Кіріспе
Британдық музыкант (1948 жылы туған)
Юсуф Ислам (нағыз аты Стивен Деметре Георгиу; 21 шілде 1948), көбінесе Кэт Стивенс, Юсуф және Юсуф / Кэт Стивенс сахналық есімдерімен танымал, британдық әнші-әндер авторы және музыкант. Ол 100 миллионнан астам пластинка сатқан және 2 миллиардтан астам тыңдау жинаған. Оның музыкалық стилі халық, рок, поп музыкасынан және кейінірек ислам музыкасынан тұрады. Екі онжылдық бойы діни талаптарға сай ғана музыка орындағаннан кейін, 2006 жылы ол әдеттегі музыкаға қайта оралды. 2014 жылы Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. 1967 жылы шыққан тұңғыш альбомы және оның "Matthew and Son" әні Ұлыбритания чарттарында топ-10-ға енді. Стивенстің "Tea for the Tillerman" (1970) және "Teaser and the Firecat" (1971) альбомдары АҚШ-та үш платиналық сертификат алды. 1972 жылы шыққан "Catch Bull at Four" альбомы Billboard 200 чартында 1-орынға шығып, бірнеше апта бойы басқа да маңызды чарттарда көш бастады. Ол 2005 және 2006 жылдары "The First Cut Is the Deepest" әні үшін ASCAP әндер жазу сыйлығын алды, бұл ән төрт әртіс үшін хит болды. 1979 жылы ол гитараларын қайырымдылыққа саудаға шығарды және мұсылман қауымдастығындағы білім беру және қайырымдылық қызметтеріне арнау үшін музыкалық мансабынан бас тартты. Кейіннен ол ұлы Йорийостың күш-жігерінің арқасында сатылған гитараларының біреуін қайта сатып алды. Стивенс 1989 жылы Салман Рушдиге қатысты фетва туралы жасаған пікірлеріне байланысты дауға ұшырады, бұл Рушдидің "The Satanic Verses" романына жауап ретінде жарық көрген болатын. Ол оқиғаны былай түсіндірді: "Менді кейбір сұрақтар арқылы ашкөздікпен айыптады. Мен ешқашан фетваны қолдаған емеспін". Ол бейбітшілікті насир етуі үшін екі құрметті докторлық диплом және басқа да гуманитарлық сыйлықтар алды. 2006 жылы ол 28 жылдан кейін "An Other Cup" атты жаңа поп әндерінен тұратын алғашқы студиялық альбомын шығару арқылы поп музыкаға оралды. Осы және келесі шығарылымдарында ол альбом облокасынан "Ислам" тегін алып тастап, "Юсуф" сахналық есімін мононим ретінде қолданды. Оның Солтүстік Америкадағы екінші гастролі 12 қыркүйек пен 7 қазан аралығында өтті. 2017 жылы ол "The Laughing Apple" альбомын шығарды, енді ол "Юсуф / Кэт Стивенс" сахналық есімін пайдаланды, ал "Кэт Стивенс" есімін 39 жылдан кейін алғаш рет қолданды. 2020 жылдың қыркүйегінде ол өзінің классикалық "Tea for the Tillerman" альбомының 50 жылдығын мерекелеу үшін "Tea for the Tillerman 2" альбомын, ал 2023 жылдың маусымында "King of a Land" жаңа студиялық альбомын шығарды.
Ерте өмір (19481965)
Стивен Деметре Георгиу 1948 жылғы 21 шілдеде Лондонның Мэрилебон ауданында дүниеге келді. Анасы – швед Ингрид Уикман (1915–1989). Оның Анита (1937 ж.т.), Дэвид Гордон деген үлкен ағалары бар. Отбасы Шафтсбери даңғылының солтүстік жағындағы, Лондонның Сохо театр ауданындағы Пикадилли циркіне жақын орналасқан "Мулен Руж" ресторанының үстінде тұрды. Бұл ресторанды оның ата-анасы басқарды. Отбасының барлық мүшелері сол мейрамханада жұмыс істеді. Әкесі грек православ дінін ұстанса, анасы баптист болғандықтан, Георгиу Маклин көшесіндегі St Joseph Roman Catholic бастауыш мектебіне жіберілді, ол әкесінің Дрюри Лейндегі бизнесіне жақын еді. Георгиу ерте жасынан фортепианоға қызығушылық танытып, үйдің үлкен фортепианосын аккордтарды таба алу үшін пайдаланды, себебі оны үйрете алатын басқа адам болған жоқ. Ол кейде үйінің төбесіне шығып, үйдің жанынан естілетін мюзикл әуендерін тыңдап, отбасылық міндеттерінен қашып шығар еді. Ол өнер мен музыкаға бірдей қызығушылық танытып, анасымен бірге Швецияның Гавле қаласына көшіп, онда Solängsskolan мектебінде оқыды. Суретші, оның ішіндегі әйелі Хуго Уикманның ықпалымен сурет салу дағдыларын дамыта бастады. Кейін олар Англияға қайтып оралды. Ол басқа да Вест-Энд мектептеріне барды, онда ол үнемі қиындыққа тап болып, өнерден басқа барлық пәндерде нашар оқыды. Оны «суретші бала» деп атады. Ол: «Мені ұрып-сапалағандар болды, бірақ мені байқады» деді. Ол карикатурашы болуды ойлап, Хаммерсмит өнер мектебінде бір жылдық курс оқыды. Ол өнерді ұнатып (кейінгі альбомдарында оның түпнұсқа суреттері болды), бірақ сол кезде оның мақсаты ән жазушы болу еді. The Beatles-тен басқа, оған The Kinks, Боб Дилан, Нина Симон, блюз әртістері Lead Belly және Muddy Waters, Biff Rose (әсіресе Rose-тың алғашқы альбомы), Leo Kottke әсер етті. Ол сондай-ақ Ира Гершвин және Леонард Бернштейн сияқты мюзикл композиторларын үлгі етіп алды. 1965 жылы ол Ardmore & Beechwood баспасымен келісімшартқа қол қойып, "The First Cut Is the Deepest" әнін қоса алғанда, бірнеше демо жазбаларды жасады.
