Квебек Нордиктері: Хоккей тарихы

Кіріспе

Ұлттық хоккей лигасының және Дүниежүзілік хоккей қауымдастығының бұрынғы хоккей командасы, қазір құрылмайтын канадтық хоккей командасы – «Квебек Нордикс» (, квебек француз тілінде nɔʁdzɪk, /n//ɔr/'/d//iː//k//s/ norDEEKS канадтық ағылшын тілінде; «Солтүстіктер» немесе «Солтүстік азаматтар» деп аударылады) – Квебек қаласындағы кәсіби хоккей командасы. «Нордикс» командасы Дүниежүзілік хоккей қауымдастығында (1972–1979) және Ұлттық хоккей лигасында (1979–1995) ойнады. 1995 жылдың мамыр айында франшиза Денвер, Колорадо қаласына көшіріліп, «Колорадо Аваланч» деп аталды. Олар 1972 жылдан 1995 жылға дейін «Колизей де Квебек» аренасында өз алаңдық ойындарын өткізді. «Нордикс» – қазіргі заманда Квебек қаласындағы жалғыз ірі кәсіби спорт командасы, және барлығы екі команданың бірі; екіншісі – «Квебек Булдогс» командасы, 1910 жылдан 1917 жылға дейін Ұлттық хоккей қауымдастығында (NHA) және 1919–1920 жылдары НХЛ-де бір маусым ойнады.

ДДС-дағы бастама

Квебек Нордикс 1972 жылы Дүниежүзілік хоккей лигасының (WHA) алғашқы командаларының бірі ретінде құрылды. Франчайзинг бастапқыда Сан-Францискодағы топқа берілді және Квебек қаласындағы бизнесмендер консорциумына сатылды, олар өте табысты Квебек Ремпартс жасөспірімдер командасына ие болды. Олар команданы Америка хоккей лигасының (AHL) командасы, Квебек Ассы, оңтүстікке, Вирджиния штатының Ричмонд қаласына көшкеннен кейін сатып алды. Команданың атауы Квебек Нордикс деп өзгертілді, өйткені олар Солтүстік Америкадағы кәсіби спорттағы ең солтүстік орналасқан командалардың бірі болды. Квебек қаласы 47 градус солтүстік ендікте орналасқан; «Нордикс» атауы француз тілінен аударғанда «солтүстік адамдар» немесе «солтүстіктер» дегенді білдіреді. WHA-да одан солтүстікке орналасқан командалар – Альберта Ойлерс (бір маусымнан кейін атауын Эдмонтон Ойлерс деп өзгертті), Калгари Каубойс, Ванкувер Блейзерс және Виннипег Джетс болды. Нордикс командасының алғашқы бас бапкері – аңызға айналған Морис «Рокет» Ришар, бірақ ол тек екі ойынға ғана шықты: Кливленд Крусейдерспен 2:0 есебімен жеңіліс және Альберта Ойлерспен 6:0 есебімен жеңіс. Ришар жаттықтыру оның күшті жағы емес екенін түсініп, қызметтен кетті. Нордикс командасының алғашқы жұлдызы – екі қырынан да жарайтын қорғаушы Ж.С. Трембле, ол лиганың алғашқы маусымында WHA-да ассисттер бойынша көшбасшы болды және Квебектегі алғашқы төрт жылында лига жұлдызы атанды. Келесі маусымда Серж Бернье мен Режан Уль Нордикске қосылды. 1974–75 маусымында олар жоғары нәтиже көрсеткен Марк Тардифтың көмегімен плей-оффқа шықты. Сол жылы WHA жұлдызы болған Реал Клутье дебют жасады. Олар финалға өту үшін Феникс Роудраннерс және Миннесота Файтинг Сэйнтс командаларын жеңді, бірақ финалда Горди Хау бастаған Хьюстон Аэрос командасынан төрт ойында жеңіліп қалды. Келесі маусымда команда шабуылдағы өте күшті қарсыластарға айналды, тарихындағы бес ойыншысы 100 ұпайдан асып түскен жалғыз команда болды (Тардиф, Клутье, Крис Бордолу, Бернье және Уль). Бұл көрсеткіш 2023 жылға дейін сақталып тұр. Маусым көңіл көтерілмей аяқталды, өйткені Нордикс плей-оффтың бірінші турында Калгари Каубойс командасынан жеңіліс тапты, ал Марк Тардиф Каубойс командасының Рик Джодзиосымен болған даулы қақтығыстан кейін жарақат алды. Тардиф пен Трембле жарақат алғандарына қарамастан, Нордикс 1976–77 маусымында Avco World Trophy-ді жеңіп алды, олар Нью-Ингланд Уэйлерс және Индианаполис Рейсерс командаларын бес ойында жеңіп, жеті ойында Виннипег Джетс командасын жеңді. Бернье плей-оффтың 17 ойынында рекордтық 36 ұпай жинады. Олар Канада атынан Мәскеудегі «Известия» хоккей турниріне қатысып, 0–3–1 есебімен соңғы орынға шықты. 1978 жылы WHA дағдарысқа ұшырады, ал команданың президенті Марсель Обу, бұл кезде команда Карлинг О’Киф сыра зауытының меншігінде болды, НХЛ-ге қызығушылықты тексеруді бастады. Нордикс өз атағын қорғап тұра алмады және плей-оффта Нью-Ингланд Уэйлерс командасына ұтылып қалды. 1978–79 маусымы WHA және Ж.С. Трембле үшін соңғы маусым болды, ол маусым соңында зейнеткерлікке шықты және оның #3 футболкасы зейнеткерлікке жіберілді.

