Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аддербери – Англияның солтүстік Оксфордширдегі Банбериден оңтүстікке қарай шамамен 5 шақырым жерде орналасқан, ирек жолмен созылған ауыл және ауылдық азаматтық округ. Елді мекен бес бөліктен тұрады: оңтүстік-батысқа қарайғы жаңа Милтон жолындағы тұрғын үйлер және Батыс Аддербери; орталықтағы Шығыс Аддербери, онда ауылдың жасыл алаңы мен имение үйі бар; Айнхо жолындағы жаңа тұрғын үйлер; және солтүстік-шығыстағы Твифорд, ол Червелл өзенінің екі салаға бөлінген жеріне орналасқан шағын шеткі елді мекеннің атымен аталады. Шығыс және Батыс Аддербериді оңтүстіктен солтүстікке қарай ағатын Сор Брук бөліп тұрады, ол Червелл өзенінің саласы. Сор Брук Уорвикширдегі Рэтли мен Аптоннан басталып, Аддербери мен Айнхо (Нортгемптоншир) арасында Червелл өзеніне құяды, ал соңғы өзен округтің шығыс шекарасын құрайды. Оксфорд каналы және одан ары қарай Червелл өзені округтің шалқарына жақын шығыс бөлігін сипаттайды. M40 тас жолы Твифорд портының жанында Аддерберидің солтүстік-шығысынан өтеді. Банбери бизнес-паркі мен Банбери гольф алаңы да округтің шығыс бөлігінде орналасқан. Темір жолдар Чилтерн негізгі және Червелл аңғары желілері бірігіп, өзеннің шығыс жағалауымен қысқаша өтеді.
Adderbury is a winding linear village and rural civil parish about 3 mile (5 km) south of Banbury in northern Oxfordshire, England. The settlement has five sections: the new Milton Road housing Development & West Adderbury towards the southwest; East Adderbury to the centre, both with a village green and a manor house; and the new housing Development on the Aynho Road; and the northeast, which is known as Twyford, named after a small outlying settlement by a forked section of the River Cherwell. East and West Adderbury are divided by the south then east flowing Sor Brook, a tributary of the Cherwell. Sor Brook rises at Ratley and Upton in Warwickshire and joins the Cherwell between Adderbury and Aynho, Northamptonshire, the latter river being the eastern parish boundary. The Oxford Canal and beyond which the Cherwell characterise the far east of the parish. The M40 motorway passes close to the northeast of Adderbury near Twyford wharf. Banbury Business Park and Banbury Golf Course are also in the eastern part of the parish. Railways briefly pass through the easternmost river meander, the combined Chiltern Main and Cherwell Valley Lines.
Топоним
Ауылдың топонимі бірнеше рет жазылу түрінде өзгерген. Оның ең ерте белгілі жазбасы Х ғасырдың ортасындағы құжатта кездеседі. 1086 жылғы "Домсдей кітабында" ол Эдбургбери деп тіркелген, бұл "Эдбургтың қаласы" деген мағынаны білдіреді.
The village toponym has had several changes of spelling. The earliest known record of it is in a document from the middle of the 10th century. The Domesday Book of 1086 records it as Edburgberie, meaning "Eadburg's town".
Тарих
Аддербери – ежелгі ауыл, 1014 жылы Ательстанның Винчестер епископына осы жерде жер бергені туралы деректер бар. Аддербери ауылдың ескі бөлігіндегі бал түсті әктас үйлер мен коттедждерімен танымал. Шығыс Аддерберидегі мырза үйі 16 ғасырда салынған және алмаз тәрізді кірпіш түтін құбырларымен ерекшеленеді. Грандж, сондай-ақ Шығыс Аддербериде, Банберилік Джон Блоксхэм 1684 жылы Банберидің бірінші бароны сэр Томас Кобб үшін салған. Сент-Мэри шіркеуінің жанында Оксфордтың Нью-колледжі үшін салынған ондық қойма орналасқан. 1970 жылдары Дженифер Шервуд оны негізінен 14 ғасырға жатқызды, бірақ Англия мұрасы ғимараттың ең көне бөліктерін 1422 жылға дейін санайды. Қабырғалары марль тасынан, ал шатыры Стоунсфилд тақтасынан жасалған. 17 ғасырда қойма қазіргі бес бөліктік ұзындығына дейін қысқартылып, жартылай қайта салынды. Шамамен 1877 жылы ол Лоренс Палк, 1-ші барон Холдон үшін өзгертілді. Бұл қойма 15 ғасырдың басында Нью-колледж үшін салынған Суолклиф және Верхний Хейфордтағы ондық қоймалармен ұқсас. Орта ғасырдан кейінгі өзгерістерге байланысты ол тек II санаттағы мұражай болып табылады. Аддербери Хаустың майоры Ларнахтың Jeddah атты жынысы Дербиде 100:1 есебімен жеңіске жетті, сондай-ақ Аскотта да жеңіп алды. Майор Ауылдық институттың құрылысына төледі. Ол 1898 жылы ашылды және содан бері ауылдың көптеген шараларына – алғашқы сабақтар мен тігін үйірмелерінен бастап қазіргі күнге дейінгі іс-шараларға дейін қонақ етіп қабылдады.
