АҚШ Ұлттық Энергия Саясатын әзірлеу тобы: Құрамы, мақсаттары және даулы мәселелер
Energy Task Force
Жорж Буш президенттігі кезінде құрылған Ұлттық энергетикалық саясатты әзірлеу тобы (NEPDG) туралы мақала. Энергия саясаты, тұрақтылық, баға, қоршаған орта.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Энергия жөніндегі жұмыс тобы, ресми түрде Ұлттық энергетикалық саясатты дамыту тобы (NEPDG) – 2001 жылы АҚШ президенті Джордж Буш өкімет басындағы екінші аптасында құрылған жұмыс тобы. Вице-президент Дик Чейни төрағалыққа тағайындалды. Бұл топтың жарияланған мақсаты – «жеке секторға және қажет болған жағдайда мемлекеттік және жергілікті органдарға болашақта сенімді, қолжетімді және экологиялық тұрғыдан дұрыс энергия өндіру мен таратуға көмектесетін ұлттық энергетикалық саясатты әзірлеу» болды. Соңғы есеп 2001 жылдың 16 мамырында жарияланды. Буш өткізімдік кезеңіндегі Энергетикалық кеңесшілер тобы әкімшіліктің энергиямен қамтамасыз ету саясатын қалыптастырды және Энергия жөніндегі жұмыс тобына негіз болды.
The Energy Task Force, officially the National Energy Policy Development Group (NEPDG), was a task force created by U. S. President George W. Bush in 2001 during his second week in office. Vice President Dick Cheney was named chairman. This group's stated objective was to “develop a national energy policy designed to help the private sector, and, as necessary and appropriate, State and local governments, promote dependable, affordable, and environmentally sound production and distribution of energy for the future." The final report was released on May 16, 2001. The Bush Transition Energy Advisory Team shaped the administration's supply side energy policy administration and was a precursor to the Energy Task Force.
Өмірбаян
Энергетика министрі Спенсер Абрахам 2001 жылғы 19 наурызда өткен Ұлттық энергетикалық саммитте Америка алдағы 20 жылда энергиямен қамтамасыз ету дағдарысына тап болады деп мәлімдеді. Ол, егер Америка осы талаптарға жеткілікті дайындық көрмесе, елдің өркендеуіне негіз болатын факторлар қауіп төндіретініне сенді. Энергия жөніндегі жұмыс тобы АҚШ-тың шетелдік мұнайға тәуелділігін азайту мақсатымен құрылды, себебі Ұлттық энергетикалық саясат мұның АҚШ экономикасына, тұрмыс деңгейіне және ұлттық қауіпсіздігіне теріс әсер ететінін көрсетті. Жұмыс тобының құрамына вице-президент Дик Чейни, Мемлекеттік хатшы, Қаржы министрі, Ішкі істер министрі, Ауыл шаруашылығы министрі, Сауда министрі, Көлік министрі және Энергетика министрі, сондай-ақ басқа да кабинет мүшелері мен жоғары деңгейдегі әкімшілік лауазымдарындағы шенеуніктер кірді. Үкіметтік есеп беру кеңсесінің (GAO) мәліметінше, осы мүшелер үш жарым ай ішінде мұнай, көмір, ядролық энергетика, табиғи газ және электр энергетикасы салаларының өкілдерімен және лоббистермен он кездесу өткізді. Кездесулердің ешқайсысы бұқаралық жұртшылыққа ашық болған жоқ және федералдық емес қатысушылар да қатыспады. Жобаның бірінші кезеңі Президентті ағымдағы энергиямен жабдықтау мәселелері және экономикалық саясаттағы қажетті өзгерістер туралы хабардар етуден тұрды. Бұл 2001 жылғы 19 наурызда аяқталды, ал екінші кезең, яғни Ұлттық энергетикалық саясатты ұсыну 2001 жылғы 16 мамырда аяқталды. GAO «Ұлттық энергетикалық саясат есебі – бұл орталықтандырылған, жоғарыдан төменге қарай жүзеге асырылған, қысқа мерзімді және көп еңбекті қажет ететін процестің нәтижесі, ол үкіметтік деңгейдегі бірнеше жүз федералдық қызметкердің күш-жігерін қамтыды» деп мәлімдеді. Бұл кабинет мүшелері есепті әзірлеуде басты рөл атқарса, жұмыс топтары олар үшін үлгілік есептер мен қорытындыларды дайындады дегенді білдіреді.
