1992 жылғы Сенат сайлауларының нәтижелері

Кіріспе

жоқ

Ерекше сайлаулар

Бұл арнайы сайлауда жеңімпаздар 1992 жылдың күзінде сайланып, қызметке кірді. Сайлаулар сайлау күні, содан кейін штат және класс бойынша реттелген. Штат Үміткердің нәтижесі Кандидаттар Сенатор Партия Сайлау тарихы Калифорния (1-класс) Республикалық 1991 Уақытша тағайындалған сайлауда жеңіліске ұшырады. Жаңа сенатор 1992 жылдың 3 қарашасында сайланды. Демократтардың жеңісі. Ілеспе 1992 жылдың 4 қарашасында қызметке кірді. Солтүстік Дакота (1-класс) Демократтық NPL 1992 Уақытша тағайындалған зейнетке шықты. Жаңа сенатор 1992 жылдың 4 желтоқсанында сайланды. Демократтық NPL сақталды. Ілеспе 1992 жылдың 14 желтоқсанында қызметке кірді.

Келесі Конгресске дейінгі сайлаулар

Бұл жалпы сайлауда жеңімпаздар 1993 жылдың 3 қаңтарынан бастап қызметке кірісті, штаттар бойынша реттелген. Барлық сайлаулар 3-сыныптық сенат орындарына қатысты. Штат Үйден шыққандардың нәтижелері Үміткерлер Сенатор Партия Сайлау тарихы Алабама Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Аляска Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Аризона Республикалық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Арканзас Демократтық 1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Калифорния Демократтық 1968–1974–1980–1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың басымдығы сақталды. Колорадо Демократтық 1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың басымдығы сақталды. Коннектикут Демократтық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Флорида Демократтық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Джорджия Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланудан бас тартыды. Жаңа сенатор сайланды. Республикалықтардың жеңісі. Гавайи Демократтық 1962–1968–1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Айдахо Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикалықтардың басымдығы сақталды. Иллинойс Демократтық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта ұсынылудан бас тартыды. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың басымдығы сақталды. Индиана Республикалық 1989–1990 Үйден шыққандар қайта сайланды. Айова Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Канзас Республикалық 1968–1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Кентукки Демократтық 1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Луизиана Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Мэриленд Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Миссури Республикалық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Невада Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Нью-Гэмпшир Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикалықтардың басымдығы сақталды. Нью-Йорк Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Солтүстік Каролина Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланудан бас тартыды. Жаңа сенатор сайланды. Республикалықтардың жеңісі. Солтүстік Дакота Демократтық NPL 1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтық NPL басымдығы сақталды. Үйден шыққандар 1992 жылдың 14 желтоқсанында басқа орынға ауысу үшін қызметтен кетті. Жеңімпаз 1992 жылдың 15 желтоқсанында тағайындалды. Огайо Демократтық 1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Оклахома Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Орегон Республикалық 1968–1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Пенсильвания Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Оңтүстік Каролина Демократтық 1966–1968–1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Оңтүстік Дакота Демократтық 1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Юта Республикалық 1974–1980–1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Республикалықтардың басымдығы сақталды. Вермонт Демократтық 1974–1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланды. Вашингтон Демократтық 1986 Үйден шыққандар зейнеткерлікке шықты. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың басымдығы сақталды. Висконсин Республикалық 1980–1986 Үйден шыққандар қайта сайланудан бас тартыды. Жаңа сенатор сайланды. Демократтардың жеңісі.

