Кіріспе

Аддербери – Англияның солтүстік Оксфордширдегі Банбериден оңтүстікке қарай шамамен 5 шақырым жерде орналасқан, ирек жолмен созылған ауыл және ауылдық азаматтық округ. Елді мекен бес бөліктен тұрады: оңтүстік-батысқа қарайғы жаңа Милтон жолындағы тұрғын үйлер және Батыс Аддербери; орталықтағы Шығыс Аддербери, онда ауылдың жасыл алаңы мен имение үйі бар; Айнхо жолындағы жаңа тұрғын үйлер; және солтүстік-шығыстағы Твифорд, ол Червелл өзенінің екі салаға бөлінген жеріне орналасқан шағын шеткі елді мекеннің атымен аталады. Шығыс және Батыс Аддербериді оңтүстіктен солтүстікке қарай ағатын Сор Брук бөліп тұрады, ол Червелл өзенінің саласы. Сор Брук Уорвикширдегі Рэтли мен Аптоннан басталып, Аддербери мен Айнхо (Нортгемптоншир) арасында Червелл өзеніне құяды, ал соңғы өзен округтің шығыс шекарасын құрайды. Оксфорд каналы және одан ары қарай Червелл өзені округтің шалқарына жақын шығыс бөлігін сипаттайды. M40 тас жолы Твифорд портының жанында Аддерберидің солтүстік-шығысынан өтеді. Банбери бизнес-паркі мен Банбери гольф алаңы да округтің шығыс бөлігінде орналасқан. Темір жолдар Чилтерн негізгі және Червелл аңғары желілері бірігіп, өзеннің шығыс жағалауымен қысқаша өтеді.

Топоним

Ауылдың топонимі бірнеше рет жазылу түрінде өзгерген. Оның ең ерте белгілі жазбасы Х ғасырдың ортасындағы құжатта кездеседі. 1086 жылғы "Домсдей кітабында" ол Эдбургбери деп тіркелген, бұл "Эдбургтың қаласы" деген мағынаны білдіреді.

Тарих

Аддербери – ежелгі ауыл, 1014 жылы Ательстанның Винчестер епископына осы жерде жер бергені туралы деректер бар. Аддербери ауылдың ескі бөлігіндегі бал түсті әктас үйлер мен коттедждерімен танымал. Шығыс Аддерберидегі мырза үйі 16 ғасырда салынған және алмаз тәрізді кірпіш түтін құбырларымен ерекшеленеді. Грандж, сондай-ақ Шығыс Аддербериде, Банберилік Джон Блоксхэм 1684 жылы Банберидің бірінші бароны сэр Томас Кобб үшін салған. Сент-Мэри шіркеуінің жанында Оксфордтың Нью-колледжі үшін салынған ондық қойма орналасқан. 1970 жылдары Дженифер Шервуд оны негізінен 14 ғасырға жатқызды, бірақ Англия мұрасы ғимараттың ең көне бөліктерін 1422 жылға дейін санайды. Қабырғалары марль тасынан, ал шатыры Стоунсфилд тақтасынан жасалған. 17 ғасырда қойма қазіргі бес бөліктік ұзындығына дейін қысқартылып, жартылай қайта салынды. Шамамен 1877 жылы ол Лоренс Палк, 1-ші барон Холдон үшін өзгертілді. Бұл қойма 15 ғасырдың басында Нью-колледж үшін салынған Суолклиф және Верхний Хейфордтағы ондық қоймалармен ұқсас. Орта ғасырдан кейінгі өзгерістерге байланысты ол тек II санаттағы мұражай болып табылады. Аддербери Хаустың майоры Ларнахтың Jeddah атты жынысы Дербиде 100:1 есебімен жеңіске жетті, сондай-ақ Аскотта да жеңіп алды. Майор Ауылдық институттың құрылысына төледі. Ол 1898 жылы ашылды және содан бері ауылдың көптеген шараларына – алғашқы сабақтар мен тігін үйірмелерінен бастап қазіргі күнге дейінгі іс-шараларға дейін қонақ етіп қабылдады.

