Кіріспе
1978 жылы шыққан Chicago тобының "Hot Streets" студиялық альбомы – американдық рок-тобы Chicago-ның 1978 жылғы 2 қазанда Columbia Records лейблымен шығарған оныншы студиялық (және жалпы есебімен он екінші) альбомы. Бұл топтың екінші альбомынан кейін жаңа материалдан тұратын және нөмірленбеген атауы бар алғашқы альбомы болды. Сондай-ақ, бұл 1978 жылғы қаңтарда өзіне-өзі салған оқтан қаза тапқан алғашқы гитарист және вокалист Терри Кэт қатыспаған алғашқы альбом. Оның орнына осы альбомда Донни Дакус тартылды.
Hot Streets is the tenth studio album (and twelfth overall album) by the American rock band Chicago, released on October 2, 1978, by Columbia Records. This was the band's first album with all new material released since their second that did not have a numbered title. It was also the first album not to feature original guitarist/vocalist Terry Kath, who died from an accidental self inflicted gunshot wound in January 1978. He was replaced by Donnie Dacus on this album.
Өмірбаян
1969 жылы дебюттен бері Джеймс Уильям Герсиомен жұмыс істегеннен кейін, Chicago 1977 жылы Chicago XI альбомы шыққаннан кейін продюсермен жол ажырасуға шешім қабылдады. Топ үшін тағы бір маңызды өзгеріс – 1978 жылғы қаңтарда гитарист Терри Кэттің қазасы болды. Ол бір роудидің үйінде тапаншамен ойнап жатқанда өзін кездейсоқ атып өлтірді. Оның өлімі топ мүшелерін терең күйретіп, тарасуды ойлады. Алғашқы дүрбелең басылғаннан кейін, топтың музыкалық ұсынып тұрарлықтары бар екенін түсініп, жұмысын жалғастырды. Олардың бұрынғы альбомдарын микстейттеген Фил Рамон жаңа жұмыстарын продюсерлеуге шақырылды. Бірақ Chicago жазбаларды бастамас бұрын, жаңа гитарист табудың қиын процесімен күресуге тура келді. Ықпалды гитарист Донни Дакус таңдалды, ол топтың музыкасына өзінің ерекше стилін әкелді. Chicago-ға қосылғанға дейін Дакус Роджер МакГинн және Стивен Стилспен де жұмыс істеген. Жазу сессиялары сол көктемде Майами мен Лос-Анджелесте өтті, ал бұрынғы жылдарда олар Колорадодағы Герсионың Caribou Ranch ранчосында жұмыс істеген. Сессиялар аяқталғаннан кейін, топ Кэттің қазасына қарамастан, музыкалық жағынан мықты екенін сезінді. Кейбір тректерде Би Джиз және олардың клавишшісі Блю Уивер қатысты, олар сол Маями студиясында Spirits Having Flown альбомын жаздырып жатқан. Гибб ағайындары "Little Miss Lovin'" әніне вокал қосса, Уивер "No Tell Lover" және "Show Me The Way" әндеріне синтезаторда ойналған струнный аспаптарды қосты. Өз кезегінде, Chicago-ның духовой бөлімі Spirits Having Flown альбомында ойнады, әсіресе "Too Much Heaven" хит-синглінде. Жаңа бастамаларын белгілеу үшін топ дәстүрден аттап, альбомына нөмір емес, атау берді. Hot Streets атауын таңдағаннан кейін, альбомның мұқабасында топтың логотипі ғана емес, топтың суреті де (фотограф Норман Сифф түсірген) болды. Кейінгі маркетингтік сараптама көрсеткендей, тұтынушылар мұқабада логотипті көруді күткен, сондықтан Chicago логотипі Chicago 13 альбомының мұқабасында биік ғимарат түрінде қайта пайда болды. Альбом 1978 жылғы қазан айында шықты, ал оған "Alive Again" басты синглының шығуы ілесіп келді. Hot Streets тобы үшін тағы бір сәтті альбом болды, олар Кэтсіз өздерін қабылдамайды деп уайымдаған. Альбом платиналық мәртебеге ие болды, ал Chicago "No Tell Lover" әнімен екінші топ-20 хитке ие болды, бірақ Hot Streets – дебютінен бері АҚШ Топ-10-ға кіре алмаған Chicago-ның алғашқы альбомы болды; лайықты түрде, топтың он екінші альбомы 12-орынға жетті. Chicago 13 альбомы шыққаннан кейін және 1979 жылғы Рождестволық турне аяқталғаннан кейін Дакус топтан босатылып, Chicago-дағы қысқа мерзімді қызметіне нүкте қойды. 2003 жылы Hot Streets Rhino Records компаниясымен қайта жаңартылып, қайта шығарылды, онда Дакус орындаған Ламмның "Love Was New" әнінің баламалы нұсқасы бонус трек ретінде қосылды.
Сыни қабылдау
Коммерциялық тұрғыдан сәттілікке жетпегенімен, Cash Box журналы "Gone Long Gone" синглінің гитаралық кіріспесі Джордж Харрисонның стилінде екенін айтты, сондай-ақ оның "жағымды үйлесімділігі мен сапалы дыбыс режиссурасы" бар екенін, ал "Донни Дакустың гитарамен жасаған әсем әуендемесін" жоғары бағалады. Record World журналы оны "Питер Цетераның әдеттегі даусымен және тартымды, биік гитаралық орындаумен серпілген жұмсақ, орташа темпті рок" деп сипаттады.