In these general elections, the winners were elected for the term beginning January 3, 1993; ordered by state. All of the elections involved the Class 3 seats. State Incumbent Results Candidates Senator Party Electoral history Alabama Democratic 1986 Incumbent re elected. Alaska Republican 19801986 Incumbent re elected. Arizona Republican 1986 Incumbent re elected. Arkansas Democratic 197419801986 Incumbent re elected. California Democratic 1968197419801986 Incumbent retired. New senator elected. Democratic hold. Colorado Democratic 1986 Incumbent retired. New senator elected. Democratic hold. Connecticut Democratic 19801986 Incumbent re elected. Florida Democratic 19801986 Incumbent re elected. Georgia Democratic 1986 Incumbent lost re election. New senator elected. Republican gain. Hawaii Democratic 19621968197419801986 Incumbent re elected. Idaho Republican 19801986 Incumbent retired. New senator elected. Republican hold. Illinois Democratic 19801986 Incumbent lost renomination. New senator elected. Democratic hold. Indiana Republican 1989 1990 Incumbent re elected. Iowa Republican 19801986 Incumbent re elected. Kansas Republican 1968197419801986 Incumbent re elected. Kentucky Democratic 197419801986 Incumbent re elected. Louisiana Democratic 1986 Incumbent re elected. Maryland Democratic 1986 Incumbent re elected. Missouri Republican 1986 Incumbent re elected. Nevada Democratic 1986 Incumbent re elected. New Hampshire Republican 19801986 Incumbent retired. New senator elected. Republican hold. New York Republican 19801986 Incumbent re elected. North Carolina Democratic 1986 1986 Incumbent lost re election. New senator elected. Republican gain. North Dakota Democratic NPL 1986 Incumbent retired. New senator elected. Democratic NPL hold. Incumbent resigned December 14, 1992 to move to the other seat. Winner appointed December 15, 1992. Ohio Democratic 19741974 19801986 Incumbent re elected. Oklahoma Republican 19801986 Incumbent re elected. Oregon Republican 1968197419801986 Incumbent re elected. Pennsylvania Republican 19801986 Incumbent re elected. South Carolina Democratic 1966 1968197419801986 Incumbent re elected. South Dakota Democratic 1986 Incumbent re elected. Utah Republican 197419801986 Incumbent retired. New senator elected. Republican hold. Vermont Democratic 197419801986 Incumbent re elected. Washington Democratic 1986 Incumbent retired. New senator elected. Democratic hold. Wisconsin Republican 19801986 Incumbent lost re election. New senator elected. Democratic gain.

Жақындасқан жарыстар

Он үш жарыста жеңіс маржасы 10%-дан кем болды. Жеңімпаз штатының партиясы Маржа Нью-Йорк Республикалық 1,25% Джорджия Республикалық (өзгерді) 1,30% Пенсильвания Республикалық 2,77% Нью-Гэмпшир Республикалық 2,82% Оңтүстік Каролина Демократиялық 3,12% Солтүстік Каролина Республикалық (өзгерді) 4,03% Калифорния (қалыпты) Демократиялық 4,90% Орегон Республикалық 5,64% Висконсин Демократиялық (өзгерді) 6,56% Миссури Республикалық 6,96% Вашингтон Демократиялық 7,98% Огайо Демократиялық 8,66% Колорадо Демократиялық 9,07%

Иллинойс штаты 10% маржамен шешілген шешуші штат болды.

Алабама

Демократ Ричард Шелби консервативті белсенді Ричард Селлерсті жеңіп, екінші мерзімге қайта сайланды.

Аляска

Республикалық Франк Мурковски АҚШ Сенатында үшінші мерзімге қайта сайлануға тырысты. Демократтардың үміткері, бұрынғы Экономикалық даму комиссары Тони Смит, көптеген үміткерлер қатысқан ішкі сайлауда өз партиясының ұсынушысы болып сайланды және жалпы сайлауда Мурковскимен бақ сынасты. Мурковски алты жыл бұрынғыдан аз дауыс жинаса да, нәтижесінде қайта сайланды.

Аризона

Республикалық Джон Маккейн демократ Клэр Сарджент, қоғамдық белсенді және тәуелсіз бұрынғы губернатор Эван Мечамды екінші мерзімге қайта сайланды.

Калифорния

Пит Уилсон Калифорния губернаторы болу үшін отставкаға кеткендіктен, Калифорнияда екі сенат сайлауы өтті, себебі екі мандат та сайлауға шығарылды және екеуін де әйелдер жеңіп алды. Нәтижесінде, Калифорния екі әйел сенатор отырған алғашқы штат атанды.

Калифорния (тұрақты)

Демократ Алан Кранстон зейнетке шығуға шешім қабылдады. Демократиялық АҚШ конгрессмені Барбара Боксер республикалық консерватор телешоу комментаторы Брюс Хершенсоннан бос орын үшін жеңіске жетті. Калифорнияның екі сенаторы да алғаш рет сайланды. Бұл бірінші және жалғыз оқиға емес; осыған ұқсас жағдай 1994 жылы Теннессиде, 1996 жылы Канзаста және 2020-2021 жылдары Джорджияда қайталанды. Калифорнияның екінші сенаторы, демократ Дианна Файнштейн, қосымша сайлауда жеңіске жетіп, 1992 жылдың қараша айында қызметке кірді. Боксер мен Хершенсон арасындағы сайлау өте тартысты болды. Соңғы сәтте республикалық үміткердің стриптиз клубына барғаны туралы жанжал туды, кейіннен кейбір республикалық саясаткерлер Хершенсонның жеңілісіне осы оқиғаның себеп болғанын айтты. Сайлау күніне төрт күн қалғанда, сауалнамалар Хершенсонның үлкен артықшылығын қысқартқанын, 3 ұпайға қалып қойғанын көрсетті. Саяси саясаткер Боб Мулхолланд үлкен плакатпен науқан шарасын тоқтатты, онда стриптиз клубы жарнамаланып, "Калифорния сайлаушылары Голливудтың стриптиз клубтарына жиі баратын адамды сайласын ба?" деп айғайлады. Хершенсон бір рет, әйелі және тағы бір жұппен стриптиз клубына барғанын мойындады. Бұл жаңалықтар баспасөзде жарияланғаннан кейін Хершенсон науқанның соңғы күндерін осыған байланысты айыптауларды жоққа шығарумен өткізді. Дауыстар саналып болғаннан кейін Барбара Боксер 5 ұпай айырмашылықпен жеңіске жетті. Республикашылар жеңілісті Боксердің науқанының жамандық тактикасымен байланыстырғанмен, Мулхолландтың әрекеті мен науқан арасындағы байланысты растайтын ешқандай дәлел табылмады. Сайлау өте тартысты болды. Associated Press Боксерді жеңімпаз деп таңғы сағат 1:22-де жариялады (Тынық мұхиты уақыты бойынша).

