Кіріспе
Авангардтық ағылшын гитарисі Дерек Бейли (29 қаңтар 1930 – 25 желтоқсан 2005) – ағылшын авангардтық гитарисі және еркін импровизация қозғалысының маңызды тұлғасы. Бейли джаздағы дәстүрлі орындау техникаларын тастап, атоналдылықты, шуды және гитара арқылы шығара алатын кез келген ерекше дыбыстарды зерттеді. Оның көптеген туындылары өзінің Incus Records лейблінде жарық көрді. Жеке жұмыстардан бөлек, Бейли басқа музыканттармен жиі ынтымақтастық етті және Spontaneous Music Ensemble және Company сияқты ұжымдармен бірге жазбалар жасады. Ол он жасында гитарада ойнауды бастады. Шеффилд қаласының органисі С. Х. С. Билтклифтен сабақ алды. 1966 жылы Бейли Лондонға көшіп келді. 1976 жылы Бейли "Компания" атты бірлескен жобаны іске қосты.
Derek Bailey (29 January 1930 – 25 December 2005) was an English avant garde guitarist and an important figure in the free improvisation movement. Bailey abandoned conventional performance techniques found in jazz, exploring atonality, noise, and whatever unusual sounds he could produce with the guitar. Much of his work was released on his own label Incus Records. In addition to solo work, Bailey collaborated frequently with other musicians and recorded with collectives such as Spontaneous Music Ensemble and Company. he began playing guitar at the age of ten. He studied with Sheffield City organist C. H. C. Biltcliffe,
In 1966, Bailey moved to London. In 1976, Bailey started the collaborative project Company,
Музыка
Оның коммерциялық және импровизациялық мансабында Бейлидің негізгі гитарасы 1963 жылғы Gibson ES 175 моделі болды. 1970 жылдары ол кейде дайындалған гитараны қолданды (мысалы, ішектерге қысқыштар тақты, аспаптарды тізбектерге орады немесе гитараға қосымша ішектер қосты), көбінесе дадаистік/театрлық эффект үшін, бірақ сол онжылдықтың соңында ол өз сөзімен айтқанда, мұндай тәсілдерден "құтылды". Бейли музыка жасауға қатысты өзінің көзқарасының, AMM импровизациялық тобынан Кит Роу сияқты музыканттарға қарағанда, әлдеқайда дәстүрлі екенін айтты, ол гитараны музыкалық аспап емес, тек "дыбыс көзі" ретінде қарастырады. Оның орнына Бейли "маған қажетті эффекттерді техникалық тәсілдер арқылы табуды" жөн көрді. Бейли құрғақ юмор сезімімен де танымал болды. 1977 жылы "Musics" журналы "Импровизация кезінде уақыт сезімі қалай өзгереді?" деген сұрақпен еркін импровизациялық айналысқан шамамен отыз музыкантқа жүгінді. Алған жауаптар ұзын теориялық эсселерден бастап, қарапайым тікелей пікірлерге дейін әртүрлі болды. Бейлидің әдеттегі тапқыр жауабы: "Тик-так айналып, так-тик болады". 2000 жылы жарық көрген Mirakle 1999 жылғы жазба, Бейлидің бассист Джамаладин Такюма және барабаншы Грант Кальвин Уэстонмен бірге фри-фанк жанрына бет бұрғанын көрсетеді. Carpal Tunnel, оның өмірінде жарық көрген соңғы альбом, оң қолындағы карпальді туннель синдромымен күрескенін көрсетеді, бұл оның медиаторды ұстауына кедерілді. Бұл мәселе моторлық нейрон ауруының басталуын білдірді. Әдеттегідей, ол жағдайын емдеу үшін инвазивті хирургиядан бас тартты, керісінше, бұл шектеуді "еңсерудің жолдарын табуға" көбірек қызығушылық танытты. Ол оң бас бармағы мен көрсету саусағын пайдаланып, ішектерді тартып, гитарада ойнау техникасын "қайта үйренуді" таңдады.