Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия футбол лигасының (АФЛ) 106-шы маусымы
106th season of the Australian Football League (AFL)
2002 жылғы Арена футбол лигасының маусымы
the 2002 season of the Arena Football League
2002 жылғы АФЛ маусымы – Австралия футбол лигасының (АФЛ) 106-шы маусымы болды, бұл Австралиядағы ең жоғары деңгейдегі австралиялық футбол жарысы, 1989 жылға дейін Виктория футбол лигасы деп аталды. Маусымда он алты клуб қатысты, ол 28 наурыздан 28 қыркүйекке дейін жалғасты, және 22 ойындық үй және сыртқы кезеңнен кейін үздік сегіз клуб қатысқан финалдық турнир өтті. Брисбен Лайонз премьерлік титулды екінші рет және қатарынан екінші рет жеңіп алды, AFL Grand Final-да тоғыз ұпаймен жеңіліс тапқаннан кейін.
The 2002 AFL season was the 106th season of the Australian Football League (AFL), the highest level senior Australian rules football competition in Australia, which was known as the Victorian Football League until 1989. The season featured sixteen clubs, ran from 28 March until 28 September, and comprised a 22 game home and away season followed by a finals series featuring the top eight clubs. The premiership was won by the Brisbane Lions for the second time and second time consecutively, after it defeated by nine points in the AFL Grand Final.
АФЛ жобасы
2002 жылғы АФЛ драфтына қараңыз.
See 2002 AFL Draft.
" Сиқыршы " үйге несие беру кубогы
Порт-Аделаида финалда Ричмондты 10.11 (71) – 9.8 (62) есебімен жеңіп алды.
Port Adelaide defeated Richmond 10.11 (71) to 9.8 (62) in the final.
Басқыш
Барлық командалар үйде және сырттағы маусымда 22 ойын ойнады, жалпы саны 176 ойынды құрады. Финалдық турнирде тағы 9 ойын өткізілді.
All teams played 22 games during the home and away season, for a total of 176. An additional 9 games were played during the finals series.
Ойынға қатысу
Барлық ойындарға жалпы 5,643,908 адам қатысты. Ұлы финалға 91,817 адам келді. Финалдық ойын емес, ең көп көрермен 5-раундтағы «Коллингвуд» пен «Эссендон» командаларының ойынында – 84,894 адамды құрады.
Total match attendance for all games was 5,643,908 people. Attendance at the Grand Final was 91,817 people. The largest non finals attendance was 84,894 people for the Collingwood v Essendon game in round 5.
Марапаттар
Браунлоу медалі Брисбен Лайонс клубының ойыншысы Саймон Блэкке табысталды. Ли Мэтьюс кубогы Люк Дарсиге (Western Bulldogs) және Майкл Восске (Brisbane Lions) берілді. Бұл сыйлық осы атаумен алғаш рет табысталды. Бұрын ол AFL ойыншылар қауымдастығының Ең қымбат ойыншысы сыйлығы деп аталатын. Кольман медалі Мельбурн клубының Дэвид Найтцке берілді. Норм Смит медалі Коллингвуд клубының Нейтан Баклиге табысталды. AFL Rising Star сыйлығы Сент-Килда клубының Ник Ривольдтке берілді.
The Brownlow Medal was awarded to Simon Black of the Brisbane Lions. The Leigh Matthews Trophy was awarded to Luke Darcy of the Western Bulldogs and Michael Voss of the Brisbane Lions. This was the first year for this award under this name. Previously, it was the AFL Players Association MVP Award. The Coleman Medal was awarded to David Neitz of Melbourne. The Norm Smith Medal was awarded to Nathan Buckley of Collingwood. The AFL Rising Star award was awarded to Nick Riewoldt of St Kilda.
