Кіріспе

Американдық актриса (1888–1981)

Ол 1930 жылдары бірнеше фильмде екінші пландағы рөлдерді ойнады және екі рет «Оскар» сыйлығының «Үздік екінші пландағы әйел рөлі» номинациясына ие болды. Ол Джеймс Стюарттың анасын төрт фильмде сомдады: «Адам жүрегі», «Жанды әйел», «Мистер Смит Вашингтонға барады» (1939) және «Құдайға шүкір, өмір бар!» (1946). Голливудтағы өркендеген кезеңі 1930 жылдардан 1950 жылдарға дейін болғанмен, Бонди зейнетке шыққан емес, қартайған шағында да актерлік шеберлігін жалғастырды. 87 жасында 1976 жылы «The Waltons» телесериалындағы эпизодтық рөлі үшін «Эмми» сыйлығын жеңіп алды.

Өмір және мансап

Бонди Иллинойс штатының Чикаго қаласында, автор Ева Сузаннаның (қыздығы Марбл) және жылжымайтын мүлікпен айналысқан Абрахам О. Бондидің қызы ретінде дүниеге келді. Ол үш жасында отбасысымен бірге Индиана штатының Вальпараисо қаласына көшіп келді. Бонди жеті жасында сахнада Седрик Эррол рөлін ойнап, Вальпараисодағы Мемориалдық опера театрында "Кішкентай лорд Фонтлерой" қойылымында актерлік мансабын бастады. 1907 жылы Франсис Шимер академиясын (кейін Шимер колледжі) бітірді, ал 1916 және 1918 жылдары Вальпараисо университетінде сөйлеу өнері бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды. Ол тегін Бонди деп өзгертті және 1925 жылдың 21 желтоқсанында 49-шы көше театрында Кеннет Сеймур Уэббтің "Отбасының бірі" пьесасымен Бродвейдегі дебютін жасады. 1926 жылы Максвелл Андерсонның "Saturday's Children" атты тағы бір сәтті пьесасында ойнады. 1929 жылы 10 қаңтарда Плейхаус театрында қойылған Элмер Райстың Пулитцер сыйлығын жеңіп алған "Көше сахнасы" пьесасы Бондини 43 жасында киноға алып келді. Оның кинодағы тұңғыш рөлі – Сильвия Сиднидің қатысуымен түсірілген "Көше сахнасы" (1931) фильміндегі Эмма Джонс, онда Бонди сахнадағы рөлін қайталады. Содан кейін ол Джоан Кроуфорд пен Уолтер Хьюстонның қатысуымен түсірілген "Жаңбыр" (1932) фильмінде "Миссис Дэвидсон" рөлін ойнады. "Сүйкімді әйел" фильміндегі жұмысы үшін ол жаңадан құрылған "Ең үздік қосалқы әйел" номинациясында "Оскар" сыйлығына ұсынылған алғашқы бес әйелдің бірі болды, бірақ ол сыйлықты Гейл Зондергаардқа жеңіліп қалды. Екі жылдан кейін ол "Адам жүрегі" үшін тағы бір рет ұсынылды, бірақ тағы да жеңіліп қалды. Алайда, кейіпкерлік актриса ретіндегі беделі оны жұмыспен қамтамасыз етті. Ол мансабының қалған бөлігінде көбінесе фильмнің жұлдызының анасы рөлінде көрінетін, бірақ "Ертеңгі күнге жол аш" (1937) фильміндегі депрессия дәуіріндегі "Ма" Купер рөлінен басқа. Ол өзінің ерте кино мансабында, тіпті 40 жасқа толғанда, ересек рөлдерді ойнады. 1940 жылы Бонди Жан Ренуардың режиссерлігімен түсірілген "Біздің қаламыз" фильмінде миссис Уэббті, ал 1945 жылы шыққан "Оңтүстік тұрғыны" фильмінде әже Таккерді ойнады. Ол "Ашудың жүзімдері" фильміндегі Ма Жоад рөліне де кастингтен өтті. Бонди, рөлді алғанына сеніп, ескі көлік сатып алып, Калифорния штатының Бейкерсфилд қаласына көшіп, көшпенді жұмысшылардың арасында өмір сүріп, рөлді зерттеді. Бонди рөлді Джейн Дарвеллге жоғалтқанына қатты ренжіді, ол осы рөлі үшін "Ең үздік қосалқы әйел" номинациясында "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Бонди 1960 жылы Голливудтың Даңқ аллеясында кино жұлдызымен марапатталды, ол 1718 Вайн-стритте орналасқан. Бонди экранда аналар мен әжелерді ойнағанымен, ол өмір бойы баласыз болды. Ол: "Мен ешқашан мансапты некеге басып таңдағаныма өкінген емеспін, бұл қиын шешім болды және мен ешқашан өкінген емеспін", - деп мойындады.

Теледидар

Бондидің теледидардағы жұмыстарының ішінде Альфред Хичкоктан "Таныс қойылымдар" және Говард Ричардсонның "Қауіпсіздік сандығы" ("Ark of Safety") Goodyear Television Playhouse спектаклі бар. Ол NBC арнасының "Wagon Train" сериалындағы "Дала әңгімесі" ("The Prairie Story") эпизодында Ян Клейтонмен бірге ойнады. 1963 жылы ол "Перри Мейсон" телешоуында "Тұманды туысқан" ("The Case of the Nebulous Nephew") ісінде София Стоун рөлінде пайда болды. Бонди "Уолтон" ("The Waltons") сериалында Марта Коррин Уолтон рөлінде соңғы рет "Қайшылық" (1974 жылдың қыркүйегі) және "Пони-карт" (1976 жылдың желтоқсаны) эпизодтарында ойнады. Ол "Пони-карт" эпизодындағы рөлі үшін драмалық немесе комедиялық сериалдағы бір реттік ең үздік әйел рөлі үшін "Эмми" сыйлығын алды. Оның есімі жарияланғанда, ол жоқ сияқты көрінді, бірақ ол подиумға баяу қарай жүргенде, тұрғандардың бәрі қол соғысты. Ол тірі кезінде оны құрметтеген көрермендерге алғыс айтты.