Кіріспе
Американдық католик ағартушы және қасиетті Анна Тереза Герин (2 қазан 1798 - 14 мамыр 1856), Ватикан тарапынан Әулие Феодора деп танылған, француз-американдық қасиетті және Индиана штатының Сент-Мари-оф-Вудс қаласындағы католик сестер қауымы – Сент-Мари-оф-Вудс Провиденция сестерінің негізін қалаушы. Папа Иоанн Павел II 1998 жылдың 25 қазанында Геринді мақұлдады, ал Папа Бенедикт XVI 2006 жылдың 15 қазанында оны Католик шіркеуінің әулиесі деп жариялады. Ана Гериннің мерекесі 3 қазан, бірақ кейбір күнтізбелерде оның қайтыс болған күні – 14 мамыр күні Римдік мартирологияда көрсетілген. Герин 1840 жылы Франциядан Индианаға көшіп келді және білім беруді дамытудағы еңбегімен белгілі болды, әсіресе Индианада және Шығыс Иллинойста; Сент-Мари-оф-Вудс колледжі сияқты көптеген мектептерді негіздеді, сондай-ақ Индиана штатының Винсенс епархиясының жетімдерге, науқастарға және кедейлерге көрсеткен қамқорлығы үшін танылды.
Anne Thérèse Guérin (2 October 1798 – 14 May 1856), designated by the Vatican as Saint Theodora, was a French American saint and the foundress of the Sisters of Providence of Saint Mary of the Woods, a congregation of Catholic sisters at Saint Mary of the Woods, Indiana. Pope John Paul II beatified Guérin on 25 October 1998, and Pope Benedict XVI canonized her a saint of the Catholic Church on 15 October 2006. Mother Guérin's feast day is 3 October, although some calendars list it in the Roman Martyrology as 14 May, her day of death. Guérin immigrated to Indiana from France in 1840, and became known for her advancement of education, especially in Indiana and in eastern Illinois; founding numerous schools including Saint Mary of the Woods College at Saint Mary of the Woods, Indiana; and for her care of the orphaned, the sick, and the poor of the Diocese of Vincennes, Indiana.
Ерте өмір және білім
Анн Тереза Герин 1798 жылдың 2 қазанында Францияның Бретань аймағындағы Этабельс-сюр-Мер ауылында, Наполеон Бонапарт тұсындағы француз флотының офицері Лоран Герин мен Изабел (Лефьер) Герин отбасында дүниеге келді. Анн Тереза француз революциясының соңында туды, бұл Террор билігіне және Бірінші француз республикасының құрылуына әкелді. Бұл маңызды өзгерістер кезеңі француз католицизмінде де дағдарыс тудырды, мектептер мен шіркеулер жабылды, көптеген католик дін қызметкерлері гильотинадан өлімге ұшыраудың орнына жер аударуды таңдады. Лоран мен Изабел Гериннің төрт баласы болды: екі ұл (Жан Лоран және Лоран Мари) мен екі қыз. Алайда, ересек жасқа дейін тек Анн Тереза мен оның кіші әпкесі Мари Жанна ғана жетті. Гюрин әпкелерді көбінесе аналары үйде оқытты, кейін отбасымен бірге тұратын туысы білім берді. Гюрин он бес жасқа келгенде отбасында қайғылы оқиға болды. Ол үйіне қайтып бара жатқанда қарақшылар әкесін тонап, өлтірді. Изабел бұған дейін екі баласын жоғалтқандықтан, бұл оқиға оны қатты күйзеліске түсірді. Жасөспірім Анн Тереза анасы мен әпкесіне, сондай-ақ отбасының үйі мен бағына қамқорлық ету жауапкершілігін өз мойнына алды. Жиырма жасында Гюрин анасынан діни орденге қосылуға бата сұрады, бірақ Изабел әлі де жоғалтудың күйін жеңе алмады және бас тартты. Бес жылдан кейін Изабел Анн Терезаның Құдайға деген терең берілгенін түсініп, оған үйден шығып, монастырға баруға рұқсат берді.
