Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұяшықтарды бақыланатын жағдайларда өсіру процесі
Process by which cells are grown under controlled conditions
Ұяшықтарды өсіру немесе тіндерді өсіру – ұяшықтарды бақыланатын жағдайларда, әдетте олардың табиғи ортасынан тыс өсіру процесі. Тірі тінден алынған ұяшықтарды мұқият бақыланатын жағдайда ұстауға болады. Оларды дене температурасында (37 °C) инкубаторда сақтау қажет. Бұл жағдайлар әр ұяшық түріне байланысты өзгеше болуы мүмкін, бірақ әдетте қажетті қоректік заттарды (аминоқышқылдар, көмірсулар, витаминдер, минералдар), өсу факторларын, гормондарды және газдарды (CO2, O2) қамтамасыз ететін, сондай-ақ физиохимиялық ортаны (pH буфері, осмостық қысым, температура) реттейтін қолайлы ыдыс пен субстрат немесе толық ортадан тұрады. Көптеген ұяшықтар жабысқақ мәдениетті моноқабат (бір ұяшық қалыңдығы) ретінде қалыптастыру үшін бет немесе жасанды субстратты қажет етеді, ал басқалары суспензиялық мәдениет ретінде ортада еркін қозғалып өсе алады. Бұл әдетте сұйық, жартылай қатты немесе қатты өсу ортасын, мысалы, қоректік орта немесе агарды пайдалану арқылы жеңілдетіледі. Тіндерді өсіру көбінесе жануарлар ұяшықтары мен тіндерін өсіруді білдіреді, ал өсімдіктер үшін өсімдік тіндерін өсіру термині қолданылады. Көптеген ұяшықтардың өмір сүру мерзімі генетикалық тұрғыдан анықталады, бірақ кейбір ұяшықтар «өзгертіліп», өлмейтін ұяшықтарға айналдырылған, олар оңтайлы жағдайлар жасалса, шексіз көбейе алады. Қазіргі кезде «ұяшықтарды өсіру» термині көбінесе көпкөкшелі эукариоттардан, әсіресе жануарлар ұяшықтарынан алынған ұяшықтарды өсіруді білдіреді, бұл өсімдік тіндерін өсіру, саңырауқұлақтар мен микробиологиялық мәдениет сияқты басқа да ұяшықтарды өсіру түрлерінен ерекшеленеді. Ұяшықтарды өсірудің тарихи дамуы мен әдістері тіндерді және органдарды өсірумен тығыз байланысты. Вирустық мәдениет те ұяшықтар вирустар үшін қонақша ретінде қызмет ететіндіктен, осымен байланысты. Бір ұяшықтан тараған және бірдей генетикалық құрамға ие ұяшықтар популяциясы – тірі ұяшықтар желісін олардың бастапқы тінінен бөліп ұстау зертханалық техникасы 20-шы ғасырдың ортасында жетілді.
Cell culture or tissue culture is the process by which cells are grown under controlled conditions, generally outside of their natural environment. After cells of interest have been isolated from living tissue, they can subsequently be maintained under carefully controlled conditions. They need to be kept at body temperature (37 °C) in an incubator. These conditions vary for each cell type, but generally consist of a suitable vessel with a substrate or rich medium that supplies the essential nutrients (amino acids, carbohydrates, vitamins, minerals), growth factors, hormones, and gases (CO2, O2), and regulates the physio chemical environment (pH buffer, osmotic pressure, temperature). Most cells require a surface or an artificial substrate to form an adherent culture as a monolayer (one single cell thick), whereas others can be grown free floating in a medium as a suspension culture. This is typically facilitated via use of a liquid, semi solid, or solid growth medium, such as broth or agar. Tissue culture commonly refers to the culture of animal cells and tissues, with the more specific term plant tissue culture being used for plants. The lifespan of most cells is genetically determined, but some cell culturing cells have been 'transformed' into immortal cells which will reproduce indefinitely if the optimal conditions are provided. In practice, the term "cell culture" now refers to the culturing of cells derived from multicellular eukaryotes, especially animal cells, in contrast with other types of culture that also grow cells, such as plant tissue culture, fungal culture, and microbiological culture (of microbes). The historical development and methods of cell culture are closely interrelated to those of tissue culture and organ culture. Viral culture is also related, with cells as hosts for the viruses. The laboratory technique of maintaining live cell lines (a population of cells descended from a single cell and containing the same genetic makeup) separated from their original tissue source became more robust in the middle 20th century.
Тарих
XIX ғасырдағы ағылшын физиологы Сидней Рингер организмнен тыс жердегі жануарлар жүрегінің соғуын сақтауға арналған натрий, калий, кальций және магний хлоридтерін қамтитын тұз ерітіндісін жасады. 1885 жылы Вильгельм Ру эмбрионалды тауықтың миы пластинасының бір бөлігін алып тастап, оны бірнеше күн бойы жылы тұзды ерітіндіде ұстады, бұл тіндерді өсірудің негізгі қағидасын белгіледі. 1907 жылы зоолог Росс Гранвилл Харрисон жабынның эмбрионалды жасушаларының өсуін көрсетті, бұл түйіршікті лимфа ортасында жүйке жасушаларын пайда етеді. 1913 жылы Э. Стейнхардт, К. Израиль және Р. А. Ламберт вакцина вирусын шошқаның мүйіз қабығының бөлшектерінен өсірді. 1996 жылы регенеративті тіннің алғашқы қолданылуы уретраның кіші ұзындығын ауыстыру үшін қолданылды, бұл тіннің үлгілерін алу, оны денесінен тыс жерде иінсіз өсіру және оны қайта қолдану әдісі 1 см-ден аз арақашықтыққа ғана қолданылуы мүмкін деген түсінікке әкелді. Джонс Хопкинс медицина мектебінде, содан кейін Йель университетінде жұмыс істейтін Росс Гранвилл Харрисон 1907 жылдан 1910 жылға дейінгі тәжірибелерінің нәтижелерін жариялап, тіндер өсіру әдістемесін құрды. Готлиб Хаберландт алғаш рет оқшауланған тіндерді өсірудің, өсімдік тіндерін өсірудің мүмкіндігін көрсетті. Ол бұл әдіс арқылы жеке жасушалардың тін культурасы арқылы әлеуетін, сондай-ақ тіндердің бір-біріне өзара әсерін анықтауға болады деп ұсынды. Хаберландтың алғашқы пікірінен бастап тін мен жасуша өсіру әдістері пайда болды, бұл биология мен медицинада елеулі жаңалықтарға әкелді. Ол өзінің тотипотенциалдық идеясын 1902 жылы ұсынды, ол "Теориялық тұрғыдан барлық өсімдік жасушалары толық өсімдікке әкелуі мүмкін" деп мәлімдеді. Тіндер мәдениетін американдық патолог Монтроз Томас Берроуз қолданған. 1940-1950 жылдары вирусология саласындағы зерттеулерді қолдау үшін жасушалар өсіру әдістері едәуір дамыды. Жасушалы дақылдарда өсірілген вирустар тазаланған вирустарды вакцина жасау үшін дайындауға мүмкіндік берді. Джонас Солк әзірлеген инъекциялық полиомиелит вакцинасы жасушалы мәдениет техникасын қолдану арқылы жаппай өндірілген алғашқы өнімдердің бірі болды. Бұл вакцинаны Джон Франклин Эндерс, Томас Хакл Веллер және Фредерик Чепмен Роббинстің жасушалы мәдениет зерттеулері мүмкін етті. Олар маймыл бүйрек жасушалы мәдениеттерінде вирусты өсіру әдісін ашқаны үшін Нобель сыйлығын алды. Жасушалар өсіру көптеген ауруларға қарсы вакциналар жасауға септігін тигізді. Осылайша, кең мағынада "тіндер өсіру" жиі "жасуша өсіру" деген сөзбен алмасып қолданылады. Екінші жағынан, "тіндер өсіру" сөзінің нақты мағынасы тін бөлшектерін өсіруді, яғни эксплант өсіруді білдіреді. Тін культурасы - көп жасушалы организмдердің жасушаларының биологиясын зерттеудің маңызды құралы. Ол тіннің жақсы анықталған ортадағы in vitro моделін ұсынады, оны оңай өңдеуге және талдауға болады. Жануарлар тіндерінің өсірілімінде жасушалар екі өлшемді моноқабаттар (дәстүрлі өсіру) ретінде немесе талшықты ілмектер немесе гельдер ішінде өсірілуі мүмкін, бұл табиғи үш өлшемді тінге ұқсас құрылымдарға (3D өсіру) жету үшін. Эрик Саймон 1988 жылғы NIH SBIR гранттық баяндамасында электроспинингтің нано және субмикрондық масштабтағы полимерлі талшықты эшафолдтарды өндіру үшін арнайы клеткалар мен тіндердің субстраттары ретінде қолдануға арналғандығын көрсетті. Электропыршалы талшықты торларды жасуша өсіру мен тін инженериясы үшін ерте пайдаланған кезде, әртүрлі жасуша түрлері поликарбонат талшықтарына жабысып, көбейеді. 2D мәдениетінде әдеттегі жалпақ морфологиядан айырмашылығы, электроспундалған талшықтарда өсірілген жасушалар жалпы тірі тіндерде байқалатын дөңгелектелген 3 өлшемді морфологияны көрсетті. Өсімдіктің тіндік өсіруі, әсіресе, өсімдіктің тіндік өсіру ортасында өсірілген шағын бөлшектерден тұтас өсімдіктерді өсіруге қатысты.