The Quebec Nordiques formed as one of the original World Hockey Association teams in 1972. The franchise was originally awarded to a group in San Francisco and sold to a consortium of Quebec City based businessmen who owned the highly profitable Quebec Remparts junior team. They bought the team after the American Hockey League team, the Quebec Aces, moved south to Richmond, Virginia. The team was renamed the Quebec Nordiques because they were one of the northernmost teams in professional sports in North America. Quebec City is located at 47 degrees north latitude; Nordiques translated from French to English means "Northerners" or "Northmen." The only WHA teams located farther north were the Alberta Oilers (who changed their name to the Edmonton Oilers after one season), Calgary Cowboys, Vancouver Blazers, and Winnipeg Jets. The Nordiques' first head coach was the legendary Maurice "Rocket" Richard but he only lasted two games – a 2–0 loss to the Cleveland Crusaders and a 6–0 win against the Alberta Oilers. Richard decided coaching was not his forte and stepped down. The Nordiques' first star was two way defenceman J. C. Tremblay, who led the WHA in assists in the league's first season and would be named a league All Star for his first four years in Quebec. The next season Serge Bernier and Rejean Houle joined the Nordiques. In 1974–75 season, they finally made the playoffs with the help of the high scoring Marc Tardif; the year also saw the debut of Real Cloutier, who would be one of the WHA's stars. They beat the Phoenix Roadrunners and the Minnesota Fighting Saints to reach the finals, where they were swept in four games by the Gordie Howe led Houston Aeros. The next season saw the squad become a high flying offensive juggernaut, becoming the only team in major professional history to have five players break 100 points (Tardif, Cloutier, Chris Bordeleau, Bernier and Houle), a mark which still stands as of 2023. The season ended in disappointment as the Nordiques lost to the Calgary Cowboys in the first round of the playoffs, after losing Marc Tardif to injury after a controversial hit by the Cowboys' Rick Jodzio. Despite injuries to Tardif and an aging Tremblay, the Nordiques finally captured the Avco World Trophy in 1976–77 as they took out the New England Whalers and the Indianapolis Racers in five games before beating the Winnipeg Jets in seven, behind Bernier's record 36 points in 17 playoff games. They represented Canada at the Izvestia Hockey Tournament in Moscow, finishing last with an 0–3–1 record. By 1978, the WHA was in crisis, and Marcel Aubut, by then the team's president under ownership of the Carling O'Keefe Brewery, began checking on interest in the NHL. The Nordiques were unable to defend their title and fell in the playoffs to the New England Whalers. The 1978–79 season would be the final one for the WHA and for J. C. Tremblay, who retired at the end of the season and had his #3 jersey retired.

