Гонконгтық режиссер Энн Хуэй: өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Гонконг кинорежиссері (1947 жылы туған)

Энн Хуэй Он ва (; 23 мамыр 1947 жылы туған) – Гонконг кинорежиссері, продюсері, сценарисі және актрисасы. Ол Гонконгтың жаңа толқынының ең белгілі және сынға ие кинорежиссерлерінің бірі. Ол Гонконгтағы әлеуметтік мәселелерді қамтыған фильмдерімен танымал, оларға әдеби шығармалардың бейімделуі, жекпе-жек өнері, жартылай автобиографиялық туындылар, әйелдер мәселелері, әлеуметтік құбылыстар, саяси өзгерістер және триллерлер кіреді. 2004-2006 жылдары Гонконг кинорежиссерлер гильдиясының президенті болды. Хуэй көптеген сыйлықтарға ие болды. Ол үш рет «Алтын жылқы» сыйлығындағы «Үздік режиссер» аталымын жеңіп алды (1999, 2011, 2014); Азия-Тынық мұхиты аймақтық кинофестивалінде «Үздік фильм» сыйлығын алды; ал Гонконг киносының сыйлығында «Үздік режиссер» аталымын алты рет жеңіп алды (1983, 1996, 2009, 2012, 2015, 2018). Гонконг киносының сыйлығында «Үлкен дублет» (ең үздік фильм, ең үздік режиссер, ең жақсы сценарий, ең үздік актер және ең үздік актриса) аталымын тек екі фильм ғана жеңіп алды; олар – Энн Хуэйдің «Жазғы қар» және «Қарапайым өмір» фильмдері. 2012 жылы Азия киносы сыйлығында өмірінің жетістіктері үшін марапатталды. 2017 жылы АҚШ-тағы Кино өнері мен ғылымы академиясы Хуэйді мүшелікке қабылдады.

Ерте өмір

1947 жылы 23 мамырда Хуэй Ляонин провинциясындағы Аншан қаласында, Қытайдың темір кенін өндіретін қаласында дүниеге келді. Хуэйдің анасы жапон, әкесі қытай. 1952 жылы Хуэй Макаоға, ал бес жасында Гонконгқа көшті. Хуэй Санкт-Пол әйелдер монастыры мектебінде білім алды.

Білім

1972 жылы Хуэй Гонконг университетінде ағылшын тілі мен салыстырмалы әдебиет бойынша магистр дәрежесін алды. Хуэй екі жыл бойы Лондон кино мектебінде оқыды. Хуэйдің диссертациясы француз жазушысы және кинорежиссері Ален Роб-Грийе шығармаларына арналған еді.