The 19th century English physiologist Sydney Ringer developed salt solutions containing the chlorides of sodium, potassium, calcium and magnesium suitable for maintaining the beating of an isolated animal heart outside the body. In 1885 Wilhelm Roux removed a section of the medullary plate of an embryonic chicken and maintained it in a warm saline solution for several days, establishing the basic principle of tissue culture. In 1907 the zoologist Ross Granville Harrison demonstrated the growth of frog embryonic cells that would give rise to nerve cells in a medium of clotted lymph. In 1913, E. Steinhardt, C. Israeli, and R. A. Lambert grew vaccinia virus in fragments of guinea pig corneal tissue. In 1996, the first use of regenerative tissue was used to replace a small length of urethra, which led to the understanding that the technique of obtaining samples of tissue, growing it outside the body without a scaffold, and reapplying it, can be used for only small distances of less than 1 cm. Ross Granville Harrison, working at Johns Hopkins Medical School and then at Yale University, published results of his experiments from 1907 to 1910, establishing the methodology of tissue culture. Gottlieb Haberlandt first pointed out the possibilities of the culture of isolated tissues, plant tissue culture. He suggested that the potentialities of individual cells via tissue culture as well as that the reciprocal influences of tissues on one another could be determined by this method. Since Haberlandt's original assertions, methods for tissue and cell culture have been realized, leading to significant discoveries in biology and medicine. He presented his original idea of totipotentiality in 1902, stating that "Theoretically all plant cells are able to give rise to a complete plant." The term tissue culture was coined by American pathologist Montrose Thomas Burrows. Cell culture techniques were advanced significantly in the 1940s and 1950s to support research in virology. Growing viruses in cell cultures allowed preparation of purified viruses for the manufacture of vaccines. The injectable polio vaccine developed by Jonas Salk was one of the first products mass produced using cell culture techniques. This vaccine was made possible by the cell culture research of John Franklin Enders, Thomas Huckle Weller, and Frederick Chapman Robbins, who were awarded a Nobel Prize for their discovery of a method of growing the virus in monkey kidney cell cultures. Cell culture has contributed to the development of vaccines for many diseases. Thus, in its broader sense, "tissue culture" is often used interchangeably with "cell culture". On the other hand, the strict meaning of "tissue culture" refers to the culturing of tissue pieces, i. e. explant culture. Tissue culture is an important tool for the study of the biology of cells from multicellular organisms. It provides an in vitro model of the tissue in a well defined environment which can be easily manipulated and analysed. In animal tissue culture, cells may be grown as two dimensional monolayers (conventional culture) or within fibrous scaffolds or gels to attain more naturalistic three dimensional tissue like structures (3D culture). Eric Simon, in a 1988 NIH SBIR grant report, showed that electrospinning could be used to produce nano and submicron scale polymeric fibrous scaffolds specifically intended for use as in vitro cell and tissue substrates. This early use of electrospun fibrous lattices for cell culture and tissue engineering showed that various cell types would adhere to and proliferate upon polycarbonate fibers. It was noted that as opposed to the flattened morphology typically seen in 2D culture, cells grown on the electrospun fibers exhibited a more rounded 3 dimensional morphology generally observed of tissues in vivo. Plant tissue culture in particular is concerned with the growing of entire plants from small pieces of plant tissue, cultured in medium.
Ұяшықтарды оқшаулау
Жасушаларды тіндерден бірнеше тәсілмен оқшаулауға болады, содан кейін оларды ex vivo жағдайында өсіруге болады. Жасушаларды қаннан оңай тазартуға болады, алайда тек ақ жасушалар ғана өсірілуге қабілетті. Қатты тіндерден жасушаларды коллагеназа, трипсин немесе проназа сияқты ферменттерді пайдаланып, жасушадан тыс матрицаны ыдырату арқылы оқшаулауға болады, содан кейін тінді араластырып, жасушаларды суспензияға шығару керек. Балама ретінде, тіндердің бөліктерін өсу ортасына қоюға болады, ал одан өсетін жасушаларды өсіруге қолдануға болады. Бұл әдіс эксплант өсіру деп аталады. Тікелей науқастан алынған жасушалар бастапқы жасушалар деп аталады. Ісіктерден алынған кейбір жасушаларды қоспағанда, көптеген бастапқы жасушалар өсірудің қызмет ету мерзімі шектеулі. Реттелген немесе өлмейтін жасушалар желісі, кездейсоқ мутация немесе теломераза генінің жасанды экспрессиясы сияқты әдейі өзгерту арқылы шексіз көбею қабілетін алған. Көптеген жасушалар желілері белгілі бір жасуша түрлерінің өкілі ретінде жақсы қалыптасқан.
Cells can be isolated from tissues for ex vivo culture in several ways. Cells can be easily purified from blood; however, only the white cells are capable of growth in culture. Cells can be isolated from solid tissues by digesting the extracellular matrix using enzymes such as collagenase, trypsin, or pronase, before agitating the tissue to release the cells into suspension. Alternatively, pieces of tissue can be placed in growth media, and the cells that grow out are available for culture. This method is known as explant culture. Cells that are cultured directly from a subject are known as primary cells. With the exception of some derived from tumors, most primary cell cultures have limited lifespan. An established or immortalized cell line has acquired the ability to proliferate indefinitely either through random mutation or deliberate modification, such as artificial expression of the telomerase gene. Numerous cell lines are well established as representative of particular cell types.
Ұяшықтарды мәдениетте сақтау
Көптеген оқшауланған жасушалардың басым бөлігі қартаю процесінен өтеді және белгілі бір мөлшерде көбейгеннен кейін бөлінуін тоқтатады, бірақ әдетте олардың тірі қалу қабілетін сақтайды (бұл Хейфлик шегі деп аталады). Температура мен газ қоспасынан басқа, мәдениет жүйелерінде ең көп өзгертілетін фактор – жасушалардың өсу ортасы. Өсу ортасының рецептілері pH, глюкоза концентрациясы, өсу факторлары және басқа да қоректік заттардың болуына қарай әртүрлі болуы мүмкін. Өсу факторлары көбінесе жануарлардың қанының сарысуынан алынады, мысалы, сиырдың ұрықтық сарысуы (FBS), сиырдың бұзау сарысуы, жылқы сарысуы және шошқа сарысуы. Осы қаннан алынған ингредиенттердің бір қиындығы – мәдениеттің вирустармен немесе приондармен, әсіресе медициналық биотехнологияда ластану мүмкіндігі. Қазіргі талдам бойынша, осы ингредиенттерді мүмкіндігінше азайту немесе жою және адамның тромбоциттерінен алынған лизатты (hPL) пайдалану қажет. Бұл адам жасушаларымен FBS қолданғанда түрлер аралық ластану туралы алаңдаушылықты жояды. hPL FBS немесе басқа жануарлар сарысуының орнына қауіпсіз және сенімді балама ретінде пайда болды. Сонымен қатар, химиялық тұрғыдан анықталған ортаны қолдану арқылы сарысудың кез келген іздерін (адам немесе жануар) жоюға болады, бірақ бұл әртүрлі жасуша түрлері үшін әрқашан мүмкін болмайды. Баламалы стратегиялар жануарлардың қанын АҚШ, Австралия және Жаңа Зеландия сияқты BSE/TSE қаупі ең төмен елдерден алуды және жасуша өсіру үшін жануарлардың толық сарысуының орнына сарысудан алынған тазартылған қоректік концентрацияларды пайдалануды қамтиды. Пластинка тығыздығы (мәдениет ортасының көлеміне шаққандағы жасушалар саны) кейбір жасуша түрлері үшін маңызды рөл атқарады. Мысалы, төмен пластинка тығыздығы гранулоза жасушаларының эстроген өндіруіне себеп болса, жоғары пластинка тығыздығы оларды прогестерон өндіретін тека-лютеин жасушаларына айналдырады. Жасушаларды суспензияда немесе жабысатын мәдениеттерде өсіруге болады. Кейбір жасушалар табиғи түрде суспензияда, кез келген бетке жабыспай тіршілік етеді, мысалы, қан ағынындағы жасушалар. Сондай-ақ, суспензиялы мәдениетте тіршілік етуге қабілетті болу үшін өзгертілген жасуша желілері де бар, бұл оларды жабысатын жағдайларға қарағанда жоғары тығыздыққа өсіруге мүмкіндік береді. Жабысатын жасушалар жабысу қасиеттерін арттыру және өсу мен дифференциация үшін қажетті басқа да сигналдарды беру үшін жасушадан тыс матрица (мысалы, коллаген және ламинин) компоненттерімен қапталған тіндік мәдениет пластикасы немесе микротасымалдағыш сияқты бетті қажет етеді. Қатты тіндерден алынған жасушалардың көпшілігі жабысатын болады. Жабысатын мәдениеттің тағы бір түрі – органотиптік мәдениет, ол екі өлшемді мәдениет табақтарына қарағанда үш өлшемді (3D) ортада жасушаларды өсіруді қамтиды. Бұл 3D мәдениет жүйесі биохимиялық және физиологиялық жағынан in vivo тіндеріне жақын, бірақ көптеген факторларға байланысты (мысалы, диффузия) техникалық тұрғыдан күтіп ұстау қиын.
For the majority of isolated primary cells, they undergo the process of senescence and stop dividing after a certain number of population doublings while generally retaining their viability (described as the Hayflick limit). Aside from temperature and gas mixture, the most commonly varied factor in culture systems is the cell growth medium. Recipes for growth media can vary in pH, glucose concentration, growth factors, and the presence of other nutrients. The growth factors used to supplement media are often derived from the serum of animal blood, such as fetal bovine serum (FBS), bovine calf serum, equine serum, and porcine serum. One complication of these blood derived ingredients is the potential for contamination of the culture with viruses or prions, particularly in medical biotechnology applications. Current practice is to minimize or eliminate the use of these ingredients wherever possible and use human platelet lysate (hPL). This eliminates the worry of cross species contamination when using FBS with human cells. hPL has emerged as a safe and reliable alternative as a direct replacement for FBS or other animal serum. In addition, chemically defined media can be used to eliminate any serum trace (human or animal), but this cannot always be accomplished with different cell types. Alternative strategies involve sourcing the animal blood from countries with minimum BSE/TSE risk, such as The United States, Australia and New Zealand, and using purified nutrient concentrates derived from serum in place of whole animal serum for cell culture. Plating density (number of cells per volume of culture medium) plays a critical role for some cell types. For example, a lower plating density makes granulosa cells exhibit estrogen production, while a higher plating density makes them appear as progesterone producing theca lutein cells. Cells can be grown either in suspension or adherent cultures. Some cells naturally live in suspension, without being attached to a surface, such as cells that exist in the bloodstream. There are also cell lines that have been modified to be able to survive in suspension cultures so they can be grown to a higher density than adherent conditions would allow. Adherent cells require a surface, such as tissue culture plastic or microcarrier, which may be coated with extracellular matrix (such as collagen and laminin) components to increase adhesion properties and provide other signals needed for growth and differentiation. Most cells derived from solid tissues are adherent. Another type of adherent culture is organotypic culture, which involves growing cells in a three dimensional (3 D) environment as opposed to two dimensional culture dishes. This 3D culture system is biochemically and physiologically more similar to in vivo tissue, but is technically challenging to maintain because of many factors (e. g. diffusion).
