Сивакаси қаласы: тарихы, экономикасы және мәдениеті

Кіріспе

Тамил Наду штатындағы қала және муниципалдық корпорация, Үндістан.
Фильм.

Сивакаси – Үндістанның Тамил Наду штатындағы Вирудунагар ауданындағы қала. Қала өртсөндіргіш құралдар мен спичка фабрикаларымен танымал, олар елдің өндірімінің 70% -ын құрайды. Сивакасидегі баспа өнеркәсібі Үндістанда шығарылатын күнделіктердің 30% -ын өндіреді. Сивакасиде 25 000-нан астам адам жұмыс істейді және қаладағы өртсөндіргіш құралдар, спичка және баспа өнеркәсібінің жалпы айналымы шамамен құрайды. Қаладағы негізгі мәселелер – өртсөндіргіш құралдар фабрикаларындағы жиі апаттар және бала еңбегінің жоғары деңгейі. Сивакаси 15 ғасырда Пандия патшасы Харикесари Параккирама Пандианның тұсында құрылған. Қала Мадурайдың бір бөлігі болған және әр түрлі уақытта Кейінгі Пандиялар, Виджаянагар империясы, Мадурай Наяктары, Чанда Сахиб, Карнатик патшалығы және британдықтар билік еткен. 1899 жылы британдық үкім кезінде ірі көтеріліс болды. Сивакасиде құрғақ ауа райы басылады, ол мақта, бұрыш және қарақұмық сияқты құрғақ дақылдарға қолайлы. Бадхркали Амман ғибадатханасы Сивакасидің ең танымал нысаны болып табылады, ал ғибадатхана мерекелері қаланың негізгі мерекелерін құрайды. AJ және Hatsun жабық стадионында бадминтонға арналған жаттығу орталығы бар және ол қаланың негізгі спорттық алаңы болып табылады. Сивакаси Сивакаси сайлау округінің бір бөлігі болып табылады және әрбір бес жылда заң шығарушы жиналысқа өкіл сайлайды, сондай-ақ Вирудунагар сайлау округінің бір бөлігі парламентке өкіл сайлайды. Сивакасиді жергілікті билік муниципалдық корпорация жүзеге асырады, ол қаланың аумағын қамтиды. Қалаға барудың негізгі жолы – автомобиль жолдары, сонымен қатар теміржол байланысы да бар. 2021 жылғы мәліметтер бойынша Сивакасиде шамамен 160 047 адам тұрады.

