Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс физигі (1839–1894)
German physicist (1839–1894)
Август Адольф Эдуард Эберхард Кундт (18 қараша 1839 – 21 мамыр 1894) – неміс физигі.
August Adolf Eduard Eberhard Kundt (; 18 November 183921 May 1894) was a German physicist.
Ерте өмір
Кундт Мекленбургтың Шверин қаласында дүниеге келген. Ол Лейпцигте ғылыми білімін бастады, бірақ кейін Берлин университетіне оқуға түсті. Бастапқыда ол астрономиямен айналысты, бірақ Г. Г. Магнустың ықпалымен физикаға бет бұрып, 1864 жылы жарықтың поляризациясы жойылғандығы туралы диссертациясын қорғады. 1867 жылы ол Берлин университетінде приват-доцент болды, ал келесі жылы Цюрихтегі Федералды политехникалық институтында физика профессоры болып тағайындалды, онда Вильгельм Конрад Рентген оның шәкірті болды; содан кейін Вюрцбургте бір-екі жыл жұмыс істегеннен кейін, 1872 жылы Страсбургке шақырылды, онда ол жаңа университеттің ұйымдастырылуына белсенді қатысты және Физика институтының салынуына үлкен үлес қосты. Ақырында 1888 жылы ол Берлинге Герман фон Гельмгольцтің орнына эксперименталды физика кафедрасын басқарды және Берлин физика институтының директоры болды. Ол ұзаққа созылған аурудан кейін 1894 жылдың 21 мамырында Любекке жақын орналасқан Израильсдорф қаласында қайтыс болды.
Kundt was born at Schwerin in Mecklenburg. He began his scientific studies at Leipzig, but afterwards went to Berlin University. At first he devoted himself to astronomy, but coming under the influence of H. G. Magnus, he turned his attention to physics, and graduated in 1864 with a thesis on the depolarization of light. In 1867 he became privatdozent in Berlin University, and in the following year was chosen professor of physics at the Federal Polytechnic Institute in Zürich, where he was the teacher of Wilhelm Conrad Röntgen; then, after a year or two at Würzburg, he was called in 1872 to Strasbourg, where he took a great part in the organization of the new university, and was largely concerned in the erection of the Physical Institute. Finally in 1888 he went to Berlin as successor to Hermann von Helmholtz in the chair of experimental physics and directorship of the Berlin Physical Institute. He died after a protracted illness at Israelsdorf, near Lübeck, on 21 May 1894.
Мансап
Кундт – өзгеше еңбекке бейімділігімен көзге түскен ғалым, ол дыбыс және жарық саласында айрықша жетістіктерге жеткен. 1866 жылы ол құбырлардағы әуе толқындарын зерттеу үшін құнды әдіс әзірледі. Бұл әдіс ликоподий сияқты ұсақ дисперсті ұнтақты қолдануға негізделген. Тербелістік ауа бағанасы құрылған түтіктің ішкі бетіне себілген кезде, ұнтақ түйіндерде жиналады, осылайша олардың арасындағы қашықтықты анықтауға болады. Әдістің кеңейтілген нұсқасы әртүрлі газдардағы дыбыс жылдамдығын анықтауға мүмкіндік береді. Бұл тәжірибелік құрал Кундт түтігі деп аталады. 1876 жылы Кундт, Эмиль Варбургпен бірлесіп, Страсбургте сынап буының моноатомдық газ екенін дәлелдеді. Жарық саласында Кундт аномальды дисперсияны зерттеуімен кеңінен танымал, бұл зерттеулер сұйықтықтар мен булармен ғана шектелмей, тіпті металдарды да қамтыды. Ол платиналанған шыныға электролиттік тұндырудың күрделі процесі арқылы өте жұқа қабаттарда металдарды алды. Сондай-ақ, ол магнетооптика саласында көптеген тәжірибелер жүргізіп, Фарадейдің анықтай алмаған нәрсені – белгілі бір газдар мен булардағы поляризация жазықтығының магниттік күш әсерінен айналуын көрсетуге қол жеткізді. Кундт өсімдік физиологиясы және хлорофиллдің жарық жиіліктерін сіңіруі (Кундт ережесі) бойынша жұмыстар жасады, бұл жұмыстар 6800 Å толқын ұзындығына бағытталған. Бұл жұмыс Э. Варбургтің жұмысы мен теорияларымен толықтыратын немесе толықтырмайтын сипатқа ие болуы мүмкін. Кейіннен бұл зерттеулер Р. Хьюстон, О. Биермахер және басқалармен жетілдіріліп, кеңейтілді.
As an original worker, Kundt was especially successful in the domains of sound and light. In 1866, he developed a valuable method for the investigation of aerial waves within pipes, based on the fact that a finely divided powder, lycopodium for example, when dusted over the interior of a tube in which is established a vibrating column of air, tends to collect in heaps at the nodes, the distance between which can thus be ascertained. An extension of the method renders possible the determination of the velocity of sound in different gases. This experimental apparatus is called a Kundt's Tube. In 1876, at Strasbourg in collaboration with Emil Warburg, Kundt proved that mercury vapour is a monatomic gas. In light, Kundt's name is widely known for his inquiries in anomalous dispersion, not only in liquids and vapours, but even in metals, which he obtained in very thin films by means of a laborious process of electrolytic deposition upon platinized glass. He also carried out many experiments in magneto optics, and succeeded in showing what Faraday had failed to detect, the rotation under the influence of magnetic force of the plane of polarization in certain gases and vapours. Work was performed by Kundt on plant physiology and chlorophyll light frequencies absorption (Kundt's rule), centred on wavelengths of 6800 Å. This work may or may not have been complementary to E. Warburg work and theories. It was subsequently refined and expanded by R. Houston and O. Biermacher and others.