Кіріспе
Корольдік флоттың HMS Defiance 74 зеңбірекке ие үшінші дәрежелі кемесі болды. Ол Темез өзеніндегі Ротерхитте Рэндалл және компаниясы салды. Алғашқыда ол офицерлердің пәтеріне шабуыл жасауға тырысқанда, көшбасшыларды босатуға мәжбүр болды, бірақ кейіннен олар мен қосымша көтерілісшілер темірге қамалды, себебі түстен кейін 7-ші немесе Оңтүстік қоршау полкінің күшті тобы мен бірнеше офицерлер кемеге келді. 20-сы күні таңғы сағат 10-да кемедегі барлық адамдар жиналды. Бұрын бұғауланған сегіз адам тағы үш адаммен бірге қамауға алынды. Бірнеше күннен кейін Оңтүстік фенцибльдерді 134-ші полк, 132 адамнан тұратын, лейтенант-полковник Бейли басқарып келді, осылармен бірге "Дефаенс" Лейттен шығып, "Нор" портына қайтып оралды. Армия әскерлерін орналастыру қажет болды, өйткені кеме 60 теңізшіден тұратын контингентсіз жүзіп кетті, олар кейіннен Ширенсеске келді. 1796 жылдың 23 наурызында капитан Теофилус Джонс командалық міндетін алды. 1797 жылы "Спитхед" көтерілісі кезінде "Дефаенс" экипажы екінші рет көтеріліске шықты. Капитан Уильям Блайға 200 сарбазды кемеге отырғызып, оларды бірге алып, әскерлердің "Дефаенске" көтеріліп, бақылауға алуы үшін бұйрық берілді, бірақ сарбаздардың қауіпті әсері бүлікшілікті тоқтатуға жеткілікті болды. 1798 жылы Біріккен Ирландия көтерілісі кезінде оның кемелері үшінші рет көтеріліске шықты. Он бір адам асылып, он адам Жаңа Оңтүстік Уэльс жазалау колониясына өмір бойына жіберілді. Келесі капитаны Томас Ревелл Шиверс болды, ол команданы 1797 жылдың 27 ақпанында Торбейде алды. 1798 жылы оның кейбір экипажы көтеріліс үшін әскери сотқа тартылды. 1800 жылдың жазында "Дефаенс" Сер Алан Гарднердің эскадрильясына қосылды, ол Қара тастардың жанында орналасқан. 1800 жылдың 24 желтоқсанында капитан Ричард Реталик капитан Шиверстің орнын басты, "Дефаенс" контр-адмирал сэр Томас Грейвстің флагманы үшін таңдалды. Ол 1801 жылдың 2 сәуірінде Копенгаген шайқасында капитан Реталиктің басшылығымен контр-адмирал Томас Грейвстің флагманы ретінде шайқасты. Шайқастағы сызықтағы орны 36 ауыр зеңбірек орнатылған Корольдік батареяның қасында болды және зеңбіректі қыздыруға арналған пешпен жабдықталған. "Расселл" мен "Агамнемнон" тағайындалған орындарына келуіне кедергі келтірген жағдайларға байланысты, "Дефаенс" қатты қиылысқан атысқа түсіп, ауыр зақымдарға ұшырады. Лорд Нельсонның жоспарларын іске асыру мақсатында, сэр Хайд Паркер шайқасты тоқтату туралы сигнал бергенде, оны Нельсон көрмейді, контр-адмирал Грейвс "Дефаенсте" сигналды бас мачтаның жанында қайталады, одан "Элефантта" көру мүмкін емес еді. "Дефаенс" кемесі сағат 3-ке дейін атысты жалғастырды. 15-ке дейін, шайқас тоқтағанда; және оның көктемі кесіліп, желкендері жайылды, ол орналасқан жерінен шықты. Біраз уақыттан кейін "Дефаенс" суға отырып, 30 бөшке суды шығарғаннан кейін қиындықпен судан шығарылды. Шайқас кезінде кемеге батареядан атылған 42 фунттық ыстық зеңбіректерден бірнеше рет өрт келіп, оның зақымдары ауыр болды. Оның қаза тапқандар мен жарақат алғандар саны төмендегідей болды: лейтенант Джордж Грей*, Мэтью Кобб, лоцман, 17 теңізші, 3 теңізші, 2 сарбаз қаза тапты; және боцман Льюис Паттерсон, Джеймс Галлоуэй, мичман, Гарри Ниблет, капитанның хатшысы, Стивенсон, лоцман, 35 теңізші, 5 теңізші және 7 сарбаз жарақат алды: барлығы 24 қаза тапты және 51 жарақат алды.