Калифорния (арнайы)

1990 жылғы губернатор сайлауында республикалық сенатор Пит Уилсон демократ Дианн Файнштейннен жеңіп, губернатор болды. Ол өзінің орнына Джон Ф. Сеймурды сенаторлыққа тағайындады. Құрама Штаттар Сенатына кезекті сайлаумен бірдей күні өткен арнайы сайлауда Файнштейн Сеймурды жеңіп, мерзімінің қалған 2 жылына қызмет етті және сайлаудан бір күн өткен 4 қарашада қызметке кірді. Сол сияқты демократ Барбара Боксер де кезекті сайлауда жеңіске жетіп, 1993 жылғы қаңтарда ант берді. Калифорния штатының екі сенаторы да алғаш рет сайланды. Мұндай жағдай бірінші рет бола бермейді, 1994 жылы Теннессиде, 1996 жылы Канзаста және 2020 жылы Джорджия штатында да осыған ұқсас жағдайлар тіркелді.

Гавайи

Демократ Дэниел Инуйе Республикалық штат сенаторы Рик Ридтен басым түсіп, алтыншы мерзімге қайта сайланды.

Айдахо штаты

Республикалық Стив Симмс үшінші мерзімге түсудің орнына зейнетке шығуға шешім қабылдады. Бойз қаласының республикалық мэрі Дирк Кемпторн ашық орынды жеңіп алды, демократ конгрессмен Ричард Х. Сталлингсті жеңді. Бұл жеңіліс сарапшыларды таң қалдырды; сол кезде он жылдан астам уақыттан бері ешқандай сенатор алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырамаған еді, ал Диксонның сайлаудағы сәттіліктерінің ұзақ тарихы бар болатын. Ол орталық демократ еді және жақында Клэренс Томасқа Жоғарғы Сотқа бекітуге дауыс берген. Браун – қара нәсілді әйел және белгілі реформатор-либерал, қара нәсілді, либерал және әйел сайлаушылардың үлкен бөлігін алды ("Әйелдер жылы"). Одан әрі, ол штаттағы ең көп халқы бар Кук округінде, Иллинойс штатында жеңіске жетті. Жарыстағы үшінші кандидат, миллионерлердің бірі – адвокат Ал Хофелд те әсер етті. Хофелд Диксонды әдетте қолдайтын орталық және консервативті демократтардың бір бөлігін тартып алды. Ол сондай-ақ Диксонға қарсы жарнамаларға көп ақша жұмсап, оның қолдауын әлсіретті. Мозли Браун 1992 жылғы Иллинойс штатының сенат сайлауында айқын артықшылықпен жеңіске жетті. Мозли Браун Чикаго қаласы орналасқан Кук округінде күткендей жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Уильямсон Чикагоның жақын маңындағы округтерде және штаттың солтүстік бөлігінде жақсы нәтижелерге қол жеткізді. Мозли Браунның Иллинойс штатының оңтүстігінде күшті көрсеткіші байқалды, бұл аймақта соңғы онжылдықтарда республикашылар басымдыққа ие болған. Браун Рок-Айленд округінде де жақсы нәтижелер көрсетті.

Айова штаты

Республикалық Чак Грассли АҚШ Сенатында үшінші мерзімге қайта сайлануға түсті және демократ қарсыласы, штат сенаторы Жан Холл Ллойд Джонсқа қарағанда оңай жеңіске жетті.

Луизиана

1992 жылы 3 қазанда Луизиана штатындағы ашық дауыс беруде демократ Джон Бро көп дауыс жинап, тағы бір мерзімге қайта сайланды.

