Кіріспе
Австралияның бірінші Бас солиситоры Роберт Рэндольф Гарран (10 ақпан 1867 – 11 қаңтар 1957)
Sir Robert Randolph Garran (10 February 1867 – 11 January 1957
After graduating, Garran began to study for the Bar examination. He was employed for a year with a firm of Sydney solicitors, and in 1890 served as associate to Justice William Charles Windeyer of the Supreme Court of New South Wales. Windeyer had a reputation for being a harsh and inflexible judge, particularly in criminal cases, where he was said to have "a rigorous and unrelenting sense of the retribution that he believed criminal justice demanded, [and] a sympathy verging on the emotional for the victims of crime." Garran however offered a different view, saying that "those who knew him well knew that under a brusque exterior he was the kindest of men", and his reputation had to some degree been created by misrepresentation. In 1891, Garran was admitted to the New South Wales Bar, where he commenced practice as a barrister, primarily working in equity. At one late night meeting, planning a speech Barton was to give in the Sydney suburb of Ashfield, Barton expressed the phrase "For the first time, we have a nation for a continent, and a continent for a nation"; Garran later claimed that the now famous phrase "would have been unrecorded if I had not happened to jot it down." In June 1893, when Barton's Australasian Federal League was formed at a meeting in the Sydney Town Hall, Garran joined immediately and was made a member of the executive committee. He was one of the League's four delegates to the 1893 Corowa Conference and a League delegate to the 1896 "People's Convention", or Bathurst Conference, a conference attended by Barton, Reid, League members , the Australian Natives' Association (mainly Victorian) and other pro federation groups. In 1897, Garran published The Coming Commonwealth,
Garran recorded in a letter to his family during the convention's Melbourne sitting that:
The committee professes to find me very useful in unravelling the conundrums sent down by the finance committee The last two nights I have found the drafting committee fagged [tired] and despairing, and now they have pitched the conundrums at me and gone out for a smoke; and then I worked out algebraic formulas to clear the thing up, drafted clauses accordingly, and when the committee returned we had plain sailing. Garran joked that the long work of the drafting committee breached the Factory Acts, the group (primarily Barton, Richard O'Connor, John Downer and Garran) often working late into the night preparing drafts for the convention to consider and debate the next morning. On the evening before the convention's last day, Barton had gone to bed exhausted in the small hours, Garran and Charles Gavan Duffy finishing the final schedule of amendments at breakfast time. The convention concluded successfully, approving a final draft which ultimately, aside from a small amendment arranged at the last minute in London, became the Constitution of Australia. a reference work on the Constitution including a history, and detailed discussion of each section analysing its meaning and its development at the Conventions. Published in 1901, the Annotated Constitution, commonly referred to simply as "Quick & Garran", soon became the standard work on the Constitution and is still regarded as one of the most important works on the subject.
Бітірген соң Гарран адвокаттық емтиханға дайындала бастады. Ол Сиднейдегі заңгерлер фирмасында бір жыл жұмыс істеді, ал 1890 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы Сотының судьясы Уильям Чарльз Виндейердің көмекшісі болды. Виндейер қатал және бейілсіз судья ретінде танымал болды, әсіресе қылмыстық істерде, онда ол "қылмыстық әділеттілік талап ететін жазаны қатаң және қайтарымсыз сезінеді, [және] қылмыстың құрбандарына шын ниетпен ашық көңілділікпен қарады" делінеді. Бірақ Гарран мұнымен келіспеді, "оны жақсы білетіндер оның сыртқы қаталдығына қарамастан, ол ең мейірімді адам екенін білетін" және оның беделінің бір бөлігі қасақана бұрмалаудың нәтижесі болғанын айтты. 1891 жылы Гарран Жаңа Оңтүстік Уэльс адвокатурасына қабылданды және адвокат ретінде практикалық жұмысын бастады, көбінесе мүлік құқығымен айналысты. Бірде түнгі кездесуде, Бартон Сиднейдің Ашфилд қалашығында сөйлейтін сөзін жоспарлап отырғанда, "Бізде алғаш рет құрлық үшін ұлт, ал ұлт үшін құрлық бар" деген сөзді айтты. Гарран кейіннен бұл танымал сөзді "Мен оны жазып алмасам, ол тарихқа енбестер еді" деп мәлімдеді. 1893 жылдың маусымында, Бартонның Австралия Федералды Лигасы Сидней қалалық залында өткен жиын кезінде құрылғанда, Гарран бірден оған қосылып, атқару комитетінің мүшесі болды. Ол Лиганың 1893 жылғы Корова конференциясына төрт делегаттың бірі және 1896 жылғы "Халық конвенциясына" немесе Батерст конференциясына Лиганың делегаты болды. Конференцияға Бартон, Рид, Лига мүшелері, Австралия тумаларының қауымдастығы (көбінесе Викториялықтар) және басқа да федерацияны қолдайтын топтар қатысты. 1897 жылы Гарран "Жақын арадағы Достастық" атты кітабын жариялады.
