Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Орлеан қаласының маңы, АҚШ
Neighborhood of New Orleans, United States
Орталық бизнес ауданы (CBD) – Луизиана штаты, Нью-Орлеан қаласының бір бөлігі. Француз кварталы/CBD аймағының кіші ауданы болып табылатын оның шекаралары, Қалалық жоспарлау комиссиясы анықтағандай, солтүстікке қарай Айбервилл, Декатур және Канал көшелері; шығысқа қарай Миссисипи өзені; Нью-Орлеан Мориал конвенциялық орталығы, Джулия және Журнал көшелері, сондай-ақ Пончартрен тас жолы оңтүстікке қарай; ал батысқа қарай Оңтүстік Клейборн даңғылы, Кливленд көшесі және Оңтүстік және Солтүстік Дербигни көшелері жатады. Бұл көптеген қалалардағы орталық қалаға балама болып табылады, бірақ Нью-Орлеанда «орталық қала» немесе «қала ортасы» терминдері тарихи тұрғыдан Миссисипи өзені ағысының бағыты бойынша Канал көшесінен төмен жатқан қаланың барлық бөліктерін білдірген. Дегенмен, соңғы онжылдықтарда Канал көшесінен төмен жатқан аудандарды сипаттау үшін қолданылатын «қала ортасы» деген жалпы атаудың қолданылуы азайды, оның орнына жеке аудандардың атаулары (мысалы, Байвотер) қолданыла бастады. Алғашқыда 18 ғасырдың соңында негізінен тұрғын үйлерден тұратын Faubourg Ste. Мари (ағылш. St. Mary Suburb) ретінде дамыған, қазіргі заманғы Орталық бизнес ауданы – бұл динамикалық, көп мақсатты пайдаланылатын аудан, онда аспан қыртыстарындағы кәсіби кеңселер, арнайы және жергілікті сауда дүкендері, көптеген мейрамханалар мен клубтар орналасқан, сондай-ақ қалпына келтірілген тарихи коммерциялық және өнеркәсіптік ғимараттарда мыңдаған тұрғындар тұрады. Аймақтың бір бөлігі Нью-Орлеанның төменгі Орталық бизнес ауданы ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
The Central Business District (CBD) is a neighborhood of the city of New Orleans, Louisiana, United States. A subdistrict of the French Quarter/CBD area, its boundaries, as defined by the City Planning Commission, are Iberville, Decatur and Canal Streets to the north; the Mississippi River to the east; the New Orleans Morial Convention Center, Julia and Magazine Streets, and the Pontchartrain Expressway to the south; and South Claiborne Avenue, Cleveland Street, and South and North Derbigny Streets to the west. It is the equivalent of what many cities call their downtown, although in New Orleans "downtown" or "down town" was historically used to mean all portions of the city downriver from Canal Street (in the direction of flow of the Mississippi River). In recent decades, however, use of the catch all "downtown" adjective to describe neighborhoods downriver from Canal Street has largely ceased, having been replaced in usage by individual neighborhood names (such as Bywater). Originally developed as the largely residential Faubourg Ste. Marie (English: St. Mary Suburb) in the late 18th century, the modern Central Business District is today a dynamic, mixed use neighborhood, the home of professional offices in skyscrapers, specialty and neighborhood retail stores, numerous restaurants and clubs, and thousands of residents inhabiting restored, historic commercial and industrial buildings. A part of the area is listed on the National Register of Historic Places as the New Orleans Lower Central Business District.