Солтүстік Дакота

Сол жылдың қыркүйек айында Квентин Бурдик қайтыс болғандықтан, Солтүстік Дакота штатында екі сенат сайлауы өтті.

Солтүстік Дакота (дәстүрлі)

Солтүстік Дакота штатының Демократиялық партиясының (НПЛ) қазіргі сенаторы Кент Конрад, егер федералды бюджет тапшылығы алғаш сайланған кездегіден асып кетсе, қайта сайлануға түспеймін деп уәде берген болатын. Бірақ Сенаттағы екінші орын бос қалғанда, ол қосымша сайлауға қатысты. Демократиялық партияның NPL АҚШ конгрессмені Байрон Дорган, Endurance International Group компаниясының бас директоры, республикашыл Стив Сиднестен басым түсті.

Огайо штаты

Демократ Джон Гленн төртінші мерзімге қайта сайланды, бұл президент сайлауында Билл Клинтонның шамалы артықшылықпен жеңісімен бірге орын алды. Гленн 51% дауыс алып, Огайо штатының республикалық вице-губернаторы Майк ДеВайнға қарағанда жоғары нәтиже көрсетті, бірақ бұл оның Сенатқа өткен төрт сайлаудың ең нашар көрсеткіші болды. Бұған, ықтималды себебі, солшыл Workers World Party-ден келген үшінші партия өкілі Марта Греваттың қатысуы себеп болды. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, демократтар Огайо штатының 3-ші сыныптағы сенат креслосын соңғы рет осы сайлауда жеңіп алды.

Оклахома штаты

Республикалық Дон Никлс үшінші мерзімге қайта сайланды, демократ болған бұрынғы штат өкілі Стив Льюисті жеңіске жеткізді.

