Вольферт Аккер: Колониялық дәуірдегі өмір және «Вольферт Аралы» тарихы

Кіріспе

Вольферт Акер (1667–1753) – Американың колониялық дәуірінде өмір сүрген адам. Ол Вашингтон Ирвингтің «Вольферт Аймағы және әртүрлі жазбалар» (1855) атты әңгімелер жинағында еске алынады. Оның есімі Вольферт немесе Вольверт сөздерінің әртүрлі комбинацияларында, ал тегі Акер, Эхерт, Эккар немесе Эккер деп жазылған. Ол Бруклиндегі Флатбуш қаласында дүниеге келді және қазіргі Ирвингтон, Нью-Йорк, Вестчестер округындағы «Вольферт Аймағы» (немесе «Вольферт Тынығысы») деп аталатын үлкен үйінде қайтыс болды. 1692 жылдың 20 желтоқсанында Фредерик Филипстің жеріне үйленген Маретце Сибутсқа үйленді. Акер Жаңа Нидерландыдағы Филипсбург мұражайының коллекторы ретінде британдық колониялық үкіметке қызмет етті. Оның сүйікті сөзі «Rust in Lust» (тыныштықта бейбітшілік) еді, бірақ ол әрқашан өте дауысты және белсенді губернаторларға жұмыс істеуге мәжбүр болды; ол бір кезде Питер Стьювесанттың жеке кеңесшісі болды, содан кейін Вольферт Аймағына зейнетке шықты. Уильям Оуэнс Вольферттің жоғары мәртебесіне қарамастан, ол Филипстің жалға алушысы болуы мүмкін деп санайды. Жалға алған немесе алмаған, Вольферт аймақтағы екінші үлкен үйге ие болды, ол әлі де тұрған Филипс Мэнор Холлынан кейін екінші орында тұрды. Вольферттің ағасы Ян Эккер Филипс құрған Слипи-Холлоудың Ескі Голланд шіркеуінің алғашқы диаконы болды және 1716 жылдың мамырында әлі де тірі болды. Вольферт Акер екінші диакон, кейіннен ақсақал болды. Алайда 1716 жылдың мамырында ол әйелі Маритиямен бірге сегіз мүшесінің екеуі тізімнен шығарылды, бірақ олардың есімдері 1734 жылға дейін шомылдыру куәгерлері ретінде тіркелді. Акер басқа ақсақалдармен бірге Филипс пен оның әйелімен бірге шіркеудің еден тақталарының астында жерленген. Акердің Стивен, Сибер және Абрахам деген үш ұлы болды. Әрбір ұл үйленді және ұлдарына Вольферт есімін қойды. Абрахамнан Абрахам II және Вольферт II туды, американдық «патриот» және Уиг координаторы, ол Нью-Йорктің Марлборо қаласында тұрды (оның үйі Хилл Хаус әлі де тұр) және Нью-Йорктің Ньюбург пен 1913 жылы Беконның бөлігіне айналған Акер паромдарының негізін қалаушы. Абрахамның Ван Тассель отбасымен байланысы «Сонды Аңғар туралы аңыз» атты шығармада айтылған, және революциялық кезеңдегі бүлікші Ван Тассель ұрпағымен байланысы арқылы Акерлер Вольферт Аймағын жоғалтты. Вольферттің мүлігі біраз уақыт бойы оның отбасында сақталды, бірақ ақырында бөлініп сатылды. Оның жерін сатып алғандардың бірі Вашингтон Ирвинг болды, ол бұрыннан бар құрылысты алып, романтикалық Саннисайд үйін содан жасады. Шынайы Вольферт Аймағы Катрина Экер Ван Тассельдің күйеуі британдық кемелерге қанаты бар мылтықпен атқаннан кейін британдықтар тарапынан өртеп жіберілді. Нью-Йорктегі Ирвингтон қаласындағы Экар көшесі оның құрметіне аталған.

Wolfert Acker (1667–1753) was a colonial period American who is featured in Washington Irving's short story collection Wolfert's Roost and Miscellanies (1855). His name was recorded in all combinations of Wolfert or Wolvert as given name, and Acker, Echert, Eckar, or Ecker as surname. He was born in Flatbush, Brooklyn, New York and died at his sizable home, "Wolfert's Roost" (or "Wolfert's Rest") near the site of what is now Irvington, New York in Westchester County, New York. On December 20, 1692, on land belonging to Frederick Philipse, he married Maretje Sibouts. Acker served the British colonial government as collector of Philipsburg Manor in New Netherlands. He was a quiet man whose favorite phrase was "Rust in Lust" (peace in quiet) but always found himself working for very loud and active governors; he was, at one point, privy counsellor to Peter Stuyvesant, before eventually retiring to Wolfert's Roost. William Owens believes that, despite his high status, Wolfert may have been a tenant of Philipse. Tenant or not, Wolfert did have the second largest house in the region, second only to Philipse Manor Hall, which still stands. Jan Ecker, Wolfert's brother, was the first deacon of the Old Dutch Church of Sleepy Hollow, which was founded by Philipse, and was still living in May 1716. Wolfert Acker became the second deacon and later, an Elder. However, by May 1716, he and his wife Maritie were two of eight members no longer on the roll, although their names continued to appear as baptismal witnesses until 1734. Acker is entombed beneath the floorboards of the church along with other Elders, beside Philipse and his wife. Acker had three sons, Steven, Siber, and Abraham, and each son was married and named a son Wolfert. From Abraham's line came Abraham II and Wolfert II, the American "patriot" and Whig coordinator who lived in Marlborough, New York (where his house, Hill House, still stands) and founder of the Acker Ferry between Newburgh, New York and what became in 1913 part of Beacon, New York. Abraham's connection to the Van Tassel family is cited in "The Legend of Sleepy Hollow", and it was through their association with a rebellious Van Tassel scion during the revolutionary period that the Ackers lost Wolfert's Roost. Wolfert's property was passed along in his family for some time, but was eventually broken up and sold off. One person who bought his land was Washington Irving who took an existing structure and made his romantic Sunnyside out of it. The actual Wolfert's Roost was burned down by the British after the brother in law of Catriena Ecker Van Tassel shot at the British sloops with a goose rifle charged with nails. Eckar Street in Irvington, New York is named for him.