Діни өмірге кіру
1823 жылы 18 тамызда Гюрен Руйель-сюр-Лоар қауымының Провиденция әпкелері қатарына қосылды және оған Сестра Сент-Теодор деген діни есім берілді. Ол 1825 жылы 8 қыркүйекте алғашқы уәде берді, ал 1831 жылы 5 қыркүйекте, сол кезде міндетті емес, мәңгілік уәде берді. Сестра Сент-Теодор өзінің мансабын Францияның орталық бөлігіндегі Преули-сюр-Клезеде мұғалім болып бастады. 1826 жылы ол Рендегі Сент-Обин приход мектебінде мұғалім және басшы болып жұмыс істеді, содан кейін Анже диоцезіндегі Сулен мектебіне ауыстырылды. Ол сондай-ақ аймақтың ауру және кедей халқына көмек көрсетті және Анже академиясының инспекторынан оқытудағы еңбегі үшін медаль алды. Францияда жұмыс істеген кезде Сестра Сент-Теодор қатты ауырып, көбінесе шешекке шалдықты. Ол жазылғанмен, ауру оның асқазан-ішек жүйесіне зиян келтірді. Осының салдарынан Сестра Сент-Теодор өмірінің соңына дейін тек қарапайым, дәмсіз тағамдарды ғана жей алды.
Франциядан Индианаға көшіп келу
1839 жылы Индианадағы Винсенс епархиясының бірінші епископы, өте құрметті Симон Уильям Габриэль Бруте, генерал-викарий Селестин Гюйнемер де ла Хайландиерді туған Францияға өкіл ретінде жіберді. Епископ Бруте епархияға келіп, оқыту, рухани нұсқау беру және науқастарға көмектесетін діни қауымды іздеді. Француз, ирланд және неміс тегіндес католик иммигранттарының көптеп келуіне және діни қызметкерлердің аз болуына байланысты епархия кеңейіп жатқан қызметінде қосымша көмекке мұқтаж болды. Епископ Бруте діни орденнің қаншалықты көмектесе алатынын білген, себебі ол Мэриленд штатының Эмитсбург қаласында Маунт Сент-Мэри университетінің құрылуы мен алғашқы жылдары Ана Елизавета Энн Сетон және оның қайырымдылық қарындастарымен бірге жұмыс істеген. Епископ Хайландиердің бірінші қадамдарының бірі – Руйель-сюр-Лойрдегі Провиденс сестерінен Винсенс қаласында миссия құру үшін сестер тобын жіберуді сұрау болды. Қауымның бас діни қызметкері Мария әпке бұл міндетті орындау үшін Сент-Теодорды ұсынды. Гюэрин бастапқыда мұндай миссияны орындай алатынына сенімсіз болғанымен, көп ойланып, зерде салғаннан кейін келісті. Кейін Гюэрин қауым ережесіндегі бір сөйлемнің: «Қауым жандардың құтқарылуы үшін ынтамен жұмыс істеуге міндетті болғандықтан, сестер мойынсұнуға қарай, әлемнің қай жеріне шақырылса да, баруға дайын болады», – деген сөзі оны АҚШ-қа көшіп келу шақыруын қабылдауға ынталандырғанын айтты.
Индианада жаңа тәртіпті құру
1840 жылы 15 шілдеде Сестра Сент-Теодор және бес серігі (Сестра Олимпиада Бойер, Сестра Сент-Винсент Феррер Гаге, Сестра Базилиде Сеншаль, Сестра Мэри Ксавье Лере және Сестра Мэри Лигуори Тирчин) Франциядан АҚШ-қа теңіз арқылы сапарға шықты. Атлант мұхитында екі айға жуық қауіпті сапардан кейін алты әйел бу кемесімен және дилижанспен Индиана штатының тығыз орманды аймағына жетті. 1840 жылы 22 қазанда Гюрен және оның серіктері Виго округіндегі, Терре-Хоуттен солтүстік-батысқа бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан шағын, шалғай ауыл – Сент-Мэри-оф-Вудсқа келді. Бірнеше ай бойы әйел бауырластар Штраллз отбасымен бірге шекарадағы шағын шаруа үйінде тұрды, олар келген кезде оларды күтіп отырған бірнеше тәлімгерлер де олармен бірге болды. Гюрен, Франциядағыдан бөлек жаңа тәртіп – Сент-Мэри-оф-Вудс қасиетті әйелдер қауымының негізін қалаушысы және басшысы болды, ол "Ана Сент-Теодор" деп танылды.