1980 жылдар

NHL–WHA бірігуінің аясында WHA өзінің барлық аман қалған канадалық командаларын, соның ішінде Нордиксті, 1978–79 маусымының соңында NHL-ге қабылдаған командалардың қатарына қосуға талап етті. Нәтижесінде Нордикс, Уэйлерс, Ойлерс және Джетс командаларымен бірге NHL-ге қосылды. Нордикс Уэльс конференциясының Адамс дивизионына орналасты. Бар болғаны үш ойыншыны қалдырып, қалғандарына тарату дұрыс келген соң, Нордикс турнир кестесінің төменгі жағына түсті. Олар 1979–80 жылғы NHL маусымын лигадағы екінші нашар көрсеткішпен аяқтады, бірақ жаңағы үміткер Мишель Гулеттің ойынына қарамастан. Маусымның жарқын сәті – Реал Клаутье Алекс Смарттан кейін NHL тарихындағы алғашқы ойынында хет-трик жасаған екінші ойыншы болды. 1980 жылдың тамызында Нордикс чехословакиялық ұлттық құраманың мүшелері Питер мен Антон Стастныйлармен келісімшарт жасағанын хабарлады, себебі олар Антонды 1979 жылғы жасөсперімдер сайысында таңдаған еді. Олардың інісі Мариан 1981 жылдың жазында Квебек клубымен келісімшарт жасады. Келесі маусымда Питер Стастныйдың 109 ұпай жинап, Кальдер мемориалдық жүлдесін жеңіп алған өнерінің арқасында Нордикс алғаш рет NHL плей-оффына қатысты, бірақ бес ойындық серияда Филадельфия Флайерс клубына есе жіберді. Гулет және Питер Стастный бастаған Нордикс жеті жыл қатарынан плей-оффқа шықты. Дегенмен, 1980-ші жылдардың көп бөлігіндегі плей-офф жүйесіне байланысты, Нордикс конференциялық финалға өту үшін Монреаль Канадиенсін немесе Бостон Брюинсті – немесе екеуін де – жеңуге тиіс екенін түсінді. 1981–82 жылдары тұрақты маусымда 82 ұпай жинағанына қарамастан, олар Канадиенс пен Брюинсті жеңді, екеуі де жеңімпазды анықтайтын ойындарды өз алаңында өткізді. Олардың «күлкілі» жолы конференциялық финалдағы чемпион Нью-Йорк Айлендс клубынан жеңілгенде аяқталды. Канадиенспен провинциялық бәсекелестік 1983–84 жылғы NHL маусымында күшейді, нәтижесінде 1984 жылғы плей-оффтағы атақты «Қасиетті Жұма қырғыны» немесе франкофондық Канадада «Vendredi Saint» деп аталатын оқиға болды. Канадиенс 6-ойынның үшінші кезеңінде Монреаль форумында бес гол соқты және Нордиксті жеңді. Бұл голдар Питер Стастный мен Дейл Хантер төбелес кезінде алаңнан қуылғаннан кейін соғылды. 1984–85 жылдары Монреаль мен Квебек Адамс дивизионының чемпиондығы үшін күресті. Нордикс 91 ұпай жинап, сол кезде NHL командасы ретінде ең жоғары көрсеткішті көрсетті. Алайда, Канадиенс дивизионды үш ұпаймен жеңіп алды, бұл тұрақты маусымның соңғы аптасында Форумда Нордиксті 7–1 есебімен жеңгенімен нығайды. Бұл жеткілікті болды, соның арқасында Нордикс алғаш рет NHL командасы ретінде өз алаңында артықшылыққа ие болды. Бюффало Сэйбрс клубымен өткен бес ойыннан кейін, олар Адамс финалында Канадиенстен жеңіліп, кек алды. Питер Стастный Формда өткен жетінші ойындағы овертаймда серияны шешті. Олар лиганың ең үздік көрсеткішіне ие болған күшті Филадельфия Флайерс клубын алты ойынға дейін тартыстырып алды. Олар 1985–86 жылдары алғашқы NHL дивизиондық титулын жеңіп алды (және, шын мәнінде, Квебектегі екі титулдың бірі, екіншісі 1994–95 жылғы маусымда болды), бірақ плей-оффтағы қорғаныс нашарлығы Хартфорд Уэйлерс клубына үш ойын ішінде Нордиксті жеңуге мүмкіндік берді. Келесі маусымда Нордикс екінші рет плей-оффта Уэйлерс клубымен кездесті, бұл жолы Нордс кек алып, алты ойында Хартфордты жеңді. Келесі турда Нордикс–Канадиенс арасындағы бәсекелестік қайта жаңғырды, плей-офф сериясы жеті ойынға дейін созылды, нәтижесінде Канадиенс жеңіске жетті, содан кейін Нордс 1993 жылға дейін плей-оффқа қайта оралмады. Сол маусымда Квебек «Rendez Vous '87» ойынын қабылдағанда, All Star Game ойынына совет ұлттық құрамасы қатысқанда, костюмді талисман, Бадабум – көк түсті, домалақ денелі жаратылыс – Коллизедегі жанкүйерлерді өзінің ерекше биімен көңіл көтеріп, жақсы көңіл сыйлады. Бадабум тек «Rendez Vous» үшін жасалған, бірақ Нордикс оны үй ойындарында тұрақты түрде пайдаланды. Келесі маусымда құлдырау басталды. Нордикс өз дивизионында соңғы орынды иеленді – Адамс дивизионының төменгі жағында бес жыл қатарынан бірінші рет аяқтады – және сегіз жылдан бері алғаш рет плей-оффқа қатыспады. Төмендеу жалғасты: 1988–89 жылдары олар лиганың ең нашар көрсеткішін көрсетті. Мишель Бержерон, 1980 жылдан 1987 жылға дейін команданы жаттықтырған, 1989–90 жылдары қайта оралды. Маусымның жарқын сәті – Гай Лафлер Лос-Анджелес Кінгс клубының жомарт ұсынысынан бас тартып, мансабын туған жерінде аяқтауды таңдады. Бірақ Лафлердің ең жақсы жылдары артта қалғаны көп ұзамай белгілі болды. «Гүл» екі маусым ішінде Квебек сапында 98 ойында тек 24 гол соқты. Бұл маусымда Нордикс 12–61–7 (31 ұпай) есебімен ең нашар көрсеткішті көрсетті – бұл NHL тарихындағы ең нашар көрсеткіш, тіпті 1967 жылдан бергі жаңадан құрылған командалардың көрсеткіштерінен де нашар. Бұл сондай-ақ Нордикс/Аваланш тарихындағы (NHL және WHA) ең нашар көрсеткіш және лига тарихындағы ең нашар көрсеткіштердің бірі. Мишель Гулет және Питер Стастный 1990 жылы сатылды, нәтижесінде олар Чикаго Блэкхокс және Нью-Джерси Девілс клубтарына қосылды. Жаңағы жас шабуылшы Джо Сакик өте жақсы ойнағанына қарамастан, Нордикс 1980-ші жылдардың соңы мен 1990-шы жылдардың басында күресіп бақты. Алайда, 1989 жылғы NHL дұрыс таңдауында олар шведтік жасөсперім Матс Сундинді таңдады, осылайша ол NHL дұрыс таңдауында алғаш рет еуропалық ойыншы болып таңдалды. Келесі жылы Квебек тағы да алғашқы таңдау құқығына ие болды және Оуэн Ноланды таңдады.

