Кіріспе
Шотландияда туған ирланд-американдық саяси журналист және жазушы Александр Клод Кокберн (Alexander Claud Cockburn; 6 маусым 1941 – 21 шілде 2012) – Шотландияда туған ирланд-американдық саяси журналист және жазушы. Кокберн Ирландияда британдық ата-анасымен тәрбиеленді, бірақ 1972 жылдан бастап АҚШ-та тұрып, жұмыс істеді. Джеффри Сент-Клэрмен бірге «CounterPunch» саяси бюллетенін шығарды. Кокберн сонымен қатар «The Nation» журналы үшін «Beat the Devil» бағанасын және «Creators Syndicate» таратып берген «The Week in London» журналы үшін тағы бір бағана жазды.
Alexander Claud Cockburn ('/k//oʊ//b//ər//n/ KOHbərn; 6 June 1941 – 21 July 2012) was a Scottish born Irish American political journalist and writer. Cockburn was brought up by British parents in Ireland, but lived and worked in the United States from 1972. Together with Jeffrey St. Clair, he edited the political newsletter CounterPunch. Cockburn also wrote the "Beat the Devil" column for The Nation, and another column for The Week in London, syndicated by Creators Syndicate.
Өмірбаян
Александр Кокберн 1941 жылғы 6 маусымда Шотландияда дүниеге келді және Ирландияның Корк графтығындағы Югал қаласында өсті. Ол журналист, бұрынғы коммунист жазушы Клод Кокберннің және оның үшінші әйелі Патриция Байронның үлкен ұлы болды. (Ол "Сегіздік" атты автобиографиясын жазды). Оның әулетіне 1812 жылғы соғыста Вашингтон қаласын өртеп жіберуге жауапты болған 10-шы баронет сэр Джордж Кокберн де кірді.
Ұлыбритания
Кокберн 1963 жылы Оксфордты бітірген, содан кейін "New Left Review" журналында жұмыс істеді, 1966 жылы оның бас редакторы болды. Ол сондай-ақ "Times Literary Supplement" журналының редакторының көмекшісі болды, ал 1967 жылы "New Statesman" журналында жұмыс істеді. 1967 жылы Кокберн Робин Блэкбернмен бірге "The Incompatibles: Trade Union Militancy and the Consensus" атты кітапты бірлесіп редакциялады. Блэкберн кітапты "[кәсіподақ ұйымдастырушыларын, солшыл журналистерді, оның ішінде Пол Футты, марксистік экономистерді және екі либерал – Майкл Фрэйн мен Филип Тойнбиді] біріктірген, олардың бәрі де Лейбористер мен консерватор сарапшыларының кәсіподақ белсенділерін қаралауын қынжырды" деп сипаттады.
Америка Құрама Штаттары
1972 жылы Кокберн АҚШ-қа көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол The New York Review of Books, Esquire, Harper's журналдарына материалдар жазды, сондай-ақ 1973-1983 жылдар аралығында The Village Voice-қа да үлес қосты. Ол осы журнал үшін ұзақ жылдар бойы "Пресс-клиптер" рубрикасын ашты. Оның Руперт Мердокпен жасаған сұхбаты Мердоктың газетті сатып алуына дейін жарияланды. Кейін Джеймс Риджвей: «Мердоктың "The Voice" газетіне ие болған кезде Алекстің өткір сөздеріне ашуланғаны айтылды, бірақ ол ештеңе жасамады» деп еске алды. 1975 жылы Кокберн «Бос құмарлық: Шахмат және өлім биі» атты кітап жазды. 1979 жылы Кокберн мен Риджвей «Саяси экология» кітабын бірлесіп жазды. 1982 жылы Кокберн «Арабтану зерттеулер ұйымынан 1982 жылы 10 000 долларлық грант алғаны үшін» The Voice журналынан шеттетілді. 1984 жылы Кокберн әкесінің осы аттас романының атымен аталатын «Шайтанды жең» рубрикасымен The Nation журналына тұрақты автор болды. 