Өмірлік еңбек
1840 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп келгеннен кейін Герин Құдайға қызмет етуді кеңейтті. Ол батыс Индианада қоныстанды және Вудс қауымының Сент-Мария Провиденциясының қарындастары қауымының адал жетекшісі атанды. Сонымен қатар, Герин мен Провиденция қарындастары Индиана және Шығыс Иллинойс штатында Винсенс епархиясы үшін бірнеше мектеп ашты, сондай-ақ жетімдерге, ауруларға және мұқтаждарға көмек көрсетті.
Білім беруші
1841 жылдың шілдесінде, Индианаға келгеннен кейін бір жыл өтпеген, және олардың қаражаты шектеулі болса да, Ана Теодор және Сент-Марияның Орман провиденциясының әпкелері жас қыздарға арналған Сент-Мария академиясын ашты. Академия Сент-Мария Вудс колледжінің негізін қалады. Гюрен жаңа мекеменің сәтті болатынына күмәнданды. 1840 жылдың шілдесінен 1849 жылдың қаңтарына дейін Сент-Мари-де-Вудсқа келгеннен бастап, Ана Теодор Винсенн епархиясының әртүрлі аймақтарында католик шіркеулерімен бірлесіп, шіркеу мектептерін ашу үшін жұмыс істеді. Гюрен жеке басшылық етіп, 1842 жылы Жасперде Сент-Джозеф мектебін, 1844 жылы Мэдисонда Сент-Анна академиясын, 1846 жылы Форт-Уэйнде Сент-Августин мектебін, 1849 жылы Индиана штатының Терре-Хаут қаласында Сент-Винсент академиясын, сондай-ақ Сент-Францисвиллдегі мектепті құрды. Францияға қайырымдылық сапарынан оралғаннан кейін, Гюрен және Провиденция әпкелері Индианада тағы алты мектеп ашты: Эвансвиллде екеу – Сент-Джозеф академиясы (1853) және Ассумпта (1853); Форт-Уэйнде Сент-Мари (1853); Лансвиллде Сент-Мари (1854); Колумбта Сент-Бартоломей (1855). Епископ Хайландиер Герин Францияда саяхаттаған кезде Индианада тағы екі мектеп ашып, оларды Провиденция әпкелеріне тапсырды: Сент-Питер Монтгомери (1843) және Винсенстегі Сент-Мари әйелдер мектебі (1843). Мектептер құрудан басқа, Ана Теодор және Провиденция әпкелері, Хайландиердің ізбасары епископ Джон Стивен Базинмен және Базиннің ізбасары епископ Жак Морис де Сент-Паласпен бірлесіп, Винсенсте екі жетімхана мен Винсенс және Вудс Сент-Мариядағы тегін дәріханалар ашуға көмектесті.
