Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джек Левин (3 қаңтар 1915 – 8 қараша 2010) – американдық социалистік реализм суретшісі және гравюра шебері, қазіргі заманғы өмір, саяси жемқорлық және библейлік оқиғаларға арналған сатираларымен ең жақсы танымал. Левин Бостон экспрессионизмі қозғалысының негізгі суретшілерінің бірі деп есептеледі.
American Social Realist painter and printmaker
Jack Levine (January 3, 1915November 8, 2010) was an American Social Realist painter and printmaker best known for his satires on modern life, political corruption, and biblical narratives. Levine is considered one of the key artists of the Boston Expressionist movement.
Ерте өмір және білім
Джек Левин, литвалық еврей иммигранттары Сэмюэл мен Мэри Левиннің сегізінші баласы болды. Ол Бостонның Оңтүстік бөлігінде өсті, онда еуропалық иммигранттардан құралған көше өмірін, сондай-ақ кедейлік пен әлеуметтік мәселелердің кең таралғанын көрді, бұл тақырыптар оның туындыларына әсер етті. Анасы оны сурет салуға ынталандырды және оның сурет салу құралдарын отбасылық ас үйде сақтап тұрды. Әкесінің аяқ киім дүкеніне барғанда оған қоңыр қағаз беріп, сол қағазға сурет салды. Оның балалық шағындағы суреттерінде 1919 жылғы Бостон полициясының ереуілі кезінде әскери киіммен көшеде патрульдеген Ұлттық гвардия сарбаздары сияқты ересектерге арналған сюжеттер де болды. Левиннің алғашқы ресми көркемдік білімі 1924 жылдан 1931 жылға дейін Роксберидегі еврей әл-ауқаты орталығында суретші және өнер педагогы Гарольд К. Циммерманмен оқыған кезде алды. Циммерманның тағы бір жас суретші шәкірті Хайман Блум болды. 1929 жылдан 1933 жылға дейін Левин мен Блум Гарвард университетінде Денман Росспен оқыды. Өзінің мойндағанынша, Левин жасөспірім кезінде-ақ "шебер суретші" болған. Росс Блум мен Левиннің оқуын апталық стипендиямен және студиялық кеңістікпен қолдады.
Jack Levine was the eighth child born to Samuel and Mary Levine, Lithuanian Jewish immigrants. He grew up in the South End of Boston, where he observed a street life composed of European immigrants and a prevalence of poverty and societal ills, subjects which would inform his work. His mother encouraged him to draw and stored his art materials in the family kitchen. On visits to his father's shoe store, he was given brown wrapping paper on which he would draw. Subjects of his childhood drawings included mature subjects such as National Guardsmen patrolling the streets in military attire during the Boston Police strike of 1919. Levine's first formal artistic education was studying with artist and art educator Harold K. Zimmerman at the Jewish Welfare Center in Roxbury from 1924 to 1931. Another one of Zimmerman's young art students was Hyman Bloom. From 1929 to 1933, Levine and Bloom studied with Denman Ross at Harvard University. As an adolescent, Levine was already, by his own account, "a formidable draftsman". Ross sponsored Bloom and Levine's studies via a weekly stipend, as well as studio space.
Мансап
1932 жылы Росс Левиннің суреттерін Гарвардтағы Фогг өнер мұражайындағы көрмеге қосты, ал үш жылдан кейін Левиннің жиырма суретін мұражай коллекциясына сыйлады. Левиннің ерте туындыларына Блум, Чайм Сутин, Жорж Руо және Оскар Кокошка үлкен әсер еткен. Блум мен Карл Зербемен бірге ол Бостон экспрессионизмі деп аталатын стильмен байланысты болды. 1935 жылдан 1940 жылға дейін ол Жұмыс жөніндегі басқармада жұмыс істеді. 1936 жылы Левин Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында «Америкалық өнердегі жаңа көкжиектер» көрмесінде алғашқы суреттерін көрсетті. Көрмеге «Карта ойыны» және «Brain Trust» суреттері іріктелді, екіншісі Бостон орталық алаңындағы өмірді бақылап суреттелген. 1942-1945 жылдары Левин Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Қызметтен босатылғаннан кейін ол 1946 жылы «Қош келдіңіз» суретін жазды, ол әскери биліктің мақтандығын әжуалайды. 1959 жылы бұл сурет Мәскеудегі Америка Ұлттық көрмесіне қосылғанда саяси дау туғызды, бұл Америка Құрама Штаттарының Коммунистік симпатияларға қатысты белсенділігі жөніндегі комитетінде күдік тудырды. Президент Дуайт Д. Эйзенхауэр бұл суретті «көркем туындыдан гөрі, әжуалық» деп атады. Левин 1945 жылы Джон Саймон Гуггенхайм стипендиясын алды. 1951 жылы Фулбрайт грантымен Еуропаға саяхат жасады, онда оған Ескі шеберлердің, әсіресе Эль Греконың маньеризмі әсер етті, бұл оны экспрессивті мақсаттар үшін өзінің фигураларының формаларын бұрмалауға және асыруға шабыс тартты. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін Левин Киелі кітап сюжеттерін суреттеуді жалғастырды, сондай-ақ «Гангстерлердің қосылуы» атты повестің авторы болды, оны Левин «комедия» деп сипаттады. Америка өміріне қатысты қосымша түсініктемелер «Шайлау түні» (1954), «Инаугурация» (1958) және «Таймс-скверден отыз бес минут» (1956) суреттерінде берілген. 1950 жылдардың соңында Левин әйелі мен қызының әсерлі портреттерін жазды. 1960 жылдары ол АҚШ-тағы әлеуметтік толқуларға ғана емес, «Бирмингем '63» (1963) сияқты туындыларымен, сонымен қатар «Испания түрмесі» (1959–1962), «Панэтикон» (1978) және «Қару-жарақ брокерлері» (1982–1983) сияқты халықаралық тақырыптарға да жауап берді. Левин бірде өзі туралы: «Мен ең алдымен адамның жағдайымен қызығамын» деді. Өзінің жеке бағытымен ол адамзаттың күшті және әлсіз жақтарын зерттейтін әлеуметтік саналы өнердің ерекше түрін жасады. 1979 жылы Левин Ұлттық дизайн академиясына қауымдасқан мүше ретінде сайланды және 1982 жылы толық академик атанды. 1982 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін ол еврей дініне қызығушылығы артып, еврей Киелі кітабынан алынған сюжеттермен суреттердің көбеюіне себеп болды.
