен жеңді. OHL ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының айналысында бірінші орынды иеленді. Мемориал кубогының финалында Брэндон Уит Кингс командасын 9:1 есебімен жеңді. МЕМОРИАЛ КУБОГЫНЫҢ ЧЕМПИОНЫ. 2010–11 Конференцияның 1/4 финалында Эри Отерс командасын 4:3 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Сагино Спирит командасын 4:2 есебімен жеңді. Конференция финалында Оуэн Саунд Атак командасына 4:1 есебімен ұтылды. 2011–12 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2012–13 Плей-оффқа қатыспады. 2013–14 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2014–15 Плей-оффқа қатыспады. 2015–16 Конференцияның 1/4 финалында Китченер Рейнджерс командасына 4:1 есебімен ұтылды. 2016–17 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 2017 жылғы Мемориал кубогына үй иесі ретінде қатысуға мүмкіндік алды. Мемориал кубогының айналысында бірінші орынды иеленді. Мемориал кубогының финалында Эри Отерс командасын 4:3 есебімен жеңді. МЕМОРИАЛ КУБОГЫНЫҢ ЧЕМПИОНЫ. 2017–18 Конференцияның 1/4 финалында Сарния Стинг командасына 4:2 есебімен ұтылды. 2018–19 Конференцияның 1/4 финалында Лондон Найтс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2019–20 Жалған. 2020–21 Жалған. 2021–22 Конференцияның 1/4 финалында Сарния Стинг командасын 4:2 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Китченер Рейнджерс командасын 4:1 есебімен жеңді. Конференция финалында Флинт Файербердс командасын 4:3 есебімен жеңді. Финалда Хамильтон Булдогс командасына 4:3 есебімен ұтылды. 2022–23 Конференцияның 1/4 финалында Китченер Рейнджерс командасына 4:0 есебімен ұтылды. 2023–24 Плей-оффқа қатыспады.