As part of the NHL–WHA merger, the WHA insisted on including all of its surviving Canadian teams, including the Nordiques, among the teams taken into the NHL at the end of the 1978–79 season. As a result, the Nordiques entered the NHL along with the Whalers, Oilers, and Jets. The Nordiques were placed in the Adams Division of the Wales Conference. Forced to let all but three players go in a dispersal draft, the Nordiques sank to the bottom of the standings. They finished the 1979–80 NHL season with the second worst record in the league despite the play of promising rookie left winger Michel Goulet. An early highlight to the otherwise dreary season came when Real Cloutier became the second NHL player, following Alex Smart, ever to score a hat trick in his first NHL game. In August 1980 the Nordiques announced that they signed newly defected brothers Peter and Anton Stastny, members of the Czechoslovak national team, since they drafted Anton in the 1979 amateur draft. Their brother, Marian, would follow and sign with Quebec in the summer of 1981. The following season, led by Peter Stastny's 109 point Calder Memorial Trophy winning performance, the Nordiques made the NHL playoffs for the first time, but fell in the best of five opening round in five games to the Philadelphia Flyers. Led by Goulet and Peter Stastny, the Nordiques made the playoffs seven years in a row. However, due to the playoff structure during most of the 1980s, the Nordiques faced the near certainty of having to get past either the Montreal Canadiens or Boston Bruins–or both–to make it to the conference finals. In 1981–82, despite notching only 82 points in the regular season, they defeated the Canadiens and Bruins, both in winner take all games on the road. Their Cinderella run ended when they were swept by the defending champion New York Islanders in the conference finals. The intraprovincial rivalry with the Canadiens intensified during the 1983–84 NHL season culminating in the infamous Good Friday Massacre–or "Vendredi Saint", as it is called in francophone Canada–during the 1984 playoffs. The Canadiens scored five unanswered goals in the third period of Game 6 at the Montreal Forum to eliminate the Nordiques. The goals all came after Peter Stastny and Dale Hunter were ejected in the brawl. In 1984–85, Montreal and Quebec battled for the Adams Division championship. The Nordiques finished with 91 points, at the time their highest point total as an NHL team. However, the Canadiens won the division by three points—solidified by a 7–1 Canadiens thrashing of the Nordiques at The Forum in the final week of the regular season. This was still enough, however, for the Nordiques to garner home ice advantage for the first time ever as an NHL team. After being pushed to five games by the Buffalo Sabres, they exacted revenge on the Canadiens in the Adams finals by ousting them in seven games. Peter Stastny clinched the series with an overtime goal in the seventh game at the Forum. They then took the powerful Philadelphia Flyers, who had the league's best record, to six games. They won their first NHL division title in 1985–86 (and as it turned out, one of their two in Quebec, the other in the 1994–95 season), but a defensive collapse in the playoffs allowed the Hartford Whalers to sweep the Nordiques in three games. The next season the Nordiques met the Whalers in the playoffs for the second straight season, this time the Nords got their revenge beating Hartford in six games. The next round saw more of the Nordiques–Canadiens rivalry as the playoff series went to seven games, with the Canadiens coming out on top, after that the Nords would not return to the playoffs again until 1993. In that same season, when Quebec hosted Rendez Vous '87, an alteration of the All Star Game to include the Soviet national team, a costumed mascot, Badaboum—a fuzzy, roly poly blue creature—began entertaining fans at the Colisée with his bizarre dance routines. Badaboum was created just for Rendez Vous, but generated such a following that the Nordiques made him a permanent fixture at home games. Decline began the following season. The Nordiques finished last in their division – the first of five straight years of finishing at the bottom of the Adams Division – and missed the playoffs for the first time in eight years. The slide continued: in 1988–89 they had the league's worst record. Michel Bergeron, who had coached the team from 1980 to 1987, returned for 1989–90. The season was also highlighted by the arrival of Hall of Famer Guy Lafleur, who turned down a lucrative offer from the Los Angeles Kings and chose instead to finish his career in his home province. It soon became clear Lafleur's best years were far behind him. "The Flower" managed only 24 goals in 98 games with Quebec over two seasons. The season saw the Nordiques bottom out with a record of 12–61–7 (31 points)—easily the worst record in the league, and not even half the point total of the next worst team, the Vancouver Canucks. It is still the worst record in Nordiques/Avalanche history (both NHL and WHA), and one of the worst for a non expansion team since 1967. It was also the second of three straight seasons with the worst record in the league. Michel Goulet and Peter Stastny were traded in 1990, winding up with the Chicago Blackhawks and New Jersey Devils respectively. Despite the stellar play of young forward Joe Sakic, the Nordiques struggled throughout the late 1980s and early 1990s. However, in the 1989 NHL Entry Draft they drafted Swedish prospect Mats Sundin, making him the first European to be selected first overall in the NHL draft. The following year Quebec chose first again, taking Owen Nolan.