Орегон

Республикан Боб Паквуд бесінші мерзімге қайта сайланды. Сайлау науқаны басталғанда, екі үлкен партияның сарапшылары Паквудтың осы сайлау жылында қорғауы ең қиын орынның бірі болатынын болжады. Паквуд елдің «күшті сайланған лауазым иелерінің» бірі және «ерекше саяси сезімі» бар деп есептелді. Бірақ штаттың ірі газеті «The Oregonian» AuCoin-ды (Паквудтың басты қарсыласы саналған) «тұрақтылық, қиял және ықпалымен Орегон штатының ең күшті конгрессменіне және Солтүстік-Батыс аймағының ең ықпалды мүшесіне айналдырды» деп сипаттады. Бірақ AuCoin үшін бірінші кезекте Демократиялық партияның ішкі сайлауы өтті. Ол Портленд адвокаты Джо Уэтцел және Бенд кәсіпкері Гарри Лонсдейлмен «қатал, ащы» бәсекеге түсті. 1990 жылы Орегон штатының басқа Сенат мандатына қарсы күрескен Лонсдейл AuCoin-нің басты қарсыласы болды. Паквуд пен AuCoin-ді ұзақ жылдар бойы тиімсіз Конгресс мүшелері деп сынаған Уэтцел жарыста артта қалды және Портленд қалалық клубы ұйымдастырған сәуір айындағы пікірсайысқа шақырылмады. Лонсдейл «Les AuCoin, Mark Hatfield, Bob Packwood коалициясын» өзінің басты мақсаты етіп алды, «Les AuCoin-ді жылдар бойы PAC ақшасымен бұзылған жақсы адам деп санаймын» деді. «Сиэтл Таймс» газеті «көптеген сайлаушылар есте сақтай алатындай жағымсыз» деп атаған жарыста Лонсдейлдің экологиялық беделі де тексерілді, ал AuCoin Лонсдейлдің ядролық энергияны қолдаудан бас тарғанын және «Trojan» атом электр станциясын қайта ашуға қарсылық білдіргенін атап өтті. AuCoin Лонсдейлге артық ықпал ету туралы айыптауды қайтарды, оның компаниясы («Bend Research») федералдық қорғаныс келісімшарттары бойынша миллиондаған доллар алғанын көрсетті. Тіпті ішкі сайлау кезінде де Паквуд пен AuCoin түрлі мәселелер бойынша пікір алмасты. Паквуд Лонсдейлге қосылып, AuCoin-ді Конгресс мүшелері арасында чектердің қайтарылуына қатысқаны үшін сынады. AuCoin бұл мәселені ірі бұзушылықтар емес, қателіктер сериясы деп сипаттады. Бұрын-соңды болмаған қадам деп есептелген Паквуд Демократиялық партияның ішкі сайлауының нәтижесіне ықпал ету үшін AuCoin-ге қарсы телеарнада жарнамалар көрсетуге тырысты. Нәтижесінде, Демократиялық партияның ішкі сайлауының нәтижесі соншалықты жақын болды, автоматты қайта санау басталды. 18 маусымда, ішкі сайлаудан бір айдан кейін, AuCoin 330 дауыспен жеңіске жеткені расталды. Жарыстан бас тарғаннан кейін Лонсдейл Сенатқа «сырттан келген» адамның қажеттігін қайталады. 1991 жылы Паквуд ажырасып, бұрынғы әйелі оған қарсы сайлауға түсуі мүмкін екенін мәлімдеді, өйткені оның «әйелдерге көзқарасы» туралы алаңдаушылықтар күшейді. Әлеуметтік консерваторлық «Oregon Citizens Alliance» (OCA) 1992 жылғы гейлерге қарсы 9-шы шарасымен және жаңадан құрылған «American Heritage Party» (AHP) партиясымен штаттағы ең үлкен ықпалына жетті. Топ республикалық қарсыласы Джо Латцты қолдады, ол бұрын отбасылық құндылықтар платформасында Паквудқа қарсы сайланған еді. Бірақ Латц көп ұзамай өзінің ажырасуын жариялап, сайлаудан бас тартты. Қаңтар айында OCA бұрынғы губернаторлық үміткер Ал Моблиді тәуелсіз кандидат ретінде немесе AHP мүшесі ретінде қолдауды қарастырды. Мобли ақыр соңында тамыздың ортасында AuCoin-нің сайлануына жауапкершілік алудан қорқып, сайлауға түспеуге шешім қабылдады. Сондықтан Паквудтың ең маңызды қарсыласы отбасылық құндылықтарды жақтаған, аз танымал консервативті Медфорд адвокаты Джон ДеЗелл болды. Паквуд ДеЗеллді және басқа да бірнеше үміткерлерді жеңіп шықты. Маусым айының соңында қайта санау аяқталғаннан кейін AuCoin-нің сайлау науқаны үшін қаражаты таусылды. Паквуд жалпы сайлауға 3,2 миллион доллармен кірді және 1990-1992 жылдардағы сайлау маусымында өз штатынан тыс жерлерден қаражат жинаған сенаторлар арасында бүкіл ел бойынша алтыншы орынды иеленді. AuCoin құрғаққұйрықты құстың орман өнеркәсібіне тигізетін әсерін жою үшін жойылып бара жатқан түрлер туралы заңды (ESA) әлсіретуге қарсы болды, бірақ Паквуд (Орегон мемлекеттік университетінің саясаттанушысы Уильям Ланчтың айтуынша, орман өнеркәсібінің басты одақтастарының бірі) «экологиялық экстремистерге» шабуыл жасап, құрғаққұйрықты құсты ESA-дан босату үшін президенттік комитет құру туралы заң ұсынды. Қыркүйек айында Паквуд арнайы мүдделік топтармен сөйлескен кезде дауыс бермегені үшін AuCoin-ді жалған айыптаған жарнамаларын алып тастады. Қазан айына дейін Паквуд 8 миллион доллар жинады, AuCoin-нен 5,4 миллион доллар көп жұмсады және барлық Сенат мүшелерінен басым түсті. Бірақ сол күзде екі үміткердің де мүмкіндіктері тең болды, Паквуд AuCoin-ді қатыспағаны, Палата банктік шоты және құрғаққұйрықты құс мәселелері бойынша сынады, ал AuCoin танымал президенттік үміткер Билл Клинтонның үгіттеуін қайталап, Паквудтың орта таптан гөрі байларға көбірек көмектесетінін айтты. Қатал жарыс нәтижесі сайлау күні анықталмады, бірақ ертесі күні Паквуд 52 пайыз дауыспен жеңіске жеткені белгілі болды, AuCoin 47 пайыз дауыс алды. Жеңіс сөздерінде Паквуд AuCoin-ді Клинтон әкімдігіндегі Ішкі істер министрі лауазымына ұсынды. Паквудтың бұл сөздеріне жауап ретінде AuCoin «Бұл өте жақсы» деді.

