Америкалық бас-гитарашы: Кэрол Кейдің өмірі мен мансабы
Carol Kaye
Кэрол Кей – американская басистка, записавшая более 10 000 треков за 65 лет! Легендарный сессионный музыкант, работавшая с Фил Спектором и Брайаном Уилсоном. 🎸🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бас-гитарашы
American bass guitarist
Кэрол Кей (туған тегі Смит; 24 наурыз 1935 жылы туған) – американдық музыкант. Ол рок және поп музыкасындағы ең көп жазылған бас-гитарашылардың бірі, 65 жылдан астам мансабында шамамен 10 000 жазбада ойнаған. Кей жасөспірім шағында гитарада ойнай бастады, ал кейін біршама уақыт гитара сабақтарын бергеннен кейін Лос-Анджелестегі джаз және биг-бенд сахнасында үнемі өнер көрсете бастады. Ол 1957 жылы студиялық жұмысты бастады және Gold Star Studios-тағы байланысы арқылы Фил Спектор мен Брайан Уилсон сияқты продюсерлермен жұмыс істей бастады. 1963 жылы бассист сессияға келмеген соң, ол бас-гитараға ауысты, 1960-жылдардың ең ізделіспен алынатын студиялық музыканттарының бірі ретінде танылды, көптеген хиттерде ойнады. 1960-жылдардың соңында ол кино саундтректерінде ойнауға көшті, әсіресе Квинси Джонс және Лало Шифрин үшін, сондай-ақ "Электр бас-гитараны қалай ойнауға үйрену" сияқты оқулықтарды жариялай бастады. Кей 1970-жылдардың соңында аз белсенді болды, бірақ мансабын жалғастырып, басқа музыканттардың құрметіне ие болды. Студиялық жұмысының қақпасы кезінде ол Лос-Анджелестегі музыканттардың тұрақты құрамының бір бөлігі болды, олар әртүрлі бейресми атаулармен белгілі болды, бірақ кейін "The Wrecking Crew" деп аталды. Оның осы ұжыммен жұмысы 2008 жылғы "The Wrecking Crew" атты деректі фильмде маңызды рөл атқаруына әкелді.
Carol Kaye (née Smith; born March 24, 1935) is an American musician. She is one of the most prolific recorded bass guitarists in rock and pop music, playing on an estimated 10,000 recordings in a career spanning over 65 years. Kaye began playing guitar in her early teens and after some time as a guitar teacher, began to perform regularly on the Los Angeles jazz and big band circuit. She started session work in 1957, and through a connection at Gold Star Studios began working for producers Phil Spector and Brian Wilson. After a bassist failed to turn up to a session in 1963, she switched to that instrument, quickly making a name for herself as one of the most in demand session players of the 1960s, playing on numerous hits. She moved into playing on film soundtracks in the late 1960s, particularly for Quincy Jones and Lalo Schifrin, and began to release a series of tutoring books such as How To Play The Electric Bass. Kaye became less active towards the end of the 1970s, but has continued her career and attracted praise from other musicians. During the peak of her years of session work, she became part of a stable of Los Angeles–based musicians which went by a variety of informal names, but has since become known as "The Wrecking Crew". Her work with the collective led to her prominent role in the 2008 documentary film titled The Wrecking Crew.
Ерте өмір
Кей Вашингтон штатының Эверетт қаласында кәсіби музыканттар Клайд пен Дот Смиттердің отбасында дүниеге келді. Ол Лос-Анджелес маңындағы джаз клубтарында сессияларға қатыса бастады. Тезірек бас-гитарада ойнауды артық жақсы көретінін, оның қосымша тректің маңызды бөлігі екенін және бұрынғы қарапайым гитаралық партияларға қарағанда шығармашылықпен ойнауға мүмкіндік беретінін анықтады. Ол Фрэнк Заппаның "Freak Out!" альбомында он екі сапты гитарада да орындады. Фрэнк Синатра, Саймон және Гарфункел, Стиви Уондер, Барбра Стрейзанд, The Supremes, The Temptations, The Four Tops және The Monkees сессияларында қатысты. Нэнси Синатраның "These Boots Are Made for Walkin'" әнінде электр бас-гитарада ойнады, ал Чак Бергхофер контрабас тартты. Спектормен жұмыс істеу арқылы Кей The Beach Boys тобының Брайан Уилсонның назарына ілікті, ол оны бірнеше сессияда, соның ішінде "Beach Boys Today", "Summer Days (and Summer Nights!!)", "Pet Sounds" және "Smile" альбомдарында пайдаланды. Кей бұрыннан бірнеше саундтректерде орындаған және Лало Шифринмен тығыз жұмыс істеген, "Mission: Impossible" және "Bullitt" саундтректерінде ойнаған. 1970 жылдардың басында ол Джо Пасс пен Хэмптон Хоуеспен гастрольде болды және сессияларды жалғастырды.