Линдрос жоба және сауда

1991 жылы «Нордикс» командасы тағы да НХЛ драфтында бірінші таңдау құқығын алды. Олар жас жұлдыз Эрик Линдросты таңдады, тіпті ол Квебек үшін ешқашан ойнамайтынын бұрыннан хабарлаған болатын. Линдрос себептердің қатарында қашықтықты, маркетингтік мүмкіндіктердің жетіспеуін және француз тілін білу қажеттігін атады. «Нордикс» оны таңдағаннан кейін Линдрос драфт күні команданың жейдесін киюден бас тартты және оны тек баспасөз суреттері үшін ұстады. Линдрос анасы Боннидің кеңесімен командамен келісімге отырудан бас тартты және бір жылдан астам созылған наразылық акциясын бастады. «Нордикс» президенті Линдросты франшизаны жаңартудың басты тірегіне айналдыратынын мәлімдеді және оны сатудан бас тартты, өйткені ол наразылықта болғанда НХЛ-де мансапқа ие бола алмайтынын айтты. Кейбір ойыншылар Линдроссыз алға жылжуды қалады, Джо Сакик: «Біз тек ойынға деген құштарлығы бар ойыншыларды қалаймыз. Мен осы есімді естігенге шаршадым. Ол мұнда жоқ, ал командада ойынды шынайы бағалайтын көптеген ойыншылар бар» деді. Темірқасықта, «Нордикс» 1991-1992 маусымын да тағы бір нашар қортындымен аяқтады, бес жыл қатарынан 70 ұпайдан кем жинады. 1988 жылдан бері алғаш рет «Нордикс» НХЛ-дегі ең нашар көрсеткішті көрсетпеді, жалпы есеп бойынша «Сан-Хосе Шаркс» командасынан озып кетті. 1992 жылдың 30 маусымында Квебек Линдросқа қатысты құқықтарды «Филадельфия Флайерс» немесе «Нью-Йорк Рейнджерс» командасына сатқандығы туралы дау төреші арқылы шешілгеннен кейін, «Нордикс» Линдросты «Флайерс» командасына форвардтар Питер Форсберг пен Майк Риччи, қақпашы Рон Хексталл, қорғаушылар Стив Дюшесн мен Керри Хаффман, сондай-ақ «келешекте қарастырылатын мәселелер» (кейіннен күшті ойыншы Крис Саймонға айналған), екі бірінші раунд таңдау құқығы және 15 миллион АҚШ доллары үшін жіберді. Драфт таңдауларының біреуін «Нордикс» қақпашы Джоселин Тиболды таңдау үшін пайдаланды, ал екіншісі екі рет саудаланып, ақырында «Вашингтон Капиталз» командасы Нолан Баумгартнерді таңдау үшін пайдаланды. Саудадан кейін Линдрос «Нордикс» үшін ойнаудан бас тартуы тіл мәселесімен байланысты емес, «Нордикс» ұйымында жеңіске жетуге деген құштарлықтың жетіспеуін байқағанымен байланысты екенін айтты. Алайда, 2016 жылы Линдрос ол Аубутке тиесілі командада ойнағысы келмейтінін мәлімдеді. Бұл келісім «Нордикс» командасын лигадағы нашар командадан Стэнли кубогына талапкерге айналдырды. Форсберг 1995 жылы Кальдер мемориалдық жүлдесін жеңіп алды, бұл оның «Нордикс» командасымен өткізген алғашқы маусымы болды, және ол өзінің ойыншылық шеберлігімен және физикалық күшімен (Линдрос сияқты жарақаттарға ұшыраған кезеңдерде) он жылға жуық уақыт бойы «Нордикс»/«Аваланш» франшизасының негізгі тірегі болды, 2003 жылы Харт және Арт Росс жүлделерін жеңіп алды. Риччи франшизаға алты пайдалы маусым сыйлады, содан кейін сатылды. Хексталл бір маусымнан кейін «Нью-Йорк Айлендерс» командасына ауысты, ал «Нордикс» Марк Фицпатрикті алды (ол 1993 жылғы НХЛ кеңейту драфтында қорғалмаған болып қалды және «Флорида Пантерс» командасы оны таңдады) және бірінші раунд таңдау құқығын алды, оны «Нордикс» Адам Дедмаршты таңдау үшін пайдаланды, ол «Аваланч» командасының кубок жеңген құрамының маңызды мүшесі болды. Тибо «Монреаль» командасының қақпашысы Патрик Руаға ауыстырылды, бұл франшиза Денверге көшкеннен кейін болды.

