Intel Celeron процессоры: тарихы мен тоқтатылуы

Кіріспе

Intel Celeron – Intel компаниясы шығарған, тоқтатылған микропроцессорлар желісі. Бұл – төмен бағадағы жеке компьютерлерге арналған IA 32 және x86-64 компьютерлік микропроцессорлардың тоқтатылған сериясы. Алғашқы Celeron брендімен шыққан процессор 1998 жылдың 15 сәуірінде ұсынылды және Pentium II негізінде құрылған. 2009 жылдан 2023 жылға дейін шығарылған Celeron процессорлары IA 32 бағдарламалық қамтамасымен үйлесімді. Олар, әдетте, Intel-дің Pentium немесе Core сияқты флагмандық процессорларына қарағанда, сағаттық жиілігіне шаққанда төмен өнімділік көрсетеді. Көп жағдайда оларда кеш-жад аз болады немесе озық мүмкіндіктері қасақана өшіріледі, бұл өнімділікке әртүрлі әсер етеді. Celeron дизайнының кейбір үлгілері өз сегменті үшін жақсы өнімділік көрсеткенімен, Celeron желісінің көп бөлігі айқын түрде нашарлаған өнімділікті көрсетті. Осы себепті Intel-дің басқа процессор брендтері Celeron-нан қымбат болды. 2022 жылдың қыркүйегінде Intel Celeron және Pentium брендтері 2023 жылдан бастап ноутбуктердегі төменгі деңгейдегі процессорлар үшін жаңа "Intel Processor" брендімен алмастырылатынын хабарлады. Pentium MMX-тің жылдам нұсқасы тәуекелсіз стратегия болғанымен, Socket 7 платформасында Pentium MMX-ті алмастыратын бәсекелес процессорлар көп болды. Оның орнына Intel өзінің жоғары деңгейлі Pentium II өнімдерімен үйлесімді, бюджеттік процессорды жасауға тырысты, Pentium II-нің 1-ші Slot интерфейсін пайдаланды. Celeron сонымен қатар тоғыз жылдық 80486 чипіне де соққы берді, ол 1998 жылға дейін кіріс деңгейлі үстел және ноутбуктердегі төменгі деңгейдегі процессор бренді болды. Intel, бастапқыда "Pentium" атауын ойлап тапқан Lexicon Branding маркетингтік фирмасын жаңа өнімге де атау табу үшін шақырды. San Jose Mercury News фирманың таңдаған атауының себебін былай түсіндірді: "Celer" латын тілінде "жылдам" деген мағынаны білдіреді, "тездету" сөзімен байланысты, ал "on" – "қосулы" дегенді білдіреді. Celeron жеті әріптен және үш буыннан тұрады, Pentium сияқты. "Celeron" сөзінің "Cel" бөлігі "Intel" сөзінің "tel" бөлігімен рифмаланады.

Line of discontinued microprocessors made by Intel

Celeron is a discontinued series of low end IA 32 and x86 64 computer microprocessor models targeted at low cost personal computers, manufactured by Intel. The first Celeron branded CPU was introduced on April 15, 1998, and was based on the Pentium II. Celeron branded processors released from 2009 to 2023 are compatible with IA 32 software. They typically offer less performance per clock speed compared to flagship Intel CPU lines, such as the Pentium or Core brands. They often have less cache or intentionally disabled advanced features, with variable impact on performance. While some Celeron designs have achieved strong performance for their segment, the majority of the Celeron line has exhibited noticeably degraded performance. This has been the primary justification for the higher cost of other Intel CPU brands versus the Celeron range. In September 2022, Intel announced that the Celeron brand, along with Pentium, will be replaced with the new "Intel Processor" branding for low end processors in laptops from 2023 onwards. Although a faster Pentium MMX would have been a lower risk strategy, the industry standard Socket 7 platform hosted a market of competitor CPUs that could be drop in replacements for the Pentium MMX. Instead, Intel pursued a budget part that was to be pin compatible with their high end Pentium II product, using the Pentium II's proprietary Slot 1 interface. The Celeron also effectively killed off the nine year old 80486 chip, which had been the low end processor brand for entry level desktops and laptops until 1998. Intel hired marketing firm Lexicon Branding, which had originally come up with the name "Pentium", to devise a name for the new product as well. The San Jose Mercury News described Lexicon's reasoning behind the name they chose: Celer is Latin for swift, as in the word 'accelerate', and 'on' as in 'turned on'. Celeron is seven letters and three syllables, like Pentium. The 'Cel' of Celeron rhymes with 'tel' of Intel." +Intel Celeron processor family Desktop Laptop EmbeddedBased OnCode namedCoreDate releasedCode namedCoreDate releasedCode namedCoreDate releasedP6CovingtonMendocinoCoppermine 128Tualatin 256(250 nm)(250 nm)(180 nm)(130 nm)19981998 20002000 20012002MendocinoCoppermine 128
Coppermine TTualatin 256(250 nm)(180 nm)
(180 nm)(130 nm)19992000 2001
20012002 2003NetBurstWillamette 128Northwood 128(180 nm)(130 nm)20022002 2003Northwood 256(130 nm)2002 2003Pentium M (Celeron M)Banias 512Dothan 512

Dothan 1024

Yonah 512

Yonah 1024Sossaman(130 nm)
(90 nm)

(90 nm)

(65 nm)(65 nm)(65 nm)2004
2004 2007

2004 2005

2007

2006

2006 2007NetBurst (Celeron D)Prescott 256Cedar Mill 512(90 nm)(65 nm)2004 20052006 2007Core (Single)Conroe L
Conroe CL(65 nm)
(65 nm)2007 2008
? ? ?Core (Dual)AllendaleWolfdale 3M(65 nm)(45 nm)2008 2009
2009 2010Core (Celeron M/Celeron)Merom, Merom L
Merom 2M

