Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші Конфедерацияның темірден жасалған әскери кемесі
First Confederate ironclad warship
{|
{|
CSS Manassas, бұрынғы булы мұз бұзғыш «Энох Трэйн», 1855 жылы Джеймс О. Кертис Медфордта, Массачусетс штатында екі бұрандалы сүйрегіш қайық ретінде салынған. Нью-Орлеан саудагері, капитан Джон А. Стивенсон, оны басқа капер (кейін канонерлік қайық) CSS Ivy тұтқындағаннан кейін жекеменшік капер ретінде пайдалану үшін сатып алды. «Манассас» ретінде жабдықталуы Луизиана штатының Алжир қаласында аяқталды; оның радикалды жаңа дизайнмен жасалған тарау машинасы оны Конфедерация үшін салынған алғашқы темір кеме етті.
CSS Manassas, formerly the steam icebreaker Enoch Train, was built in 1855 by James O. Curtis as a twin screw towboat at Medford, Massachusetts. A New Orleans commission merchant, Captain John A. Stevenson, acquired her for use as a privateer after she was captured by another privateer (later gunboat) CSS Ivy. Her fitting out as Manassas was completed at Algiers, Louisiana; her conversion to a ram of a radically modern design made her the first ironclad ship built for the Confederacy.
Сипаттама
Темірмен қапталған, су үстіндегі корпусы қисық "тасбақаның қабырғасы" пішінде қайта жасалды; толық жүктелген кезде ең төменгі нүктесінде корпус су сызығынан 6 1/2 футқа ғана көтерілді, түтін шығаратын құбырларын есептемегенде (сақталған мәліметтер мен сол кездің суреттері әртүрлі, Манассас бір немесе екі қатар түтін шығаратын құбырмен, мүмкін сәл еңкейтіліп артқа қарай орнатылған). Темірмен қапталған үстіңгі бөлігінің дөңгелек пішіні, зеңбірек оқтарының зиянсыз сырғып өтуіне арналған. Оның жалпы ұзындығы 128 фут (39 метр), корпусының ені 26 фут (8 метр), суға батып тұру тереңдігі 11 фут (3 метр) болды. Оның алдыңғы бөлігіне одақтың кемелеріне тесік салу үшін үшкір темір шаншар орнатылған, сонымен қатар брондалған жалюзилі бір зеңбірек терезесінен алға қарай оқ атуға арналған зеңбірек орнатылған. Оның төменгі пішіні оны нысанаға алуды қиын етіп, қисық темір бронясы одақтың ең дәл оқтарынан қорғады. Суда жатып, ол жүзетін сигара немесе жұмыртқа сияқты көрінді және одақтың барлау қызметі оны "тозақ машинасы" деп сипаттады.
Covered with iron plating, her above water hull was reshaped into a curved "turtle back" form; at its lowest when fully loaded, the hull projected only 6 1/2 feet above the waterline, not counting her smokestacks (surviving accounts and period illustrations vary showing Manassas was equipped with either a single or two side by side smokestacks, possibly slanted back at a rakish angle). The convex shape of her iron plated topside was intended to cause cannon shot to glance off harmlessly. She was 128 feet (39 m) in length, overall, and had a 26 feet (8 m) hull beam and 11 feet (3 m) draught. Her bow was fitted with a pointed iron ram to stave holes in Union vessels, and she also carried a forward firing cannon behind a single gun port with an armored shutter. Her low profile made her a difficult target, while her curved armor iron plate protected her against all but the most well directed Union cannon fire. Lying low in the water, she looked like a floating cigar or egg and was described by Union intelligence as a "hellish machine."
