Кіріспе

Британдық таблоидтық газет – британдық ұлттық күнделікті газет.

The Daily Mail – Лондонда шығарылатын британдық күнделікті орта нарықтық таблоидтық газет. Ол 1896 жылы құрылған. 2020 жылға қарай Ұлыбританиядағы ең көп таралған газет болды. Оның бауырлас газеті The Mail on Sunday 1982 жылы, шотландтық нұсқасы 1947 жылы, ал ирландтық нұсқасы 2006 жылы жарық көрді. Газет мазмұны MailOnline жаңалықтар веб-сайтында жарияланады, бірақ веб-сайт жеке басқарылады және өз редакторы бар. Газет Daily Mail and General Trust компаниясына тиесілі. Джонатан Хармсворт, 4-ші виконт Роттермир, газеттің негізін қалаушылардың бірінің шөбересі, Daily Mail and General Trust төрағасы және бақылау акционері. Газеттің күнделікті редакциялық шешімдерін әдетте редактор басқаратын команда қабылдайды. Тед Верити 2021 жылдың 17 қарашасында Георди Грейгтің орнына редактор болып тағайындалды. 2014 жылы жасалған сауалнама бойынша оқырмандардың орташа жасы 58-ге жеткен, ал 15-44 жас аралығындағы оқырмандардың саны британдық газеттер арасындағы ең төменгі көрсеткішті құрады. Британдық күнделікті газеттердің арасында ерекшелік ретінде, оқырмандарының көп бөлігін (52-55%) әйелдер құрайды. 2020 жылдың ақпан айында газеттің орташа тәуліктік таралымы 1,13 миллион дананы құрады. 2019 жылдың сәуірінен 2020 жылдың наурызына дейін газеттің орташа тәуліктік оқырмандары шамамен 2,18 миллион адамды құрады, оның ішінде шамамен 1,41 миллион адам ABC1 және 0,77 миллион адам C2DE демографиялық тобына жатты. Газеттің веб-сайтына 2020 жылы ай сайын 218 миллионнан астам бірегей келуші кірді. Daily Mail бірнеше марапатқа ие болды, соның ішінде 1994 жылдан бері (2020 жылға дейін) The Press Awards сыйлығымен тоғыз рет «Жылдың ұлттық газеті» атанды. Редакторлар қоғамы 2020 жылы оны «Күнделікті газет» деп таңдады. Daily Mail сенімсіздігі, сенсациялық және ғылыми-зерттеулер мен медицина туралы дұрыс емес қорқыныш тудыратын материалдарды жариялауы сынға ұшырады. 2017 жылдың ақпан айында ағылшын тіліндегі Уикипедия Daily Mail-ді сенімді дереккөз ретінде пайдалануға тыйым салды.

Шолу

The Mail бастапқыда кең форматты газет болып шыққан, бірақ 1971 жылғы 3 мамырда, құрылғанына 75 жыл толуымен, ықшам форматқа көшкен. Сол күні ол Daily Sketch газетін де қосып алды, ол бұрын сол компания тарапынан таблоид ретінде жарық көрген болатын. Mail газетінің баспагері Daily Mail and General Trust (DMGT) Лондон қор биржасында тіркелген. 2020 жылғы ақпан айындағы Аудит бюросының деректеріне сәйкес, Daily Mail газетінің күндізгі жалпы сатылымы 1,134,184 дананы құрады. Қазіргі төраға және негізгі акционері Виконт Роттермирдің басты мәселесі – газет таралымын сақтап қалу. Ол Лордтар палатасының комиссиясына "редакторларға редакциялау бостандығын беру қажет" деп мәлімдеді, сондықтан газет редакторы редакциялық саясатты, оның ішінде саяси бағытын еркін анықтай алатын болды. 2021 жылғы 17 қарашада Тед Верити Mail газеттерінің редакторы лауазымына жеті күндік жаңа қызметке кірісті, ол Daily Mail, The Mail on Sunday және You журналына жауапты.

