Джеймс Денвер: Саяхатшы, саяси қайраткер және әскери қолбасшы

Кіріспе

Америка саясаткері және одақ генералы (1817–1892)

Джеймс Уильям Денвер (23 қазан 1817 – 9 тамыз 1892) – американдық саясаткер, әскери қызметкер және заңгер. Ол Калифорния штатының басқармасында, екі соғыста АҚШ армиясының офицері ретінде, сондай-ақ Калифорниядан АҚШ Өкілдер палатасының демократ мүшесі болып қызмет еткен. Канзас құлдыққа жол беретін болса немесе болмайтын болса деген тартыс кезінде ол Канзас территориясының хатшысы және губернаторы болды. Колорадо штатындағы Денвер қаласы оның құрметіне аталған.

Ерте өмір және мансап

Джеймс В. Денвер Вирджиния штатының Винчестер қаласының жанында дүниеге келген. Оның әкесі Ирландияда туған, ал анасы – ағылшын тегінен. Ол мемлекеттік мектептерде оқып, 1830 жылы ата-анасымен бірге Огайо штатына көшіп, Уильмингтон қаласының жанына қоныстанды. 1841 жылы Миссуриде мектепте сабақ берді, ал 1844 жылы Цинциннати заң мектебін бітірді. Ол заңгерлік практикамен айналысып, Огайо штатының Ксения қаласының маңында қызмет етті. 1845 жылы Миссури штатының Платт-Сити қаласына көшіп, заңгерлік қызметін және актерлік мансабын жалғастырды. 1847 жылы Мексика-Америка соғысы кезінде ол 12-ші АҚШ ерікті жаяу әскері үшін рота жинап, генерал Винфилд Скотттың қол астында капитан болып қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін 1850 жылы Денвер Калифорнияға сапар шегіп, саудагер атанды. 1852 жылдың 2 тамызында Денвер газет редакторы Эдвард Гилбертті дуэльде өлтірді. Содан кейін сол жылы ол Калифорния штатының сенатына сайланды. Кейін Калифорния штатының мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды. 1854 жылы ол Калифорниядан АҚШ Конгресіне өкіл болып сайланды және 1855 жылдың 4 наурызынан 1857 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. 1856 жылы ол қайта сайлануға түспеді. 1857 жылдың 17 сәуірінде президент Джеймс Бьюкенен оны Үндістер ісі жөніндегі комиссар етіп тағайындады. 1857 жылдың 17 маусымында Бьюкенен Денверді Канзас территориясының хатшысы етіп тағайындады. 1857 жылдың желтоқсанында ол аумақтық губернатор болып тағайындалды. Денвер аумақтық губернаторлыққа кіріскен күні, территорияның азаматтары Лекомптон конституциясына дауыс берді, ол территорияны құлдыққа ашты. Бұл дауыс беруде құлдықты толық немесе шектеулі түрде жоюдың ғана мүмкіндігі ұсынылды, сондықтан құлдықты жоюды жақтаған еркін штаттар оны бойкоттады. Құлдыққа қолдау білдірген конституция көп дауыспен қабылданды. Кейіннен «Шекаралық бұзақылар» Миссуриден аумаққа құлдыққа қарсы дауыс беру үшін бірнеше мың дауыс алаяқтықпен әкелгені анықталды; бұл оқиға «Канзас қанаты» деп аталды. (Бұл дауыс 1858 жылдың тамызында өткен кезекті сайлауда күшін жойды, ал Канзас 1861 жылы еркін штат ретінде Одаққа қабылданды.) 1858 жылдың қарашасында, Денвер әлі де аумақтық губернатор болып қызмет етіп жүрген кезде, Ливенворттан жер алып сатушы Уильям Лаример кіші, Канзас территориясының батысындағы (қазіргі Колорадо штаты) Арапахо округіндегі Оңтүстік Платт өзенінің бойында «Денвер-Сити» қалашығын құрды. Лаример қаланың атын қазіргі аумақтық губернатордың құрметіне «Денвер» деп қойды, осылайша қала Арапахо округінің орталығы болып таңдалуы тиіс екенін үміттенеді. Денвер 1858 жылдың қарашасында аумақтық губернаторлық қызметінен кетіп, Үндістер ісі жөніндегі комиссар болып қайта тағайындалды және 1859 жылдың 31 наурызында отставкаға шыққанға дейін қызмет етті.

James W. Denver was born near Winchester, Virginia. His father was born in Ireland, while his mother was of English descent. He attended public schools and moved to Ohio with his parents in 1830, settling near Wilmington. In 1841 he taught school in Missouri, and in 1844 he graduated from the Cincinnati Law School. He was admitted to the bar and practiced law near Xenia, Ohio. He moved to Platte City, Missouri, in 1845, where he continued his law practice and acting career. In 1847, during the Mexican–American War, he recruited a company for the 12th U. S. Volunteer Infantry and was commissioned a captain, serving under General Winfield Scott. After the war in 1850, Denver traveled to California, where he became a trader. Denver killed newspaper editor Edward Gilbert in a duel on August 2, 1852. Later that same year, he was elected to the California State Senate. He was later appointed as Secretary of State of California. In 1854 he was elected to the United States Congress as a representative from California, serving from March 4, 1855 – March 3, 1857. He was not a candidate for renomination in 1856. On April 17, 1857, President James Buchanan appointed him as Commissioner of Indian Affairs. On June 17, 1857, Denver was appointed by Buchanan as Secretary of the Kansas Territory. In December 1857 he was appointed as Territorial Governor. On the day that Denver assumed the territorial governorship, citizens in the territory voted on the Lecompton Constitution, which opened the territory to slavery. The vote offered a choice only between full slavery and limited slavery in the territory and was thus largely boycotted by Free Staters who were in favor of abolishing slavery. The pro slavery constitution passed by an overwhelming margin. Later it was discovered that several thousand votes were cast fraudulently by "Border Ruffians" who had crossed into the territory from Missouri in order to cast pro slavery ballots; this scandal became known as Bleeding Kansas. (The vote was overturned by a subsequent election in August 1858, and Kansas was later admitted to the Union, in 1861, as a free state.) In November 1858, while Denver was still serving as territorial governor, William Larimer, Jr., a land speculator from Leavenworth, planted the townsite of "Denver City" along the South Platte River in Arapaho County in western Kansas Territory (the present day state of Colorado). Larimer chose the name "Denver" to honor the current territorial governor with the intention that the city would be chosen as the county seat of Arapaho County. Denver retired as territorial governor in November 1858, was reappointed Commissioner of Indian Affairs, and served until his resignation on March 31, 1859.

