Кіріспе
Британдық полиция қызметкері, полковник сэр Артур Эдвин Янг (15 ақпан 1907 – 20 қаңтар 1979) – британдық полиция қызметкері. Ол 1950 жылдан 1971 жылға дейін Лондон қаласы полиция комиссары болды және Корольдік Ольстер полициясының бас констебль атағын алған тұңғыш басшысы болды. Янг полиция бас инспекторы лауазымын құруда маңызды рөл атқарды. 1950 жылдардың басында Янг Британ империясында полицияны деколонизациялауда елеулі үлес қосты. 1954 жылдың соңында Кениядан кетуі саяси дауға айналып, көп шуға түсті. 1960 жылдары ол британдық полицияға жаңа қызметкерлерді қабылдауды жаңғыртуға және жоғары шенді офицерлерді оқытуды жақсартуға жетекшілік етті. Клив Эмсли былай деді:
Colonel Sir Arthur Edwin Young (15 February 1907 – 20 January 1979) was a British police officer. He was Commissioner of Police of the City of London from 1950 to 1971 and was also the first head of the Royal Ulster Constabulary to be styled Chief Constable. Young was instrumental in the creation of the post of Chief Inspector of Constabulary. In the early 1950s, Young played a key role in the decolonisation of policing in the British Empire. His exit from Kenya at the end of 1954 became a political scandal and cause célèbre. During the 1960s, he led the way in modernising British police recruitment and in improving the training of senior officers. Clive Emsley commented:
Young shared the heroic vision of the British Bobby and was always focussed on the idea that police officers should enjoy good, even friendly relations with the people that they served. Young gained a reputation as the "policeman's policeman", associated with his concerns for the conditions of work of serving police officers. He liked to use it of himself.
Янг британдық Боббидің батырлық көзқарасын бөлісті және полиция қызметкерлері қызмет көрсететін адамдармен жақсы, тіпті достық қарым-қатынаста болуы керек деген ойға үнемі ден қойды. Янг "полицияның полициясы" репутациясын алды, бұл полиция қызметкерлерінің жұмыс жағдайлары туралы алаңдаушылығымен байланысты. Ол осы лақапты өзіне қолдануды ұнататын.
Colonel Sir Arthur Edwin Young (15 February 1907 – 20 January 1979) was a British police officer. He was Commissioner of Police of the City of London from 1950 to 1971 and was also the first head of the Royal Ulster Constabulary to be styled Chief Constable. Young was instrumental in the creation of the post of Chief Inspector of Constabulary. In the early 1950s, Young played a key role in the decolonisation of policing in the British Empire. His exit from Kenya at the end of 1954 became a political scandal and cause célèbre. During the 1960s, he led the way in modernising British police recruitment and in improving the training of senior officers. Clive Emsley commented:
Young shared the heroic vision of the British Bobby and was always focussed on the idea that police officers should enjoy good, even friendly relations with the people that they served. Young gained a reputation as the "policeman's policeman", associated with his concerns for the conditions of work of serving police officers. He liked to use it of himself.
Ерте өмір және білім
Янг 55 Чемберлейн жолы, Истли, Гэмпширде, Эдвин Янгтың (1878–1936), құрылысшы және мердігер, және оның әйелі Гертруда Мэридің (қызметтік аты Браун; 1880–1945) төрт баласының бірі ретінде дүниеге келді.
Портсмут полициясы
Янгтың әкесінің серіктесі Джон Генри Корк 1924 жылдың желтоқсан айында оған бас констебль Томас Дэвис кеңсесінде алғашқы жұмыс орнын ұйымдастырды. Янг кадет-хатшы болып жұмыс істеді. Бас констебльдің кеңесімен ол алдымен бизнес және есепке алу курсын бітірді. 1925 жылдың мамыр айында констебль болып тағайындалған ол 1932 жылдың сәуір айында сот медицинасы маманының офицері болды. 1932 жылдың маусым айында 25 жасында ол Ұлыбританиядағы ең жас детектив сержанты атанды, Солтүстік бөлімнің тергеу бөлімінде (CID) қызмет етті. Сол кезде ол кісі өлтіру, шантаж, алаяқтық және өртке қатысты істерді тергеді. Ол Ұлыбританиядағы ұшақ пайдалану нәтижесінде болған алғашқы қазақорлыққа қатысты тергеуді жетекшілік етті. Сонымен қатар, ол Портсмутқа жасалған көптеген патша сапарларына белсенді қатыса бастады. 1937 жылдың қыркүйегінде Хайле Селасси кемежайға келгенде, ол оның жеке күзетшісі және француз тілінен аудармашы болып жұмыс істеді. Осы жылдары Янгқа кейіннен "жауынгерлік әрекеттері мен насихаттарға, сондай-ақ мемлекеттік қауіпсіздікке қатысты істерге" деген құпия тапсырма берілді. Осы жылдары ол полиция құрал-жабдықтарын жақсартуға деген құштарлығын және жаңа технологияларға деген сүйіспеншілігін арттырды. 1937 жылдың маусым айында Янг инспектор болып тағайындалды және Портсмуттың Оңтүстік бөліміне жіберілді. Истни және Саутсидеде ол жол қозғалысының тудырған мәселелерінің күрделілігін, оны тиімді басқару шараларын және жол қауіпсіздігін арттыру қажеттігін бірінші рет сезінді. Көлік құралын жақсы көретін (мотоциклден бастап жылдам машиналарға дейін) Янг прагматикалық көзқарас танытты.