Sir Robert Randolph Garran (10 February 1867 – 11 January 1957
After graduating, Garran began to study for the Bar examination. He was employed for a year with a firm of Sydney solicitors, and in 1890 served as associate to Justice William Charles Windeyer of the Supreme Court of New South Wales. Windeyer had a reputation for being a harsh and inflexible judge, particularly in criminal cases, where he was said to have "a rigorous and unrelenting sense of the retribution that he believed criminal justice demanded, [and] a sympathy verging on the emotional for the victims of crime." Garran however offered a different view, saying that "those who knew him well knew that under a brusque exterior he was the kindest of men", and his reputation had to some degree been created by misrepresentation. In 1891, Garran was admitted to the New South Wales Bar, where he commenced practice as a barrister, primarily working in equity. At one late night meeting, planning a speech Barton was to give in the Sydney suburb of Ashfield, Barton expressed the phrase "For the first time, we have a nation for a continent, and a continent for a nation"; Garran later claimed that the now famous phrase "would have been unrecorded if I had not happened to jot it down." In June 1893, when Barton's Australasian Federal League was formed at a meeting in the Sydney Town Hall, Garran joined immediately and was made a member of the executive committee. He was one of the League's four delegates to the 1893 Corowa Conference and a League delegate to the 1896 "People's Convention", or Bathurst Conference, a conference attended by Barton, Reid, League members , the Australian Natives' Association (mainly Victorian) and other pro federation groups. In 1897, Garran published The Coming Commonwealth,
Garran recorded in a letter to his family during the convention's Melbourne sitting that:
The committee professes to find me very useful in unravelling the conundrums sent down by the finance committee The last two nights I have found the drafting committee fagged [tired] and despairing, and now they have pitched the conundrums at me and gone out for a smoke; and then I worked out algebraic formulas to clear the thing up, drafted clauses accordingly, and when the committee returned we had plain sailing. Garran joked that the long work of the drafting committee breached the Factory Acts, the group (primarily Barton, Richard O'Connor, John Downer and Garran) often working late into the night preparing drafts for the convention to consider and debate the next morning. On the evening before the convention's last day, Barton had gone to bed exhausted in the small hours, Garran and Charles Gavan Duffy finishing the final schedule of amendments at breakfast time. The convention concluded successfully, approving a final draft which ultimately, aside from a small amendment arranged at the last minute in London, became the Constitution of Australia. a reference work on the Constitution including a history, and detailed discussion of each section analysing its meaning and its development at the Conventions. Published in 1901, the Annotated Constitution, commonly referred to simply as "Quick & Garran", soon became the standard work on the Constitution and is still regarded as one of the most important works on the subject.
