Америка әдебиетінің көлеңкелі жағы: Жазушылардың құпия альянсы
Underground Literary Alliance
Филадельфиялық Underground Literary Alliance: Американдық әдебиет индустриясының кемшіліктерін ашып, тәуелсіз жазушыларға қолдау көрсетеді. Зиндер, DIY және қарапайым стильді жазуға баса назар аударады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филадельфияда орналасқан және халықаралық мүшелері бар жазушылар, zine жасаушылар және тәуелсіз жазушылар тобы – Underground Literary Alliance. Олар америкалық кітап баспасының сыбайлас жемқорлық пен жабық әлемін әшкерелеуге тырысады, сонымен бірге негізгі институттар мен идеологияға оңай сәйкес келмейтін жазушыларға балама мүмкіндіктер ұсынады. Көптеген іс-шаралардың арасында, олар белгілі бір авторлардың өздерінің жазушы достарына ақшалай сыйлықтар беру үшін қазылар құрамында отыру арқылы жабық әдеби практиканы ашу арқылы көп назар аударды. Олар, әсіресе, сыйлық алған авторлардың бұрыннан бай екенін және осылайша, шынымен мұқтаж жазушылардан ақша алып отырғанын көрсетті. Жалпы, ULA қазіргі академияның күрделі және формалды стильдеріне қарағанда, тікелей, қарапайым жазуды жоғары қояды. Олар өздерінің әдеби эстетикасын "Slush Pile" атты ұжымдық әдеби журналында көрсетеді. Ұйымның жарнама директоры Карл Венкластың сөзі: "Underground Literary Alliance – Америкадағы ең даулы жазушылар тобы. Біз жазушыларды қолдаймыз, баспа саласындағы сыбайлас жемқорлықты әшкерелейміз және әдебиеттің бағытынан қызықты және тартымды балама жасау үшін жұмыс істейміз".
The Underground Literary Alliance is a Philadelphia based and internationally membered group of writers, zinesters and DIY writers. They seek to expose what they see as the corruption and insularity in the American book publishing establishment while providing alternative avenues for writers who don't easily fit into mainstream institutions and agendas. Among many other activities, they have gained considerable attention for their exposure of an insular literary practice whereby establishment authors serve on juries to award monetary prizes to their writing friends. In particular they have been able to point out cases where the prizewinning authors are in fact already wealthy, and thus can be seen as taking money from other authors who actually need it. In general the ULA favors direct, vernacular writing over the more cryptic and mannered styles of the present day academy. They present their literary aesthetic in their communal lit zine, Slush Pile. A quote from Karl Wenclas, the organization's Publicity Director: "The Underground Literary Alliance is the most controversial writers' group in America. We stand up for writers, expose corruption in the publishing world, and work to create a fun & exciting alternative to the literary mainstream."
Тарих
Underground Literary Alliance 1990 жылдары гүлденген тәуелсіз журналдар әлемінен бастау алады. Топтың негізін қалаушылар – «A Reader's Guide to the Underground Press» немесе басқа да жасырын жазушылар арқылы байланысқан zinesters болды. Осы негізін қалаушылар мен олардың журналдары: Карл Венклас, «Жаңа филистін»; Майкл Джекман, «инспектор 18»; Стив Костекке, «Сеул кесінділері»; Джо Смит, «The Die»; Энн Стерзингер, «Шөлмекпен тамақтандырылғандар»; және Даг Басетт, әдебиет теоретигі. Олардың алтауы 2000 жылдың қазан айында Нью-Джерси штатының Хобокен қаласында топты құру және белсенділікке кірісу үшін, Рик Мудиге берілген Гуггенхайм грантына қарсы наразылық білдіретін мәлімдемеге қол қою арқылы бастама көтерді. Мәлімдеме мәтіні мынадай болды:
The Underground Literary Alliance has its roots in the independent zine scene that flourished in the 1990s. The founders of the group were zinesters who connected with each other through A Reader's Guide to the Underground Press or through other underground writers. These founders, and their zines, were: Karl Wenclas, New Philistine; Michael Jackman, inspector 18; Steve Kostecke, Seoul in Slices; Joe Smith, The Die; Ann Sterzinger, Bottle Fed; and Doug Bassett, a literary theorist. The six of them met in Hoboken, New Jersey, in October, 2000, in order to launch the group and commence their activism by signing a statement of protest against a Guggenheim grant given to Rick Moody, an already wealthy writer. The text of the statement read as follows:
Біз, төменде қол қойғандар, белгілі автор Рик Мудиге 2000 жылғы Гуггенхайм грантын беруге наразылық білдіреміз, себебі бұл қазірдің өзінде сәтті және бай жазушыларға, байланыстары жақсы адамдарға қаржылық көмек беру практикасын көрсетеді, оларға мұндай көмек қажет емес екені анық, ал басқа жазушылар өмір үшін күресіп жатыр. Бұл, сондай-ақ, Джон Саймон Гуггенхайм сияқты қорының салықтан босатылу статусының артында тұрған жақсылыққа жасалған мақсатына қайшы келеді. Хобокенде бас қосқан алтауынан өзге, бұл наразылыққа кейіннен 30-дан астам zinesters қол қойды. Сондай-ақ, бұл мәлімдеме американдық әдебиет әлемінің ең танымал 300-ге жуық жазушысына, редакторына және агентіне жіберілді, бірақ олардың ешқайсысы қол қоймады. Құрылғаннан бері ULA өздерінің «әдеби белсенділік» түрін жүзеге асырып келеді, бұл топқа американдық әдебиет әлеміндегі жемқорлық деп санайтын жағдайларды ашу және корпорациялар тарапынан жарияланған көркем әдебиетті қатаң сынау арқылы танымал атақ әкелді. Қазіргі ULA мүшелеріне litvision.org редакторы Патрик Симонелли, «Ойын іздеушінің» авторы Леопольд МакГиннис, «Zine Hall of Fame» құрушысы Том Хендрикс және ақын Фрэнк Уолш кіреді. ULA 2006 жылы өз тәуелсіз баспасын ашты. 2010 жылдың 1 желтоқсанына қарай Underground Literary Alliance таратылған сияқты көрінді, жұмыс істейтін веб-сайты болған жоқ. Құрылтайшы Стив Костекке 2011 жылдың сәуір айында қайтыс болды.
We the undersigned protest the year 2000 Guggenheim grant to well known author Rick Moody, because it exemplifies the practice of giving financial assistance to already successful and affluent writers, well connected, who clearly don’t need the help—while other writers abjectly struggle—and because this runs counter to the implicit charitable purpose behind the tax exempt status of a foundation like John Simon Guggenheim. In addition to the six who met in Hoboken, this protest was later signed by over 30 other zinesters. It was also sent out to approximately 300 of the American lit world’s biggest named writers, editors, and agents—but none of them signed. Since its founding, the ULA has constantly engaged in its own brand of “literary activism” which has gained the group a notoriety for exposing what they see as corruption in the American literary world and for harshly criticizing corporate promulgated literary fiction. Current ULA members include Patrick Simonelli, editor of litvision. org, Leopold McGinnis, author of Game Quest, Tom Hendricks, creator of the Zine Hall of Fame, and poet Frank Walsh. The ULA launched its own independent press in 2006. As of December 1, 2010, the Underground Literary Alliance appeared disbanded, with no viable webpage. Co founder Steve Kostecke died in April 2011.
Гуггенхайм грантына наразылық
2000 жылдың соңында ULA-ның алты негізін қалаушысы бұрыннан бай жазушы Рик Мудиге берілген 35 000 долларлық Гуггенхайм сыйлығына наразылық танысты.
In late 2000, the six founders of the ULA signed a protest against the $35,000 Guggenheim grant awarded to Rick Moody, an already wealthy author.
Джордж Плимптонмен және The Paris Review газетімен пікірсайыс
2001 жылдың басында ULA Нью-Йорктегі CBGB клубында баспасөз конференциясын өткізді, оған Джордж Плимптон, The Paris Review журналының қызметкерлері және Open City журналының қызметкерлері қатысты. ULA қатысушылармен қазіргі корпоративтік және академиялық демеушіліктегі әдебиеттің маңызсыздығы мен адалдығының жетіспеуі туралы пікір таласты.
In early 2001, the ULA held a press conference at CBGBs in New York City which was attended by George Plimpton, staffers at The Paris Review, and staffers of Open City magazine. The ULA debated with those who attended about what they perceive to be the irrelevancy and lack of integrity of the current realm of corporate/academia sponsored literature.
КГБ апаты
2001 жылдың басында ULA Нью-Йорктегі КГБ-да өткен әдеби кешті тоқтатты. Кеште болғандар қазіргі корпоративтік жүйеде әдебиет өлгені туралы пікірталас тудырып, оқылымды бұзып, содан кейін залдан қуылды.
In early 2001, the ULA crashed a literati reading at KGB in New York City. The members present disrupted the reading with arguments about how literature has died under the current corporate system – and were then thrown out of the venue.
Фейерверк сыйлығы
2001 жылдың соңында ULA Максуинидің тоқсандық журналына «Жылдың үздік зины» атағын Firecracker Alternative Books Award сыйлығымен марапаттауына наразылық білдірді, себебі олар Максуинидің шығармалары зине деген ұғымға сай емес деп есептеді.
Late 2001, the ULA protested against McSweeney's Quarterly Concern being awarded Best Zine of the Year by the Firecracker Alternative Books Award because they felt McSweeney’s did not fit an accepted definition of zine.