Жасуша өсіру ортасының құрамдас бөліктері
КомпонентФункцияКөміртек көзі (глюкоза/глутамин) Энергия көзіАминқышқылы Ақуыздың құрылыс блоктарыВитаминдер Жасұның тіршілік етуін және өсуін қолдайдыТепе-теңдік тұз ерітіндісі Жасұлардың ішінде оптималды осмостық қысымды сақтауға арналған, сондай-ақ ферменттік реакциялар, жасушалардың жабысуы сияқты процестер үшін кофакторлар ретінде қызмет ететін қажетті металл иондарының изотоникалық қоспасы. Фенол қызыл бояуы pH индикаторы. Фенол қызылдың түсі pH 7–7,4 кезінде қызғылт сарыдан, қышқыл (төмен) pH кезінде сарыға, ал сілтілі (жоғары) pH кезінде қызғылт түске өзгереді. Бикарбонат / HEPES буфері Ортада pH тепе-теңдігін сақтау үшін қолданылады.
ComponentFunctionCarbon source (glucose/glutamine)Source of energyAmino acidBuilding blocks of proteinVitaminsPromote cell survival and growthBalanced salt solutionAn isotonic mixture of ions to maintain optimum osmotic pressure within the cells and provide essential metal ions to act as cofactors for enzymatic reactions, cell adhesion etc. Phenol red dyepH indicator. The color of phenol red changes from orange/red at pH 7–7.4 to yellow at acidic (lower) pH and purple at basic (higher) pH. Bicarbonate /HEPES bufferIt is used to maintain a balanced pH in the media
Ұялы желілердің аралас-кеңеске ұшырауы
Жасуша желілерінің қиылысқан ластануы мәдениетте өсірілген жасушалармен жұмыс істейтін ғалымдар үшін мәселе тудыруы мүмкін. Зерттеулерге сәйкес, тәжірибелерде қолданылатын жасушалардың 15-20% дұрыс анықталмаған немесе басқа жасуша желісімен ластанған болуы мүмкін. Дәрі-дәрмектерді тексеру үшін жүйелі түрде қолданылатын NCI 60 панеліндегі жасуша желілерінде де жасуша желілерінің қиылысқан ластануы анықталған. Американдық типтік мәдениеттер жинағы (ATCC), Еуропалық жасуша мәдениеттері жинағы (ECACC) және микроорганизмдер мен жасуша мәдениеттерінің неміс жинағы (DSMZ) сияқты негізгі жасуша желілері қоймаларына зерттеушілерден қате анықталған жасуша желілері туралы мәліметтер түскен. Мұндай ластану жасуша мәдениеттерін пайдалана отырып жүргізілген зерттеулердің сапасына кедерес келтіреді, сондықтан негізгі қоймалар қазір барлық жасуша желілерін тапсыруды растауда. ATCC өзінің жасуша желілерін растау үшін қысқа тандемдік қайталану (STR) ДНК саусақ іздерін пайдаланады. Жасуша желілерінің қиылысқан ластануы мәселесін шешу үшін зерттеушілер жасуша желісінің сәйкестігін анықтау үшін оның шынайылығын ертерек тексеруге шақырылады. Растауды жасуша желілерін тоңдырудан бұрын, белсенді өсіру кезінде екі ай сайын және жасуша желілерін пайдалана отырып алынған зерттеу деректерін жариялау алдында қайталау керек. Жасуша желілерін анықтау үшін көптеген әдістер қолданылады, оның ішінде изоэнзимдік талдау, адам лимфоциттерінің антигенін (HLA) анықтау, хромосомалық талдау, кариотипика, морфология және STR талдауы.
Cell line cross contamination can be a problem for scientists working with cultured cells. Studies suggest anywhere from 15 to 20% of the time, cells used in experiments have been misidentified or contaminated with another cell line. Problems with cell line cross contamination have even been detected in lines from the NCI 60 panel, which are used routinely for drug screening studies. Major cell line repositories, including the American Type Culture Collection (ATCC), the European Collection of Cell Cultures (ECACC) and the German Collection of Microorganisms and Cell Cultures (DSMZ), have received cell line submissions from researchers that were misidentified by them. Such contamination poses a problem for the quality of research produced using cell culture lines, and the major repositories are now authenticating all cell line submissions. ATCC uses short tandem repeat (STR) DNA fingerprinting to authenticate its cell lines. To address this problem of cell line cross contamination, researchers are encouraged to authenticate their cell lines at an early passage to establish the identity of the cell line. Authentication should be repeated before freezing cell line stocks, every two months during active culturing and before any publication of research data generated using the cell lines. Many methods are used to identify cell lines, including isoenzyme analysis, human lymphocyte antigen (HLA) typing, chromosomal analysis, karyotyping, morphology and STR analysis.
Өсімдік жасушаларын өңдеу
Мәдени жасушаларымен жүргізілетін жалпы манипуляциялардың ішінде ортаны ауыстыру, жасушаларды бөлу және трансфекциялау бар. Бұл әдетте асептикалық техникаға негізделген тінді культуралау әдістері арқылы жасалады. Асептикалық техника бактериялар, ашытқылар немесе басқа жасуша желілерімен ластанудың алдын алуға бағытталған. Манипуляциялар көбінесе ластанушы микроорганизмдерді болдырмау үшін биологиялық қауіпсіздік шкафында немесе ламинарлы ағынды шкафта жүргізіледі. Өсу ортасына антибиотиктер (мысалы, пенициллин және стрептомицин) және антигрибтік препараттар (мысалы, амфотерицин B және антибиотикалық антимикотикалық ерітінді) қосылуы мүмкін. Жасушалар метаболизм процесінен өтетін кезде қышқыл түзіледі және pH төмендейді. Көбінесе, ортаға қоректік заттардың азаюын өлшеу үшін pH индикаторы қосылады.
Among the common manipulations carried out on culture cells are media changes, passaging cells, and transfecting cells. These are generally performed using tissue culture methods that rely on aseptic technique. Aseptic technique aims to avoid contamination with bacteria, yeast, or other cell lines. Manipulations are typically carried out in a biosafety cabinet or laminar flow cabinet to exclude contaminating micro organisms. Antibiotics (e. g. penicillin and streptomycin) and antifungals (e. g. amphotericin B and Antibiotic Antimycotic solution) can also be added to the growth media. As cells undergo metabolic processes, acid is produced and the pH decreases. Often, a pH indicator is added to the medium to measure nutrient depletion.
БАҚ өзгерістері
Тіркелген мәдениеттерде ортаны тікелей сору арқылы алып тастап, жаңа ортамен ауыстыруға болады. Жабыспайтын мәдениеттерде ортаны ауыстыру үшін мәдениетті центрифугаға салу және жасушаларды жаңа ортада қайта тарату қажет.
In the case of adherent cultures, the media can be removed directly by aspiration, and then is replaced. Media changes in non adherent cultures involve centrifuging the culture and resuspending the cells in fresh media.
Өтетін жасушалар
Пассинг (сондай-ақ субкультура немесе жасушаларды бөлу деп аталады) – жасушалардың аз санын жаңа ыдысқа ауыстыру процесі. Жасушалар үнемі бөлінетін болса, оларды ұзақ уақыт бойы өсіруге болады, себебі бұл жасуша тығыздығының ұзақ уақыт бойы жоғары болуынан туындайтын қартаюды болдырмайды. Суспензиялық мәдениеттерде жасушалардың шағын саны бар мәдениеттің азын ғана мөлшері үлкен көлемдегі жаңа ортада сұйылтылып, оңай ауыстырылады. Жабысатын мәдениеттер үшін алдымен жасушаларды бөлу қажет; бұл көбінесе трипсин-ЭДТА қоспасымен жасалады, бірақ бұл мақсат үшін басқа ферменттік қоспалар да қолжетімді. Содан кейін аздаған бөлінген жасушаларды жаңа мәдениеттің тұқымы ретінде пайдалануға болады. RAW жасушалары сияқты кейбір жасуша мәдениеттері ыдыстың бетінен резеңке қырғыштармен механикалық түрде алынады.
Passaging (also known as subculture or splitting cells) involves transferring a small number of cells into a new vessel. Cells can be cultured for a longer time if they are split regularly, as it avoids the senescence associated with prolonged high cell density. Suspension cultures are easily passaged with a small amount of culture containing a few cells diluted in a larger volume of fresh media. For adherent cultures, cells first need to be detached; this is commonly done with a mixture of trypsin EDTA; however, other enzyme mixes are now available for this purpose. A small number of detached cells can then be used to seed a new culture. Some cell cultures, such as RAW cells are mechanically scraped from the surface of their vessel with rubber scrapers.
Трансфекция және трансдукция
Жасушаларды манипуляциялаудың тағы бір кең таралған әдісі – трансфекция арқылы шетелдік ДНК енгізу. Бұл көбінесе жасушалардың белгілі бір генді экспрессиялауына себеп болады. Соңғы кезде РНКi конструкцияларын трансфекциялау белгілі бір геннің/белоктың экспрессиясын жоюдың ыңғайлы механизмі ретінде қолданылуда. ДНК-ны вирустарды пайдалана отырып, трансдукция, инфекция немесе трансформация деп аталатын әдістер арқылы жасушаларға енгізуге болады. Вирустар, паразиттік агенттер ретінде, ДНК-ны жасушаларға енгізуге өте жарамды, себебі бұл олардың нормативтік көбею процесінің бір бөлігі.