Музыкалық мансабының алғашқы жылдары
Георгиу әндерін Лондонның кофеханалары мен пабтарында орындауын бастады. Басында ол топ құруға тырысты, бірақ жеке орындағанды артық көретінін түсінді. 1966 жылы, 18 жасында, оны менеджер және продюсер Майк Херст, бұрынғы британдық вокалдық тобы Springfields мүшесі естіді. Херст оған демо-жазба жаздырып, жазу шарты жасауға көмектесті. Стивенстің алғашқы синглдары хитке айналды: "I Love My Dog" әні Ұлыбритания сингл чартында 28-орынға жетті, ал "Matthew and Son" – оның тұңғыш альбомының атау әні Ұлыбританияда 2-орынды иеленді. "I'm Gonna Get Me a Gun" әні оның екінші Ұлыбританиялық топ-10 синглы болды, ол 6-орынға жетті, ал 1967 жылдың наурыз айында шыққан "Matthew and Son" альбомы Ұлыбритания альбомдар чартында 7-орынға көтерілді. Келесі екі жыл ішінде Стивенс Джими Хендрикс пен Энгельберт Хампердинк сияқты сан алуан әртістермен бірге жазба жасады және гастрольдік сапарларға шықты. Ол жас және перспективті жұлдыз ретінде танылды, британдық поп-музыка чарттарына бірнеше синглын енгізді. Осы жетістіктің бір бөлігі Wonderful Radio London пираттық радиостанциясына тиесілі болды, ол оның әндерін эфирге беру арқылы оған жанкүйерлер әкелді. 1967 жылдың тамызында ол станция жабылып бара жатқанда, оның жабылуын жоқтап, соңғы сағатта сөз сөйлеген музыканттардың бірі болды. Оның 1967 жылғы желтоқсанда шыққан "New Masters" альбомы Ұлыбритания чарттарына енбеді. Албұмның ең танымал әні – "The First Cut Is the Deepest", ол P. P. Arnold-қа 30 фунт стерлингке сатылды (1967 жылғы 30 фунт стерлинг қазіргі шақта <есептелген сома> тең шамасында) және оған үлкен жетістік әкелді, сондай-ақ Кит Хэмпшир, Род Стюарт, Джеймс Моррисон және Шерил Кроу үшін халықаралық хитке айналды. Ол әннің алғашқы демо-жазбасын жазғаннан кейін қырық жыл өткен соң, 2005 және 2006 жылдары ASCAP "Жылдың ән авторы" сыйлығын екі рет алды.
Туберкулез
Стивенс 1969 жылы туберкулезге шалдықты және Батыс Сассекс штатының Мидхерст қаласындағы Король Эдуард VII ауруханасына түскен кезде өлімге жуық болды. Ол басқа діндерді оқып, вегетариандыққа көшті. Бірақ көп ұзамай дос тапты. Дэвис, Стивенс сияқты, мінсіздікке ұмтылатын, әр концертке дайындық шараларын тексеруге қатысып, барлық жабдық пен дыбыс жарамды екеніне көз жеткізетін адам еді. Mona Bone Jakon альбомынан шыққан алғашқы сингл – Стивенстің жас американдық әйелі Пэтти Д’Арбанвилл туралы "Lady D’Arbanville" болды. Бұл жазба поп-радиода ойналатын музыкадан ерекшеленеді, оның құрамында Стивенс пен Дэвистің гитараларымен қатар джембелер мен бас-гитара да бар, мадригалды дыбысқа ие болды. Ұлыбританияда сегізінші орынға ие болды. D’Arbanville туралы жазылған басқа әндердің ішінде "Maybe You're Right" және "Just Another Night" бар. "Pop Star" әнінде оның жасөспірім кезіндегі жұлдыздығы туралы айтылады, ал "Katmandu" әнінде Genesis тобының вокалисі Питер Габриэль флейтада ойнайды. Mona Bone Jakon – басқа да әртістер үшін танымал бола бастаған, жеке әнші-күйші альбом форматының ерте үлгісі еді. Rolling Stone журналы оның танымалдығын Элтон Джонның Tumbleweed Connection альбомымен салыстырып, оның "радио форматтарының барлығында" ойналғанын айтты. Mona Bone Jakon Стивенстің халықаралық деңгейде танылуына жол ашты, ол "Tillermanға арналған шай" альбомының бастауы болды, ол Billboard тізіміндегі топ-10 хитке айналды. Шығарылғаннан кейін алты ай ішінде 500 000-нан астам данасы сатылып, Ұлыбритания мен АҚШ-та алтын статусқа ие болды. Стивенстің жаңа фолк-рок стилі мен күнделікті жағдайлар мен мәселелерді қамтитын, сонымен қатар өмір туралы рухани сұрақтарды қозғайтын жеңіл түсінілетін мәтіндері оның музыкасында содан бері сақталды. Альбомда "Wild World" синглы бар; D’Arbanville кеткеннен кейін айтылған қоштасу әні. "Wild World" әні "Tillermanға арналған шай" альбомын FM радиода ойнатуға жеткілікті күш берген ән деп есептеледі. Island Records компаниясының бас директоры Крис Блэкуэлл бұл альбомын "біз шығарған ең жақсы альбом" деп атады. Ол 2003 жылғы Rolling Stone журналының "Барлық заманның 500 ең ұлы альбомы" тізімінде 206-шы орынды иеленді. D’Arbanville-мен қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін Стивенс оның шығармашылығына тигізген әсерін атап өтті: "Мен қашып кеткен кезде жазған әндерімнің бәрі өтпелі кезеңде болды және оны көрсетеді. Мысалы, Патти туралы. Бір жыл бұрын ажырастық, онымен екі жыл бірге болдық. Патти және отбасым туралы жазғандарымды ән шырқағанда, жаңа нәрселерді білемін. Әндерімнің мәнін кейін ғана түсінемін".
1971 және 1972 жылдары Стивенс танымал әнші Карли Саймонмен жеті ай бойы романтикалық қарым-қатынаста болды, оларды екеуін де Сэмвелл Смит продюсерлік етті. Олар сол кезде бір-біріне арнап әндер жазып, орындады. Саймон Стивенс туралы кем дегенде екі Top 50 әнін жазып, орындады: "Legend in Your Own Time" және "Anticipation". Ол оған романтикалық қарым-қатынастан кейін жазылған "Sweet Scarlet" әнімен жауап берді. Оның келесі альбомы, 1972 жылы жарық көрген Catch Bull at Four, АҚШ-та ең жылдам табысқа жеткен альбомы болды, ол 15 күнде алтын статусқа ие болды және Billboard 200 тізімінде үш апта бойы бірінші орынды, ал Австралияның ARIA чарттарында он бес апта бойы бірінші орынды иеленді. Ол 1971 жылы түсірілген "Harold and Maude" фильміне екі ән жазды, бірақ режиссер Хэл Эшби Стивенске оларды аяқтаудың орнына түпнұсқалық демоларын пайдалануға шешім қабылдағанда ашуланды. Фильмде Стивенстің тағы жеті әні де қолданылды, бірақ, мүмкін, дау-дамайдың нәтижесінде саундтрек альбомы 2007 жылға дейін жарық көрмеді. 1970-ші жылдардың соңында дінге келгеннен кейін Стивенс әндерін фильмдерде пайдалануға рұқсат беруді тоқтатты. Алайда, шамамен 20 жылдан кейін, 1997 жылы "Rushmore" фильмі оның "Here Comes My Baby" және "The Wind" әндерін пайдалануға рұқсат алды, бұл оның Батыс "поп-жұлдызы" кезеңінен шыққан музыкасын шығаруға деген жаңа ықыласын көрсетті. "Almost Famous" фильмінде де "The Wind" әні қолданылды. 2006 жылы "Peace Train" әні "We Are Marshall" фильмінің саундтрегінде пайда болды.
