Кентукки, Вирджиния, Теннесси үш штатының қиылысында орналасқан Камберленд аңғары – Аппалач тауларындағы маңызды тарихи жол. Дэниел Бун бастаған пионерлер батысқа осы арқылы өтті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камберленд таулары арқылы тар өткел – АҚШ-тағы тау өткелі.
Narrow pass through the Cumberland Mountains
a mountain pass in the United States
Камберленд ойысы – АҚШ-тың шығысындағы Камберленд тауларының ұзын қырқасы арқылы, Аппалачи тауларының ішінде және Кентукки, Вирджиния және Теннесси штаттарының үштік шекарасына жақын орналасқан өткел. Теңіз деңгейінен 1631 фут (497 метр) биіктікте орналасқан Камберленд ойысы, Американың отарлық тарихында төменгі орталық Аппалачи таулары арқылы маңызды жол ретінде белгілі. Бұл өткелді Американың жергілікті халықтары ұзақ жылдар бойы пайдаланған, ал 1750 жылы Вирджиниялық дәрігер және зерттеуші Томас Уокер оны қоныс аударушылардың назарына жеткізді. Дэниел Бун басқарған шекарашылдар тобы бұл жолды пайдаланды, соның арқасында ол Кентукки мен Теннессидің батыс аймақтарына сапар шеккен пионерларға қолжетімді болды. Wilderness Road-тың маңызды бөлігі болған Камберленд ойысы қазір Cumberland Gap Ұлттық тарихи паркінің құрамына кіреді.
The Cumberland Gap is a pass in the eastern United States through the long ridge of the Cumberland Mountains, within the Appalachian Mountains and near the tripoint of Kentucky, Virginia, and Tennessee. At an elevation of 1631 feet (497 m) above sea level, it is famous in American colonial history for its role as a key passageway through the lower central Appalachians. Long used by Native American nations, the Cumberland Gap was brought to the attention of settlers in 1750 by Thomas Walker, a Virginia physician and explorer. The path was used by a team of frontiersmen led by Daniel Boone, making it accessible to pioneers who used it to journey into the western frontiers of Kentucky and Tennessee. An important part of the Wilderness Road, it is now part of the Cumberland Gap National Historical Park.
География
Камберленд ойысы – Аппалачи тауларындағы көптеген асулардың бірі, бірақ Камберленд тауларының үздіксіз қырқасындағы жалғыз асу. Ол Камберленд Гэп ұлттық тарихи паркінің құрамына кіреді және қазіргі Кентукки және Вирджиния штаттарының шекарасында, Теннесси штатымен үш штаттық белгінің солтүстік-шығысынан шамамен 0,25 миль (0 км) қашықтықта орналасқан. V пішіндес асу батысқа апаратын қақпа ретінде танылады. Асудың төменгі жағы аңғардың ең төменгі нүктесінен шамамен 300 фут (91 метр) жоғары орналасқан, бірақ Ескі АҚШ 25E тас жолының салынуы кезінде солтүстік жағы 20 фут (6 метр) төмендетілген. Оңтүстіктегі тау қырқасы асудан 600 фут (183 метр) биіктейді, ал солтүстікте Пиннакл Оверлук 900 фут (274 метр) биіктікте, 2505 фут (764 метр) абсолютті биіктікте орналасқан. Ең жақын қалалар – Миддлсборо, Кентукки және Харрогейт, Теннесси. Теннесси штатындағы Камберленд Гэп кенті осы асудың құрметіне аталған.
The Cumberland Gap is one of many passes in the Appalachian Mountains, but the only one in the continuous Cumberland Mountain ridgeline. It lies within Cumberland Gap National Historical Park and is located on the border of present day Kentucky and Virginia, approximately 0.25 mile (0 km) northeast of the tri state marker with Tennessee. The V shaped gap serves as a gateway to the west. The base of the gap is about 300 feet (91 m) above the valley floor, even though the north side of the pass was lowered 20 feet (6 m) during the construction of Old U. S. Route 25E. To the south, the ridge rises 600 feet (183 m) above the pass, while to the north the Pinnacle Overlook towers 900 feet (274 m) above at an elevation of 2505 feet (764 m). The nearest cities are Middlesboro, Kentucky and Harrogate, Tennessee. The nearby town of Cumberland Gap, Tennessee is named after the gap.