In 1991, the Nordiques once again had the first overall pick in the NHL Entry Draft. They picked junior star Eric Lindros, even though he had let it be known well in advance that he would never play for Quebec. Among the reasons, Lindros cited distance, lack of marketing potential, and having to speak French. After the Nordiques selected him anyway, Lindros then refused to wear the team jersey on Draft Day and only held it for press photographs. Lindros, on advice of his mother Bonnie, refused to sign with the team and began a holdout that lasted over a year. The Nordiques president publicly announced that they would make Lindros the centrepiece of their franchise turnaround, and refused to trade Lindros, saying that he would not have a career in the NHL as long as he held out. Some of the Nordiques wanted to move on without Lindros, as Joe Sakic commented, "We only want players here who have the passion to play the game. I'm tired of hearing that name. He's not here and there are a lot of others in this locker room who really care about the game." Meanwhile, the Nordiques finished with another dreadful season in 1991–92, missing the 70 point barrier for the fifth year in a row. For the first time since 1988, the Nordiques did not finish with the NHL's worst record, as they finished ahead of the expansion San Jose Sharks in the overall standings. On June 30, 1992, after confusion over whether Quebec had traded Lindros' rights to the Philadelphia Flyers or New York Rangers was settled by an arbitrator, the Nordiques sent Lindros to the Flyers in exchange for forwards Peter Forsberg and Mike Ricci, goaltender Ron Hextall, defencemen Steve Duchesne and Kerry Huffman, "future considerations" which eventually became enforcer Chris Simon, two first round picks and US$15 million. One of the draft picks was used by the Nordiques to select goaltender Jocelyn Thibault, the other was traded twice and ultimately used by the Washington Capitals to select Nolan Baumgartner. After the trade, Lindros said that his refusal to play for the Nordiques had nothing to do with the language question, and more to do with what he saw as a "lack of winning spirit" in the Nordiques organization. However, in 2016, Lindros said that he simply did not want to play for a team owned by Aubut. The deal transformed the Nordiques from league doormats to a legitimate Stanley Cup contender almost overnight. Forsberg won the Calder Memorial Trophy in 1995, his first season with the Nordiques, and would be one of the cornerstones of the Nordiques/Avalanche franchise for almost a decade with his playmaking and physical presence (albeit being out with injury for periods of time like Lindros), winning the Hart and Art Ross trophies in 2003. Ricci would give six useful seasons to the franchise before being traded. Hextall was moved after a single season to the New York Islanders, and in return the Nordiques got Mark Fitzpatrick (who would go on to be left unprotected in the 1993 NHL Expansion Draft in which he was claimed by the Florida Panthers) and a first round pick, which the Nordiques used to select Adam Deadmarsh, who would be a key member of the Avalanche Cup winning teams. Thibault would be traded for Montreal goalie Patrick Roy, after the franchise moved to Denver.

1992-1994 жылдар

1992–93 жылғы НХЛ маусымында осы жаңа ойыншылар, қазір толыққанды НХЛ All Star атанған Сакич және қарқынды дамып келе жатқан Сундин мен Ноланмен бірге Квебек командасын НХЛ тарихындағы ең үлкен бір маусымдық өрлеуге жеткізді. Олар өткен маусымдағы 52 ұпайдан 104 ұпайға дейін өсіп, лигадағы екінші нашар көрсеткіштен төртінші орынға (Питтсбург, Бостон және Чикагодан кейін) көтерілді, сондай-ақ НХЛ командасы ретінде франшизаның алғашқы 100 ұпайлық маусымын тіркеді. Олар алты маусымдық үзілістен кейін алғаш рет плей-оффқа қатысты, сонымен қатар НХЛ командасы ретінде тарихында үшінші рет бірінші раундта өз алаңында басымдыққа ие болды. Дегенмен, олар бірінші раундта әйгілі Стэнли кубогының иегері «Канадиенс» клубынан жеңіліп, алғашқы екі ойында жеңіске жеткенімен, Монреальдің шабыттандырған қақпашысы Патрик Ройдың есесінен келесі төрт ойында ұтылып қалды. Сакич пен Сундин екеуі де 100-ден астам ұпай жинады, ал бас жаттықтырушы Пьер Пейдж Джек Адамс сыйлығына ие болуға талас жасады. 1993 жылы НХЛ географиялық орналасуды жақсырақ бейнелеу үшін конференциялар мен дивизиондарын қайта атады; «Нордикс» соңғы екі маусымында Квебек қаласында Шығыс конференциясының Солтүстік-Шығыс дивизионында ойнады. 1993–94 маусымында «Нордикс» жарақаттарға байланысты плей-оффқа қатыса алмады. Сол маусымнан кейін Сундин Вендел Кларкқа айырбас жасалып, «Торонто Мейпл Лифс» клубына өтті. Бұл ауысу екі команда үшін де қызу пікір тудырды, себебі Сундин «Нордикс» клубының жас дағдылы ойыншыларының бірі болса, Кларк «Лифс» командасының капитаны және жанкүйерлердің сүйіктісі еді. Кларк лайықты ойын көрсеткенімен, маусым аяқталғаннан кейін келісімшарт мәселесіне қатысып, «Нью-Йорк Айлендерс» клубына жіберілді.