Кейінгі жазбалар
1970-ші жылдардағы келесі шығарылымдар да чарттарда және сатылымда жақсы көрсетті, бірақ олар Стивенстің 1970 жылдан 1973 жылға дейінгі табысына жете алмады. 1973 жылы Стивенс Ұлыбританиядан салық салудан қашу үшін Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласына көшті, бірақ кейіннен ол ақшаны ЮНЕСКО-ға қайырды. Сол кезде ол «Foreigner» альбомын жасады, ол оны әйгілілікке жеткізген музыкадан өзгеше болды. Ол бірнеше жағынан ерекшеленді: оны Стивенс толығымен өзі жазды; ол тобын таратып жіберді; және, атау тректегі және "100 I Dream" әніндегі гитарадан басқа, ол Сэмвелл Смиттен көмек алмастан, оны өзі жазды, ал Смит оның әйгілілікке жол ашуына үлкен үлес қосқан болатын. 1974 жылдың маусым айында Австралияда Стивенске қырық алтын пластинка сатылғанын көрсететін тақта табыс етілді, бұл Австралияда әртіске ұсынылған ең көп сан. Стивенс 1974 жылы «Buddha and the Chocolate Box» және 1975 жылы «Numbers» альбомдарын шығарды. 1977 жылдың сәуір айында оның «Izitso» альбомы синтезаторларды кеңінен пайдалану арқылы поп-рок және фолк-рок стилін жаңартты, оған синтездік поп стилін берді. Әсіресе, «Was Dog a Doughnut» 1980-ші жылдардағы электро музыка жанрының алға басушысы және музыкалық секвенсерді алғаш рет пайдаланған техно-поп фьюжн трегі болды. «Izitso» альбомында оның соңғы хит-чартқа ілескен әні, алғашқы синтездік поп ән «(Remember the Days of the) Old Schoolyard» да бар.
Дінге ауысу
Маракеште демалыс кезінде Стивенс ислам дінінің дұғаға шақыру рәсімі – азан дыбысына қызығушылық танытты. Стивенс: «Мен бұл «Құдайға арналған музыка» деп түсіндім. Мұндай нәрсені естімеген едім. Ақшаға, атаққа, жеке билікке арналған музыканы естігенмін, бірақ Құдайға арналған музыканы естімеппін!» деді. 1976 жылы Стивенс Калифорниядағы Малибу жағалауында жайлысып, «Егер сен мені құтқарсаң, саған қызмет етемін» деп айғайлады. Ол бірден толқын пайда болып, оны жағаға қайтарғанын айтты. Өліммен бетпе-бет келген бұл оқиға оның рухани шындықты іздеу ниетін күшейтті. Ол «буддизм, дзен, И Цзин, нумерология, таро карталары және астрология» зерттеген. Иерусалимге сапарынан оралғанда туған күніне сыйлық ретінде Құран кітабын алды. «Мен еркін адам болғандықтан Құранды өзім алмас едім, әкемнің грек православиесіне жақын болдым». Ағасының уақытылы сыйы тез сіңіріліп, мазмұны оны қатты әсер етті, осыдан кейін ол жеке және кәсіби өмірін түгелдей өзгертетін ислам дініне бет бұрды. Құранды оқып жүргенде Стивенс базарда сатылып-сатылатын Жүсіп пайғамбардың тағдырымен көбірек сәйкес екенін сезді, өйткені ол музыка индустриясында осылай сезінгенін айтты. Дініне кіргені туралы 2006 жылы Алан Йентобпен сұхбаттасқанда: «Кейбір адамдар үшін бұл үлкен қадам сияқты көрінуі мүмкін, бірақ мен үшін бұл бірте-бірте болды», – деді. Rolling Stone журналына берген сұхбатында ол: «Мен өмір бойы іздеген рухани үйімді таптым. «Peace Train» және «On The Road To Find Out» сияқты әндерім мен мәтіндерімде бағыт пен рухани жолға деген құштарлығымды анық көруге болады», – деді. Стивенс 1977 жылдың 23 желтоқсанында ислам дінін қабылдап, 1978 жылы Юсуф Ислам деген есімді алды. Юсуф – араб тіліндегі Жүсіп есімінің сәйкес келуі; ол «Жүсіп есімін әрқашан жақсы көргенін» және Құрандағы Жүсіп туралы оқиғаға ерекше қызығушылық танытқанын айтты. Концерт Дэвид Эссекс, Алун Дэвис және Исламның ағасы Дэвид Гордонмен бірге орындалған «Бір күндік бала» атты финалдық әнмен аяқталды. Ислам 1979 жылдың 7 қыркүйегінде Фавзия Мұбарак Әлиге үйленді, екінші ұлы дүниеге келген сәтте қайтыс болды. Олар Лондонда тұрады, бірақ қазіргі уақытта жылдың көп бөлігін Дубайда өткізуді жөн көреді. Ол «шын мәнінде, бірнеше себеп бар» екенін айтты және музыка бизнесінің талаптары «күнделікті жұмысқа айналып, енді шабыттандырмайды» деді. Ол жинаған байлығы мен музыкалық мансабынан түскен табысын Лондон мен басқа да мұсылман қауымдастықтарындағы қайырымдылық және білім беру мақсатына жұмсауға ниеттенді. 1983 жылы ол Брондесбери паркінде Исламия бастауыш мектебін құрды, кейіннен солтүстік Лондондағы Квинс Парк ауданындағы Салусбери-роудқа көшірді, одан кейін бірнеше мұсылман орта мектептерін құрды; 1992 жылы ол Ұлыбританиядағы барлық мұсылман мектептерін біріктіретін Мұсылман мектептері қауымдастығын (AMS UK) құрды. Ол сондай-ақ Африкадағы ашаршылықтан зардап шеккендерге көмек көрсеткен, ал қазір Балқан, Индонезия және Ирактағы мыңдаған жетім балалар мен отбасыларды қолдап отырған «Small Kindness» қайырымдылық қорының негізін қалаушы және төрағасы. Ол 1985 жылдан 1993 жылға дейін «Мусульманская помощь» қайырымдылық қорының төрағасы болды.