Another common method for manipulating cells involves the introduction of foreign DNA by transfection. This is often performed to cause cells to express a gene of interest. More recently, the transfection of RNAi constructs have been realized as a convenient mechanism for suppressing the expression of a particular gene/protein. DNA can also be inserted into cells using viruses, in methods referred to as transduction, infection or transformation. Viruses, as parasitic agents, are well suited to introducing DNA into cells, as this is a part of their normal course of reproduction.
Адам жасушаларының қалыптасқан желілері
Адамнан алынған жасушалар биоэтикада белгілі бір дау тудырды, себебі олар өздерінің бастапқы организмінен ұзақ өмір сүре алады және кейіннен пайдалы медициналық емдерді табуда қолданылуы мүмкін. Бұл саладағы алғашқы шешім ретінде Калифорния Жоғарғы Соты "Мур против Калифорния Университетінің регенттері" ісінде адам пациенттерінің өздерінің келісімімен алынған органдардан алынған жасушалар желілеріне ешқандай меншік құқығы жоқ екенін анықтады. Қалыпты жасушаларды өлімсіз жасушалар желісімен біріктіру мүмкін. Бұл әдіс моноклоналды антиденелерді өндіру үшін пайдаланылады. Айта кетейік, иммундалған жануардың көкбауырынан (немесе қаннан) бөліп алынған лимфоциттер, өлімсіз миелома жасушалар желісімен (B жасушалар желісі) біріктіріліп, гибридома жасайды. Бұл гибридома бастапқы лимфоциттің антиденелік қасиеттерімен және миеломаның өміршеңдігімен сипатталады. Біріктірілмеген миелома жасушаларын іріктеу үшін селективті орта (ХА немесе ХАТ) қолданылады; бастапқы лимфоциттер культурада тез қырылады, ал тек біріктірілген жасушалар ғана тірі қалады. Олар қажетті антидененің өндірісіне, әдетте бастапқыда топтап, содан кейін жеке клондаудан кейін тексеріледі.
Cell lines that originate with humans have been somewhat controversial in bioethics, as they may outlive their parent organism and later be used in the discovery of lucrative medical treatments. In the pioneering decision in this area, the Supreme Court of California held in Moore v. Regents of the University of California that human patients have no property rights in cell lines derived from organs removed with their consent. It is possible to fuse normal cells with an immortalised cell line. This method is used to produce monoclonal antibodies. In brief, lymphocytes isolated from the spleen (or possibly blood) of an immunised animal are combined with an immortal myeloma cell line (B cell lineage) to produce a hybridoma which has the antibody specificity of the primary lymphocyte and the immortality of the myeloma. Selective growth medium (HA or HAT) is used to select against unfused myeloma cells; primary lymphoctyes die quickly in culture and only the fused cells survive. These are screened for production of the required antibody, generally in pools to start with and then after single cloning.
Ұяшық штаммы
Жасушалық штамм бастапқы мәдениеттен немесе жасушалық желіден белгілі бір қасиеттері немесе ерекшеліктері бар жасушаларды таңдау немесе клондау арқылы шығарылады, олар нақты анықталуы тиіс. Жасушалық штаммдар – мәдениетте өсірілуге бейімделген жасушалар, бірақ жасушалық желілерден айырмашылығы, олардың бөліну қабілеті шектеулі. Өміршеңдігі мәңгілік емес жасушалар 40-60 популяциялық екі еселенгеннен кейін бөлінуін тоқтатады, және одан кейін олардың көбейіп өсу қабілетін жоғалтады (генетикалық тұрғыдан анықталатын, қартаю деп аталатын құбылыс).
A cell strain is derived either from a primary culture or a cell line by the selection or cloning of cells having specific properties or characteristics which must be defined. Cell strains are cells that have been adapted to culture but, unlike cell lines, have a finite division potential. Non immortalized cells stop dividing after 40 to 60 population doublings and, after this, they lose their ability to proliferate (a genetically determined event known as senescence).
Ұяшық өсірудің қолданылуы
Жануарлар жасушаларының жаппай өсірілуі вирустық вакциналар мен биотехнологияның басқа да өнімдерін жасау үшін негізгі болып табылады. Адамның дің жасушаларын өсіру жасушалардың санын арттыру және трансплантация үшін жасушаларды әртүрлі соматикалық жасуша түрлеріне дифференциалдау үшін қолданылады. Дің жасушаларын өсіру терапиялық әзірлемелер үшін дің жасушалары бөліп шығаратын молекулалар мен экзосомаларды алуға да мүмкіндік береді. Жануарлар жасушаларының мәдениеттерінде рекомбинантты ДНҚ (rДНҚ) технологиясымен өндірілген биологиялық өнімдерге ферменттер, синтетикалық гормондар, иммунобиологиялық препараттар (моноклоналды антиденелер, интерлейкиндер, лимфокиндер) және қатерлі ісікке қарсы заттар кіреді. Көптеген қарапайым ақуыздарды бактериялық мәдениеттерде рДНҚ арқылы өндіруге болады, бірақ күрделі ақуыздар, гликозильденген (көмірсулармен модификацияланған) жануарлар жасушаларында жасалуы керек. Мұндай күрделі ақуыздың маңызды мысалы – эритропоэтин гормоны. Сүтқоректілер жасушаларын өсірудің құны жоғары болғандықтан, мұндай күрделі ақуыздарды жәндік жасушаларында немесе жоғары сапалы өсімдіктерде өндіру үшін зерттеулер жүргізілуде, сондай-ақ бір эмбрионалды жасуша мен соматикалық эмбриондарды бөлшектік бомбалау арқылы тікелей гендік трансферге қолдану, транзиттік гендік экспрессия және конфокалды микроскопия арқылы бақылау – оның қолданылуының бір саласы. Бұл соматикалық эмбриондардың бір жасушалық тегін және процесті бастайтын алғашқы жасушалық бөлінудің асимметриясын растауға да мүмкіндік береді. Жасуша өсіру – клеткалық шаруашылықтың маңызды әдісі, оның мақсаты жаңа өнімдерді және сүт, (өсірілген) ет, хош иістер және мүйіз сияқты ауыл шаруашылығы өнімдерін өндірудің жаңа тәсілдерін ұсыну. Сондықтан бұл жануарлардан тәуелсіз шаруашылықты іске асырудың бір жолы саналады. Бұл сонымен қатар жасуша биологиясын оқытудың негізгі құралы болып табылады.
Mass culture of animal cell lines is fundamental to the manufacture of viral vaccines and other products of biotechnology. Culture of human stem cells is used to expand the number of cells and differentiate the cells into various somatic cell types for transplantation. Stem cell culture is also used to harvest the molecules and exosomes that the stem cells release for the purposes of therapeutic development. Biological products produced by recombinant DNA (rDNA) technology in animal cell cultures include enzymes, synthetic hormones, immunobiologicals (monoclonal antibodies, interleukins, lymphokines), and anticancer agents. Although many simpler proteins can be produced using rDNA in bacterial cultures, more complex proteins that are glycosylated (carbohydrate modified) currently must be made in animal cells. An important example of such a complex protein is the hormone erythropoietin. The cost of growing mammalian cell cultures is high, so research is underway to produce such complex proteins in insect cells or in higher plants, use of single embryonic cell and somatic embryos as a source for direct gene transfer via particle bombardment, transit gene expression and confocal microscopy observation is one of its applications. It also offers to confirm single cell origin of somatic embryos and the asymmetry of the first cell division, which starts the process. Cell culture is also a key technique for cellular agriculture, which aims to provide both new products and new ways of producing existing agricultural products like milk, (cultured) meat, fragrances, and rhino horn from cells and microorganisms. It is therefore considered one means of achieving animal free agriculture. It is also a central tool for teaching cell biology.
Үш өлшемді жасушалар өсірілімі
Жасушаларды үш өлшемде өсіру "Биологияның жаңа өлшемі" деп аталады. Қазіргі уақытта жасуша мәдениетін жүргізу әдісі 2D-дегі жеке немесе бірнеше жасуша құрылымдарының әртүрлі комбинацияларына негізделген. Қазіргі кезде, дәрі-дәрмектерді іздеу, қатерлі ісік биологиясы, регенеративті медицина, наноматериалдарды бағалау және негізгі табиғаттану ғылымдары салаларында 3D жасуша мәдениетін қолдану артып келеді. 3D жасуша мәдениетін тіреуші құрылым (эшафолд) немесе матрица арқылы, немесе тіреуші құрылымсыз өсіруге болады. Тіреуші құрылымға негізделген мәдениеттер ацеллюлярлы 3D матрицаны немесе сұйық матрицаны пайдаланады. Тіреуші құрылымсыз әдістер әдетте суспензияда жасалады. Үш өлшемді жасуша құрылымдарының өсуін қамтамасыз ету үшін әртүрлі платформалар қолданылады, оның ішінде гидрогель матрицалары және қатты тіреуші құрылымдар сияқты тіреуші жүйелер, сондай-ақ төмен жабысу пластиналары, нанобөлшектердің магниттік левитациясын жеңілдету, тамшылатып ілу пластиналары және ротациялық жасуша мәдениеті сияқты тіреуші құрылымсыз жүйелер бар. Жасушаларды 3D-да өсіру гендік экспрессия белгілерінде кең ауқымда өзгерістерге әкеледі және физиологиялық жағдайдағы тіндерді ішінара имитациялайды. 3D жасуша мәдениеті үлгісі, жасуша өсуі жағынан бір қабатты мәдениетке қарағанда in vivo-ға ұқсас нәтижелер көрсетті, ал барлық үш мәдениет те жасуша өсуін сақтауға қабілетті болды. 3D мәдениет дамыған сайын, ол ісік моделін жасау және қатерлі өзгерістер мен метастаздарды зерттеу үшін зор әлеуетке ие екені анықталды. 3D мәдениеттер өзгерістерді, өзара әрекеттесуді және жасуша сигналдарын түсіну үшін тиімді құралды ұсынуы мүмкін.
