Кіріспе
Американдық гитарист Стив Дж. Морс (28 шілде 1954 жылы туған) – американдық гитарист, ең белгілісі Dixie Dregs тобының негізін қалаушы және 1994 жылдан 2022 жылға дейін Deep Purple тобының гитарисі болғандықтарымен танымал. Морс жеке мансабында да табысқа жетті және 1980-жылдардың ортасында Kansas тобының құрамында болды. Соңғы кезде Морс Flying Colors супертобының мүшесі атанды.
Steve J. Morse (born July 28, 1954) is an American guitarist, best known as the founder of the Dixie Dregs and as the guitarist for Deep Purple from 1994 to 2022. Morse has also enjoyed a successful solo career and was a member of the group Kansas in the mid 1980s. Most recently, Morse became a member of the supergroup Flying Colors.
Ерте өмір және білім
Стив Морс Огайо штатының Гамильтон қаласында дүниеге келді. Ұзақ өтпей отбасы Теннессиге, содан кейін Мичиган штатындағы Ипсилантиге көшті, және Морс балалық шағын сол жерде өткізді. Фортепиано мен кларнеттің де білуіне қарамастан, Морс ақырында гитарашы болды. Морс ағасы Дейвпен бірге Plague тобында қысқа уақыт жұмыс істеді, сосын отбасы Огастаға (Джорджия штаты) көшті. 1960 жылдардың соңында ол ағасы және орта мектептегі сыныптасы Уильям Джеральд (Джерри) Вутенмен бірге "Three" тобында ойнады. Үшеуі жергілікті психоделикалық жастар клубында, Glass Onion-да, сондай-ақ Легион залдарында және шіркеу шараларында өнер көрсетті. Ричмонд округі академиясына оқуға түскен кезде Морс бассист Энди Уэстпен танысып, бірге Дикси Грит тобын құрды, оған клавишашы Джонни Карр және гитарист әрі вокалист Фрэнк Бритингхэм қосылды, ал барабанда Дейв Морс ойнады. Бұл қысқа ғұмырлы топ Led Zeppelin және Cream сияқты топтардың өлеңдерін орындады. Вест пен Морс Дикси Дрэгс деп аталатын дуэт ретінде ойнауды жалғастырды, шашын қырқудан бас тартқаны үшін Морс 10-сыныптан қуылғанға дейін. Стив жергілікті католик мектебінде 11-сыныпты бітіріп, ерте колледжге түсуге мүмкіндік алды. Ол Майами университетінің Музыка мектебіне қабылданды. 1970 жылдары Майами университеті болашақтағы көптеген белгілі музыканттарды қабылдады, олардың ішінде Брюс Хорнсби, Пэт Метени және Жако Пасториус болды. Энди Уэст де Майами университетіне түсті, және Морс, барабаншы Барт Ярнольд, клавишашы Фрэнк Джозефс және скрипкашы Аллен Слоанмен бірге "Rock Ensemble II" атты зертханалық жобада жұмыс істеді. 1975 жылы топ жарнамалық мақсаттар үшін пайдаланылған жазбаны жинады. Ол 1976 жылы винилде, ал 1997 жылы "The Great Spectacular" деген атпен CD-де қайта шығарылды. 1987 жылдың соңынан 1988 жылдың басына дейін Морс коммерциялық авиакомпанияда екінші ұшқыш болып жұмыс істеді. 1991 жылдан бері ол Флорида штатының Окала қаласында тұрады, онда шабындық шөп өсірумен айналысады.
