Кіріспе

Британдық журналист, сарапшы және жазушы Дэвид Гудхарт (12 қыркүйек 1956 жылы туған) – британдық журналист, сарапшы және жазушы. Ол Prospect журналын құрған және бұрынғы бас редакторы болған.

Ерте өмір және білім

Гудхарт – Валери Форбс Винант (Джон Гилберт Винанттың сіңлісінің баласы) және консерватор партиясының депутаты сэр Филипп Гудхарттың жеті баласының бірі. Ол Lehman Brothers компаниясын негіздеушілердің бірі Майер Леманның шөптесі. Ол Итон колледжінде және Йорк университетінде оқып, тарих және саясат саласы бойынша диплом алды. Жастығында, 19 жасының соңы мен 20 жасының басында өзін "ескі етондық марксист" деп жазған.

Мансап

Гудхарт 12 жыл бойы Financial Times газетінің тілшісі болды, оның бір бөлігі Германияда орналасқан. 1995 жылы ол британдық ағымдағы оқиғалар журналы Prospect-ті құрды және 2010 жылға дейін оның редакторы болды, содан кейін – жауапты редактор. 2011 жылдың желтоқсанында ол лондондық Demos ой-зерттеу орталығының директоры болып тағайындалды. 2017 жылдан бері Policy Exchange ой-зерттеу орталығындағы Демография, иммиграция және интеграция бөлімінің жетекшісі. Ол The Guardian, The Independent және The Times газеттерінде мақалалар жариялаған. Сондай-ақ, ол BBC Radio 4 арнасының «Талдау» бағдарламасы үшін 2010 жылы иммиграция және «Көк еңбек» тақырыбында деректі фильмдер дайындады. Ол өзінің ой-өрісіне әсер еткен, «Көк еңбек» терминін енгізген Морис Гласман сияқты адамдар туралы жазды.

Саяси көзқарастар

Гудхарт "Тым алуан түрлі ме?" атты эссесінде "Бөлісу мен ынтымақ әртүрлілікпен қақтығысуы мүмкін" деп жазды, ол 2004 жылдың ақпанында Prospect журналында жарияланды. Расалық теңдік комиссиясының сол кездегі төрағасы Тревор Филлипс мұндай пікірлерді консервативті саясаткер Инох Пауэллдің атымен "либералды Пауэллиттер" деп сипаттады. "Британ арманы: соғыстан кейінгі иммиграцияның жетістіктері мен сәтсіздіктері" (2013) кітабында Гудхарт жоғары иммиграция ұлттық ынтымақты күлдетеді және әлеуметтік-демократиялық идеалдарға, әлеуметтік мемлекетке қауіп төндіреді деп мәлімдейді. Ол Ұлыбританияға иммиграцияны азайту және иммигранттарды интеграциялауға көбірек назар аудару қажет екенін жақтады. "Бір жерге апаратын жол" 2017 жылы жарық көрді. Оның пікірінше, Ұлыбританияда "бір жердегілер" – халықтың шамамен жартысын құрайтын нақты бір қауымдастыққа берілген адамдар, "арасындағылар" және "қайда болса да" – әдетте қалаларда тұратын, әлеуметтік либералды және жақсы білім алған адамдар арасында айырмашылық бар, соңғысы халықтың шамамен 20-25% құрайтын азшылық, бірақ іс жүзінде көпшіліктің көзқарасын "басып озды". Джонатан Фридланд The Guardian газетінде Жаңа лейбористер "Асбо мәдениеті" мен "тюрьма жұмыс істейді" көзқарасын қолдаған саясатында "бір жердегілерді" ескерген болуы мүмкін деп санайды, олар Майкл Ховардтың ішкі істер министрі қызметтен бастап осылай жалғастырды. Олар 2015 жылы ажырасып кетті.

Жарияланымдар

Британдық арман: Соғыстан кейінгі иммиграцияның табыстары мен сәтсіздіктері (2013). Atlantic Books. Бір жерге апаратын жол: Популистік көтеріліс және саясаттың болашағы (2017). C. Hurst & Co. Ақыл-ой, қол еңбегі, жүрек: 21-ғасырдағы қадір-қасиет пен мәртебе үшін күрес (2020). Allen Lane.