Secretary of Energy Spencer Abraham told a National Energy Summit on March 19, 2001 that America was going to face an energy supply crisis in the next 20 years. He believed that if America was not adequately prepared for those demands then the foundations for the prosperity of the country would be threatened. The Energy Task Force was developed to decrease American dependency on foreign petroleum, which the National Energy Policy deemed would have a negative effect on the US economy, standards of living and national security. The Task Force was composed of Vice President Dick Cheney and the Secretaries of State, Treasury, Interior, Agriculture, Commerce, Transportation and Energy, as well as other cabinet and senior administration level officials. According to the Government Accountability Office (GAO), these members held ten meetings over the course of three and a half months with petroleum, coal, nuclear, natural gas, and electricity industry representatives and lobbyists. None of the meetings were open to the public and no non federal participants were involved. The first phase of the project was to inform the President of current energy supply problems and changes needed to the economic policy. This was completed on March 19, 2001, while the second phase, the presentation of the National Energy Policy, was completed on May 16, 2001. The GAO stated that "the National Energy Policy report was the product of a centralized, top down, short term, and labor intensive process that involved the efforts of several hundred federal employees governmentwide". This meant that the cabinet officials members held the authority in developing the report, while working groups drafted sample reports and findings for them.
Шетелдік энергия көздері
Ұсынылған Ұлттық энергетикалық саясаттың көптеп талқыланған аспектілерінің бірі – жоспардың болашақ жаңартылатын энергия көздеріне қажеттілікті мұнайға дербес тәуелділікпен қалай теңестіргені. «Табиғат күші: Американың жаңартылатын және баламалы энергияны қолдануын арттыру» деген тақырыптағы саясаттың алтыншы тарауында жел, геотермальдық, күн және биоотын сияқты ішкі энергия көздері АҚШ мүдделерін тұрақтандыру және қорғау үшін қажетті деп көрсетілген. Сутегі мен термоядролық энергия сияқты болашақ энергия көздері де ұзақ мерзімді жобалар ретінде қарастырылған. Дегенмен, саясатта АҚШ-тағы қолданыстағы құбыр жүйелерін жақсарту және кеңейту қажеттілігі де айтылады, бұл мұнай мен табиғи газға тәуелділіктің тағы да бірнеше жылға сақталатынын көрсетеді. Содан кейін жоспарда Американың шетелдік энергия ресурстарына деген қызығушылығы егжей-тегжейлі сипатталады. «Жеткізудің әртүрлілігі» деген бөлімде шетелдік мұнайға тәуелділікті әртараптандырудың қысқа мерзімді тұрақтылықты қамтамасыз етудегі маңызды факторы екені түсіндіріледі. Канада, Оңтүстік Америка және Кариб аймағы, Африка, Ресей және Азия – АҚШ тұтынуына қолжетімді ресурстарды арттыра алатын мұнай қорына ие елдер ретінде толыққанды сипатталған. Президент Обама көлік құралдарының, әсіресе жеңіл көліктердің отын тиімділігін стандарттау үшін қатаң талаптар енгізді. Статистикалық мәліметтерге сәйкес, отын тиімділігі жоғары көліктер қоршаған ортаны жақсартады және отын шығындарын төмендетеді. Обама әкімшілігі 2014–2018 жылдары өндірілген коммерциялық жүк көліктері, микроавтобустар және автобустарды ұлттық отын тиімділігі және парниктік газдар эмиссиясы стандарттары бойынша сынауды талап ететін жаңа регламентті бекітті. Барак Обама гибридтік және электрлік көліктер үшін тиімді аккумуляторларды өндіруге де инвестиция жасады. Әкімшілік табиғи газды қолдануды арттыруға және мұнай тұтынуды азайтуға бағытталған зерттеулерді қаржыландыруда.
One of the widely disputed aspects of the proposed National Energy Policy is how the plan suggests balancing needs for future sources of renewable energy with the immediate reliance on petroleum. In Chapter Six of the policy, titled "Nature’s Power: Increasing America’s Use of Renewable and Alternative Energy", domestic energy sources such as wind, geothermal, solar and bio fuel are cited as necessary to stabilize and protect the United States' interests. Future energy sources such as hydrogen and fusion are also cited as long term projects. However, the Policy also states the necessity for plans to improve and expand the current pipeline systems within the US, implying that reliance on oil and natural gas will exist for years to come. The plan then goes on to detail American interests in foreign energy resources. In a section titled "Diversity of Supply", the policy explains why diversifying dependence on foreign oil is a key factor in securing short term stability. Canada, South America and the Caribbean, Africa, Russia and Asia were all detailed as having supplies of oil that could add to the supply of resources available to US consumption. President Obama made strict guidelines to standardize fuel economy in vehicles, especially passenger vehicles. Statistically, vehicles with fuel economy benefits improve the environment and lower fuel costs. The Obama Administration finalized a new regulation that would require commercial trucks, vans, and buses produced in the years 2014–2018 to be tested for national fuel economy and greenhouse gas emission standards. Barack Obama has also made investments to manufacture efficient batteries for hybrid and electric vehicles. The Administration is funding research that would help increase the use of natural gas and reduce oil consumption.