Тарих
Орталық бизнес ауданындағы көшелер (бұрын Faubourg Ste. Мари аталған) 18 ғасырдың соңында жоспарланған, бұл Нью-Орлеанның алғашқы француз кварталынан тысқары қарай жасалған алғашқы кеңеюді білдіреді. 1803 жылы Луизиананы сатып алғаннан кейін маңызды инвестициялар күшейді, өйткені АҚШ-тың басқа аймақтарынан адамдар қалаға ағыла бастады. Осыдан кейін бұл аудан Америкалық сектор деп аталды. Дәстүрлі түрде Канал көшесі француз кварталы мен Америкалық секторды бөлетін сызық ретінде қарастырылса, заң бойынша Канал көшесінің екі жағы да аймақтарға бөлу және реттеу мақсатында Орталық бизнес ауданының құрамына кіреді. 19-шы және 20-шы ғасырларда Орталық бизнес ауданы тоқтаусыз дамыды. 20-шы ғасырдың ортасына қарай аймақтағы көптеген кәсіби кеңселер қаланың жақсы дамыған қоғамдық көлік жүйесінің орталығында орналасқан. Канал көшесі Нью-Орлеандықтар үшін, сондай-ақ айналасындағы аймақтардың тұрғындары үшін негізгі сауда орталығы болды. Жергілікті және аймақтық универмагтар – Maison Blanche, D.H. Holmes, Godchaux's, Gus Mayer, Labiche's, Kreeger's және Krauss – Rubenstein Bros., Adler's Jewelry, Koslow's, Rapp's және Werlein's Music сияқты көптеген танымал арнайы бөлшек сауда орындарына негіз болды. Kress, Woolworth және Walgreens сияқты ұлттық бөлшек сауда желілері жергілікті K&B дәріханасымен қатар жұмыс істеді. Sears Канал көшесінен бір блок қашықтықта, Баронн көшесінде үлкен дүкенді басқарды. Кітап дүкендері, театрлар мен кинотеатрлар да көп болды, Saenger, Loews State, RKO Orpheum, Joy және Civic театрларының шамдары түнде айналасындағы жаяу жолдарға түрлі-түсті жарықтарды шашыратты. 1950 жылдары алты қатарлы Лойола даңғылы Елк Плейстің жалғасы ретінде салынды, ол төмен кірісті тұрғын үй ауданынан өтіп, қаланың жаңа азаматтық орталық кешеніне жол ашты. 1960 жылдардың соңында Пойдрас көшесін кеңейту көлік ағыны үшін тағы бір алты қатарлы орталық аймақтық циркуляциялық жол құру және заманауи биік ғимараттар салу үшін жасалды. Нью-Орлеан қаласы 1973 жылдан 1993 жылға дейін ауданды өзгертуге қатысты, бұл мемлекеттік және жеке секторлардың бірлескен күшімен қоғамдық қатысуды ынталандыруға бағытталған шара болды. Миссисипи өзеніне жақын және Пойдрас көшесінен өзенге қарай орналасқан Орталық бизнес ауданының бөлігі қойма ауданы деп аталды, өйткені ол контейнерлік тасымал пайда болғанға дейін қоймалар мен өндіріс орындарына көп жұмсалды. 1984 жылғы Дүниежүзілік көрме сол кездегі жартылай қираған ауданға назар аударды, нәтижесінде 1980 жылдардың ортасынан бастап тұрақты инвестициялар мен қайта дамыту жүргізілді. Көптеген ескі 19-шы ғасырдың қоймалары қонақүйлерге, мейрамханаларға, пәтерлерге және өнер галереяларына айналдырылды. Қосымша ақпарат алу үшін: Loft 523, бутик-қонақ үйі. Орталық бизнес ауданындағы ерекше құрылыстарға грек қайта жаңғыру стиліндегі Gallier Hall (қаланың бұрынғы қалалық әкімдігі); Caesars Superdome; Smoothie King орталығы; қаланың қазіргі заманғы, халықаралық стильдегі қалалық әкімдігі; және Ханкок Уитни орталығы, қаланың ең биік ғимараты және Royal Dutch Shell компаниясының Мексика шығанағындағы барлау және өндіріс бас кеңсесі кіреді. Басқа да маңызды көрікті орындарға постмодерн Piazza d'Italia, Harrah's Casino, World Trade Center New Orleans, АҚШ-тың бесінші апелляциялық соты, Санкт-Патрик шіркеуі, Hibernia Bank ғимараты және бұрынғы Нью-Орлеанс мақта биржасы жатады. Орталық бизнес ауданындағы басты қоғамдық саябақ – Лафайетт алаңы, ол Gallier Hall және Fifth Circuit Court of Appeals-қа қарайды. Басқа қоғамдық кеңістіктерге Дункан Плазасы, Елк Плейсі, Пьяцца д'Италия, Ли Цирклі, Миссисипи өзені мұралық паркі, Испан Плазасы және Ричард пен Аннет Блохтың қатерлі ісіктен аман қалғандар алаңы кіреді. Мұражайларға Ұлттық Екінші дүниежүзілік соғыс мұражайы, Огден Оңтүстік өнері мұражайы, Луизиана балалар мұражайы, Нью-Орлеанс қазіргі заманғы өнер орталығы және Конфедерациялық ескерткіштер мұражайы кіреді. Нью-Орлеанның Орталық бизнес ауданы 2005 жылғы Катрина даулының катастрофиялық су тасқынынан зардап көрмеген сирек аудандардың бірі болды.