Merom L (Ultra Low Voltage)(65 nm)(65 nm)
(65 nm)2007 2008
2008

2007, 2009Core (Celeron Dual)Merom 2M
Penryn 3M(65 nm)
(45 nm)2008
2009 2010Nehalem/WestmereClarkdale(32 nm)2010Arrandale(32 nm)2010 2011Jasper ForestSingle (45 nm)Silvermont
Airmont
Goldmont
Goldmont Plus
TremontBay Trail
Braswell

Apollo Lake

Gemini Lake

Jasper Lakedual & quad (22nm)
dual & quad (14nm)

up to quad (14nm)

up to quad (14nm)

up to quad (10nm)Bay Trail M
Braswell

Apollo Lake

Gemini Lake

Jasper Lakedual & quad (22nm)
dual & quad (14nm)

up to quad (14nm)

up to quad (14nm)

up to quad (10nm)October 2013
March 2015

April 2016

December 2017

January 2021Bay Trail M
Braswell

Apollo Lake

Gemini Lake

Jasper Lakedual & quad (22nm)
dual & quad (14nm)

up to quad (14nm)

up to dual (14nm)

up to dual (10nm)October 2013
March 2015

April 2016

December 2017

January 2021List of Intel Celeron processors

Intel Celeron процессорлар отбасысы

Жылдамдық көрсеткіштері:
Негізгі атауы:
Кодтық аты:
Шығарылған күні:
Негізгі атауы:
Кодтық аты:
Шығарылған күні:
Негізгі атауы:
Кодтық аты:
Шығарылған күні:
P6 Covington Mendocino Coppermine 128 Tualatin 256 (250 нм) (250 нм) (180 нм) (130 нм) 1998 1998 2000 2000 2001 2002 Mendocino Coppermine 128 Coppermine TTualatin 256 (250 нм) (180 нм) (180 нм) (130 нм) 1999 2000 2001 2001 2002 2003 NetBurst Willamette 128 Northwood 128 (180 нм) (130 нм) 2002 2002 2003 Northwood 256 (130 нм) 2002 2003 Pentium M (Celeron M) Banias 512 Dothan 512 Dothan 1024 Yonah 512 Yonah 1024 Sossaman (130 нм) (90 нм) (90 нм) (65 нм) (65 нм) (65 нм) 2004 2004 2007 2004 2005 2007 2006 2006 2007 NetBurst (Celeron D) Prescott 256 Cedar Mill 512 (90 нм) (65 нм) 2004 2005 2006 2007 Core (Single) Conroe L Conroe CL (65 нм) (65 нм) 2007 2008 Core (Dual) Allendale Wolfdale 3M (65 нм) (45 нм) 2008 2009 2009 2010 Core (Celeron M/Celeron) Merom, Merom L Merom 2M Merom L (Ultra Low Voltage) (65 нм) (65 нм) (65 нм) 2007 2008 2008 2007, 2009 Core (Celeron Dual) Merom 2M Penryn 3M (65 нм) (45 нм) 2008 2009 2010 Nehalem/Westmere Clarkdale (32 нм) 2010 Arrandale (32 нм) 2010 2011 Jasper Forest Single (45 нм) Silvermont Airmont Goldmont Goldmont Plus Tremont Bay Trail Braswell Apollo Lake Gemini Lake Jasper Lake dual & quad (22nm) dual & quad (14nm) up to quad (14nm) up to quad (14nm) up to quad (10nm) Bay Trail M Braswell Apollo Lake Gemini Lake Jasper Lake dual & quad (22nm) dual & quad (14nm) up to quad (14nm) up to quad (14nm) up to quad (10nm) October 2013 March 2015 April 2016 December 2017 January 2021 Bay Trail M Braswell Apollo Lake Gemini Lake Jasper Lake dual & quad (22nm) dual & quad (14nm) up to quad (14nm) up to dual (14nm) up to dual (10nm) October 2013 March 2015 April 2016 December 2017 January 2021 Intel Celeron процессорларының тізімі