Қоршаған ортаны қорғау
Президент Обама Американың топырағын, су айдындарын және атмосфераны ауыр ластанудан және энергияны тиімсіз пайдаланудан туындаған басқа да проблемалардан қорғау үшін шаралар қабылдап жатыр. Америкадағы экологиялық мәселелерді шешу, тіпті оларды азайту үшін ол федералдық деңгейдегі ведомствоаралық ынтымақтастықты жоспарлап отыр. 1999 жылғы Жаңғырту туралы заңда қоршаған ортаны қорғау агенттігі және Ішкі істер департаменті сияқты агенттіктер арқылы қоршаған ортаны қорғауға бағытталған бағдарламалар мен жобалар бар. Бұл агенттіктер жасыл экономиканы дамытуға бағытталған жобалар сияқты көптеген ірі жобаларға қаржыландыруды бақылайды. Заң сонымен қатар технологияны жетілдіруге инвестиция салады, осылайша американдықтар таза қоршаған ортаның ұзақ мерзімді пайдасын көре алады. Ұлттық мұхит саясаты Америка үшін маңызды ресурстарды қарастырады және оларға сәйкес басымдық береді. Олар АҚШ-тың мұхиттары мен жағалау аймақтарының денсаулығын қамтамасыз етеді, оларды адамдар пайдалана алады. 2009 жылы Обама жерді сақтау және қорғау мақсатында «Омнибус» мемлекеттік жерді басқару туралы заңға қол қойды. Осы заң арқылы ол американдық жерді едәуір кеңейте алды. «Таза су туралы» заң американдық суларды қорғау үшін белгілі бір реттеулерді енгізеді. Дегенмен, осы тізімде қорғалатын су айдындарының нақты тізімін және федералдық бақылаудағы су айдындарын сұраған ұсыныс енгізілді. Обама әкімшілігі қоршаған ортаның сапасын әділ бағалауға мүмкіндік беру үшін Ұлттық экологиялық саясат туралы заңды (NEPA) жаңғыртты. Бұл реформа федералдық агенттіктердің қоғам мен экономиканы қорғау жөніндегі күш-жігерін күшейтуге, сондай-ақ американдық жұртшылықты шешім қабылдау процесіне тартудың жолдарын табуға бағытталған. 2002 жылдың көктемінде АҚШ Энергетика министрлігі NRDC-ге NEP бойынша шамамен 13 500 беттік материалды ұсынды. Бірнеше жылдық сот дауларынан кейін, 2005 жылдың мамыр айында апелляциялық сот Энергия жөніндегі топтың құпия құжаттарын сақтауға рұқсат берді. 2001 жылы Чейни құпия түрде құрған энергетикалық жұмыс тобы ақыры жұртшылыққа жарияланды. Көп ұзамай АҚШ Өкілдер палатасы бұл шараны мақұлдады және Чейни ұсынған жаңа саясатты заңдастыруға шешім қабылдады. Саясатты қайта қарау кезінде көптеген ережелер мен ұсынымдар мұнай компанияларына басымдық беретіні анықталды. Бұл саясат биліктегілерге, әсіресе мемлекеттік қызметкерлерге, қателіктері мен зиянды әрекеттері үшін жауапкершілік жүктемейтін. Бұл саясат Энергетика жөніндегі жұмыс тобының тиімді және нәтижелі жұмыс істеуіне қатысты нақты нұсқаулар беруді көздеді. NEP жаңа жұмыс тобының қалай жұмыс істеуі керектігі туралы нақты нұсқаулар бар директива болуы тиіс еді. Бұл күштерді құрудың мақсаты жаңартылатын энергия көздерін дамыту болғанына қарамастан, қорытынды есептегі 105 ұсынымның тек жетісінде ғана жаңартылатын энергия көздері туралы айтылған. Экологиялық топтар бұл кездесу оларды жұбатуға бағытталған деп болжады, себебі кездесу кезінде жобалық құжат дайындалған және кездесудің жартысы мүшелердің өзін таныстыруына кеткен. Жұмыс тобы мен экологиялық топтар арасындағы қосымша кездесулер туралы хабарлама жоқ, бірақ жұмыс тобы мен энергетикалық саланың өкілдері және оның мүдделері арасында кемінде 40 кездесу өткен. The Washington Post 2005 жылдың 15 қарашасында ExxonMobil, Conoco, Royal Dutch Shell және BP-дің американдық еншілес компаниясы сияқты ірі мұнай корпорацияларының басшыларының тізімін қамтитын құжаттарды алғанын хабарлады. Олар ұлттық энергетикалық саясатты әзірлеген кезде Энергия жөніндегі жұмыс тобының қатысушыларымен кездескен. Вице-президент Чейни Энергия жөніндегі жұмыс тобының қызметі кезінде BP бас директорымен жеке кездескен. Осы мақаланың жарық көргеніне бір апта бұрын ExxonMobil және ConocoPhillips компанияларының басшылары АҚШ Сенатының мүшелеріне Энергия жөніндегі жұмыс тобының құрамына кірмегендерін айтты, ал BP бас директоры бұл туралы білмейтінін мәлімдеді. Мақалаға қатысты сұрақтарға жауап ретінде Чейнидің өкілі Леа Энн Макбрайд соттардың «президент пен вице-президенттің құпиялылықпен ақпарат алуға конституциялық құқығын» қолдайтынын айтты. 2007 жылдың 18 шілдесінде The Washington Post газеті жұмыс тобының мүшелері туралы, оның ішінде кемінде 40 қызығушылық білдіретін топтармен өткен кездесулер туралы хабарлады, олардың көпшілігі энергия өндіруші салалардан келген. Кездесуге келгендердің арасында Джеймс Дж. Роуз,...