Мансап

Лондонда болғаннан кейін Хуэй Гонконгқа оралғанда, ол танымал қытай кинорежиссері Ху Корольдің ассистенты болды. Содан кейін ол Телевизиялық хабар тарату компаниясы (TVB) үшін сценарийші-режиссер ретінде жұмыс істей бастады және «Wonderful», CID-тің төрт эпизоды, «Social Worker»-дің екі сериясы және «Dragon, Tiger, Panther» сериясының бірі сияқты деректі фильмдер түсірді. 1977 жылғы наурыз айында ол Гонконгтағы үкіметтік тәртіпсіздіктерді жою үшін құрылған Жемқорлыққа қарсы тәуелсіз комиссия үшін алты драманы режиссерлік етті. Олардың екеуі соншалықты даулы болғандықтан, көрсетуге тыйым салынды. Бір жылдан кейін Хуэй Гонконгтың қоғамдық радиостанциясы, Гонконг радиотелевизиясы жасаған Гонконг халқы туралы деректі фильмдер сериясы – «Арыстан тастан төмен» сериясының үш эпизодын түсірді. Хуэйдің ең танымал эпизоды – «Вьетнамдық жігіт» (1978), ол оның Вьетнам трилогиясының бастауы болды. 1979 жылы Хуэй өзінің алғашқы толық метражды фильмін – «Сырды» түсірді. Бұл фильмде ескі Батыс округінің сұр және көңілсіз бейнесі, тозығы жеткен үйлер, көлеңкелі көшелер, құлаған жапырақтар және діни рәсімдер, мысалы, қағаз ақшаны жағып, тауықтың басын кесу арқылы жанынан арылу рәсімі көрсетілген. 1980 жылдары Хуэйдің мансабы халықаралық деңгейде өркендеді. Сол кездегі ең танымал фильмдер Голливудтың гангстерлік және әрекет фильмдерінің шығыс нұсқалары болды. Бірақ Хуэй бұл үрдіске ермеді, оның орнына көбірек жеке фильмдер жасады. Оның ең жақсы фильмдерінің көпшілігі мәдени орын ауысуы туралы болды. Оның басты кейіпкерлері көбінесе басқа елге көшіп кетуге мәжбүр болады, онда олар үйреніп, өмір сүру үшін күреседі. Хуэй кейіпкерлердің жаңа ортаға және үйге оралуларына деген реакцияларын зерттейді. Осы «Жаңа толқын» кезеңінде оның фильмдерінің көпшілігі өткір және қатал, сатирикалық және саяси метафоралармен, адамдарға, әйелдерге, соғыстан зардап шеккен жетімдерге және вьетнамдық босқындарға деген оның қамқорлығын көрсетеді. Осы санаттағы ең танымал жұмыстары – «Ву Веттің тарихы» (1981) және «Кемедегілер» (1982) – оның Вьетнам трилогиясының қалған екі бөлігі. «Кемедегілер» Гонконг киносы сыйлығының «Үздік фильм» және «Үздік режиссер» номинацияларын жеңіп алды. Хуэй кейбір стандартты фильмдерді түсіргенімен, ол жиі отбасылық жанжалдар тақырыбына оралады, мысалы, 1990 жылғы «Менің американдық немерем» фильмінде. Хуэйдің қарапайым адамдарға, әсіресе әйелдерге деген қамқорлығы оның фильмдеріндегі ең басты тақырыпқа айналды. Ол әйелдердің өмірлік тәжірибелерін көрсетеді. Хуэй бір сұхбатында әлеуметтік мәселелерді көтеретін жобалар жасағысы келетінін айтты. Ол мұндай жобаларды табудың қиын екенін біледі және «инвесторларды тартумен қатар, жұртшылыққа да қызықты болуын қалайды». Оның мақсаты – «көрерменге ұнайтын және бір уақытта тартымды нәрсе ұсыну» және жұртшылыққа әлеуметтік мәселелерді талдауға мүмкіндік беру. Хуэй даулы фильмдер түсіруімен танымал; сұхбатта, атап айтқанда, Гонконгтың Тин Шуй Вай қаласындағы қылмыстың өсуі мен жұмыссыздық деңгейінің қорқынышты жағдайы сипатталды. Оның осы мәселелерге назар аударған екі фильмі – «The Way We Are» (2008) және «Night and Fog» (2009), сонымен қатар орын ауысу мотивін сақтайды. 45-ші жыл сайынғы Гонконг халықаралық кинофестивалі 2021 жылдың сәуір айында өтті. Хуэй Джонни То Кей Фунның көптен күткен антологиялық фильмі – «Септет: Гонконг тарихы» (2020) режиссерлік еткен алты тәжірибелі Гонконг режиссерінің бірі болды. Басқа режиссерлер: Саммо Хун, Ринго Лам, Патрик Там Кар Мин, Цуй Харк, Юэн Ву Пинг және Джонни То. Қысқа фильмдер толықтай 35 мм пленкада түсірілді; әрқайсысы уақыт кезеңдерінде орын алған ностальгиялық және қозғаушы оқиғаға толы, қалаға арналған гимн.