Гарран конвенцияның Мельбурн отырысы кезінде отбасына жазған хатында былай деп жазды:
Комитет мені қаржы комитеті жіберген қиын мәселелерді шешуде өте пайдалы деп санайды. Соңғы екі түнде мен жобалау комитетінің шаршағанын және үмітсіздікке түскенін көрдім, енді олар маған қиын мәселелерді жіберіп, темекі шегуге шықты; содан кейін мен оларды шешу үшін алгебралық формулалар жасадым, сәйкес баптарды жаздым, ал комитет қайтып келгенде біз оңай жолмен жүрдік. Гарран жобалау комитетінің ұзақ жұмысы Фабрика заңдарын бұзғанын, топтың (көбінесе Бартон, Ричард О'Коннор, Джон Даунер және Гарран) жиі түнгі уақытта жұмыс істеп, келесі күні таңертең қаралатын және талқыланатын конвенцияға арналған жобаларды дайындағанын әзілдеп айтты. Конвенцияның соңғы күніне дейінгі кешке Бартон шаршап, ерте жатып қалды, ал Гарран мен Чарльз Гаван Даффи таңғы ас дайындау кезінде түзетулердің соңғы тізімін аяқтады. Конвенция сәтті аяқталды, соңғы жоба мақұлданды, ол ақырында, Лондонда соңғы сәтте жасалған шағын түзетуден басқа, Австралия Конституциясы болды. Конституция бойынша анықтамалық еңбек, оның тарихы, әр бөлімінің егжей-тегжейлі талқылауы, оның мағынасы және Конвенциялардағы дамуы. 1901 жылы жарық көрген "Түсіндірмелі Конституция", көбінесе жай ғана "Квик пен Гарран" деп аталатын, Конституция бойынша стандартты еңбекке айналды және осы күнгі күнге дейін осы тақырыптағы ең маңызды еңбектердің бірі болып саналады.
Sir Robert Randolph Garran (10 February 1867 – 11 January 1957
After graduating, Garran began to study for the Bar examination. He was employed for a year with a firm of Sydney solicitors, and in 1890 served as associate to Justice William Charles Windeyer of the Supreme Court of New South Wales. Windeyer had a reputation for being a harsh and inflexible judge, particularly in criminal cases, where he was said to have "a rigorous and unrelenting sense of the retribution that he believed criminal justice demanded, [and] a sympathy verging on the emotional for the victims of crime." Garran however offered a different view, saying that "those who knew him well knew that under a brusque exterior he was the kindest of men", and his reputation had to some degree been created by misrepresentation. In 1891, Garran was admitted to the New South Wales Bar, where he commenced practice as a barrister, primarily working in equity. At one late night meeting, planning a speech Barton was to give in the Sydney suburb of Ashfield, Barton expressed the phrase "For the first time, we have a nation for a continent, and a continent for a nation"; Garran later claimed that the now famous phrase "would have been unrecorded if I had not happened to jot it down." In June 1893, when Barton's Australasian Federal League was formed at a meeting in the Sydney Town Hall, Garran joined immediately and was made a member of the executive committee. He was one of the League's four delegates to the 1893 Corowa Conference and a League delegate to the 1896 "People's Convention", or Bathurst Conference, a conference attended by Barton, Reid, League members , the Australian Natives' Association (mainly Victorian) and other pro federation groups. In 1897, Garran published The Coming Commonwealth,
Garran recorded in a letter to his family during the convention's Melbourne sitting that:
The committee professes to find me very useful in unravelling the conundrums sent down by the finance committee The last two nights I have found the drafting committee fagged [tired] and despairing, and now they have pitched the conundrums at me and gone out for a smoke; and then I worked out algebraic formulas to clear the thing up, drafted clauses accordingly, and when the committee returned we had plain sailing. Garran joked that the long work of the drafting committee breached the Factory Acts, the group (primarily Barton, Richard O'Connor, John Downer and Garran) often working late into the night preparing drafts for the convention to consider and debate the next morning. On the evening before the convention's last day, Barton had gone to bed exhausted in the small hours, Garran and Charles Gavan Duffy finishing the final schedule of amendments at breakfast time. The convention concluded successfully, approving a final draft which ultimately, aside from a small amendment arranged at the last minute in London, became the Constitution of Australia. a reference work on the Constitution including a history, and detailed discussion of each section analysing its meaning and its development at the Conventions. Published in 1901, the Annotated Constitution, commonly referred to simply as "Quick & Garran", soon became the standard work on the Constitution and is still regarded as one of the most important works on the subject.