Дикси Дрегс
Морс 1975 жылы Майами университетін бітіргеннен кейін ол және Уэст өз тобының атын ресми түрде Dixie Dregs деп атады. Майами университетінің түлегі Род Моргенштейн жарақат алған Барт Ярнольдтың орнын басты және топ өздерінің бірқатар шығармаларымен, Джон Маклафлиннің және оңтүстік рок музыкасының сүйікті туындыларымен бірге тұрақты түрде өнер көрсетуге кірісті. Күшейе берген концерттік кесте ақырында Capricorn Records компаниясының іздеушілерінің, соның ішінде Allman Brothers Band тобының менеджері Твиггс Линдонның назарына ілікті, және 1976 жылдың соңында топ оңтүстік рок лейблімен келісімшартқа отырды. Олардың Capricorn үшін бірінші жұмысы Free Fall Морсты фьюжн жанрының маңызды жаңа өкілі ретінде таныстырды, және ол композиторлық шеберлігімен (барлық 11 тректің авторы болғандықтан) және музыканттық қабілетімен танылды. Альбом жас музыканттар арасында жағымды пікірлер алғанымен, сатылымы нашар болды. 1978 жылы «Егер» атты альбом жарық көрді. Авторлық құқықтар көбірек бірлескен жұмыс нәтижесінде туды, ал топтың дыбысы сол кездегі фьюжн деп есептелінетіннен асып түсті. Оңтүстік рок, классикалық музыка, фольклор және кантри элементтері бірігіп, тыңдауға ыңғайлы музыканы құрады. Гастрольдік қолдауға қарамастан, альбом сатылымы өспеді, бірақ Морс пен топ 1978 жылдың 23 шілдесінде Монтрё джаз фестивалінде өнер көрсетуге шақырылды. Жазылған өнер көрсетуден төрт ән келесі жылы Night of the Living Dregs альбомында жарық көрді. 1979 жылдың соңында Capricorn банкротқа ұшырады, және Dixie Dregs лейблінсіз қалды. Arista Records 1979 жылы үш альбом жазу үшін топпен келісімшарт жасасты. Өндірістік бақылау Морске берілді, ал «Dregs of the Earth» альбомы 1980 жылдың мамыр айында жарық көрді. Барлық сегіз тректі Морс жазды, ал альбом Billboard журналының Джаз альбомдар тізімінде 27-орынға жетті. Arista Dixie Dregs альбомының сатылымына алаңдады және топтың танымалдығын арттыру үшін оларға атын жай ғана Dregs деп өзгертуге қысым жасады. Unsung Heroes альбомы 1981 жылдың басында жеті жаңа Морс шығармасын және Cruise Control трекінің қысқартылған қайта жөндеуін қамтыды, бірақ атаудың өзгеруі Arista алаңдаушылығын азайта алмады. The Dregs лейбл басшылығы келесі шығарылымына мәнді сөздер қосуға мәжбүр болды, осылайша Industry Standard альбомы дүниеге келді. Морс Industry Standard альбомындағы шығармалары Dregs тобының бірлескен жұмысынан гөрі оның жеке шығармаларына көбірек ұқсады, ал альбом сыншылар мен тыңдармандар тарапынан мақтауға ие болды. Industry Standard альбомы Guitar Player журналының оқырмандары тарапынан «Жылдың үздік гитаралық альбомы» деп танылды. Сонымен қатар, Морс сол сауалнамада «Жақсы жалпы гитарист» деп танылды, бұл құрметті ол бес жыл қатарынан сақтап тұрды (осымен оның «Ұлылар галереясына» енуге құқығы болмай қалды, бұл құрметке тек Yes тобының Стив Хау және Эрик Джонсон ие болды). Arista компаниясымен жасасқан келісімдерін орындағаннан кейін, гастрольдерден шаршаған Dregs мүшелері 1983 жылдың басында тарады. 1980 жылдардың соңында топ бұрынғы мүшелері Морс, Моргенштейн, Лавиц және Слоан қатысқан гастрольдік тур өткізді. Олардың оралуы Divided We Stand атты «үздік әндер» жинағымен толықтырылды. Бас-гитарист Дейв Лару жеті күндік турға қатысты, ол 1992 жылы Bring 'em Back Alive концерттік альбомымен аяқталды. Скрипкашы Джерри Гудман, Mahavishnu Orchestra тобының әйгілі мүшесі, Слоанның орнын толтырды, ол медициналық мансабына байланысты жиі болмады. Олар 1994 жылы Full Circle атты алғашқы студиялық альбомын жазу үшін бұрынғы Capricorn Records лейблімен келісімшартқа қол қойды.