When Hui returned to Hong Kong after her stay in London, she became an assistant to prominent Chinese film director King Hu. She then began working for Television Broadcasts Limited (TVB) as a scriptwriter director and produced documentaries such as Wonderful, four episodes of CID, two of Social Worker, and one of the Dragon, Tiger, Panther series. In March 1977 she directed six dramas for the Independent Commission Against Corruption, a Hong Kong organization created to clean up government misconduct. Two of these films were so controversial that they were banned. A year later, Hui directed three episodes of Below the Lion Rock, a documentary series about people from Hong Kong, produced by public broadcasting station, Radio Television Hong Kong. The most recognized episode of Hui's is Boy from Vietnam (1978), which is the start of her Vietnam Trilogy. In 1979, Hui finally directed her first feature length film, The Secret, which presents images from the gloomy and dreary old Western District, with its worn out mansions, shadowy alleys, fallen leaves and religious rituals, such as the ceremonial rite of releasing the soul from purgatory by burning paper money and cutting off the head of a chicken. In the 1980s, Hui's career was growing internationally. The most popular films of that time were Eastern variations of Hollywood gangster and action films. But Hui did not follow the trend, and instead created more personal films. Many of her best films dealt with cultural displacement. In particular, her central characters are often forced to relocate to another country where they struggle to learn and survive. Hui explores the characters' reactions to new environments and their responses to their return home. During this "New Wave" period, most of her films are sharp and tough, with satirical and political metaphors, reflecting her concern for people; for women; for orphans devastated by war; and for Vietnamese refugees. Her best known works in this category are The Story of Woo Viet (1981) and Boat People (1982) – the remaining two parts of her Vietnam Trilogy. Boat People won the Hong Kong Film Awards for Best Film and Best Director. Although Hui has directed some generic films, another common theme she works with is family conflict, such as in the 1990 film My American Grandson. Hui's concern for regular people, and especially women, became the most common theme in her films. She creates stories of the experiences of women. Hui said in an interview that she wants to do more socially conscious projects. She knows the difficulties of finding projects that would do that and "attract investors as well as appeal to the public." Her goal was to "present something that is watchable and at the same time attractive" and allow the public to analyse the social issues involved. Hui is known for making controversial films; the interview, in particular, described the horrors of increased crime and unemployment rates in Tin Shui Wai, Hong Kong. Two of her films that focus on these issues are The Way We Are (2008) and Night and Fog (2009), while maintaining a motif of displacement. The 45th annual Hong Kong International Film Festival was held in April 2021. Hui is one of the six veteran Hong Kong filmmakers who directed Johnnie To Kei Fung's highly anticipated anthology film: Septet: The Story of Hong Kong (2020). The other filmmakers were Sammo Hung, Ringo Lam, Patrick Tam Kar Ming, Tsui Hark, Yuen Woo ping and Johnnie To. The short films were shot entirely on 35 mm film; each touches on a nostalgic and moving story set across time periods, with each an ode to the city.

Вьетнам трилогиясы

Үшін бірге «Вьетнам трилогиясы» деп аталады, себебі олардың барлығы Вьетнамға қатысты мәселелерге тоқталады. Олар өздеріне тиесілі орын іздеп, өзгеристер кезеңінде күрескен, соңында сәтсіздікке ұшыраған қоныс аударған адамдардың трагикалық тағдырлары туралы айтады. Бұл фильм тарихи: 1970 жылдардың соңында көптеген вьетнамдықтар Гонконгқа заңсыз көшіп келді. Бұл фильм Гонконгта өмірін қауіпке тігіп, жасөспірім кезінде бастан өткерген қиындықтарды, кемсітушілік пен пайдалануды көрсетеді. 1981 жылы «Ву Вьет тарихы» вьетнамдық қайық адамдарының мәселесін сипаттауды жалғастырды. Вьетнамның тегі қытайлық болатын Ву Вьет көптеген әрекеттен кейін Гонконгқа жасырын кіреді. Ол Гонконгтан бір достасынан АҚШ-та жаңа өмір бастауға көмектесуін сұрайды. Бірақ ол сүйіктісін құтқару үшін Филиппинде жалдамалы кісі өлтіруші болып қалады. Бұл фильм контрабанданың қиындықтарын, соғыс естеліктерін, босқындар лагерлерінің зұлымдығын және Чайнатаундағы дағдарысты көрсетеді. 1982 жылы Қытай Халық Республикасы Вьетнаммен соғысын аяқтағаннан кейін Хуэйге Хайнань аралында түсіруге рұқсат берді. «Кемедегілер» (1982) 1978 жылғы оқиғаларды көрсетеді, коммунистік партия Вьетнамды басқарғаннан кейін, жапон фотожурналисі Шиоми Акутагаваның көзқарасы арқылы Вьетнам соғысынан кейінгі қоғамдық және саяси жағдайды көрсетеді. «Кемедегілер» Коммунистік Қытайда түсірілген алғашқы гонконг фильмі болды. Хуэй Чжоу Юнфатқа рөлді сақтап қалды, бірақ сол кезде Қытай материгінде жұмыс істейтін гонконгтық актерлер Тайваньда тыйым салынғандықтан, Чжоу Юнфат қара тізімге еніп кетуден қорқып, рөлден бас тартты. Түсірілім басталғанға алты ай қалғанда және кинотоп Хайнанда болғаннан кейін оператор Хуэйге рөлді Энди Лауға беруді ұсынды. Ол кезде Лау гонконг киноиндустриясында жаңа есім болатын. Хуэй Лауға рөл берді және оны Хайнаньға ұшақпен жеткізді, тіпті оның сыртқы келбетін де көре алмады.