Adderbury is an ancient village, with reference to Athelstan granting land here to the Bishop of Winchester in 1014. Adderbury is noted for the many honey coloured limestone cottages and houses in the older parts of the village. East Adderbury's manor house is 16th century and features diamond patterned brick chimney stacks. The Grange, also in East Adderbury, was built by John Bloxham of Banbury for Sir Thomas Cobb, first Baronet, of Banbury, in 1684. Near St Mary's Parish Church is a tithe barn that was built for New College, Oxford. In the 1970s Jennifer Sherwood dated it mainly to the 14th century but English Heritage dates the earliest parts of the building to 1422. The walls are of ashlar marlstone and the roof is of Stonesfield slate. In the 17th century the barn was reduced to its present length of five bays and partly rebuilt. In about 1877 it was altered for Lawrence Palk, 1st Baron Haldon. The barn has similarities with tithe barns at Swalcliffe and Upper Heyford, both of which were also built for New College early in the 15th century. Because of its post Medieval alterations it is only a Grade II listed building. Major Larnach of Adderbury House's horse Jeddah won the Derby at odds of 100–1 and also won at Ascot, the Major paid for the building of the Village Institute. This opened in 1898 and has been the setting of countless village events, ranging from early instruction and sewing meetings to the present day activities.
Аддербери үйі
Аддербери үйі – Шығыс Аддербериде 17 ғасырда салынған шатыр үй. Ол Англия азамат соғысы кезінде роялистер жағында шайқасқан Рочестердің 1-ші графы Генри Уилмотқа тиесілі болды. Вилмот Рейн князі Рупертпен бірге кавалерия командирі болды, және екеуі де Аддербери үйінде әскерлерін орналастырды. Уиг саясаткері Томас Уортонның әйелі, Уортонның 1-маркизі Анна Уортон 1685 жылы осы жерде қайтыс болды. Аддербери үйі бірнеше рет қайта жаңартылды: 1661 жылы Рочестер графесі Энн Уилмот үшін, 1722 жылы Аргиллдің 2-ші герцогы Джон Кэмпбелл үшін, 1731 жылы сәулетші Роджер Моррис, ал 1768 жылы архитектор сэр Уильям Чемберс Генри Скотт, Букклехтың 3-ші герцогы үшін. 1739 жылы Рочестер графы Джон Уилмот ақын Александр Поупты қабылдады, ол сапардан оралған соң өлең жазды. Браунның жоспарларының қаншалықты іске асырылғаны белгісіз, бірақ 1774 жылы мүлік сатылғанда, 224 акр гүлзар, мәңгі жасыл және орман ағаштарымен қоршалған саябақ және "үйдің толық көрінісіндегі әдемі, ирек су арнасы" болды, бұл оның стиліне сай еді. 1850-ші жылдардың ортасында үй иесі Уильям Хант Чемберлин көл аймағын өзгертіп, оны әсем ғимараттар мен гүлзарлармен безендірілген демалыс орнына айналдырды. Үйдің көп бөлігі 1808 жылы бұзылды.
Adderbury House is a country house in East Adderbury built in the 17th century. It was owned by Henry Wilmot, 1st Earl of Rochester, who fought on the Royalist side during the English Civil War. Wilmot was a cavalry commander with Prince Rupert of the Rhine, and both men kept troops at Adderbury House. The poet Anne Wharton, wife of the Whig politician Thomas Wharton, 1st Marquess of Wharton, died there in 1685. Adderbury House has been remodelled several times: in 1661 for Anne Wilmot, Countess of Rochester, in 1722 for John Campbell, 2nd Duke of Argyll, in 1731 by the architect Roger Morris and in 1768 by the architect Sir William Chambers for Henry Scott, 3rd Duke of Buccleuch. In 1739, John Wilmot, Earl of Rochester, hosted fellow poet Alexander Pope, who composed a poem on his visit. It is unclear how much, if any, of Brown's plans were implemented but when the estate was sold in 1774, the grounds consisted of 224 acres of flower gardens, parkland enclosed by belts of evergreens and forest trees and “a fine serpentine stream of water in full view of the house” which was very much in his style. In the mid 1850s, the owner William Hunt Chamberlin altered the lake area and turned it into pleasure grounds with ornamental buildings and planting. Most of the house was demolished in 1808.