Мемлекеттік қызмет
Федерация құрылған және Австралия құрылған күні, 1901 жылдың 1 қаңтарында Гарран өзін "көтерілген жас адвокатты соңғы апелляциялық сотқа" сезіне отырып, Австралияның бірінші Бас прокуроры Альфред Дикин оны хатшы және Бас прокурор департаментінің тұрақты басшысы етіп тағайындады. Гарран Австралия үкіметінде алғашқы және бір уақытқа дейін жалғыз мемлекеттік қызметкер болды. Гарран кейіннен осы уақыт туралы былай деді: Мен [департаменттің] басшысы ғана емес, соңғысы да болдым. Мен өзімнің жеке кеңсе қызметкерім және хабаршым болдым. Менің бірінші міндетім – өз қолыммен «Коммунельстік газеттің» № 1-ін және мемлекеттік министрлерді тағайындау туралы жарлықты жазып, онымен бірге үкіметтік баспаханаға өзім жеткізу болды. Осы қызметінде Гарран 1901 жылғы наурыз айында алғашқы федералды сайлауды ұйымдастыруға және әртүрлі мемлекеттік ведомстволарды штаттардан федералды үкіметке беруді ұйымдастыруға жауапты болды, оның ішінде Қорғаныс департаменті, пошта және телеграф қызметтері (қазіргі Байланыс, ақпараттық технологиялар және өнер департаментінің құрамында) және Сауда және кеден департаменті (қазіргі Сыртқы істер және сауда департаментінің құрамында). Парламенттік жобалаушы ретінде Гарран сондай-ақ осы жаңа ведомстволарды басқару және басқа да маңызды заңнамаларды әзірлеу үшін заңнаманы жасады. Заң сонымен қатар әйелдерге федералды деңгейде дауыс беру құқығын берді, бұл мәселеге қатысты Гарран жеке өзінде жұмсақ сына жасады. Гарран мен оның әріптестері заң жобалаудың қарапайым стилін көздеді, бұл мақсатқа олардың жұмысы негізделген бұрынғы федералдық заңнаманың болмауы себеп болды. Алайда, Гарран өзінің жобалауының тым қарапайым болуы мүмкін екенін мойындады, ол сауда және кеден министрі Чарльз Кингстонмен және Парламенттік жобалаушының көмекшісі Гордон Каслмен бірге әзірленген алғашқы кедендік және акциздік заңнаманы мысалға келтірді. Гарранмен жұмыс істеген басқа да Корольдік адвокаттар Гордон Касл (онымен ол жобалаушы ретінде де жұмыс істеген) және Уильям Шарвуд болды. 1912 жылы Гарран Жоғары Сотқа тағайындалуға үміткер ретінде қарастырылды, бұл сот алқасының бес орыннан жеті орынға дейін кеңейтілуімен және Ричард О'Коннордың қайтысымен байланысты болды. Фишер үкіметіндегі Бас прокурор Билли Хьюз кейіннен Гарран тағайындалған болар еді, «біз үшін оның жоғалтуына тым құнды еді. Біз оны босата алмаймыз» деді. Гарран Департаменттің тұрақты басшысы ретінде он бір Бас прокурормен жұмыс істеді. Гарран алғашқы Бас прокурор Альфред Дикинды керемет ойшыл және табиғи заңгер деп санады және кейде «Дикинды Австралия саясатының Бальфур деп атады». Ол сондай-ақ бесінші Бас прокурор Исаак Исааксқа қатты таң қалды, ол өте еңбекқор адам болды, және екі рет Бас прокурор болған Литтлтон Грум «әлдеқим, одақтастықтың ең пайдалы министрлерінің бірі болған шығар» деп бағалады.
