Құрылымы жойылған Гоат Рокс жанартауы

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарында жойылған стратовулкан. Стратовулкан.

Вашингтондағы Каскад жанартаулары төрт белдеумен шектеледі; Goat Rocks солтүстік-оңтүстік бағытта созылатын Адамс тауының белдеуінің бір бөлігін құрайды, сонымен қатар Тумак тауы, Адамс және Кинг тауының жарықшақ аймағы да оған кіреді. Төрт Каскад доғасының ішінде бұл белдеудегі вулкандар саны екінші орында, ал оның вулкандары негізінен кальци-сілтілік, толеиттік және базальтты андезит лавасынан тұрады. Goat Rocks және оның жақын аймағы палеогендік greywacke және argillite-пен жабылады, бұл шөгінділер бірнеше айқын солтүстікке қарай бағытталған жарылымдармен кесілген. Бұл шөгінділердің үстінде кенозойлық жанартаулық жыныстар орналасқан, оның ішінде қалың, эоцендік Оханапекош формациясы бар, ол химиялық өзгерген базальт және андезит лава ағындарынан, сондай-ақ андезит пен дацит вулканикалық жыныстарынан тұрады. Өз кезегінде, Стивенс қыртысы формациясы Оханапекош қабатын жабады, онда кварцты кремнийлі туф, риолит және басқа вулканикалық жыныстар кездеседі. Екі қабаттың астында Расселл ранчосы формациясы орналасқан, онда лапилли мен туфтың шөгінділері бар, бұл кальдераның болуына меңзеп тұр, бірақ геологтар бұл аймақта кальдераның пайда болуына нақты дәлелдер тапқан жоқ. Адамс тауы, Рейнер тауы және Сент-Хеленс тауымен бірге Goat Rocks жанартауы вулкандардың үшбұрышының бөлігін құрайды, мұндай құрылым Каскадтардың басқа жерінде кездеспейді. Бұл геологтар толық түсінбеген, электр өткізгіштігі жоғары орталық қабық аймағы, Оңтүстік Вашингтон Каскадтарының өткізгішімен (SWCC) байланысты болуы мүмкін. 1994 жылы АҚШ Геодинамикалық комитетінің ғалымдары бұл аномалия континенттік шетке қарсы үлкен шөгінді тау жыныстары жиналуымен байланысты деп болжады. Алайда, Hill және авторлар (2009) бұл көзқарасты қабылдамайды, өйткені ол аймақтың магнитотеллурлық зерттеулерінен жасалған карталармен сәйкес келмейді. Олардың пікірінше, аномалия аймақтың жанартаулық белсенділігімен байланысты, ол қабықтың ішінара еруіне әкелді. Каскадтың ең көне стратовулканы Колумбия өзенінің базальт тобынан кейін пайда болды. Goat Rocks көлемі шамамен Сент-Хеленс тауымен тең, ал Бейкер тауынан кішірек, шамамен. Деректер бойынша, вулканның құрамында 40% туф және брекчия бар. Оның лава ағындарының қалдықтары Тиэтон, Кликитат және Циспус өзендерінің аңғарларында табылды, эрозия нәтижесінде олардың биіктігі өзгеріп, қырқаларға ұқсас болды. Бұл ағындар толығымен эрозияға ұшыраған, бірақ бұл жанартаудың бұрынғы көлемін көрсетеді.

The Cascade Volcanoes in Washington are restricted to four belts; Goat Rocks forms one segment of the north–south trending Mount Adams belt that also incorporates Tumac Mountain, Adams, and the King Mountain Fissure Zone. Of the four Cascade arcs, this belt contains the second most volcanoes, and its volcanoes are predominantly made of calc alkalic to tholeiitic to basaltic andesite lava. Goat Rocks and its immediate vicinity are underlain by pre Tertiary greywacke and argillite, and these deposits are cut by several prominent northward trending faults. Overlaying these deposits are Cenozoic volcanic rocks, including the thick, Eocene aged Ohanapecosh Formation, comprised by chemically altered basalt and andesite lava flows and bedded andesite and dacite volcaniclastic rock. In turn, the Stevens Ridge Formation overlies the Ohanapecosh layer, featuring quartz bearing silicic tuff, rhyolite, and other volcaniclastic rocks. Under both layers is the Russell Ranch Formation, in thickness, which contains deposits of lapilli and tuff hinting at a caldera, although geologists have failed to identify clear evidence for the formation of a caldera in this zone. Together with Mount Adams, Mount Rainier, and Mount St. Helens, the Goat Rocks volcano is part of a triangle of volcanoes, an arrangement not found elsewhere in the Cascades. This may be related to a mid crust zone with abnormally high electrical conductivity, the Southern Washington Cascades Conductor (SWCC), which is not well understood by geologists. Scientists from the United States Geodynamics Committee hypothesized in 1994 that this anomaly is associated with the thrust of a large deposit of sedimentary rock against a continental margin. However, Hill et al. (2009) dismiss this view as it proves inconsistent with maps made from magnetotelluric readings of the area. Instead, they propose that the anomaly is linked to the region's volcanism, which has caused partial melting of the crust. The oldest Cascade stratovolcano formed after the Columbia River Basalt Group, Goat Rocks is roughly equal in volume to Mount St. Helens and smaller in volume than Mount Baker, at approximately Rough estimates place the composition of the volcano as 40% tuff and breccia. The remains of its lava flows can be found in the Tieton, Klickitat, and Cispus river valleys, their elevation reversed by erosion to make them resemble ridges. These flows have been thoroughly eroded, but testify to the volcano's previous size.

