1986 жылғы Американдық Лига Чемпионаты: Көңілді және трагедиялы ойындар
1986 American League Championship Series
1986 жылғы Американ лигасы чемпионаты: Boston Red Sox пен California Angels арасындағы бейсебол жарысы. Red Sox жеңіп, World Series-ке өтті, бірақ сонда жеңіледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық Бейсбол Лигасы Чемпионатының 18-шы туры
18th edition of Major League Baseball's American League Championship Series
1986 жылғы Американдық Бейсбол Лигасы Чемпионатының финалы – Бостон Ред Сокс және Калифорния Энджелс командалары арасындағы 1986 жылғы Әлемдік серияға өту үшін өткен жеңіліссіз жеті ойындық постсезондық турнир. Ред Сокс командасы 95–66 есебімен және Американдық Лиганың Шығыс дивизионының чемпионы ретінде келді, ал Энджелс тұрақты маусымда 92–70 есебімен Американдық Лиганың Батыс дивизионында жеңіске жетті.
The 1986 American League Championship Series was a best of seven Major League Baseball postseason series between the Boston Red Sox and the California Angels for the right to advance to the 1986 World Series to face the winner of the 1986 National League Championship Series. The Red Sox came in with a 95–66 record and the AL East division title, while the Angels went 92–70 during the regular season to win the AL West.
Салдары
ALCS жеңісінің арқасында «Ред Сокс» 1986 жылғы Әлемдік серияға өтті, онда олар естен кетпес нәтижелермен «Нью-Йорк Метс» командасымен кездесті. ALCS-дегі «Ангелдер» сияқты, «Ред Сокс» әлем чемпионатында жеңіске жетуден бір соққы қашықтықта болды, бірақ көшбасшылықты ұстай алмады. 6-шы ойынның оныншы иннингіне 5-3 есебімен басымдықпен келген «Ред Сокс» үш ұпай жіберіп алды, нәтижесінде Билл Бакнердің аяқтары арқылы өткен доп «Метс» командасына 6-5 есебімен жеңіс сыйлады. «Метс» 7-ші ойынды және серияны жеңіп алды. «Ангелдерге» келетін болсақ, Дони Мур 5-ші ойында Хендерсонның хоум-ранын жібергені үшін және екі иннингнен кейін ойынды шешкен құрбандық соққысы үшін серияның «зияны» деп есептелді. Мур спорт журналистерінің де, жанкүйерлердің де сынауына ілесіп кетті. Келесі екі жылда ол депрессияға ұшырап, алкоголизмге тәуел болды және 1989 жылдың 18 шілдесінде, МЛБ мансабы аяқталғаннан кейін бір жыл өткен соң, өзін-өзі өлтірді. 1986 жылғы ALCS Реджи Джексонның плей-оффтағы соңғы сериясы болды. Ол келесі маусымда, 1987 жылы, оны алғаш таңдаған командада, «Окленд Атлетикс» командасында ойнап зейнеткерлікке шықты. «Қазан айының мырзасы» атанған Джексон үлкен сахнада өзінің ойынын жақсартатын сияқты көрінетін. Ол карьерасын .278/.358/.527 көрсеткішімен және 77 плей-офф ойынында 18 хоум-ранмен аяқтады, оның ең жарқын сәттері 1973 және 1977 жылдары әлем чемпионаттарының ең құнды ойыншысы атанды. 1986 жыл Джин Мауч үшін де титул жеңудің соңғы мүмкіндігі болды. 26 жылдық басқарушылық мансабында оның есімі нәтижеге жетпеумен байланысты болды. 1964 жылы «Филадельфия Филлис» командасы маусымның соңғы екі аптасында күрт құлдырады. «64-ші жылғы құлау», деп белгілі болған оқиға, бейсбол тарихындағы ең танымал құлаулардың біріне айналды. Мауч басқарушылық мансабында 1982 және 1986 жылдары «Калифорния Энджелс» командасымен екі дивизиондық титул жеңіп алды, бірақ тіпті сол командалар да маңызды сәттерде құлдырауға бейім болды. Осыған қарамастан, көптеген ойыншылар оны ең көреген басқарушы деп санайтын. Мауч 1987 жылы 3942 ойын басқарды және 1902 ойында жеңіске жетті. Кері көріп қарағанда, көптеген адамдар 1986 жылғы постсезонды барлық уақыттағы ең жақсы (немесе ең жақсы) постсезонның бірі деп санайды, себебі ол қызықты ғана емес, сонымен қатар «Ред Сокс», «Ангелдер», «Метс» және «Хьюстон Астрос» командаларының жеңісті дивизиондарының нәтижесін толықтырды. 2002 жылы «Ангелдер» ақыры даңққа ие болды. Олар Америка лигасының Уайлд-кардты жеңіп алды, сондай-ақ Дивизиондық серияда (төрт ойын ішінде төрт рет қорғаныстағы АЛ чемпионы «Нью-Йорк Янкис» командасын жеңіп), алғашқы флагтарын (бес ойында «Миннесотаға» қарсы) және алғашқы Әлемдік серия титулын (жеті ойында «Сан-Францискоға» қарсы) жеңіп алды. 2004 жылы «Ангелдер» мен «Ред Сокс» Америка лигасының дивизиондық сериясында кездесті, онда «Ред Сокс» серияны жеңіп алды. «Ред Сокс» ақырында «Нью-Йорк Янкис» командасын жеңіп, 1986 жылдан бері алғашқы флагты жеңіп алды, сондай-ақ «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы алғашқы Әлемдік серия титулын жеңіп алды. 2007 жылы «Ангелдер» мен «Ред Сокс» қайтадан ALDS-те кездесті. «Ред Сокс» қайтадан серияны жеңіп, «Халос» командасының үстемдігін жалғастырды. 