Cell culture in three dimensions has been touted as "Biology's New Dimension". At present, the practice of cell culture remains based on varying combinations of single or multiple cell structures in 2D. Currently, there is an increase in use of 3D cell cultures in research areas including drug discovery, cancer biology, regenerative medicine, nanomaterials assessment and basic life science research. 3D cell cultures can be grown using a scaffold or matrix, or in a scaffold free manner. Scaffold based cultures utilize an acellular 3D matrix or a liquid matrix. Scaffold free methods are normally generated in suspensions. There are a variety of platforms used to facilitate the growth of three dimensional cellular structures including scaffold systems such as hydrogel matrices and solid scaffolds, and scaffold free systems such as low adhesion plates, nanoparticle facilitated magnetic levitation, hanging drop plates, and rotary cell culture. Culturing cells in 3D leads to wide variation in gene expression signatures and partly mimics tissues in the physiological states. A 3D cell culture model showed cell growth similar to that of in vivo than did a monolayer culture, and all three cultures were capable of sustaining cell growth. As 3D culturing has been developed it turns out to have a great potential to design tumors models and investigate malignant transformation and metastasis, 3D cultures can provide aggerate tool for understanding changes, interactions, and cellular signaling.
3D клеткалар өсірілімі
Эрик Саймон 1988 жылғы NIH SBIR гранттық баяндамасында электроспинингтің нано және субмикрондық масштабтағы полистирол және поликарбонат талшықты мұқтажаттарды ин витро жасушалық субстрат ретінде пайдалануға арналғандығын көрсетті. Электроспининг арқылы жасалған талшықты торларды жасуша өсіру және тіндік инженерия үшін алғаш рет қолданғанда, адам қабығының фибробластары (HFF), трансформацияланған адам карциномы (HEp 2) және мысық өкпесінің эпителийі (MLE) сияқты әртүрлі жасуша түрлері поликарбонат талшықтарына жабысып, көбейеді екені анықталды. 2D өсірудегі әдеттегі жалпақ морфологиядан өзгеше, электроспинингпен жасалған талшықтарда өсірілген жасушалар in vivo жағдайында көрінетін, дөңгелек пішінді, 3 өлшемді гистотиптік морфологияны көрсетті. Гидрогельдер суды жақсы сақтайтын, бір-бірімен байланысқан тесіктерден тұрады, бұл қоректік заттар мен газдар сияқты заттардың тиімді тасымалдануын қамтамасыз етеді. 3D жасуша өсіру үшін табиғи және синтетикалық материалдардан жасалған әртүрлі гидрогельдер қолжетімді, оларға жануарлардың ЭКМ экстракты гидрогельдері, белок гидрогельдері, пептид гидрогельдері, полимер гидрогельдері және ағаш негізіндегі наноцеллюлоза гидрогельдері жатады.
Eric Simon, in a 1988 NIH SBIR grant report, showed that electrospinning could be used to produce nano and submicron scale polystyrene and polycarbonate fibrous scaffolds specifically intended for use as in vitro cell substrates. This early use of electrospun fibrous lattices for cell culture and tissue engineering showed that various cell types including Human Foreskin Fibroblasts (HFF), transformed Human Carcinoma (HEp 2), and Mink Lung Epithelium (MLE) would adhere to and proliferate upon polycarbonate fibers. It was noted that, as opposed to the flattened morphology typically seen in 2D culture, cells grown on the electrospun fibers exhibited a more histotypic rounded 3 dimensional morphology generally observed in vivo. Hydrogels are composed of interconnected pores with high water retention, which enables efficient transport of substances such as nutrients and gases. Several different types of hydrogels from natural and synthetic materials are available for 3D cell culture, including animal ECM extract hydrogels, protein hydrogels, peptide hydrogels, polymer hydrogels, and wood based nanocellulose hydrogel.
Магниттік левитация арқылы 3D жасушалар өсіру
Магниттік левитация әдісімен 3D жасуша өсіру (MLM) – бұл неодимолық магниттік драйверлерді қолдана отырып, кеңістікте өзгеретін магниттік өрістерде магниттік нанобөлшектер жиынтықтарымен өңделген жасушаларды индукциялау, сондай-ақ стандартты Петри ыдысының ауа-сұйықтық интерфейсіне дейін жасушаларды левитация арқылы көтеріп, жасушалар арасындағы өзара әрекеттесуді күшейту арқылы 3D тінді өсірудің әдісі. Магниттік нанобөлшектер жиынтығы магниттік темір оксидінің нанобөлшектерінен, алтын нанобөлшектерінен және полилизин полимерінен тұрады. 3D жасуша өсіру – бұл 500 жасушадан миллиондаған жасушаға дейін, немесе бір ыдыстан жоғары өнімді, төмен көлемді жүйелерге дейін кеңейтілуге қабілетті масштабталатын технология.
The 3D Cell Culturing by Magnetic Levitation method (MLM) is the application of growing 3D tissue by inducing cells treated with magnetic nanoparticle assemblies in spatially varying magnetic fields using neodymium magnetic drivers and promoting cell to cell interactions by levitating the cells up to the air/liquid interface of a standard petri dish. The magnetic nanoparticle assemblies consist of magnetic iron oxide nanoparticles, gold nanoparticles, and the polymer polylysine. 3D cell culturing is scalable, with the capability for culturing 500 cells to millions of cells or from single dish to high throughput low volume systems.
Тіндерді өсіру және инженерия
Жасуша өсіру – тіндерді өсіру және тіндерді инженериялаудың маңызды бөлігі, себебі ол жасушаларды in vitro жағдайында өсіру мен күтіп ұстаудың негізін қалайды. Адам жасушаларын өсірудің басты қолданысы – бұл шеміршек жасушалары индустриясы, онда мезенхималық шеміршек жасушалары өсіріліп, кейін пайдалану үшін криоконсервацияланады. Тін инженериясы жыл сайын жүздеген мың науқасқа төмен құнмен медициналық қызмет көрсетуде айтарлықтай жақсартулар жасауға мүмкіндік береді.
Cell culture is a fundamental component of tissue culture and tissue engineering, as it establishes the basics of growing and maintaining cells in vitro. The major application of human cell culture is in stem cell industry, where mesenchymal stem cells can be cultured and cryopreserved for future use. Tissue engineering potentially offers dramatic improvements in low cost medical care for hundreds of thousands of patients annually.
Вакциналар
Қазіргі уақытта полиомиелит, қызылша, сіреспе, қызылша және сушеңкеге қарсы вакциналар жасуша мәдениетінде жасалады. H5N1 пандемиясының қаупіне байланысты, АҚШ үкіметі тұмауға қарсы вакциналар үшін жасуша мәдениетін пайдалану жөніндегі зерттеулерді қаржыландырып отыр. Бұл саладағы жаңа идеяларға рекомбинантты ДНҚ-ға негізделген вакциналар кіреді, мысалы, адам аденовирусын (тарту вирусын) вектор ретінде пайдаланатын вакцина, сондай-ақ жаңа адъюванттар.
Vaccines for polio, measles, mumps, rubella, and chickenpox are currently made in cell cultures. Due to the H5N1 pandemic threat, research into using cell culture for influenza vaccines is being funded by the United States government. Novel ideas in the field include recombinant DNA based vaccines, such as one made using human adenovirus (a common cold virus) as a vector,
and novel adjuvants.
Жасушалар кокультурасы
Кокультуралау әдісі екі немесе одан да көп клетка түрлерінің пластинкадағы немесе 3D матрицадағы клеткалық байланысын зерттеу үшін қолданылады. Әртүрлі шектеу жасушаларының өсірілуі және иммундық жасушалардың өзара әрекеттесуін биологиялық тіндерге ұқсас in vitro модельде зерттеуге болады. Көптеген тіндерде бірден көп клетка түрлері болғандықтан, олардың өзара әрекеттесуін жақсырақ түсіну және тіндерді модельдеу үшін олардың өзара әрекеттесуін 3D ортада бағалау маңызды. Кокультуралаудың екі түрі бар: тікелей және жанама. Тікелей байланыс жасушалардың бірдей ортада немесе матрицада бір-бірімен тікелей жанасуын қамтиды, ал жанама байланыс әртүрлі ортаны қамтиды, бұл сигнал беру және ерігіш факторлардың қатысуына мүмкіндік береді. Жасушалар арасындағы байланыс кезінде тіндер модельдеріндегі жасушалардың дифференциациялануын, қатерлі ісіктерді модельдеу, терапиялық сынақтардағы дәрілердің тиімділігін бағалау және олардың әсерін зерттеу үшін Кокультуралық жүйе қолданылады. 3D модельдегі кокультура жүйесі, егер микроорта жасушалар үшін биологиялық тінді анықтаса, химиотерапия мен эндокриндік терапияға жауапты болжауға мүмкіндік береді. Тіндік инженерияда бірнеше жасушалардың тікелей байланысы арқылы тіндерді жасау үшін кокультуралау әдісі қолданылады.
The technique of co culturing is used to study cell crosstalk between two or more types of cells on a plate or in a 3D matrix. The cultivation of different stem cells and the interaction of immune cells can be investigated in an in vitro model similar to biological tissue. Since most tissues contain more than one type of cell, it is important to evaluate their interaction in a 3D culture environment to gain a better understanding of their interaction and to introduce mimetic tissues. There are two types of co culturing: direct and indirect. While direct interaction involves cells being in direct contact with each other in the same culture media or matrix, indirect interaction involves different environments, allowing signaling and soluble factors to participate. Cell differentiation in tissue models during interaction between cells can be studied using the Co Cultured System to simulate cancer tumors, to assess the effect of drugs on therapeutic trials, and to study the effect of drugs on therapeutic trials. The co culture system in 3D models can predict the response to chemotherapy and endocrine therapy if the microenvironment defines biological tissue for the cells. A co culture method is used in tissue engineering to generate tissue formation with multiple cells interacting directly.
Микротірілдік құрылғыдағы жасушалар өсірілімі
Микрофлюидика техникасы – бұл микрондық масштабта ағынмен процестерді жүзеге асыра алатын жүйелер. Микрофлюидикалық чиптер «Лаборатория чипінде» деп те аталады және олар реактивтердің және кеңістіктің аз мөлшерін пайдалана отырып, үздіксіз процедуралар мен реакция қадамдарын орындауға қабілетті. Тиісті биологиялық талдаулармен және жоғары сезімталдықтағы анықтау техникаларымен үйлестірілгенде, мұндай жүйелер жеке жасушаларды және молекулаларды анықтауға және оқшаулауға мүмкіндік береді.
