Ирландиялық боксшы Барри Макгуиган: «Циклон» және біріктіруші күш

Кіріспе

Ирландиялық боксшы

Финбар Патрик МакГиган MBE (28 ақпан 1961 жылы туған) – ирландиялық бокс промоутері және бұрынғы кәсіби боксшы. Ирландияның Клонес қаласында туған МакГиган "Клонес циклон" деген лақап атымен белгілі болды және 1985 жылдан 1986 жылға дейін WBA және ресми жеңіл салмақ титулдарына ие болды. Аймақтық деңгейде ол 1983 жылдан 1985 жылға дейін Ұлыбритания және Еуропа жеңіл салмақ чемпиондары болды. 1985 жылы МакГиган BBC Жылдың спортшысы болып танылды. 2005 жылы ол Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. МакГиган Кәсіби бокс қауымдастығының (PBA) негізін қалады және қазіргі президенті болып табылады. Ол сондай-ақ Cyclone Promotions компаниясының негізін қалаушы және бас директоры. МакГиган Ирландия және Ұлыбританияның екі азаматтығын иеленеді.

Өмірбаян

Барри МакГиган Ирландияның Монаган графтығының Клоунс қаласында дүниеге келген. Оның әкесі әнші Пэт МакГиган (1987 жылы қайтыс болды) болды. Пэт МакГиган ұлының бірнеше жекпе-жегінен бұрын "Дэнни Бой" әнін орындады. Бұл боксшы және музыкант Крис Гаффни жазған "Әке Дэнни Бойды орындамаса" атты Hacienda Brothers әніне шабыландырды. Әуесқой ретінде МакГиган 1978 жылы Эдмонтонда өткен Комонвелт ойындарында Солтүстік Ирландияны, ал 1980 жылы Мәскеудегі жазғы Олимпиада ойындарында Ирландияны өкілдік етті. Ол британдық титулдар үшін жарысуға мүмкіндік беру үшін Ұлыбритания азаматы болды. Кәсіби карьерасы барысында МакГиган Ирландия мен Ұлыбританиядағы көптеген ареналарда жұдырықтасты. 1980-жылдардың ортасында ол үлкен жанкүйерлерді тартты, әсіресе Белфасттағы Король залына, ол әдетте толып тұратын. МакГиган – католик, және католиктер мен протестанттардың қақтығысқан "Соғыс" кезеңінде ол протестант Сандра Меалиффқа үйленді. 2010 жылға қарай, олар үш онжылдықтан астам уақыттан бері үйленген күйінде. МакГиган Ирландиядағы протестанттар мен католиктердің қолдауына байланысты: "Көлеңкелер тереңе түсті. Ал менің жекпе-жегім біршама күн сәулесі сияқты сезілді. Екі тарап та: 'Жұдырықтасуды МакГиганға қалдырыңдар' дейтін. Сіздер біліп қойғандарыңыз жақсы, бұл сонымен қатар ойын-сауық болды – адамдар біраз уақытқа соғысты ұмытуға ұмтылды. Мен жасыл, ақ және алтын түстерді кимегенім немесе менің кім екенімді көрсететін белгіні тақпағанымның өзі күшті әсер етті. Бұл өте ересек және қауіпті әрекет болды. Мен тарап таңдамаймын. Адамдар мұны бағалады." Солтүстік Ирландияның діни ағымдарға бөлінбеген спорт елшісі ретінде ол Джои Данлоп пен Джордж Бесттің тәжірибесіне сүйенді. Ол және оның әйелі балалардың қатерлі ісігіне қарсы күресетін CLIC Sargent қайырымдылық қорының меценаттары болды.

Әуесқой мансап

МакГиган өзінің жасөспірім бокс карьерасын Ферманга округындағы Уоттлбридж әуесқой бокс клубында бастады, кейін Монаган округындағы Смитбороу әуесқой бокс клубына ауысты. Дэнни МакЭнти мен Фрэнк Маллиганның жетекшілігімен ол өзін тез арада ерекше боксшы ретінде көрсетті. 1976 жылы Мартин Бреретонды жеңіп, Бүкіл Ирландия әуесқойлар чемпионатында жеңіс одны алды. Оның жасөспірім кезіндегі белгілі қарсыластарының ішінде 15 жасында жеңген дублиндік Джеймс Кофлан, сондай-ақ Гордон МакНейл (Хитон, Ньюкасл-апон-Тайн) және Эрик Кларк (Хакни, Лондон) бар еді. МакГиган 1978 жылы Эдмонтонда өткен Комонвелл ойындарында Солтүстік Ирландияны, ал 1980 жылы Мәскеудегі жазғы Олимпиада ойындарында Ирландияны өкілдік етті.