Streets in the Central Business District (originally Faubourg Ste. Marie) were initially platted in the late 18th century, representing the first expansion of New Orleans beyond its original French Quarter footprint. Significant investment began in earnest following the Louisiana Purchase of 1803, as people from other parts of the United States flocked to the city. Consequently, the district began to be referred to as the American Sector. While traditionally Canal Street was viewed as the dividing line between the French Quarter and the American Sector, legally both sides of Canal Street are today considered part of the Central Business District for zoning and regulatory purposes. Through the 19th and into the 20th century, the Central Business District continued developing almost without pause. By the mid 20th century, most professional offices in the region were located downtown, the hub of a well developed public transit system. Canal Street was the primary retail destination for New Orleanians, as well as for residents of the surrounding region. Local and regional department stores Maison Blanche, D. H. Holmes, Godchaux's, Gus Mayer, Labiche's, Kreeger's, and Krauss anchored numerous well known specialty retailers, such as Rubenstein Bros., Adler's Jewelry, Koslow's, Rapp's, and Werlein's Music. National retailers, like Kress, Woolworth, and Walgreens were present alongside local drugstore K&B. Sears operated a large store one block off Canal, on Baronne Street. Bookstores, theaters, and movie palaces also abounded, with the neon marquees of the Saenger, Loews State, RKO Orpheum, Joy, and Civic theaters nightly casting multi colored lights onto surrounding sidewalks. In the 1950s, six lane Loyola Avenue was constructed as an extension of Elk Place, cutting a swath through a low income residential district and initially hosting the city's new civic center complex. The late 1960s widening of Poydras Street was undertaken to create another six lane central area circulator for vehicular traffic, as well as to accommodate modern high rise construction. The City of New Orleans partook in transforming the district from 1973 to 1993, in a collaboration between public and private sectors to spark active community participation. The portion of the CBD closer to the Mississippi River and upriver from Poydras Street is known as the Warehouse District, because it was heavily devoted to warehousing and manufacturing before shipping became containerized. The 1984 World's Fair drew attention to the then semi derelict district, resulting in steady investment and redevelopment from the mid 1980s onward. Many of the old 19th century warehouses have been converted into hotels, restaurants, condominiums, and art galleries. For further information: Loft 523, a boutique hotel. Notable structures in the CBD include the Greek Revival Gallier Hall (the city's former city hall); Caesars Superdome; the Smoothie King Center; the city's present day, International style city hall; and Hancock Whitney Center, the city's tallest building and headquarters for Royal Dutch Shell's Gulf of Mexico Exploration and Production. Other significant attractions include the postmodern Piazza d'Italia, Harrah's Casino, the World Trade Center New Orleans, the U. S. Fifth Circuit Court of Appeals, St. Patrick's Church, the Hibernia Bank Building, and the former New Orleans Cotton Exchange. The principal public park in the CBD is Lafayette Square, upon which face both Gallier Hall and the Fifth Circuit Court of Appeals. Other public spaces include Duncan Plaza, Elk Place, the Piazza d'Italia, Lee Circle, Mississippi River Heritage Park, Spanish Plaza, and the Richard and Annette Bloch Cancer Survivors Plaza. Museums include the National World War II Museum, the Ogden Museum of Southern Art, the Louisiana Children's Museum, the New Orleans Contemporary Arts Center and Confederate Memorial Hall Museum. New Orleans CBD was one of the few areas of New Orleans that escaped the catastrophic flooding of 2005's Hurricane Katrina.
География
Орталық бизнес ауданы орналасқан және теңіз деңгейінен 3 фут (1 метр) биіктікте жатыр. Нью-Орлеан қаласының көп бөлігі сияқты, ауданның өзенге жақын бөліктері өзеннен алыс жерлерге қарағанда биік. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, ауданның жалпы аумағы 1,18 шаршы миль (3 км²) құрайды, оның ішінде 1,06 шаршы миль (3 км²) құрлық және 0,12 шаршы миль (0 км²) (10,17%) су алабын құрайды.
