Стив Миллер: Американдық рок-музыканттың өмір жолы

Кіріспе

Американдық гитарист және әнші-күйші (1943 жылы туған) британдық пианист.

Стивен Ховорт Миллер (5 қазан 1943 жылы туған) – американдық музыкант. Ол 1966 жылы құрған «Стив Миллер Бендінің» негізін қалаушы және қазірге дейін сақталған жалғыз түпнұсқа мүшесі, сонымен қатар негізгі ән жазушы, жетекші вокалист, гармоникашы, клавишашы және гитаристтердің бірі. Миллер мансабын блюз және блюз-рок жанрында бастап, 1970-жылдардың ортасынан 1980-жылдардың басына дейін попқа ерекше назар аударатын арена-рок жанрына көшті, көптеген танымал синглдар мен альбомдар шығарды. 2016 жылы Миллер Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Милвокиде дүниеге келген Миллер музыкамен алғаш рет анасы Берта арқылы танысты, ол жаз музыкасына әсер еткен керемет әнші деп сипаттады, ал әкесі Джордж – патолог, кәсіби мамандығымен қатар джазды жақсы көретін және тәжірибелі дыбыс жазу инженері болды. Гитара виртуозы Лес Пол және оның музыкалық серіктесі Мэри Форд Миллерлердің үйіне жиі келіп тұратын. Миллерлер 1949 жылғы желтоқсанда Пол мен Фордтың тойында куәгер және құрметті қонақ болды. Пол Стивтің рухани әкесі болды. Лес Пол алты жасар Стивтің доктор Миллер жазған дыбыстауда, оның ағасы доктор К. Дейл Атербери сыйлаған гитарада "соққылап" ойнағанын естіді. Пол Миллерді гитараға деген қызығушылығын жалғастыруға және "әлдебір күні ол өте жақсы музыкант болар" деп ынталандырды. 1950 жылы отбасы Далласқа көшті. Көптеген белгілі музыканттар олардың үйіне жазбалар жасауға келіп, Стив Т. Боун Уокер, Чарльз Мингус және Тал Фарлоу сияқты "үлкендерден" көп нәрсе үйренді. Уокер Стивке 1952 жылы гитараны арқасынан және тісімен ойнауды үйретті. 1955 жылы Стивен Далластағы Сент-Марк мектебіне түсті, ол ұлдарға арналған діни емес дайындық мектебі, онда ол өзінің алғашқы тобы "The Marksmen" құрды. Ол үлкен ағасы Баддиге бас гитарада ойнауды үйретті, сондай-ақ сыныптасы, болашақ музыка жұлдызы Боз Скаггске гитара аккордаларын үйретті, осылайша ол топқа қосыла алды. Сент-Марк мектебінен шығарылғаннан кейін – "Мені шығарып жіберді", – деді ол 2004 жылғы сұхбатта күліп. Содан кейін ол Далластың Лейквуд ауданындағы Вудро Вильсон орта мектебінде оқыды, оны 1961 жылы бітірді. 2009 жылы ол Вудроудың Даңқ залына енгізілді. Тағы бір мүшесі – ZZ Top тобының Дасти Хилл. 1962 жылы Миллер Висконсинге оралып, Висконсин университетіне түсті, онда ол "The Ardells" тобын құрды. Скаггс келесі жылы Ardells-ке қосылды, ал Бен Сидран келесі жылы топтың клавишшісі болды. Университеттің соңғы курсында Копенгаген университетінде салыстырмалы әдебиетті оқу үшін бір семестр өткізгеннен кейін Боз Скагс Миллермен осы және келесі альбомдар үшін қайта қосылды, содан кейін ол жеке мансабын бастады. Топ екінші альбомы "Sailor" шығарғаннан кейін "Brave New World", "Your Saving Grace" және "Number 5" альбомдарын шығарды. Бұл альбомдар АҚШ-тың Billboard 200 тізімінде жақсы көрсеткіштер көрсетті, бірақ үлкен хит-синглға қол жеткізе алмады. Ең жоғары көрсеткіш – "Sailor" альбомынан "Livin' in the USA". Осы кезеңдегі әндер Anthology қос альбомына енген, онда Пол Маккартни (Пол Рамон ретінде) "Celebration" және "My Dark Hour" әндерінде бас гитарада, барабанда және қосымша вокалмен қатысқан. Миллер өзінің "Махаббат бандиті" (Sailor альбомынан) бейнесін құрамында қарапайым және әдемі етіп қалыптастырды. Альбом радиода көп эфирде болды, бұл атау трекінің Billboard Hot 100 тізімінде бірінші орынға шығуына көмектесті. 1990 жылдың қыркүйегінде ән британдық сингл тізімінде бірінші орынды иеленді, себебі ол телешоуда қолданылды. "Bingo!" альбомына қосымша ретінде шыққан "Let Your Hair Down" 10 айдан кейін (2011 жылдың 18 сәуірінде) жарық көрді. 2010-11 оқу жылында Миллер USC Торнтон музыка мектебінде тұрақты артист ретінде жұмыс істеді, онда ол студенттерге танымал музыка және музыка индустриясы бағдарламаларында сабақ берді. 2011 жылы гитара аукционында Миллер өзінің 450 гитарасы бар екенін айтты. 2016 жылы Миллер Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді. Салтанатты шара Миллердің тәжірибе туралы "жағымсыз" деп айтқан пікірлеріне және "олар құрметтейтін суретшілерді құрметтеу қажеттілігін" елемеуіне байланысты дау тудырды. Ол сол түні сөйлеген сөзінде ашуын жасырды, Рок-н-ролл Даңқ залына "барлық музыканттар үшін сіздің тың еңбегіңіз үшін" алғыс айтып, содан кейін "Сіздердің көзқарасыңызды кеңейтуге, әйелдерді көбірек қамтуға және көпшілікпен қарым-қатынасыңызда ашық болуға және ең бастысы, біздің мектептерде музыканы қамтамасыз ету үшін көп нәрсе жасауға шақырамын" деп қосты. Миллер өзінің ашулы мінез-құлқының себебі Холлдың Элтон Джонның өтінішін қабылдамауы болды, өйткені ол "мені және менің музыканы көптеген адамдардан жақсы біледі" және лицензиялық келісімшарттар сияқты бақылау аспектілері болды. Миллерді шақыруға келіскен The Black Keys тобы, ол ұзақ жылдар бойы оның жанкүйері болды, кейіннен олар бұл тәжірибеге өкінді. Дэн Ауербах өзінің және Патрик Карнидің жанына келудің жағымсыз тәжірибесі екенін айтты, өйткені ол топтың кім екенін білмеді және оған қызығушылық танытпады. Ауербах пен Карни өз сөздерін аяқтағаннан кейін рәсімнен кетіп қалды, бүкіл шараны тыңдаудың орнына.