Ковингтон

1998 жылдың сәуір айында шығарылған алғашқы Covington Celeron негізінен 266 МГц Pentium II болды, ол ешқандай қосымша кэшсіз өндірілді. Covington Deschutes-тің 80523 өнім кодын да бөлісті. 266 немесе 300 МГц жиілікте (Pentium w/MMX-тің десктоптық нұсқасынан 33 немесе 66 МГц жоғары) жұмыс істесе де, кэшсіз Celeron процессорлары ауыстыруға арналған өнімдермен бәсекелесуде қиындыққа тап болды. Бастапқы нарық қызығушылығы нашар өнімділігіне байланысты тез төмендеді, ал сату өте төмен болғандықтан Intel мүмкіндігінше тез арада едәуір жылдам ауыстыруды әзірлеуге мәжбүр болды. Дегенмен, алғашқы Celeron процессорлары икемді оверклоктелдігі мен қолжетімді бағасы үшін кейбір оверклокерлер арасында кең таралды. Басқа Mendocino Celeron процессорларында (мысалы, 333 МГц үлгісінде) A әрпі болмаса да, кейбір адамдар барлық Mendocino процессорларын сағаттық жиілігіне қарамастан Celeron A деп атайды. Жаңа Mendocino ядросы - Celeron - бастапқыда-ақ жақсы өнімділік көрсетті. Шындығында, көптеген сала сарапшылары бірінші Mendocino негізіндегі Celeron процессорларын тым табысты деп санайды – өнімділік бәсекелес өнімдермен күшті бәсекелесуге ғана емес, сонымен қатар Intel-дің жоғары кіріс әкелетін флагмандық өнімі Pentium II-ден сатып алушыларды тартып алуға жеткілікті деңгейде болды. Оверклокерлер көп ұзамай жоғары сапалы аналық платамен көптеген Celeron 300A процессорларын 450 МГц жиілікте сенімді түрде жұмыс істете алатынын анықтады. Бұл Pentium II-нің алдыңғы шинасының (FSB) сағаттық жиілігін 66 МГц-тан 100 МГц-қа дейін арттыру арқылы қол жеткізілді. Бұған бірнеше фактор көмектесті: 440BX чипсеті 100 МГц және сәйкес жадты қолдады, ал ішкі L2 кэші сыртқы кэштен гөрі оверклоктелдікке төзімдірек болды. Бұл жиілікте Mendocino Celeron ең жылдам x86 процессорларымен бәсекелесе алды. Сол кезде чипке орналастырылған кэшті жасау қиын болды, әсіресе L2 кэшін, өйткені жеткілікті деңгейге жету үшін одан да көбірек қажет болды. Чипке орналастырылған кэштің артықшылығы – ол CPU-мен бірдей сағаттық жиілікте жұмыс істейді. Сол кездегі басқа Intel процессорлары аналық платаға орнатылған немесе слотқа орнатылған L2 қосымша кэшін пайдаланды, оны жасау өте оңай, арзан және кез келген қажетті өлшемге дейін кеңейту оңай болды (кәдімгі кэш өлшемдері 512 КБ немесе 1 МБ), бірақ олар кэштің жылдамдығының төмендеуіне байланысты, әдетте 60-100 МГц FSB жиілігінде жұмыс істеді. Pentium II-нің 512 КБ L2 кэш-кеші процессордың өзіне қатар орналасқан арнайы тақтаға орнатылған, процессордың сағаттық жиілігінің жартысында жұмыс істейтін және арнайы артқы шина арқылы CPU-мен байланысатын бір жұп жоғары өнімділіктегі L2 кэш-чиптерімен іске асырылды. Кэшті орналастырудың бұл әдісі қымбатқа түсті және кэш көлемін шектеді, бірақ Pentium II-нің сағаттық жиілігін арттыруға және аналық платаға орналастырылған L2 кэш конфигурацияларымен тән алдыңғы шина RAM/L2 кэшін қақтығысын болдырмауға мүмкіндік берді. Уақыт өте келе, 333, 366, 400, 433, 466, 500 және 533 МГц жиіліктерімен жаңа Mendocino процессорлары шығарылды. Mendocino Celeron процессоры тек 66 МГц алдыңғы шинасымен жасалған, бірақ бұл сағаттық жиілік жоғары деңгейге жеткенше, өнімділікке кедергі келтірмес еді. Mendocino Celeron процессорлары жаңа корпусты да ұсынды. Мендосинолар шыққанда, олар Slot 1 SEPP және Socket 370 PPGA корпустарында келді. Slot 1 корпусы Pentium II-нің чиптен тыс кэшін орналастыру үшін жасалған және аналық платалармен орнату проблемаларына тап болды. Алайда, барлық Celeron процессорлары бір чиптік дизайн болғандықтан, L2 кэшін сақтау үшін слот корпусын сақтаудың қажеті болмады, ал Intel Slot 1 нұсқасын тоқтатты; 466 МГц үлгісінен бастап, тек PPGA Socket 370 корпусы ұсынылды. (Үшінші тарап өндірушілері аналық платаның слот-сокет адаптерлерін (Slotkets деп аталды) бірнеше долларға жасады, бұл мысалы, Celeron 500 процессорын Slot 1 аналық платаға орнатуға мүмкіндік берді.) PPGA Socket 370 Mendocino процессорлары симметриялық мультипроцессорды (SMP) қолдайтыны туралы бір қызықты мәлімет бар, және осы фактіні пайдаланған кем дегенде бір аналық плата (ABIT BP6) шығарылды. Мендосино сондай-ақ 266, 300, 333, 366, 400, 433 және 466 МГц сағаттық жиіліктері бар мобильді нұсқада қол жетімді болды. Intel-дің "Отбасы/Модель/Кедергілеу" схемасында Mendocino процессорлары 6-отбасы, 6-модель және олардың Intel өнім кодын 80524 құрайды. Бұл идентификаторлар Dixon Mobile Pentium II нұсқасымен ортақ.

Launched in April 1998, the first Covington Celeron was essentially a 266 MHz Pentium II manufactured without any secondary cache at all. Covington also shared the 80523 product code of Deschutes. Although clocked at 266 or 300 MHz (frequencies 33 or 66 MHz higher than the desktop version of the Pentium w/MMX), the cacheless Celerons had trouble outcompeting the parts they were designed to replace. The initial market interest faded rapidly in the face of its poor performance, and with sales at a very low level, Intel felt obliged to develop a substantially faster replacement as soon as possible. Nevertheless, the first Celerons were quite popular among some overclockers, for their flexible overclockability and reasonable price. Although the other Mendocino Celerons (the 333 MHz part, for example) did not have an A appended, some people call all Mendocino processors Celeron A regardless of clock rate. The new Mendocino core Celeron was a good performer from the outset. Indeed, most industry analysts regarded the first Mendocino based Celerons as too successful—performance was sufficiently high to not only compete strongly with rival parts, but also to attract buyers away from Intel's high profit flagship, the Pentium II. Overclockers soon discovered that, given a high end motherboard, many Celeron 300A CPUs could run reliably at 450 MHz. This was achieved by simply increasing the front side bus (FSB) clock rate from the stock 66 MHz to the 100 MHz clock of the Pentium II, helped by several facts: the 440BX chipset with nominal support for 100 MHz and correspondent memory had already been on the market, and the internal L2 cache was more tolerant to overclocking than external cache chips, which already had to run at half CPU speed by design. At this frequency, the budget Mendocino Celeron rivaled the fastest x86 processors available. At the time on die cache was difficult to manufacture; especially L2 as more of it is needed to attain an adequate level of performance. A benefit of on die cache is that it operates at the same clock rate as the CPU. All other Intel CPUs at that time used motherboard mounted or slot mounted secondary L2 cache, which was very easy to manufacture, cheap, and simple to enlarge to any desired size (typical cache sizes were 512 KB or 1 MB), but they carried the performance penalty of slower cache performance, typically running at a FSB frequency of 60 to 100 MHz. The Pentium II's 512 KB of L2 cache was implemented with a pair of relatively high performance L2 cache chips mounted on a special purpose board alongside the processor itself, running at half the processor's clock rate and communicating with the CPU through a special back side bus. This method of cache placement was expensive and imposed practical cache size limits, but allowed the Pentium II to be clocked higher and avoided front side bus RAM/L2 cache contention typical with motherboard placed L2 cache configurations. Over time, newer Mendocino processors were released at 333, 366, 400, 433, 466, 500, and 533 MHz. The Mendocino Celeron CPU came only designed for a 66 MHz front side bus, but this would not be a serious performance bottleneck until clock rates reached higher levels. The Mendocino Celerons also introduced new packaging. When the Mendocinos debuted they came in both a Slot 1 SEPP and Socket 370 PPGA package. The Slot 1 form had been designed to accommodate the off chip cache of the Pentium II and had mounting problems with motherboards. Because all Celerons are a single chip design, however, there was no reason to retain the slot packaging for L2 cache storage, and Intel discontinued the Slot 1 variant; beginning with the 466 MHz part, only the PPGA Socket 370 form was offered. (Third party manufacturers made motherboard slot to socket adapters (nicknamed Slotkets) available for a few dollars, which allowed, for example, a Celeron 500 to be fitted to a Slot 1 motherboard.) One interesting note about the PPGA Socket 370 Mendocinos is they supported symmetric multiprocessing (SMP), and there was at least one motherboard released (the ABIT BP6) which took advantage of this fact. The Mendocino also came in a mobile variant, with clock rates of 266, 300, 333, 366, 400, 433 and 466 MHz. In Intel's "Family/Model/Stepping" scheme, Mendocino CPUs are family 6, model 6 and their Intel product code is 80524. These identifiers are shared with the related Dixon Mobile Pentium II variant.