Сағат жасаушылар
Аддерберидегі квакерлер қауымында бірнеше сағатшылар болды. Ричард Гилкс (1715–87) – Сибфорд Гоуэрлік Томас Гилкстің ұлы. Ричард әкесіне шәкірт болып, шамамен 1736 жылы Аддербери-Ист қаласында жеке кәсібін ашты. Гилкс 1770-жылдарға дейін көптеген сағаттар жасады және 1747 жылдан 1786 жылға дейін Сент-Мария-де-Виргин шіркеуінің мұнаралық сағатын күтіп ұстады. Джозеф Уильямс (1762–1835) Аддербери-Ист қаласында тұрды және 1788 жылдан сауда жасады. Уильямс еденге тірелетін сағаттар жасады және 1788 жылдан 1827 жылға дейін шіркеу сағатын күтіп-ұстау ісінде Ричард Гилкске жаңартты. Оның ұлы Уильям Уильямс (1793–1862) оған көмектесіп, 1835 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін кәсібін жалғастырды. Ол еденге тірелетін сағаттар жасады және 1828 жылдан 1839 жылға дейін шіркеу сағатын күтіп ұстады.
Adderbury's Quaker community included a number of clockmakers. Richard Gilkes (1715–87) was a son of Thomas Gilkes of Sibford Gower. Richard was apprenticed to his father and started his own business in Adderbury East in about 1736. Gilkes was a prolific clockmaker until the 1770s and maintained the turret clock of St Mary the Virgin parish church from 1747 until 1786. Joseph Williams (1762–1835) lived in Adderbury East and traded from 1788. Williams made longcase clocks and succeeded Richard Gilkes in the maintenance of the parish church clock, which he did from 1788 until 1827. His son William Williams (1793–1862) assisted him and took over the business on his father's death in 1835. He made longcase clocks and maintained the parish church clock from 1828 until 1839.
Моррис билейді
Дәстүрлі Аддербери Моррис биінің болғанын алғаш рет Джанет Блант құжаттаған. 1916 жылы ол сол кезде 80 жаста болған Уильям "Бинкс" Уолтонмен сұхбаттаса бастады. Уолтон 19 ғасырдың ортасында 20 жыл бойы Аддербери тобының жетекшісі болған. 1919 жылы Блант Уолтонды Сесил Шарппен таныстырды, ол Уолтонның өнерлерін тамашалап, оның егжей-тегжейлі сипаттамаларын өзінің "Моррис кітабында" жариялады. Кейінгі зерттеулер көрсеткендей, бұл ауылда үш Моррис тобы болған, ал 19 ғасырдың бишілерінің есімдерінің жиырмадан астамы құжатталған. Уицун апталығында олар Аддербериде және көршілес ауылдарда өнер көрсеткен. Бұл топтар Банбери жәрмеңкесінде үнемі би билеген, ал Банберидің әйгілі эксцентригі Уильям "Олд Меттл" Касл 19 ғасырда Аддербери тобының жоқтап жүрушісі болған. Осы кезеңде ауылда екі немесе, мүмкін, үш топ өнер көрсеткен, бірақ 1880 жылдарға қарай бұл дәстүр жойылған. Эдвард дәуірінде ауыл мектебінде қайта жаңғыру тобы құрылды, ал кейбір ұлдар Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ерлер Моррис тобына айналды. Бұл топтың суреттері сақталған, ал 1974 жылы ауылдың егде жастағы тұрғындарымен сөйлесіп, мүшелерінің есімдері анықталды. Сол кезде фотосуреттегі бишілердің бірі, Чарли Коулман, әлі тірі болды. Суреттердегілердің ішінде соғыстан тек Коулман ғана оралды, сондықтан Аддерберидегі Моррис биінің қайта жаңғыруы олармен бірге тоқтап қалды. Дегенмен, билер 19 ғасырлық топтың соңғы тірі қалған екі мүшесі, ағайындылар Уильям мен Джон Уолтоннан Джанет Блант және басқалар егжей-тегжейлі жазып алып, Брайан Шепард пен Тим Радфорд жетекшілігімен құрылған жаңа топқа орындауға мүмкіндік берді. 1975 жылы бұл топ екі Моррис би тобына бөлінді: Аддербери ауылдық Моррис бишілері (ақ және жасыл киімдермен, цилиндрлермен) – олардың мүшелері ауылдан немесе айналасындағы приходтардан келген және тек Аддербериден дәстүрлі билерді билейді, және Аддербери Моррис бишілері (ақ, көк және қызыл киімдермен), олар кез келген жерден бишілерді қабылдайды және репертуарды кеңейту үшін жаңа билерді жасайды. Сондай-ақ, Сесил Шарп пен Джанет Бланттың құрметіне "Шарп және Блант" деп аталған әйелдер тобы да құрылды. Аддербери дәстүрі АҚШ, Австралия және Үндістан сияқты алыс елдерден келген бишілердің тобымен танымал болды. Жыл сайын екі топ та басқа қонақ топтармен бірге ауыл бойынша "Би күнін" өткізеді.