Геология
Бұл саңылау үш негізгі құрылымдық ерекшеліктің қалыптасуымен пайда болды: Пайн-Маунтин ығысу жапырағы, Миддлсборо синклині және Рокки-Фейс жарылысы. Жер қыртысының терең қабаттарындағы шөгінді тау жыныстарының 320-200 миллион жыл бұрын жоғары қарай итерілген бүйірлік қысым күштері ығысу жапырағын жасады. Камберленд тауы мен Пайн тауы арасындағы қарсылық Миддлсборо синклинінің U пішіндес құрылымын тудырды. Бұрын жатық жатқан шөгінді тау жыныстары шамамен 40 градусқа солтүстік-батысқа қарай деформацияланды. Камберленд тауының солтүстік-батысындағы одан әрі қысылу солтүстікке қарай бағытталған Рокки-Фейс жарылысын қалыптастырды, ол ақырында Камберленд тауын кесіп өтті. Бұл табиғи геологиялық процестердің үйлесімі тау жыныстарында ауа райы мен эрозияға қолайлы жағдайлар жасады. 1960 жылдары геологтар жасаған егжей-тегжейлі карталар көптеген адамдарды аймақтың геологиялық ерекшеліктерін ежелгі соқтығысудың орны деп түсінуге жетеледі. Рокки-Фейс жарылысы болмаса, жүк көліктері үшін осы саңылауды және Пайнвилл маңындағы Пайн тауына дейінгі саңылауды басып өту қиын болар еді, сондай-ақ арба жолдарының ертерек салынуы да мүмкін болмас еді. Миддлсборо – әлемдегі көмірді астроблема ішінде өндіретін жалғыз жер. Бұл кратердің күрделі қабаттарында арнайы кен өндіру техникаларын қолдану қажет.
The gap was formed by the development of three major structural features: the Pine Mountain Thrust Sheet, the Middlesboro Syncline, and the Rocky Face Fault. Lateral compressive forces of sedimentary rocks from deep layers of the Earth's crust pushing upward 320 to 200 million years ago created the thrust sheet. Resistance on the fault from the opposing Cumberland Mountain to Pine Mountain caused the U shaped structure of the Middlesboro Syncline. The once flat lying sedimentary rocks were deformed roughly 40 degrees northwest. Further constriction to the northwest of Cumberland Mountain developed into a fault trending north to south called the Rocky Face Fault, which eventually cut through Cumberland Mountain. This combination of natural geological processes created ideal conditions for weathering and erosion of the rocks. Detailed mapping by geologists in the 1960s led many to interpret the geological features of the area to be the site of an ancient impact. Without the Rocky Face Fault, it would have been difficult for pack horses to navigate this gap and the gap in Pine Mountain near Pineville, and it would be improbable that wagon roads would have been constructed at an early date. Middlesboro is the only place in the world where coal is mined inside an astrobleme. Special mining techniques must be used in the complicated strata of this crater.
Тарих
Камберленд ойысы туралы ең алғашқы жазбаша мәлімет 1670 жылдарға қатысты, оны Вирджиниялық Абрахам Вуд жасаған. 1748 жылға дейін Самуил Сталнакер осы аймақты зерттеу барысында ойыс арқылы өткен деген болжам бар. Ойысқа Ұлыбритания королі Джордж II-нің ұлы, Камберленд герцогы Уильям принцінің есімі берілген, ол Кулоден шайқасынан кейін Америка колонияларында көптеген жерлерге атын берген. 1750 жылы саяхатшы Томас Уокер Камберленд өзеніне осы атты қойды, ал бұл ат тез арада аймақтағы көптеген басқа да нысандарға, мысалы Камберленд ойысына таралды. 1769 жылы Джозеф Мартин қазіргі Роуз-Хиллде, Вирджинияда, Уокердің жер иегерлерінің атынан бекініс салған. Бірақ Мартин мен оның адамдарын жергілікті американдықтар қуып шықты, және Мартин 1775 жылға дейін қайтып оралмады. 1775 жылы Трансильвания компаниясының тапсырысымен Даниэль Бун Кентукки мен Теннесиді қоныстандыруды жеңілдету үшін ойыстағы жолды кеңейту үшін ерлер тобын бастап аймаққа келді. Ол келген кезде Бун Мартиннің Пауэлл аңғарында болғанын, Мартин мен оның адамдары өздерінің болашақ қоныстануы үшін жерді дайындап жатқанын білді. Бұл сол кездегі ағылшын колониялық Америкасындағы ең батысқа орналасқан қоныс болды. 1790 жылдарға қарай Бун мен оның адамдары салған жол вагон қозғалысына қарай кеңейтілді және Wilderness Road деп аталды. Американдық Азамат соғысы кезінде Камберленд ойысының маңында бірнеше шайқастар болды, олар Камберленд ойысының шайқасы ретінде танымал. 1862 жылдың маусым айында Одақ армиясының генералы Джордж У. Морган Одақ үшін ойысты басып алды. Сол жылдың қыркүйек айында Эдмунд Кирби Смит басқарған Конфедерация армиясының күштері генерал Брэкстон Брэггтің Кентуккиге басып кіру кезінде ойысты басып алды. Келесі жылы, 1863 жылдың қыркүйегінде, қан төгілмейтін шайқаста генерал Амброуз Бернсайд басқаратын Одақ әскерлері ойысты қорғап тұрған 2300 конфедератты капитуляцияға мәжбүр етті, соғыстың соңына дейін ойыстың Одақ бақылауына өтуіне әкелді. 1810 жылға дейін Кентукки мен Огайо алқабына жол тартқан 200 000-ден 300 000-ға дейін еуропалық американдық қоныс аударушылар осы ойыс арқылы өтіп кеткен деп есептеледі. Бүгінде күніне 18 000 автомобиль осы жердің астынан өтеді, ал жыл сайын саябақты 1,2 миллион адам бақылайды. Саябақта көптеген жаяу жолдары бар. 1996 жылы Камберленд ойысының туннелі аяқталғанға дейін АҚШ-тың 25E тас жолы ойыс арқылы жер бетімен өтіп кеткен. Содан кейін бастапқы жол қайта жаңартылды.