Соңғы маусым және Колорадоға көшіп бару

1994–95 маусымда Марк Кроуфорд жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ал Форсберг командаға қосылуға дайын деп есептелді, бірақ алдымен команданың құлыптау мәселесін шешу қажет болды. 48 ойындық қысқартылған маусымда «Нордикс» Шығыс конференциясында ең жақсы көрсеткішті тіркеді. Дегенмен, команда плей-оффта сүрініп, «Стэнли кубогының» қорғаушысы «Нью-Йорк Рейнджерс» командасынан алты ойында жеңіліп, бірінші раундтан шығып қалды. Плей-оффтағы жеңіліс «Нордикс» үшін соңғы ән болды, себебі команданың қаржылық қиындықтары соңғы үш жылда жанкүйерлердің қолдауына қарамастан, көбірек назар аудара бастады. Лиганың канадалық командалары ойыншылардың жалақысының өсуімен және канадалық доллардың құнсыздануымен жаңа дәуірде бәсекелесуді қиындыққа тап болды. Квебек қаласы НХЛ-дегі ең кішкентай нарық болды; сонымен қатар, Солтүстік Америкадағы екінші ең кішкентай ірі лига қаласы еді, тек Грин-Бей, Висконсин қаласынан кейін ғана; Ұлттық футбол лигасының «Грин-Бей Пэкерс» командасының үйі. Алайда, «Пэкерс» ұзақ жылдар бойы жақын орналасқан ірі нарықтан, Милуокиден қолдау алды, бұл «Нордикс» үшін мүмкін болмады. «Нордикс» Квебек қаласының дерлік бір тілді франкофондық қала мәртебесіне байланысты ерекше кемшіліктерге де тап болды. Жеке меншік ағылшын тілді радиостанциялар болған жоқ және тек бір ғана жеке меншік ағылшын тілді телеарна болды. Ағылшын тіліндегі жалғыз газет апталық болып шығарылды. Ағылшын тіліндегі БАҚ-тың жоқтығы тіпті ең жақсы жылдарында да «Нордикс» командасының танымалдығын шектеді және француз тілін білмейтін көптеген ойыншыларды олар үшін ойнаудан сақтандырды. Оубут «Нордикс» командасынан ешқашан ақша жоғалтпаса да, Квебек провинциялық үкіметінен көмексіз орны толмас шығындарға ұшыраудан қорқады. Алайда, Премьер-министр Жак Паризо бұл өтінішті қабылдамады, себебі Квебектегі көптеген адамдар көп миллиондық жалақы төлейтін хоккей клубына субсидия беруге дайын болған жоқ. Соңында, 1995 жылдың мамырында, «Нордикс» плей-оффтан шығарылғаннан кейін көп ұзамай, Оубут Ұлттық баскетбол қауымдастығының «Денвер Наггетс» командасының иесі «COMSAT Entertainment Group» компаниясының команданы Денверге көшіру туралы ұсынысын қабылдағанын жариялады, онда команда «Колорадо Аваланш» деп аталды. «Нордикс» ретінде өткен маусымдағы табыстарын сақтап, «Аваланш» көшіруден кейінгі алғашқы маусымда «Стэнли кубогын» жеңіп алды, 2001 жылы тағы бір рет жеңіске жетті және соңғы кезде 2022 жылы да жеңіп алды. Олар Денвердегі алғашқы сегіз жыл ішінде әр жылы дивизиондық титулдарды жеңіп, тоғыз рет қатарынан дивизиондық чемпион атанды, бұл кеңейту дәуірінде екінші орынды иеленді. «Нордикс» үшін соңғы белсенді НХЛ ойыншысы Адам Фут болды, ол 2010–11 маусымынан кейін зейнетке шығуын жариялады. Кез келген лигада соңғы белсенді ойыншы Мартин Ручинский болды, ол 2014–15 маусымынан кейін Чехияның Экстралигасында ойнап жүріп, зейнетке шығуын жариялады.