Стив Морс бенд және Канзас
1983 жылы Dregs тобының тарағаннан кейін Морс Стив Морс тобын құрды, онда бассист Джерри Пик және барабаншы Дуг Морган (бұрын Glass Moon тобының мүшесі) болды. Шығыс АҚШ-тың алғашқы гастрольдік турнесінен кейін Морган бұрынғы міндеттемелеріне байланысты кетіп қалды, ал Морганның орнына Род Моргенштейн таңдалды. Олар қыркүйек айында "The Introduction" альбомын жазуға кірісті, онда британдық кантри гитарист Альберт Ли "General Lee" әніне арнайы қонақ ретінде қатысты. 1984 жылдың басында топ Германияда гастрольдік турне өткізді, Морс шеберлік сабақтарын берді, содан кейін Elektra Records компаниясымен келісімшартқа отырды, ол жылдың ортасында "The Introduction" альбомын шығарды. Екінші неміс гастролі 1984 жылдың желтоқсанында басталды, ал "Stand Up" альбомы 1985 жылы жарық көрді. Бұл альбомда қонақ әншілер мен гитаристтер (Эрик Джонсон, Алекс Лигертвуд, Питер Фрэмптон, Альберт Ли, Ван Темпл) және скрипкашы Марк О'Коннор қатысты. Ол Rush тобының "Power Windows" турнесінде негізгі орындаушы ретінде гастрольде болды. 1986 жылы Морс Kansas рок-тобына қосылды. Топпен бірге ол "Power" және "In the Spirit of Things" атты екі альбом шығарды. Ол Kansas тобында болған кезде, "All I Wanted" әні Billboard Top 20 тізіміне енді, бұл олардың соңғы үлкен хиті болды және Морс оның авторы ретінде көрсетілді. Морс соңғы альбомды насихаттаған гастрольдік турнеден кейін топтан кетті. Ол 1991 жылғы турнеге топқа қайта қосылды. Осыдан кейін Морс Стив Морс тобын жаңа құраммен (бассист Дейв Ларю және барабаншы Ван Ромен) қайта құрды және Deep Purple тобына қосылғаннан кейін де бірнеше альбомдар шығарды.
Қара қызғылт
1994 жылы Морс британдық хард-рок тобы Deep Purple-ге қосылып, Ричи Блэкмордың орнын басты (Джо Сатриани бастапқыда Блэкморды уақытша алмастырғаннан кейін, Жапониядағы The Battle Rages On турының соңғы кезеңінде және келесі жаздағы Еуропалық концерттерінде). 28 жыл бойы топ мүшесі болған Морс – олардың ең ұзақ қызмет еткен гитарисі болды, ол 1996 жылғы Purpendicular және 2021 жылғы Turning to Crime аралығындағы сегіз студиялық альбомда ойнады және бірнеше концерттік альбомдарда пайда болды. Оның Deep Purple тобынан кетуі 2022 жылдың 23 шілдесінде жарияланды, себебі оның әйелі Жанин ауыр сырқатқа шалдыққан.
Қатты өмір сүру
Deep Purple-де ойнағаннан басқа, Морс Джимми Барнс, Боб Дейсли, Ли Керслейк және Дон Эйримен бірге 2003 жылы Living Loud тобын құрды. Топ 2004-2005 жылдары бір студиялық альбом және концерттік DVD шығарды. 2010 жылдың көктемінде Стив Морс пен Боб Дейсли 2011 жылы жарық көретін жаңа студиялық альбомның жұмысын бастады деген хабар тарады, бірақ бұл жоба іске аспады.
Періштелік от
Морс 2007 жылы әнші Сара Спенсермен "Angelfire" атты бірлескен жобаны бастады. Осы аттас альбом 2010 жылғы 10 тамызда Radiant Records лейблы арқылы шықты. Альбомда Стив Морс тобынан Дэйв Ларю бас гитарада, ал Ван Ромейн барабанда орындады. Альбомның дыбысы Морстың бұрынғы жұмыстарынан өзгеше, текстуралы және акустикалық стильде сақталған. 2010 жылы "Angelfire" Калифорнияда (қаңтар) және Флоридада (наурыз) өткен бірнеше концертте Стив Морс тобының алдын ашты.
Ұшқан түстер
2011 жылы Морс Майк Портной, Дейв Лару, Кейси Макферсон және Нил Морстан құралған американдық супертоп Flying Colors-қа қосылды. Олардың дебюттік, аттас альбомы 2012 жылдың 26 наурызында шықты және Billboard Hard Rock чартында 9-орынға, ал BBC рок-альбомдар тізімінде 11-орынға енді. Flying Colors 2014 жылы екінші альбомын – Second Nature, ал 2019 жылы үшінші альбомын – Third Degree шығарды, екеуі де сыншылар тарапынан жоғары бағаланды.
G3
2012 жылы Стив Морс Стив Вай, Джон Петруччи және Джо Сатрианимен бірге Оңтүстік Америка мен Еуропа бойынша G3 жобасының гастрольдік сапарында қатысты.