Microfluidics technique is developed systems that can perform a process in a flow which are usually in a scale of micron. Microfluidics chip are also known as Lab on a chip and they are able to have continuous procedure and reaction steps with spare amount of reactants and space. Such systems enable the identification and isolation of individual cells and molecules when combined with appropriate biological assays and high sensitivity detection techniques.
Чиптегі орган
ООЖ жүйелері микрофлюидикада тіндерді өсіру арқылы жасушалардың микроортасын еліктейді және бақылайды. Тін инженериясы, биоматериалдар жасау және жасуша биологиясын үйлестіре отырып, ол зертханада адам ауруларын зерттеу үшін биомиметикалық модель құру мүмкіндігін ұсынады. Соңғы жылдары 3D жасуша мәдениеті ғылымы айтарлықтай дамыды, бұл ООЖ-ның пайда болуына әкелді. ООЖ фармацевтикалық зерттеулерге, дәрі-дәрмектерді әзірлеуге және ауруларды модельдеуге пайдалы клиникаға дейінгі кезең ретінде қарастырылады. ООЖ – жануарлар үстіндегі сынақтар мен клиникалық зерттеулер арасындағы қатынасты жақсартатын маңызды технология, сондай-ақ ғылымның жетістіктері дәрі жеткізу және патофизиологиялық зерттеулер үшін in vivo зерттеулердің орнын толыққанды баса алады.
OoC systems mimic and control the microenvironment of the cells by growing tissues in microfluidics. Combining tissue engineering, biomaterials fabrication, and cell biology, it offers the possibility of establishing a biomimetic model for studying human diseases in the laboratory. In recent years, 3D cell culture science has made significant progress, leading to the development of OoC. OoC is considered as a preclinical step that benefits pharmaceutical studies, drug development and disease modeling. OoC is an important technology that can bridge the gap between animal testing and clinical studies and also by the advances that the science has achieved could be a replace for in vivo studies for drug delivery and pathophysiological studies.
сүтқоректі емес жасушалар өсірілімі
Жақсы қалыптасқан өлмейтін жасуша желілерін өсіруден өзге, көптеген организмдердің бастапқы эксплантаттарынан алынған жасушаларды қартаю процесі басталар алдында шектеулі мерзімге өсіруге болады (Хейфликтің лимитін қараңыз). Бастапқы жасушалар зерттеулерде кеңінен қолданылады, мысалы, жасушалардың қозғалысын зерттеуде балықтың кератоциттері пайдаланылған.
Besides the culture of well established immortalised cell lines, cells from primary explants of a plethora of organisms can be cultured for a limited period of time before senescence occurs (see Hayflick's limit). Cultured primary cells have been extensively used in research, as is the case of fish keratocytes in cell migration studies.
Өсімдік жасушаларының өсіру әдістері
Өсімдік жасушаларының мәдениеттері әдетте сұйық ортада жасуша суспензиясы түрінде немесе қатты ортада каллус мәдениеттері түрінде өсіріледі. Бөлшектенбеген өсімдік жасушаларын және каллустарды өсіру үшін өсімдік өсу гормондары ауксин мен цитокининнің дұрыс арақатынасы қажет.
Plant cell cultures are typically grown as cell suspension cultures in a liquid medium or as callus cultures on a solid medium. The culturing of undifferentiated plant cells and calli requires the proper balance of the plant growth hormones auxin and cytokinin.
Жәндік жасушасы
Drosophila melanogaster-ден алынған жасушалар (әсіресе, Шнайдер 2 жасушалары) тірі шыбындарда немесе дернәсілдерде жүргізу қиын тәжірибелер үшін қолданылуы мүмкін, мысалы биохимиялық зерттеулер немесе siRNA қолданылатын зерттеулер. Армиялық Spodoptera frugiperda құртынан алынған жасушалар тізбегі, оның ішінде Sf9 және Sf21, сондай-ақ капуста құрты Trichoplusia ni-ден алынған High Five жасушалары, бакуловирусты пайдаланып рекомбинантты ақуыздарды өндіру үшін кеңінен қолданылады.
Cells derived from Drosophila melanogaster (most prominently, Schneider 2 cells) can be used for experiments which may be hard to do on live flies or larvae, such as biochemical studies or studies using siRNA. Cell lines derived from the army worm Spodoptera frugiperda, including Sf9 and Sf21, and from the cabbage looper Trichoplusia ni, High Five cells, are commonly used for expression of recombinant proteins using baculovirus.
Бактериялық және ашытқылық өсіру әдістері
Бактериялар мен ашытқылар үшін жасушалардың шағын мөлшері көбінесе ішінде қоректік заттар бар қатты ортада өсіріледі, әдетте агар сияқты гельде, ал үлкен көлемдегі мәдениеттер жасушалар қоректік ортада ерітіліп өсіріледі.
For bacteria and yeasts, small quantities of cells are usually grown on a solid support that contains nutrients embedded in it, usually a gel such as agar, while large scale cultures are grown with the cells suspended in a nutrient broth.
Вирустық мәдениет әдістері
Вирустарды өсіру үшін, вирустың өсуі мен көбеюіне жағдай жасау үшін сүтқоректілердің, өсімдіктердің, саңырауқұлақтардың немесе бактериялардың клеткаларын қожайын ретінде өсіру қажет. Тиісті жағдайлар жасалғанда, толыққанды жабайы типтегі вирустар, рекомбинантты вирустар немесе вирус өнімдері олардың табиғи қожайындарынан өзге клетка түрлерінде де пайда болуы мүмкін. Вирустың түріне қарай, инфекция және вирус көбеюі қожайын клетканың лизисіне және вирус плакасының қалыптасуына алып келуі мүмкін.
The culture of viruses requires the culture of cells of mammalian, plant, fungal or bacterial origin as hosts for the growth and replication of the virus. Whole wild type viruses, recombinant viruses or viral products may be generated in cell types other than their natural hosts under the right conditions. Depending on the species of the virus, infection and viral replication may result in host cell lysis and formation of a viral plaque.
Ұяшық желілерінің тізімі
Жасу шарасы Мағынасы Организмі Тегі Морфологиясы Сілтемелер 3T3 L1 "3 күнге ауыстыру, 3 x 10^5 жасу ұяшығының егіні" Тышқан Жылынастық Фибробласт ECACC Cellosaurus 4T1 Тышқан Сүт безі ATCC Cellosaurus 1321N1 Адам Ми Астроцитома ECACC Cellosaurus 9L Егеуқұйрық Ми Глиобластома ECACC Cellosaurus A172 Адам Ми Глиобластома ECACC Cellosaurus A20 Тышқан B лимфома B лимфоцит Cellosaurus A253 Адам Тіл асты безі Бас және мойын карциномасы ATCC Cellosaurus A2780 Адам Жұмыртқа Жұмыртқалық карцинома ECACC Cellosaurus A2780ADR Адам Жұмыртқа А2780-нің адриамицинге төзімді туындысы ECACC Cellosaurus A2780cis Адам Жұмыртқа А2780-нің цисплатинге төзімді туындысы ECACC Cellosaurus A431 Адам Тері эпителиі Жұқа қабатты карцинома ECACC Cellosaurus A549 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus AB9 Зебрабалық Жұқа қабат Фибробласт ATCC Cellosaurus AHL 1 Армян Хамстер Өкпесі 1 Хамстер Өкпе ECACC Cellosaurus ALC Тышқан Сүйек миы Строма Cellosaurus B16 Тышқан Меланома ECACC Cellosaurus B35 Егеуқұйрық Нейробластома ATCC Cellosaurus BCP 1 Адам PBMC HIV+ біріншілік эффузиялық