Әдеби әлемдегі құрдастық
ULA 2002 жылы Ұлттық өнер қорының (NEA) Джонатан Франзенге берген 20 000 долларлық сыйлығына қарсылық білдірді. Франзен бұған дейін де бай және "The Corrections" романымен үлкен танымал болған жазушы еді. Рик Муди NEA комиссиясының құрамында болды, ал ULA бұл жағдайды әдебиетшілердің өзара жақындықпен марапаттасуының мысалы деп санайды.
The ULA protested the 2002 National Endowment for the Arts (NEA) award of $20,000 to Jonathan Franzen, an already wealthy author and highly publicized best selling author of The Corrections. Rick Moody was on the NEA panel, and the ULA contested that this was an example of the literati insularly awarding each other.
Тұрғын үй құрылысы
2003 жылдың басында ULA мүшелері Нью-Йорктегі Housing Works оқу шарасынан шығарылды, себебі олар алдағы соғыс сияқты мәселелерді талқылауды сұраған. Олар сол түні оқылатын әңгімелерде әлеуметтік немесе саяси маңыздылықтың жетіспеуін байқап, жазушыларға қарсылық білдіргендерін мәлімдеді.
In early 2003, members of the ULA were kicked out of a reading at Housing Works in New York City for requesting a discussion of issues, including a looming war. They stated that they were confronting the writers about what they saw as a lack of social or political relevancy to the stories being read that night.
Amazon.com және New York Times мақаласы
2004 жылдың басында Amazon.com сайтындағы техникалық қате Dave Eggers-тің (McSweeney’s және The Believer журналының авторы) ULA мүшелері деп санайтын рецензияларға анонимді жауап жазғанын көрсетті (бұл туралы New York Times хабарлады). Дэвид Эггерс Amazon.com сайтындағы бірқатар жағымсыз рецензиялардың The Believer журналында олар туралы жарияланған мақалаға ULA мүшелерінің кек қайтаруының нәтижесі болуы мүмкін деп болжады. ULA өзінің саясаты бойынша анонимді әрекеттерге бармайды және бұл жағымсыз рецензияларды ULA мүшелері жасамағанын мәлімдеді.
In early 2004, a glitch at Amazon. com revealed that Dave Eggers (of McSweeney’s and The Believer magazine) had posted an anonymous response to reviews he believed were posted by ULA members (as reported by the New York Times). David Eggers suggested that a series of negative reviews at amazon. com were the result of ULA members retaliating against an article about them in The Believer. As a policy, the ULA does nothing anonymously, and says the negative reviews were not posted by members of the ULA.
"Ауыл наразылығы" және "Ассошиэйтед Пресс" подкасты
2006 жылдың сәуірінде ULA Колумбия университетінің Миллер театрында Аллен Гинзбергтің "Ұлы айқай" (Howl) шығармасын оқылуына қарсылық білдірді. Бұл шара элиталық әдебиетшілер ұйымдастырған болатын, ал "Бит буыны" туған "жер асты" өкілдері мүлде қатыспаған. AP агенттігі наразылықты жариялап, осы оқиға туралы подкаст арқылы хабарлады.
In April 2006, the ULA protested against the reading of Allen Ginsberg’s Howl at Miller Theater at Columbia University, which was hosted by elite literati and had no representation of the "underground", from which the Beat Generation had sprung. The AP covered the protest and reported on it by means of a podcast.
Питер Маттиессен және ЦРУ байланысы
2007 жылдың қаңтар айында «Нью-Йорк Таймс» газеті Питер Маттиессеннің «Париж ревью» журналы құрылған кезде ЦРУ-да жұмыс істегенін, ал екі жыл бойы журналды өзінің жасырын қызметі үшін пайдаланғанын хабарлады. Бұл факті алғаш рет 1999 жылы жарық көрген Фрэнсис Стонор Сондерстің «Мәдени суық соғыс» кітабында Маттиессеннің өзі айтқан болатын. ULA да 2005 жылдың мамыр айында Ричард Каммингстің мақаласында ЦРУ мен Маттиессен арасындағы байланыс туралы хабарлады, ал Каммингс өзін «Бұрынғы барлау қызметкерлері қауымдастығының мүшесі, АФИО Жаңа Англия бөлімінің басқармасында қызмет еткен» деп сипаттады. ULA мақаласында сондай-ақ «Париж ревью» журналының «Лондондық шолулар журналына» жасырын ықпал еткені туралы да айтылды.
In January, 2007, the New York Times reported that Peter Matthiessen had been working for the CIA at the time of the founding of the Paris Review, and that for two years he used the magazine as his cover. This article publicized the fact first revealed by Matthiessen himself to author Frances Stonor Saunders in her 1999 book "The Cultural Cold War." The ULA also reported the connection between the CIA and Matthiessen, in May, 2005, in an article by Richard Cummings, who has described himself as "a member of the Association of Former Intelligence Officers, having served on the Board of the AFIO New England chapter." The ULA article also went on to allege that The Paris Review exercised covert influence over the London Review of Books.