Қасиеттілік
1907 жылы Гюреннің сүйегі монастырь зиратынан ашылып, Сент-Мэри-оф-де-Вудс қаласындағы Пәк Көңіл шіркеуінің криптасына көшірілді. Сол кезде Индианаполис епархиясының бірінші епископы, дін қызметкері болғанға дейін дәрігер болған епископ Фрэнсис Силас Чатард ана Теодордың сүйегін тексерді. Епископ Шатард елу бір жыл қабірде болғаннан кейін мидың толық ыдырап кетпегенін байқағанда, ол үш дәрігерден оның зерттеулерін тексеруді сұрады. Бұл құбылыс Гюреннің өмірі мен аймақ халқына жасаған қызметін одан әрі зерттеуге лайық екенін көрсететін алғашқы физикалық белгі болды. 1909 жылы Гюреннің сүйегі туралы медициналық есептерді қарастырғаннан кейін, Шатард Рим-католик шіркеуінде әулие деп жариялау процесін бастады, бұл қасиеттілерді жариялаудың алғашқы қадамы болды. Процестің алғашқы кезеңінде жиырма төрт адам Гюренмен болған тәжірибелері туралы жекелеген есептер берді. 1998 жылдың 25 қазанында Гюренге байланысты алғашқы керемет оқиға қабылданғаннан кейін, Папа Иоанн Павел II ана Теодорды "Бақытты" деп жариялады және оған "Бақытты" атағын берді. Папа өз сөзінде оны "Құдайдың қасиетті әйелі" және "өмірін ерекше махаббатқа толы өткізген" "біздің заманымызға арналған әйел" деп мойындады. 2006 жылдың 1 шілдесінде Папа Бенедикт XVI Гюреннің тілегімен екінші керемет оқиғаның орын алғанына келісіп, оны қасиетті деп жариялауға соңғы келісімін берді. Қасиеттілікке қабылдау рәсімі 2006 жылдың 15 қазанында Ватикан қаласындағы Санкт-Петер алаңында өтті. Ана Теодорға ресми түрде әулие Теодора Гюрен деген ат берілді.
Гверинге қатысты кереметтер
Гуэринге байланысты алғашқы керемет оқиға 1908 жылы болды делінеді. 30 қазанда ұйықтамас бұрын, Провиденция қарындасы Мэри Теодосия Муг, ауру қарындасы үшін Сент-Мария-де-Вудс аналық үйінің аумағындағы Безупречное зачатие шіркеуіндегі Гуэриннің мазарында дұға етті. Алайда, Мугтің өзі екі қолының да, оң қолының да жүйкелері зақымдалып, сүт безінің қатерлі ісігі және іш қуысының ісігі болды. Келесі күні оянғанда, Мэри Теодосия қолын қозғай алды, ал ішіндегі ісік жоғалып кетті. Қатерлі ісік ешқашан қайта оралмады. Мэри Теодосия 1943 жылы сексен екі жасында қарттықтан қайтыс болды. Гуэринге байланысты екінші керемет оқиға 2001 жылдың қаңтар айында Индиана штатының Терре-Хауте қаласындағы Фил Маккордқа қатысты. Провиденция қарындастарының мекемелерді басқару бөлімінде жұмыс істеген Маккорд, Пәлісіз Тұймақ шіркеуіне келіп, оны органның музыкасы қызықтырды. Шіркеуге кіргеннен кейін Маккорд Гуэринге дұға етуге итермеленді, ол операция жасау үшін күш сұрады, нашар көру қабілетін жақсарту үшін оң көзіне мүйіз қабығын трансплантациялауды сұрады (Бұрынғы көз операциялары оның көру қабілетін толыққанды қалпына келтірмеді, көру қабілеті бір көзінде 20/800, екінші көзінде 20/1000 деңгейіне төмендеген еді). Маккорд үйіне оралды, ал ертесі күні таңертең оянғанда, көру қабілеті бұлыңғыр болса да, жақсарғанын байқады. Көз дәрігерімен кездесуі Маккордқа мүйіз қабығын трансплантациялау қажеттігінің жоқ екенін растады. Кейіннен жасалған лазерлік емдеудің арқасында Маккордтың көру қабілеті толыққанды қалпына келді, 20/20 деңгейіне жетті. Офтальмологтар және басқа да зерттеушілер оның жағдайының жақсаруына ешқандай медициналық түсіндірме таба алмады. 2006 жылы Ватиканның католик кардиналдары осы істің қорытындысын қарап, мақұлдады және оқиғаны керемет деп жариялады, бұл Гуэриннің қасиеттілікке ие болу процесіндегі соңғы қадамға жол ашты.