Лимингтон Спа аудандық полициясы
Янг өз күшін басқаруды қалаған. Бір сәтсіз тырысыстан кейін, Уайт аралы полициясының бас комиссары лауазымына үмітттенгеннен соң, ол 1938 жылдың қыркүйегінде 31 жасында Леамингтон Спа округі полициясының бас комиссары міндетін атқарушысы болды, жылдық жалақысы 500 фунт стерлинг болды. Бір жыл өткен соң, ол бас комиссар лауазымына тұрақты түрде тағайындалды. Лауазымға келген алғашқы тоғыз айда ол құрамы 45 адамнан тұратын күшті 12 адамға арттырды. Сонымен қатар, ол округтің өрт сөндіру бригадасын қайта ұйымдастырды. Басқа да жаңалықтардың ішінде Янг он екі жаңа "полиция тірегін" орнатты. Бұл округ бойынша екі жақты микрофондық жинақылар желісі болды, ол халыққа полиция бөлімдерімен және азаматтық қорғаныс посттарымен тікелей байланысуға мүмкіндік берді. Тіректің ішінде алғашқы медициналық жәрдем құралдары орналастырылған, ал Леамингтонның ерекшелігі – үстіндегі қызыл шам патрульдегі полиция қызметкерлерін шақырып тұрды. 1940 жылдың қарашасында Ковентридегі бомбалаудан кейін Янг Ішкі істер министрлігі тарапынан алты айға Ковентри қалалық полициясын басқаруға жіберілді, бас комиссар азаматтық қорғаныс басқарушысы ретінде толыққанды жұмыспен болды. Ол бұрын Леамингтонда құрған, бомбадан зардап шеккен азаматтарға арналған "жақсы көршілік схемасын" енгізді. Бірмингемде Янг полиция қызметкерлерін оқытуды бастады. 1942 жылы полиция бөлімдері мен полиция машиналарын байланыстыратын радиотелефон жүйесін де құрды.
Соғыс уақытындағы қызмет
1943 жылдың ақпан айында Янг Соғыс министрлігінің Азаматтық істерді оқыту орталығына жіберілген бас констебльдердің бірі болды және жоғары шенді офицерлерге арналған алғашқы курсқа қатысты. Курс бітіспей тұрып, ол оқытушылар құрамына ауыстырылды және 1943 жылдың маусым айында Лондонның Пил Хаусындағы жаңа Полиция азаматтық істерді оқыту орталығының алғашқы коменданты болып тағайындалды (лейтенант-полковник шенімен ресми жарияланды) және полиция қызметкерлері мен әскери полиция офицерлері үшін оқу мектебін құру міндеті тапсырылды. Олардың міндеті – одақтас күштер босатқан Орталық державалардың басып алынған аумақтарында заң мен тәртіпті сақтау. Біраз уақыттан кейін Янг полковник шеніне көтеріліп, 1943 жылдың шілдесінде Жерорта теңізі аймағындағы британдық полицияның аға офицері болды. Ол Солтүстік Африкада Сицилияға одақтастардың шабуылын күтіп отырды. Шабуылдан кейін Италиядағы Одақтас әскери басқару комиссиясында жұмыс істеді. 1943 жылдың желтоқсанында оған басып алынған аумақтардың Одақтас әскери үкіметінің қауіпсіздік бөлімінің директоры лауазымы берілді. Италиядағы Басқару комиссиясындағы қызметі 1945 жылға дейін жалғасты.
