Кіріспе

Батыс Германияның сериялық өлтірушісі

Юрген Бартш (туған аты Карл Хайнц Садрозинский; 6 қараша 1946 жылы – 28 сәуір 1976 жылы) – Батыс Германияның төрт 8-13 жас аралығындағы баланы өлтірген және 15 жастағы баланы өлтіруге талпынған сериялық өлтіруші. Бұл жыныстық қылмыскердің ісі Германия сот жүйесінің тарихында алғаш рет қылмыскердің психоәлеуметтік жағдайларын, оның зорлық-зомбылыққа толы ортада өскенін ескере отырып, жаза тағайындауға негіз болды.

Ерте өмір

Бартч өзінің туғаннан бес ай өткен соң туберкулезден қайтыс болған заңды емес бала болып дүниеге келді, сондықтан ол өмірінің алғашқы айларын медбикелердің күтімімен өткізді. 11 айлық кезінде оны Лангенбергтегі (қазіргі Велберт Лангенберг) етші және оның әйелі асырап алды. Бартштың асырап алған анасы, маңдай-қолтық қысымшылық ауруынан зардап шегетін, тазалыққа қатты мән беретін. Оған басқа балалармен ойнауға рұқсат берілмеді, әйтпесе ол лас болар еді. Бұл әкесінің өзі оны 19 жасқа дейін жуып-шайыған. Бартш 10 жасында мектепке бара бастады. Ата-анасының пікірінше, бұл жеткілікті қатаң болған жоқ, сондықтан оны католик мектеп-интернатына ауыстырды. Бартшты нәресте кезінде физикалық қорлық көрген, көп жағдайда оның денесінде көрінетін жаралар мен көкжиектер болған. Оның анасы оны ұрып-соғады, көбінесе ол атасының, ет кесушінің, өліктерді кескен бөлмесінде болды. Ол жер астындағы жертөледе алты жыл бойы ұсталып, анасы оны суға түсу кезінде жыныстық қатынасқа түскен. Бартшты секспен сегіз жасында он үш жасар ағайындысы, ал кейін он үш жасында мұғалімі қорлаған.

Өлтірулер

Бартш 15 жасында өлтіруді бастады. Оның алғашқы құрбаны 1962 жылы өлтірілген Клаус Юнг болды. Оның келесі құрбаны - Питер Фукс, ол үш жылдан кейін 1965 жылы қаза тапты. Ол барлық құрбандарын тастап кеткен әуе шабуылынан қорғаныш орнына ертіп, оларды киімдерін шешіп, жыныстық қатынасқа түсуге мәжбүрледі. Ол алғашқы төрт құрбанды өлтірді. Оның бесінші құрбаны, 15 жасар Питер Фрезе, Бартч құрбандарын ұстап тұрған баспанадан шыққаннан кейін жанып тұрған шаммен оның байлауларын жанып құтылды. Бартшты 1966 жылы тұтқындады.

Үкім

Қылмысқа қамаққа алынғаннан кейін Бартш өзінің қылмыстарын ашық мойындады. 1967 жылдың 15 желтоқсанында Вуперталь аймақтық соты (Landgericht Wuppertal) оны өмір бойына бас бостандығынан айырды. Бастапқыда үкім апелляцияда күшінде қалды. Бірақ 1971 жылы Германияның Федералдық сот істі Дюссельдорф аймақтық сотына қайтарды, ол жазаны 10 жылға кемітіп, жасөсперімдерге арналған түзету мекемесіне жіберді және Бартшты Эйкельборнда психиатриялық күтімге алды. 1974 жылдың 2 қаңтарында ол Ганновер қаласының Жизела Дейкесіне үйленді.

Өлім

Сот психиатры әртүрлі терапиялық ұғымдарды қарастырды: психотерапия, кастрация және тіпті психохирургия. Бартш бастапқыда кез келген операциядан бас тартты, бірақ психиатриялық ауруханада өмір бойына қамауда болудан қашу үшін 1976 жылғы 28 сәуірде ерікті кастрацияға келісті. Бұл оның қамалға алынғанына шамамен он жыл, үйленгеніне екі жыл өткен соң, және депрессиялық жағдайының жақсармауынан кейін болды. Эйкельборн мемлекеттік ауруханасының дәрігерлері таңдаған кастрация әдісі салдарынан Бартш қаза тапты. Ресми сараптама және тергеу көрсеткендей, операция кезіндегі қателік салдарынан Бартш галотанмен (10 есе дозада) уланған.

Ықпал

2002 жылы жарық көрген Ein Leben lang kurze Hosen tragen (2004 жылы АҚШ-та жарық көрген, The Child I Never Was) фильмі Бартчтың өмірі мен қылмыстарын көрсетеді. Бартч Эльфриде Йелинектің "Өлгендердің балалары" романында құрбандарын кесуге ешқандай қиындық сезінбеген адам ретінде еске алынады. Неміс метал тобы Bethlehem, оның бас-гитарисі де Юрген Бартч, өзінің Hexakosioihexekontahexaphobia альбомын Бартчке арнады.