Кіріспе

Англия жұртындағы ақсүйек титулы

Стемфорд графы – Англия жұртының титулы. Ол 1628 жылы Генри Грей, Гробидің 2-бароны Грей үшін құрылған. Бұл Грей әулеті Эссекс қаласының Пиргосынан шыққан лорд Джон Грейден, Томас Грейдің 2-ші Дорсет маркизінің кіші ұлы және Генри Грейдің, 1-ші Саффолк герцогінің (Леди Джейн Грейдің әкесі) інісінен тараған. Саффолк 1554 жылы мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін жазаланып, титулдарынан айырылды (әулеттің бұрынғы тарихы үшін Саффолк герцогын қараңыз).

Тарих

Лорд Джон Грейдің ұлы сэр Генри Грей 1603 жылы Лестер графтығындағы Гроби бароны Грей ретінде Англия жұртына көтерілді. Оның орнын 1628 жылы Англия жұрты Стемфорд графына тағайындалған немересі, екінші барон иеленді. Лорд Стемфорд кейіннен Азамат соғысында парламентарий ретінде шайқасты. Оның үлкен ұлы Томас Грей, Гроби лорды, Азамат соғысында жетекші парламентарий болды. Стемфорд Карл I сотының судьяларының бірі және корольдің өлім жазасына қол қойған патша өлтірушілердің бірі болды. Ол әкесі қайтыс болғаннан кейін граф атағын иемденген жоқ. Лорд Стемфордтың қызы леди Элизабет Грей Джордж Бутқа, 1-ші барон Деламерге үйленді және Генри Буттың, 1-ші Уоррингтон графының анасы болды. Стемфордтың орнын оның немересі Томас, екінші граф және Гроби лорды Грейдің жалғыз ұлы иеленді. Томас Грей саясаткер болды және Ланкастер герцогдығының канцлері, сондай-ақ Сауда кеңесінің президенті қызметін атқарды. Ол баласыз болды және 1720 жылы қайтыс болғаннан кейін титулдар оның бірінші туысы Гарриге, үшінші графқа өтті. Ол – құрметті Джон Грейдің кіші ұлы, бірінші графтың ұлы. Оның орнын оның ұлы, төртінші граф иеленді. Ол қысқа уақыт Лестерширді Палатада өкілдік етті. Лорд Стемфорд өзінің екінші туысы, Джордж Буттың қызы Мэри Бутқа үйленді. Гарри Грей, Стемфордтың 4-ші графы қайтыс болған кезде, атақтар оның ұлы Джордж Грейге, бесінші графқа берілді; ол Стаффордширдің парламенттік мүшесі болды және Чеширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1796 жылы Деламер барондығы (1770 жылы жойылған) және Уоррингтон графтығы анасының отбасында болды. Ұлыбритания жұрты Барон Деламер және Уоррингтон графына ие болды. Ол маркизаттық ұсыныстан бас тартты, сондықтан ол Бут отбасынан мұра еткен үлкен мүліктерді мойындау үшін Стемфорд және Уоррингтон графы ретінде танылды. Оның орнын оның ұлы Джордж Грей, алтыншы граф иеленді. Ол парламентте Олдборо және Сент-Жерманс өкілдік етті және Чеширдің лорд-лейтенанты болды. Оның ұлы, Гроби лорды Грей (1802–1835) 1833 жылы әкесі Гроби бароны Грейдің қосалқы атағымен Лордтар палатасына шақырылды; бірақ ол әкесі қайтыс болды. Сондықтан Лорд Стемфордтың орнын оның немересі Жорж Грей, жетінші граф иеленді. Ол Гроби лорды Грейдің ұлы болды және әкесі қайтыс болғаннан кейін тоғызыншы барон Грей болды. Лорд Стемфорд жарыс жолының үлкен демеушісі болды. 1883 жылы қайтыс болғаннан кейін Деламер барондығы мен Уоррингтон графтығы жойылды (бірақ оның әйелі 1905 жылы қайтыс болғанға дейін Стемфорд және Уоррингтон графы болып қалды). Жетінші графтың орнын Грей Гроби бароны мен Стемфорд графынан үшінші туысы, сегізінші граф Гарри Грей иеленді. Ол – құрметті Гарри Грейдің ұлы, құрметті Джон Грейдің, төртінші графтың үшінші ұлының ұлы. Ол Оңтүстік Африкада тұратын, үй шаруасын атқаратын Марта Соломонсқа үйленді, ол оның екі баласын дүниеге әкелген еді, олардың үлкені ұл еді. Бұл ұл әкесі үйленгенге дейін дүниеге келгендіктен, оның заңды емес болуы атақ алуға кедергі келтірді; ал некеден кейін туған үшінші бала, сондықтан заңды, әйел болғандықтан, графтыққа ие бола алмады. Бұл оқиға туралы көбірек ақпаратты тарихшы Марк Жируардың «Энтузиазмдер» атты очерктерінен табуға болады. Сегізінші графтың орнын оның немере інісі, тоғызыншы граф Уильям Грей иеленді. Алайда 1892 жылы Лордтар палатасының артықшылықтар жөніндегі комитеті соңғысын титулда бекітті, өйткені Комитет сегізінші графтың шетелде тұрып жатқан кезде жасаған некесінің заңды мұрагерін туғызбағанына сенімді болғысы келді. Тоғызыншы граф қайтыс болғаннан кейін титулдар оның ұлы Роджер Грейге, оныншы графқа өтті. 1922 жылы Үндістанның мемлекеттік хатшысы лорд Пилдің парламенттік жеке хатшысы (ақысы төленбейді) болып қысқа уақыт қызмет етті, сондай-ақ 1937–1938 жылдары Алтриншамның мэрі болды. Лорд Стемфорд ешқашан үйленбеген және 1976 жылы қайтыс болғаннан кейін оның отбасылық атақтары жойылды.