1980-жылдары Кокберн New York Press, Los Angeles Times, New Statesman, Anderson Valley Advertiser, The Week, The Wall Street Journal және Chronicles басылымдарына да материалдар жазды. 1987 жылы Кокберн 1976 жылдан бастап жазылған мақалалар, күнделік жазбалары, хаттар мен эсселер жинағынан тұратын кітаптар сериясының біріншісін аяқтады, ол «Империяның жемқорлығы» деп аталды; кітаптың мұқабасында адмирал Джордж Кокберннің Ақ үйді өртеп жібергенінің суреті бейнеленген. Одан кейін «Алтын ғасыр бізде: Саяхаттар мен кездесулер» (1995) және «Құлаған империя: Саяси жанжал, жемқорлық және американдық мәдениет арқылы саяхат» (2013) кітаптары жарық көрді. 1990-жылдары Кокберн CounterPunch бюллетеніне үлес қосып, ақырында оның бас редакторы болды. Кокберн 2009 жылы АҚШ азаматы атанды. Ол 1992 жылы Солтүстік Калифорниядағы Гумбольдт округіндегі Петролия қаласына көшкенге дейін көп жылдар бойы Нью-Йоркте тұрды.
Соғысқа қарсы ұстанымдар
1980 жылдың қаңтарында «Village Voice» газетінде жарияланған мақаласында Кокберн АҚШ БАҚ-ының кеңес-ауған соғысы туралы жариялағандарын сынап, Ауғанстанды «айтуға келмейтін адамдар, қой шауып, контрабандамен айналысатын жандармен толы ел» деп сипаттады. «Ресейлік сапог астында қиналып жатқандарға деген ықыласымды ешкімнен аямаймын, бірақ егер бір ел зорлауға лайық болса, ол – Ауғанстан», деді ол. Кейін Кокберн бұл сөздерін «сатиралық», «дәмсіз» деп атады. 1988 жылы «USS Vincennes» кемесінен Иранның «Иран Эйр» әуе компаниясының 655 рейсіне зымыран атып, 290 адамның қаза табуына себеп болды. Кен Сильверштейнмен бірлесіп, екеуі АҚШ әскері мен оның командирлерін сынаған мақалалар жазды. Кокберн Біріккен Ұлттар Ұйымының Ирак үкіметіне қатысты салған экономикалық және саяси санкцияларын да сынады. Оның сөзіне қарағанда, мұндай шаралар «бұзық мемлекеттерге (олардың көпшілігі, мысалы, Талибан немесе Саддам Хусейн, бастапқыда АҚШ барлау қызметінің құрылысы болған)» бағытталған. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдан кейін ол 2001 жылы АҚШ-тың Ауғанстанға басып кіруіне, ал 2003 жылы АҚШ бастаған күштердің Иракқа басып кіруіне қарсы шықты. Кокберн 1963 жылы АҚШ президенті Кеннедиге жасалған қастандыққа және Кантри-Уолк ісіне байланысты туындаған арнайы теорияларды да сынады. Ол АҚШ үкіметінің 1941 жылы Жапонияның Перл-Харборға жасаған шабуылы туралы бұрыннан білгенін жазды. «Америка гейлер, еврейлер, қара нәсілділер және әйелдер туралы жаман сөз айтуды заңсыз етуге қадам басып жатыр, ал Бірінші түзету додо құсының тағдырына ұшырады», деді ол. Кокберн оңшыл патриоттар қозғалысын және милициялардың митингілерін мақұлдап жазды. Екінші түзету және қару-жараққа қатысты пікірін сұрағанда, Кокберн: «Жергілікті түрік құсы Гумбольдт округіндегі меншігіме кіріп келді, Калифорнияның балық және аң аулау ережелері осы құсқа қатысты осалдық терезесін қарастыратынын білмеді. Мен 12 калибрлі мылтығыма жүгіріп, сол құсты атып түсірдім, он үш жарым фунт салмақта, оны қауырсынымды, ішегін шығарып, жақындарыммен бірге жедім, олар айтқандай», деді, бірақ сонымен қатар «Адамдар гаубица тасымалдамауы керек деп ойлаймын» деді. 2007 жылы Вирджиния Техникалық университетінде болған қырғыннан кейін Кокберн: «Қаруға қарсы лоббиден әдеттегі айқайлар естілді, бірақ бәрі де бос сөз. Америка халыққа қару ұстау құқығын беретін Екінші түзетуден бас тартпақ емес», деп жазды.
