Роберт Робинсон: белгілі британ химигі, Нобель сыйлығының лауреаты. Манчестер және Сидней университеттеріндегі ғылыми еңбектері, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын химигі және Нобель сыйлығының лауреаты (1886–1975)
English chemist and Nobel laureate (1886–1975)
Робинсон Честерфилд грамматикалық мектебінде және жекеменшік Фулнек мектебінде оқыды. Одан кейін Манчестер университетінде химияны оқып, 1905 жылы бакалавр дәрежесін алды. 1907 жылы ол Манчестер университетіндегі зерттеулерін жалғастыру үшін 1851 жылғы көрмеге арналған Корольдік комиссиядан 1851 жылғы зерттеу стипендиясын алды. 1912 жылы Сидней университетінің химия мектебінде таза және қолданбалы органикалық химияның алғашқы профессоры болып тағайындалды. Ол 1920–1922 жылдары қысқа мерзімге Сент-Эндрюс университетінде жұмыс істеді, содан кейін Манчестер университетінің органикалық химия кафедрасының профессоры қызметі ұсынылды. 1928 жылы ол Лондон университетінің колледжінде профессорлық қызметке көшті, онда тек екі жыл ғана жұмыс істеді. 1930 жылдан бастап Оксфорд университетінің химия профессоры және Магдалена колледжінің мүшесі болды. Робинсон 1934 жылы Америка Құрама Штаттарының Ұлттық ғылым академиясының халықаралық мүшесі, 1944 жылы Америка философиялық қоғамының халықаралық мүшесі және 1948 жылы Америка өнер және ғылым академиясының халықаралық құрметті мүшесі болып сайланды. Оксфордтағы ғылым аймағындағы Робинсон Клоуз, Ливерпуль университетіндегі Роберт Робинсон зертханасы, Манчестер университетіндегі Сер Роберт Робинсон органикалық химия зертханасы және Сидней университетіндегі Робинсон және Корнфорт зертханалары оның құрметіне аталды. Робинсон – жақсы шахматшы-әуесқой. Ол 1944 жылдың желтоқсан айында Оксфорд университетінің атынан Блетчли Парк командасымен достық матчта ойнады, онда ол компьютер ғылымының негізін қалаушы И.Дж. Гудқа есе жіберді. 1950–1953 жылдары Британдық шахмат федерациясының президенті болды және Реймонд Эдвардспен бірлесіп «Шахмат өнері мен ғылымы» (Batsford, 1972) кітабын жазды.
Robinson went to school at the Chesterfield Grammar School and the private Fulneck School. He then studied chemistry at the University of Manchester, graduating BSc in 1905. In 1907 he was awarded an 1851 Research Fellowship from the Royal Commission for the Exhibition of 1851 to continue his research at the University of Manchester. He was appointed as the first Professor of Pure and Applied Organic Chemistry in the School of Chemistry at the University of Sydney in 1912. He was briefly at St Andrews University (1920–22) and then was offered the Chair of Organic Chemistry at Manchester University. In 1928 he moved from there to be a professor at University College London where he stayed only two years. He was the Waynflete Professor of Chemistry at Oxford University from 1930 and a Fellow of Magdalen College, Oxford. Robinson was elected an International Member of the United States National Academy of Sciences in 1934, an International Member of the American Philosophical Society in 1944, and an International Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences in 1948. Robinson Close, in the Science Area at Oxford, is named after him, as is the Robert Robinson Laboratory at the University of Liverpool, the Sir Robert Robinson Laboratory of Organic Chemistry at the University of Manchester and the Robinson and Cornforth Laboratories at the University of Sydney. Robinson was a strong amateur chess player. He represented Oxford University in a friendly match with a team from Bletchley Park in December 1944; in which he lost his game to pioneering computer scientist I. J. Good. He was president of the British Chess Federation from 1950 to 1953, and with Raymond Edwards he co authored the book The Art and Science of Chess (Batsford, 1972).
Зерттеу
Оның 1917 жылы тропинон (атропин мен бензтропиннің прекурсоры) синтездеуі алкалоид химиясындағы маңызды қадам ғана емес, сонымен қатар бір ыдыстағы тандемдік реакциялар бициклдік молекулаларды құруға қабілетті екенін көрсетті. Ол 1923 жылы Сент-Эндрюс университетінде жұмыс істеген кезде ортасында шеңбер бар бензол символын ойлап тапты. Электрон қозғалысын көрсету үшін иілімді жебелерді енгізгенімен, сондай-ақ морфин мен пенициллиннің молекулалық құрылымын анықтағанымен де танымал. Робинсонның аннуляциясы стероидтердің толық синтезінде қолданылады. Эдвард Чарльз Доддспен бірге Робинсон диэтилстильбоэстролды синтездеуге де қатысты. 1946 жылы ол стрихниннің құрылымын анықтады. 1957 жылы Робинсон "Тетраэдр" журналын елу басқа редактормен бірге "Пергамон Пресс" баспасында құрды.
His synthesis of tropinone (a precursor for atropine & benztropine) in 1917 was not only a big step in alkaloid chemistry but also showed that tandem reactions in a one pot synthesis are capable of forming bicyclic molecules. He invented the symbol for benzene having a circle in the middle whilst working at St Andrews University in 1923. He is known for inventing the use of the curly arrow to represent electron movement, and he is also known for discovering the molecular structures of morphine and penicillin. Robinson annulation has had application in the total synthesis of steroids. Alongside Edward Charles Dodds, Robinson had also been involved in the original synthesis of diethylstilboestrol. In 1946 he determined the structure of strychnine. In 1957 Robinson founded the journal Tetrahedron with fifty other editors for Pergamon Press.
Отбасы
Екі рет үйленді. 1912 жылы ол Гертруда Мод Уолшқа үйленді. Ол 1954 жылы қайтыс болғаннан кейін, 1957 жылы жесір Стерн ханым Сильвия Хиллстромға (Герши есімді) үйленді.
He married twice. In 1912 he married Gertrude Maud Walsh. Following her death in 1954, in 1957 he married a widow, Mrs Stern Sylvia Hillstrom (née Hershey).