Копермин-128

Келесі ұрпақ Celeron – «Coppermine 128» (кейде Celeron II деп аталады) болды. Бұл Intel-дің Coppermine Pentium III процессорларының туындысы болып табылып, 2000 жылдың 29 наурызында жарық көрді. Бұл Celeron Coppermine ядросын пайдаланды, оның L2 кэшінің жартысы өшірілген. Нәтижесінде, Mendocino сияқты, L2 кэшінде 128 КБ 4 жолдық ассоциативті жад болды және бастапқыда 66 МГц Front Side Bus жылдамдығымен шектелді. L2 кэшіндегі ассоциативтілік жартысына дейін төмендегеніне қарамастан, бұл толық Coppermine дизайнымен салыстырғанда сәттілік деңгейін төмендетті, бірақ 256 биттік L2 кэш шинасын сақтап қалды. Бұл Mendocino және ескі Katmai/Pentium II процессорларына қарағанда артықшылықты білдірді, олардың барлығында L2 кэшінде 64 биттік деректер жолы болған. SSE нұсқаулары да қосылды. Coppermine 128 процессорларының барлығы Coppermine Pentium III процессорларының көпшілігі қолданған FCPGA Socket 370 форматында шығарылды. Бұл Celeron процессорлары 533 МГц-тен басталып, 566, 600, 633, 667, 700, 733 және 766 МГц дейін жасалды. 66 МГц шинаның шектеулері сағаттық жиіліктің артуымен өнімділіктің өсу қарқынын баяулатты. 2001 жылдың 3 қаңтарында Intel 800 МГц Celeron процессорларын шығарумен бірге 100 МГц шинаға көшті, бұл сағатқа шаққандағы өнімділіктің айтарлықтай жақсаруына әкелді. 800 МГц және одан жоғары жиілікті барлық Coppermine 128 процессорлары 100 МГц алдыңғы шинаны пайдаланды. 800, 850, 900, 950, 1000 және 1100 МГц жиіліктерінде әртүрлі модельдер жасалды. Intel компаниясының «отбасы/модель/нұсқа» схемасында Coppermine Celerons және Pentium IIIs – 6-шы отбасы, 8-ші модель және олардың Intel өнім коды 80526 болып табылады.

Туалатин-256

2001 жылғы 2 қазанда 1,2 ГГц жылдамдықпен шығарылған бұл Celeron процессорлары Pentium III "Tualatin" ядросына негізделген және FCPGA 2 Socket 370 үшін 0,13 микрометрлік технологиямен жасалған. Кейбір әуесқойлар оларды "Туалерон" деп атады – Tualatin және Celeron сөздерінің қосылуынан пайда болған атау. Кейбір бағдарламалық жасақтамалар мен пайдаланушылар чиптерді Celeron S деп атайды, бұл чиптің Pentium III S-пен байланысын көрсетеді, бірақ бұл ресми тағайындама емес. Intel кейіннен 1 ГГц және 1,1 ГГц процессорларын шығарды (оларды алмастырған Coppermine 128 процессорларынан ажырату үшін олардың атына "A" әрпі қосылды). 2002 жылдың 4 қаңтарында 1,3 ГГц чип, ал 15 мамыр 2002 жылы 1,4 ГГц чип (сонымен бір күні 1,7 ГГц Willamette негізіндегі Celeron процессорлары да шығарылды) Tualatin 256 желісінің аяқталуын белгіледі. Pentium III Tualatin-мен салыстырғандағы ең маңызды айырмашылықтар – 100 МГц төмендетілген шина және бекітілген 256 КБ L2 кэш (Pentium III 256 КБ немесе 512 КБ L2 кэшпен ұсынылды); кэштің ассоциативтілігі 8 жолмен сақталды, бірақ жаңадан енгізілген деректерді алдын ала жүктеу функциясы өшірілген сияқты. Сонымен қатар, Tualatin 256 L2 кэшінің жауап беру уақыты жоғары, бұл осы бюджеттік процессордың өндіріс шығымын арттырды. Бірақ бұл, өз кезегінде, оверклоктерде тұрақтылықты жақсартты және көптеген процессорлар 133 МГц FSB жиілігінде еш қиындықсыз жұмыс істеді, бұл өнімділіктің айтарлықтай өсуіне әкелді. Coppermine Celeron-нан әлдеқайда жақсы өнімділік көрсеткеніне қарамастан, Tualatin Celeron AMD Duron бюджеттік процессорынан күшті бәсекелестікке тап болды. Intel кейін NetBurst Willamette Celeron процессорын шығарып, жауап берді, және біраз уақыт Tualatin Celeron процессорлары Pentium 4 негізіндегі Celeron процессорларымен бірге өндіріліп, сатылды. Intel компаниясының "Отбасы/Модель/Ревизия" жүйесінде Tualatin Celeron және Pentium III процессорлары 6-отбасыға, 11-модельге жатады және олардың Intel өнім коды 80530 болып табылады.