Кәсіби мансап

МакГиган кәсіби бокс мансабын 1981 жылғы 10 мамырда Дублинде Селвин Беллді екі раундта техникалық нокаутпен (TKO) жеңіп бастады. Тағы бір жеңістен кейін ол алғашқы сәтсіздікке ұшырады, Брайтон куполындағы Corn Exchange-те өткен жекпе-жекте Крис Юбанктің інісі Питер Юбанктің қарсыласынан сегіз раундта даулы шешіммен жеңілді. Бірінші жеңілістен кейін МакГиган тағы екі жеңіске жетті, оның ішінде Терри Пиццароға қарсы жеңіс қосылды, содан кейін оған Юбанктің реваншы берілді. Екінші кездесуде МакГиган сегізінші раундта нокаутпен жеңіске жетті. 1982 жылы МакГиган сегіз жекпе-жекте жеңіске жетті, оның жетісі нокаутпен аяқталды. Бірақ, оның бірі мансабы мен өмірін қауіпке тілгендей болды. 1982 жылғы 14 маусымда Жас Алимен жұдырықтасқанда МакГиган алты раундта нокаутпен жеңіске жетті; Али комаға түсіп, одан ешқашан арылмады. "The Ring: Boxing The 20th Century" кітабында айтылғандай, "Жарысқа қатысудың ең жақсы жолы - бокс". Алидің өлімі МакГиганға қатты әсер етті, сондықтан ол боксшы ретінде жалғастыратынына көзі жетпеді. Ол осы кезеңде Пол Хэггинс пен Анджело Ликатаны да жеңді. 1983 жылы ол төрт жекпе-жекте жеңіске жетіп, Вернон Пенпрайске қарсы британдық титулды жеңіп алды. Бұл кезеңде ол Еуропадан тыс жерде алғаш рет жұдырықтасты (Шикагода бірінші раундта Лавон МакГоуэнды нокаутпен жеңген кезде), содан кейін Еуропалық титулға алғашқы тырысысын жасады. 16 қарашада италиялық Валерио Нати Белфастта бос Еуропалық қауырсын салмақтағы титул үшін МакГиганмен жұдырықтасты. МакГиган алтыншы раундта нокаутпен жеңіске жетіп, титулдың иегері атанды. Содан кейін ол WBA бойынша қауырсын салмағындағы бірінші үміткер атанды. 1984 жылы ол алты жекпе-жекте жеңіске жетті, барлығы нокаутпен. Жеңген қарсыластарының ішінде бұрынғы әлем чемпионы Хосе Каба мен Фелипе Ороско болды. МакГиган сонымен қатар бәсекелестер Пол ДеВорс пен Шарм Читейлді жеңіп, Клайд Руанға қарсы британдық және еуропалық титулдарын сақтап, Эстебан Эгуяға қарсы соңғы белбеуді ұстап, әлем чемпионы атағына үміттенді. 1985 жылы МакГиган бұрынғы әлем чемпионы Хуан Лапортімен кездесіп, он раундтан кейін шешіммен жеңіске жетті. Тағы бір жеңістен кейін (Фарид Галлузге қарсы Еуропалық титулын қорғағаннан кейін) МакГиган, соңғы рет әлем чемпионы атағына таласты. WBA қауырсын салмағының чемпионы, панамалық Эусебио Педроза, Лондондағы Лофтс-роуд футбол стадионында өзінің титулын салды. МакГиган жетінші раундта Педрозаны құлатты және зал дәрежелі төреші Стэнли Кристодулу төрешілік еткен 15 раундтық жекпе-жекте бірауызды шешіммен жеңіске жетіп, чемпион атанды. МакГиган мен оның әйелі Белфаст көшелерінде жүздеген мыңдаған ізгі ниетті адамдарды тартқан қоғамдық қабылдау кезінде құрметпен қарсы алынды. Сол жылы ол BBC Жылдың спортшысы атанды, бұл марапатты Ұлыбританияда тумаған алғашқы адам жеңіп алды. МакГиган алғашқы қорғанысын американдық Бернард Тейлорға қарсы жасады, ол тоғызыншы раундта тоқтатылды, ал Данило Кабрера он төртінші раундта нокаутқа ұшырады. Бұл даулы тоқтату болды: жекпе-жек қарсыласы ауызшасын жоғалтқаннан кейін иіліп алуға тырысқанда аяқталды, бұл көптеген елдерде рұқсат етілген, бірақ Ирландияда рұқсат етілмеген. Кабрера бұл ережеден хабардар болмағандықтан, жекпе-жек тоқтатылды. Кабрераның командасы нәтижеге наразылық білдірді, бірақ МакГиган нокаутпен жеңіске жетті. Келесі қорғанысы үшін ол 1986 жылғы маусымда Лас-Вегасқа барды, онда ол Техастан келген салыстырмалы түрде беймәлім Стив Крузбен Рамон Фернандо Сосаның орнына шықты, ол екі ажыратылған торсықтарының салдарынан жарыстан бас тартты. Бұл жекпе-жек күннің аптап ыстығында, рингтегі 110 градус ыстықта өткен 15 раундтық қиын сынақ болды. МакГиган жартысында көш бастады, бірақ қатты ыстықтан сусызданып, соңына қарай әлсіреп, он және он бесінші раундтарда құлады. Ақырында ол тар шешіммен жеңіліп, әлемдік белбеуінен айырылды, оны ешқашан қайтарып алмады. Жекпе-жек аяқталғаннан кейін МакГиган сусыздану салдарынан ауруханаға жатқызылды. Сол жекпе-жекten кейін МакГиган 1987 жылы әкесінің қайтысынан кейін жартылай зейнеткерлікке шықты. Ол әкесі өміріндегі ең үлкен шабыт көзі болғанын айтты және ол қайтыс болғаннан кейін бокспен айналысуға себеп жоқ деп ойлады. Алайда, бұрынғы менеджері Барни Иствудпен қарым-қатынасы аяқталып, МакГиган 1988-1989 жылдар аралығында Франк Уорреннің басқаруымен рингке оралды. Ол бұрынғы әлем чемпионы Ники Перес пен Франсиско Томас да Крузды, сондай-ақ үміткер Хулио Сесар Миранданы жеңіп, кейін ЕБУ қауырсын салмағының чемпионы және болашақ WBC және WBA супер қауырсын салмағының үміткері Джим МакДоннеллмен жұдырықтасты. МакГиган МакДоннеллдің екінші раундтағы сол тібінің соққысынан туған жарақатынан кейін төреші жекпе-жекті тоқтатуға мәжбүр болғандықтан TKO арқылы жеңілді. Содан кейін МакГиган бокстан толығымен зейнеткерлікке шықты. Оның көрсеткіші 32 жеңіс және 3 жеңіліс, оның ішінде 28 жеңіс нокаутпен.