Аддербери үйі

Аддербери үйі – Шығыс Аддербериде 17 ғасырда салынған шатыр үй. Ол Англия азамат соғысы кезінде роялистер жағында шайқасқан Рочестердің 1-ші графы Генри Уилмотқа тиесілі болды. Вилмот Рейн князі Рупертпен бірге кавалерия командирі болды, және екеуі де Аддербери үйінде әскерлерін орналастырды. Уиг саясаткері Томас Уортонның әйелі, Уортонның 1-маркизі Анна Уортон 1685 жылы осы жерде қайтыс болды. Аддербери үйі бірнеше рет қайта жаңартылды: 1661 жылы Рочестер графесі Энн Уилмот үшін, 1722 жылы Аргиллдің 2-ші герцогы Джон Кэмпбелл үшін, 1731 жылы сәулетші Роджер Моррис, ал 1768 жылы архитектор сэр Уильям Чемберс Генри Скотт, Букклехтың 3-ші герцогы үшін. 1739 жылы Рочестер графы Джон Уилмот ақын Александр Поупты қабылдады, ол сапардан оралған соң өлең жазды. Браунның жоспарларының қаншалықты іске асырылғаны белгісіз, бірақ 1774 жылы мүлік сатылғанда, 224 акр гүлзар, мәңгі жасыл және орман ағаштарымен қоршалған саябақ және "үйдің толық көрінісіндегі әдемі, ирек су арнасы" болды, бұл оның стиліне сай еді. 1850-ші жылдардың ортасында үй иесі Уильям Хант Чемберлин көл аймағын өзгертіп, оны әсем ғимараттар мен гүлзарлармен безендірілген демалыс орнына айналдырды. Үйдің көп бөлігі 1808 жылы бұзылды.

Сағат жасаушылар

Аддерберидегі квакерлер қауымында бірнеше сағатшылар болды. Ричард Гилкс (1715–87) – Сибфорд Гоуэрлік Томас Гилкстің ұлы. Ричард әкесіне шәкірт болып, шамамен 1736 жылы Аддербери-Ист қаласында жеке кәсібін ашты. Гилкс 1770-жылдарға дейін көптеген сағаттар жасады және 1747 жылдан 1786 жылға дейін Сент-Мария-де-Виргин шіркеуінің мұнаралық сағатын күтіп ұстады. Джозеф Уильямс (1762–1835) Аддербери-Ист қаласында тұрды және 1788 жылдан сауда жасады. Уильямс еденге тірелетін сағаттар жасады және 1788 жылдан 1827 жылға дейін шіркеу сағатын күтіп-ұстау ісінде Ричард Гилкске жаңартты. Оның ұлы Уильям Уильямс (1793–1862) оған көмектесіп, 1835 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін кәсібін жалғастырды. Ол еденге тірелетін сағаттар жасады және 1828 жылдан 1839 жылға дейін шіркеу сағатын күтіп ұстады.

Моррис билейді

Дәстүрлі Аддербери Моррис биінің болғанын алғаш рет Джанет Блант құжаттаған. 1916 жылы ол сол кезде 80 жаста болған Уильям "Бинкс" Уолтонмен сұхбаттаса бастады. Уолтон 19 ғасырдың ортасында 20 жыл бойы Аддербери тобының жетекшісі болған. 1919 жылы Блант Уолтонды Сесил Шарппен таныстырды, ол Уолтонның өнерлерін тамашалап, оның егжей-тегжейлі сипаттамаларын өзінің "Моррис кітабында" жариялады. Кейінгі зерттеулер көрсеткендей, бұл ауылда үш Моррис тобы болған, ал 19 ғасырдың бишілерінің есімдерінің жиырмадан астамы құжатталған. Уицун апталығында олар Аддербериде және көршілес ауылдарда өнер көрсеткен. Бұл топтар Банбери жәрмеңкесінде үнемі би билеген, ал Банберидің әйгілі эксцентригі Уильям "Олд Меттл" Касл 19 ғасырда Аддербери тобының жоқтап жүрушісі болған. Осы кезеңде ауылда екі немесе, мүмкін, үш топ өнер көрсеткен, бірақ 1880 жылдарға қарай бұл дәстүр жойылған. Эдвард дәуірінде ауыл мектебінде қайта жаңғыру тобы құрылды, ал кейбір ұлдар Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ерлер Моррис тобына айналды. Бұл топтың суреттері сақталған, ал 1974 жылы ауылдың егде жастағы тұрғындарымен сөйлесіп, мүшелерінің есімдері анықталды. Сол кезде фотосуреттегі бишілердің бірі, Чарли Коулман, әлі тірі болды. Суреттердегілердің ішінде соғыстан тек Коулман ғана оралды, сондықтан Аддерберидегі Моррис биінің қайта жаңғыруы олармен бірге тоқтап қалды. Дегенмен, билер 19 ғасырлық топтың соңғы тірі қалған екі мүшесі, ағайындылар Уильям мен Джон Уолтоннан Джанет Блант және басқалар егжей-тегжейлі жазып алып, Брайан Шепард пен Тим Радфорд жетекшілігімен құрылған жаңа топқа орындауға мүмкіндік берді. 1975 жылы бұл топ екі Моррис би тобына бөлінді: Аддербери ауылдық Моррис бишілері (ақ және жасыл киімдермен, цилиндрлермен) – олардың мүшелері ауылдан немесе айналасындағы приходтардан келген және тек Аддербериден дәстүрлі билерді билейді, және Аддербери Моррис бишілері (ақ, көк және қызыл киімдермен), олар кез келген жерден бишілерді қабылдайды және репертуарды кеңейту үшін жаңа билерді жасайды. Сондай-ақ, Сесил Шарп пен Джанет Бланттың құрметіне "Шарп және Блант" деп аталған әйелдер тобы да құрылды. Аддербери дәстүрі АҚШ, Австралия және Үндістан сияқты алыс елдерден келген бишілердің тобымен танымал болды. Жыл сайын екі топ та басқа қонақ топтармен бірге ауыл бойынша "Би күнін" өткізеді.

