Кіріспе

Француз қайырымдылық қызы және әулие Екатерина Лаборе, DC (2 мамыр 1806 – 31 желтоқсан 1876) – Әулие Винсент де Польдің Қайырымдылық Қыздарының француз мүшесі және Мариялық көруші. Ол Мүбарак Мария анадан керемет медаль жасау туралы тілек жеткізген деп саналады, оны бүгінде әлемдегі миллиондаған адам киеді. Лаборе өмірінің қырық жылын қарттар мен денсаулығы нашар адамдарға қамқорлық жасауға арнады. Осы себепті ол қарттардың қамқоршысы деп есептеледі.

Ерте өмір

Лабор 1806 жылғы 2 мамырда Францияның Бургундия аймағында фермер Мадлен Луиза Гонтард пен Пьер Лабордың отбасында дүниеге келді. Ол 11 баланың тоғызыншысы еді. Оның крещениедегі есімі Зои болған, бірақ оның отбасы бұл есімді көбінесе қолданбады. Лабордың анасы 1815 жылғы 9 қазанда, Лабор тоғыз жасқа толғанда қайтыс болды. Ол және оның қарындасы Мари Антуанетта өз үйлерінен бір ауылдағы, Сент-Ремйдегі әпкесінің үйіне көшіп кетті. Сонда Катерина дін қызметкері туралы арман көріп, кейіннен оны Винсент де Пол екенін таныды. Дін қызметкері оған: "Қызым, науқастарға қамқорлық жасау – жақсылық. Қазір сен менің алдымнан қашасың, бірақ бір күні маған жақындағаныңа қуанасың. Құдай сен үшін жоспарлар жасады. Оны ұмытпа!" деді. 12 жасында Катерина әкесінің шаруа қожалығына оралып, отбасына көмектеседі. Кейіннен әкесі оның діни шақыруынан бас тартқысы келгендіктен, оны Парижге жіберіп, бауырларының кедей жұмысшыларға арналған асханасында жұмыс істеуге мәжбүр етті. Ол онда олардың қиындықтарын байқады және Қайырымдылық әпкелерімен медбике болып өмір сүруді армандады. Лабор 1830 жылғы 21 сәуірде Париждегі Рю-дю-Бак көшесіндегі монастырда тәлімгерлікке түсті және 1831 жылғы 30 қаңтарда ант берді. Осы монастырда ол Әзірет Мәриямның көріністерін бастан өткізіп, осыдан соң Ғажайып Медаль жасалды.

Винсент де Пауль

1830 жылы сәуірде Винсент де Паульдің дене қалдықтары Париждегі Винсент шіркеуіне көшірілді. Салтанатты шаралардың ішінде тоғызыншы күндік дұға да болды. Үш күнді қатарынан кешке шіркеуден Рю-дю-Бакқа қайтып келгенде, Екатерина монастырь капелласында Сент-Винсенттің жүрегі деп түсінген бір бейнені көріпті, ол оның оң қолынан қалған реликті сақтайтын киелі орынның үстінде пайда болған. Әр жолы жүрек әртүрлі түспен көрінген: ақ, қызыл және қара. Ол мұны Винсенттік қауымдастықтар гүлденеді және үкімет ауысады деген белгі деп түсіндірді. Бірақ монастырьдың дін қызметшісі оған бұл жайтты ұмытып кетуді айтқан.

Қасиетті Мариям

Лаборе 1830 жылғы 19 шілдеде, Сент-Винсент-де-Пол мерекесінің қарсаңында, оны шіркеуге шақырып тұрған баланың даусын естігеннен кейін оянғанын айтты. Онда ол Құдай анадан: "Құдай сені бір миссиямен жүктегісі келеді. Саған қарсылық көрсетіледі, бірақ қорқпа; қажеттіні істеу үшін сенің құрметің жетеді. Ішкі сезіміңдегі барлық нәрсені рухани кеңесшіңе айт. Францияда да, бүкіл әлемде де уақыт қиын" деген сөздерді естіген. Лаборе осылай істеді, және екі жыл бойы оның күнделікті мінез-құлқын зерттегеннен және бақылағаннан кейін, дін қызметкері оның кім екенін жасыра отырып, ақпаратты архиепископына жеткізді. Өтініш мақұлданды және медальонның дизайны француз алтын шебері Адриен Вашеттке тапсырылды. Олар өте танымал болды – ғажайып медаль миллиондаған католик сенушілер тарапынан тез қабылданып, құрметке ие болды. Сондай-ақ, ол 1854 жылғы 8 желтоқсанда Папа Пий IX-тың Таза тұспаналықты жариялауында маңызды рөл атқарды. Таза тұспаналық догматы әлі ресми түрде жарияланбаған еді, бірақ "күнәсіз ұғымдалған" деген ұраны бар медаль бұл идеяны көпшілік қабылдауына ықпал етті.

Кейінгі өмір және кедейлер мен қарттарға қызмет ету

Лауреро ант бергеннен кейін дереу Реуилли ауылында орналасқан Энгиен хосписіне жіберілді, ол сол кезде Париж қаласының шегінен тыс, сәл алыс жатқан еді. Ол келесі қырық жылды осы жерде қарттар мен денсаулығы нашар адамдарға күтім жасаумен өткізді. Осы себепті ол қарттардың қамқоршысы деп есептеледі. Осы жылдар ішінде ол науқастарға ғана емес, хоспистің шаруашылығында да жұмыс істеді, құстарға күтім жасады және қораларды тазалады. Оның өмірі кедейлер мен қарттарға деген адалдығымен, қарапайымдылығымен және терең үнсіздігімен ерекшеленді.

Өлім және мұра

Лабер 1876 жылғы 31 желтоқсанда 70 жасында Хосписте қайтыс болды. Кейіннен оның денесі жылжытылып, қазір Париждің 140 Rue du Bac мекенжайындағы Ғажайып Медальдің Біздің Анамыздың Ғайыптар шіркеуіндегі жақын алтарь астындағы шыны ішінде сақталған. Оның денесі бүлінбегені анықталғаннан кейін, оның қасиеттілікке қатысты ісі жарияланды. Ол 1933 жылғы 28 мамырда Папа Пий XI-ші тарапынан мақұлданды, ал 1947 жылғы 27 шілдеде Папа Пий XII-ші тарапынан қасиетті деп жарияланды. Лабердің мерекесі Миссия қауымының, Сент-Винсент-де-Пол қайырымдылық қыздарының және Париж Рим католик архиепископиясының литургиялық күнтізбесі бойынша 28 қарашада тойланады. Ол 31 желтоқсанда "Мартирологиум Романумда" тізімделген.

Жалпы әдебиеттер

Қасиетті Екатерина Лабре және Ғұлама Медаль, Иосиф I Дирвин, CM, TAN Кітаптары мен Баспагерлері, Inc, 1958/84. Қасиетті Екатерина Лабре және Ғұлама Медаль, Алма Пауэр Уотерс, Игнатиус Пресс, Сан-Франциско, 1962. Екатерина Лаборэнің өмірі, Рене Лорантин, Коллинз, 1980.