Вилламет-128

Бұл Celeron процессорлары 478 сокетіне арналған және Willamette Pentium 4 өзегіне негізделген. Олар бұрынғы Tualatin Celeron процессорларынан мүлдем өзгеше конструкцияға ие болды. Көбінесе бұл процессорлар Celeron 4 деп аталады. Олардың L2 кэші (128 КБ) Willamette негізіндегі Pentium 4 процессорларының 256 КБ L2 кэшінің жартысына тең, бірақ қалған жағынан екеуі де өте ұқсас. Pentium 4 өзегіне көшу арқасында Celeron енді SSE2 нұсқауларын қолдады. Pentium 4 сияқты сокетті пайдалану мүмкіндігі Celeron процессорларына RDRAM, DDR SDRAM немесе дәстүрлі SDRAM жадысын қолдануға мүмкіндік берді. Willamette Celeron процессорлары 2002 жылдың 15 мамырында 1,7 ГГц жиілікте шығарылды. Бұл процессорлар 1,3 ГГц жиілікті Tualatin негізіндегі Celeron процессорларына қарағанда айтарлықтай жақсы өнімділік көрсетті және соңғы рет 1,3 ГГц AMD Duron процессорын озып кетті, ол сол кезде AMD компаниясының ең бәсекелес бюджеттік процессоры болатын. 2002 жылдың 12 маусымында Intel компаниясы соңғы Willamette Celeron, 1,8 ГГц модельін ұсынды. Онда 42 миллион транзистор бар және оның кристалл өлшемі 217 мм² құрайды. Intel компаниясының "Отбасы/Модель/Ревизия" жүйесінде Willamette Celeron және Pentium 4 процессорлары 15-ші отбасының және 1-ші модельдің өнімдері болып табылады, ал олардың Intel өнім коды 80531.

Нортвуд-128

Бұл сокет 478 Celerons Northwood Pentium 4 өзегіне негізделген, сондай-ақ 128 КБ L2 кэшке ие. Нортвуд 128 және Уилламет 128 Celeron арасындағы жалғыз айырмашылық – бұл жаңа 130 нм процесінде жасалған, ол кристалдық өлшемді кішірейтеді, транзисторлардың санын арттырады және өзектің кернеуін Уилламет 128 үшін 1,7 В-тан Нортвуд 128 үшін 1,52 В-қа дейін төмендетті. Осы айырмашылықтарға қарамастан, олар функционалды түрде Willamette 128 Celeron-мен бірдей және сағат санағында шамамен бірдей өнімділік көрсетеді. Northwood 128 процессорлар отбасы алғаш рет 2 ГГц ядро ретінде 2002 жылдың 18 қыркүйегінде шығарылды (алдында 1,9 ГГц модель жарияланған, бірақ ешқашан іске қосылмаған). Сол уақыттан бері Intel 1,8 ГГц-тан 2,8 ГГц-қа дейінгі 10 түрлі такт жылдамдығын шығарды, содан кейін Celeron D олардан басып өтті. Нортвудқа негізделген Celerons кішкентай L2 кэшінен зардап шексе де, кейбір такт жылдамдықтары энтузиасттар нарығында сүйікті болды, себебі олар, ескі 300A сияқты, көрсетілген такт жылдамдығынан асып жұмыс істей алады. Прескотт Pentium 4 өзегіне негізделгендігіне байланысты, бұрынғы Willamette және Northwood үстел Celerons-пен салыстырғанда L1 кэшін (16 КБ) және L2 кэшін (256 КБ) екі есеге арттырады. Сондай-ақ, ол 533 МТ/с шинасымен және SSE3 технологиясымен, сондай-ақ 3xx модель нөмірімен (Pentium 4 үшін 5xx және Pentium M үшін 7xx-пен салыстырғанда) жабдықталған. Prescott 256 Celeron D сокет 478 және LGA 775 үшін жасалған, 3x0 және 3x5 белгілерімен 310-нан 355-ке дейін, 2,13 ГГц-тан 3,33 ГГц-қа дейінгі такт жылдамдықтарымен. Intel Celeron D процессоры Intel 845 және 865 чипсеттер отбасыларымен үйлесімді. "D" әрпінің ресми белгілемесі жоқ және бұл модельдердің екі ядролы екенін көрсетпейді. Ол Celeron-ның осы желісін бұрынғы, нашар өнімділік көрсеткен Northwood және Willamette серияларынан, сондай-ақ Celeron M (3xx модель нөмірлерін де қолданады) мобильді сериясынан ажырату үшін қолданылады. Pentium D-ден айырмашылығы, Celeron D екі ядролы процессор емес. Celeron D NetBurst негізіндегі бұрынғы Celerons-қа қарағанда айтарлықтай өнімділікті арттырды. Anandtech.com сайтындағы Дерек Уилсон жүргізген әртүрлі қолданбаларды пайдаланатын тест, жаңа Celeron D архитектурасы екі процессор да бірдей шина мен такт жылдамдығында жұмыс істегенде, Northwood Celeron-ға қарағанда орташа есеппен 10%-дан астам өнімділік ұсынғанын көрсетті. Бұл процессорға SSE3 нұсқаулары мен жоғары FSB қосылды, бұл осы әсерлі нәтижеге қосымша үлес қосты. Көптеген жетістіктерге қарамастан, Celeron D-нің Прескотт ядросы кем дегенде бір маңызды кемшілікке ие болды – жылу. Northwood Celeron-дан айырмашылығы, Prescott 256 класы 73 Вт TDP класына ие болды, бұл Intel-ді қосымша жылуды басқаруға көмектесетін күрделі мыс өзек/алюминий қабыршақты салқындатқышты қосуға мәжбүр етті. 2005 жылдың ортасында Intel Celeron D-ді Intel 64 және XD Bit (eXecute Disable) мүмкіндіктерімен жаңартты. Модельдердің нөмірі алдыңғы буынмен салыстырғанда 1-ге артты (мысалы, 330 331-ге айналды). Бұл тек LGA 775 Celeron D процессорларына қатысты. XD Bit мүмкіндіктері бар Socket 478 процессорлары жоқ. Intel компаниясының "Отбасы/Модель/Ревизия" схемасында Prescott Celeron Ds және Pentium 4 процессорлары 15-ші отбасы, 3-ші модель (E0 ревизиясына дейін) немесе 4-ші модель (E0 ревизиясынан бастап), ал олардың Intel өнім коды сокет түріне байланысты 80546 немесе 80547 болып табылады.

