«Hotel Room» (1993) – Дэвид Линч пен Монти Монтгомеридің HBO арнасы үшін түсірген драмалық антологиясы. Нью-Йорктегі қонақүйдің 603-ші бөлмесіндегі үш әңгіме.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылы Джеймс Синьорелли мен Дэвид Линчтің режиссерлік еткен американдық телефильмі, сондай-ақ 1953 жылғы мексикалық фильм.
1993 American television film directed by James Signorelli and David Lynch
the 1953 Mexican film
"Қонақ үй бөлмесі" (немесе "Дэвид Линчтің қонақ үй бөлмесі" деп те аталады) – 1993 жылдың 8 қаңтарында HBO арнасында үш жарты сағаттық эпизодпен көрсетілген, келесі күні қайталап көрсетілген американдық драма-антологиясы. Монти Монтгомери мен Дэвид Линч (екі эпизодты режиссерлік еткен) жасаған әр драмада әртүрлі актерлік құрам тартылған, оқиғалар Нью-Йорктегі "Railroad Hotel" атты қонақ үйдің 603-ші бөлмесінде 1969, 1992 және 1936 жылдары өтеді. Үш эпизод бірге толық метражды пилоттық фильм ретінде көрсету үшін түсірілді, егер жақсы қабылдаса, содан кейін осы форматтағы жаңа эпизодтар түсірілетін болады деп үміттенілді. Бірақ, көрермен тарапынан жылы қабылданудың орнына, HBO арнасы жаңа эпизодтар түсіруден бас тартты.
Hotel Room (also known as David Lynch's Hotel Room) is an American drama anthology series that aired for three half hour episodes on HBO on January 8, 1993, with a rerun the next night. Created by Monty Montgomery and David Lynch (who directed two episodes), each drama stars a different cast and takes place in hotel room 603 of the New York City–based "Railroad Hotel", in the years 1969, 1992, and 1936, respectively. The three episodes were created to be shown together in the form of a feature length pilot, with the hope that if they were well received, a series of episodes in the same stand alone half hour format would be produced later. Following a lukewarm reception, HBO chose to not produce more episodes.
Негізгі идея
Сериал мың жыл бойы белгісіз болған қонақ үй бөлмесінің кеңістігінен басталады, бұл әңгімені жасаушылардың бірі Дэвид Линч жазып, өзі оқыды: "Мың жыл бойы қонақ үй бөлмесі үшін орын анықталмаған күйде болды. Адамзат оны бағындырып, пішін берді де, осы арқылы өтті. Ал кейде осылай өтетін адамдар шындықтың құпия есімдеріне жанасатын болды."
The series opens with the following narration, written and spoken by co creator David Lynch: "For a millennium, the space for the hotel room existed, undefined. Mankind captured it, and gave it shape and passed through. And sometimes when passing through, they found themselves brushing up against the secret names of truth."
Өндіріс
Барри Гиффорд бірінші және үшінші эпизодтарды жазды, ал Линч режиссерлік етті; Линч бұған дейін Гиффордтың "Жүректегі жабайы" романын фильмге бейімдеген. Жей МакИнерни екінші эпизодтың авторы, ал Джеймс Синьорелли режиссерлік етті. Сериалды Дипак Найар продюсерлік етті, ол Линчпен бірге "Жүректегі жабайы", "Твин Пикс: Отпен серуендеу" және "On the Air" жобаларында жұмыс істеген, ал атқарушы продюсерлер – Монти Монтгомери мен Линч. Бұл Питер Демингтің "On the Air" жобасынан кейін Линчпен екінші бірлескен жұмысы болды. Музыканың авторы, дирижері және оркестрлеушісі – Линчтің көптен бергі серіктесі Анджело Бадаламенти, ал дыбыс дизайнына Линч жауапты болды. Бұл туынды Миссисипи университетінің баспасында кітап түрінде жарық көрді. Алғашқы көрсетілімінде HBO телеарнасында өз уақыт белдесінде бірінші орынды иеленді.
Barry Gifford wrote and Lynch directed the first and third episodes; Lynch had previously adapted Gifford's Wild at Heart novel to film. Jay McInerney wrote and James Signorelli directed the second. The series was produced by Deepak Nayar, who worked with Lynch on Wild at Heart, Twin Peaks: Fire Walk with Me and On the Air, and executive produced by Monty Montgomery and Lynch. This was Peter Deming's second collaboration as cinematographer with Lynch after On the Air. The music was composed, conducted and orchestrated by frequent Lynch collaborator Angelo Badalamenti, while Lynch was responsible for the sound design. have been published in a book by the University Press of Mississippi. In its first broadcast, it rated first in its time slot on HBO.
Қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетінде былай деп жазылған: "Дэвид Линчтің туындылары түндегі телеарналарға арналғандай күдік тудырған, бірақ "Отельдің бөлмесі" олай емес екенін көрсетеді. Линч продюсерлік еткен және Нью-Йорк қаласындағы отельдің бөлмесінде өтетін үш әлсіз эпизодтан тұратын бұл жабық декорациялық драма, оқиғасы ешқайда жетпейтін, анекдоттары бессәтсіз ғажаптыққа толы және әзілдері бос қайталанатын, Линч стиліндегі "Твайлайт Зона" сериалына ұқсайды, бұл қарапайымдық зиялылықтың бір түрі сияқты". Variety үшінші эпизодқа қатысты сәл оң пікір білдірді: "Алисия Витттің керемет ойыны мен бірнеше қызықты сәттерден басқа, эпизодтар жалаң және өмірсіз, Линчтің басқа туындыларындағы тартымды қараңғылықтан мүлдем құр." Лос-Анджелес Таймс газеті бұл фильм хитке айналмаса да, Линч жанкүйерлеріне ұнайтынын жазды: "Күтілгендей, бұл Grand Hotel түнек аймағынан гөрі тозақтан көбірек, әдеттегі саяхатшылар үшін емес, бірақ кем дегенде Линчтің адал жанкүйерлері үшін керемет қызығушылық тудыратын болады."
The New York Times wrote: "David Lynch has long raised suspicions that his work would be most at home on late night television, but Hotel Room indicates otherwise. This setbound omnibus drama, produced by Mr. Lynch and featuring three weak episodes set in the New York City hotel room of the title, plays like a listless visit to a Lynch style Twilight Zone where stories go nowhere, anecdotes are pointlessly bizarre and lame quips are echoed emptily, as if banality were a form of wit." Variety was a little more positive about the third episode: "With the exception of a fine performance by Alicia Witt and a few intriguing moments, the episodes are flat and wooden, lacking the fascinating darkness of Lynch's other work." The Los Angeles Times wrote that although it wouldn't become a hit, Lynch fans would enjoy it: "As you might expect with the talent involved, this is the Grand Hotel not quite so much of the twilight zone as of hell itself, definitely not for the tastes of typical travelers but a marvelously absorbing stay for the Lynch true faithful, at least."