Kaye was born in Everett, Washington, to professional musicians Clyde and Dot Smith. She began playing sessions in jazz clubs around Los Angeles. She quickly discovered she preferred playing bass, and found it was a key component of a backing track and allowed her to play more inventively than the relatively simpler guitar parts she had been playing until then. She also played twelve string on Frank Zappa's album Freak Out! She appeared on sessions by Frank Sinatra, Simon & Garfunkel, Stevie Wonder, Barbra Streisand, The Supremes, The Temptations, the Four Tops and The Monkees. She played electric bass on Nancy Sinatra's "These Boots Are Made for Walkin'", while Chuck Berghofer played double bass. Through her work with Spector, Kaye caught the attention of The Beach Boys' Brian Wilson, who used her on several sessions, including the albums Beach Boys Today, Summer Days (and Summer Nights!! ), Pet Sounds and Smile. Kaye had already performed on a number of soundtracks and had worked closely with Lalo Schifrin, playing on the theme to Mission: Impossible and the soundtrack for Bullitt. In the early 1970s, she toured with Joe Pass and Hampton Hawes, and continued to do sessions.
Стилі мен жабдықтары
Кейдің 1960 жылдары негізгі аспабы Fender Precision Bass болды, бірақ ол кейде Danelectro бас-гитарасын да қолданды. 1970 жылдары ол кейде Gibson Ripper Bass бас-гитарасын қолданды, ал 21 ғасырда Ibanez SRX700 бас-гитарасын қолданды. Кейдің Спектордың продюсерлік жұмысындағы "River Deep, Mountain High" әніндегі соло басс-жолы, әннің "Wall of Sound" дыбыс жазуының маңызды бөлігі болды. Бұл жазба қазір Грэмми атақ-даңқының залында сақталуда. Квинси Джонс 2001 жылғы "Q" автобиографиясында: "Fender бас-гитарашысы Кэрол Кей сияқты әйелдер еркектерді шаңға топыраққа ұрып, кез келген нәрсені жасай алады" деді. Брайан Уилсон Кейдің "Good Vibrations" сессияларындағы ойнауы, оның қалаған аранжировкасының маңызды бөлігі болғанын айтты. "Кэрол медиатормен басты керемет ойнады. Бұл өте жақсы нәтиже берді. Ол дыбысқа қатты күш берді." Доктор Джон Кейдің "сонымен қатар керемет бас-гитарашы екенін" айтты. 2020 жылы Rolling Stone журналы Кейді барлық уақыттағы 50 ең үздік бас-гитарашының тізімінде бесінші орынға қойды.
Kaye's main instrument during the 1960s was the Fender Precision Bass, though she also used the Danelectro bass on occasion. During the 1970s, she sometimes used the Gibson Ripper Bass, and in the 21st century she has used an Ibanez SRX700 bass. Kaye's solo bass line in Spector's production of "River Deep, Mountain High", was a key part to the song's "Wall of Sound" production. The recording is now in the Grammy Hall of Fame. Quincy Jones said in his 2001 autobiography Q that " women like Fender bass player Carol Kaye could do anything and leave men in the dust." Brian Wilson has said that Kaye's playing on the "Good Vibrations" sessions was a key part of the arrangement he wanted. "Carol played bass with a pick that clicked real good. It worked out really well. It gave it a hard sound." Dr. John has said that Kaye "is a sweetheart as well as a kick ass bass player". In 2020, Rolling Stone magazine ranked Kaye number five in its list of the 50 greatest bassists of all time.
Жеке өмір
Кей баптист болып өсті, бірақ 1960 жылдардың басында иудаизмді қабылдады. Ол үш рет үйленген және екі баласы бар. 13 жасында Кей Хорас Хэтчеттен (1909–1985) гитара сабақтарын алды, ол беделді оқытушы және Истман музыка мектебінің түлегі болатын. Кейін ол оны Л.А. түнгі клубтарында бибоп ойнауға мүмкіндік берді. Кей 16 жасында бала тапты. Екі жыл өткен соң ол музыкант Аль Кейге тұрмысқа шығып, бір ұлдары болды. Бірақ Аль Кей, одан 22 жас үлкен болғандықтан, ішімдікке тәуелді болды және олар көп ұзамай ажырасып кетті. Олардың бір қызы да болды. Кей одан ажырасып, үйге қарайтын қызметкер жалдап, жұмысына қайта оралды.
Kaye was raised a Baptist, but practiced Judaism in the early 1960s. She has been married three times and has two living children. At age 13, Kaye took guitar lessons from Horace Hatchett (1909–1985), an esteemed instructor and graduate of the Eastman School of Music who eventually set her up with gigs playing bebop in L. A. nightclubs. At age 16, Kaye gave birth to their child. Two years later, she married musician Al Kaye and they had one son together. However, Al Kaye, 22 years her senior, had a drinking problem and they would divorce soon after. They had one daughter together. Kaye divorced him, got a live in nanny, and went back to working again.