These socket 478 Celerons are based on the Northwood Pentium 4 core, and also have 128 KB of L2 cache. The only difference between the Northwood 128 based and the Willamette 128 based Celeron is the fact that it was built on the new 130 nm process which shrank the die size, increased the transistor count, and lowered the core voltage from 1.7 V on the Willamette 128 to 1.52 V for the Northwood 128. Despite these differences, they are functionally the same as the Willamette 128 Celeron, and perform largely the same clock for clock. The Northwood 128 family of processors were initially released as a 2 GHz core (a 1.9 GHz model was announced earlier, but never launched) on September 18, 2002. Since that time Intel has released a total of 10 different clock speeds ranging from 1.8 GHz to 2.8 GHz, before being surpassed by the Celeron D. Although the Northwood based Celerons suffer considerably from their small L2 cache, some clock rates have been favored in the enthusiast market because, like the old 300A, they can run well above their specified clock rate. featuring double the L1 cache (16 KB) and L2 cache (256 KB) as compared to the previous Willamette and Northwood desktop Celerons, by virtue of being based on the Prescott Pentium 4 core. It also features a 533 MT/s bus and SSE3, and a 3xx model number (compared to 5xx for Pentium 4s and 7xx for Pentium Ms). The Prescott 256 Celeron D was manufactured for Socket 478 and LGA 775, with 3x0 and 3x5 designations from 310 through to 355 at clock speeds of 2.13 GHz to 3.33 GHz. The Intel Celeron D processor works with the Intel 845 and 865 chipset families. The D suffix actually has no official designation and does not indicate that these models are dual core. It is used simply to distinguish this line of Celeron from the previous, lower performing Northwood and Willamette series, and also from the mobile series, the Celeron M (which also uses 3xx model numbers). Unlike the Pentium D, the Celeron D is not a dual core processor. The Celeron D was a major performance improvement over previous NetBurst based Celerons. A test using a variety of applications, run by Derek Wilson at Anandtech. com, showed that the new Celeron D architecture alone offered up performance improvements on average of >10% over a Northwood Celeron when both CPUs were run at the same bus and clock rate. This CPU also had the addition of SSE3 instructions and the higher FSB which only contributed to this already impressive gain. Despite its many improvements, the Prescott core of the Celeron D had at least one major drawback heat. Unlike the fairly cool running Northwood Celeron, the Prescott 256 had a class rated TDP of 73 W, which prompted Intel to include a more intricate copper core/aluminum finned cooler to help handle the additional heat. In mid 2005, Intel refreshed the Celeron D with Intel 64 and XD Bit (eXecute Disable) enabled. Model numbers increase by 1 over the previous generation (e. g., 330 became 331). This only applied to LGA 775 Celeron Ds. There are no Socket 478 CPUs with XD Bit capabilities. In Intel's "Family/Model/Stepping" scheme, Prescott Celeron Ds and Pentium 4s are family 15, model 3 (up to stepping E0) or 4 (stepping E0 onwards), and their Intel product code is 80546 or 80547, depending on socket type.

Седериялық диірмен-512

Cedar Mill Pentium 4 ядросына негізделген Celeron D-нің бұл нұсқасы 2006 жылдың 28 мамырында шығарылды және Celeron D 347 (3,06 ГГц), 352 (3,2 ГГц), 356 (3,33 ГГц), 360 (3,46 ГГц) және 365 (3,6 ГГц) 3xx атау жүйесін жалғастырды. Cedar Mill Celeron D, негізінен Prescott 256 сияқты, бірақ L2 кэші екі есеге ұлғайтылған (512 КБ) және 65 нм өндіріс процесінде жасалған. Cedar Mill 512 Celeron D тек LGA 775 үшін ғана арналған. Cedar Mill Celeron процессорларының Prescott Celeron процессорларынан басты артықшылықтары – үлкен L2 кэш, жоғары тактық жиіліктері және аз жылу шығару, сонымен қатар бірнеше модельде TDP 73 Вт болған Prescott-тың ең төменгі көрсеткішінен 65 Вт-қа дейін төмендетілді. Intel-дің "Отбасы/Модель/Қадам" жүйесінде Cedar Mill Celeron D және Pentium 4 процессорлары 15-ші отбасы, 6-шы модель болып табылады, ал олардың Intel өнім коды 80552.