The existence of the traditional Adderbury Morris dancing side was first documented by Janet Blunt. In 1916 she began interviewing William "Binx" Walton, who was then 80 years old. Walton had been foreman of the Adderbury side for 20 years in the mid 19th century. In 1919 Blunt introduced Walton to Cecil Sharp, who watched Walton's performances and published detailed descriptions in his Morris Book. Subsequent researches have determined that there were once as many as three Morris sides in the village, and the names of more than two dozen of the 19th century dancers have been documented. During Whitsun week they performed in Adderbury and neighbouring villages. Sides regularly used to dance at Banbury Fair and the well known Banbury eccentric, William 'Old Mettle' Castle, was fool for the Adderbury team in the 19th century. During this period the village had two or possibly three sides performing although this had died out by the 1880s. A revival side was established at the village school in the Edwardian era and some of the boys developed into a men's Morris side, prior to the First World War. There are pictures of this side and the names of the members were established, through talking to older village residents, in 1974. One of the dancers in the photographs, Charlie Coleman, was still alive at that time. Of those in the pictures, only Coleman returned from the war and that revival of Morris dancing in Adderbury therefore died with them. However, the dances had been recorded from two of the last surviving members of the 19th century team, brothers William and John Walton, in such detail by Janet Blunt and others that they could still be performed by a newly formed revival team led by Bryan Sheppard and Tim Radford. The side split in 1975 to form two Morris dancing sides in Adderbury, the Adderbury Village Morris Men (dressed in white and green with top hats) – whose members come from the village or surrounding parishes and only dance traditional dances from Adderbury – and the Adderbury Morris Men (dressed in white, blue and red), who take dancers from anywhere and who occasionally create new dances to add to the repertoire. There is also now a women's side, named "Sharp and Blunt" after Cecil Sharp and Janet Blunt. The Adderbury tradition has become popular with groups of dancers from as far afield as the United States, Australia and India. Once a year both teams come together, with other guest sides, for a "Day of Dance" throughout the village.
Ыңғайлылықтар
Бас көшеде ауылдық дүкен мен кітапхана бар. Қауымдық зал мен кітапхана 1893 жылы Бодикотт үйінің иесі Дж. Ф. Стенки тарапынан сыйға тартылды. High Street (Hook Norton Brewery) көшесінде. "Көлік пен аттар" (Wadworth Brewery) жанындағы жасыл алаңда. "Пиклд Плаугман" бұрын "Плауг Инн" аталған, Айнхо жолындағы дербес мейрамхана. Жасыл алаңдағы "Қызыл арыстан" (Greene King Brewery). Аддербери ауылының шараларына теннис, сквош, Әйелдер институты, фотосуретшілік, кино, велосипед тебу, табиғатты қорғау және тарих қоғамы, Аддербери боулингі, футбол және крикет клубтары, Аддербери "Жаңбырлары" және 1-ші Аддербери скауттары, Аналар одағы, Алпыстан асқандар клубы, Бақша өсіру клубы және әуесқой театр (Аддербери театр шеберханасы) кіреді. 1977 жылы Елизавета II-нің күміс юбилейін тойлау аясында таланттар сайысы өткізілді. Ол өте сәтті болғандықтан, Аддербери театр шеберханасы құрылды. Содан бері жыл сайын Ауылдық институтта пантомима, кабаре және пьесалар сияқты бірнеше драмалық және музыкалық қойылымдар ұйымдастырылып келеді. 1984 жылы Аддербери театр шеберханасының өкілдері Кропреди фестивалінде өнер көрсетіп, "Pheasant Pluckers" әнін орындады.