In 1932, Ross included Levine's drawings in an exhibition at the Fogg Art Museum at Harvard, and three years later bequeathed twenty drawings by Levine to the museum's collection. Levine's early work was most influenced by Bloom, Chaïm Soutine, Georges Rouault, and Oskar Kokoschka. Along with Bloom and Karl Zerbe, he became associated with the style known as Boston Expressionism. From 1935 to 1940, he was employed by the Works Progress Administration. In 1936, Levine had his first exhibition of paintings in New York City in New Horizons in American Art at the Museum of Modern Art. The paintings selected for the exhibition were Card Game and Brain Trust, the latter was painted from his observation of life in the Boston Common. From 1942 45, Levine served in the United States Army during World War II. Upon his discharge from service he painted Welcome Home (1946), a lampoon of the arrogance of military power. In 1959, the painting would engender political controversy when it was included in the American National Exhibition in Moscow, raising suspicions in the House Un American Activities Committee of pro Communist sympathies. President Dwight D. Eisenhower called the painting "more lampoon than art." Levine was awarded a John Simon Guggenheim Fellowship in 1945. With a Fulbright grant he traveled to Europe in 1951, and was affected by the work of the Old Masters, particularly the Mannerism of El Greco, which inspired him to distort and exaggerate the forms of his figures for expressive purposes. After returning to the United States, Levine continued to paint biblical subjects, and also produced Gangster Funeral, a narrative which Levine referred to as a "comedy". Further commentary on American life was furnished by Election Night (1954), Inauguration (1958), and Thirty Five Minutes from Times Square (1956). Also in the late 1950s, Levine painted a series of sensitive portraits of his wife and daughter. In the 1960s, he responded not only to social unrest in the United States with works such as Birmingham '63 (1963), but to international subjects as well, as in The Spanish Prison (1959–1962), Panethnikon (1978), and The Arms Brokers (1982–83). Levine once said of himself, "I am primarily concerned with the condition of man." Following his own direction, he created a distinct body of socially conscious art that probes the strengths and weaknesses of humanity. In 1979 Levine was elected into the National Academy of Design as an Associate member and became a full Academician in 1982. Following the death of his wife in 1982, he developed an increased interest in Hebraism, and with it a proliferation of paintings with themes from the Hebrew Bible.
Көрмелер мен коллекциялар
Левиннің туындылары көптеген қоғамдық коллекцияларда ұсынылған, оның ішінде Чикаго өнер институты, Қазіргі заманғы өнер мұражайы (MoMA), Метрополитен өнер мұражайы, Америка өнерінің ұлттық мұражайы, Хиршхорн мұражайы және мүсін бағы, Бруклин мұражайы, Филипс коллекциясы, Уитни американ өнері мұражайы, Фог өнер мұражайы және Ұлттық өнер галереясы бар. 1973 жылы Ватикан «Каин мен Абель» (1961) туындысын сатып алды, бұл Папа Павел VI-ны қуантты. 1978 жылы Левиннің туындыларының ретроспективалық көрмесі Нью-Йорктегі еврей мұражайында өтті. Ол 1989 жылы «Таза ақыл-ойының тойы» деген деректі фильмнің мазмұны болды. 2005 жылы, 90 жасқа толғанда, Левин Нью-Йорктегі DC Moore галереясында шағын ретроспективалық көрме өткізді.
Levine's work is featured in many public collections, including the Art Institute of Chicago, the Museum of Modern Art (MoMA), the Metropolitan Museum of Art, the National Museum of American Art, the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, the Brooklyn Museum, the Phillips Collection, the Whitney Museum of American Art, the Fogg Art Museum, and the National Gallery of Art. In 1973 the Vatican purchased Cain and Abel (1961), to the satisfaction of Pope Paul VI. In 1978, a retrospective of Levine's work was held at the Jewish Museum (New York). He was the subject of a 1989 film documentary entitled Feast of Pure Reason. In 2005, at the age of 90, Levine was given a mini retrospective exhibition at DC Moore Gallery in New York City.
Жеке өмір және өлім
1946 жылы ол суретші Рут Гиковқа үйленіп, Нью-Йорк қаласына көшті. Олардың Сюзанна есімді бір қызы болды, ол да суретші болды.
In 1946, he married the painter Ruth Gikow and moved to New York City. They had one daughter, Susanna who also became an artist.