"Collectively, the three have been named the 'Trilogy of Vietnam', as they all focus on problems involving Vietnam. They are about the tragic destinies of displaced individuals seeking a place to which they can belong and who are struggling in a period of changes, leading in the end to failure." This film is historical: in the late 1970s, a large number of Vietnamese boat people illegally immigrated to Hong Kong. This film describes the experience of those who risked their lives in Hong Kong, and shows the setbacks, discrimination and exploitation they experienced when they were only teens. In 1981, The Story of Woo Viet continued to describe the problem of Vietnamese boat people. Woo Viet, an overseas Chinese of Vietnam, smuggles himself into Hong Kong after trying many times. He gets a pen pal from Hong Kong to help him start over in the United States. However, he is stuck in the Philippines as a hired killer for saving his love. This film describes the hardship of smuggling, the memories of war, the sinister nature of refugee camps, and the crisis in Chinatown. In 1982, the People's Republic of China, having just ended a war with Vietnam, permitted Hui to film on Hainan Island. Boat People (1982) set in 1978, after the Communist Party lead Vietnam, through the point of view of a Japanese photojournalist, Shiomi Akutagawa, showed the condition of society and political chaos after the Vietnam War. Boat People was the first Hong Kong movie filmed in Communist China. Hui saved a role for Chow Yun fat, but because at that time Hong Kong actors working in mainland China were banned in Taiwan, Chow Yun fat declined the role out of fear for being blacklisted. Six months before filming was set to start, and after the film crew was already on location in Hainan, a cameraman suggested that Hui give the role to Andy Lau. At that time, Lau was still a newcomer in the Hong Kong film industry. Hui gave Lau the role and flew him to Hainan before a proper audition or even seeing what he looked like.

Теледидардан киноға көшу

Хуэй 1979 жылы теледидардан кетіп, «Тайна» атты алғашқы көркем фильмін түсірді. Бұл фильм нағыз өмірде болған қылмысқа негізделген детективтік триллер, және оның басты рөлдерін тайвандық актриса Сильвия Чанг ойнады. Ол бірден Гонконгтың жаңа толқынының маңызды туындысы деп танылды. «Үркіткіш топ» (1981) – оның әуесқойларға арналған оқиғалар жанрына жасаған тәсілі, ал «Ву Вьеттің тарихы» (1981) оның Вьетнам трилогиясын жалғастырды. Хуэй арнайы эффекттермен және ерекше бұрыштармен тәжірибе жасады; оның сезімтал саяси және әлеуметтік мәселелерге ден қоюы оның көптеген келесі фильмдерінде қайта-қайта кездеседі. «Кемедегілер» (1982) – Вьетнам трилогиясының үшінші бөлімі, және ол Вьетнам соғысынан кейінгі вьетнамдықтардың ауыр жағдайын көрсетеді. 1980 жылдардың ортасында Хуэй сыншылар тарапынан жоғары бағаланған туындыларын жасауын жалғастырды. «Құлаған қаладағы махаббат» (1984) Айлин Чангтың повесіне негізделген, ал Луи Чаның «Кітап және қылыш» атты алғашқы романының екі бөліктен тұратын, амбициялық уся адаптациясы «Кітап және қылыш романтикасы» (1987) және «Парфумер принцесса» (1987) деп бөлінді. 1990 жылы оның ең маңызды туындыларының бірі – жартылай автобиографиялық «Шеттегі ән» фильмі жарық көрді. Фильмде ана мен қызының жеке басын жоғалтуы, бағдарсыздық пен үмітсіздік сезімі, сондай-ақ мәдениет пен тарих арасындағы қақтығыстар зерттеледі. Фильмдегідей, Хуэйдің анасы жапондық болған.

Тынығудан кейінгі жұмыс

Қысқа үзілістен кейін ол теледидарға қайта оралды. Хуэй 1995 жылы «Жазғы қар» фильмімен қайтып келді, онда орта жастағы әйел күнделікті отбасылық мәселелермен және Альцгеймер ауруына шалданған қарындасының күйеуімен күресіп жатыр. 1996 жылы ол 46-шы Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. «Он сегіз көктем» (1997) Айлин Чангтың тағы бір ромасын бейнелейді. Хуэйдің 1970-1990 жылдардағы қытай және Гонконг саяси белсенділері туралы «Жай батырлар» (1999) фильмі «Алтын жылқы» сыйлығының «Үздік фильм» аталымын жеңіп алды. 2002 жылы оның «Шілде рапсодиясы», «Жазғы қарға» серік фильм, орта жастағы мұғалімнің өмірлік дағдарысқа тап болуын көрсетеді, Гонконгта және басқа жерлерде жақсы пікірлерге ие болды. Оның 2003 жылғы «Мейірімді Жаде Иесі» фильмінде Чжао Вэй мен Николас Цзе түсті, ол қытай жазушысы Хай Яньның романынан бейімделген. 2008 жылы Хуэй жоғары бағаланған отандық драма «Біздің жолымызды» түсірді. Эстер М.К. Ченгпен сұхбаттасқанда Хуэй «Біздің жолымыз» бағдарламасында жұмыс істеудің «алғашқы ТВБ күндерімен» бірдей екенін еске алады. «Біздің жолымыз» фильмінен кейін «Түн мен тұман» келді. «Бұл екі фильм Тин Шуй Вайдың қоғамдық тұрғын үйлеріндегі тұрғындардың қарапайым өмірін көрсетеді». Муза журналына берген сұхбатында Хуэй екі фильмді Гонконгке тән ерекше нәрсе туралы қалай көретінін түсіндіреді: «[Түн мен тұман туралы] Менің ойымша, бұл фильм бір нәрсені білдіре алады; ол орта және төменгі тап туралы, тіпті бүкіл Гонконг туралы сезімді білдіре алады. Барлығы да McDonald's-та тамақтана алады немесе сауда орталықтарында сауда жасай алады. Бұл өмір салты, бірақ рухани жағынан, қанағаттанбаушылық бар, әсіресе әлеуметтік көмекке ие отбасыларда. Олар өмірде еш уайымдамайды, бірақ айта алмайтын күйзеліс сезімі бар». «Жай өмір» (2011) 68-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде көрсетілді, онда ол «Алтын арыстан» сыйлығына ұсынылды. Фильм екі кейіпкердің, Ах Тао (Дини Ип) және Роджердің (Энди Лау) қарым-қатынасын қамтиды. Бұл қожайын мен оның ұзақ жылдар бойы қызмет еткен қызметшісі туралы әңгіме және продюсер Роджер Лидің қызметшісімен қарым-қатынасына негізделген. Фильм Гонконгтың «Оскар» сыйлығына ұсынылуы ретінде таңдалды, бірақ іріктеуге кірмеді. Хуэй Энди Лауды тапқанға дейін «Жай өмір» фильмін түсіруге мүмкіндік таппады. «Сіз фильм түсірсеңіз, көп адам не үшін түсірдіңіз деп сұрайды, ал бұл жолы мен бір адамның мінез-құлқынан, сценарийден әсер алдым». «Ол әрқашан Гонконгтың нағыз тақырыбын түсіргендіктен, материктегі реакция ерекше болмайды», - деді Энди Лау. Хуэй оны тауып алған соң, оны ренжіткен бір сөз айтты: «Менің ақшам көптен бері жетпейді. Маған көмектесесіз бе?» деп сұрады. Энди Лау оны қозғағанын айтты. «Мен қатты күйзеліп тұрмын. Кейде фильм түсіргенде, ақша жоғалтудан қорықпайсың ба? Бұл ең көп сатылған фильм емес, ең танымал да емес, бірақ кейде сенің жүрегіңді қозғап, әсер етеді, мүмкін бұл оқиға, сценарий, және көптеген кішкентай түйіндер мені соған итермелейді. Күнде ақша табу үшін көп жұмыс істеймін, сондықтан ақымақ болмам». Ол Ю Донгпен (Bona Film Group Limited президенті) қосылғанға дейін 30 миллион юань инвестициялады. «Режиссер де, мен де фильмнің түсірілуін қаладық, сондықтан шығынды есептеп, оны өндіріске жұмсадық. Мен жалақымды ғана жоғалттым, оны екі ай бойы менімен бірге ойнайтын адамды табу деп есептеңіз». Хуэйдің 2014 жылғы «Алтын дәуір» фильмі 71-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде байқаудан тыс көрсетілді. Бұл кино Xiao Hong және Xiao Jun жазушыларының өмірбаянына негізделген. Тан Вэй мен Фэн Шаофенг рөлдерді сомдады. «Біздің уақытымыз келеді» (2017) - Чжоу Сюнь, Эдди Пэн және Уоллес Хуоның қатысуымен түсірілген соғыс фильмі. Ол Гонконгты жапондықтар басып алған кездегі қарсылық қозғалысын көрсетеді. Марк Дженкинс: «Нақты оқиғалар негізінде түсірілген, әдемі түсірілген драма Ланға (Чжоу Сюнь) орталық орын береді, ол жапондықтар жергілікті мектептерді жапқанға дейін мұғалім болған. Ол белгілі бір авторды (Го Тао) контрабандаға көмектескеннен кейін, көтерілісшілердің батыр көшбасшысы (Эдди Пэн) оны қатарына қабылдайды. Лан ақырында бұрынғы қалың жұбайы (Уоллес Хуо Чжэньхуа) оккупациялық штабқа енгенін біледі, онда ол жапон офицерімен (Масатоси Нагасе, «Патерсон» фильмінде де поэзияны жақын білетін адамды сомдаған) классикалық қытай поэзиясы туралы әңгімелеседі». Фильм 1 шілдеде 2017 жылы Қытайда Гонконгтың Ұлыбританиядан Қытайға берілуінің 20 жылдығын еске алу және осы мерекемен сәйкес келу үшін көрсетілді. 2022 жылы Хуэй 59-шы «Алтын жылқы» сыйлығының төрағасы болуға шақырылды.

After a brief hiatus in which she returned briefly to television, Hui returned with Summer Snow (1995), about a middle aged woman trying to cope with everyday family problems and an Alzheimer inflicted father in law. In 1996, she was a member of the jury at the 46th Berlin International Film Festival. Eighteen Springs (1997) reprises another Eileen Chang novel. Hui's Ordinary Heroes (1999), about Chinese and Hong Kong political activists from 1970s to the 1990s, won the Best Feature at the Golden Horse Awards. In 2002, her July Rhapsody, the companion film to Summer Snow about a middle aged male teacher facing a mid life crisis, was released to good reviews in Hong Kong and elsewhere. Her film, Jade Goddess of Mercy (2003), starring Zhao Wei and Nicholas Tse, was adapted from a novel from Chinese writer Hai Yan. In 2008, Hui directed the highly acclaimed domestic drama, The Way We Are. In an interview with Esther M. K. Cheung, Hui recalls working on The Way We Are being the same as working during her "earlier TVB days". The Way We Are was followed by Night and Fog. "The two films revolve around the mundane lives of the inhabitants of Tin Shui Wai's public housing blocks." In an interview with Muse magazine, Hui explains how she sees the two films as about something uniquely Hong Kong: "[on Night and Fog] I think that this film can represent something; it can express a kind of feeling about the middle and lower class, and maybe even Hong Kong as a whole. Everyone can eat at McDonald's or shop at malls. That's a way of life, but spiritually, there's dissatisfaction, especially with families on welfare. They don't really have any worries about life, but there's an unspeakable feeling of depression. A Simple Life (2011) premiered at the 68th Venice International Film Festival where it was nominated for the Golden Lion. The film centres around the relationship of two characters, Ah Tao (Deanie Ip) and Roger (Andy Lau). It is a tale about a master and his long time servant and was based on the relationship producer Roger Lee had with his servant. The film was chosen as Hong Kong's submission to the Academy Awards but did not make the shortlist. Hui could not afford to film A Simple Life until she found Andy Lau. "You make a movie and a lot of people ask you why you do it, and this time I was moved by one person's behavior, by the script." "Because she has always shot a very authentic Hong Kong theme, the reaction on the mainland will not be too special", said Andy Lau. When Hui reached him, she said something that made him sad: "I haven't had enough money for a long time. Can you help me?" Andy Lau said it touched him. "I feel so sad. Sometimes when you make a movie, they say, aren't you afraid to lose money? It's not the best selling, it's not the most famous, but sometimes you're moved, maybe it's the action, maybe it's the script, and the many little drops add together to make me do it. I work hard to make money every day, so I won't be stupid". He invested 30 million yuan before Yu Dong (president of Bona Film Group Limited) joined. "Both the director and I wanted the film to come out, so we calculated the cost and used it to produce, what I lost was just my salary, just count it as finding someone to play with me for two months." Hui's 2014 film The Golden Era premiered out of competition at the 71st Venice International Film Festival. It was a biopic based on the lives of writers Xiao Hong and Xiao Jun. Tang Wei and Feng Shaofeng starred. Our Time Will Come is a 2017 war film, starring Zhou Xun, Eddie Peng and Wallace Huo. It revolves around the resistance movement during Japan's occupation of Hong Kong. Mark Jenkins writes, "Fictionalized from actual events, the sumptuously photographed drama centers on Lan (Zhou Xun), a teacher before the Japanese closed the local schools. After she helps smuggle out a noted author (Guo Tao), the young woman is recruited by the insurgents' swashbuckling leader (Eddie Peng). Lan eventually learns that her ex (Wallace Huo Chienhwa) has infiltrated the occupation headquarters, where he discusses classical Chinese verse with a Japanese officer (Masatoshi Nagase, who also portrayed another poetry lover in 'Paterson')." The film opened in China on 1 July 2017, to commemorate and to coincide with the 20th anniversary of the handover of Hong Kong from the United Kingdom to China. In 2022, Hui was invited to be the Jury President of the 59th Golden Horse Awards.

Кинорежиссер ретінде

Жыл Атауы Рөл жазбалары 1978 Арыстан жартасынан төмен: Вьетнамнан; Көпір; Жол. Режиссер "Вьетнамнан" – Хуидің Вьетнам трилогиясына алғашқы бөлігі. 1979 "Құпия" режиссер Хуидің алғашқы көркем фильмі. Нағыз өмірде болған қос қатерлі кісі өлтіру туралы ширақ драма. 1990 "Шет елдегі ән" режиссері Хуидің Лондонда болғаннан кейін Гонконгқа оралу тәжірибесіне негізделген фильм. Фильмде басты кейіпкер әйелдің жапон анасымен қарым-қатынасы да көрсетілген. 1990 "Менің американдық немерем" режиссері Қартайған қытай адамы 12 жастағы немересіне қараушы болады. 1991 "Зодиак өлтірушілері" режиссері Жапонияда оқитын қытай студенті Бен Мэнге ғашық болып, оған якудза топтары арасында соғыс тудыруы мүмкін ақпарат жазылған таспаны жеткізуге көмектесуге келіседі. 1993 "Бала және оның батыры" режиссері 1995 "Жазғы қар" режиссері Жұмыс істейтін әйел, оның күйеуі және ұлы туралы комедиялық драма. Әйел бұрын жақсы қарым-қатынаста болмаған қайнағасының күтуіне мұқтаж. Фильм бірнеше сыйлыққа ие болды. 2002 "Шілде рапсодиясы" режиссері/продюсері Фильм жас студенттің ғашық болуы және оның мұғалімін сүйіктісіне айналдыруы туралы. 2003 "Мейірімділік құдайының жадесі" режиссері Фильм күнделікті полиция қызметкерлерінің өмірін бейнелейтін танымал кітаптың бейімделуі. Басты кейіпкер – әйел полиция қызметкері, ол өміріндегі үш ер адам мен мансабы арасында таңдау жасауы керек. 2006 "Менің тәтемінің постмодернистік өмірі" режиссері/жазушысы Алпыстан асқан әйел ағылшын тілінен сабақ берген жұмысынан айырылғаннан кейін заманнан қалып қойғанын түсінеді. 2008 "Біздің жолымыз" режиссері Бұл драма жұмыс істейтін әйел Квайдың жасөспірім ұлы мен ауырып жатқан анасына күтім жасауы туралы. Квай жасы үлкен әйелмен дос болады, және олар бір-біріне көмектесуді үйренеді. 2009 "Түн және тұман" режиссері/продюсері Тин Шуй Вай ауданындағы отбасы қиындыққа тап болады, ал күйеу мен әйелдің некесі трагедиямен аяқталады. 2010 "Махаббат туралы барлығы" режиссері/продюсері Фильм Гонконгтағы лесбиянкалардың күресі мен қиындықтарын көрсетеді. 2011 "Қарапайым өмір" режиссері/продюсері Көп буын бойы отбасының қамқоршысы болған қарт қызметші әйел туралы әңгіме.

Year Title Role Notes 1978 Below the Lion Rock: From Vietnam; Bridge; Road. Director "From Vietnam" Hui's first part to her Vietnam Trilogy 1979 The Secret Director Hui's first feature film. The suspense drama about a real life double murder. 1990 Song of the Exile Director A film loosely based on Hui's experience of returning to Hong Kong after her time in London. The film also reflects the female protagonist's relationship with her Japanese mother. 1990 My American Grandson Director An elderly Chinese man becomes the caretaker of his 12 year old grandson. 1991 Zodiac Killers Director Ben, a Chinese student in Japan, falls for Meng and agrees to help her deliver a tape containing information that could start a war between the yakuza families. 1993 Boy and His Hero Director 1995 Summer Snow Director A comedy drama about a working woman and her husband and son. The woman must care for her father in law, whom she had never gotten along with. The film has received several awards. 2002 July Rhapsody Director/Producer The film is about the relationships of a young female student falling in love and seducing her teacher. 2003 Jade Goddess of Mercy Director The film is an adaptation of a popular book that describes the lives of everyday police men. The protagonist is a female police officer, who must deal with choices between three men in her life and her career. 2006 The Postmodern Life of My Aunt Director/Writer A woman in her sixties discovers she is falling behind in the times, as she loses her job as an English tutor. 2008 The Way We Are Director This drama tells the story of a working woman, Kwai, who must take care of her teenage son and ailing mother. Kwai befriends an older woman, and the two learn to help each other. 2009 Night and Fog Director/Producer A family struggles in Tin Shui Wai, while a marriage between a husband and wife turns fatal. 2010 All About Love Director/Producer The film portrays the difficulty and challenges which lesbians in Hong Kong must face. 2011 A Simple Life Director/ProducerA story about an elderly female servant, who has watched over a family for many generations. Golden BearSummer SnowGolden Horse Film Festival and AwardsBest FilmGolden Bauhinia AwardsBest DirectorBest PictureHong Kong Film Critics SocietyBest PictureCréteil International Women's Film FestivalBest Film68th Academy AwardsBest Foreign Language Film199615th Hong Kong Film AwardsBest DirectorBest Picture199936th Golden Horse AwardsBest DirectorOrdinary Heroes72nd Academy AwardsBest Foreign Language Film49th Berlin International Film Festival Golden Bear 200019th Hong Kong Film AwardsBest Director20018th Hong Kong Film Critics Society AwardsBest DirectorVisible Secret200221st Hong Kong Film AwardsBest DirectorJuly Rhapsody200426th Moscow International Film FestivalGolden GeorgeJade Goddess of MercyVerona Film Festival Audience AwardBest Film200714th Hong Kong Film Critics Society AwardsBest DirectorThe Postmodern Life of My Aunt200827th Hong Kong Film AwardsBest Director15th Hong Kong Film Critics Society AwardsBest DirectorThe Way We Are200928th Hong Kong Film AwardsBest Director201029th Hong Kong Film AwardsBest DirectorNight and Fog201148th Golden Horse AwardsBest DirectorA Simple Life84th Academy AwardsBest Foreign Language Film201231st Hong Kong Film AwardsBest Director201534th Hong Kong Film AwardsBest DirectorThe Golden EraBest Film201754th Golden Horse AwardsBest DirectorOur Time Will Come201812th Asian Film AwardsBest Director37th Hong Kong Film AwardsBest Film Best Director

Алтын аю: "Жазғы қар"
Golden Horse Film Festival and Awards: Үздік фильм
Golden Bauhinia Awards: Үздік режиссер, Үздік фильм
Hong Kong Film Critics Society: Үздік фильм
Créteil International Women's Film Festival: Үздік фильм
68-ші "Оскар" сыйлықтары: Үздік шетелдік фильм (1996)
15-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер, Үздік фильм (1999)
36-шы Golden Horse сыйлықтары: Үздік режиссер ("Жай өмір")
72-ші "Оскар" сыйлықтары: Үздік шетелдік фильм
49-шы Берлин кинофестивалі: Алтын аю (2000)
19-шы Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер (2001)
8-ші Гонконг киносын сыншыларының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Көрінбейтін құпия") (2002)
21-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Шілде рапсодиясы") (2004)
26-шы Мәскеу кинофестивалі: Алтын Жорж ("Мейірімділік құдайының жадесі")
Verona Film Festival: Көрермендер сыйлығы, Үздік фильм (2007)
14-ші Гонконг киносын сыншыларының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Менің тәтемнің постмодернистік өмірі") (2008)
27-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер (2008)
15-ші Гонконг киносын сыншыларының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Біздің жолымыз") (2009)
28-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер (2009)
29-шы Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Түн және тұман") (2010)
48-ші Golden Horse сыйлықтары: Үздік режиссер ("Қарапайым өмір") (2011)
84-ші "Оскар" сыйлықтары: Үздік шетелдік фильм (2012)
31-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер (2012)
34-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік режиссер ("Алтын дәуір") (2015)
54-ші Golden Horse сыйлықтары: Үздік режиссер ("Біздің уақытымыз келеді") (2017)
12-ші Азия киносының сыйлықтары: Үздік режиссер (2018)
37-ші Гонконг киносының сыйлықтары: Үздік фильм, Үздік режиссер.