Кіріспе
Никарагуаның президенті 1956 жылдан 1963 жылға дейін Луис Анастасио Сомоса Дебайль (18 қараша 1922 жыл - 13 сәуір 1967 жыл) – Никарагуаның 50-ші президенті, 1957 жылдан 1963 жылы отставкаға кеткенге дейін қызмет еткен. Ол әкесі Анастасио Сомоса Гарсияның қайтысынан кейін президенттік лауазымға ие болды. Сомоза отбасы, сол кезде елдегі ең ықпалды отбасы болды. Сомоса Дебайль 1922 жылдың 18 қарашасында Леон қаласында дүниеге келді. 1936 жылы, 14 жасында ол және оның кіші інісі Анастасио Тампа қаласының жанындағы Сент-Лео колледжіне оқуға түсті, кейін Лонг-Айлендтегі Ла Саль әскери академиясына ауысты. Луис Луизиана штаты университетінде білім алды, онда ол Фи Сигма Альфа испандық студенттік қауымдастығының мүшесі болды. 9 маусымда 1947 жылы Коста-Рикалық Изабель Уркуйоға үйленді және олардың жеті баласы болды. Әкесі Анастасио Сомоса Гарсияның қазасынан кейін Луис президент міндетін атқарушы болып тағайындалды және келесі жылы толыққанды президент сайланды. Оның билеуі әкесіне қарағанда жұмсақ болды. Дегенмен, азаматтық бостандықтар шектеліп, сыбайлас жемқорлық кеңінен таралды. Оның інісі Анастасио Сомоза Дебайль Ұлттық гвардияны басқарды және ағасының билігі кезінде елдегі екінші ең қуатты адам болды. Луис 1963 жылы қайта сайлануға түсуден бас тартса да, ол Анастасиомен бірге 1963 жылдан бастап президенттік лауазымға Сомозаға адал саясаткерлерді тағайындады. Осының нәтижесінде Луис 1967 жылы Манагуада 44 жасында қайтыс болғанға дейін Никарагуаның іс жүзіндегі жетекшісі болып қала берді. Луис Сомоза 1950 жылдан 1953 жылға дейін және 1954 жылдан 1956 жылға дейін Никарагуа Ұлттық Конгресінің төменгі палатасының төрағасы, ал 1965 жылдан 1966 жылға дейін Сенат төрағасы болды. Луис Сомосаның билігі кезінде Никарагуа Орталық Америка ортақ нарығының құрылуына ықпал етті, ал «Прогресс үшін альянс» осы ортақ нарықтың құрылуын қолдады. «Шошқалар шығанағы» шабуылы кезінде ол ЦРУ-ның даярлаған кубалық көтерілісшілеріне Никарагуаның Кариб теңізі жағалауындағы Пуэрто-Кабезастан кетуге рұқсат берді. Сандинистер 1961 жылы үкіметке қарсы күресті бастады – бұл күрес 1979 жылы оның інісін биліктен құлатты.
Luis Anastasio Somoza Debayle (18 November 1922 – 13 April 1967) was the 50th President of Nicaragua from 1957 until his resignation in 1963. He succeeded to the presidency following the death of his father, Anastasio Somoza García. His family which was called the Somoza family was the most powerful family in the country at that time. Somoza Debayle was born in León on 18 November 1922. In 1936 at the age of 14, he and his younger brother Anastasio attended Saint Leo College Prep near Tampa, before transferring to La Salle Military Academy on Long Island. Luis was then educated at Louisiana State University, where he was a member of Fi Sigma Alfa Hispanic fraternity. He married Costa Rican Isabel Urcuyo on 9 June 1947, and they had seven children together. Following the assassination of his father, Anastasio Somoza García, Luis was tapped as acting president, and was elected president in his own right the following year. His rule was somewhat milder than that of his father. However, civil liberties remained restricted, and corruption remained widespread. His brother, Anastasio Somoza Debayle, headed the National Guard and was the second most powerful man in the country during his older brother's rule. Although Luis declined to run for reelection in 1963, he and Anastasio saw to it that the presidency was held from 1963 onward by politicians loyal to the Somozas. As a result, Luis remained the de facto leader of Nicaragua until his death in 1967, when he suffered a massive heart attack in Managua at the age of 44. Luis Somoza was the president of the lower chamber of National Congress of Nicaragua from 1950 to 1953, and 1954 to 1956, and the president of the Senate from 1965 to 1966. Under Luis Somoza's regime, Nicaragua played a key role leading to the creation of the Central American Common Market, with the Alliance for Progress backing that common market's creation. During the Bay of Pigs Invasion, he allowed the CIA trained Cuban rebels to embark from Puerto Cabezas, on Nicaragua's Caribbean coast. The Sandinistas began their struggle against the government in 1961 – a struggle that would oust his brother in 1979.
Өлім
1967 жылы 13 сәуірде жүрек талмасынан үйде қайтыс болды. Бұл орын қазір Қорғаныс министрлігі. Ол Никарагуаның Манагуа қаласындағы Ұлттық гвардия мавзолейінде әкесімен бірге Cementerio Occidental бейістігіне жерленген. Оның әйелі Изабель 1990 жылдардың басында Техас штатының Хьюстон қаласына көшіп, 2014 жылы онда қайтыс болды.