HMS Defiance was a 74 gun third rate ship of the line of the Royal Navy, built by Randall and Co., at Rotherhithe on the River Thames, and launched on 10 December 1783.</blockquote>
Her crew mutinied three times, firstly in October 1795, when she was under the command of Captain Sir George Home. He initially had to release the ringleaders when the ratings attempted to storm the officer's quarters, but later these and additional mutineers were put in irons when,
in the afternoon a strong party of the 7th, or South Fencible regiment, and several officers, arrived on board. On the 20th, at 10 a. m., a general muster of the ship's company was made, and the eight men, previously in irons, together with three more, were placed in confinement, and others were subsequently added. A few days afterwards the South Fencibles were relieved by a detachment of the 134th Regt., in number 132, under Lieut. Colonel Baillie, and with these the Defiance sailed from Leith and returned to the Nore. The stationing of the Army troops was required because the ship sailed without its contingent of 60 Marines, which later embarked at Sheerness. On 23 March 1796 Captain Theophilus Jones took command. The crew of the Defiance mutinied for a second time in 1797 during the Spithead mutiny. Captain William Bligh of the was ordered to embark 200 troops and take them alongside in order for the troops to board Defiance and regain control, however the threat of the soldiers was sufficient to bring about an end to the mutiny. Her ship's company mutinied again in 1798 during the rising of the United Irishmen. Eleven men were hanged and ten transported for life in the penal colony of New South Wales. Her next Captain was Thomas Revell Shivers, who took command on 27 February 1797 at Torbay. In 1798, some of her crew were court martialed for mutiny. In the summer of 1800, Defiance was attached to the squadron under Sir Alan Gardner, stationed off the Black Rocks. On 24 December 1800, Capt. Richard Retallick superseded Capt. Shivers, Defiance being selected for the flagship of Rear Admiral Sir Thomas Graves. She fought at the Battle of Copenhagen on 2 April 1801, as the flagship of Rear Admiral Thomas Graves, with Captain Retallick commanding. The station in the line occupied in the battle was abreast of the Crown battery, which mounted thirty six heavy guns, and was provided with a furnace for heating shot. Owing to the mishaps that kept , Russell, and Agamemnon from taking up their assigned stations, the Defiance became exposed to a severe cross fire, from which she suffered very severe damage. In furtherance of the designs of Lord Nelson, when Sir Hyde
Parker made the signal to discontinue the action, which Nelson would not see, Rear Admiral Graves in the Defiance repeated the signal at the lee maintopsail yardarm, from whence it could not be seen on board the Elephant. The Defiance continued firing until 3h. 15m. p. m., when the action ceased ; and her spring being cut and sail made, she dropped out of the station she had occupied. Shortly afterwards, the Defiance grounded, and was with difficulty hove off, after starting thirty butts of water. During the action the ship was frequently set on fire by the hot 42 pound shot fired from the batteries, and her damages were consequently serious. Her loss in killed and wounded was as follows Lieutenant George Gray*, Matthew Cobb, pilot, 17 seamen, 3 marines, and 2 soldiers, killed; and the boatswain Lewis Patterson, James Galloway, Midshipman, Harry Niblett, Captain's Clerk, — Stephenson, pilot, 35 seamen, 5 marines, and 7 soldiers, wounded: total, 24 killed, and 51 wounded.
Финнистерре мен Трафальгар
Ол сондай-ақ, 22 шілде 1805 жылы Финистерр мүйісіндегі шайқасқа және 21 қазанда Трафальгар шайқасына қатысты. Ол "Британ флотындағы ең жылдам 74-оқдық кеме" деп мәлімдеген капитан Филип Чарльз Дурхамның басқаруында болды. Трафальгар шайқасында "Дефианс" испандық "Сан-Хуан Непомусено" және француздық "Айгл" кемелерін жаулап алды (бірақ келесі күні француз экипажы "Айгл" кемесін британдық экипаждан 23 қазандағы дауыл кезінде батып кетуінен аз уақыт бұрын қайтарып алды). "Айгл" кемесіне "Дефианс" толық шабуыл тобымен кірмес бұрын, Джеймс "Джек" Спратт "Дефианс" кемесінен теңізге секіріп, тістерімен кескіш ұстап жүзіп, "Айгл" кемесінің корча терезесінен өтіп, жалғыз өзі шабуыл жасады. Ол француздық палубаға жол тауып, француз экипажының үстіне шабуылдады – бір адам бірнеше жүзге қарсы. Ол екі француз теңізшісін өлтіріп, үшіншісімен күресіп жатқанда, корча палубасынан бас палубаға құлап, қарсыласын өлтіріп, өзін ауыр жарақаттады. Ол "Дефианс" толық шабуыл тобының уақтылы келгенінің арқасында аман қалды. Трафальгар шайқасында "Дефианс" 57 қаза тапты және 153 адам жараланды.
Соңғы қызмет және тағдыр
1809 жылы ол Лес-Сабль-д'Олонн шайқасына қатысты. 1809 жылдың ақпанында «Ллойд’с Лист» басылымы «Дефианс» әскери кемесі француздық «Прудент» кемесін Плимутқа жібергенін хабарлады. «Прудент» кемесі сол кезде .
Тағдыр
1813 жылдан бастап Чатемде түрме кемесі ретінде пайдаланылғаннан кейін, 1817 жылы жартылай қиратылды.
Трафалгар ағашы жобасы
Трафальгар шайқасында болған 33 Корольдік теңіз флоты кемесін еске алу мақсатындағы «Трафальгар ағашы» жобасы аясында 2005 жылдың қазан/қараша айларында Шотландияның Дамфрис, Дамфрис және Галлоуэй аймағында HMS Defiance құрметіне арнап ағаштар отырғызылды.