I was not only the head [of the department], but the tail. I was my own clerk and messenger. My first duty was to write out with my own hand Commonwealth Gazette No. 1 proclaiming the establishment of the Commonwealth and the appointment of ministers of state, and to send myself down with it to the government printer. In this role, Garran was responsible for organising the first federal election in March 1901, and for organising the transfer of various government departments from the states to the federal government, including the Department of Defence, the postal and telegraphic services (now part of the Department of Communications, Information Technology and the Arts) and the Department of Trade and Customs (now part of the Department of Foreign Affairs and Trade). As parliamentary drafter, Garran also developed legislation to administer those new departments and other important legislation. The Act also conferred the right to vote on women federally, a cause Garran was, in private, gently mocking of. Garran and his fellow staff aimed for a simple style of legislative drafting, a goal enabled by the fact that there was no pre existing federal legislation on which their work would have to be based. However, Garran himself admitted that his drafting could be overly simplistic, citing the first customs and excise legislation, developed with the Minister for Trade and Customs Charles Kingston and Assistant Parliamentary Draftsman Gordon Castle, The other Crown Solicitors that Garran worked with were Gordon Castle (with whom he had also worked as a drafter) and William Sharwood. In 1912, Garran was considered as a possible appointee to the High Court, following the expansion of the bench from five seats to seven and the death of Richard O'Connor. Billy Hughes, Attorney General in the Fisher government at the time, later said Garran would have been appointed "but for the fact that he is too valuable a man for us to lose. We cannot spare him." Garran worked with eleven Attorneys General as Permanent Head of the Department. Garran regarded the first Attorney General, Alfred Deakin, as an excellent thinker and a natural lawyer, and on occasion "[spoke] of Deakin as the Balfour of Australian politics." He was also very much impressed with the fifth Attorney General, Isaac Isaacs, who was an extremely diligent worker, and two time Attorney General Littleton Groom, who was "probably one of the most useful Ministers the Commonwealth has had."
Бас заңгер
1916 жылы Гарран Билли Хьюз тағайындауымен Австралияның алғашқы солиситоры-генералы болды, ол сол кезде премьер-министр және бас прокурор қызметтерін атқарған. Офис құрылуы және Гарранның тағайындалуы бұрын бас прокурордың өкілеттіктерін жүзеге асырған көптеген функциялардың ресми түрде тапсырылуын білдірді. Гарран Хьюзбен тығыз қарым-қатынас орнатып, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметке шақыру жөніндегі плебисциттер және 1914 жылғы Соғыс шаралары заңы бойынша қабылданған ережелердің ауқымы туралы заң кеңестерін берді. Соғыс шаралары ережелері кең ауқымды болды және оларды Жоғарғы сот жақтап, соғыс кезінде Ұлттық қорғаныс өкілеттігіне икемді көзқарас қабылдады. Гарранның соғыс кезіндегі жұмысының үлкен бөлігі ережелерді дайындау және іске асырумен байланысты болды. Олардың көпшілігі соғыс экономикасының тиімділігін арттыруға және австралиялық әскерлерге тауар жеткізуді қамтамасыз етуге бағытталған, ал қалғандары Австралияда тұратын жау мемлекеттерінің азаматтарын немесе бұрынғы азаматтарын бақылауға бағытталған. Бірде Хьюзге неміс адамы ұйымдастырған кеште музыка тобы "Das Lied der Deutschen" әнін орындағанын айтқанда, Хьюз Гарраннан: "Бұл ән қандай?" деп сұрады. Гарран бұл әннің Хайднның "Gott erhalte Franz den Kaiser" әнінің мелодиясы екенін және ол бірнеше гимнге күй ретінде қолданылғанын айтты. "Мүмкін, өткен жексенбіде Сиднейдегі жартылай жүз шіркеуде осы ән орындалған болар". Сонда Хьюз: "Құдай-ау! Мен оны жүздеген рет бір саусағыммен орындағанмын". Гарран мен Хьюз арасындағы серіктестік ерекше деп есептеледі, себебі Гарран "ұзын бойлы, әдемі