The Central Business District is located at and has an elevation of 3 feet (1 m). As is true of most of metropolitan New Orleans, the parts of the district nearer the river are higher in elevation than areas further removed from it. According to the United States Census Bureau, the district has a total area of 1.18 square miles (3 km2). 1.06 square miles (3 km2) of which is land and 0.12 square miles (0 km2) (10.17%) of which is water.
Шекаралар
Қалалық жоспарлау комиссиясы Орталық бизнес ауданының шекараларын мыналар ретінде белгілейді: Ибервилл көшесі, Декатур көшесі, Канал көшесі, Миссисипи өзені, Жаңа Орлеан Мориал конгресс орталығы, Джулия көшесі, Журнал көшесі, Пончартрейн тас жолы, Оңтүстік Клейборн даңғылы, Кливленд даңғылы, Оңтүстік Дербигни көшесі және Солтүстік Дербигни көшесі.
The City Planning Commission defines the boundaries of the Central Business District as these streets: Iberville Street, Decatur Street, Canal Street, the Mississippi River, the New Orleans Morial Convention Center, Julia Street, Magazine Street, the Pontchartrain Expressway, South Claiborne Avenue, Cleveland Avenue, South Derbigny Street and North Derbigny Street.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша Нью-Орлеан қалалық даму ауданының шекарасына ең жақын санақ учаскелерінде 3435 тұрғын тіркелді. Халық тығыздығы 1692 адам/шаршы миль (664 адам/шаршы километр) құрады. 2000 жылғы санақта, оған жапсарлас Француз кварталында тағы 4142 тұрғын тіркелді. 2000 жылғы санақ мәліметтері бойынша, CBD, оның ішкі аудандары (мысалы, қойма ауданы) және Тремэ, Француз кварталы, Төменгі бақ ауданы сияқты көршілес аудандарда барлығы 21630 адам тұрды.
As of the census of 2000, there were 3,435 inhabitants of the census tracts best corresponding to the boundaries of the New Orleans Downtown Development District. The population density was 1,692 /mi2 (664 /km2). Another 4,142 inhabitants of the adjacent French Quarter neighborhood were recorded in the 2000 Census. The CBD, its subdistricts (e. g., the Warehouse District), and the bordering neighborhoods of Tremé, the French Quarter, and the Lower Garden District possessed 21,630 residents, according to the 2000 Census.
Үкімет және инфрақұрылым
Нью-Орлеан қалалық әкімшілігі мен оны қоршаған ғимараттар, соның ішінде шамамен 1960 жылғы, архитектуралық жүлде алған Нью-Орлеан қалалық кітапханасының бас бөлімшесі Дункан алаңына қарап тұр. Бұл алаң 1950-жылдарғы қалалық жаңару үлгісінде салынған және сол кездегі мэр Чеп Моррисонның қазіргі заманғы азаматтық орталық құру ниетін көрсетеді. Нью-Орлеан азаматтық орталығы қазірге дейін көп өзгерген. Луизиана Жоғарғы сотының ғимараты 2004 жылы соттың Француз кварталына көшуінен кейін бұзылып, Луизиана штаты кеңсесі де сондай тағдырға ұшырады. Дункан алаңының өзі де қоршалған. АҚШ пошта қызметі 701 Лойола даңғылындағы CBD-де Нью-Орлеанның бас пошта бөлімін басқарады. Union Passenger Terminal – Amtrak-тың үш қашықтығы ұзақ пойызының – «Нью-Орлеан», «Крессент» және 2005 жылдан бері «Sunset Limited» (Катринаның салдарынан «Sunset Limited» бағытының шығысқа қарайғы бөлігі жойылған) аялдамасы. Сондай-ақ, Greyhound Lines арқылы қалааралық автобус қызметін де ұсынады. I 10 тас жолы арқылы Claiborne және Pontchartrain экспресс-жолдарымен байланыс жасауға болады. I 10 Луизиана Супердомынан шығысқа қарай бұрылып, Клейборн экспресс-жолына айналғанда, Пончартрейн экспресс-жолы АҚШ 90 бизнес-жолы ретінде жалғасады және Миссисипи өзенін екі жақты Crescent City Connection көпірі арқылы кесіп өтеді. CBD-дегі маңызды көшелерге Сент-Чарльз даңғылы, Камп көшесі, Каронделет көшесі, Гравье көшесі, Пойдрас көшесі, Чупитулас көшесі, Говард даңғылы және Канал көшесі жатады. 