Конро-Л

Conroe L Celeron – Core микроархитектурасына негізделген бір ядролы процессор, сондықтан Cedar Mill Celeron процессорларына қарағанда төмен такта жиілігіне ие, бірақ олардан өнімділігі жоғары. Ол 65 нм Conroe L ядросына негізделген және 400 сериялы модель нөмірлерін пайдаланады. Бұл буында FSB 533 МТ/с-тан 800 МТ/с-қа дейін арттырылды, ал TDP 65 Вт-тан 35 Вт-қа дейін төмендетілді. Celeron процессорларының дәстүрлі ерекшелігіне сәйкес, ол Intel VT-x нұсқауларын қолдамайды және SpeedStep технологиясы да жоқ (бірақ Enhanced Halt State қосылғандықтан, Celeron процессорлары бос тұрғанда көбейту коэффициентін 6x-ке дейін төмендетіп, ядролық кернеуді азайта алады). Conroe L модельдерінің барлығы AMD K8 негізіндегі Sempron процессорлары сияқты, нарықтың бюджеттік сегменті үшін бір ядролы процессорлар болып табылады. Өнімдер желісі 2007 жылдың 5 маусымында ұсынылды. 2007 жылдың 21 қазанында Intel компаниясы өзінің Intel Essential Series сериясы үшін жаңа процессор ұсынды. Процессордың толық атауы Celeron 220 және ол D201GLY2 аналық платасына тікелей орнатылған. 1,2 ГГц такта жиілігімен және 512 КБ L2 кэш көлемімен ол 19 Вт TDP-ге ие және пассивті салқындату жүйесімен жабдықталуы мүмкін. Celeron 220 – D201GLY аналық платасында қолданылатын Yonah ядросына негізделген Celeron 215 процессорларының ізбасары. Бұл процессор тек бюджеттік нарық сегментіне бағытталған шағын ITX форматты аналық платаларда қолданылады.

Аллендейл

Intel компаниясы 2008 жылдың 20 қаңтарында Allendale ядросына негізделген екі ядролы Celeron E1xxx процессорлар қатарын шығарды. Процессордың FSB жиілігі 800 Мт/с, TDP 65 Вт және ол чиптің 2 МБ L2 кэшінің 512 КБ көлемін пайдаланады, бұл ойын сияқты қолданулар үшін өнімділікті айтарлықтай шектейді. Celeron отбасының жаңа мүмкіндіктеріне толық күшейтілген тоқтату режимі және күшейтілген Intel SpeedStep технологиясы кірді. Сағат жылдамдығы 1,6 ГГц-тан 2,4 ГГц-қа дейін ауыспалы. Ол Core 2 Duo E4xxx және Pentium Dual Core E2xxx сияқты басқа Allendale негізделген процессорлармен үйлесімді.

Wolfdale-3M

Celeron E3000 сериясы, E3200 және E3300 үлгілерінен бастап, 2009 жылдың тамызында шығарылды. Ол Pentium Dual Core E5000, Pentium E6000 және Core 2 Duo E7000 серияларында қолданылған Wolfdale 3M ядросын қамтиды. Allendale негізіндегі Celeron процессорларынан басты айырмашылығы – Intel VT x технологиясын қолдауы және 1 МБ екі еселенген L2 кэшінің арқасында өнімділіктің жоғарылауы.

Кларкдейл

2010 жылдың қаңтар айында Clarkdale деп аталған Core i3 және Core i5 процессорларын ұсынғаннан кейін, Intel сонымен қатар Celeron G1101 моделінен бастап жаңа Celeron желісін қосты. Бұл, чипке енгізілген PCI Express және интеграцияланған графикасы бар алғашқы Celeron болып табылады. Core i5 6xx желісіндегідей Clarkdale чипі пайдаланылса да, ол Turbo Boost, HyperThreading, VT d, SMT, Trusted Execution Technology немесе AES жаңа командаларын қолдамайды, сондай-ақ тек 2 МБ үшінші деңгейлі кэшпен жабдықталған.

Жаспер орманы

Celeron P1053 – Socket 1366 ұясы үшін Jasper Forest отбасынан кіріктірілген процессор. Осы отбасының қалған барлық мүшелері Xeon C35xx немесе C55xx деп белгілі. Jasper Forest чипі Lynnfield-ке тығыз байланысты және төрт ядроны, 8 МБ L3 кэшін және QPI интерфейсін қамтиды, бірақ Celeron нұсқасында олардың көп бөлігі өшірілген, нәтижесінде 2 МБ L3 кэшпен бір ядро қалды.

Sandy Bridge-ге негізделген үстелдік Celerons

Sandy Bridge-ге негізделген Celeron процессорлары 2011 жылы шығарылды. Олар LGA 1155 сокетіне арналған процессорлар (бір және екі ядролық нұсқаларда қол жетімді), кіріктірілген Intel HD Graphics GPU және 2 МБ дейін L3 кэш жадына ие. Turbo Boost, AVX және AES NI мүмкіндіктері өшірілген. Гипертілемдеу кейбір бір ядролық модельдерде, атап айтқанда G460, G465 және G470 модельдерінде қол жетімді.

Ivy Bridge-ге негізделген үстелдік Celerons

Осы буынның барлық Celeron процессорлары G16xx сериясына жатады. Олар 22 нм технологиясымен өндірілгендіктен және басқа да шағын жақсартулардың арқасында Sandy Bridge негізіндегі Celeron процессорларына қарағанда жақсы өнімділік көрсетеді.

Skylake-ге негізделген үстелдік Celerons

Осы буынның барлық Celeron процессорларына AES NI және RDRAND командалар жинағы қосылды.

Мендосино (көшімдік)

Мендосиноға (Celeron A) ұқсас: 250 нм, 32 КБ L1 кэш және 128 КБ L2 кэш, бірақ төмен кернеуде (1,5–1,9 В) жұмыс істейді және екі қуатты үнемдеу режиміне ие: Жылдам іске қосу және Тераң ұйқы. 615 контактілі BGA2 немесе Micro PGA2 кішкентай корпусына орналастырылған.

Туалатин-256 (көшірме)

Бұл Туалатин ядросына негізделген алғашқы мобильді Целерон процессорлары болды. Олар стационарлық нұсқаларынан мобильді сериясы 100 МГц және 133 МГц FSB жинағымен ұсынылғандығымен ерекшеленді. Стационарлық Туалатин процессорлары сияқты, бұл чиптерде де 256 КБ L2 кэш-жады болды.

Нортвуд-256

Бұл ноутбуктерде қолданылатын Mobile Celeron процессорларының қатары. Олар да Northwood өзегіне негізделген және 256 КБ L2 кэшке ие. Бұл Celeron процессорлары үлкен L2 кэш көлемі болғандықтан, десктоптық нұсқаларынан гөрі жоғары өнімділік көрсетті. Кейіннен олар Pentium M процессор дизайны негізінде құрылған Celeron M брендімен алмастырылды.