Тарих

Сивакаси 15 ғасырдың басында құрылған. 1428 және 1460 жылдар аралығында Пандия патшасы Харикесари Параккирама Пандиан Мадурай аймағының оңтүстік бөлігін (қазіргі Сивакаси және оның айналасын қамтиды) басқарды. Индустар аңызына сәйкес, ол Тенкасиде индуист құдайы Шиваға ғибадатхана салғысы келді және Шиваның белгісі – лингәм әкелу үшін Касиге барды. Ол сарайына қайтып келгенде, Шиваның сүйікті ағашы – вилва ағашының көлеңкесінде демалды. Лингәмді алып жүрген сиыр сол жерден жылға алмағанда, патша Шиваның қалауының өзінен өзгеше екенін түсінді және лингәмді сиыр тоқтаған жерге орнатты. "Касиден әкелінген Шива лингәмы" орнатылған орын Сивакаси деп аталды. Сивакаси 16 ғасыр бойы Мадурай аймағының бір бөлігі болды. 1559 жылы Наяктар билігінде Мадурай Виджаянагар империясынан тәуелсіздік алды. Наяктардың билігі 1736 жылы аяқталды, ал 18 ғасырдың ортасында Чанда Сахиб (1740–1754), Аркот Навабы және Мұхаммед Юсуф Хан (1725–1764) Мадурайды бірнеше рет басып алды. 1801 жылы Мадурай Британдық Шығыс Үндістан компаниясының тікелей бақылауына өтті және Мадрас президенттігіне қосылды. Мараварлар мен Надарлар арасындағы қақтығыс 1899 жылы қызды, нәтижесінде Сивакаси көтерілісі деп белгілі болған бірқатар тәртіпсіздіктер болды. Көтеріліс кезінде барлығы 22 адам қаза тапты, 800-ге жуық үй және қала орталығындағы үлкен арба (ғибадатхана мерекелерінде қолданылатын) өртенді. Әскери құрылымдардың араласуынан кейін 1899 жылдың шілде айының ортасында тәртіпсіздіктер тоқтатылды. Сивакаси муниципалитеті 1920 жылы құрылды. 1947 жылы Үндістан британдық биліктен тәуелсіздік алғаннан кейін, Сивакаси Мадрас штатының муниципалитеті болып қала берді, ал 1953, 1956 және 1960 жылдары штат тілдік принцип бойынша бөлініп, 1968 жылы қайта аталды. 1978 жылы екінші дәрежелі муниципалитетке, 1978 жылы бірінші дәрежелі, 1998 жылы іріктеу дәрежесіне, 2013 жылы арнайы дәрежеге көтерілді және 2017 жылы муниципалдық корпорация деңгейіне жеткізу ұсынылды. 2020 жылдың 31 желтоқсанында Сивакаси мен Тирутхангал Сивакасиді муниципалдық корпорация ретінде дамыту мақсатында біріктірілді. 2021 жылдың 24 тамызында Тамил Наду заң шығарушы жиналысында муниципалдық корпорация деп жарияланды. Тәуелсіздік алғаннан кейінгі онжылдықтарда Сивакаси салмақтар, спички және полиграфия өнеркәсібіне маманданған өнеркәсіптік қала ретінде өсті. Салмақтар шығаратын зауыттарда бірнеше өрт пен жарылыс оқиғалары болды.

Sivakasi was established during the early 15th century CE. Between 1428 and 1460, a Pandya king Harikesari Parakkirama Pandian ruled the southern part of Madurai region (comprising modern day Sivakasi and its surroundings). Hindu legend relates that he wanted to construct a temple for the Hindu god Shiva at Tenkasi and went to Kasi to bring a lingam (an iconic representation of Shiva). While returning to his palace with the prized lingam, he rested under the grove of a vilva tree, the favourite tree of Shiva. When a cow carrying the lingam refused to move from the spot, the king realised that the wishes of Shiva were different from his own, and he placed the lingam in the place where the cow halted. The place where the "Shiva lingam brought from Kasi" was installed came to be known as Sivakasi. Sivakasi was a part of the Madurai region during the 16th century. Madurai became independent from the Vijayanagar Empire in 1559 under the Nayaks. Nayak rule ended in 1736 and Madurai was repeatedly captured several times by Chanda Sahib (1740–1754), Arcot Nawab and Muhammed Yusuf Khan (1725–1764) in the middle of the 18th century. In 1801, Madurai came under the direct control of the British East India Company and was annexed to the Madras Presidency. The mutual confrontation between the Maravars and Nadars reached its peak in 1899, leading to a series of riots which became known as the Sivakasi riots. A total of 22 people were killed, as many as 800 houses and the Big Chariot in the center of the city (used by the temple during festivals) were burnt during the riots. Eventually, the riots came to an end after the intervention of the military in mid July 1899. The Sivakasi municipality was established in 1920. After India's independence from the British in 1947, Sivakasi continued to be a municipality under the Madras state and later a part of Tamil Nadu, when the state was split on linguistic lines during 1953, 1956 and 1960 and renamed in 1968. It was promoted to a second grade municipality in 1978, first grade in 1978, selection grade in 1998, special grade in 2013 and proposed to be upgraded as municipal corporation in 2017. On 31 December 2020, both Sivakasi and Thiruthangal are merged with a view to promote Sivakasi as municipal corporation. It is declared as Municipal Corporation on 24 August 2021 in Tamil Nadu legislative assembly. Over the decades after independence, Sivakasi grew as an industrial city specialising in firecracker, match and printing industries. Several incidents of fire and explosions have occurred in the fireworks factories.