Қызмет тарихы
1861 жылдың 12 қыркүйегінде Конфедерацияның жеке қараулы ретінде тағайындалған «Манассас» кемесін көп ұзамай, төменгі Миссисипи өзенінде пайдалану үшін Флаг-офицер Джордж Н. Холлинс, CSN, басып алды. Командирліктегі лейтенант А. Ф. Уорли басшылығымен, ол Флаг-офицер Холлинстің 1861 жылдың 12 қазанындағы Хед-оф-Пасс қаласындағы Федералдық блокадалық эскадрильяға жасаған шабуылына қатысты. Бұл шайқас Хед-оф-Пасс шайқасы деп белгілі болды. «Манассас» кемесі «Ричмондты» соқтығысты, бірақ соққының күші ішінара жанында бекітілген көмір баржасымен жұтылды. Дегенмен, «Манассас» темір мұрын бөлігі мен түтін құбырларын жоғалтты, ал екі қозғалтқышының біреуі негізінен шығып кетті, ол уақытша істен шықты. «Пребл» және «Ричмонд» кемелерінен ауыр отқа түскеннен кейін, бронясынан секіріп, ол кері шегінді. Осыдан екі ай өткен соң, «Манассас» тікелей меншікке сатып алынып, Конфедерация үкіметі тарапынан CSN-де қайта іске қосылды. Лейтенант Уорли басшылығымен CSS «Манассас» кемесі капитан Джон К. Митчеллдің, төменгі Миссисипидегі Конфедерация теңіз күштеріне қолбасшылық еткен күштеріне қосылды. Ол Форт-Джексон және Сент-Филип шайқасына қатысты, онда коммодор Дэвид Фаррагут, USN, Нью-Орлеанға жол тартқанда, Форт-Джексон және Форт-Сент-Филип форттарынан өтті. Шайқаста «Манассас» кемесі «Пенсаколаны» тарануға тырысты, бірақ ол ауыр соққыдан қашу үшін уақытында бұрылып, жақын аралықтан толыққанды от берді. Содан кейін «Манассас» Одақ флотының барлық желісінен жанжарлы отқа түсті. Ол «Миссисипиге» шабуыл жасап, оның қабырғасына ұзақ соққы берді, сонымен қатар бір ғана зеңбірегін атып, тарану кезінде нысанаға алды. Содан кейін ол «Бруклинге» шабуылдап, қайтадан зеңбірегінен атып, оны ауыр түрде жарақаттады, бірақ өлімге жеткізбеді. Осыдан кейін «Манассас» біраз уақыт бойы Одақ флотының соңынан тыныш жүрді, бірақ ол жақындағанда «Миссисипи» ашуланып, оған қарсы бұрылып, темір кемені тарануға тырысты. «Манассас» соққыдан құтылып, кемеге жабысып қалды. «Миссисипи» кемесі ауыр отпен шабуыл жасағанда, оның экипажы қашып құтыла алды. Өртеніп жатқан «Манассас» жағадан сырғып, Одақтың минометтік флотилиясынан өзен бойымен ағып кетті. Мортазалық қайықтар командасының командирі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің командирі Дэвид Диксон Портер оны инженерлік қызығушылық ретінде құтқаруға тырысты, бірақ «Манассас» жарылып, бірден суға батып, толықтай жоғалды. 1981 жылы Ұлттық су асты және теңіз агенттігі Миссисипи өзенінің жағалауындағы қазіргі бөгеттің астында орналасқан «Манассас» кемесінің апатқа ұшыраған қалдықтарын анықтады. Соғыстан кейін, «Азаматтық соғыстың шайқастары мен көшбасшылары» кітабында «Манассас» экипажының бір мүшесін Одақ теңізшісі темір кемеден құлатқан деген мәлімдеме жасалды; алайда лейтенант Уорли 1863 жылдың 13 тамыздағы ресми есепте «Манассас» экипажының арасында ешқандай құрбан болмағанын хабарлады.
Commissioned as a Confederate privateer on 12 September 1861, Manassas was seized soon afterwards by Flag Officer George N. Hollins, CSN, for use in the lower Mississippi River. With Lieutenant A. F. Warley, CSN, in command, she participated in Flag Officer Hollins' surprise attack on the Federal blockading squadron at Head of Passes on 12 October 1861, the action being known as the Battle of the Head of Passes. In the action Manassas rammed Richmond, but the impact was partly absorbed by a coal barge tied alongside. Manassas, however, suffered the loss of her iron prow and smokestack(s) and had one of her two engines unseated from its mounts, temporarily putting it out of commission. She managed to retire under heavy fire from Preble and Richmond, whose shells glanced off her armor. Two months after this engagement, Manassas was purchased for direct ownership and re commissioned in the CSN by the Confederate Government. Under Lieutenant Warley, CSS Manassas joined the force of Captain John K. Mitchell, CSN, commanding Confederate naval forces in the lower Mississippi. She participated in the Battle of Forts Jackson and St. Philip, during which Commodore David Farragut, USN, on his way to New Orleans, ran his fleet past the Confederate forts of Fort Jackson and Fort St. Philip. In the action Manassas attempted to ram Pensacola, which turned in time to avoid the heavy blow and delivered a full broadside at close range. Manassas then ran into more murderous fire from the whole line of the Union fleet. She then charged Mississippi and delivered a long glancing blow to her hull, also firing her single cannon as she rammed. Next she rammed Brooklyn, again firing her cannon, injuring her deeply, but not fatally. After this action Manassas followed the Union fleet quietly for a while, but as she drew closer Mississippi furiously turned on her and made an attempt to ram the ironclad. Manassas managed to dodge the blow but ran aground in the process. Her crew managed to escape as Mississippi poured heavy broadsides into the stranded Confederate ram. Now on fire, Manassas slipped off the bank and drifted down the river past the Union mortar flotilla. Commander David Dixon Porter, USN, in command of the mortar boats, tried to save her as an engineering curiosity, but Manassas exploded and immediately plunged under water, a total loss. In 1981, the National Underwater and Marine Agency located the suspected wreckage of the Manassas under a current levee on the bank of the Mississippi. Years after the war, in the book Battles and Leaders of the Civil War, there was a claim that a Manassas crewman was knocked off the ironclad by a Union sailor; however Lieutenant Warley reported no casualties among his Manassas crew in an official report dated 13 August 1863.