Мүліктік

Кейінгі жылдары Стемфорд графының негізгі отбасылық резиденциясы Чеширдегі Альтриншам қаласының жанындағы Данхэм-Масси Холл болды. Данхэм-Масси 10-шы және соңғы графтың Ұлттық трастқа мұра қалдырған жері. Грей отбасының тағы бір атамекені Стаффордширдегі Энвилл Холл болды, ал қазіргі уақытта бұл үй Кэтрин Кокс, Стемфорд және Уоррингтон графесінің туыстарының қолында. Ол 11 қазан 1826 жылы Стурминстер-Маршалл, Дорсетте дүниеге келді және 29 қаңтар 1905 жылы Гроби, Лестерширдегі Брэдгейт Хауста қайтыс болды. Бұл мүлік Джордж Гарри Грей, Стемфордтың 7-ші графы тарапынан шөбересі Кэтрин Пэйнге сыйға тартылды, ол 1905 жылы 7-ші баронет, сэр Генри Фоли Ламбертке (Грей фамилиясын қабылдаған) үйленді, ал кейіннен оның немересіне өтті. Кэтрин Пэйн Тамар Кокстің немересі және Стемфорд және Уоррингтон графесі Кэтриннің қарындасы болды. Кэтрин Пэйннің анасы Сара Летиция Кокс есімді заңды емес қыз болды және Тамар Кокске туған үш заңды емес баланың бірі еді. Сара Летиция Кокс Стемфорд және Уоррингтон графесі Кэтриннің қамқорлығында өсті, сонымен қатар Кэтрин Тамардың заңды емес ұлы Роберт Миллер Коксты да өзіне алды, ол Данхэм-Масси Холлдың жылжымайтын мүлік агенті болды. 7-ші граф Лестерширдегі Гроби ауылында Брэдгейт Хаус салдырды. Оның жобасын сәулетші М.Дж. Дэйн, Лондонның «Дэйн және Парсонс» компаниясынан жасады, ал құрылысын жергілікті шебер Томас Рудкин жүзеге асырды. Брэдгейт Хаус 1856 жылы аяқталды және Якобин стилінде салынды. 365 терезесі, 52 бөлмесі және 12 негізгі мұржасы болғандықтан, оны «Календарь үйі» деп атады. Лестерширдегі Брэдгейт паркіндегі Брэдгейт Хаус, Лестерширдегі Гроби ауылында 1850 жылдары салынған Брэдгейт Хауспен жиі шатастырылады.