1971–72 Lost to Chatham Maroons 4 games to 1 in quarter final. 1972–73 Defeated Niagara Falls Flyers 4 games to 3 in quarter final. Lost to Guelph CMC's 4 games to 0 in semi final. 1973–74 Defeated Detroit Jr. Red Wings 4 games to 0 in semi final. Defeated Chatham Maroons 4 games to 1 in final. SOJHL CHAMPIONSLost to Wexford Raiders 4 games to 3 in Eastern Centennial Cup quarter final. 1974–75 Defeated Detroit Jr. Red Wings 4 games to 1 in semi final. Lost to Guelph CMC's 4 games to 3 with 1 tie in final. 1975–76 Out of playoffs. 1976–77 Defeated Kitchener Rangers 3 games to 0 in first round. Lost to St. Catharines Fincups 4 games to 2 in quarter finals. 1977–78 Lost to Hamilton Fincups 9 points to 3 in quarter finals. 1978–79 Lost to London Knights in a 9 games series in quarter finals. Series protested and both teams moved on. Eliminated in semi final round robin vs. Niagara Falls Flyers and London Knights. 1979–80 Defeated Niagara Falls Flyers 4 games to 1 in quarter finals. Defeated Brantford Alexanders 4 games to 3 in semi finals. Lost to Peterborough Petes 4 games to 0 in finals. 1980–81 Defeated Brantford Alexanders 8 points to 4 in division semi finals. Lost to Kitchener Rangers 9 points to 1 in division finals. 1981–82 Defeated Niagara Falls Flyers 6 points to 4 in first round. Lost to Kitchener Rangers 8 points to 0 in quarter finals. 1982–83 Lost to North Bay Centennials 6 points to 0 in first round. 1983–84 Lost to S. S. Marie Greyhounds 6 points to 0 in first round. 1984–85 Lost to London Knights 8 points to 0 in first round. 1985–86 Defeated Kitchener Rangers 8 points to 2 in first round. Finished quarter final round robin vs Guelph Platers and North Bay Centennials in second place (4 points). Lost to Guelph Platers 8 points to 4 in semi finals. 1986–87 Defeated S. S. Marie Greyhounds 4 games to 0 in first round. Defeated Hamilton Steelhawks 4 games to 0 in quarter finals. Lost to North Bay Centennials 4 games to 2 in semi finals. 1987–88 Defeated Kitchener Rangers 4 games to 0 in first round. Earned bye through quarter finals. 1st place in Emms division. Defeated Hamilton Steelhawks 4 games to 0 in semi finals. Defeated Peterborough Petes 4 games to 0 in finals. OHL CHAMPIONSFinished Memorial Cup round robin in first place, earned berth in finals. Lost to Medicine Hat Tigers 7–6 in championship game. 1988–89 Lost to Niagara Falls Thunder 4 games to 0 in first round. 1989–90 Out of playoffs. 1990–91 Defeated London Knights 4 games to 3 in first round. Lost to Niagara Falls Thunder 4 games to 0 in quarter finals. 1991–92 Lost to Kitchener Rangers 4 games to 3 in first round. 1992–93 Out of playoffs. 1993–94 Lost to S. S. Marie Greyhounds 4 games to 0 in division quarter finals. 1994–95 Defeated Sarnia Sting 4 games to 0 in division quarter finals. Lost to Sudbury Wolves 4 games to 2 in quarter finals. 1995–96 Lost to Detroit Whalers 4 games to 3 in division quarter finals. 1996–97 Lost to Sarnia Sting 4 games to 1 in division quarter finals. 1997–98 Out of playoffs. 1998–99 Defeated Kitchener Rangers 2–1 in 8th place tiebreaker. Lost to Plymouth Whalers 4 games to 0 in conference quarter finals. 1999–2000 Defeated Sarnia Sting 4 games to 3 in conference quarter finals. Lost to Plymouth Whalers 4 games to 1 in conference semi finals. 2000–01 Defeated Owen Sound Attack 4 games to 1 in conference quarter finals. Lost to Plymouth Whalers 4 games to 0 in conference semi finals. 2001–02 Defeated S. S. Marie Greyhounds 4 games to 2 in conference quarter finals. Defeated Guelph Storm 4 games to 1 in conference semi finals. Lost to Erie Otters 4 games to 1 in conference finals. 2002–03 Lost to London Knights 4 games to 3 in conference quarter finals. 2003–04 Lost to London Knights 4 games to 0 in conference quarter finals. 2004–05 Defeated S. S. Marie Greyhounds 4 games to 3 in conference quarter finals. Lost to London Knights 4 games to 0 in conference semi finals. 2005–06 Lost to Plymouth Whalers 4 games to 3 in conference quarter finals. 2006–07 Out of playoffs. 2007–08 Lost to Sarnia Sting 4 games to 1 in conference quarter finals. 2008–09 Defeated Owen Sound Attack 4 games to 0 in conference quarter finals. Defeated Plymouth Whalers 4 games to 2 in conference semi finals. Defeated London Knights 4 games to 1 in conference finals. Defeated Brampton Battalion 4 games to 1 in finals. OHL CHAMPIONSFinished Memorial Cup round robin in fourth placeDefeated Rimouski Océanic 6–4 in tiebreaker. Defeated Drummondville Voltigeurs 3–2 (OT) in semifinal. Defeated the Kelowna Rockets 4–1 in the Memorial Cup final. MEMORIAL CUP CHAMPIONS
2009–10 Defeated Erie Otters 4 games to 0 in conference quarter finals. Defeated Plymouth Whalers 4 games to 0 in conference semi finals. Defeated Kitchener Rangers 4 games to 3 in conference finals. Defeated Barrie Colts 4 games to 0 in finals. OHL CHAMPIONSFinished Memorial Cup round robin in first place. Defeated Brandon Wheat Kings 9–1 in the Memorial Cup final. MEMORIAL CUP CHAMPIONS
2010–11 Defeated Erie Otters 4 games to 3 in conference quarter finals. Defeated Saginaw Spirit 4 games to 2 in conference semi finals. Lost to Owen Sound Attack 4 games to 1 in conference finals. 2011–12 Lost to London Knights 4 games to 0 in conference quarter finals. 2012–13 Out of playoffs. 2013–14 Lost to London Knights 4 games to 0 in conference quarter finals. 2014–15 Out of playoffs. 2015–16 Lost to Kitchener Rangers 4 games to 1 in conference quarter finals. 2016–17 Lost to London Knights 4 games to 3 in conference quarter finals. Gain entrance to 2017 Memorial Cup as host team. Finished Memorial Cup round robin in first place. Defeated Erie Otters 4–3 in Memorial Cup final. MEMORIAL CUP CHAMPIONS
2017–18 Lost to Sarnia Sting 4 games to 2 in conference quarter finals. 2018–19 Lost to London Knights 4 games to 0 in conference quarter finals. 2019–20 Cancelled. 2020–21 Cancelled. 2021–22 Defeated Sarnia Sting 4 games to 2 in conference quarter finals. Defeated Kitchener Rangers 4 games to 1 in conference semi finals. Defeated Flint Firebirds 4 games to 3 in conference finals. Lost to Hamilton Bulldogs 4 games to 3 in finals. 2022–23 Lost to Kitchener Rangers 4 games to 0 in conference quarter finals. 2023–24 Out of playoffs.