Муниципальдік әкімшілік және саясат

Қала әкімі: И. Сангита. Қала әкімінің орынбасары: Вигнеш Прия. Төрағаның орынбасары: К. А. А. Асан Бадуриддин. Сайланған мүшелер: Заңнамалық Ассамблеяның мүшесі А. М. С. Г. Ашокан. Парламент мүшесі Маника Тагор. Сивакаси муниципалитеті 33 округке бөлінген, және әр округтен сайланған кеңесші бар. Муниципалитеттің функциялары алты бөлімге бөлінеді: жалпы әкімшілік/персонал, инженерлік, кірістер, халық денсаулығы, қала құрылысы және ақпараттық технологиялар (АТ). Барлық бөлімдер муниципалдық комиссардың бақылауында болады, ол атқарушы басшы. Заң шығару өкілеттігі 33 мүшеден тұратын органға жүктеледі, олардың әрқайсысы 33 округтен сайланады. Заң шығару органына сайланған төраға жетекшілік етеді, оған төрағаның орынбасары көмектеседі. 2021 жылдың 24 тамызында үкімет Сивакаси қаласын Сивакаси қалалық муниципалдық корпорациясына дейін жаңарту туралы хабарлады. Сивакаси Сивакаси сайлау округіне кіреді және ол Тамил Наду заң шығарушы жиналысына бес жыл сайын депутат сайлайды. 1977 жылғы сайлаудан бастап, Үндістанның Анна Дравида Муннетра Кажагам (AIADMK) жиналыс орынды бес рет жеңіп алды (1980, 1984, 1991, 2011 және 2016 жылғы сайлауларда); Тамил Манила Конгресі (TMC) екі рет (1996, 2001). Орынды бір рет Дравида Муннетра Кажагам (DMK, 1989), Жаната партиясы (1977) және Марумаларчи Дравида Муннетра Кажагам (MDMK, 2006) жеңіп алды. Қазіргі уақытта округ депутаты – АМСГ. АШОКАН, Үндістан Ұлттық Конгресінің мүшесі. 1962 жылғы сайлау кезінде қала Аруппукоттай сайлау округінің бір бөлігі болды және ол Форвард Блок партиясының қолында болды. 1967 жылдан бері қала Вирудунагар Лок Сабха сайлау округінің құрамына кіреді; сайлау округінде AIADMK бес рет (1980, 1984, 1989, 1991 және 2014), 1999 және 2004 жылдары жеңіске жетті, сондай-ақ бір реттен Swathanthara партиясы (1967), DMK (1971), INC (1977) және Үндістан Коммунистік партиясы (CPI, 1996) жеңіп алды. Қазіргі уақытта округтен Парламент мүшесі – Маника Тагор, Үндістан Ұлттық Конгресінен.

Білім беру және коммуналдық қызметтер

2011 жылы бес мемлекеттік мектеп болды: екі бастауыш мектеп, бір негізгі мектеп, бір жоғары мектеп және бір жоғарырақ негізгі мектеп. Қалада тағы он жекеменшік мектеп болды. Қалада екі инженерлік колледж болды, олардың ішінде Mepco Schlenk Инженерлік колледжі ең танымал болды. Қалада үш өнер және ғылым колледжі және үш политехникалық колледж болды. Шри Калисуари колледжі қала ішінде орналасқан. Сивакаси қаласына электр қуатын Тамил Наду Электр тақтасы (TNEB) реттеп, жеткізеді. Қала және оның айналасы Сивакаси электр тарату округін құрайды. Аймақтық бас кеңседе бас инженер-таратушы қызмет етеді. Сивакаси муниципалитеті Вайпар өзенінен сегіз суқоймасы және қаланың әртүрлі бөліктерінде орналасқан алты фидер арқылы сумен жабдықтайды. 2000-2001 жылдары қаладағы үй шаруашылықтарына күн сайын 6,5 миллион литр су жеткізілді. 2011 жылғы муниципалитет деректеріне сәйкес, Сивакасиден күн сайын шамамен 45 тонна қатты қалдық жиналды, олар есіктен-есікке жиналып, кейін Сивакаси муниципалитетінің санитарлық бөлімімен сұрыпталып, тасталды. Қаладағы қатты қалдықтарды басқарудың муниципалитет қамтуы 2001 жылы 100% тиімділікке ие болды. Қалада жер асты дренаж жүйесі жоқ, ал канализация жүйесі шөгінді суларды тастау үшін септиктер, ашық дренаждар және қоғамдық әжетханалар арқылы жүзеге асырылады. Муниципалитет 2011 жылы жаңбыр суларын ағызу үшін дренаж жүйесін күткен. 2011 жылы бір мемлекеттік аурухана, үш қалалық денсаулық сақтау орталығы, бір қалалық босанау үйі және 25 жеке аурухана мен емхана азаматтардың денсаулық сақтау қажеттіліктерін қамтамасыз етті. Муниципалитет екі базарды басқарады, атап айтқанда, Анна күнделікті базары және Вишванатам қалалық ет базары, олар қаланың және оның айналасындағы ауылдық аймақтардың қажеттіліктерін қанағаттандырады.