мінезді, білімді және ғалым" және қызметкерлерімен шыдамды болса, Хьюз "бойы аласа [және] ашушаңдығымен әйгілі" болды. Дегенмен, серіктестік табысты болды, Хьюз Гарранның конституциялық біліктілігінің маңыздылығын мойындады және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде "Австралияны басқарудың ең жақсы жолы - сэр Роберт Гарранды (өз) жанында, қалам мен бос қағазбен және Соғыс шаралары заңымен ұстау" деді. Сол сияқты, Гарран Хьюздің күшті басшылық стилін құрметтеді, ол соғыс кезінде елді басқаруда маңызды рөл атқарды, бірақ 1922 жылғы федералды сайлауда Ұлттық партияның жеңілісін сипаттағанда Гарран кейіннен "Хьюз Парламенттегі беделін асыра бағалады [бірақ] халыққа деген беделі бұрынғыдан кеміген жоқ" деді. Гарран Хьюз бен Джозеф Кукпен (содан кейін Теңіз күштері министрі) бірге 1917 және 1918 жылдары Ұлыбританияның Лондон қаласында өткен Императорлық соғыс кабинетінің отырыстарына қатысты. Ол сондай-ақ 1919 жылы Париж қаласында өткен Париж бейбітшілік конференциясына Британ империясының делегациясының құрамында болды. Ол бірнеше келісімдерді әзірлеу комитеттерінде жұмыс істеді және көптеген ережелерге үлес қосты, әсіресе Ұлттар лигасының мандаттарына қатысты Ұлттар лигасының келісімінің бөліктеріне. Конференция барысында Гарран француз премьер-министрі Жорж Клемансоның "адамгершілік және физикалық батылдығына" таң қалды, ол Францияны Германиядан қорғауға бейілді болғанмен, салмақты және тыныш көзқарас танытты. Гарранның сөзіне сәйкес, Клемансо "француз шовинистерінің, француз армиясының және тіпті Фоштің шамадан тыс талаптарына қарсы тұрды". Гарран британ премьер-министрі Дэвид Ллойд Джордж пен АҚШ президенті Вудро Вильсон арасындағы кейбір ұқсастықтарды көрді, ал басқалары тек айырмашылықтарды байқады, себебі Ллойд Джорджтің "мінезінде де идеализмнің күшті тамырлары болды", ал Вильсон қажет болған жағдайда прагматикалық бола алатын, мысалы, американдық мүдделерге қатысты талқылауларда. Гарран конференцияда басқа да саяси және әскери лидерлермен кездесті, оның ішінде Т. Э. Лоуренс, "Оксфордтың 29 жастағы жасы, ол 18 жасқа ұқсайды", ол кішіпейіл және "екі-үш адамның арасында өте қызықты әңгімелесе алатын, бірақ үлкен жиынға келгенде тым ұялды болатын". Соғыстан кейін Гарран Мельбурн университетінің профессоры Харрисон Мурмен және Оңтүстік Австралия судьясы профессор Джетро Браунмен бірлесіп, 1919 жылғы референдумда ұсынылған конституциялық түзетулер туралы есеп дайындады. 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында Гарран Австралиядағы заңнамалық дамулардың жылдық шолуларын дайындады және Салыстырмалы құқық және халықаралық құқық журналы үшін маңызды заңдарды бөліп көрсетті. Солиситор-генерал лауазымындағы соңғы жылдары Гарранның жұмысына Австралия үкіметі мен штаттар үкіметтері арасындағы қарызды қайта құру туралы келісімді дайындау кірді, ол 1928 жылғы референдумнан кейін федералды үкіметтің жеке штаттардың қарыздарын қабылдау және басқаруын қамтамасыз етті. 1930 жылы Скуллин үкіметі Гарраннан Норман Линдсейдің "Redheap" романының 1901 жылғы Кедендік актісінің 52(c) бабына сәйкес ұятты және жарамсыз екендігі туралы пікір беруді сұрады. Ол романның осы талаптарға сай екендігіне келісті, содан кейін Сауда және кеден департаменті кітапты Австралияға импорттауға тыйым салды, бұл Австралия авторының алғашқы кітабы болды, ол осындай тыйымға ұшырады. Франк Форде, Сауда және кеден министрінің міндетін атқарушысы, кітапты тыйым салу туралы шешімді қабылдаған және Гарраннан саяси сынға қарсы қорғаныш ретінде кеңес сұраған деген болжам бар.
Жарияланымдар
Тақтың астындағы федерация мәселесі; Тақтың одақтастық пен штаттардағы өкілдігі (1895). Алдағы Қауымдастық: Австралиялық федералды үкімет туралы нұсқаулық (1897). Квик пен Гарранның Австралиялық одақтастықтың түсіндірмелі конституциясы (1901). Конституцияның жасалуы және жұмыс істеуі (1932). Конституцияның жасалуы және жұмыс істеуі (жалғасы) (1932). Одақ үшін күрес: Гарран және тағы 3 автордың Батыс Австралия штатының бөлінуіне қарсы жауабы (1934). "Әндер кітабы" Гарран аударған (1924). Шуберт және Шуман: әндер мен аудармалар Гарран аударған (1946).