Киім-кешектер мен логотиптер

Жаңа логотипте екінші дүниежүзілік соғыстың агрессивті, стильденген Spitfire истребитель ұшағы қызыл, ақ және көк қалқан фонында бұлттармен бірге бейнеленген. Алдыңғы жағында "Spitfires" деген сөз айқын жазылған. Логотип команданың негізгі қызыл және көк түстерін сақтайды, бірақ одан да бай әрі жарқын түстерді пайдаланады, сондай-ақ күміс және сары түстерді қосымша реңдер ретінде қолданады. Spitfires жаңа форманы аяқтау үшін Онтарио хоккей лигасы және OHL формаларының ресми жеткізушісі Reebok компаниясымен бірлесіп жұмыс істеді. Жаңа жейделердің иықтарында алтын лавр гүлшоғырымен оралып, бұрынғы Spitfires капитаны Микки Реноның құрметіне 18 нөмірі жазылған көне Spitfire ұшағының суреті бейнеленген. Негізгі логотип пен иыққа жапсырылатын белгінің дизайны Харгривс Стюарттың аға көркемдік директорлары Марчелло Фонтана мен Шейн Потвиннің бірлескен жұмысының нәтижесі. Виндзор Спитфайрлары Рождествоға дейін жолда және жаңа жылда үйде ақ жейделерді, ал Рождествоға дейін үйде және жаңа жылда жолда қызыл жейделерді киеді. Spitfires қысқа мерзімге ақ, қызыл және жасыл түстер схемасымен және Амбассадор көпірінің алдында ұшып бара жатқан ұшақты бейнелейтін басқа логотипі бар үшінші жейделерді де қолданған. Команда Compuware Spitfires деп аталған кезде команданың түстері қоңыр және қызғылт сары болған, ал логотипінде Spitfire ұшағы бейнеленген. Spitfires-тің алғашқы логотипінде қарағай жапырағы бейнеленген.

Арена

Спитфайрлар өздерінің үй ойындарын Уиндзордың шығыс жағында орналасқан WFCU орталығында өткізеді. WFCU орталығы 2008 жылдың 11 желтоқсанында «Спитфайрз» командасының алғашқы ойынын «Беллвилл Буллс» командасына қарсы қабылдады. «Спитфайрз» командасы ойынды 4:0 есебімен ұтылып, сол маусымдағы 12 үйдегі жеңіс тізбегін үзді. Бұрын «Спитфайрз» командасы 1924 жылы Онтарионың Виндзор қаласының орталық бөлігінде салынған «Виндзор Аренасында» ойнаған. Арена алғашқыда «Border Cities Arena» деп аталған және 1927 жылға дейін НХЛ-дің «Детройт Ред Уингс» клубының үй аренасы болған. «Барн» деген лақап атымен белгілі «Виндзор Аренасы» – Канада хоккей лигасының ең көне әлі жұмыс істеп тұрған аренасы еді. Ол 1978 жылы ОХЛ All Star ойынын және 1981 жылы Мемориал кубогын қабылдады. 2008 жылдың 4 желтоқсанында «Виндзор Спитфайрз» командасы «Барн» аренасында «Гюльф Шторм» командасына қарсы соңғы ойынын өткізіп, 2:1 есебімен жеңіске жетті.

Телерадио хабар таратушылар

CKLW – «Спитфайерс» командасының қазіргі флагмандық радио станциясы. Бұл станция ұзақ жылдар бойы «Спитфайерс» командасының ойындарын хабарлап келді, бірақ 2002–2003 маусымында командамен байланысын үзді. Радио хабарламасы екі маусым бойы тоқтатылғаннан кейін, CKUE FM станциясы 2004–2005 және 2005–2006 маусымдарында «Спитфайерс» командасының ойындарын хабарлады, ал команда 2006–2007 маусымынан бастап CKLW станциясына қайта оралды. CKLW станциясындағы ойындарды Майк Миллер мен Франк Дейус IV түсіндіреді. Телевизияда «Спитфайерс» командасының ойындарын YourTV Windsor көрсетеді, бұл Когеко кабельдік жүйесінде таратылатын қоғамдық арна. Доменик Папа бұрынғыда ойынды Билл Келсомен бірге (ойындарды хабарлау) және Брайан Тренхолммен (талдау) бірге түстермен түсіндіріп жүргізіп келген. Алайда, 2012 жылдың тамызында TVCogeco компаниясы 2012–2013 маусымында ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген команданың ауыстырылатынын хабарлады. «Спитфайерс» командасының ұзақ жылдар бойы хабарлап келген командасын жұмыстан босату шешімі «Спитфайерс» жанкүйерлері мен Виндзор қаласының спорт қауымдастығының наразылығын тудырды. Қазіргі команда құрамына CKSY FM таңғы бағдарламасының жүргізушісі Анджело Аверса, «Лондон Найтс» студиясының бұрынғы жүргізушісі Крис МакЛеод (ойындарды хабарлау) және «Спитфайерс» командасының бұрынғы ойыншысы Тодд Уорринер (түстермен түсіндіру) кіреді.