For the 1994–95 season, Marc Crawford was hired as the new head coach, and Forsberg was deemed ready to finally join the team, but first there was the problem of a lockout. In the shortened season of 48 games, the Nordiques finished with the best record in the Eastern Conference. However, the team faltered in the postseason and was eliminated in the first round by the defending Stanley Cup champion New York Rangers in six games. The playoff loss proved to be the Nordiques' swan song as the team's financial troubles increasingly took centre stage, even in the face of renewed fan support over the previous three years. The league's Canadian teams found it difficult to compete in a new age of rising player salaries and a weakening Canadian dollar. Quebec City was by far the smallest market in the NHL; it was also the second smallest major league city in North America, behind only Green Bay, Wisconsin; home of the National Football League's Green Bay Packers. However, the Packers had long drawn support from the nearby major market of Milwaukee, a luxury the Nordiques did not have. The Nordiques also faced a unique disadvantage due to Quebec City's status as a virtually monolingual francophone city. There were no privately owned anglophone radio stations and only one privately owned anglophone television station. The only anglophone newspaper was a weekly. The near total lack of English language media limited the Nordiques' marketability even in their best years, and made many non French speaking players wary of playing for them. While Aubut never lost money on the Nordiques, he feared unsustainable losses without a bailout from Quebec's provincial government. However, Premier Jacques Parizeau turned the request down, as few in Quebec were willing to be seen as subsidizing a hockey club that paid multimillion dollar salaries. Finally in May 1995, shortly after the Nordiques were eliminated from the playoffs, Aubut announced the acceptance an offer from COMSAT Entertainment Group, owner of the National Basketball Association's Denver Nuggets to move the team to Denver, where it was renamed the Colorado Avalanche. Maintaining their momentum from their successful last season as the Nordiques, the Avalanche won the Stanley Cup in their first season after the move, added another in 2001, and recently in 2022. They would also win their division every year in their first eight years in Denver for a total of nine consecutive division titles, the second most in the expansion era. The last active NHL player who played for the Nordiques was Adam Foote who announced his retirement after the 2010–11 season. The last active player in any league was Martin Rucinsky, who announced his retirement after the 2014–15 season while playing in the Czech Extraliga.

Бірқалыпты киімдер

Тарихының барысында «Нордикс» командасы өзінің әйгілі ақ және күмісті көк түсті формаларымен танымал болды. Бірақ WHA лигасындағы алғашқы маусымында «Нордикс» командасының формаларында иық, бел және нөмірлерде қызыл түс болды. 1973 жылдан 1975 жылға дейін «Нордикс» командасының формаларындағы көк түс қысқа мерзімге қара-көк түске өзгерді. 1973–74 жылдары контрастты таңбалар қолданылды, ал келесі маусымда иықтарға Квебек провинциясының туына ұқсас «флер-де-лис» символы қосылды. 1975–76 маусымына дейін «Нордикс» командасы қазіргі стандартты стилін ұсынды, күмісті көк түске оралып, белге үш «флер-де-лис» символын қосты. Қызыл түс тек логотипте ғана қолданылды. Алғашқы маусымда «Нордикс» командасы қызыл шалбар киді, бірақ кейін күмісті көк шалбарға ауысты. Бұл стиль 1979 жылы НХЛ лигасына қосылғаннан кейін де сақталды және команда көшірілгенге дейін логотип пен нөмірлердегі шағын өзгерістерден басқа негізінен өзгеріссіз болды. «Колорадо Аваланш» командасы 2020 жылдың 16 қарашасында «Нордикс» командасының формасына негізделген «Reverse Retro» дизайнын ұсынды, осылайша франшизаның тарихын құрметтеді.

Біркелкі өзгеріс

Аубут команданың толық бейнесін өзгертуді жоспарлаған, егер ол 1995-1996 маусымында «Нордиксті» Квебек қаласында ұстап тұруға жеткілікті қаржы таба алса. «Нордик» командасы өзінің тарихы бойы киген көк, ақ және қызыл түстерін тастап, бирюза, қара және теңіз түсінен тұратын схемаға көшуге ниеттенген. Команда сондай-ақ, барлық өмір бойы қолданған «хоккей шабағын ұстаған иглу» логотипінен бас тартып, азулы көрінетін Сібір хаскиінің логотипін пайдалануды жоспарлаған, оның астында сұр түсті тіктөртбұрыш әріптермен «NORDIQUES» деп жазылып, команда атындағы «I» әрпі мұз қыранына ұқсас болар еді. Бұл эскиздер команда көшу туралы шешім қабылдамас бұрын жергілікті газеттерде жарияланған. Команда НХЛ белгілеген мерзімді өткізіп алғандықтан, логотип пен формалар 1996-1997 маусымына дейін қолданысқа енбейтін еді.

Қайта алынған нөмірлер

Квебек Нордикс клубы зейінге шығарылған нөмірлер № Ойыншының позициясы Мансабы Зейінге шығу күні 3 Ж.С. Трембле Д 1972–1979 28 қазан 1979 8 Марк Тардиф ЛВ 1974–1983 1 қараша 1983 16 Мишель Гуле ЛВ 1979–1990 16 наурыз 1995 26 Петер Стастны С 1980–1990 26 ақпан 1995

Денверге көшкеннен кейін, «Аваланш» командасы осы төрт нөмірдің төртеуін де қайта қолдануға берді.