Кіріспе
Солтүстік Ирландиялық боксшы
Ол супер-бантам және қауырсын салмақтарында әлем чемпионы атағы үшін алты рет күресті. Әуесқой ретінде Маккалоу 1992 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Ирландияны өкілдік етіп, батамса салмақта күміс жүлде жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1990 жылғы Ұлттар Достығы ойындарында Солтүстік Ирландия атынан шығып, ұш салмақта алтын жүлде иегері атанды. Маккалоудың жанкешті, тынымсыз шабуыл стилімен қатар, ол өте берік жауырынымен де белгілі болды, өйткені ол бокстағы ең мықты соққышылардың екеуі – Насим Хамед пен Эрик Моралеспен жұдырықтасып, екеуімен де толық раунд өткізді. 1999 жылы Моралеспен болған жекпе-жегінде HBO комментаторы Ларри Мерчант әзілдеп: "Егер сөздікте 'Қайратты ирландиялық' деген сөзді қарасаңыз, онда Уэйн Маккалоудың суретін көресіз" деді. Маккалоу кәсіби карьерасында ешқашан естен танған емес. Сондай-ақ ол Артуро Гаттиді әуесқойлар арасында жеңген.
Әуесқой мансап
Маккалоудың әуесқойлық мансабы өте табысты болды, ол 319 жеңіске және 11 жеңіліске жетті, оның 100-ден астам жеңісі нокаутпен аяқталды. Белфасттың адал Шэнкилл-роуд ауданында тұратын әуесқой бокссер ретінде ол 1988 жылғы Сеулде (Корея) өткен жазғы Олимпиада ойындарына қатысу үшін бүкіл аралды қамтитын Ирландия әуесқой бокс қауымдастығынан шақырылды және команданың ең жас мүшесі (18 жаста) ретінде Ирландия туын алып жүруге міндеттелді. Ол 1992 жылғы Барселонада өткен жазғы Олимпиада ойындарында Ирландия үшін күміс медаль жеңіп алды. 1990 жылы Оклендте өткен Ұлттар Достастығы ойындарында Солтүстік Ирландия атынан өнер көрсетіп, алтын медаль иегері атанды және жабылу салтанатында Солтүстік Ирландия туын алып жүрді. Оның Ұлттар Достастығы медалін табыстау рәсімі ерекше оқиғамен есте қалды. Жалпыға арналған үн жүйесіндегі техникалық ақаулық Солтүстік Ирландиядан жеңімпаздар үшін әнұранның орнына қолданылатын "Дэнни Бой" әнін ойнатуға мүмкіндік бермеді. Жаңа Зеландияның дыбыс режиссері Боб Гибсон дереу микрофонды алып, әнді ғана орындады. 1990 жылы Маккалоу Үндістанның Мумбаи қаласында өткен Бокс әлем кубогінде Ирландия үшін қола медаль жеңіп алды.
Кәсіби мансап
1993 жылы Маккалоу Лас-Вегасқа көшіп, Эдди Фучпен жаттығуға түсті, ол оны Олимпиадада көргеннен кейін оны жаттықтыруға келісті. Маккалоу әрқашан бейтарап түстерде жұдырықтасты және оның жекпе-жектерінде ұлттық әнұрандар ойнатылмады; оның Солтүстік Ирландиядағы жақтастарының арасында протестанттар мен католиктер болды. Кәсіби боксшы болғаннан кейін бір жыл ішінде ол Солтүстік Америка бокс федерациясының чемпионы атанды. 1995 жылдың 30 шілдесінде, кәсіби дебютіне екі жарым жылдай уақыт өткен соң, ол Жапонияның Нагоя қаласында чемпион Ясуэй Якушиджиді жеңіп, WBC чемпионы болды. Ол Ирландиядан немесе Ұлыбританиядан Жапонияға барып, белбеуді жеңген алғашқы боксшы болды. Ол өзінің атағын екі рет қорғағаннан кейін белбеуін босатып, салмағын көтеріп, WBC супер-бантам салмағы бойынша чемпионы Даниэль Сарагосаға қарсы шықты, бірақ WBC "Жылдың жекпе-жегінде" екіге бөлінген шешіммен жеңілді. Осы жекпе-жектен кейін оның әйелі Шерил және Стюарт Кэмпбелл оның мансабын басқара бастады, ал оның бұрынғы менеджері Мэтт Тинли бокс промоутері болды. Маккалоу 1998 жылы чемпион Насим Хамедке, ал 1999 жылы Эрик Моралеске қарсы