1986 жылғы ALCS-тің 4-ші ойынынан бастап 2008 жылғы ALDS-тің 3-ші ойынына дейін «Ангелдер» «Ред Сокс» командасына қарсы 11 плей-офф ойынында жеңіліске ұшырады, ал «Ред Сокс» осы кезеңде оларға қарсы барлық төрт плей-офф кездесуінде жеңіске жетті. «Ред Сокс» 2008 жылғы ALDS-ты үш ойыннан бірге жеңіп, «Ангелдерге» қарсы тұрақты маусымның тоғыз ойынының сегізін жоғалтты. 2009 жылы «Ангелдер» ақыры жеңіске жетіп, «Ред Сокс» командасын ALDS-тің барлық ойындарында жеңді.
By virtue of winning the ALCS, the Red Sox advanced to the 1986 World Series, where they faced the New York Mets, with memorable results. Like the Angels in the ALCS, the Red Sox found themselves one strike away from winning the World Series, yet could not hold the lead. Taking a 5–3 lead into the bottom of the tenth inning of Game 6, the Red Sox gave up three runs, culminating in an infamous ground ball through the legs of Bill Buckner to hand the Mets a 6–5 victory. The Mets would go on to win Game 7 and the Series. As for the Angels, Donnie Moore was regarded the goat of the series for giving up Henderson's home run in Game 5, and then his game winning sacrifice fly two innings later. Moore was blasted by the sports media, as well as the fans. He sank into depression and alcoholism over the next two years, and committed suicide on July 18, 1989, just one year after his MLB career ended. The 1986 ALCS was Reggie Jackson’s last playoff series. He retired the following season in 1987, playing for the team that originally drafted him, the Oakland Athletics. Nicknamed Mr. October, Jackson always seemed to elevate his game during the biggest stage. He finished his career hitting .278/.358/.527 with 18 home runs in 77 career games in the postseason, which was highlighted by two World Series MVPs in 1973 and 1977. 1986 was also Gene Mauch's last chance at winning a pennant. In his 26 years as manager, his name became linked with coming up just short. In 1964, his Philadelphia Phillies suffered a dramatic collapse during the final two weeks of the season. The "Phold of '64", as it became known, was one of the most infamous collapses in baseball history. Mauch only won two division titles in his managerial career with the California Angels in 1982 and 1986 but even those teams had a reputation of melting down in key moments. Despite this, many players considered him their most insightful manager. Mauch retired in 1987 with 3,942 games managed and 1,902 games won. In retrospect, most people consider the 1986 postseason to be one of the best (if not the best) postseasons of all time, as it not only was exciting but also made up for a lackluster regular season, in which the Red Sox, Angels, Mets, and Houston Astros all won their divisions handily. In 2002, the Angels would finally have their moment(s) of glory. They would win the American League Wild Card, as well as their Division Series (dethroning the four time defending A. L. champion N. Y. Yankees in four games), their first pennant (over Minnesota in five games), and their first World Series title (over San Francisco in seven games). In 2004, the Angels and Red Sox met in the American League Division Series with the Red Sox sweeping the series. The Red Sox would eventually go on to defeat the New York Yankees for their first pennant since 1986 and also win their first World Series title since against the St. Louis Cardinals. In 2007, the Angels and Red Sox met again in the ALDS. The Red Sox again swept the series, continuing their domination of the Halos in the postseason. From Game 4 of the 1986 ALCS until Game 3 of the 2008 ALDS, the Angels lost 11 straight playoff games against the Red Sox, who won all four playoff meetings against them in that span. The Red Sox would win the 2008 ALDS three games to one despite losing eight of nine regular season games against the Angels. In 2009, the Angels finally broke through and defeated the Red Sox in a sweep of the ALDS.