Салман Рушди туралы дау
1989 жылы Исламның Лондонның Кингстон политехникалық мектебінің (қазір Кингстон университеті) студенттеріне арнаған сөзінен кейін, олар одан "Сатаникалық аяттар" романының авторы Салман Рушдиді өлтіруге шақыратын фетва туралы сұрағанда, Ислам фетваны қолдағандай көрінетін бірқатар мәлімдемелер жасады. Ол: "Оны (Рушдиді) өлтіру керек. Құран Кәрімде ашық айтылған – кімде-кім пайғамбарды жамандаса, өлтірілуі тиіс", – деді. Ол ертесі күні мәлімдеме жасап, өзін билікке ұмтылушылықпен айыптауға қарсы екенін және ислам шариғаты бойынша дінге қарсы сөйлеу үшін жазаны ғана баяндағанын мәлімдеді. Кейіннен 1989 жылы австралиялық теледидарға берген сұхбатында Рушдиді өлтіру керектігін айтты және оның мүсілін емес, Рушдиді өртеп жібергенін тілейтінін мәлімдеді. Өзінің веб-сайттарының біріндегі жиі қойылатын сұрақтар бөлімінде Ислам бұл мәлімдемелеріне өкініш білдіргенін, бірақ ол әзілдегенін және бағдарлама дұрыс монтаждалмағанын айтты. Осы мәлімдемелерден кейін ол Рушдидің өліміне шақыруды немесе фетваны қолдауды бірнеше рет жоққа шығарды, бұл 1989 жылғы оның заманауи қоғамдық мәлімдемелерімен қайшы келеді. 2007 жылы "The Daily Telegraph" газетінің редакторына жазған хатында Рушди Исламның "өткенін қайта жазуға" тырысқанына наразылық білдіріп, оның кінәсіздігі туралы мәлімдемелерін "қасқақ" деп атады. 2022 жылдың 12 тамызында Салман Рушди Нью-Йорк штатының Чаутауква қаласындағы Чаутауква институтында лекция оқып жатқанда пышақпен шабуылға ұшырады. Осы шабуылға жауап ретінде Юсуф Twitter-де: "Сальман Рушдиге жасалған қорқынышты оқиға туралы естіп, қатты қайғыға батып, шошып қалдым. Оған және осы әлемдегі зорлық-зомбылық пандемиясынан зардап шеккен баршаға толық жазылуын тілеймін. Бейбітшілік болсын", – деп жазды.
" News UK " газетінің ол терроризмді қолдаған деген хабарларына қатысты сот
2004 жылдың қазан айында The Sun және The Sunday Times газеттері Юсуфты АҚШ-тан шығаруды қолдап, ол терроризмді қолдаған деген айып тақты. Ол қорлау үшін сотқа жүгінді және газеттерден соттан тыс қаржылық өтемалды алды. Екеуі де ресми түрде кешірім сұрап, ол ешқашан терроризмді қолдамағанын, сондай-ақ Нобель сыйлығының лауреаттарының әлемдік саммитінен «Бейбітшілік адамы» сыйлығын алғанын мәлімдеді. Алайда, The Sunday Times бас редакторы Ричард Кейзи «келісімге қол жеткізгенін» айтса да, олар «жауапкершіліктен әрдайым бас тартты» және «Кэт Стивенстің адвокаттарының түсіндірмесімен келіспеді», бірақ сотқа қатысуға «прагматикалық көзқарас» танытты. Юсуф: «Бұл келісім менің атымды ақтауға көмектеседі деп қуаныштымын. Бүгінгі таңда мұсылмандарға негізсіз айып тағу өте оңай болып көрінеді, ал менің жағдайымда бұл менің гуманитарлық жұмысыма тікелей әсер етеді және суретші ретіндегі беделімді жоғалтады. Ұзақ уақыт бойы келтірілген зиянды қалпына келтіру қиын», – деп мәлімдеді. Сондай-ақ, соттан алған қаржылық өтемалды 2004 жылы Үнді мұхитында болған жер сілкінісі мен цунамиден қалған жетім балаларға жұмсауға ниеттенгенін қосты.
Ол әйелдермен бет жамылғысыз сөйлеспейді деген айып бойынша сотқа шағым түсірді .
2008 жылдың 18 шілдесінде Ислам World Entertainment News Network желісінен, әншінің орамалсыз әйелдермен сөйлесуден бас тартқандығы туралы хабарды жариялағаннан кейін, белгілі бір сомада өтемақы алды. Бұл айыптаулар алғаш рет 2007 жылдың наурыз айында Исламның «музыкант және мәдениеттер арасындағы елші ретіндегі өмірлік жетістіктері» үшін «Эхо» музыкалық сыйлығын алу мақсатымен Берлинге жасаған сапасынан кейін неміс газеті BZ-де пайда болды. World Entertainment News Network Contactmusic.com сайтында оның әйелінен басқа орамалсыз әйелдермен сөйлеспейтіні туралы мақала жариялауға рұқсат бергеннен кейін ол тағы да өтемақы алды. Оның адвокаты: «Оны соншалықты сексист және көзқарасы шектеулі деп көрсеткен, ол марапаттау салтанатында орамалсыз әйелдермен сөйлесуден бас тартқан, тіпті оларды мойындамаған» деді. Жаңалықтар агенттігі кешірім сұрап, Исламның әйелдермен жұмыс істеуде ешқандай қиындыққа тап болмағанын және жұмыста делдалдық қызмет көрсету үшін үшінші тарапты талап етпегенін мәлімдеді.