лимфома ATCC Cellosaurus BEAS 2B Бронх эпителиі + Аденовирус 12 SV40 вирусы гибриді (Ad12SV40) Адам Өкпе Эпителий ECACC Cellosaurus bEnd.3 Ми эндотелиі 3 Тышқан Ми/ми қабықшасы Эндотелий Cellosaurus BHK 21 Бала Хамстер Бүйрегі 21 Хамстер Бүйрек Фибробласт ECACC Cellosaurus BOSC23 HEK 293-тен алынған қаптама жасу шарасы Адам Бүйрек (жылдам) Эпителий Cellosaurus BT 20 Сүт безі ісігі 20 Адам Сүт безі эпителиі Сүт безі карциномасы ATCC Cellosaurus BxPC 3 Бүйрек карциномасының 3-ші біопсиялық ксенотрансплантаты Адам Бүйрек аденокарциномасы Эпителий ECACC Cellosaurus C2C12 Тышқан Миобласт ECACC Cellosaurus C3H 10T1/2 Тышқан Жылдам мезенхималық жасу шарасы ECACC Cellosaurus C6 Егеуқұйрық Ми астроциті Глиома ECACC Cellosaurus C6/36 Құбыжық Азиялық жолақ шыбырлауының дернәсілі ECACC Cellosaurus Caco 2 Адам Толқын ішегі Колоректальды карцинома ECACC Cellosaurus Cal 27 Адам Тіл Жұқа қабатты карцинома ATCC CellosaurusCalu 3 Адам Өкпе Аденокарцинома ATCC Cellosaurus CGR8 Тышқан Жылдам эмбриондық жасу шаралары ECACC Cellosaurus CHO Қытай Хамстер Жұмыртқасы Хамстер Жұмыртқа Эпителий ECACC Cellosaurus CML T1 Созылмалы миелоидты лейкемия T лимфоциті 1 Адам Созылмалы миелоидты лейкемиянің жедел фазасы T жасу лейкемиясы DSMZ Cellosaurus CMT12 Ит Сүт безі ісігі 12 Ит Сүт безі Эпителий Cellosaurus COR L23 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus COR L23/5010 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus COR L23/CPR Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus COR L23/R23 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus COS 7 Cercopithecus aethiops, SV 40-тың кемістігі Ескі әлем маймылы Cercopithecus aethiops (Chlorocebus) Бүйрек Фибробласт ECACC Cellosaurus COV 434 Адам Жұмыртқа Жұмыртқалық гранулозалық жасу карциномасы ECACC Cellosaurus CT26 Тышқан Толқын ішегі Колоректальды карцинома Cellosaurus D17 Ит Өкпе метастазы Остеосаркома ATCC Cellosaurus DAOY Адам Ми Медуллобластома ATCC Cellosaurus DH82 Ит Гистиоцитоз Моноцит/макрофаг ECACC Cellosaurus DU145 Адам Андрогенге сезімсіз простата карциномасы ATCC Cellosaurus DuCaP Dura mater простатасының қатерлі жасуы Адам Метастаздық простата карциномасы Эпителий Cellosaurus E14Tg2a Тышқан Эмбриондық жасу шаралары ECACC Cellosaurus EL4 Тышқан T жасу лейкемиясы ECACC Cellosaurus EM 2 Адам Созылмалы миелоидты лейкемияның жарылыс дағдарысы Ph+ CML жасуы DSMZ Cellosaurus EM 3 Адам Созылмалы миелоидты лейкемияның жарылыс дағдарысы Ph+ CML жасуы DSMZ Cellosaurus EMT6/AR1 Тышқан Сүт безі Эпителийге ұқсас ECACC Cellosaurus EMT6/AR10.0 Тышқан Сүт безі Эпителийге ұқсас ECACC Cellosaurus FM3 Адам Лимфа түйіні метастазы Меланома ECACC Cellosaurus GL261 Глиома 261 Тышқан Ми Глиома Cellosaurus H1299 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ATCC Cellosaurus HaCaT Адам Тері Кератиноцит CLS Cellosaurus HCA2 Адам Толқын ішегі Аденокарцинома ECACC Cellosaurus HEK 293 Адам Жылдам эмбриондық бүйрегі 293 Адам Бүйрек (жылдам) Эпителий ECACC Cellosaurus HEK 293T HEK 293 туындысы Адам Бүйрек (жылдам) Эпителий ECACC Cellosaurus HeLa "Генриетта Лакс" Адам Жатыр мойны эпителиі Жатыр мойны карциномасы ECACC Cellosaurus Hepa1c1c7 1-ші клонының 7-ші клоны гепатома жасуы Тышқан Гепатома Эпителий ECACC Cellosaurus Hep G2 Адам Бауыр Гепатобластома ECACC Cellosaurus High Five Құбыжық (көбелек) Trichoplusia ni Жұмыртқа Cellosaurus HL 60 Адам Лейкемия 60 Адам Қан Миелобласт ECACC Cellosaurus HT 1080 Адам Фибросаркома ECACC Cellosaurus HT 29 Адам Толқын ішегі эпителиі Аденокарцинома ECACC Cellosaurus J558L Тышқан Миелома B лимфоцит жасуы ECACC Cellosaurus Jurkat Адам Ақ қан жасулары T жасу лейкемиясы ECACC Cellosaurus JY Адам Лимфобластоид EBV трансформацияланған B жасуы ECACC Cellosaurus K562 Адам Лимфобластоид Созылмалы миелоидты лейкемияның жарылыс дағдарысы ECACC Cellosaurus KBM 7 Адам Лимфобластоид Созылмалы миелоидты лейкемияның жарылыс дағдарысы Cellosaurus KCL 22 Адам Лимфобластоид CML DSMZ Cellosaurus KG1 Адам Лимфобластоид AML ECACC Cellosaurus Ku812 Адам Лимфобластоид Эритролейкемия ECACC Cellosaurus KYO 1 Кёто 1 Адам Лимфобластоид CML DSMZ Cellosaurus L1210 Тышқан Лимфоциттік лейкемия Асцит сұйықтығы ECACC Cellosaurus L243 Тышқан Гибридома L243 mAb (HLA DR-ға қарсы) секреттейді ATCC Cellosaurus LNCaP Лимфа түйінінің простатасының қатерлі жасуы Адам Простаталық аденокарцинома Эпителий ECACC CellosaurusMA 104 Микробиологиялық қауымдастық 104 Африкалық жасыл маймыл Бүйрек Эпителий Cellosaurus MA2.1 Тышқан Гибридома MA2.1 mAb (HLA A2 және HLA B17-ға қарсы) секреттейді ATCC Cellosaurus Ma Mel 1, 2, 3 48 Адам Тері Меланома жасу шараларының диапазоны ECACC Cellosaurus MC 38 Тышқан Толқын ішегі 38 Тышқан Толқын Аденокарцинома Cellosaurus MCF 7 Мичиган қатерлі жасу қоры 7 Адам Сүт безі Инвазивті сүт безінің түтікшелік карциномасы ER+, PR+ ECACC Cellosaurus MCF 10A Мичиган қатерлі жасу қоры 10A Адам Сүт безі эпителиі ATCC Cellosaurus MDA MB 157 M. D. Anderson Метастаздық сүт безі 157 Адам Плевралық эффузия метастазы Сүт безі карциномасы ECACC Cellosaurus MDA MB 231 M. D. Anderson Метастаздық сүт безі 231 Адам Плевралық эффузия метастазы Сүт безі карциномасы ECACC Cellosaurus MDA MB 361 M. D. Anderson Метастаздық сүт безі 361 Адам (M14-мен ластанған) Меланома ECACC Cellosaurus MDA MB 468 M. D. Anderson Метастаздық сүт безі 468 Адам Плевралық эффузия метастазы Сүт безі карциномасы ATCC Cellosaurus MDCK II Madin Darby Canine Kidney II Ит Бүйрек Эпителий ECACC Cellosaurus MG63 Адам Сүйек Остеосаркома ECACC Cellosaurus MIA PaCa 2 Адам Простата Бүйрек карциномасы ATCC Cellosaurus MOR/0.2R Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus Mono Mac 6 Адам Ақ қан жасулары Миелоидты метапластикалық AML DSMZ Cellosaurus MRC 5 Медициналық зерттеу кеңесінің жасу штаммы 5 Адам Өкпе (жылдам) Фибробласт ECACC Cellosaurus MTD 1A Тышқан Эпителий Cellosaurus MyEnd Миокард эндотелиі Тышқан Эндотелий Cellosaurus NCI H69 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus NCI H69/CPR Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus NCI H69/LX10 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus NCI H69/LX20 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus NCI H69/LX4 Адам Өкпе Өкпе карциномасы ECACC Cellosaurus Neuro 2a Тышқан Нерв/нейробластома Нейрондық жасу шаралары ECACC Cellosaurus NIH 3T3 NIH, 3 күнге ауыстыру, 3 x 105 жасу ұяшығының егіні Тышқан Жылынастық Фибробласт ECACC Cellosaurus NALM 1 Адам Шеткі қан Жарылыс дағдарысы CML ATCC Cellosaurus NK 92 Адам Лейкемия/лимфома ATCC Cellosaurus NTERA 2 Адам Өкпе метастазы Эмбриондық карцинома ECACC Cellosaurus NW 145 Адам Тері Меланома ESTDAB Cellosaurus OK Opossum Kidney Вирджиния опоссумы Didelphis virginiana Бүйрек ECACC Cellosaurus OPCN / OPCT жасу шаралары Адам Простата Простаталық ісік жасу шараларының диапазоны Cellosaurus P3X63Ag8 Тышқан Миелома ECACC Cellosa...