1950-ші жылдардағы колониялық полиция реформалары
1948 жылы У. К. Джонсон, Янгтың бұрынғы басшысы, Колониялық кеңсеге Колониялық хатшының полиция жөніндегі кеңесшісі болып тағайындалды. 1949 жылдан бастап ол отарлық полицияның бас инспекторы болды. Ол 1951 жылы бұл қызметтен кетіп, оның орынбасары Джордж Эббисс оны алмастырды. Бұл лауазым жаңалық болды, оның құрылуына суық соғыс кезінде коммунизмнің ықпалынан қаушелену де бір себеп болды. Янг 1950 жылы екі ай бойы Метрополитен полициясының бас инспекторы Уилсонмен бірге болып, полицияның бас инспекторы Мэтью Колленс үшін маңызды есеп дайындады.
Малайзия
1952–1953 жылдары Янг Малайя Федерациясына полиция комиссары болып жіберілді, бұл төтенше жағдай кезінде болды. Ол 1952 жылдың ақпанында келді және бірге бас инспектор Уилсонды әкелді, ол форма киген полицияны даярлауға тиіс болды. Жалпы алғанда, Джеральд Темплер мен Янг Гарольд Роудон Бриггстің ұсынған "Бриггс жоспарына" сәйкес болды, бұл жоспар ауылдық қытай малайларын қайта орналастыруды көздеді. 1952 жылдан бастап бүлікке қарсы күресте табысқа қол жеткізілді. Янг өзінің ізбасары Уильям Карбонеллді қызметтік еңбек жылдығына қарамастан таңдады.
Қырғызстан
1954 жылы Янг Мау Мау көтерілісі кезінде Кенияда полиция комиссары болып тағы бір рет қызметке жіберілді. Ол 1954 жылғы қаңтарда Уолтер Эллиот пен Артур Ботмли басқарып келген Кенияға барған парламенттік делегациясымен бірге болды және бірнеше айдан кейін есеп берді. Оливер Литтлтон, отарлық хатшы, 1952–1954 жылдары үш рет Кенияға сапар шекті, содан кейін 1954 жылғы шілдеде үшінші Черчилль үкіметінен кетіп қалды. Янг сол жылдың наурыз айында Кенияға келді және дереу полиция қызметінің ең аз физикалық күшпен жүзеге асырылуын қадағалады. Ол қылмыстық тергеу басқармасының басшысы ретінде армияға, полицияға және кикую халқының өздік қорғаныс жасақтарына қатысты айыптауларды тергеуге кірісті. 1951 жылдан бастап ҚТБ Джон Тиммерманның басқаруында болды, ол Канаданың Корольдік атты полициясы (RCMP) және Екінші дүниежүзілік соғыстағы барлау офицері, полиция комиссарының орынбасары болып тағайындалды және оны қайта ұйымдастыру үшін шақырылған, ал 1955 жылдан бастап Сыртқы істер министрлігінің қауіпсіздік бөлімінде жұмыс істеді. 1954 жылғы 10 желтоқсанда Кения полициясының Джордж Хорсфолл мен Резервтің Дерек Серлге қатысты жалған куәлік беру ісі бойынша сот процесі Резерв офицерлерінен ҚТБ әдістерін тексеру талаптарымен қарсы алынды. Янг сегіз айдан кейін отставкаға кетті. Ол полиция жұмысына атқарушы биліктің араласуын байқады. Оның Эвелин Барингке жазған отставка хаты жарияланбады. Ол Малайядан сәуір айында полиция комиссарының орынбасары және полицейлерді оқытушы ретінде келген еді. Джон Уайатт, Кенияның бас прокуроры және Янгтың жақтасы, 1955 жылы Сингапурдың бас судьясы болып тағайындалды. Кениядан кетіп бара жатқанда Янг Макферсоннан Баринг әкімшілігімен байланысты мәселелердің қысқаша тізімін жасауды сұрады: ол таратылмады, бірақ Янг оның мазмұнын жариялау үшін англикандық байланыстарын пайдаланды. Карл Хак Янгтың отставкаға кетуіне себеп – кикую халқының өздік қорғаныс жасақтарының жасаған қылмыстарын тергеуден өтпегені екенін хабарлады. Ол сондай-ақ Малайя мен Кения арасындағы айырмашылықтарға тоқталып, Янгтың пікірінше, полицияны "халыққа жақын" етуге жасалған күш-жігерлер соңғысында бастапқыда сәтсіз болды, ал бұрынғысында сәтті аяқталды. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Янг діни белсенді Майкл Скоттпен және саясаткер Барбара Кастлмен жеке кездесті. Ол өз пікірлерін жария етуге тырыспады. Кенияның Христиандық кеңесі екіге бөлінді, Дэвид Стил Янгтың кетуіне және Момбасадағы YMCA-ға жасалған шабуылға байланысты Найробидегі Сент-Эндрю шіркеуінде Баринг әкімшілігіне қарсы күшті уағыз айтты, ал Леонард Бичер оған қарсы болды. Стил өзінің жақтастарына Шіркеу Миссионерлік Қоғамын (CMS) қосты. 1954 жылғы 22 желтоқсанда Лорд Огмор Лордтар палатасында үкімет Янгтың отставкасы туралы мәлімдеме жасай ма деп сұрады. Күліс астында, колониялық кеңсемен құпиялылық туралы келісім туралы сөйлескенде, Янг CMS-тің Кеннет Джордж Груббқа Барингке қарсы ақпарат берді және CMS миссионері Томас Фрэнсис Сесил Биуесті қысымды жалғастыруға шақырды. Групб 1955 жылғы 22 қаңтарда The Times газетіне хат жазды. 1954 жылғы желтоқсанда Кентербери архиепискобы Джеффри Фишер Барингпен кездесті, бірақ Бичер оны Кениядағы шіркеулерге мәселені шешуді тапсыруды өтінді. Ол губернатор міндетін атқарушы Фредерик Кроуфордпен келіссөздер жүргізді және шіркеу басшыларын құпиялылық туралы міндеттемелермен байланысты деп есептеді. 1955 жылғы 10 ақпанда Лордтар палатасында Уильям Джоуит, 1-ші граф Джоуит Шығыс Африка апелляциялық сотының The Times газетінде жарияланған есебін келтірді, онда тұтқындау топтарының өкілеттігі заңмен түсіндірілмейді деп айтылған. Ол: "Осыған байланысты мен полковник Янгты полиция істерін тексеруге жібергенін және оның қандай да бір себеппен, мен толық түсінбейтін себептермен, қайта оралғандығын алаңдатамын" деді. Ботмли 1955 жылғы 16 наурыздағы колониялық істер жөніндегі Парламенттік дебаттарда Алан Леннокс Бойдты сынап, "полковник Янгтың отставкасына әлі қанағаттанарлық түсінік берілген жоқ" деді. 1959 жылғы Хола қырғыны туралы дебаттарда Касл Леннокс Бойдты қайта-қайта жасыру және Янгтың есептерін жасыру деп айыптады. Ол сондай-ақ Янг кеткеннен кейін екі жыл бойы Кенияда болған Макферсонның сөздерін келтірді. Ол Янгтың полиция комиссары лауазымына келген жаңа комиссардан лагерьдегі өлімдер туралы тергеуді тоқтатуды сұраған.
Пікірлер және басқа да ұстанымдар
Жақсырақ жалақы, жағдайлар және кәсіби стандарттар Янгты әрдайым мазалаған мәселелер болды. Униформалар ыңғайлырақ және пайдалырақ етілді. Ұлттық деңгейде ол командалық курстар өткізді және түлектерді тарту үшін үдемелі бағдарламаны іске қосты. Янг әйелдерді жұмысқа алу мен оларды жоғарылату үшін күресті. Ол әскери шенеуніктерді полиция басшылығына тағайындауға қарсы тұрды және лорд Тренчардтың 1932 жылғы комиссар есебіндегі "іштен тағайындау тиімсіз" деген пікіріне негізделген тәсілді британдық полиция қызметі үшін лайықсыз деп санады. 1960 жылдан бастап ол полиция инспекциясы жөніндегі Корольдік комиссияға қарсы тиімді науқан жүргізді, ол инновацияларға қарсылыққа қатысты болды. Сэр Чарльз Каннингэм кейін Янгты полицияның бас инспекторы лауазымына тағайындалуына кедергі келтірді. 1957 жылы Маргарет Фурнивал Хоманға (құрметті Долфин) үйленді (1966 жылы қайтыс болды). Келесі жылы ол 1953 жылғы Коронациялық құрметіне орай "Малайя Федерациясы Полиция комиссары қызметі үшін" Әулие Михаил және Әулие Георгий орденінің серігі (CMG) болып тағайындалды, ал 1962 жылғы туған күніне орай Корольдік Викториан орденінің командирі (CVO) болып тағайындалды. Ол 1965 жылғы туған күніне орай рыцарь атанды және сол жылдың 16 қарашасында Букингем сарайында патшайымнан рыцарьдық атағын алды. Солтүстік Ирландиядағы қызметі үшін ол 1971 жылғы Жаңа жылдық құрметке орай Британ империясы орденінің кавалер-командующийы (KBE) болып тағайындалды.