1990 жылдар 2006: Юсуф Ислам рөлінде
Ислам 1990 жылдары музыкалық мансабын қайта бастады. Бұл алғашқы жазбаларда тек соқпалы аспаптар ғана қолданылды, ал лирикасы ислам тақырыптарына арналған, кейбіреулері сөйлеу түрінде немесе хамад стилінде болды. 1990 жылдардың соңында ол жеке студиясын құруға қаржы жұмсады, оны Mountain of Light Studios деп атады. Ол Raihan тобының "God Is the Light" әніне қонақ әнші ретінде қатысты. Сонымен қатар, ол басқа мұсылман әншілерін шақырып, олармен бірлесіп жұмыс істеді, оның ішінде канадалық әнші Дауд Уорнсби де бар. Исламның досы, Босния және Герцеговинаның Сыртқы істер министрі Ирфан Любиянкич сербтердің зымыран шабуылынан қаза тапқаннан кейін, Ислам 1997 жылы Сараеводағы қайырымдылық концертіне қатысып, Любиянкич жазған "I Have No Cannons That Roar" әнімен аталған қайырымдылық альбомын жазды. Балаларға ислам дінін үйретуге арналған білім беру ресурстарының жетіспеуін сезінген Ислам 2000 жылы Оңтүстік Африкалық әнші Зайн Бхиканың көмегімен "А – Алла үшін" атты балалар альбомын шығарды. Альбомның атау әнін Ислам алғашқы баласын дінмен және араб әліпбиімен таныстыру үшін бірнеше жыл бұрын жазған. Ол сондай-ақ өзінің "Jamal Records" және "Mountain of Light Productions" жазбаларын құрды және жобаларының табысының бір бөлігін Құраннан алынған "Кішкентай мейірімділік" атты қайырымдылық қорына аударды. 2000 жылы Cat Stevens альбомының қайта шығарылуына орай, лейбл өкілі Сужатаның ұсынысымен Ислам өзінің тарихын айту және жанкүйерлерімен қайта байланысу үшін БАҚ-қа сұхбат беріске келісті. Ислам ағылшын тілінде өнер көрсетуін тоқтату себебін ислам дінін дұрыс түсінбегендігімен түсіндірді. "Музыка мәселесі Исламда мен ойлағандай қарапайым емес, мен ереске сүйендім, бұл менің қателігім болса керек". Ислам Батыс поп музыкасынан кету шешімінің жанкүйерлері үшін тым тез және жеткіліксіз байланыспен жасалғанын мойындады. Көптеген адамдар үшін бұл күтпеген жағдай болды, тіпті оның ұзақ жылдар бойы гитарашысы болған Алун Дэвис кейінірек сұхбаттарында досының осы шешімге баруына сенбегенін айтты, өйткені олардың қарым-қатынасы барысында ол басқа діндерге қызығушылық танытқан. 2003 жылы мұсылман әлемінің ынталандыруымен Ислам "Peace Train" әнін жинақ CD-ге жазды, онда Дэвид Боуи мен Пол Маккартнидің орындауы да болды. Ол "Wild World" әнін Нельсон Манделаның 46664 концертінде бұрынғы әріптесі Питер Габриэльмен бірге орындады, бұл оның 25 жылдан бері алғаш рет ағылшын тілінде орындауы болды. 2004 жылдың желтоқсанында ол және Ронан Китинг "Әке мен ұлы" әнінің жаңа нұсқасын шығарды, ол хит-парадтарда Band Aid 20 тобының "Do They Know It's Christmas?" әнінен кейін екінші орынға ие болды. Олар ән орындағанда әкелер мен ұлдардың суреттері көрсетілген бейнебаянды түсірді. "Әке мен ұлы" әнінен түскен табыс Band Aid қайырымдылық қорына аударылды. Китингтің бұрынғы тобы Boyzone осы әнмен он жыл бұрын хит болған. Ислам қайырымдылық мақсатына арналғандықтан бұрынғыдай әнге үлес қосты. 2005 жылдың 21 сәуірінде Ислам Біріккен Араб Әмірліктерінің Абу-Даби қаласында Мұхаммед пайғамбардың туған күніне арналған музыкалық қойылым алдында қысқа сөз сөйледі. Ол: "Қазіргі әлемде Ислам туралы көптеген қате пікірлер бар, біз лекциялар мен әңгімелерден гөрі жақсырақ нәрсе арқылы қарым-қатынас орнатуға үміттенеміз. Біздің жазбаларымыз, әсіресе жастарға ұнайды, өйткені біз әндерді және Құран аяттарын жағымды дыбыс әсерлерімен қолданамыз". Ислам Құранда аспаптар туралы нақты нұсқаулар мен музыка бизнесі туралы сілтемелер жоқ екенін, ал мұсылман саяхатшылары гитараны алғаш рет мавр Испаниясына әкелгенін атап өтті. Ол Мұхаммедтің бала туғанда немесе ұзақ сапардан келген саяхатшыны күтіп алу сияқты мерекелерді ұнатқанын айтты. Осылайша Ислам шектеулер шегінде салауатты ойын-сауықтың қабылдануы мүмкін деген қорытындыға келді және ол енді гитарамен орындаудың күнә емес екенін сезінді. Ол музыканың жанды көтеріп, қиын заманда өте қажет екенін түсінді. Осы сәтте ол бірнеше жас әншілерге қосылды, олар қосымша әншілер болып, барабан ойнады, ал Ислам жетекші әнші және гитарист болды. Олар екі әнді орындады, жартысы араб тілінде, жартысы ағылшын тілінде: "Tala'a Al Badru Alayna" – Ислам халықтық дыбыспен жазған ескі араб әні және "The Wind East and West" – Ислам жаңадан жазған және ерекше R&B дыбысы бар ән. Осы қойылыммен Ислам өзінің Cat Stevens дәуірінен алынған ескі материалдарға (кейбіреулері сәл лирикалық өзгерістермен) және әлемдегі мұсылман қауымдастықтарына таныс жаңа әндерге аспаптарды енгізе бастады, сондай-ақ бұрынғы батыс стиліндегі және жаңа тыңдаушыларға арналған жаңа тақырыптарды да қосты. 2005 жылдың басында Ислам 2004 жылғы Үнді мұхитындағы жер сілкінісі мен цунами апаты туралы "Indian Ocean" атты жаңа ән шығарды. Әнге үнді композиторы/продюсері A. R. Rahman, клавиштерде ойнаушы Magne Furuholmen және Travis барабаншысы Neil Primrose қатысты. Әннен түскен табыс Исламның "Small Kindness" қайырымдылық қоры арқылы цунамиден ең көп зардап шеккен Банда Ачех аймағындағы жетім балаларға көмектесуге жұмсалды. Ән бастапқыда бірнеше онлайн музыкалық дүкендер арқылы ғана шығарылды, бірақ кейін Cat Stevens: Gold жинақ альбомына енді. "Мен өзімнің дінімді үйренуім керек еді және отбасымды баптауым керек еді, мен басымдықтарды анықтауым керек еді. Бірақ қазір мен бәрін жасадым және музыка әлемінде өзіме орын табуға мүмкіндік туды". 2005 жылдың 28 мамырында Ислам Дюссельдорфтағы Adopt A Minefield гала-концертінде негізгі сөз сөйлеп, өнер көрсетті. Adopt A Minefield қайырымдылық қоры Пол Маккартнидің демеушілігімен жер миналарын жою және миналардан зардап шеккендерді реабилитациялау үшін халықаралық деңгейде жұмыс істейді. Ислам Джордж Мартин, Ричард Брэнсон, Бутрос Бутрос-Гали, Клаус Воорманн, Кристофер Ли және т.б. кіретін құрметті комитеттің құрамында болды. 2005 жылдың ортасында Ислам Долли Партонның Those Were the Days альбомында оның "Where Do the Children Play?" әнінің гитарасын ойнады (Партон бірнеше жыл бұрын "Peace Train" әнін де орындаған). Ислам өзінің 21 жастағы ұлы Мұхаммед Исламды, сондай-ақ музыкант және суретшіні, секулярлық музыкаға оралуына ықпал еткені үшін мақтады, өйткені ұлы үйге гитара әкелген, оны Ислам ойнай бастады. Yoriyos Исламның An Other Cup альбомының суретін жасады, бұл Cat Stevens 1970 жылдары өзінің альбомдары үшін жасаған нәрсе. 2006 жылдың мамырында, жақын арада шығатын жаңа поп альбомына орай, BBC1 бағдарламасы Imagine Алан Йентобпен бірге 49 минуттық "Yusuf: The Artist formerly Known as Cat Stevens" атты құжаттық фильмін көрсетті. Бұл құжаттық фильмде 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардан сирек аудио және бейне үзінділері, сондай-ақ Исламмен, оның бауыры Дэвид Гордонмен, бірнеше жазба компанияларының өкілдерімен, Боб Гелдофпен, Долли Партонмен және т.б. жасалған кеңейтілген сұхбаттар бар, онда оның Cat Stevens ретіндегі мансабы, оның дінге өтуі және 2006 жылы музыкаға оралуы туралы айтылады. Ол An Other Cup альбомын жазғанда студияда ән айтқан және 2006 жылғы "The Wind" және "On the Road to Find Out" әндерінің үзінділері де көрсетілген. Альбом, An Other Cup, 2006 жылдың қарашасында оның өзінің Ya Records лейблынан (Ұлыбританияда Polydor Records, ал халықаралық деңгейде Atlantic Records тарапынан таратылды) – оның алғашқы альбомы Matthew and Son шыққан күнінің 40 жылдығына орай шығарылды. "Heaven/Where True Love Goes" атты жеке ән де шығарылды. Альбомды Dido және Род Стюартпен жұмыс істеген Рик Навелс продюсерлік етті. Орындаушы "Yusuf" деп көрсетілген, ал мұқабада "бұрынғы Cat Stevens ретінде танылған суретші" деп жазылған. Альбомның суреті Yoriyos-қа жатқызылған. Ислам барлығын жазды...