жеңіске жетпеді. "Жылдың үздік жекпе-жегі" аталымына ие болған әр жекпе-жекте ол қарсыласының ұзаққа созылған нокаутпен жеңіске жету тізбегін үзіп, оларды соңына дейін жұдырықтастырды. Хамед Маккалоуға дейін 18 қарсыласын нокаутқа жіберген және сол кезде 30-0 есебімен 28 нокаутқа ие болған. Моралес өзінің алдыңғы 9 қарсыласының 9-ын нокаутқа жіберіп, 34-0 есебімен, сондай-ақ 28 нокаутқа ие болған. Моралес Маккалоудың мансабындағы ең маңызды үш жекпе-жектің бірі болғанын және 9-шы раундтан кейін рингтен кетуге жақын болғанын айтты (Ring журналының мәліметінше). 2000 жылдың қазан айында Маккалоу туған қаласы Белфастқа қайта оралып, үйде жекпе-жек өткізбек болды. Жекпе-жекке екі күн қалғанда оған миында киста бар екені, ол енді жекпе-жекке қатыса алмайтыны және бас жарақаттары оны өлтіруі мүмкін екені хабарланды. Маккалоу Лас-Вегасқа қайтып оралды және Невада комиссиясы оған UCLA-дағы нейрохирургия бөліміне толық тексеруден өтуді ұсынды. Бірнеше аптадан кейін UCLA докторы Нил Мартин АҚШ-тағы ең жақсы нейрохирургтармен кеңескенін және олардың киста оның миында емес, ми мен бас сүйегінің арасындағы кеңістікте – арақнойд қабығында екенін, сондықтан боксшылық мансабын доғаруға ешқандай себеп жоқ екенін айтты. Дегенмен, Британдық бокс бақылау кеңесі (BBBC) оған лицензия беруден бас тартты. Ол Невадада қайта лицензияланып, 2002 жылдың қаңтар айында қайта жұдырықтасты. Көпшілік назарындағы күреснен кейін BBBC оған лицензия беруден бас тарта алмады және сол жылы Маккалоу Франк Уоррен промоушнз атынан британдық рингке қайта оралды. Содан кейін ол ара-тұра жеңіске жетіп, бес жекпе-жекті жеңіп алды, бірақ Скотт Харрисоннан және мексикалық әлем чемпионы Оскар Лариостан екі рет жеңілді. Оның Лариоспен болған алғашқы жекпе-жегінің нәтижесі күмәнді. 2005 жылдың 17 тамызында Маккалоу спорттағы бейбітшілік пен жақсылыққа шақырудың бірінші WBC әлемдік елшісі болып тағайындалды. 2005 жылдың қыркүйегінде Маккалоу АҚШ азаматы атанды. 2005 жылдың қарашасында Маккалоу өзінің "Pocket Rocket: Don't Quit" атты автобиографиясын Ұлыбритания мен Ирландияда жариялады. Ол кітапты насихаттау үшін турнеге шықты, ол бестселлерлер тізімінде 2-орынға жетті. 2007 жылы Маккалоу Аралас жекпе-жек өнерін (MMA) насихаттау үшін Ultimate Fighting Championship ұйымына PR кеңесшісі ретінде қосылды. Қазіргі уақытта ол бокс және MMA бойынша жекпе-жекшілерді жаттықтырады және өзінің қайырымдылық қоры – IHOW құруда.
МакКаллоу мен Мартинес
2007 жылы Маккалоу Испанияның Кико Мартинеспен жұдырықтасуға келісім берді, ол Дублиндегі Пойнт Депода Еуропалық супер батантевейт титулы үшін Бернард Даннды жеңген болатын. Маккалоу мен Мартинес арасындағы жекпе-жек 1 желтоқсанда Белфасттың Корольдер залында өтуі тиіс болды. Маккалоу екі жылдан астам уақыттан бері жұдырықтаспаған еді және Корольдер залындағы жекпе-жекке билеттер сатылып түгелді. Атақ үшін емес, жай ғана жекпе-жек 8 тас 12 фунт салмақ шегінде өтеді деп келісілді. Бірақ, жекпе-жек күнінен бір күн бұрын салмақ өлшеу кезінде қырқыс дау туындады және BBBC хаостық жағдайда жекпе-жекті тоқтатты. Маккалоу 8 тас 10 фунт чемпиондық салмақтан 2 фунт артық салмақта жұдырықтасуға келісім берген еді және оның салмағы 8 тас 9 фунтты көрсетті. Алайда, Мартинес келісілген салмақтың үстінен 1,75 фунт артық салмақпен келді.