There is a village shop and library in the High Street. The parish room and library were given in 1893 by J. F. Stankey of Bodicote House. in the High Street (Hook Norton Brewery). Coach and Horses by the Green (Wadworth Brewery). Pickled Ploughman formerly the Plough Inn, a free house in Aynho Road. Red Lion by the Green (Greene King Brewery). Adderbury village activities include tennis and squash, The Women's Institute, photography, cinema, cycling, conservation, and history association, Adderbury bowls, football and cricket clubs, Adderbury Rainbows and 1st Adderbury Scouts, Mothers' Union, Over Sixties' Club, Gardening Club, and amateur dramatics (Adderbury Theatre Workshop). In 1977 a talent contest was held as part of Adderbury's celebrations of Elizabeth II's Silver Jubilee. It was such a success that Adderbury Theatre Workshop was formed. Every year since then, the Village Institute has hosted several dramatic and musical performances including pantomimes, cabarets and plays. In 1984 members from Adderbury Theatre Workshop appeared at the Cropredy Festival where they performed the Pheasant Pluckers Song.
Ойын және спорт
Аддербериде боулинг клубы, теннис және сквош клубы бар. Аддербери Парк футбол клубы Грек футбол лигасының чемпионатында өнер көрсетеді. Банбери гольф клубы B4100 тас жолының шығысында орналасқан. Ол 1993 жылы ашылған және оның алаңы 18 лункадан тұрады. Қазіргі клуб үйі бұрынғы сүт зауытының тас ғимараттарынан қайта жабдықталған. Гриндер USGA стандартына сәйкес салынған. Par 70 және SSS 69. Ақ тістіктерден бастап алаң ұзарады, ал сары тістіктерден бастап әйелдерге арналған арақашықтық Par 70, SSS 70 болады.
Adderbury has a bowls club and a tennis and squash club. Adderbury Park Football Club competes in the Hellenic Football League. Banbury Golf Club is in the east of the parish on the B4100. It was opened in 1993 and its course consists of 18 holes. The current clubhouse, adapted from stone former dairy buildings, is in the centre of the course. The greens are built to USGA specification. Par is 70 and SSS 69. From the white tees the courses extends and from the yellow tees up to The Ladies' yardage is with Par 70 SSS 70.
Көлік
Аддербери Оксфордширдегі Stagecoach Gold маршрутының S4 Оксфорд пен Банбери арасындағы бағытында орналасқан. Жұмыс күндері мен сенбі күндері автобустар Кидлингтон мен Оксфордқа сағат сайын, ал Деддингтон мен Банбериге сағатына екі рет жүреді. Жексенбі күндері әр бағытта күніне төрт автобус қатынайды. Теміржолдар шығыстағы өзеннің иілімі арқылы қысқаша өтеді, Чилтерн негізгі және Червелл аңғары желілері бірігіп, солтүстік жағында Кингс-Саттон теміржол станциясы Олд-Твифордтағы үш су жолы көпірінің ең шығыс жаққысына тікелей жаяу жолмен жалғасқан. M40 тас жолы еншілік ауданның солтүстік-шығысынан өтеді, Банбери қаласының орталығына жақын 11-ші қиылысқа жеткеннен кейін бірнеше шақырым оңтүстікке қарай созылады.
Adderbury is on the Stagecoach in Oxfordshire Gold route S4 between Oxford and Banbury. On weekdays and Saturdays buses run hourly to Kidlington and Oxford, and twice an hour to Deddington and Banbury. On Sundays there are four buses a day in each direction. Railways briefly pass through the easternmost river meander, the combined Chiltern Main and Cherwell Valley Lines, to the north of which Kings Sutton railway station is connected to the easternmost of three watercourse bridges at Old Twyford by a direct footpath. The M40 motorway passes through the north east of the parish a few miles south of reaching junction 11 adjoining Banbury's town centre.
Жойылған Банбери және Челтенхэм тікелей темір жолы
Бұрынғы Банбери және Челтенхэм тікелей темір жолы, Ұлы Батыс темір жолының бір бөлігі, 1881 жылы салынды. Аддербери теміржол станциясы Шығыс Аддербериде орналасқан. Британ темір жолдары 1951 жылы станцияны, ал 1964 жылы темір жолды жүк тасымалы үшін жапты.
The former Banbury and Cheltenham Direct Railway, part of the Great Western Railway, was completed in 1881. Adderbury railway station was at East Adderbury. British Railways closed the station in 1951 and closed the railway to freight in 1964.