Islam observed that there are no real guidelines about instruments and no references about the business of music in the Qur'an, and that Muslim travellers first brought the guitar to Moorish Spain. He noted that Muhammad was fond of celebrations, as in the case of the birth of a child, or a traveller arriving after a long journey. Thus, Islam concluded that healthy entertainment was acceptable within limitations, and that he now felt that it was no sin to perform with the guitar. Music, he now felt, is uplifting to the soul; something sorely needed in troubled times. At that point, he was joined by several young male singers who sang backing vocals and played a drum, with Islam as lead singer and guitarist. They performed two songs, both half in Arabic and half in English; "Tala'a Al Badru Alayna", an old song in Arabic which Islam recorded with a folk sound to it, and another song, "The Wind East and West", which was newly written by Islam and featured a distinct R&B sound. With this performance, Islam began slowly to integrate instruments into both older material from his Cat Stevens era (some with slight lyrical changes) and new songs, both those known to the Muslim communities around the world and some that have the same Western flair from before with a focus on new topics and another generation of listeners. In early 2005, Islam released a new song, entitled "Indian Ocean", about the 2004 Indian Ocean earthquake and tsunami disaster. The song featured Indian composer/producer A. R. Rahman, a ha keyboard player Magne Furuholmen and Travis drummer Neil Primrose. Proceeds of the single went to help orphans in Banda Aceh, one of the areas worst affected by the tsunami, through Islam's Small Kindness charity. At first, the single was released only through several online music stores but later featured on the compilation album Cat Stevens: Gold. "I had to learn my faith and look after my family, and I had to make priorities. But now I've done it all and there's a little space for me to fill in the universe of music again." On 28 May 2005, Islam delivered a keynote speech and performed at the Adopt A Minefield Gala in Düsseldorf. The Adopt A Minefield charity, under the patronage of Paul McCartney, works internationally to raise awareness and funds to clear landmines and rehabilitate landmine survivors. Islam attended as part of an honorary committee which also included George Martin, Richard Branson, Boutros Boutros Ghali, Klaus Voormann, Christopher Lee and others. In mid 2005, Islam played guitar for the Dolly Parton album Those Were the Days on her version of his "Where Do the Children Play?" (Parton had also covered "Peace Train" a few years earlier.) Islam has credited his then 21 year old son Muhammad Islam, also a musician and artist, for his return to secular music, when the son brought a guitar back into the house, which Islam began playing. Yoriyos created the art on Islam's album An Other Cup, something that Cat Stevens did for his own albums in the 1970s. In May 2006, in anticipation of his forthcoming new pop album, the BBC1 programme Imagine aired a 49 minute documentary with Alan Yentob called Yusuf: The Artist formerly Known as Cat Stevens. This documentary film features rare audio and video clips from the late 1960s and 1970s, as well as an extensive interview with Islam, his brother David Gordon, several record executives, Bob Geldof, Dolly Parton, and others outlining his career as Cat Stevens, his conversion and emergence as Yusuf Islam, and his return to music in 2006. There are clips of him singing in the studio when he was recording An Other Cup as well as a few 2006 excerpts of him on guitar singing a few verses of Cat Stevens songs including "The Wind" and "On the Road to Find Out". The album, An Other Cup, was released internationally in November 2006 on his own label, Ya Records (distributed by Polydor Records in the UK, and internationally by Atlantic Records)—the 40th anniversary of his first album, Matthew and Son. An accompanying single, called "Heaven/Where True Love Goes", was also released. The album was produced with Rick Nowels, who has worked with Dido and Rod Stewart. The performer is noted as "Yusuf", with a cover label identifying him as "the artist formerly known as Cat Stevens". The art on the album is credited to Yoriyos. Islam wrote all of the songs except "Don't Let Me Be Misunderstood", and recorded it in the United States and the United Kingdom. Originally, he began to return only to his acoustic guitar as he had in the past, but his son encouraged him to "experiment", which resulted in the purchase of a Stevie Ray Vaughan Fender Stratocaster in 2007. Also in November 2006, Billboard magazine was curious as to why the artist is credited as just his first name, "Yusuf" rather than "Yusuf Islam". In July 2007, he performed at a concert in Bochum, Germany, in benefit of Archbishop Desmond Tutu's Peace Centre in South Africa and the Milagro Foundation of Deborah and Carlos Santana. The audience included Nobel Laureates Mikhail Gorbachev, Desmond Tutu and other prominent global figures. He later appeared as the final act in the German leg of Live Earth in Hamburg performing some classic Cat Stevens songs and more recent compositions reflecting his concern for peace and child welfare. His set included Stevie Wonder's "Saturn", "Peace Train", "Where Do the Children Play? ", "Ruins", and "Wild World". He performed at the Peace One Day concert at the Royal Albert Hall on 21 September 2007. In 2008 Islam contributed the song "Edge of Existence" to the charity album Songs for Survival, in support of the indigenous rights organisation Survival International.