McGuigan began his professional boxing career on 10 May 1981, beating Selvin Bell by technical knockout (TKO) in two rounds in Dublin. After another win, he suffered his first setback, losing a hotly disputed decision to Peter Eubank (brother of Chris Eubank) over eight rounds at Corn Exchange at the Brighton Dome. After his first loss, McGuigan notched up two more wins, including one over Terry Pizzarro, and then he was given a rematch with Eubank. The second time around, McGuigan prevailed, by a knockout in the eighth round. In 1982, McGuigan won eight fights, seven by knockout. One of these, however, almost destroyed his career and his life. Opposed by Young Ali, on 14 June 1982, McGuigan won by a knockout in six rounds; Ali fell into a coma from which he never recovered. According to the book The Ring: Boxing The 20th Century. Ali's death affected McGuigan so much that he was not sure he wanted to carry on as a boxer. He also defeated Paul Huggins and Angelo Licata during this period. In 1983, he won four fights, earning the British Title against Vernon Penprase. This period marked his first trip to fight outside Europe (when he beat Lavon McGowan by a knockout in the first round in Chicago), before he got his first try at a European title. On 16 November, Italy's Valerio Nati boxed McGuigan for the vacant European Featherweight title in Belfast. McGuigan won the crown with a knockout in the sixth round. He then became the number one featherweight challenger for the WBA. In 1984, he won six bouts, all by knockout. Among the fighters he beat were former world title challengers Jose Caba and Felipe Orozco. McGuigan also overcame contenders Paul DeVorce and Charm Chiteule, retained his British and European titles against Clyde Ruan, and held on to the latter belt against Esteban Eguia to keep alive his chances of a world title fight. In 1985, McGuigan met former world featherweight champion Juan Laporte and won by a decision after ten rounds. Following one more win (a defence of his European title against Farid Gallouze), McGuigan finally earned a tilt at a world title. Long reigning WBA featherweight champion, Eusebio Pedroza of Panama, put his title on the line at Loftus Road football stadium on London. McGuigan became the champion by dropping Pedroza in round seven and winning a unanimous fifteen round decision in a fight refereed by hall of fame referee Stanley Christodoulou. McGuigan and his wife were feted in a public reception through the streets of Belfast that attracted hundreds of thousands of well wishers. Later that year, he was named BBC Sports Personality of the Year, becoming the first person not born in the United Kingdom to win the award. McGuigan made his first defences against American Bernard Taylor, who was stopped in the ninth round, and Danilo Cabrera, who was knocked out in fourteen rounds. This proved to be a controversial stoppage: the fight was ended when the challenger bent over to pick up his mouthpiece after losing it, a practice that is allowed in many countries but not in Ireland. Cabrera was not aware of this rule and the fight was stopped. Although Cabrera's corner protested the outcome, McGuigan remained the winner by a knockout. For his next defence, he went to Las Vegas in June 