Incumbent Republican Bob Packwood won re election to his fifth term. As the election season got underway, analysts from both major parties predicted that Packwood would have one of the toughest seats to defend in what was anticipated to be a volatile election year. Packwood was regarded as one of the nation's "most powerful elected officials" with "extraordinary political instincts." But the state's largest newspaper, The Oregonian, had described AuCoin (Packwood's presumed main challenger) as having "persistence, imagination and clout [that] have made him the most powerful congressman in Oregon and one of the most influential members from the Northwest." For AuCoin, however, first came the Democratic primary. He faced Portland attorney Joe Wetzel and Bend businessman Harry Lonsdale in what became a "brutal, bitter" contest. Lonsdale, who had run a close race against incumbent Mark Hatfield for Oregon's other Senate seat in 1990, emerged as AuCoin's principal rival; Wetzel, who criticized Packwood and AuCoin as long term, ineffective members of Congress, trailed throughout the race, and was not invited to an April debate sponsored by the City Club of Portland. Lonsdale took on "the Les AuCoin Mark Hatfield Bob Packwood coalition" as his primary cause, stating "I consider Les AuCoin a good man who has been corrupted by PAC money over the years". In a race the Seattle Times called "as negative as many voters can remember," Lonsdale's environmental credentials also came under scrutiny, and AuCoin noted Lonsdale's reversal of support for nuclear power and belated opposition to the re opening of Trojan Nuclear Power Plant. AuCoin turned accusations of undue influence back on Lonsdale, pointing out that his company (Bend Research) had received millions in federal defense contracts. Even during the primary, Packwood and AuCoin traded barbs on various issues. Packwood joined Lonsdale in criticizing AuCoin for his involvement in what was reported as a rash of check bouncing among members of Congress; AuCoin characterized the issue as a series of mistakes, rather than gross abuses. In what was believed to be an unprecedented move, Packwood attempted to influence the Democratic primary's outcome by running television ads against AuCoin. Ultimately, the results of the Democratic primary were so close that an automatic recount was triggered. On June 18, over a month after the primary election, AuCoin was certified as having won by 330 votes. Upon conceding the race, Lonsdale pondered mounting a write in campaign, reiterating that Oregon needed an "outsider" in the Senate. Packwood had gone through a divorce in 1991, and his ex wife threatened to run against him amid mounting concerns about his "eye for the ladies." The socially conservative Oregon Citizens Alliance (OCA) was at the apex of its statewide prominence with 1992's anti gay Measure 9 and its newly formed American Heritage Party (AHP). The group endorsed Republican challenger Joe Lutz, who had run against Packwood in the past on a family values platform; but Lutz soon withdrew, announcing a divorce of his own. As early as January, the OCA considered backing former gubernatorial candidate Al Mobley as an independent or as a member of the AHP. Mobley ultimately decided in mid August not to run, stating that he could not bear the idea that he might be responsible for causing AuCoin to be elected. Packwood's most significant challenge thus came from little known conservative Medford attorney John DeZell, who campaigned on the family values issue. Packwood cruised to victory over DeZell and several other candidates. By the end of June, when the recount was complete, AuCoin was nearly out of campaign funds; Packwood entered the general election race with $3.2 million and was ranked sixth nationwide among senators raising funds outside their home state during the 1990–1992 election season. AuCoin opposed weakening the Endangered Species Act (ESA) to erase the Northern Spotted Owl's impact on the timber industry, but Packwood (“one of the timber industry’s chief allies,” according to Oregon State University political scientist William Lunch) assailed “environmental extremists” and introduced legislation to convene a presidential cabinet committee to exempt the endangered owl from the ESA. In September, Packwood pulled ads that had falsely criticized AuCoin for missing votes while speaking to special interest groups. By October, Packwood had raised $8 million, spending $5.4 million more than AuCoin, and leading all Senate incumbents. Yet that fall, the two candidates were in a dead heat, with Packwood continuing to criticize AuCoin on attendance, his House bank account and the spotted owl, and AuCoin echoing the campaign of popular Presidential candidate Bill Clinton by accusing Packwood of favoring the wealthy over the middle class. The outcome of the bruising race was too close to call on election night, but on the following day, Packwood emerged as the winner with about 52% of the vote to AuCoin's 47. In his victory press conference, Packwood endorsed AuCoin for Secretary of the Interior in the Clinton administration. When told of Packwood's comments, AuCoin responded by saying "I think that's real special."