Мұра
Гюэрин көптеген жеке және кәсіби қиындықтарды еңсерді, мысалы, басқа католик басшыларымен идеологиялық айырмашылықтар мен қаржылық келіспеушіліктер, нашар денсаулық және Индиананың шұрайлы даласындағы қатал тұрмыс жағдайлары, сондай-ақ діни, гендерлік және мәдени кемсітушілік. Гюэрин 1841 жылы Индианада жас қыздар үшін академия ашқанда әйелдер біліміне қатысты кедергілерді де жойды. Бұл академия қазіргі Saint Mary of the Woods колледжінің – АҚШ-тағы ең көне католик әйелдер либералды-гуманитарлық колледжінің негізін қалады. Гюэрин қабілетті кәсіпкер және мектеп әкімшісі болғанмен, өмірі мен еңбегі туралы толық мәліметтер беретін көптеген жазбаларды қалдырды. Бірақ оның ең маңызды мұрасы – 1840 жылы құрылған Сент-Мария-оф-Вудс Провиденция сестер қауымы және олардың үздіксіз жалғасып келе жатқан миссиялары.
Провиденс қауымының әйел бауырлары
1840 жылы құрылғаннан бері 5200-ден астам әйел "Сент-Марияның Вудсдағы Провиденс қарындастары" қауымына қосылған. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, осы тәртіпте 400-ге жуық қарындас бар. Олардың шамамен 300-і Индиана штатындағы Сент-Мэри-оф-д'Уоудс үйінің аумағында тұрып, қызмет етеді. Ал қалғандары АҚШ және Азияда миссионерлік қызмет атқарады. Гюерен өмірінің соңында Провиденс қарындастары үшін жаңа шіркеу салу жоспарларымен айналысып жатқан, бірақ ол Сент-Мария-оф-д'Уоудстағы Пәк Көңіл шіркеуінің құрылысы аяқталғанын көре алмады. Провиденс қарындастары Гюереннің өміріне қатысты түрлі жәдігерлерді қауымдық мұрағаттарында, сондай-ақ үйдің аумағындағы Провиденс орталығындағы Мұражайда және Гюерен Ананың қасиетті орнында сақтайды, оған Провиденс орталығы арқылы қол жеткізуге болады.
Қасиетті Ана Теодор Гуэрин ғибадатханасы
2006 жылдың қазан айында, қасиеттілікке жариялануға аз уақыт қалғанда, Феодора Гюриннің денесі криптадан Индиана штатының Сент-Мари-оф-Вудс қаласындағы аналық үйдің аумағындағы Безуартты Ұғым шіркеуінің киелі орнына көшірілді. Қасиетті Ана Теодор Гюриннің қасиетті орны Безуартты Ұғым шіркеуінің жанындағы, Қасиетті Евхаристия капелласының астында орналасқан. Бұл қасиетті орын 2014 жылдың қазан айында бас жетекші әпке Денис Уилкинсон басшылығымен ашылды. Онда Феодора Гюриннің денесі Провиденс қарындастарының жерінен алынған жаңғақ ағашынан жасалған табытқа қойылған шағын, қарапайым капелла бар. Сондай-ақ, қасиетті орында Гюриннің өмірі мен Провиденс қарындастарының алғашқы жылдары туралы тарихи артефакттар, реликвиялар, фотосуреттер және ақпараттар сақталған бірнеше бөлмелер бар.
Басқа да сыйлықтар
2006 жылдың 10 қазанында Индиана штатының сол кездегі губернаторы Митч Дэниелс, Пәк Тұжырымдалу шіркеуінде өткен салтанатта, АҚШ 150-ші тас жолының Сент-Мари-оф-Вудс (Индиана) учаскесін Сент-Матер Теодор Гуэрин ескерткіш тас жолы деп белгілейтін бірнеше жол белгісін ашты. 2007 жылы Индиана пионерлері қоғамы Гуэриннің қанонизациясын құрметтеп, оны «Хусиер пионері» деп атады; ал 2010 жылдың 6 қарашасында оны Индиананың пионер-негізін қалаушысы деп таныды. Суретші Тереза Кларк салған Гуэриннің мүсіні Вашингтондағы Безупреканиеге арналған Ұлттық қасиетті орынның базиликасындағы Мәриям бағында орнатылып, 2008 жылдың 10 мамырында салтанатты түрде ашылды. 2009 жылы Индиана тарихи бюросы Гуэриннің құрметіне Индиана штатының Виго округіндегі Сент-Мари-оф-Вудс қаласындағы Провиденс қарындастарының ана үйі аумағына мемлекеттік тарихи белгі орнатты.