Cell line Meaning Organism Origin tissue Morphology Links 3T3 L1 "3 day transfer, inoculum 3 x 10^5 cells" Mouse Embryo Fibroblast ECACC Cellosaurus 4T1 Mouse Mammary gland ATCC Cellosaurus 1321N1 Human Brain Astrocytoma ECACC Cellosaurus 9L Rat Brain Glioblastoma ECACC Cellosaurus A172 Human Brain Glioblastoma ECACC Cellosaurus A20 Mouse B lymphoma B lymphocyte Cellosaurus A253 Human Submandibular duct Head and neck carcinoma ATCC Cellosaurus A2780 Human Ovary Ovarian carcinoma ECACC Cellosaurus A2780ADR Human Ovary Adriamycin resistant derivative of A2780 ECACC Cellosaurus A2780cis Human Ovary Cisplatin resistant derivative of A2780 ECACC Cellosaurus A431 Human Skin epithelium Squamous cell carcinoma ECACC Cellosaurus A549 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus AB9 Zebrafish Fin Fibroblast ATCC Cellosaurus AHL 1 Armenian Hamster Lung 1 Hamster Lung ECACC Cellosaurus ALC Mouse Bone marrow Stroma Cellosaurus B16 Mouse Melanoma ECACC Cellosaurus B35 Rat Neuroblastoma ATCC Cellosaurus BCP 1 Human PBMC HIV+ primary effusion lymphoma ATCC Cellosaurus BEAS 2B Bronchial epithelium + Adenovirus 12 SV40 virus hybrid (Ad12SV40) Human Lung Epithelial ECACC Cellosaurus bEnd.3 Brain Endothelial 3 Mouse Brain/cerebral cortex Endothelium Cellosaurus BHK 21 Baby Hamster Kidney 21 Hamster Kidney Fibroblast ECACC Cellosaurus BOSC23 Packaging cell line derived from HEK 293 Human Kidney (embryonic) Epithelium Cellosaurus BT 20 Breast Tumor 20 Human Breast epithelium Breast carcinoma ATCC Cellosaurus BxPC 3 Biopsy xenograft of Pancreatic Carcinoma line 3 Human Pancreatic adenocarcinoma Epithelial ECACC Cellosaurus C2C12 Mouse Myoblast ECACC Cellosaurus C3H 10T1/2 Mouse Embryonic mesenchymal cell line ECACC Cellosaurus C6 Rat Brain astrocyte Glioma ECACC Cellosaurus C6/36 Insect Asian tiger mosquito Larval tissue ECACC Cellosaurus Caco 2 Human Colon Colorectal carcinoma ECACC Cellosaurus Cal 27 Human Tongue Squamous cell carcinoma ATCC CellosaurusCalu 3 Human Lung Adenocarcinoma ATCC Cellosaurus CGR8 Mouse Embryonic stem cells ECACC Cellosaurus CHO Chinese Hamster Ovary Hamster Ovary Epithelium ECACC Cellosaurus CML T1 Chronic myeloid leukemia T lymphocyte 1 Human CML acute phase T cell leukemia DSMZ Cellosaurus CMT12 Canine Mammary Tumor 12 Dog Mammary gland Epithelium Cellosaurus COR L23 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus COR L23/5010 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus COR L23/CPR Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus COR L23/R23 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus COS 7 Cercopithecus aethiops, origin defective SV 40 Old World monkey Cercopithecus aethiops (Chlorocebus) Kidney Fibroblast ECACC Cellosaurus COV 434 Human Ovary Ovarian granulosa cell carcinoma ECACC Cellosaurus CT26 Mouse Colon Colorectal carcinoma Cellosaurus D17 Dog Lung metastasis Osteosarcoma ATCC Cellosaurus DAOY Human Brain Medulloblastoma ATCC Cellosaurus DH82 Dog Histiocytosis Monocyte/macrophage ECACC Cellosaurus DU145 Human Androgen insensitive prostate carcinoma ATCC Cellosaurus DuCaP Dura mater cancer of the Prostate Human Metastatic prostate carcinoma Epithelial Cellosaurus E14Tg2a Mouse Embryonic stem cells ECACC Cellosaurus EL4 Mouse T cell leukemia ECACC Cellosaurus EM 2 Human CML blast crisis Ph+ CML line DSMZ Cellosaurus EM 3 Human CML blast crisis Ph+ CML line DSMZ Cellosaurus EMT6/AR1 Mouse Mammary gland Epithelial like ECACC Cellosaurus EMT6/AR10.0 Mouse Mammary gland Epithelial like ECACC Cellosaurus FM3 Human Lymph node metastasis Melanoma ECACC Cellosaurus GL261 Glioma 261 Mouse Brain Glioma Cellosaurus H1299 Human Lung Lung carcinoma ATCC Cellosaurus HaCaT Human Skin Keratinocyte CLS Cellosaurus HCA2 Human Colon Adenocarcinoma ECACC Cellosaurus HEK 293 Human Embryonic Kidney 293 Human Kidney (embryonic) Epithelium ECACC Cellosaurus HEK 293T HEK 293 derivative Human Kidney (embryonic) Epithelium ECACC Cellosaurus HeLa "Henrietta Lacks" Human Cervix epithelium Cervical carcinoma ECACC Cellosaurus Hepa1c1c7 Clone 7 of clone 1 hepatoma line 1 Mouse Hepatoma Epithelial ECACC Cellosaurus Hep G2 Human Liver Hepatoblastoma ECACC Cellosaurus High Five Insect (moth) Trichoplusia ni Ovary Cellosaurus HL 60 Human Leukemia 60 Human Blood Myeloblast ECACC Cellosaurus HT 1080 Human Fibrosarcoma ECACC Cellosaurus HT 29 Human Colon epithelium Adenocarcinoma ECACC Cellosaurus J558L Mouse Myeloma B lymphocyte cell ECACC Cellosaurus Jurkat Human White blood cells T cell leukemia ECACC Cellosaurus JY Human Lymphoblastoid EBV transformed B cell ECACC Cellosaurus K562 Human Lymphoblastoid CML blast crisis ECACC Cellosaurus KBM 7 Human Lymphoblastoid CML blast crisis Cellosaurus KCL 22 Human Lymphoblastoid CML DSMZ Cellosaurus KG1 Human Lymphoblastoid AML ECACC Cellosaurus Ku812 Human Lymphoblastoid Erythroleukemia ECACC Cellosaurus KYO 1 Kyoto 1 Human Lymphoblastoid CML DSMZ Cellosaurus L1210 Mouse Lymphocytic leukemia Ascitic fluid ECACC Cellosaurus L243 Mouse Hybridoma Secretes L243 mAb (against HLA DR) ATCC Cellosaurus LNCaP Lymph Node Cancer of the Prostate Human Prostatic adenocarcinoma Epithelial ECACC CellosaurusMA 104 Microbiological Associates 104 African Green Monkey Kidney Epithelial Cellosaurus MA2.1 Mouse Hybridoma Secretes MA2.1 mAb (against HLA A2 and HLA B17) ATCC Cellosaurus Ma Mel 1, 2, 3 48 Human Skin A range of melanoma cell lines ECACC Cellosaurus MC 38 Mouse Colon 38 Mouse Colon Adenocarcinoma Cellosaurus MCF 7 Michigan Cancer Foundation 7 Human Breast Invasive breast ductal carcinoma ER+, PR+ ECACC Cellosaurus MCF 10A Michigan Cancer Foundation 10A Human Breast epithelium ATCC Cellosaurus MDA MB 157 M. D. Anderson Metastatic Breast 157 Human Pleural effusion metastasis Breast carcinoma ECACC Cellosaurus MDA MB 231 M. D. Anderson Metastatic Breast 231 Human Pleural effusion metastasis Breast carcinoma ECACC Cellosaurus MDA MB 361 M. D. Anderson Metastatic Breast 361 Human Melanoma (contaminated by M14) ECACC Cellosaurus MDA MB 468 M. D. Anderson Metastatic Breast 468 Human Pleural effusion metastasis Breast carcinoma ATCC Cellosaurus MDCK II Madin Darby Canine Kidney II Dog Kidney Epithelium ECACC Cellosaurus MG63 Human Bone Osteosarcoma ECACC Cellosaurus MIA PaCa 2 Human Prostate Pancreatic Carcinoma ATCC Cellosaurus MOR/0.2R Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus Mono Mac 6 Human White blood cells Myeloid metaplasic AML DSMZ Cellosaurus MRC 5 Medical Research Council cell strain 5 Human Lung (fetal) Fibroblast ECACC Cellosaurus MTD 1A Mouse Epithelium Cellosaurus MyEnd Myocardial Endothelial Mouse Endothelium Cellosaurus NCI H69 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus NCI H69/CPR Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus NCI H69/LX10 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus NCI H69/LX20 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus NCI H69/LX4 Human Lung Lung carcinoma ECACC Cellosaurus Neuro 2a Mouse Nerve/neuroblastoma Neuronal stem cells ECACC Cellosaurus NIH 3T3 NIH, 3 day transfer, inoculum 3 x 105 cells Mouse Embryo Fibroblast ECACC Cellosaurus NALM 1 Human Peripheral blood Blast crisis CML ATCC Cellosaurus NK 92 Human Leukemia/lymphoma ATCC Cellosaurus NTERA 2 Human Lung metastasis Embryonal carcinoma ECACC Cellosaurus NW 145 Human Skin Melanoma ESTDAB Cellosaurus OK Opossum Kidney Virginia opossum Didelphis virginiana Kidney ECACC Cellosaurus OPCN / OPCT cell lines Human Prostate Range of prostate tumour lines Cellosaurus P3X63Ag8 Mouse Myeloma ECACC Cellosaurus PANC 1 Human Duct Epithelioid Carcinoma ATCC Cellosaurus PC12 Rat Adrenal medulla Pheochromocytoma ECACC Cellosaurus PC 3 Prostate Cancer 3 Human Bone metastasis Prostate carcinoma ECACC Cellosaurus Peer Human T cell leukemia DSMZ Cellosaurus PNT1A Human Prostate SV40 transformed tumour line ECACC Cellosaurus PNT2 Human Prostate SV40 transformed tumour line ECACC Cellosaurus Pt K2 The second cell line derived from Potorous tridactylis Long nosed potoroo Potorous tridactylus Kidney Epithelial ECACC Cellosaurus Raji Human B lymphoma Lymphoblast like ECACC Cellosaurus RBL 1 Rat Basophilic Leukemia 1 Rat Leukemia Basophil cell ECACC Cellosaurus RenCa Renal Carcinoma Mouse Kidney Renal carcinoma ATCC Cellosaurus RIN 5F Mouse Pancreas ECACC Cellosaurus RMA S Mouse T cell tumour Cellosaurus S2 Schneider 2 Insect Drosophila melanogaster Late stage (20–24 hours old) embryos ATCC Cellosaurus SaOS 2 Sarcoma OSteogenic 2 Human Bone Osteosarcoma ECACC Cellosaurus Sf21 Spodoptera frugiperda 21 Insect (moth) Spodoptera frugiperda Ovary ECACC Cellosaurus Sf9 Spodoptera frugiperda 9 Insect (moth) Spodoptera frugiperda Ovary ECACC Cellosaurus SH SY5Y Human Bone marrow metastasis Neuroblastoma ECACC Cellosaurus SiHa Human Cervix epithelium Cervical carcinoma ATCC Cellosaurus SK BR 3 Sloan Kettering Breast cancer 3 Human Breast Breast carcinoma DSMZ Cellosaurus SK OV 3 Sloan Kettering Ovarian cancer 3 Human Ovary Ovarian carcinoma ECACC Cellosaurus SK N SH Human Brain Epithelial ATCC Cellosaurus T2 Human T cell leukemia/B cell line hybridoma ATCC Cellosaurus T 47D Human Breast Breast ductal carcinoma ECACC Cellosaurus T84 Human Lung metastasis Colorectal carcinoma ECACC Cellosaurus T98G Human Glioblastoma astrocytoma Epithelium ECACC Cellosaurus THP 1 Human Monocyte Acute monocytic leukemia ECACC Cellosaurus U2OS Human Osteosarcoma Epithelial ECACC Cellosaurus U373 Human Glioblastoma astrocytoma Epithelium ECACC Cellosaurus U87 Human Glioblastoma astrocytoma Epithelial like ECACC Cellosaurus U937 Human Leukemic monocytic lymphoma ECACC Cellosaurus VCaP Vertebral Cancer of the Prostate Human Vertebra metastasis Prostate carcinoma ECACC Cellosaurus Vero From Esperanto: verda (green, for green monkey) reno (kidney) African green monkey Chlorocebus sabaeus Kidney epithelium ECACC Cellosaurus VG 1 Human Primary effusion lymphoma Cellosaurus WM39 Human Skin Melanoma ESTDAB Cellosaurus WT 49 Human Lymphoblastoid ECACC Cellosaurus YAC 1 Mouse Lymphoma ECACC Cellosaurus YAR Human Lymphoblastoid EBV transformed B cell Human Immunology ECACC Cellosaurus