Born in Milwaukee, Miller received his first exposure to music from his mother, Bertha, whom he described as a remarkable jazz influenced singer, and his father, George, a physician known as "Sonny" who, in addition to his profession as a pathologist, was a jazz enthusiast and an accomplished amateur recording engineer. Guitar virtuoso Les Paul and his musical partner Mary Ford were regular visitors at the Miller house. The Millers were the best man and the matron of honor at the December 1949 Paul/Ford wedding. Paul became Steve's godfather. Les Paul heard Steve, who was six, on a wire recording made by Dr. Miller, "banging away" on a guitar given to him by his uncle, Dr. K. Dale Atterbury. Paul encouraged Miller to continue with his interest in the guitar and "perhaps he will be something one day." In 1950, the family relocated to Dallas. Many distinguished musicians came to their house to record and Steve absorbed much from "greats" such as T Bone Walker, Charles Mingus, and Tal Farlow. Walker taught Steve how to play his guitar behind his back and also with his teeth in 1952. In 1955, Steven began attending St. Mark's School in Dallas, a non denominational preparatory day school for boys where he formed his first band, The Marksmen. He taught his older brother Buddy to play the bass guitar and also instructed his classmate, future musical star Boz Scaggs, on guitar chords so that he could join the band. After leaving St. Mark's—"I got kicked out", he recalled with a laugh in a 2004 interview—he then attended a school in the Lakewood area of Dallas, Woodrow Wilson High School, from which he graduated in 1961. He was inducted into Woodrow's Hall of Fame in 2009. Another member is Dusty Hill of ZZ Top. In 1962, Miller returned to Wisconsin, and entered the University of Wisconsin–Madison, where he formed The Ardells. Scaggs joined the Ardells the next year, and Ben Sidran became the band's keyboardist in the following year. After attending the University of Copenhagen in Denmark for a semester in his senior year to study comparative literature, Boz Scaggs rejoined Miller for this album and the next one, before starting his solo career. The group followed the release of their second album, Sailor, with Brave New World, Your Saving Grace, and Number 5. These albums performed respectably on the U. S. Billboard 200 chart but failed to yield a major hit single. The highest single was "Livin' in the USA" from Sailor. Songs from this period are featured in a portion of the double album compilation Anthology, which includes a guest appearance on bass guitar, drums, and backing vocals by Paul McCartney (as Paul Ramon) on "Celebration" and "My Dark Hour". Miller established his persona of the "Gangster of Love" (from Sailor) oriented and simpler in composition. The album received significant radio airplay, which helped the title track reach number one on the Billboard Hot 100 chart. The single hit No 1 on the UK Singles Chart in September 1990 after it was used for a television commercial. Let Your Hair Down, a companion release to Bingo!, was released 10 months later (on April 18, 2011). For the 2010–11 academic year, Miller was an Artist in Residence at the USC Thornton School of Music, where he taught students in the Popular Music and Music Industry programs. At a guitar auction in 2011, Miller said that he owned 450 guitars. In 2016, Miller was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame. The ceremony caused controversy because of Miller's disparaging remarks about the experience being "unpleasant" saying that the Hall of Fame was misogynistic, and ignoring the "need to respect the artists they say they're honoring, which they don't." His speech that night only hinted at his anger, congenially thanking the Rock and Roll Hall of Fame "for all of your hard work on behalf of all musicians," but adding, "and I encourage you to keep expanding your vision, to be more inclusive of women and to be more transparent in your dealings with the public, and most importantly, to do much more to provide music in our schools." Miller himself said part of his angry behavior that evening was because the Hall vetoed his proposal to be inducted by Elton John, as he "knows me and probably knows my music better than most people", and its controlling aspects such as the licensing contracts. The Black Keys, who were asked to induct Miller and accepted, having been long time fans, later stated that they regretted the experience. Dan Auerbach said that for him and Patrick Carney, the unpleasant experience was being around Miller, as he had no idea who the band was and did not care. Auerbach and Carney left the ceremony as soon as they finished their speech, instead of staying for the entire event.

Жеке өмір

Миллер төрт рет үйленген, қазіргі әйелі – Дженис Гинзберг Миллер. 1976 жылдан 1986 жылға дейін Миллер Липпинкотт Вагнер үйіне және Орегон штатының оңтүстік-батысындағы Уильямс ауылындағы ранчоға ие болды. 2015 жылы ол тарихи жерлердің ұлттық тізіліміне қосылды.