Экономика

Сивакаси экономикасы үш негізгі индустрияға байланысты: фейерверктер, спичектің қораптарын жасау және баспа. Қалада 520 тіркелген баспа индустриясы, 53 спичекті жасау фабрикасы, 32 химиялық фабрика, 7 сода фабрикасы, 4 ұн тарту фабрикасы және 2 күріш және май фабрикасы бар. Қала ұлттық деңгейде фейерверк өндірісінің негізгі орталығы болып табылады. 2020 жылы Сивакасиде 1070 тіркелген фейерверк өндіруші компания жұмыс істеді және 800 000 (сегіз жүз мың) адам тікелей және жанама түрде жұмыспен қамтылды. Кейбір жеке кәсіпорындардың жылдық айналымы 2011 жылы қаладағы фейерверк, спичектің қораптарын жасау және баспа индустриясының жалпы айналымы шамамен 70% құрады. Қаланың ыстық және құрғақ климаты фейерверк және спичектің қораптарын жасау индустриясына қолайлы. Бұл индустриялар үшін шикізат бұрын Саттурдан алынды, бірақ жоғары қуат және өндіріс құнына байланысты тоқтатылды. Шикізаттың көзі – Керала және Андаман. Баспа индустриясы үшін қағаз түрлі штаттардан алынады. Қала күнделіктерді өндіруде жетекші болып табылады және Үндістанда өндірілетін барлық күнделіктердің 30% -ын құрайды. Қаладағы баспа индустриясы бастапқыда фейерверктерге арналған жапсырмаларды басып шығару үшін пайдаланылды, бірақ кейін заманауи жабдықтармен дамып, баспа орталығына айналды. 2012 жылы электр қуатының жетіспеуі мен еңбек құнының өсуіне байланысты барлық индустриялар 15-20% өндіріс шығынына ұшырады. Сивакасидегі фейерверк индустриясының басты мәселелері – бала еңбегі және жиі болатын апаттар. 1991 жылы бір фабрикада болған жарылыста 39 адам қаза тауып, 65 адам жарақат алды. 2009 жылдың шілдесінде фейерверк цехында болған өрттен 40-тан астам адам қаза тапты. Полиция тіркелмеген цехтарды және апатқа әкелген бұзушылықтарды анықтады. 2011 жылдың тамызында болған өрттен жеті адам қаза тауып, бесеуі ауыр жарақат алды. 2012 жылдың қыркүйегінде жекеменшік цехта болған ұқсас өрт пен жарылыста 40 адам қаза тауып, 38 адам жарақат алды. Апаттардың себептері жұмысшылар мен шеберлердің өндіріс пен сатудың әртүрлі кезеңдерінде тиісті дайындықтан өтпеуі болып табылады. Бала еңбегі, әсіресе спичектің қораптарын жасау фабрикаларында, 1970-1980 жылдары ең жоғары деңгейге жетті. Кедейлік пен ауыл шаруашылығы өнімдерінің жетіспеуі бала еңбегінің басты себебі болды. Жұмыс берушілер балаларды басқарудың оңайлығы, тәртіптілігі және кәсіби одақтардың болмауы себепті артықшылық берді. Бұл индустриялардағы балалар арқа, мойын аурулары, туберкулез, нашар тамақтану, асқазан-ішек аурулары, дерматит, тыныс алу жолдары аурулары, шаршау, күйік және су арқылы жұғатын ауруларға шалдықты, себебі жұмыс ортасында зиянды химиялық заттарға ұшырады. Бала еңбегі мәселесі 1976 жылы балаларды тасымалдайтын автобустың апатынан кейін назарға ілінді. 1978 жылы үкімет Харбанс Сингх басшылығымен бір адамдық комиссия тағайындады, ол бала еңбегін жою аймақтың экономикасына елеулі әсер ететінін хабарлады. Бала еңбегі жөніндегі ұлттық саясат 1987 жылдың тамызында үкімет тарапынан әзірленді, мақсаты – осы фабрикалардан алынған балаларды қайта оқуға бағытталды. 1988 жылы еңбек министрлігі фабрикаларда жұмыс істейтін балаларға бейресми білім беру, тегін медициналық көмек және тегін түскі ас беру бағдарламасын бастады. 1996 жылдың желтоқсанында Үндістанның Жоғарғы соты бала еңбегін болдырмау үшін балаға еңбекақы төлеу, отбасының ересек мүшелерін жұмысқа орналастыру және мемлекеттік қорға үкіметтік үлес жасау сияқты шараларды қарастырды.