1986, where he faced relatively unknown Steve Cruz from Texas as a late replacement for Ramon Fernando Sosa who pulled out for having two detached retinas. It proved to be a gruelling fifteen round title bout under a blazing late afternoon sun and 110 degree heat in the ring. McGuigan held the lead halfway through, but suffered dehydration because of the extreme heat and wilted near the end, being knocked down in rounds ten and fifteen. He eventually lost a close decision and his world belt, which he was never to reclaim. After the fight, McGuigan required hospitalisation because of his dehydrated state. After that fight McGuigan retired partly due to the death of his father in 1987. He used to say his father was his greatest inspiration and, after his death, apparently felt no reason to continue boxing. However, with his relationship with previous manager Barney Eastwood now at an end, McGuigan returned to the ring between 1988 and 1989, under the management of Frank Warren. He beat former world title challengers Nicky Perez and Francisco Tomas da Cruz, as well as contender Julio César Miranda, before facing former EBU featherweight champ and future WBC and WBA super featherweight challenger Jim McDonnell. McGuigan lost by TKO when a gash over his right eye, caused by a McDonnell left hook in the second round, forced the referee to stop the fight in the fourth. McGuigan then retired permanently from boxing. His record was 32 wins and 3 losses, with 28 victories by knockout.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖекпе-жектес түріРаунд, уақытКүніОрныЕскермелер35Жаңылды32–3Джим МакДоннеллTKO4 (10), 31 мамыр 198934Жеңіс32–2Хулио Сезар МирандаTKO8 (10), 1 желтоқсан 198833Жеңіс31–2Франсиско Томас да КрузTKO4 (10), 25 маусым 198832Жеңіс30–2Ники ПересTKO4 (10), 4 сәуір 198831Жаңылды29–2Стив КрузUD1523 маусым 198630Жеңіс29–1Данило КабрераTKO14 (15), 15 ақпан 198629Жеңіс28–1Бернард ТейлорRTD8 (15), 28 қыркүйек 198528Жеңіс27–1Эусебио ПедрозаUD (Бірауыздан шешім)158 маусым 198527Жеңіс26–1Фарид ГаллузTKO2 (12), 26 наурыз 198526Жеңіс25–1Хуан ЛапортPTS1023 ақпан 198525Жеңіс24–1Клайд РуанKO4 (12), 19 желтоқсан 198424Жеңіс23–1Фелипе ОроскоKO2 (10), 13 қазан 198423Жеңіс22–1Пол ДеВорсTKO5 (10), 30 маусым 198422Жеңіс21–1Эстебан ЭгуиаKO3 (12), 5 маусым 198421Жеңіс20–1Хосе КабаTKO7 (10)4 сәуір 198420Жеңіс19–1Чарм ЧитеулTKO10 (10)25 қаңтар 198419Жеңіс18–1Валерио НатиKO6 (12), 16 қараша 198318Жеңіс17–1Рубен Дарио ЭрасмKO2 (10), 5 қазан 198317Жеңіс16–1Лавон МакГоуэнKO1 (10), 9 шілде 198316Жеңіс15–1Сэмюэл МекTKO6 (10), 22 мамыр 198315Жеңіс14–1Вернон ПенпрасTKO2 (12), 12 сәуір 198314Жеңіс13–1Пол ХаггинсTKO5 (12)9 қараша 198213Жеңіс12–1Джимми ДунканRTD (Бұрыштан бас тарту)4 (10)5 қазан 198212Жеңіс11–1Янг АлиKO6 (8), 14 маусым 198211Жеңіс10–1Гэри ЛукасKO (Нокаут)1 (8)22 сәуір 198210Жеңіс9–1Анджело ЛикатаTKO2 (8), 23 наурыз 19829Жеңіс8–1Анхель ОливерTKO3 (8), 23 ақпан 19828Жеңіс7–1Иан МюррейTKO3 (8)8 ақпан 19827Жеңіс6–1Луис де ла СаграPTS827 қаңтар 19826Жеңіс5–1Питер ЮбанкTKO8 (8), 8 желтоқсан 19815Жеңіс4–1Терри ПиззароTKO4 (8)26 қазан 19814Жеңіс3–1Жан Марк РенарPTS83 тамыз 19813Жаңылды2–1Питер ЮбанкPTS (Ұпай бойынша шешім)83 тамыз 19812Жеңіс2–0Гэри ЛукасTKO4 (6), 20 маусым 19811Жеңіс1–0Селвин БеллTKO (Техникалық нокаут)2 (6)10 мамыр 1981