Ескерткіш оқиғалар
1965 жылдан бері бірінші рет бірде-бір ойыншы матчта он немесе одан көп гол соққан жоқ. Бұл команда 1994 жылдан бері алғаш рет финалға өтіп, клуб тарихындағы ең ұзақ сегіз жылдық үзілісті бұзды. Сонымен қатар, олар 1990 жылғы соңғы жеңісінен бері он екі жылдан кейін алғаш рет финалда жеңіске жетті, бұл клуб тарихында финалдағы ең ұзақ үзіліс болды. Команда тұңғыш рет «ағаш қасыққа» ие болды. Карлтон VFL/AFL тарихында «ағаш қасықты» жеңіп алған он екі дәстүрлі Викториялық клубтың соңғысы болды. Colonial Stadium стадионында төрт ойын өткізуге келісім жасасқаннан кейін, Optus Oval стадионында тек төрт ойын өткізді. AFL келісімшарт бойынша жылына Optus Oval стадионында тоғыз ойын өткізу міндеттемесін орындау үшін, аз көрермен жинайтын Викториялық команда мен басқа штаттан келген команда арасында алты бейтарап ойын өткізілді. Бұл сәтсіз әрекет қайталанбады, себебі бұл бейтарап ойындардағы барлық үй командалары нашар көрермен жиналуынан және көп жағдайда демеушілік келісімдерінің қақтығысуынан ақша жоғалтты. Аделаида Брисбенге қарсы өткен іріктеу ойынында жеңілгендіктен үй жартылай финалына құқылы болғанымен, ойын Мельбурн крикет алаңында лицензиялық келісімге сәйкес өткізілді, ол финалдың әр аптасында алаңда кемінде бір ойын өткізуді талап етті. Маусым соңында Карлтон футбол клубы 2000 және 2001 жылдары жалақы төлеу шегін жүйелі түрде бұзғаны анықталды. Клуб айыппұл төледі және келесі екі дүрбісте ойыншыларды таңдау құқығынан айырылды, бұл олардың алаңдағы нәтижелеріне және келешек маусымдардағы ойыншы құрамын жаңартуына кедергі келтірді. Сиднейдің бас жаттықтырушысы Родни Ид 12-ші турдан кейін, «Лебедьтер» турнир кестесінде 14-ші орынға түскеннен кейін отставкаға кетті. Оның орнына Пол Рус толық уақытқа тағайындалды, бірақ басқарма Терри Уоллестің тағайындалуын қалағанмен, ол реттеулі маусымның соңғы турында Батыс Булдогс клубының бас жаттықтырушысы лауазымынан кетті. Рус кейіннен 2005 жылы команданы жеңіске жеткізді және 2010 жылғы маусым соңында лауазымынан кетті.
For the first time since 1965, no player kicked ten goals or more in a match. would appear in the finals for the first time since 1994, breaking an eight year drought, the longest in club history. They would also win their first final in twelve years since their last premiership in 1990, also the longest drought of finals wins in club history. won the wooden spoon for the first time. Carlton was the last of the twelve traditional Victorian clubs to win the wooden spoon in the VFL/AFL. played only four home games at Optus Oval, after arranging a deal to play four home games at Colonial Stadium. In order for the AFL to meet its contractual obligation to stage nine games per year at Optus Oval, six neutral games between a low drawing Victorian team and an interstate team were staged at the venue. The unpopular venture was not repeated, as all of the home teams in these neutral games lost money due to poor crowds and, in many cases, conflicting sponsorship deals. Even though Adelaide was entitled to a home Semi Final after losing its Qualifying Final to Brisbane, the game was played at the Melbourne Cricket Ground due to a licence agreement which required at least one game to be played at the ground during each week of the finals. At the end of the season, the Carlton Football Club was found to have systematically breached the salary cap in 2000 and 2001. The club was fined and stripped of draft picks in the following two drafts, hampering their on field results and long term playing list rebuild in subsequent seasons. Sydney coach Rodney Eade resigned following round 12, after the Swans slumped to 14th on the ladder. He was eventually replaced by Paul Roos on a full time basis, despite the board pushing for Terry Wallace, who resigned as coach of the Western Bulldogs with one round to play in the regular season, to be appointed. Roos would later coach the side to the premiership in 2005 before stepping down at the end of the 2010 season.