Кіріспе

Уилтшир графтығындағы, Англиядағы еншілік аудан.

Уэст Овертон – Англияның Уилтшир графтығында, Марлборо қаласының батысына шамамен 5,6 км (3,5 миль) қашықтықта орналасқан ауыл және азаматтық еншілік округ. Кеннет өзені ауылдың солтүстігінен өтеді, оны А4 тас жолынан бөліп тұрады. Округ құрамына Локеридж ауылы да кіреді, ол да өзенге жақын, шығысқа қарай (ағыс бойында) орналасқан.

Тарих

Бұл аймақта көптеген тарихқа дейінгі ескерткіштер бар, ал Стоунхендж және Авебери әлемдік мұрасы орнының Авебери бөлігі, еншілес аумақтың солтүстік-батысына қарай созылады. Осы аумақта, Овертон Даунының оңтүстік беткейлерінде жеті қола дәуіріне жататын дөңгелек обалар орналасқан. Олар өзенге көз салып тұрған Овертон төбесіне дейін созылған зиратты құрайды. Қазіргі археологияда бұл 2000–1650 жылдарға жатқан Овертон кезеңінің типтік орны болып табылады. Сонымен қатар, Овертон төбесінде, епархия шекарасынан сәл ары, Қасиетті орын – неолиттік ескерткіш орналасқан. Онда екі концентрлі тас шеңбері және төрт концентрлі ағаш тіреулер болған. Бұл орын 2,5 км солтүстік-батысқа қарай орналасқан Авеберидегі тас шеңберлерімен Батыс Кеннет даңғылы деп аталатын екі тас қатары арқылы байланысқан. Ауылдың солтүстігінде, Овертон Даунының беткейлерінде темір дәуіріне жататын сопақ қоршау, үш римдік оба, римдік жолдың қысқа бөлігі және англосаксондық зират табылады. Елді мекеннің солтүстігінде қола дәуірі, римдік және одан кейінгі кезеңдерге жататын қоныстар орналасқан. Оңтүстікте, Батыс Орманның ішінде неолиттік сопақ оба орналасқан. 939 жылы жасалған хатта Уферан Тюне деп есімделген. 1086 жылы «Домсдей» сауалында (Батыс) Овретонде 13 шаруашылық және Уилтон аббаттығының жері тіркелген. Тағы 13-і Файфилдте, ал екеуі Шығыс Овертонда, екеуі де Винчестердегі Сент-Свитун монастырының жерінде болған. Лочеридж (Локерридж) және Шоуда да кішкентай қоныстар болған. 12-13 ғасырларда бүкіл приход Савернейк орманның құрамында болған. (Fyfield және West Overton атаулары 2022 жылға дейін қолданылды). Приход Уилтшир кеңесінің бірыңғай билігі аумағына кіреді, ол барлық маңызды жергілікті басқару функцияларына жауапты.

Қауымдық шіркеу

12 ғасырда Овертон қаласында шіркеу болған, ал келесі ғасырда Файфилд және Алтон Приорларындағы шіркеулер оған тәуелді болды. 1291 жылы Винчестердегі Сент-Свитун монастыры Овертон шіркеуі мен оның шапкіларын иеленді. Сент-Михаэль және барлық періштелер шіркеуі 1877–8 жылдары, К. Е. Понтинг, Мёу иелігінің сәулетшісі салып, 1883 жылға дейін аяқталмады. Ол бұрынғы құлаған шіркеудің орнын басты, ал кемесі сол іргетастарға салынды. Шіркеу аркасы мен үш терезесі қайта пайдаланылды; кеме төбесіндегі емен арқалықтар ішкі есіктерге, оқу тұғынына және мінбер панельдеріне айналдырылды. Норман шіркеуінен бір бөлік сақталған: 12 ғасырға жататын шағын терезе басы веранда қабырғасына қайта орнатылды. 1553 жылы шіркеуде үш қоңырау болған, олардың бірі әлі де бар. Тағы бірі 1606 жылы соғылған, ал 1883 жылы бір ескі қоңырау қайта құйылып, үш қоңырау жасалды, нәтижесінде алты қоңырау болды. Понтинг сонымен қатар шіркеудің соғыс ескерткішін – 1921 жылы ашылған биік тас айқышын жобалады, ол шіркеу алаңының қарсы бетінде тұр. 1958 жылы шіркеу II дәрежелі* тізімге енгізілді. 1913 жылы Алтон Приорсы Овертонның пасторлық қызметінен бөлініп, Алтон Барнстың іргелес ректориясына қосылды. Бүгінде шіркеу 1978 жылы құрылған және аймақтағы сегіз шіркеуді қамтитын Жоғарғы Кеннет Бенефисінің бөлігі болып табылады.

Ыңғайлылықтар

Локериджде 1875 жылы Батыс Овертон және Файфилд приходтарына қызмет ету үшін Ұлттық мектеп салынды. Ғимарат (және оған жасалған қосымшалар) Кеннет Вэлли C of E ерікті көмек көрсетілетін бастауыш мектебі ретінде әлі де пайдаланылуда. Приходта Локериджге жақын орналасқан Кеннет Вэлли ауылдық мәдени орталығы бар.

Көрнекті орындар

Шіркеуге жақын орналасқан Овертон үйі 16-17 ғасырларда салынған, кейіннен жақсартылған; басты қанаты сабанмен жабылған шатыр астындағы жоғарғы қабатында плитка ілінген, ал тік бұрышта қызыл кірпіштен салынған бұрынғы қорасы бар. Ауылдың солтүстік-шығысында орналасқан Батыс Овертон үйі – 18 ғасырдың соңында салынған бұрынғы пасторлық үй, кейіннен кеңейтілген. Шоу үйі, 400 метр шығысқа қарай орналасқан бұрынғы елорданың орнын алған, ал Локерридж үйі Локерридж ауылынан өзен арғы бетінде орналасқан, 1740 жыл шамасында қызыл кірпіштен салынған және ІІ* санаттағы ескерткіш. A4 тас жолының солтүстігінде, приход Марлборо Даунсқа дейін созылады. Овертон Даун төбесінде 1960 жылы ұзақ мерзімді археологиялық тәжірибе ретінде салынған жер жұмыстары бар. Сарсен тастарымен бірге Пиггледлен аңғары – Ұлттық сенім қоры басқаратын ерекше ғылыми маңызы бар биологиялық және геологиялық орын. Овертон төбесі, Қасиетті орын сияқты тарихи ескерткіштерімен бірге, ауылдың батысында және ішінара Авебери приходінің құрамында орналасқан. Ежелгі Риджвей жолы, қазір ұлттық саяхат маршруты, осы жерден басталып, приход шекарасымен солтүстікке қарай жүреді. Ортағасырлық Уансдайк жер жұмыстары приходтың оңтүстік бөлігінен өтеді.