Канада жазушысы және банкирі: Синклер Росс өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Канадалық банкир және жазушы Джеймс Синклер Росс, CM (22 қаңтар 1908 – 29 ақпан 1996) – Канадалық банкир және автор, ол Канада даласындағы өмір туралы романдар мен әңгімелер жазған. Ол ең әйгілі туындысы – «Мен үшін және менің үйім» романымен танымал.

Өмір және мансап

Росс Саскачеван штатының Шелбрук қаласына жақын жердегі шаруашылықта дүниеге келген. Жеті жасында ата-анасы ажырасып, балалық шағында анасымен бірнеше фермада тұрып, Саскачеван штатының Индиан-Хед қаласындағы мектепке барып оқыды. Ол 11-сыныпты бітіргеннен кейін 1924 жылы Канаданың Юнион Банкіне жұмысқа орналасты, бір жылдан соң ол Канада Корольдік Банкінің құрамына енді. Бастапқыда ол Саскачеван штатының бірнеше шағын қалаларында жұмыс істеді, содан кейін 1933 жылы Манитоба штатының Виннипег қаласына көшіп, онда өзінің ең танымал романы – «Мен және менің үйімді» жазып, жариялады. 1946 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада армиясында төрт жыл қызмет еткеннен кейін Квебек штатының Монреаль қаласына көшіп келді. Ол 1968 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Корольдік банкте жұмыс істеді, содан кейін Испания мен Грецияда біраз уақыт болып, Ванкувер қаласындағы (Британдық Колумбия) қарттар үйіне көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ұлы депрессия кезіндегі далалық оқшау қалада өтетін «Мен және менің үйім» романы 1941 жылы жарық көрді. Алғашында көп назар аудармаса да, ол Канада әдебиетінің классикасына айналып, канадалық далалық көркем әдебиет жанрына негіз салды. Өмірінде тағы үш роман және бірнеше әңгімелер жинағын жазды, бірақ ешқайсысы оның алғашқы романындай танымал болған жоқ. Ол баспагерлері қабылдамаған романдарының қолжазбаларын, соның ішінде «Соубонс мемориалының» жалғасын жойғаны белгілі. Оның «Суреттелген есік» атты әңгімесі Атлантис Фильмс студиясымен «Суреттелген есік» деген қысқаметражды фильмге бейімделді, ол 1985 жылы 57-ші «Оскар» сыйлығының «Үздік қысқаметражды фильм» номинациясына ие болды. Саскачевандық суретшілер мен оқырмандар оның құрметіне Индиан-Хед қаласында Джо Фафард мүсін жасаған қоладан ескерткіш орнатты. 1992 жылы ол Канада орденінің мүшесі атанды. Ол 1996 жылы Паркинсон ауруынан қайтыс болды және Индиан-Хед қаласына жерленді. Оның гомосексуализмі алғаш рет қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Кит Фрейзердің «Мен үшін және менің денеме: Синклер Росс мемуарлары» (1997) атты өмірбаяны арқасында көпшілікке белгілі болды.

Ross was born on a homestead near Shellbrook, Saskatchewan. When he was seven, his parents separated, and he lived with his mother on a number of different farms during his childhood, going to school in Indian Head, Saskatchewan. He left school after Grade 11 and in 1924 he joined the Union Bank of Canada, which became part of the Royal Bank of Canada a year later. At first, he worked in a number of small towns in Saskatchewan, then moved to Winnipeg, Manitoba in 1933 where he wrote and published his most famous novel As For Me and My House. In 1946 he moved to Montreal, Quebec after spending four years in the Canadian Army during World War II. He remained with the Royal Bank until his retirement in 1968, after which he spent some time in Spain and Greece before moving to a nursing home in Vancouver, British Columbia, where he lived until his death. As For Me and My House, set in an isolated town on the Prairies during the Great Depression, was published in 1941. At first not much noticed, it went on to become a Canadian literary classic and set the precedent for the genre of Canadian prairie fiction. He wrote three more novels during his lifetime, as well as a few anthologies of short stories, none of which became as well known as his first novel. He is known to have destroyed manuscripts of novels that his publisher rejected, including a sequel to Sawbones Memorial. His short story "The Painted Door" was adapted by Atlantis Films as the short film The Painted Door, which was an Academy Award nominee for Best Live Action Short Film at the 57th Academy Awards in 1985. A monument in his honour has been erected in Indian Head by Saskatchewan artists and readers, with a bronze statue sculpted by Joe Fafard. In 1992, he was made a Member of the Order of Canada. He died in 1996, having had Parkinson's disease, and was buried in Indian Head. The year after his death his homosexuality became public knowledge for the first time, as a result of Keath Fraser's biography As For Me and My Body: A Memoir of Sinclair Ross (1997).