Пенсильвания штаты

Республикалық Арлен Спектер үшінші мерзімге сайлауда жеңіске жетті, демократ миллионер Линн Йекелді басып өтті. Ол Дрексел университетінің медицина колледжінің әйелдер зерттеулерінің директоры және Вирджиния штатының бұрынғы конгрессмені Портер Хардидің қызы (Монтгомери округінен). Сенаттағы беделді лауазымына қарамастан, Спектер сайлауға қатысуда көптеген қиындықтарға тап болды. Партиясының консервативті қанатынан көбінесе ыстық емес қолдау ғана алған орташа саясаткер, ол Рональд Рейганның Роберт Боркты Жоғарғы Сотқа үміткер етіп ұсынғанына қарсы болғаны үшін оңшылдардың сынына ілікті. Спектер кейіннен өте консервативті штаттық өкіл Стивен Фрейндтен басты қарсылыққа тап болды; бұл бәсеке қымбатқа түсті және көптеген зиянды шабуыл жарнамаларына толы болды. Сенатор Кларенс Томас ісіне қатысқандығы үшін әйелдер ұйымдарының да назарында болды; Анита Хиллді сұраққа тартып отырғанда, Спектер оның сексуалдық қысым көрсету туралы айыптамаларына көңілсіздік танытқандай көрінді. Сонымен қатар, президент Буштың халық арасындағы беделі штат ішіндегі жоғары жұмыссыздық деңгейіне байланысты күрт төмендеді, бұл республикалық үміткерлердің де мүмкіндіктерін шектеді. Йекел бес үміткердің ішінде 45 пайыз дауыспен алғашқы сайлауда жеңіске жетті, сарапшылардың қолдауына ие болған вице-губернатор Марк Сингельді оңай жеңді, бұл сайлау циклы "әйелдер жылы" деп аталды. Сауалнамалар оны Спектерден екі есе көп дауыспен алда екенін көрсетті. Бірақ Спектер саяси талдаушылардың мақтауына ие болған, кемшіндемес кампания жүргізді. Өзінің қателіктеріне қарамастан, оның ішінде үгіт-насихат жүргізген жерлердің аттарын жиі дұрыс айта алмауына қарамастан, Йекел тұрақты өнер көрсетті және сайлау күні штаттың Питтсбург, Скрантон және Эри сияқты дәстүрлі демократтық бекіністерінде көптеген дауыстарды жеңіп алды. Алайда, Спектер штаттың ең маңызды демократтық округінде – Филадельфияда Йекелдің қолдауын әлсіретті. Спектер афроамерикандық аудандарда белсенді жұмыс істеді және NAACP-нің қолдауын алды. Сонымен қатар, ол өзін реформатор деп жариялаған Йекелге Филадельфияның көптеген демократ көшбасшыларының күмәнді көзқарасын пайдаланды; нәтижесінде, демократтар көп шоғырланған бұл қалада Спектерге күтілгеннен көп дауыс берілді. Кампанияға Спектердің Йекелдің дауыс базасына, дәстүрлі республикалық, бірақ демократтарға жақын қала маңындағы Филадельфия аудандарына тікелей қатысуы да маңызды болды.

Incumbent Republican Arlen Specter won re election to a third term over Democratic millionaire Lynn Yeakel director of women's studies at Drexel University College of Medicine and daughter of former U. S. Congressman Porter Hardy of Virginia (from Montgomery County). Despite his powerful position in the Senate, Specter had numerous problems entering the election. A moderate who generally received only tepid support from his party's conservative wing, he was criticized by the right for opposing Ronald Reagan's nomination of Robert Bork to the Supreme Court. Specter subsequently faced a primary challenge from an ultra conservative State Representative named Stephen Freind; although the incumbent won handily, the battle was expensive and featured many damaging attack ads. The senator was also highly targeted by women's groups for his involvement in the Clarence Thomas proceedings; in his questioning of Anita Hill, Specter appeared to show no sympathy for her allegations of sexual harassment. Furthermore, President Bush's popularity was rapidly declining in the state over high unemployment rates and was subsequently dragging down Republican candidates. Yeakel won the five way primary with 45% of the vote, easily defeating the endorsed candidate, Lieutenant Governor Mark Singel, in an election cycle dubbed by pundits as the "year of the woman." Polls put her ahead of Specter by double digits. But Specter ran a campaign that was praised by political analysts for being almost flawless. Despite her mistakes, including a frequent tendency to mispronounce the names of places in which she was campaigning, Yeakel continued to perform solidly, and on Election Day, she captured by large numbers the traditional Democratic strongholds of the state, such as Pittsburgh, Scranton, and Erie. However, Specter undercut Yeakel's support in the state's most critical Democratic county: Philadelphia. Specter campaigned hard in black neighborhoods and received the endorsement of the NAACP. Furthermore, he capitalized on the ambivalence of many Philadelphia Democratic leaders to Yeakel, a self described reform candidate; as a result, the hugely Democratic city featured a higher than anticipated vote for Specter. Also critical to the campaign was Specter's grassroots involvement in Yeakel's base, the traditionally GOP but Democratic trending suburbs of Philadelphia.