2009-2014 жж.: Родсингер, "My People" және гастрольдер
2009 жылдың қаңтар айында Юсуф Газадағы балаларға көмек ретінде Джордж Харрисонның «The Day the World Gets Round» әнін орындады. Бұл әнді бұрын The Beatles тобымен бірлесіп жұмыс істеген неміс басисті Клаус Вурманмен бірге шырқады. Жаңа синглді насихаттау үшін Вурман өзінің танымал «Beatles Revolver» альбомының мұқабасын жаңартты, өзі мен Харрисонның қасында жас Кэт Стивенстің суретін салды. Синглден түскен табыс ЮНЕСКО, UNRWA және Save the Children сияқты қайырымдылық ұйымдарына жұмсалды. Израиль консулы Дэвид Саранга Юсуфты әнді тек Газадағы балаларға арнамағаны үшін, соның ішінде ізраилдік балаларға да арнауы керек еді деп сынады. 2009 жылдың 5 мамырында Юсуф 2008 жылы жазылған «Roadsinger» атты жаңа поп-альбомын шығарды. Альбомның жетекші трекі «Thinking 'Bout You» 2009 жылдың 23 наурызында BBC бағдарламасында алғаш рет радиода ойнатылды. «An Other Cup» альбомынан айырмашылығы, ол жаңа альбомын американ және британдық телеарналарда насихаттады. 2009 жылдың сәуір айында A&E арнасының «The Chris Isaak Hour» бағдарламасында «World O'Darkness», «Boots and Sand» және «Roadsinger» сияқты жаңа әндерін орындады. 13 мамырда ол Лос-Анджелестегі «The Tonight Show with Jay Leno» бағдарламасында, ал 14 мамырда Нью-Йорктегі «The Colbert Report» бағдарламасында «Roadsinger» альбомының атау әнін шырқады. 15 мамырда «Late Night with Jimmy Fallon» бағдарламасында «Boots and Sand» және «Father and Son» әндерін орындады. 24 мамырда ол BBC-дің «The Andrew Marr Show» бағдарламасына қатысып, сұхбат берді және «Roadsinger» әнін орындады. 15 тамызда ол Fairport Convention тобының жылдық «Fairport's Cropredy Convention» фестиваліне шақырылған қонақтардың бірі болды, онда Alun Davies-тің сүйемелдеуімен бес ән орындады, ал Fairport Convention оның қосымша тобы болды. Жаңа альбомын насихаттау мақсатында оның веб-сайтында әлемдік тур туралы хабарланды. 2009 жылдың 3 мамырында Нью-Йорк қаласындағы Highline Ballroom-да тек шақырылған қонақтар үшін концерт өткізуі, содан кейін Лос-Анджелес, Чикаго және Торонто қалаларына, сондай-ақ Еуропаның бірнеше қалаларына және алғаш рет Жаңа Зеландияға бару жоспарланған. 2010 жылдың 30 қазанында Юсуф Джон Стюарт пен Стивен Колберттің Вашингтон қаласында өткен «Rally to Restore Sanity and/or Fear» атты сатиралық шарасында Оззи Осборнмен бірге өнер көрсетті. Юсуф «Peace Train» әнін, ал Оззи «Crazy Train» әнін орындады, содан кейін The O'Jays тобы «Love Train» әнін шырқады. 2011 жылдың 2 наурызында Юсуф өзінің «My People» атты соңғы әнін тегін жүктеуге арналған ресми веб-сайтында және басқа да көптеген онлайн-платформаларда жариялады. Берлин қабырғасының орнынан жүз метрлік қашықтықтағы студияда жазылған бұл ән араб әлеміндегі халық көтерілістерінен шабыдаланған. 2011 жылдың 1 сәуірінде ол 2011 жылдың 7 мамырынан 2 маусымына дейін өтетін 36 жылдан астам уақыттан бергі алғашқы еуропалық турына арналған жаңа гастрольдік веб-сайтты (yusufinconcert.com) іске қосты. Он күндік тур Германия, Франция, Нидерланды, Австрия, Бельгия және Стокгольм, Гамбург, Оберхаузен, Берлин, Мюнхен, Роттердам, Париж, Мангейм, Вена және Брюссель сияқты қалаларды қамтыды. 2012 жылдың мамыр айында Австралияның Мельбурн қаласындағы Принцесс театрында оның мансабындағы музыканы қамтитын «Moonshadow» атты жаңа мюзикл көрсетілді. Көрермендер арасында әртүрлі пікірлер тудырып, төрт аптадан кейін жабылды. 2013 жылдың қазан айында Юсуф Кэт Стивенс есімімен жасаған жұмысы үшін Рок-н-ролл Даңқына енгізуге ұсынылды (бұл оның екінші ұсынымы болды – алғашқысы 2005 жылы сәтсіз аяқталған). Ол таңдалды және 2014 жылдың сәуір айында Нью-Йорктің Бруклин қаласындағы Барклис орталығында Арт Гарфункелдің қатысуымен салтанатты түрде даңқталды, онда ол «Father and Son», «Wild World» және «Peace Train» әндерін орындады. Оның Дубайдан Нью-Йоркке жасаған сапары National Geographic Channel телеарнасының «Ultimate Airport Dubai» (2 маусым, 6 бөлім) бағдарламасында тіркелді, алғаш рет 2015 жылдың 17 қаңтарында Қытайда көрсетілді. Бұл эпизодта ол АҚШ-қа кірудегі қиындықтары туралы айтады.