1919-1930 жылдар

1920 жылдың қысында «Шапан кампаниясы» сияқты Нортклиффті жандандырған көңіл көтеруші трюктар болды. Бұл – Нортклифтің ерекше қызығушылығын тудырған мәселе – шапанның жаңа дизайны үшін 100 фунт стерлинг сыйлық қоры бар бәйге. 40 000 өтінім келіп түсті, жеңімпаз – топтық шапан мен боулердің араласып кеткен түрі, ол «Daily Mail Sandringham Hat» деп аталды. Газет кейіннен оны киюді насихаттады, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. 1919 жылы Алкок пен Браун Атлантика арқылы алғашқы ұшуды жасады, «Daily Mail» газетінен 10 000 фунт стерлинг сыйлық жеңіп алды. 1930 жылы газет тағы бір авиациялық трюк туралы керемет мақала жариялады, Англиядан Австралияға жалғыз өзі алғашқы ұшқан Эми Джонсонға тағы 10 000 фунт стерлинг сыйлық берді. «Daily Mail» газеті 1908 жылы «Идеал үй» көрмесін ұйымдастырды. Бастапқыда Нортклифф мұны жарнама сату үшін жасалған жарнамалық трюк деп есептеді және қатысудан бас тартты. Бірақ оның әйелі оған қысым көрсетті, ол көзқарасын өзгертті және оны жақтап сөйледі. 1922 жылы газеттің редакциялық бөлімі заманауи құралдар мен технологияның артықшылықтарын насихаттауға толыққандай кірісті, осы арқылы әйел оқырмандарына үй шаруасының ауыр жұмысынан азат болуға көмектесуді мақсат етті. «The Mail» газеті 2009 жылы «Media 10» компаниясына сатқанға дейін бұл іс-шараны ұйымдастырып келді. Лорд Нортклифф есейген сайын газетке деген бақылауы әлсіреп, ол қатыспайтын кезеңдер болды. 1921 жылы оның физикалық және психикалық денсаулығы күрт нашарлады, ол 1922 жылдың тамызында 57 жасында қайтыс болды. Оның інісі лорд Роттермир газетті толық бақылауға алды. Көптеген газеттерден айырмашылығы, «Mail» радионың жаңа құралына тез қызығушылық танытты. 1928 жылы газет жағадағы радиостанцияның алғашқы мысалын құрды. Бұл өзін-өзі насихаттау құралы ретінде де, BBC монополиясын бұзудың жолы ретінде де қолданылды. Алайда, жоба сәтсіз аяқталды, өйткені жабдықтар кемеден лайықты сигнал бере алмады, ал хабар таратушы дыбыс берушілермен алмастырылды. Жаз бойы жағажайға келген демалушыларды граммофон пластинкаларымен, газет пен оның сақтандыру қорына арналған жарнамамен қызықтырып, көңіл көтерді. «The Mail» сонымен қатар 1920-1930 жылдары Ұлыбританияға бағытталған континенталды коммерциялық радиостанциялардың жиі демеушісі болды және жеке радионы заңдастыруды мерзімді түрде қолдады, бұл 1973 жылға дейін болмады. 1923 жылдан бастап лорд Роттермир мен «Daily Mail» басқа бір үлкен газет магнаты лорд Бивербрукпен одақ құрды. Олардың қарсыласы Консервативтік партияның саясаткері және көшбасшысы Стэнли Болдуин болды. Роттермирдің бір мақаласында фашистік әдістер «біздікіндей елге жарамайды» деп мойындады, бірақ оның пікірін «егер біздің солтүстік қалаларымыз большевик болса, бізге олар қажет болады» деген мәлімдемемен толықтырды. 1927 жылы Италияда фашизмнің бес жылдығын атап өткен мақалада қазіргі Ұлыбритания мен Италия арасында Либералды дәуірдің соңғы жылдарындағы ұқсастықтар бар екендігі айтылды, өйткені Италияда 1912 жылы жалпы еркек сайлау құқығын беру сияқты Италияның Социалистік партиясына жеңілдіктер жасаған әлсіз либералды және консервативті үкіметтер болды, олардың «жалғыз нәтижесі тәртіпсіздіктің келуін тездету болды». Сол мақалада Болдуин Либералды дәуірдегі итальян премьер-министрлерімен салыстырылды, өйткені мақалада 1926 жылғы жалпы ереуілге ешқашан жол берілмеуі керек еді және Болдуин үкіметі «оппозицияны социалистерден гөрі социалистік болып қанағаттандыруға тырысқан әлсіздігі үшін» айыпталды. 