Баниас-512

Бұл Celeron (Celeron M брендімен сатылады) Banias Pentium M негізінде жасалған, және ата-аналық Pentium M-нен ерекшелігі – L2 кэшінің көлемі екі есе аз, сондай-ақ сағат жиілігін өзгертетін SpeedStep технологиясын қолдамайды. Pentium M-мен салыстырғанда оның өнімділігі жақсырақ, бірақ Celeron M процессорлы ноутбуктің батареясы, ұқсас Pentium M ноутбугіне қарағанда, айтарлықтай тез тозады. Celeron M процессорына негізделген жүйе, қолданылған чипсет пен Wi-Fi компоненттеріне қарамастан, Centrino брендімен таныстырылмайды. Intel-дің "Отбасы/Модель/Ревизия" жүйесінде Banias Celeron M және Pentium M – 6-отбасы, 9-модель, ал олардың Intel өнімдік коды 80535 болып табылады.

Шелтон

Шелтон ядросы - L2 кэші мен SpeedStep технологиясы жоқ Бениас ядросы. Ол Intel компаниясының Азия және Оңтүстік Америка нарықтарына арналған кішкентай форматты D845GVSH аналық платасында қолданылады. Процессор өзін "Intel Celeron 1.0B GHz" деп танулайды, бұл оны бұрынғы Coppermine 128 және Tualatin 1.0 GHz процессорларынан ерекшелеу үшін жасалған. Shelton'08 – Intel компаниясы 2008 жылдың қаңтарында шығарған төмен бағалы ноутбуктер үшін жасалған негізгі платформа. Бұл платформа Intel-дің бір ядролы Diamondville процессорын 1.6 ГГц тактылық жиілігімен, 533 МТ/с FSB және 3.5 Вт қуат тұтынумен пайдаланады. Платформаның жалпы қуат тұтынуы шамамен 8 Вт құрайды, бұл батареядан 3-4 сағатқа дейін пайдалануға мүмкіндік береді. Платформа 945GSE чипсетінен тұрады, ол DirectX 9 графикалық ядросын және бір арналы DDR2 жадын қолдайды. Әдетте, платформаға 802.11g Wi-Fi модулі, USB/PATA портындағы SSD (қатты күйдегі диск) және 7 немесе 8 дюймдік дисплей кіреді.

Дотан-1024

90 нм Celeron M, 90 нм Dothan Pentium Ms процессорларының L2 кэшінің жартысына ие (бірақ 130 нм Celeron Ms процессорларының L2 кэшінің екі есесі), және алдыңғы нұсқасы сияқты SpeedStep технологиясы қолданылмаған. XD битін қолдайтын алғашқы Celeron M 2005 жылдың қаңтарында шығарылды, және жалпы алғанда, одан кейін шыққан барлық Celeron M процессорлары XD битін қолдайды. Сонымен қатар, ASUS Eee PC-нің алғашқы модельдерінде қолданылған 512 КБ төмен вольтты нұсқасы да бар. Intel-дің "Отбасы/Модель/Ревизия" жүйесінде Dothan Celeron M және Pentium M процессорлары 6-шы отбасы, 13-ші модель болып саналады және олардың Intel өнім коды 80536.

Юнна

Celeron M 400 сериясы – 65 нм технологиямен жасалған Celeron M процессоры, Core Solo сияқты бір ядролы Yonah чипіне негізделген. Celeron M сериясының бұрынғы нұсқалары сияқты, бұл Celeron M процессорында Core Solo-ға қарағанда екі есе аз L2 кэш жады (1 МБ) бар және SpeedStep технологиясы қолданылмаған. Бұл ядро Celeron M процессорына жаңа мүмкіндіктер әкелді, оның ішінде жоғары жылдамдықты жүйе шинасы (533 МТ/с) және SSE3 командалары. 2006 жылдың қыркүйегі мен 2008 жылдың 4 қаңтары көптеген Celeron M бренді процессорларын өндіруді тоқтату күні ретінде белгіленді.

Мером-L

Celeron M 523 (933 МГц ULV), M 520 (1,6 ГГц), M 530 (1,73 ГГц), 530 (1,73 ГГц), 540 (1,86 ГГц), 550 (2,0 ГГц), 560 (2,13 ГГц), 570 (2,26 ГГц) – Merom Core 2 архитектурасына негізделген 65 нм бір ядролы процессорлар. Олар 533 Мт/с FSB, 1 МБ L2 кэш (төменгі деңгейдегі Core 2 Duo 2 МБ кэшінің жартысы), XD бит қолдауы және Intel 64 технологиясын ұсынады, бірақ SpeedStep және Виртуализация технологиясы жоқ. Бірдей модель нөміріне ие екі түрлі процессор моделі бар: 1 МБ кэшпен бір ядролы Merom L және 4 МБ L2 кэшпен екі ядролы Merom, олардың қосымша кэші мен ядросы өшірілген. Celeron M 523, M 520 және M 530 Socket M негізінде, ал Celeron 530-дан 570-ге дейін (M әрпісіз) Socket P үшін жасалған. 2008 жылдың 4 қаңтарында Merom процессорларының өндірісі тоқтатылды. Сонымен қатар, Mendocino Socket 370 процессорлары арнайы екі ұялы Slot 1 аналық платаларда слот адаптерін пайдалану арқылы көппроцессорлық режимде жұмыс істей алады. Coppermine Celeron процессорларындағы бейресми SMP қолдауы алынып тасталды, ал екі ұялы қолдау енді жоғары деңгейдегі Xeon серверлік процессорларымен ғана шектелген. Conroe/Allendale негізіндегі Celeron процессорлары және одан кейінгілері көп ядролы чиптерді қолдап, көппроцессорлық режимде жұмыс істей алады, бірақ әлі де бір ұямен шектелген. ABIT BP6 аналық платасы екі Mendocino Socket 370 Celeron процессорларын процессорларды немесе аналық платаны өзгертусіз симметриялық көппроцессорлық (SMP) конфигурациясында жұмыс істеуге мүмкіндік береді.