1980 жылдарға дейін Гравье және Каронделет көшелерінің қиылысы қаланың қаржылық ауданының нақты ортасы болды. Бұл аймақ әлі де қарқынды болса да, CBD-нің бұл бөлігінде көптеген бизнес Пойдрас көшесіне көшті, себебі 1970 және 1980 жылдары онда көптеген қазіргі заманғы биік кеңсе үйлері салынды. Лойола даңғылын, Пойдрас көшесін және О’Киф даңғылын кеңейту автомобильдер үшін тиімді орталық айналымдық, жоғары өткізу қабілеті бар жол желісін құру және ірі масштабты қайта құруға орын жасау мақсатымен жасалды (мысалы, Дункан алаңы, Супердом). Алайда, осы жақсартулардың нәтижесінде пайда болған көптеген құрылыс алаңдары ешқашан салынбады, нәтижесінде кеңейтілген көшелер бойында көзге түсетін және өкінішті көкпаркингтердің көп саны қалды.
The New Orleans City Hall and surrounding structures, including the circa 1960, architecturally award winning Main Branch of the New Orleans Public Library face Duncan Plaza, an exercise in 1950s style urban renewal embodying then mayor Chep Morrison's desire to create a modern civic center. The New Orleans Civic Center is today much diminished, with the Louisiana Supreme Court building having been torn down in the wake of the court's 2004 departure for the French Quarter, the Louisiana State office building having suffered the same fate, and Duncan Plaza itself having been fenced off. The United States Postal Service operates the New Orleans Main Post Office at 701 Loyola Avenue in the CBD. The Union Passenger Terminal is the terminus for three of Amtrak's long distance trains, the City of New Orleans, the Crescent and, since 2005, the Sunset Limited (with the elimination, due to Katrina damage, of the eastbound portion of the Sunset Limited route), and also offers inter city bus service via Greyhound Lines. Interstate Highway access is provided by I 10, via the Claiborne and Pontchartrain Expressways. When I 10 curves to the east by the Louisiana Superdome and becomes the Claiborne Expressway, elevated above N. Claiborne Avenue, the Pontchartrain Expressway continues as U. S. Route 90 Business and crosses the Mississippi River on the twin bridge Crescent City Connection. Significant thoroughfares in the CBD include St. Charles Avenue, Camp Street, Carondelet Street, Gravier Street, Poydras Street, Tchoupitoulas Street, Howard Avenue, and Canal Street. Prior to the 1980s, the intersection of Gravier and Carondelet streets was the de facto heart of the city's financial district. Though still a vibrant area, that part of the CBD witnessed the migration of much business slightly upriver to Poydras Street, as many modern high rise office towers were constructed there in the 1970s and 1980s. The widening of Loyola Avenue, Poydras Street and O'Keefe Avenue aimed to simultaneously create an effective downtown circulator high capacity road network for automobile traffic and make room for large scale redevelopment (e. g., Duncan Plaza, Superdome). However, many of the development sites created in the wake of these improvements were never built upon, leaving a noticeable and unfortunate quantity of surface parking lots along these widened streets.