The earliest written account of Cumberland Gap dates to the 1670s, by Abraham Wood of Virginia. Some time before 1748 Samuel Stalnaker is believed to have passed through the gap while exploring the region. The gap was named for Prince William, Duke of Cumberland, son of King George II of Great Britain, who had many places named for him in the American colonies after the Battle of Culloden. The explorer Thomas Walker gave the name to the Cumberland River in 1750, and the name soon spread to many other features in the region, such as the Cumberland Gap. In 1769 Joseph Martin built a fort nearby at present day Rose Hill, Virginia, on behalf of Walker's land claimants. But Martin and his men were chased out of the area by Native Americans, and Martin did not return until 1775. In 1775 Daniel Boone, hired by the Transylvania Company, arrived in the region leading a company of men to widen the path through the gap to make settlement of Kentucky and Tennessee easier. On his arrival, Boone discovered that Martin had already arrived in Powell Valley, where Martin and his men were clearing land for their own settlement – the westernmost settlement in English colonial America at the time. By the 1790s, the trail that Boone and his men built had been widened to accommodate wagon traffic and became known as the Wilderness Road. Several American Civil War engagements occurred in and around the Cumberland Gap and are known as the Battle of the Cumberland Gap. In June 1862, Union Army General George W. Morgan captured the gap for the Union. In September of that year, Confederate States Army forces under Edmund Kirby Smith occupied the gap during General Braxton Bragg's Kentucky Invasion. The following year, in a bloodless engagement in September 1863, Union Army troops under General Ambrose Burnside forced the surrender of 2,300 Confederates defending the gap, gaining Union control of the gap for the remainder of the war. It is estimated that between 200,000 and 300,000 European American settlers passed through the gap on their way into Kentucky and the Ohio Valley before 1810. Today 18,000 cars pass beneath the site daily, and 1.2 million people visit the park on the site annually. The park features many hiking trails. U. S. Route 25E passed overland through the gap before the completion of the Cumberland Gap Tunnel in 1996. The original trail was then restored.
Тарихи аудан
1980 жылғы 28 мамырда бұл аймақ және оған байланысты тарихи ескерткіштер тарихи аудан ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді.
The gap and associated historic resources were listed on the National Register of Historic Places as a historic district on May 28, 1980.
Флора
Камберленд Gap Ұлттық тарихи паркі ішінде қазіргі уақытта 855 белгілі тамырлы өсімдік түрі анықталған, бірақ Ұлттық парк қызметінің инвентаризация және мониторинг бағдарламаларынан түсетін мәліметтерге сәйкес бұл санның артуы күтілуде. Паркте 15 түрлі өсімдік қауымдастығы бар, олардың кейбіреулері тау батпақтары, төменгі биіктіктегі ылғалды жерлер және жартасты тік беткейлер сияқты ерекше орындарда кездеседі.
Within the Cumberland Gap National Historical Park there are currently 855 known species of vascular plants identified, but that number is expected to increase with reports from National Park Service inventory and monitoring programs. There are 15 various vegetation communities throughout the park, with some of them in special locations, such as mountain bogs, low elevation wetlands, and rocky bluffs.
Фауна
2014 жылы паркте тізімделген 371 жануар түрінің ішінде 33 сүтқоректі, 89 құс, 29 қосмекенді, 15 бауырымен жорғалаушы, 27 балық және 187 жәндік бар, алайда тағы да көптеген түрлерді қосу қажет. Паркке келгендер сұр кірпіктерді, аққұйрықты еліктерді, жабайы қояндарды, әнші құстарды, бүркіттерді, жыландарды, тасбақаларды және мүмкін қара аю немесе жалмандыны көруге болады. eBird веб-сайтында парктегі 120-дан астам құс түрі тіркелген.
Of the 371 species of animals listed as of 2014 within the park, 33 are mammals, 89 are birds, 29 amphibians, 15 reptiles, 27 fish, and 187 are insects, however many others remain to be included. Visitors to the park can expect to see gray squirrels, white tailed deer, cottontail rabbits, songbirds, hawks, snakes, turtles, and perhaps black bear or bobcat. Over 120 species of birds have been logged in the park on the website eBird.