Тәуекел және техника
Морс әлемдегі ең еңбекқор гитаристердің бірі саналады. Ол өте алуан стильдегі композициялық шеберлігімен кеңінен танымал және бес жыл қатарынан "Guitar Player" журналы оны "Ең үздік гитарист" деп таныды, осылайша "Гитаристтер даңқы залына" ілікті, онда одан басқа тек "Yes" тобының Стив Хау және Эрик Джонсон ғана бар. Джон Петруччи оны өте маңызды шабыт көзі деп жиі айтады. Гитарист Шон Лейн Стив Морсты өз заманының ең талантты гитаристерінің бірі деп санады. Deep Purple тобында Морсқа дейін ойнаған Ричи Блэкмор: "Стив Морс – керемет музыкант. Көптеген адамдар мені әзілдеуге тырысады, бірақ Морс сияқты гитаристтер туралы сөз болғанда, олар шынымен тамаша" деді. Морс мансабы бойында классикалық тізбектерде өте күрделі аккордтарды ойнай алатынын, сондай-ақ жылдам, баламалы тарту арпеджиоларын орындай алатынын көрсетті. Ол гармоникаларды қолдануымен және тікелей концерттерде, мысалы Deep Purple тобының "Sometimes I Feel Like Screaming" әнінде импровизациялауымен әйгілі.
Гитаралар
1980 жылдары Морс Strat мойынтірігі бар Tele корпусынан, Гибсон трапеция стиліндегі құйрық бөлігінен (он екі саптық гитарадан алынған) және HSSH конфигурациясындағы төрт пикаптан тұратын "Frankentele" гитарын пайдаланды. Бір кезде гитарада бесінші пикап, әр ішегі үшін жеке шығысы бар гексафониялық пикап болды; ол 360 Systems Spectre гитара синтезаторын қозғауға сигнал берді. Морс Music Man Guitars компаниясымен бірлесіп екі авторлық модель жасады: Морстің алғашқы "Франкенштейн Телекастер" гитарының (Steve Morse Signature) жаңартылған нұсқасы және Steve Morse SM Y 2D, бұл құйма клен беті бар жаңартылған нұсқа.
Қалталар
Морс ДиМарциомен бірге екі авторлық хумбакер шығарды; DP 205 Neck моделі және DP 200 Bridge моделі. Олар бүкіл тақта бойында ойнауға мүмкіндік беретіндей теңдестірілген, себебі Морс жоғары ноталарды мойын пикапында, ал төмен ноталарды көпірде ойнайды. Олар оның авторлық моделіндегі негізгі пикаптар болып табылады. ДиМарцио Music Man үшін SM авторлық үлгісіне орнатуға арналған арнайы оралған бір катушкалы пикапты да жасап береді.
Көшейткіш
Морс – ENGL күшейткіштерінің жақтасы. Ол өзінің авторлық моделін – ENGL E 656 Steve Morse қолтаңбалық күшейткішін шығарды. Бұл үш арналы күшейткіш, Морс оны арнайы жобалаған, ол әйгілі ENGL "орта жиілікті матрицасының" жеке нұсқасын қамтиды. Бұрын ол Deep Purple тобымен Peavey 5150 күшейткіштерін, Marshall Jubilee, Peavey VTM 120 және Ampeg V4 күшейткіштерін пайдаланған.
Тірілік орнату
Морздың концерттік жабдықтарына екі ENGL E 656 Signature басы және бірнеше Music Man гитаралары (екі модель де) кіреді, оның ең бағалысы әлі де сүйіктісі болып табылады. Ол сигналды алты түрлі динамикке бөледі; төртеуі тікелей (эффектісіз) және екеуі эффектілі (эффектісі бар). Эффектілерді араластыру үшін ол үш Ernie Ball экспрессия педалін пайдаланады. Барлық ауыстырулар мен араластыруды жүзеге асыру үшін Skrydstrup R&D ауыстырып қосу жүйесі қолданылады. Оның эффектілері өте қарапайым, тек Boss OC 3 Octaver және екі дилейден тұрады: Electro Harmonix Memory Man енді ең жаңа TC Electronic FlashBack TonePrint дилейімен ауыстырылды (Морс жекелеген параметрлерді жасады). Ол сондай-ақ TC Electronic Polytune Mini гитара тюнерін пайдаланады. Deep Purple тобымен концерттік жабдығы туралы ол Premier Guitar журналының Rig Rundown бағдарламасында әңгімелеседі.