Бокстан кейін

МакГиган боксшылардың құқықтарын қорғау үшін бірлестік құруға тырысты, ол және басқалардың пікірінше, барлық билікке ие менеджерлер мен промоутерлерге қарсы. Осы ретте, МакГиган өзінің мансабында қиындықтарға тап болғанын айтады. Бұрынғы өте жақын қарым-қатынасы, менеджері Барни Иствудпен, уақыт өте келе нашарлап, бірнеше жылдан кейін Иствудтың оған қарсы қылмысты айыптау ісіне әкелді. Ол 1987 жылғы "The Grand Knockout Tournament" қайырымдылық телешоуына қатысты. 1980-жылдары BBC1 телеарнасында ток-шоу жүргізді. МакГиган әйелімен бірге Уитстебл қаласының жанында тұрады. Қазіргі уақытта Sky TV телеарнасында бокс сарапшысы ретінде жұмыс істейді. МакГиган туралы екі өмірбаян жазылған. Қазіргі уақытта ол Cyclone Promotions арқылы бокс менеджері және промоутері болып табылады. МакГиган мен әлем чемпионы Карл Фрэмптон арасындағы қарым-қатынас 2017 жылы аяқталды. Бұл мәселе 2020 жылдың қараша айында соттан тыс шешілді. МакГиганның қызы Ника 2019 жылы 33 жасында қайтыс болды. Ол Кәсіби бокс қауымдастығының төрағасы, ол он жылдан астам уақыт бойы боксшыларға білімнің маңыздылығын үйрету және оларды тәрбиелеу мақсатымен құрылған ұйым. 2024 жылдың 3 қаңтарында МакГиган директор болған Cyclone Promotions Ltd және McGuigan's Gym Ltd компаниялары таратылды. МакГиган "Миллстриттегі бір түн" фильмінде түскендігі айтылады.

Басқа да мойындау

МакГиган 2000 жылы Дүниежүзілік бокс құрмет залына, ал 2005 жылы Халықаралық бокс құрмет залына енгізілді. Ол сонымен қатар Ring Magazine журналының 1986 жылғы «Жылдың ең үздік жекпе-жегі» деп танылған кездесуінде қатысты, сондай-ақ 8 биттік компьютерлік ойында, «Бари МакГиган – Әлем чемпионаты бойынша бокс» ойынының басты кейіпкері болды. МакГиганға 1984 жылы Джонни МакКоули жазып, Биг Том орындаған «Клоунс Циклоны» атты ирланд халық әні арналып, құрмет көрсетілді. Танымал неміс музыканты және композиторы Удо Линденберг 1986 жылы «Джонни Боксер» әнін МакГиганға арнады. Борнмут қаласындағы The Worry Dolls тобы өздерінің «The Man That Time Forgot» альбомында «Барри МакГиган» деген ән шығарды. 1994 жылы ол Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды.