Сальваторе Витале: Бұрынғы мафия басшысының өмірі мен құпиялары

Кіріспе

Америкалық бұрынғы орынбасар

Итальяндық суретші және редактор Сальваторе "Good Looking Sal" Витале (22 қыркүйек 1947 жылы туған) – Бонанно қылмыстық отбасының бұрынғы американдық орынбасары, кейін үкіметке ақпарат берген адам. 2003 жылы тұтқындалғаннан кейін Витале үкіметпен ынтымақтасып, босс Джозеф Массиноға, оның жекжаттысы, қарсы куәлік беруге келісті. 2004 жылдың шілдесінде Массино RICO ісі бойынша сотталды. Витале 11 адамды өлтіргенін мойындады, бірақ 2010 жылдың қазан айында ынтымақтастығы үшін мерзімі өтелді деп танылды және куәлерді қорғау бағдарламасына қабылданды.

Ерте өмір

Виталь 1947 жылдың 22 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласындағы Куинс штатының Маспет қаласында дүниеге келген. Ол екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Сицилиядағы Сан-Джузеппе-Ято ауылынан көшіп келген Джузеппе мен Лили Витальдің ұлы болды; олардың үш қызы болған, бірақ Салваторе бала туғанда аман қалған жалғыз ұлдары еді. Отбасы Салваторені бала кезінен сезімдерін жасыратын, эмоционалды түрде алыс адам ретінде сипаттайды. Виталь Бонанно отбасының болашақ басшысы Джозеф Массиномен бала кезінде танысқан. 1956 жылы Массино Витальдің әпкесі Жозефинамен қарым-қатынас бастады, ал 1960 жылы олар үйленді. Массино сондай-ақ Салваторе Витальмен дос болып, болашақ қайын туысы үшін "үлкен аға" ролін атқарды. Виталь Куинс штатының Риджвуд ауданындағы Гровер Кливленд орта мектебін бітірген. Ол әйелі Дианамен бірге Маспет қаласындағы қылмыстық әлемнен қауіпсіз қашықтықтағы Лонг-Айлендке жақсы өмір сүру үшін көшіп кетті. Салваторе Маспетте, Джозеф Массиноның "КасаБланка" мейрамханасы мен қызмет көрсету орталығына жақын жердегі жеке әлеуметтік клубын басқарды, онда ол өзінің қол астындағыларымен кездесетін. Оның ұлы Энтони кейіннен колледжді тастап кеткеннен кейін "Нью-Йорк Пост" газетінде мафиямен байланысы бар Роберт Перрино үшін жұмыс істеді.

Қылмыстық мансап

Когда он ушел с той работы, Витале обратился к Джозефу Массино за криминальными поручениями. Вскоре он был вовлечен в кражи со взломом и угоны грузовиков. Ему дали фиктивную работу консультанта по питанию в компании King Caterers. Массино начал борьбу за власть с Домиником "Сонни Блэком" Наполитано, другим верным капо босса Филиппа Растелли. Оба мужчины были подвергнуты угрозам со стороны другой группировки, стремящейся свергнуть отсутствующего босса, возглавляемой капо Альфонсом "Сонни Редом" Инделикато, Домиником "Биг Трином" Тринчерой и Филипом Джакконе. Комиссия изначально пыталась сохранять нейтралитет, но в 1981 году Массино получил информацию от Кармина "Тутти" Франчезе (двоюродного брата Сонни Франчезе) о том, что три капо накапливают автоматическое оружие и планируют убить лоялистов Растелли в семье Бонанно, чтобы взять полный контроль. Массино обратился за советом к боссу семьи Коломбо Кармину Персико и боссу семьи Гамбино Полу Кастеллано; они сказали ему действовать немедленно. Когда Тринчера, Джакконе и Инделикато прибыли с Фрэнком Лино на встречу с Массино, они были застрелены, причем сам Массино остановил Инделикато от побега. 21 апреля 1983 года Растелли был освобожден условно-досрочно, и он и Массино приказали убить солдата Бонанно Чезаре Бонвентре. Массино вызвал Витале, Луи Аттаназио и Джеймса Тартальоне в свое убежище и отдал им приказ. К этому времени, хотя Растелли все еще официально был главой семьи, большинство мафиози считали Массино уличным боссом и полевым командиром семьи во всех отношениях. По словам Витале, Массино приказал убить Бонвентре за то, что тот не оказал ему поддержки, когда он скрывался. В апреле 1984 года Бонвентре был вызван на встречу с Растелли в Квинсе. Его забрали Витале и Аттаназио и отвезли в гараж. По пути Аттаназио дважды выстрелил Бонвентре в голову, но только ранил его; он убил Бонвентре еще двумя выстрелами, когда они прибыли в пункт назначения. В 1985 году в обвинительном заключении Витале был назван соучастником в делах об угонах вместе с Массино. 15 октября 1986 года Массино был признан виновным в рэкете за получение откатов от имени Бонанно. 16 января 1987 года Массино был приговорен к 10 годам лишения свободы, что стало его первым тюремным сроком. С ухудшением здоровья Растелли Массино также считался оперативным главой семьи, хотя консильери Энтони "Старик" Сперо номинально был исполняющим обязанности босса. 3 июня оба мужчины были признаны виновными в угоне, но оправданы по обвинению в сговоре с целью убийства. Кроме того, единственные доказанные преступные действия произошли за пределами пятилетнего срока давности, установленного законом RICO; без доказательств того, что "преступная организация" все еще была активна в этот период времени, жюри вынесло специальный вердикт, оправдывающий Массино и Витале по этим обвинениям. Во время тюремного заключения Массино Витале выполнял роль его посыльного, фактически став со-исполняющим обязанности босса вместе со Сперо. По приказу Массино Витале организовал убийство Габриэля Инфанти, который также провалил покушение на Энтони Джилберти в 1982 году и подозревался в том, что является информатором. Многие считали, что Массино принесет стабильность семье. Массино не хотел брать на себя руководство, пока Растелли был жив. Он не только уважал поддержку Растелли в его мафиозной карьере, но и мафиозная традиция гласит, что босс сохраняет свой титул пожизненно, если он не отречется от него. Однако весной 1991 года Массино приказал Витале: "Если Растелли умрет, сделай меня боссом". Через несколько дней после его похорон, в соответствии с приказом Массино, Витале созвал встречу капо семьи, и Массино был провозглашен боссом. Он вернулся к своей работе в King Caterers.

When he quit that job, Vitale approached Joseph Massino for criminal work. He soon became involved in burglaries and transport truck hijacking. He was given a no show job as a food consultant for King Caterer's. Massino began jockeying for power with Dominick "Sonny Black" Napolitano, another loyalist capo to the boss Philip Rastelli. Both men were themselves threatened by another faction seeking to depose the absentee boss led by capos Alphonse "Sonny Red" Indelicato, Dominick "Big Trin" Trincera and Philip Giaccone. The Commission initially tried to maintain neutrality, but in 1981, Massino got word from Carmine "Tutti" Franzese (Sonny Franzese's cousin) that the three capos were stocking up on automatic weapons and planning to kill the Rastelli loyalists within the Bonanno family to take complete control. Massino turned to Colombo crime family boss Carmine Persico and Gambino boss Paul Castellano for advice; they told him to act immediately. When Trinchera, Giaccone and Indelicato arrived with Frank Lino to meet Massino, they were shot to death, with Massino himself stopping Indelicato from escaping. On April 21, 1983, Rastelli was paroled, and he and Massino ordered the murder of Bonanno soldier Cesare Bonventre. Massino summoned Vitale, Louis Attanasio and James Tartaglione to his hideout and gave them the order. By this time, even though Rastelli was still officially head of the family, Massino was considered by most mobsters to be the family's street boss and field commander in all but name, According to Vitale, Massino had Bonventre killed for giving him no support when he was in hiding. In April 1984, Bonventre was called to a meeting with Rastelli in Queens. He was picked up by Vitale and Attanasio and driven to a garage. En route, Attanasio shot Bonventre twice in the head but only wounded him; he would kill Bonventre with two more shots when they reached their destination. In 1985, an indictment charged Vitale as a co conspirator in the hijacking cases alongside Massino. On October 15, 1986, Massino was found guilty of racketeering charges for accepting kickbacks on the Bonannos' behalf. On January 16, 1987, Massino was sentenced to 10 years' imprisonment, his first prison term. With Rastelli in declining health, Massino was also reckoned as the operating head of the family, though consigliere Anthony "Old Man" Spero was nominally acting boss. On June 3, while both men were convicted on hijacking charges, they were cleared of the murder conspiracy charges. Further, the only proven criminal acts took place outside the RICO act's five year statute of limitations; without evidence that the "criminal enterprise" was still active in this timeframe the jury returned a special verdict clearing Massino and Vitale of these charges as well. During Massino's imprisonment, Vitale functioned as his messenger, effectively becoming co acting boss alongside Spero. On Massino's orders, Vitale organized the murder of Gabriel Infanti, who had also botched a 1982 hit on Anthony Gilberti and was suspected of being an informant. and many felt Massino would bring the family stability. Massino was reluctant to take over as long as Rastelli was alive. Not only was he respectful of Rastelli's sponsorship of his Mafia career, but Mafia tradition dictates that a boss keeps his title for life unless he abdicates. However, in the spring of 1991, Massino ordered Vitale, "If Rastelli dies, make me boss." A few days after his funeral, in accordance with Massino's orders, Vitale called a meeting of the family's capos, and Massino was acclaimed as boss. He returned to his job at King Caterers,

Чтобы минимизировать ущерб от информаторов или тайных расследований, Массино децентрализовал организацию семьи. Он создал систему тайных ячеек для своих команд, запретив им связываться друг с другом и избегать встреч со своими капо. Побочным эффектом этих реформ стало снижение Витале, по его собственным словам, до "фигуры". К моменту освобождения Массино семья Бонанно устала от Витале, считая его жадным и злоупотребляющим своей властью. В новой структуре семьи Витале потерял обычную роль заместителя босса в качестве посредника между боссом, а также долю в прибыли семьи, которая была связана с этими обязанностями, и Массино дал понять Витале, что его непопулярность была фактором этих изменений. Витале оставался верен, в то время как в своих показаниях Массино утверждал, что Скиаша был убит за убийство сына другого мафиози. Тело Скиаши не было тайно захоронено, а было оставлено, чтобы его обнаружили на улице в Бронксе, в попытке представить убийство как неудачную сделку с наркотиками, а не как убийство, заказанное мафией, и Массино заставил своих капо присутствовать на похоронах Скиаши. Витале позже также признал себя виновным в ростовщичестве в июне 2002 года. Витале не был немедленно приговорен и был помещен под домашний арест в течение этого времени. Однако максимальное наказание, которое грозило Витале, было настолько низким, что Массино ошибочно заподозрил своего заместителя в сотрудничестве с правоохранительными органами.

Ақпарат беруші

2002 жылға дейін Бонанно отбасы Нью-Йорк мафиясының қазіргі тарихында (яғни Кастелламмаре соғысынан бері) ешқашан хабаршыға немесе үкімет куәсіне айналған адамды бермеген жалғыз отбасы болды. Массино бұл тұсты өзінің қылмыстық отбасын біріктіру үшін мақтанышпен пайдаланды. Сол жылы ФБР-дің криминалистикалық сараптамасы бойынша тергеуге байланысты тағы да айыптауларға тап болған Фрэнк Коппа бірінші болып жақын адамдардың арасынан құлдырады. Коппа Витале мен әрекет етуші басшы Ричард Кантарелланың Перриноны өлтіруге тікелей қатысқандығы туралы ақпарат берді. Көп ұзамай Кантарелла да құлдырады. 2003 жылдың 9 қаңтарында Массино Витале, Фрэнк Лино және капо Даниэль Монгеллимен бірге тұтқындалды және кең ауқымды рэкетке қатысқандығы үшін айыптама тағылды. Виталенің тұтқындалу күні ФБР агенттері сенсациялық жаңалықты жариялады – олар Массиноның Виталенің хабаршыға айналғанына сенедінін және тіпті оған өлтіруге келісімшарт жасағанын білгендігіне дәлелдер тапқан. Коппа мен Кантарелла ФБР-ге Массиноның інісін өлтіру жоспарлары туралы айтқан болып шықты. Тұтқында болғанда Массино тағы да Виталеге "өте ренжіді" екенін және оған "есеп беруді" қалағанын айтты – ол өлтіру үшін қолданатын термині. Сотталуды күтіп тұрған басқа Бонанно айыпталушылары Виталені "Фредо" деп атады ( "Крест әкесінің ІІ бөліміндегі" Майкл Корлеоненің ағасы Фредо Корлеоне есімімен). Витале өзінің тұтқындалғаннан кейін Массинодан өзіне де, отбасына да қолдау көрсетілмегеніне наразы болды. Осыған қарамастан, ол Массиноның өзін өлтіруді қалағанын білгенше адал болуға ниеттенген. Массиномен бірге сотталу күні Витале қауіпсіз болғанда құлдырауға шешім қабылдады; ол ақпан айында прокурорлармен келісімге келді. Витале келісімге келгеннен кейін Лино да құлдырады. Лино Виталенің оны кем дегенде төрт кісі өлтіруге қатыстыратынын білген, соның ішінде Сонни Блэктің де өліміне қатысқандығын білген. Бонанноның көп жылдық серіктесі Дуэн Лейзенхаймер де құлдырады, оны Витале бірнеше қылмысқа, соның ішінде екі кісі өлтіруге қатыстырды. Массиноның қорғау командасының тергеушісі Лейзенхаймердің құлдырауы мүмкін екенін білу үшін тергеу бастағанда, Лейзенхаймер Массиноның өзіне келісімшарт жасап, өзінің қауіпсіздігі үшін прокурорлармен келісімге келуі мүмкін деп қорқыды. Прокуратура тағы бес құлдыраған адамның куәліктеріне көп сүйенсе де, Витале прокурорлар үшін ерекше маңызға ие болды. Ол Нью-Йорк қылмыстық отбасыларының үшінші басшысы ғана емес (Гамбинолардың Сэмми Граваносы мен Луччезелердің Энтони Кассосынан кейін) хабаршыға айналды, сонымен қатар ол үш онжылдықтың көп бөлігін Массиноның жақын серігі ретінде өткізді. Бұл жақындық прокурорларға Массиноның үш онжылдыққа созылған қылмыстық қызметінің дәлелін ұсынуға және Виталеге өзінің куәлігінде інісінің барлық қылмыстық тарихын қамтуға мүмкіндік берді. Массиноның қорғау командасы шақырған жалғыз куәгер Виталенің сенімділігіне күмән келтіру үшін ФБР агенті болды. Витале мен басқа құлдырағандардың куәліктеріне сүйене отырып, Массино 2004 жылдың 30 шілдесінде барлық 11 RICO бап бойынша кінәлі деп танылды. 2005 жылдың 23 маусымында ол бұл айыптаманы мойындады және екі мерзімдік өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Витале 11 кісі өлтіргенін мойындады, бірақ оның ынтымақтастығы үшін 2010 жылдың 29 қазанында жазасы өтелді және куәларды қорғау бағдарламасына қабылданды. Виталенің куәлігі 51 ұйымдық қылмыскердің айыпталуына әкелді. Витале 2012 жылдың наурыз айында Томас Джиоэлиге қарсы куәлік беру үшін тағы да куәлік берді.

Until 2002, the Bonannos had been the only family in the modern history of the New York Mafia (i. e., since the Castellammarese War) to have never had a made man turn informant or government witness. Massino used this as a point of pride to rally his crime family. That year, Frank Coppa, convicted on fraud and facing further charges from an FBI forensic accounting investigation, became the first to flip. Coppa gave information that directly implicated both Vitale and acting underboss Richard Cantarella in the Perrino murder. Cantarella himself flipped soon afterward. On January 9, 2003, Massino was arrested and indicted, alongside Vitale, Frank Lino and capo Daniel Mongelli, in a comprehensive racketeering indictment. On the day of Vitale's arrest, FBI agents dropped a bombshell–they had evidence that Massino believed Vitale had turned informer, and had gone as far as to put a contract on him. It turned out that Coppa and Cantarella had told the FBI of Massino's earlier plans to kill his brother in law. While in custody, Massino again put out the word that he was "very upset" with Vitale and wanted to "give him a receipt"–his term for a whacking. Other Bonanno defendants awaiting trial began calling Vitale "Fredo" (after Fredo Corleone, Michael Corleone's turncoat brother in The Godfather Part II). Vitale was already dissatisfied by the lack of support he and his family received from Massino after his arrest. Despite this, he had every intention of staying loyal until learning that Massino wanted him killed. On the day he was arraigned with Massino, Vitale decided to flip as soon as it was safe to do so; he formally reached a deal with prosecutors in February. Shortly after Vitale reached his deal, Lino flipped as well. Lino knew that Vitale could implicate him in at least four murders–including that of Sonny Black. Also flipping was longtime Bonanno associate Duane Leisenheimer, whom Vitale implicated in several crimes, including two murders. When an investigator for Massino's defense team started probing to see if Leisenheimer would flip, Leisenheimer feared that Massino would put a contract on him and cut a deal with prosecutors for his own safety. While the prosecution relied heavily on the testimony of five other turncoats, Vitale was of particular significance to the prosecution's case. Not only was he the third confessed underboss of a New York crime family to turn informer (after the Gambinos' Sammy Gravano and the Luccheses' Anthony Casso), but he had spent most of his three decades in the Mafia as a close confidant to Massino. This closeness allowed prosecutors to introduce evidence of over three decades of criminal activity by Massino, and enabled Vitale to cover his brother in law's entire criminal history in his testimony. The only witness called by Massino's defense was an FBI agent to challenge Vitale's reliability. On the strength of testimony from Vitale and other turncoats, Massino was convicted on all 11 RICO counts on July 30, 2004. He formally pleaded guilty to that charge on June 23, 2005, and was sentenced to two consecutive life sentences. Vitale had admitted to 11 murders, but for his cooperation, was sentenced to time served on October 29, 2010, and entered the witness protection program. Vitale's testimony led to the convictions of 51 organized crime figures. Vitale returned to the stand again in March 2012 to testify against Thomas Gioeli.