2014-2017 жж: Tell 'Em I'm Gone, "He Was Alone" және гастрольдер
2014 жылдың 15 қыркүйегінде Юсуф өзінің жаңа студиялық альбомы «Tell 'Em I'm Gone»-ның 2014 жылдың 27 қазанында жарық көретінін, сондай-ақ екі қысқа гастроль туралы хабарлады: 2014 жылдың қарашасындағы (9 концерттік күнді қамтитын) Еуропа гастролі және 2014 жылдың желтоқсанындағы (6 концерттік күнді қамтитын) Солтүстік Америка гастролі. Соңғысы 1976 жылдан бергі алғашқы гастролі болды. 2014 жылдың 4 желтоқсанында ол 1970 жылдардан бергі алғаш рет американдық тыңдаушылар алдында Филадельфиядағы «Tower Theater» сахнасында өнер көрсетті. Юсуф 2015 жылдың басында екі шоу өткізді: 27 ақпанда Чилидегі Винья-дель-Мар қаласындағы «Quinta Vergara» алаңында өткен «Viña del Mar Festival» фестивалінде және 22 сәуірде Уэльстің Кардифф шығанағындағы «Wales Millennium Centre» орталығында. 2016 жылдың 1 маусымында Юсуф «He Was Alone» атты жаңа әнін және оның видеоклипін ұсынды. Ән, оның жақында Түркияның оңтүстігіндегі сириялық босқындар лагеріне жасаған сапарынан шабыттанды, және ол #YouAreNotAlone қайырымдылық науқанының бөлігі болды. Юсуф әнді алғаш рет 2016 жылдың 14 маусымында Лондондағы «Westminster Central Hall» концерт залында өткен арнайы қайырымдылық концертінде орындады, бұл бір жылдан астам уақыттан бергі алғашқы концерті болды. 2016 жылдың 9 тамызында Юсуф 1978 жылдан бергі екінші Солтүстік Америка гастролі «A Cat's Attic Tour» туралы хабарлады. Гастроль 2016 жылдың 12 қыркүйегінде Торонтодағы «Sony Centre for the Performing Arts» концерт залында басталып, 2016 жылдың 7 қазанында Лос-Анджелестегі «Pantages Theatre» сахнасында аяқталады. 12 концерттен тұратын гастроль шамамен оның алғашқы синглы «I Love My Dog»-тың шығуына 50 жыл толуымен сәйкес келеді және «шектелген, терең ойларға толы қойылымдарды» ұсынады. Гастрольге Нью-Йорктегі үш шоу (екеуі «Beacon Theatre» сахнасында және біреуі «Global Citizen Festival» фестивалінде «Central Park» саябағында) кірді. Ол әр билеттен түскен табыстың бір бөлігін өзінің «Small Kindness» қайырымдылық қорына, сондай-ақ ЮНИСЕФ пен Халықаралық құтқару комитетіне, Сириядағы босқындар дағдарысынан зардап шеккен балаларға көмектесу мақсатында аударады. Гастроль Ұлыбританияда Манчестер, Глазго, Ньюкасл және Лондон қалаларында жалғасты. Лондондық шоу өзі өскен жерге жақын орналасқан «Shaftesbury Theatre» сахнасында өтті.
2017 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Юсуф / Кэт Стивенс, Күлкілі алма, TT2
2017 жылдың 15 қыркүйегінде ол өзінің он бесінші студиялық альбомын – «Күлімдеген алма» шығарды. Альбом «Юсуф / Cat Stevens» деп көрсетілген және 1978 жылғы «Жерге оралу» альбомынан бері Cat Stevens есімімен жазылған алғашқы альбомы. Бұл альбом оған «Ең үздік фольклорлық альбом» номинациясы бойынша Грэмми сыйлығына алғашқы ұсынымын әкелді. 2018 жылдың шілдесінде Юсуф BMG Rights Management компаниясымен келісім шарт жасады, ол оның әндер авторлығын бүкіл әлемде жариялап, тоғыз студиялық альбомын тарататын болады. 2019 жылдың 29 наурызында Юсуф Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласында Крайстчерч мешітіндегі оқ атудың құрбандарына арналған ұлттық естелік шарасында өнер көрсетті. 2020 жылдың 3 наурызында Юсуф Лондонның O2 Arena-сында «Марсденге арналған музыкалық концерт» қайырымдылық концертінде өнер көрсетті. 2020 жылдың 28 мамырында Юсуф келесі альбомын – «Tea for the Tillerman 2» жариялады, ол түпнұсқа LP-нің 50 жылдығын мерекелеу үшін 2020 жылдың 18 қыркүйегінде шығарылды. TT2 деп белгілі «Tea for the Tillerman 2» – бұл бұрынғы альбомның әндерін жаңаша түсініп, қайта жазған нұсқа, жаңартылған интерпретациялармен және аранжировкалармен. 2020 жылдың 25 қыркүйегінде Юсуф BBC-дің «Desert Island Discs» бағдарламасының қонағы болды. Юсуф – өзінің музыкасын «Desert Island Discs» таңдауы ретінде таңдаған аз ғана қонақтардың бірі, алайда ол өзінің жазбасынан бұрын Stevie Wonder Motown хиті «As» әнін таңдады, егер тек біреуін сақтап қалуға мүмкіндік болса. 2021 жылы Playing for Change тобымен бірлесіп, Юсуф / Cat Stevens 12 елден 25-тен астам музыкант қатысқан «Peace Train» әнінің жаңа нұсқасын жазды.
2023: Юсуф / Кэт Стивенс - Еуропалық турне және King of a Land
2023 жылдың маусым айында Юсуф Берлин, Гамбург, Рим, Марбелья қалаларында концерттер берді және алғаш рет Гластонбери фестивалінде өнер көрсетті: 2023 жылдың 25 маусымында ол Пирамида сахнасында өнер танытып, Битлз тобының танымал әндерін, сондай-ақ "Teacup" альбомынан естеліктерді орындады. 2023 жылдың 16 маусымында ол балалар және діни музыкасының ықпалымен жазылған "King of a Land" атты жаңа студиялық альбомын шығарды.
Мұрасы мен ықпалы
Кэттің музыкасы зор ықпал етті. Көптеген әртістер оны музыкалық шабыт көзі деп атады және/немесе оның музыкасының сапасын жоғары бағалады. Олардың арасында The Beatles тобынан Пол Маккартни, Долли Партон, Jethro Tull тобынан Иан Андерсон, Fleetwood Mac тобынан Линдси Бэкингем, Red Hot Chili Peppers тобынан Джон Фруссианте, Питер Габриэль, CHIC тобынан Найл Роджерс, Карли Саймон, Рик Уэйкмен, Free және Bad Company тобынан Пол Роджерс, Бонни “Принц” Билли, The Melvins тобынан Дейл Кровер және Джеймс Моррисон бар.
Құрметті дәрежелері
2005: Білім беру және гуманитарлық көмек көрсеткені үшін Глостершир университетінің құрметті докторлық дәрежесі. 2007: «Гуманитарлық қызметі мен ислам және батыс мәдениеттері арасындағы түсіністікті арттыруы» үшін Эксетер университетінің құрметті докторлық дәрежесі (LLD).