Ыңғайлылықтар

Бас көшеде ауылдық дүкен мен кітапхана бар. Қауымдық зал мен кітапхана 1893 жылы Бодикотт үйінің иесі Дж. Ф. Стенки тарапынан сыйға тартылды. High Street (Hook Norton Brewery) көшесінде. "Көлік пен аттар" (Wadworth Brewery) жанындағы жасыл алаңда. "Пиклд Плаугман" бұрын "Плауг Инн" аталған, Айнхо жолындағы дербес мейрамхана. Жасыл алаңдағы "Қызыл арыстан" (Greene King Brewery). Аддербери ауылының шараларына теннис, сквош, Әйелдер институты, фотосуретшілік, кино, велосипед тебу, табиғатты қорғау және тарих қоғамы, Аддербери боулингі, футбол және крикет клубтары, Аддербери "Жаңбырлары" және 1-ші Аддербери скауттары, Аналар одағы, Алпыстан асқандар клубы, Бақша өсіру клубы және әуесқой театр (Аддербери театр шеберханасы) кіреді. 1977 жылы Елизавета II-нің күміс юбилейін тойлау аясында таланттар сайысы өткізілді. Ол өте сәтті болғандықтан, Аддербери театр шеберханасы құрылды. Содан бері жыл сайын Ауылдық институтта пантомима, кабаре және пьесалар сияқты бірнеше драмалық және музыкалық қойылымдар ұйымдастырылып келеді. 1984 жылы Аддербери театр шеберханасының өкілдері Кропреди фестивалінде өнер көрсетіп, "Pheasant Pluckers" әнін орындады.

Ойын және спорт

Аддербериде боулинг клубы, теннис және сквош клубы бар. Аддербери Парк футбол клубы Грек футбол лигасының чемпионатында өнер көрсетеді. Банбери гольф клубы B4100 тас жолының шығысында орналасқан. Ол 1993 жылы ашылған және оның алаңы 18 лункадан тұрады. Қазіргі клуб үйі бұрынғы сүт зауытының тас ғимараттарынан қайта жабдықталған. Гриндер USGA стандартына сәйкес салынған. Par 70 және SSS 69. Ақ тістіктерден бастап алаң ұзарады, ал сары тістіктерден бастап әйелдерге арналған арақашықтық Par 70, SSS 70 болады.

Көлік

Аддербери Оксфордширдегі Stagecoach Gold маршрутының S4 Оксфорд пен Банбери арасындағы бағытында орналасқан. Жұмыс күндері мен сенбі күндері автобустар Кидлингтон мен Оксфордқа сағат сайын, ал Деддингтон мен Банбериге сағатына екі рет жүреді. Жексенбі күндері әр бағытта күніне төрт автобус қатынайды. Теміржолдар шығыстағы өзеннің иілімі арқылы қысқаша өтеді, Чилтерн негізгі және Червелл аңғары желілері бірігіп, солтүстік жағында Кингс-Саттон теміржол станциясы Олд-Твифордтағы үш су жолы көпірінің ең шығыс жаққысына тікелей жаяу жолмен жалғасқан. M40 тас жолы еншілік ауданның солтүстік-шығысынан өтеді, Банбери қаласының орталығына жақын 11-ші қиылысқа жеткеннен кейін бірнеше шақырым оңтүстікке қарай созылады.

Жойылған Банбери және Челтенхэм тікелей темір жолы

Бұрынғы Банбери және Челтенхэм тікелей темір жолы, Ұлы Батыс темір жолының бір бөлігі, 1881 жылы салынды. Аддербери теміржол станциясы Шығыс Аддербериде орналасқан. Британ темір жолдары 1951 жылы станцияны, ал 1964 жылы темір жолды жүк тасымалы үшін жапты.