Экономика
Entergy, аймақтың жалғыз Fortune 500 компаниясы, өзінің бас кеңсесін CBD-де сақтайды, сондай-ақ Luzianne өнімдерін және Standard Coffee-ді тарататын Reily Foods компаниясы да CBD-де орналасқан. Орталық қаладағы басқа жергілікті компаниялар: McMoRan Exploration, Pan American Life Insurance, Superior Energy Services, TurboSquid, iSeatz, Historic Restoration Inc. (HRI Properties), Tidewater Marine, Energy Partners Ltd., Intermarine, IMTT, International Coffee Corp. және The Receivables Exchange. CBD сонымен қатар көптеген шығармашылық салалар фирмаларына үй иесі болып табылатын «Интеллектуалдық меншік» Нью-Орлеан И.П.-ге де ие, ал көптеген биотехнологиялық компаниялар Нью-Орлеан Биоинновациялық орталығында құрылған, ол BioDistrict New Orleans ішінде орналасқан. Аймақтық экономикалық альянс Greater New Orleans, Inc. (GNO Inc.), Нью-Орлеан метрополиясының он округтан тұратын Нью-Орлеан айманы үшін жетекші экономикалық даму мекемесі, сондай-ақ қаланың экономикалық дамуын дамытуға бағытталған мемлекеттік-жекеменшік серіктестік агенттігі – Нью-Орлеан Бизнес Альянсы (NOLA BA) да орталық қалада орналасқан. Нью-Орлеан Дүниежүзілік сауда орталығы (WTCNO) 1943 жылы құрылғаннан бері CBD-де орналасқан. WTCNO халықаралық сауда, экономикалық даму және осыған байланысты іс-әрекеттер арқылы Луизианадағы байлықты және жұмыс орындарын арттыруға көмектеседі, Луизианадағы өркендеген халықаралық бизнес ахуалын қолдайды.
Entergy, the region's sole Fortune 500 firm, maintains its headquarters in the CBD, as does Reily Foods Company, which markets Luzianne products and Standard Coffee. Other local companies headquartered downtown include McMoRan Exploration, Pan American Life Insurance, Superior Energy Services, TurboSquid, iSeatz, Historic Restoration Inc. (HRI Properties), Tidewater Marine, Energy Partners Ltd., Intermarine, IMTT, International Coffee Corp., and The Receivables Exchange. The CBD also hosts the New Orleans I. P., an "Intellectual Property", home to numerous creative industries firms, and numerous bioscience companies are established at the New Orleans BioInnovation Center, located within BioDistrict New Orleans. The regional economic alliance Greater New Orleans, Inc. (GNO Inc.), the New Orleans metropolitan area's lead economic development entity for the ten parish New Orleans region, is also headquartered downtown, as is the New Orleans Business Alliance (NOLA BA), the public private partnership agency leading economic development efforts for the city proper. The World Trade Center of New Orleans (WTCNO) has been located in the CBD since its establishment in 1943. The WTCNO facilitates the addition of wealth and jobs in Louisiana through international trade, economic development, and allied activities by supporting a prosperous international business climate in Louisiana.
Дипломатиялық өкілдіктер
Мексиканың Нью-Орлеандағы консулдығы CBD-де орналасқан. Консулдық 2008 жылы сол жерде қайта ашылды, себебі жергілікті мексикалық иммигранттар саны күрт өсті, олардың көптегені "Катрина" даулынан кейін қаланы қайта құруға көмектесу үшін келді. Мексикадан басқа, Франция Нью-Орлеан қаласының орталығында консулдығын сақтайды, бұл сол ел мен Луизиана арасындағы ұзақ жылдарға созылған байланыстардың және Францияның 1718 жылы Нью-Орлеан қаласын негіздеудегі рөлінің айғағы. Бір кезде Нью-Орлеандағы Жапонияның Бас консулдығы "Энтерги" мұнарасында орналасқан еді. 2006 жылы Жапония консулдықты Теннесси штатының Нэшвилл қаласына көшіретінін хабарлады. Жапон үкіметі миссияны жапон компанияларына тиесілі өнеркәсіптер мен операцияларға жақын жерге орналастырды. CBD-де көптеген басқа елдердің арнаулы консулдары да табылуы мүмкін.
The Consulate of Mexico in New Orleans is located in the CBD. The consulate re opened in that location in 2008 because of the dramatic increase in the local Mexican immigrant population, many of whom arrived in the wake of Hurricane Katrina to assist in the city's rebuilding. In addition to Mexico, France maintains a consulate in downtown New Orleans, a reflection of the long standing ties between that nation and Louisiana, and of France's role as the founder of New Orleans in 1718. At one time the Consulate General of Japan in New Orleans was located in the Entergy Tower. In 2006 Japan announced that it was moving the consulate to Nashville, Tennessee. The Japanese Government relocated the mission to be close to industries and operations owned by Japanese companies. Honorary consuls for numerous other nations may also be found within the CBD.