The economy of Sivakasi is dependent on three major industries: firecrackers, matchbox manufacturing, and printing. The city has 520 registered printing industries, 53 match factories, 32 chemical factories, seven soda factories, four flour mills and two rice and oil mills. The city is the nodal center for firecracker manufacturing at the national level. In 2020 there are around 1070 registered firecracker manufacturing companies in sivakasi and 8 lakh (800,000) people were directly and indirectly employed by the industry. Some of the private enterprises had an annual turnover of In 2011, the combined estimated turnover of the firecracker, matchbox making and printing industry in the city was around Approximately 70% of the firecrackers and matches produced in India are from Sivakasi. The hot and dry climate of the city is conducive to the firecracker and matchbox making industries. The raw materials for these industries were procured from Sattur earlier but were discontinued due to the high power and production cost. The source of raw materials is Kerala and Andaman. The paper for the printing industry is procured from various states. The city is a major producer of diaries, contributing to 30% of the total diaries produced in India. Printing industry in the city was initially utilized for printing labels for the firecrackers and later evolved with modern machinery to grow as a printing hub. In 2012, all the industries suffered 15–20% production loss due to power shortage and escalating labor cost. The major issues in the fireworks industry in Sivakasi is child labour and frequent accidents. In a blast in 1991 in a factory, 39 people were killed and 65 others were injured. In July 2009, more than 40 people were killed in a fire accident in a firecracker unit. The police traced out unregistered units and irregularities that led to the accident. In a fire accident in August 2011, seven people were killed and five were seriously injured. A similar fire accident and blast in a private unit in September 2012 killed 40 people and injured 38 others. The common reasons cited for the accidents are inadequate training of workers and supervisors involved in different stages of production and marketing of firecracker items. Child labour in the industries, especially in matchbox making factories, was at its peak during the 1970s and 1980s. Poverty and lack of farm produce were stated as the main reason for child labour. The employers also preferred children because of ease of management, discipline, and lack of labour unions. The children in these industries suffered from a backache, neckache, tuberculosis, malnutrition, gastrointestinal disorders, dermatitis, respiratory disorders, over exhaustion, burn injuries and water borne diseases due to exposure to harmful chemicals in the work environment. The situation of the child labour came to light during an accident of a bus transporting the children in 1976. The central government appointed a one man committee under Harbans Singh in 1978, who reported abolishing child labour would seriously impact the economy of the region. The National Policy on child labour was formulated by the central government in August 1987, aiming at the rehabilitation of children withdrawn from these factories. In 1988, the union labour ministry initiated a programme for providing informal education, free healthcare and free lunch for children working in the factories. The Supreme Court of India, in a judgement, ruled in December 1996 indicating provisions for preventing child labour like compensation for the child employed, employment to the adult members of the family and contribution to the corpus fund by the state government.