Висконсин штаты

Республикалық Боб Кастен үшінші мерзімге қайта сайлануға түсті, бірақ демократ сенатор Расс Фейнгольдтан жеңілді. Фейнгольд штатта жақсы танылмаған еді және ол праймеризде миллионер қарсыластар – АҚШ конгрессмені Джим Муди және Милуоки кәсіпкері Джо Чекотаға қарсы күресті. Оның назарын аудару үшін қабылдаған шараларының ең есімде қаларлығы – Фейнгольдтың гараж есігіне келісімшарт нысанында жазылған бес уәде болды. Сондай-ақ, Фейнгольдтың жарнамалық кампаниясы прогрессивті кандидат Пол Уэллстонның Миннесота штатындағы Сенат сайлауында қолданған жарнамасына ұқсас болды. Үйде түсірілген фильмдер түріндегі жарнамаларда Фейнгольд, өзін әрдайым «АҚШ Сенатына үміткер, әлсіз жандардың бірі» деп атап, қарапайым, Капра есімімен танымал тұлға ретінде бейнеленді. Жарнамалар кандидаттың үйіне экскурсия ұйымдастырып, оның балаларын көрсетті, барлығы мемлекеттік мектепте оқыды. Жарнамаларда көңіл көтеру элементтері де көп болды. Бір жарнамада Фейнгольд Элвис Преслидің өкілімен кездеседі, ол Фейнгольдқа қолдауын білдіреді. (Боб Кастен Элвистің қолдауына Фейнгольдтың репутациясын сынаған Элвис өкілінің жарнамасымен жауап берді.) Тағы бір жарнамада Фейнгольд қарсыластарының жартылай мөлшердегі картоннан жасалған суреттерінің қасында тұрып, екеуі бір-біріне лай сүреген кезде «олардың деңгейіне түспеймін» деді. Салықтарды көтеру және қорғаныс бюджетін қысқарту сияқты талаптарды қамтитын жоспар республикашылар тарапынан «радикалды» деп, ал демократтық қарсыластары тарапынан «тынышсыз либералды» деп сынға алынды. Фейнгольд сонымен қатар қатаң сайлау қаржысын реформалауды және жалпыұлттық денсаулық сақтау жүйесін қолдады, сондай-ақ мерзімді сайлауларды шектеуге және жаңа салық жеңілдіктеріне қарсы болды. Фейнгольд өзін қарсыластары Джим Муди мен Джо Чекотаның жағымсыз кампаниясынан гөрі, ерекше және жаңаша ойлайтын кандидат ретінде көрсету арқылы жеңіске жетті. Праймериз күні Фейнгольд, науқанның көп бөлігінде қолдауы бір тамызды көрсеткен, 70 пайыз дауыспен жеңіске жетті. Жеті аптадан кейін, Билл Клинтон, Джордж Буш және Росс Перо Висконсин штатындағы президенттік сайлауда 41%, 37% және 21% дауыс жинағанда, Фейнгольд Кастенді 53%-қа 46% есебімен жеңді.

Incumbent Republican Bob Kasten ran for re election to a third term, but was defeated by Democratic State senator Russ Feingold. Feingold, who had little name recognition in the state and was campaigning in a primary against a pair of millionaire opponents, U. S. Congressman Jim Moody and Milwaukee businessman Joe Checota, adopted several proposals to gain the electorate's attention. The most memorable of these was a series of five promises written on Feingold's garage door in the form of a contract. Also noted was Feingold's advertising campaign, which was widely compared to that used by progressive candidate Paul Wellstone in his victorious Senate campaign in Minnesota. Shot in the form of home movies, the ads attempted to portray Feingold, who always referred to himself as "the underdog running for U. S. senate," as a down to earth, Capra esque figure, taking the audience on a guided tour of the candidate's home and introducing them to his children, all of whom were enrolled in public school. The ads also contained a significant amount of humor. One featured Feingold meeting with an Elvis Presley impersonator, who offered Feingold his endorsement. (Bob Kasten responded to the Elvis endorsement with an advertisement featuring an Elvis impersonator attacking Feingold's record.) Another showed Feingold standing next to a pair of half sized cardboard cut outs of his opponents, refusing to "stoop to their level" as the two were shown literally slinging mud at one another. The plan, which called for, among other things, a raise in taxes and cuts in the defense budget, was derided as "extremist" by Republicans and "too liberal" by his Democratic opponents. Feingold also announced his support for strict campaign finance reform and a national health care system and voiced his opposition to term limits and new tax cuts. Feingold won by positioning himself as a quirky underdog who offered voters an alternative to what was seen by many as negative campaigning of opponents Jim Moody and Joe Checota. On primary day, Feingold, whose support had shown in the single digits throughout much of the campaign, surged to victory with 70 percent of the vote. Seven weeks later, while Bill Clinton, George H. W. Bush, and Ross Perot split the Wisconsin presidential vote 41% 37% 21%, Feingold beat Kasten by a margin of 53 percent to 46 percent.