Мұздық

Бір кездері зор стратовулкан болғанмен, Ешкітас жойылғаннан бері күшті эрозияға ұшырады. Жанарып тоқтағаннан кейін, мұздық эрозиясының үздіріліссіз күштері, сондай-ақ жанартаудың ішкі гидротермалды өзгерістері, жанартау күлінің және лава ағындарының қабаттарын жойды. Қалған жанартау қалдықтарының көбі жаңа тау жыныстарының қабатымен жабылып қалған, оның ішінде Макколл мұздығы, Мид мұздығы және көптеген кішкентай тұрақты қарлы алаптар бар.

Бұрынғы атылу

Goat Rocks – бұл күрделі жанартау тарихы бар стратовулкан. Ол алғаш рет шамамен 3,2 миллион жыл бұрын плиоцен дәуірінде белсенділік көрсетті, жарылыс сипаттағы атылулар болды. Риолит туфының көлемі үш миллион жылдан асты. 3 миллион жыл бұрын Goat Rocks мафикалық вулканизмге көшті, оливин мен базальтты лаваларды құйды. Атылулар плейстоцен дәуірінде де жалғасты, лава ағындары көбінесе пироксен және мүйізді минералдармен фенокристалдарды қамтитын андезиттік сипатқа ие болды. Осы андезиттік ағымдар шамамен 2,5 және 0,5 миллион жыл бұрын жанартаудың негізгі бөлігін құрады. Осы кезеңде Goat Rocks атылуларының көлемі өте зор болды және жанартаудан шалқарына созылды. Биіктігі арта келе, ол плиоценнің соңынан плейстоценнің басына дейін оливин базальты мен базальттық андезиттің көп мөлшерін құйды. Вулканизм аймағының шамамен өлшемдері – . Бұл "Clear Fork Lava" деп аталатын эффузивті лава ағыны болды. Ағын негізінен дациттен тұрды және White Pass тас жолы бойымен ағып, көлемі шамамен құрайды. Қазір ол Mount Rainier мен Mount Adams арасында, Gifford Pinchot және Okanogan Wenatchee ұлттық ормандарының аумағында орналасқан, шөл даланың ортасымен солтүстік-оңтүстік бағытта шамамен жүріп өтеді. Бұл маршруттың биіктігі жоғары болғандықтан, осы жолмен жүретіндер дауылды ауа-райына тап болуы мүмкін, бұл жақсы дайындалмаған топтар үшін қауіпті болуы мүмкін. Шөл даланың көп бөлігі орман шебінен жоғары орналасқан, альпілік пейзаждардың әдемі көрінісін ұсынады, бұл кең аумақты орманды қылуға әкеледі. Жылдық қар жаууы әдетте мөлшерінен асады, сондықтан шілде немесе тамыз айларында да қар болуы мүмкін. Жылы айларда еріген қар көлдерге ағып, оларды толық қылады. Goat Rocks атын таудың маңында мекендейтін тау ешкілерінен алған. Бұл, оның салыстырмалы түрде оңай бағытталғандығымен бірге, Old Snowy Mountain-ға көтерілуді одан да танымал етеді. Тауға көтерілуге бірнеше маршруттар бар, олар 5–6 сағатқа созылады және биіктігі шамамен артады. Айналма сапардың ұзындығы – , Old Snowy-ға мұздықтар арқылы немесе бағытталған жолмен көтерілуге болады. Басына жеткенде, таушылар алыстан Mount St. Helens және Mount Rainier тауларын көре алады. Гилберт шыңына алғашқы көтерілуді 1899 жылы Fred G. Plummer жасаған. Бұларға велосипедтер, арбалар, моторлы қайықтар және тікұшақтар жатады. Шөл далаға кіру үшін тегін рұқсат талап етіледі.

Goat Rocks is a stratovolcano with a somewhat complicated eruptive history. It first became active approximately 3.2 million years ago during the Pliocene epoch, undergoing explosive eruptions The amount of rhyolite tuff exceeds
Three million years ago Goat Rocks shifted to mafic volcanism, erupting olivine and basalt. As eruptions continued into the Pleistocene epoch, the lava flows became increasingly andesitic, containing mostly pyroxene with phenocrysts as well as hornblende minerals. These andesitic flows formed the volcano's major edifice between roughly 2.5 and 0.5 million years ago, At this point in time, Goat Rocks's eruptions had very high volumes and extended far from the volcano, Rising in elevation, it erupted more than of olivine basalt and basaltic andesite from the end of the Pliocene through the early Pleistocene. The volcanic field's dimensions are approximately It was an effusive lava flow known as the Clear Fork Lava. The flow was primarily composed of dacite and flowed along the White Pass Highway and has an estimated volume of it now encompasses between Mount Rainier and Mount Adams, straddling the Gifford Pinchot and Okanogan Wenatchee national forests. running for north–south through the middle of the wilderness area. Because this route is located at such a high elevation, its hikers may experience violent storms that could be dangerous for unprepared parties. Much of the wilderness is located above the timberline, offering views of alpine scenery. which leads to extensive forestation. Snowfall typically totals more than annually, amounting to snow still being present as late as July or August. In warmer months, melted snow runs off into lakes, keeping them especially full. Goat Rocks obtained its name from a population of mountain goats that can be observed around the mountain. This, coupled with its easier ascent, makes Old Snowy Mountain the more popular climb. There are several routes up the mountain, which take 5–6 hours, rising in elevation. Running for round trip, Old Snowy can be scrambled or climbed using glaciers, although a trail exists. From the summit, mountaineers can see Mount St. Helens and Mount Rainier in the distance. The climb up Gilbert Peak was first completed by Fred G. Plummer in 1899. These include bicycles, wagons, motorboats, and helicopters. A free permit is required for entry to the wilderness.