Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Camera Obscura – неміс әншісі Никоның алтыншы және соңғы студиялық альбомы, мұнда Faction тобы сүйемелдеуші музыканы орындады. Ол 1985 жылдың наурыз-сәуір айларында жазылып, сол жылдың соңында Beggars Banquet Records лейблы арқылы шығарылды. Альбомды Джон Кейл продюсерлік етті, бұл 1974 жылғы The End альбомынан бергі олардың алғашқы студиялық ынтымақтастығы болды. Бұл Никоның қайтыс болғанға дейін шығарған соңғы студиялық альбомы.
Camera Obscura is the sixth and final studio album by German singer Nico, featuring the backing band the Faction. It was recorded in March–April 1985 and released later that year by Beggars Banquet Records. It was produced by John Cale, marking their first studio collaboration since The End in 1974. It was Nico's final studio album before her death.
Жазу
Никоның "Camera Obscura" альбомындағы вокал стилі оның бұрынғы жұмыстарынан шамалы өзгеше, кейбір әндері Dead Can Dance тобының Лиза Джеррардпен саяхаттас келеді. Ал "My Funny Valentine" джаз стандарты, оның өте терең контральтосына қарамастан, дәстүрлі легато вокал стилінде орындалған. Көптеген тректер оның бұрынғы "Drama of Exile" альбомының жаңа толқындық готикалық рокын жетілдірілген түрінде ұсынады. Альбом оның сол кездегі менеджері Алан Уайзқа арналған. Дыбыстық тұрғыдан алғанда, альбом "Drama of Exile" альбомының жалғасы болып табылады, Никоның негізгі әндеріне толық құрамымен аранжировка жасалған. "Drama of Exile" Солтүстік Африканың күшті ықпалымен және экзотикалық, жаңа толқынға тән аспаптармен ерекшеленсе, "Camera Obscura" синтезаторларды пайдаланады.
Nico's vocal style on Camera Obscura is somewhat different from her prior records, with some songs bearing similarities to Dead Can Dance's Lisa Gerrard. The jazz standard "My Funny Valentine", by contrast, has a more standard legato vocal style, despite her very deep contralto. Many of the tracks offer a refined version of the new wave gothic rock of her previous album Drama of Exile. The album is dedicated to her then manager, Alan Wise. Sonically, the album follows on from Drama of Exile in that Nico's core songs are given full band arrangements. Whereas Drama of Exile carried a strong North African influence and exotic, new wave inspired instrumentation, Camera Obscura makes use of synthesizers.
Құрамы
Альбомның ең көне композициясы "König" бастапқыда Desertshore үшін жазылған және он бес жылдан кейін Camera Obscura үшін қайта жазылған. Оның бір нұсқасы Филипп Гаррельдің "La Cicatrice Intérieure" (1972) фильміне енгізілді. Джон Кейл әнді қалған материалға сәйкес, көбірек перкуссиялық және синтезаторлық аранжировкамен шығаруды ұсынған, бірақ Нико оны тек гармониялық шығарма ретінде сақтау керектігін қатыстырды. Тағы бір ерте ән – "Tananore", оны Нико 1975 жылдың 12 сәуірінде Марсельдегі Кейл концертінде орындаған және содан бері өзінің репертуарында сақтап келген. Бұл ән Хоакин Лледоның 1982 жылғы "La vraie histoire de Gérard Lechômeur" фильмінде пайдаланылған. Нико 1982 жылдың ақпанынан бері "My Funny Valentine" әнін өзінің репертуарына қосып, бұрынғы өнер көрсетулерінде де (Нью-Йорк қаласындағы Blue Angel түнгі клубында) орындаған. Ал "My Heart Is Empty" және "Fearfully in Danger" әндері 1983 жылдың 16 маусымында Манчестердегі Театр кітапханасындағы өнер көрсетуінен бастап оның басты әндерінің біріне айналды. "Das Lied vom einsamen Mädchen" ("Жалғыз қыз туралы ән") бастапқыда 1952 жылғы "Alraune" фильмінен алынған.
The album's oldest composition, "König", was originally recorded for Desertshore and re recorded some fifteen years later for Camera Obscura. A version was included in the Philippe Garrel film La Cicatrice Intérieure (1972). John Cale reportedly wanted to produce the song with a more percussive, synth based arrangement in keeping with the rest of the material, but Nico insisted it should be kept as a solo harmonium piece. Another early song re imagined for the recording sessions was "Tananore", which Nico had performed at a Cale concert in Marseille on 12 April 1975, and kept in her set ever since. It was used in Joaquín Lledó's 1982 film La vraie histoire de Gérard Lechômeur. Nico had incorporated "My Funny Valentine" into her set since February 1982, and previously at her earliest live performances (at the Blue Angel nightclub in New York City). "My Heart Is Empty" and "Fearfully in Danger", meanwhile, had been set mainstays since her Library Theatre appearance in Manchester on 16 June 1983. "Das Lied vom einsamen Mädchen" ("The song about the lonely girl") originally derives from the 1952 film Alraune.
Шығару
Camera Obscura 1985 жылы Beggars Banquet Records компаниясы шығарды. Альбом сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланды. AllMusic альбомға бестен екі жарым балл берді, ал Trouser Press альбомды жақсы қабылдады. "My Heart Is Empty" әніне клип Брикстон қаласындағы Fridge клубында түсірілді. Нико өмірінің соңына дейін Camera Obscura альбомынан әндер орындады, бірақ ашылушы аспаптық шығарма "Camera Obscura" немесе "Into the Arena" әнінің тікелей орындалғандығы туралы мәліметтер жоқ.
Camera Obscura was released in 1985 by Beggars Banquet Records. The album received mixed reviews from critics. AllMusic gave the album two and a half out of five, whereas Trouser Press received the album in a favorable light. A music video was filmed for "My Heart Is Empty" at the Fridge in Brixton. Nico performed songs from Camera Obscura up until her death, although there are no known performances of the opening instrumental "Camera Obscura" or the song "Into the Arena".