Зейнеткерлік
2008 жылдың 20 маусымында Маккалоу Кайман аралдарында Хуан Руизбен жекпе-жек өткізді, бұл оның үш жылдан кейінгі алғашқы жекпе-жегі болды. Ол алты раундта жеңіліп, өз орындығында тоқтады. Алты раундтан кейін төрешілердің үш бағалау карточкасының екеуі бойынша алда болса да, ол жаттығу барысында алған жарақатының салдарынан жалғаса алмайтынын командасына мәлімдеді. Белфаст боксшысы микрофонды алып, бұл оның карьерасының соңғы жекпе-жегі болуы мүмкін екенін жеткізді. Ол: "Бұл менің соңғы жекпе-жегім болуы мүмкін, сондықтан келгендеріңізге рахмет айтамын. Нәтижеге көңілім толмады, бірақ мен жалғаса алмайтынымды сезіндім" деді.
Жеке өмір
1993 жылы мамыр айында Маккалоу Бельфаст қаласынан келген Шерил Ренниге үйленді. 2004 жылдың мамыр айында Маккалоу атын ресми түрде өзгертті.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Нөмір)НәтижеТіркелген қарсыласТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер34Жеңіліс27–7Хуан РуисRTD6 (10), 20 маусым 200833Жеңіліс27–6Оскар ЛариосRTD10 (12), 16 шілде 200532Жеңіліс27–5Оскар ЛариосUD1210 ақпан 200531Жеңіс27–4Майк ХуаресTKO2 (8), 23 қыркүйек 200430Жеңіліс26–4Скотт ХаррисонUD1222 наурыз 200329Жеңіс26–3Николай ЕмереевTKO4 (10), 2 қараша 200228Жеңіс25–3Йоханнес МайсаTKO4 (10), 14 қыркүйек 200227Жеңіс24–3Элвин БраунKO2 (10), 12 қаңтар 200226Жеңіліс23–3Эрик МоралесUD1222 қазан 199925Жеңіс23–2Лен МартинесUD1030 тамыз 199924Жеңіліс22–2Насим ХамедUD1231 қазан 199823Жеңіс22–1Хуан Поло ПересSD1019 мамыр 199822Жеңіс21–1Антонио Оскар СаласUD107 сәуір 199821Жеңіліс20–1Даниэль СаразгосаSD1211 қаңтар 199720Жеңіс20–0Хулио Сезар КардонаUD1013 шілде 199619Жеңіс19–0Хосе Луис БуэноSD1230 наурыз 199618Жеңіс18–0Джонни БредхалTKO8 (12), 2 желтоқсан 199517Жеңіс17–0Ясуэй ЯкушиджиSD (Бөлінген шешім)1230 шілде 199516Жеңіс16–0Херонимо КардозRTD7 (10), 14 наурыз 199515Жеңіс15–0Фабрис БенишоуPTS (Ұпай бойынша шешім)1012 қараша 199414Жеңіс14–0Андрес КазаресKO3 (10), 15 қыркүйек 199413Жеңіс13–0Виктор РабаналесUD1217 маусым 199412Жеңіс12–0Марк ХаргрейвсKO3 (6)19 наурыз 199411Жеңіс11–0Хавьер МединаTKO7 (12), 18 қаңтар 199410Жеңіс10–0Джером КоффиRTD5 (10)30 қараша 19939Жеңіс9–0Андрес ГонсалесKO29 қараша 19938Жеңіс8–0Буалем БелькифTKO5 (10), 24 қыркүйек 19937Жеңіс7–0Конн МакМулленнTKO3 (6), 18 маусым 19936Жеңіс6–0Луис РосариоTKO6 (6), 1 маусым 19935Жеңіс5–0Мануэль РамиресTKO5 (6)4 мамыр 19934Жеңіс4–0Оскар ЛопесRTD (Бұрыштан бас тарту)4 (6), 16 сәуір 19933Жеңіс3–0Оскар ЗамораUD (Бірауыздан шешім)426 наурыз 19932Жеңіс2–0Серхио РамиресKO (Нокаут)3 (4), 18 наурыз 19931Жеңіс1–0Альфонсо ЗамораTKO (Техникалық нокаут)4 (4), 23 ақпан 1993