The USS Vincennes fired a missile in 1988 that brought down Iran Air Flight 655, killing 290 people. With Ken Silverstein, in reaction the two men co wrote articles critical of the United States military and its commanders. Cockburn also criticized economic and political sanctions imposed on the Iraqi government by the United Nations. He said that such policies targeted "rogue states (most of which, like the Taliban or Saddam Hussein, started off as creatures of US intelligence)." After the September 11 attacks, he criticized the 2001 United States invasion of Afghanistan, and the 2003 invasion of Iraq by United States led forces. Cockburn also criticized conspiracy theories related to the 1963 assassination of US president Kennedy and the Country Walk case. He did suggest in writing that the US government had prior knowledge of the 1941 Japanese military attack on Pearl Harbor. He said, "America is well on its way to making it illegal to say anything nasty about gays, Jews, blacks and women [ ] with the First Amendment gone the way of the dodo." Cockburn wrote approvingly of the right wing Patriot movement and militia rallies. Asked about his position on the Second Amendment and gun control, Cockburn said, "a native Mexican turkey wandered onto my property in Humboldt County, unaware that the California Fish and Game regulations permitted a window of vulnerability for the aforementioned wild turkey. I then proceeded to my 12 gauge and brought that turkey down, thirteen and a half pounds, plucked it, drew it, and ate it, with my loved ones as they say," but also said "I think that people shouldn't carry Howitzers." Following the 2007 Virginia Tech massacre, Cockburn wrote, "There have been the usual howls from the anti gun lobby, but it's all hot air. America is not about to dump the Second Amendment giving people the right to bear arms."
Әлеуметтік тақырыптар
Басқа әлеуметтік тақырыптардың қатарында Кокберн АҚШ-қа заңсыз көші-қон туралы "қорқыту тактикасына" қарсы күресі, антисемитизм және қазіргі саясатта антисемитизм айыптауларын пайдалануы (мұның үшін ол сынға ұшырады) және "Уолл-стритті басып алу" қозғалысын қолдауы туралы көп жазды. Кокберн бір жынысты некелер мен Саентология туралы да жазған.
Жеке өмір және өлім
1968 жылдың желтоқсанында Кокберн жазушы Эмма Теннантқа үйленді; олардың қызы Дейзи Элис Кокберн 1969 жылдың ақпан айында дүниеге келді. Кокберн мен Теннант 1973 жылы ажырасты. Кокберннің британдық жазушы және журналист Кристофер Хиченспен күрделі жеке және кәсіби қарым-қатынасы болды. Робин Блэкберн Кокберн Кристоферді «шамалы ойлап тапқан» деді. Ол оған не істеуге болатынын көрсетті. Кокберн 2012 жылдың 21 шілдесінде Германияның Бад-Сальцхаузен қаласында 71 жасында, екі жыл бойы қатерлі ісікпен ауырып қайтыс болды. CounterPunch басылымында Джеффри Сент-Клэр былай деп жазды: "[Кокберн] аурудың өзін анықтауын қалаған жоқ. Ол достары мен оқырмандарының оған аяушылық білдіруін қаламады. Ол Кристофер Хитченс жасағандай, өзінің өлімін блогта жариялауды да қаламады. Алекс өмірін соңына дейін жалғастыруды армандады".