Көлік

Сивакаси муниципалитеті жолдарды күтіп ұстайды. Қаланың бетонды және битумды жолдары бар. Мемлекеттік тас жолдар департаментінің күтіміндегі мемлекеттік тас жолдардың жалпы ұзындығы шамамен километрді құрайды. Қала Саттур, Вирудунагар, Шривиллипутур және Вембакотай қалаларымен төрт маңызды жол арқылы байланысады; қаланың айналасында айналма жолдар жоқ. Осы маңызды жолдардың әртүрлі бөліктерінде сегіз ірі қиылыс орналасқан. Басты автобус стансасы қаланың орталық бөлігінде орналасқан және шамамен алаңды қамтиды. Тамил Наду мемлекеттік көлік корпорациясы Сивакасиді түрлі қалалармен байланыстыратын күнделікті рейстерді жүзеге асырады. Мемлекеттік экспресс-көлік корпорациясы Ченнаи, Бангалор, Тируппур және Тхутхукуди сияқты маңызды қалаларға қатынайтын алыс қашықтыққа бағытталған автобустарды пайдаланады. Қаладан шығатын басты қалааралық автобус бағыттары Мадурай, Ченнаи, Эроде, Карур, Коимбатор, Караикуди, Диндигул, Тричи, Раманаттапурам, Танжавур, Шанкаранковил, Сенготай, Раджапалаям, Тенкаси, Ковильпатти, Тируппур, Дархапурам, Оданчатрам, Тхутхукуди, Тиручендур, Нагеркоил және Тирунелвели қалаларына бағытталған. Өнеркәсіптік қала болғандықтан, жүк тасымалы өте маңызды, күніне шамамен 400-450 жүк көлігі жүк тиеу және түсіру үшін қалаға кіреді. Үш дөңгелекті мотоциклдер, «авто» деп те аталады, қоғамдық көліктің тағы бір түрі болып табылады. Сивакаси теміржол станциясы Мадурайдан Сенготайға созылған теміржол желісінде орналасқан. Ол Раджапалаям және Сенготай арқылы Тамил Надуды Кераламен байланыстырады. «Подигай» экспресі Сивакасиді Сеңготай және Ченнаи Эгмормен екі бағытта да байланыстырады. Қалған экспресс пойыздары Вирудунагар станциясынан жүреді. Мадурайдан Шенкоттаға екі бағытта да жолаушылар пойыздары қатынайды. Тхирутхангалда да теміржол станциясы бар, ол Тхирутхангал ауданына қызмет көрсетеді, онда жолаушылар пойыздары, «Подигай» экспресі және «Силамбу» экспресі тоқтайды. Жақын орналасқан халықаралық әуежай – Мадурай халықаралық әуежайы, қаладан 70 км қашықтықта орналасқан.

Мәдениет

Арулмигу Вишванатта Свами ғибадатханасы – Сивакаси қаласындағы маңызды ежелгі храм. Оны Пандия патшасы Арикесари Параккирама Пандиан 1428 және 1460 жылдар аралығында билік құрған кезінде салған. Бадракали Амман ғибадатханасы – Сивакасидің танымал храмдарының бірі. Бұл ғибадатхананың мұнарасы, яғни Раджагопурамның ені 66 фут (20 метр), ұзындығы 44 фут (13 метр) және биіктігі 110 фут (34 метр) болып келеді. "Пангуни Понгал" және "Читирай Понгал" мерекелері сәуір және мамыр айларында Мариамман және Бадракали Амман құдайларына арналып жыл сайын он күн бойы тойланады. Перия Палли Васал мешіті мен Чинна Палли Васал мешіті – қаланың ең танымал мешіттері. CSI Регленд ескерткіш шіркеуі – маңызды шіркеу.

Спорт

Велайутхам жолындағы AJ жабық стадионы – бадминтон, үстел теннисі және баскетболға арналған жаттығу орталығы. Бұл Сивакасидегі маңызды спорттық нысан. Осы стадионда көптеген аудандық, облыстық және ұлттық деңгейдегі бадминтон чемпионаттары өткізіледі.