Азамат соғысы және кейінгі мансабы

1861 жылдың басында Америка Азамат соғысы басталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, президент Абрахам Линкольн 14 тамызда Денверді еріктілер армиясының бригадир-генералы етіп тағайындады. 1861 жылдың қарашасында оған Канзастағы Форт Скоттқа есеп беруге бұйрық берілді, ал желтоқсанда ол Канзастағы барлық федералды әскерлердің басшылығын қабылдады. 1862 жылдың наурыз және сәуір айларында ол Канзас округінің қолбасшысы болды, содан кейін Батыс Теннесси округіне ауыстырылды. 1862 жылдың 16 мамырында Денвер генерал-майор Уильям Т. Шерманның қол астында 3-бригаданың 5-дивизиясының басшылығын қабылдады, ол Коринф қамалының ортасында болды. Денвердің бригадасы келесі күні Рассел үйі үшін болған шайқасқа қатысты. Бұл қақтығыста оның бригадасы ешқандай шығынға ұшырамаса да, ол шабуылға жетекшілік еткен екі бригаданың бірі болды. 27 мамырда генерал Шерман Денвердің бригадасын қайтадан екі қабатты үйге шабуыл жасау үшін жетекші бөлімдердің бірі ретінде таңдады. Денвер мен Морган Л. Смит бригадасы блокхаусқа айналған ағаш үйді сәтті басып алды. Осы шайқас кезінде генерал-майор Улисс Грант майданға келді және әскерлердің үлгілі мінез-құлқына ризашылығын білдірді. Коринф түскеннен кейін Денвер бригадасын басқаруын жалғастырды және Миссисипиде гарнизондық қызметте болды. Виксбург жорығының бастапқы кезеңдерінде Денвер 1863 жылдың 5 наурызында Одақ армиясынан кеткенге дейін 1-дивизияның XVI корпусының басшысы болды. Соғыстан кейін Денвер Вашингтон, округ Колумбия және Уилмингтон, Огайо қалаларында заңгерлік тәжірибемен айналысты; ол Уилмингтонда тұрғанда Ромбах үйінде тұрды. Ол 1876, 1880 және 1884 жылдары Демократиялық Ұлттық Конвентке делегат ретінде қатысты. Ол 1876 және 1884 жылдары демократтардың президенттікке үміткері ретінде қарастырылды, бірақ оның кандидатурасы ресми түрде ұсынылмады. Денвер 1875 және 1882 жылдары Денвер, Колорадо қаласына барған, бірақ оның сапары қала тұрғындарынан көп қызығушылық таба алмағанына шағымданды. Ол 1892 жылы Вашингтон, округ Колумбия қаласында қайтыс болды және Огайо штатындағы Уилмингтон қаласындағы Sugar Grove зиратында жерленді. Оның ұлы Мэтью Р. Денвер 1907 жылдан 1913 жылға дейін Огайо штатынан АҚШ конгрессмені болды.

A few months after the start of the American Civil War in early 1861, President Abraham Lincoln commissioned Denver a brigadier general in the volunteer army on August 14. In November 1861, he was ordered to report to Fort Scott in Kansas and in December, he assumed command of all Federal troops in Kansas. During March and April 1862 he commanded the District of Kansas until he was transferred to the District of West Tennessee. On May 16, 1862, Denver assumed command of the 3rd Brigade/5th Division under Maj. Gen. William T. Sherman in the midst of the Siege of Corinth. The very next day Denver's brigade participated in the fight for Russell's House. Though his brigade suffered no casualties in this engagement it was nonetheless one of the two brigades leading the attack. On May 27 General Sherman again selected Denver's brigade to be one of the leading units in an attack against the Double Log House. Denver and Morgan L. Smith's brigade successfully stormed the log cabin turned block house. During this engagement Major General Ulysses S. Grant was present on the battlefield and indicated his approval of the handsome manner in which the troops behaved. After the fall of Corinth Denver continued in command of his brigade, serving on garrison duty in Mississippi. During the early stages of the Vicksburg Campaign Denver was in command of the 1st Division, XVI Corps, until his resignation from the Union Army on March 5, 1863. After the war, Denver practiced law in Washington, D. C., and Wilmington, Ohio; he and his family lived in the Rombach Place while residing in Wilmington. He served as a delegate to the Democratic National Convention in 1876, 1880, and 1884. He was mentioned as a possible Democratic presidential nominee in 1876 and 1884, although his name was never offered into formal nomination. Denver reportedly visited Denver, Colorado, in 1875 and 1882, but complained that his visits received little affection from the residents of the city named after him. He died in Washington, D. C., in 1892 and is buried in Sugar Grove Cemetery in Wilmington, Ohio. His son, Matthew R. Denver, was a U. S. Congressman from Ohio from 1907 to 1913.