On the grand scale, President Obama is taking measures to protect the American soil, the bodies of water and the atmosphere from severe pollution and other problems caused by inefficient energy use. He plans to have an interagency collaboration on a Federal level so that the environmental issues facing America could be solved or even brought down. The Recovery Act of 1999 has programs and projects that would entail the protection of our environment through agencies including the Environmental Protection Agency and Department of Interior. These agencies oversee funding for many big projects like those that promote going green. The Act also invests in advancing in technology so that American people can enjoy the long term effects of a clean environment. The National Ocean Policy looks after resources that are critical to America and prioritize them accordingly. They ensure that United States has oceans and coastal regions that healthy that people can enjoy. In his efforts to preserve and conserve land, Obama signed the Omnibus Public Land Management Act in 2009. Through this act he was able to vastly expand American land. The Clean Water Act already does some regulation to protect the American waters. Nonetheless, a draft has been submitted requesting a specific list of those water bodies protected under this list and which ones are considered federally controlled water bodies. The Obama Administration has now modernized the National Environmental Policy Act (NEPA) in order to allow a fair governing on the quality of our environment. The revision is for better and improved efforts by the Federal agencies on protecting communities, the economy and also to find ways to get the American public to be involved in the decision making. In the spring of 2002, the U. S. Department of Energy released approximately 13,500 pages to the NRDC related to the NEP. After several years of legal wrangling, in May, 2005 an appeals court permitted the Energy Task Force's records to remain secret. In 2001, the energy task force that Cheney had commenced in secret finally went public. Soon afterwards, the United States House of Representatives approved the measures and decided to legalize the new policy set forth by Cheney. Upon revision of the policy it was evident that many of the regulations and recommendations were pro Oil company. The policy assigned little accountability for mistakes or harmful actions to those in authority, especially the government officials. This policy was to provide very specific guidelines to run the Energy Task Force efficiently and effectively. The NEP was intended to be a directive with clear instructions on how to proceed with the new task force. Despite the fact that renewable energy was the purpose behind establishing this force, only seven of the 105 recommendations in the final report referenced renewable energy. Environmental groups have speculated that this meeting was an attempt to appease them, since it is reported that a draft paper had already been produced at the time of this meeting and that half of the meeting was spent on various members introducing themselves. No further meetings between the task force and the environmental groups were reported, although there had been at least 40 meetings between the task force and representatives of the energy industry and its interest groups. The Washington Post reported on November 15, 2005, that it had obtained documents listing executives from major oil corporations, including ExxonMobil, Conoco, Royal Dutch Shell, and the American subsidiary of BP who met with Energy Task Force participants while they were developing national energy policy. Vice President Cheney was reported to have met personally with the Chief Executive Officer of BP during the time of the Energy Task Force's activities. In the week prior to this article revealing oil executive involvement, the Chief Executives of ExxonMobil and ConocoPhillips told members of the US Senate that they had not participated as part of the Energy Task Force, while the CEO of BP stated that he did not know. In response to questions regarding the article, Cheney spokesperson Lea Ann McBride was quoted as saying that the courts have upheld "the constitutional right of the president and vice president to obtain information in confidentiality." On July 18, 2007, The Washington Post reported the names of those involved in the Task Force, including at least 40 meetings with interest groups, most of them from energy producing industries. Among those in the meetings were James J. Rouse, then vice president of ExxonMobil and a major donor to the Bush inauguration; Kenneth L. Lay, then head of Enron; Jack N. Gerard, then with the National Mining Association; Red Cavaney, president of the American Petroleum Institute; and Eli Bebout, an old friend of Cheney's from Wyoming who serves in the state Senate and owns an oil and drilling company.