1928 жылы «Daily Mail» газеті Муссолиниді «заманымыздың ұлы тұлғасы» деп мақтады. «Муссолини ХХ ғасырдың тарихына, Наполеон он тоғызыншы ғасырдың басында билік құрғандай, билік құрмақ». 1929 жылы Джордж Уорд Прайс «Mail» газетінде Болдуинды орнынан түсіріп, Бивербрукты көшбасшы етіп сайлау керектігін жазды. 1930 жылдың басында екі Лорд «Біріккен империя» партиясын құрды, оны «Daily Mail» газеті ынтамен қолдады. 1927 жылы Дод Проктордың «Таң» атты атақты суретін «Daily Mail» газеті Тейт галереясына сатып алды. 1927 жылы Роттермир өзінің венгрлік әулеті графиня Стефани фон Хоэнлоге ықпалымен Венгрияның мүддесін өз мүддесі ретінде қабылдады, 1927 жылы 21 маусымда «Венгрияның күндегі орны» атты жетекші мақала жариялады. «Күннің астында Венгрияның орны» атты мақаласында ол Венгрияның саяси және экономикалық жағынан «батыр және соғысшыл аристократия» билік ететінін атап өтті, ол өткен ғасырларда Осман империясымен соғысқан, бұл оны бүкіл Еуропаның «Махаммедтің [Пайғамбар Мұхаммедтің] күштері бекерге қарсы шыққан Еуропаның бекінісі болған» Венгрия аристократиясына үлкен қарызды иелік еткен деген тұжырымға әкелді. Роттермир «асыл» венгрлердің «көк және бауыржандық нәсілдермен» салыстырғанда жоғары тұрғанын айтты, олардың «Румыния, Чехословакия және Югославия халықтары» екенін атап өтті. Ол өз мақаласында Венгрияның Трианнон келісімі бойынша жоғалтқан барлық жерлерін қайтаруын жақтады, бұл Югославия, Чехословакия және Румынияда дереу алаңдаушылық тудырды, онда оның мақаласы британ үкіметінің саясатын көрсетеді деп сенді. Сонымен қатар, ол Судет немiстерiнiң мүддесiн қорғады, Судет аймағы Германияға берiлуi керек екенiн айтты. Чехословакияның Сыртқы істер министрі Эдвард Бенеш осы мәселе бойынша алаңдап, король Георг V-ті кездесуге барды, ол Роттермирді жек көретін және оның тілі соншалықты қаба және «корольге лайық емес» болғандықтан, Бенеш Прагаға корольдің сөздерін қайталай алмайтынын хабарлады. Шындығында, Роттермирдің «Венгрияға әділеттік» науқаны, ол 1939 жылдың ақпанына дейін жалғасты, Сыртқы істер министрлігі үшін мазасыздық тудырды, ол британ-чехословакия, югославия және румыния қарым-қатынастары Венгрия аристократиясы британ үкіметінің атынан сөйлеп отырғандай сезімге ие болғандықтан үнемі бұзылып отырады деп шағымданатын. «Daily Mail» газетінің басты тақырыптарының бірі – Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қарсылық болды және Роттермирдің Болдуинге қарсылығының көп бөлігі Болдуин Үндістанның тәуелсіздігіне жеткілікті қарсылық көрсетпейтініне сенгеніне негізделген. 1930 жылы Роттермир «Егер біз Үндістанды жоғалтсақ!» деген тақыппен бірнеше мақала жазды, Үндістанға тәуелсіздік берудің Ұлыбританияның ұлы держава ретіндегі соңына әкелетінін мәлімдеді. Сонымен қатар, Роттермир Үндістанның тәуелсіздігі әлемдегі ақ үстемдіктің соңына әкелетінін болжады, өйткені Азия, Африка және Америкадағы басқа британдық колониялардың халқы да тәуелсіздік талап ететін болады. 1930 жылы Лейборист премьер-министрі Рэмси Макдональдтың Дөңгелек үстел конференцияларын ашуы «Daily Mail» газеті тарапынан Ұлыбританияның ұлы держава ретіндегі соңының басталуы ретінде қабылданды. Үндістанның тәуелсіздігіне қарсы күресінің аясында «Daily Mail» газеті Үндістан халқының білімсіз, жабайы, лас және фанатикалық екенін көрсететін бірқатар мақалалар жариялады, Радж Үндістанды үндістерден құтқару үшін қажет екенін айтты, өйткені «Daily Mail» газеті үндістердің тәуелсіздікті басқара алмасады деп мәлімдеді.